ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ!

enz9blogΚυκλοφόρησε τὸ 9ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας!

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς τάξεις
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος 9, Καλοκαίρι 2017, 165 σελ.
Περιοδικὸ τῶν Συντρόφων Διεθνιστῶν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα – Προλογικὰ σημειώματα ἄρθρων

-Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ: Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Μέρος Πρῶτο, τοῦ Χρῆστου Κυπραίου

-Κοινωνιολογία τοῦ νέου ελληνισμοῦ τοῦ Δημητρίου Τσάκωνα

-Περὶ τῶν τεχνολογιῶν αἰχμῆς τοῦ 21ου αἰώνα: Γιατί τὸ μέλλον δὲν μᾶς χρειάζεται; τοῦ Μπὶλ Τζόυ

-Παρακμὴ τοῦ καπιταλιστικοῦ τρόπου παραγωγῆς ἤ παρακμὴ τῆς ἀνθρωπό­τητας; τοῦ Ζὰκ Καμὰτ

-Περὶ ἐπαναστάσεως κατὰ Πλάτωνα, τοῦ Κ. Ι. Δεσποτόπουλου

-Γλωσσάρι

Advertisements

ΠΕΡΙ «ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ» (2)

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF 

Ἡ ἔννοια τῆς πειθαρχίας στὸν τόπο μας σήμερα εἶναι ἐπικηρυγμένη ἐξ αἰτίας μίας πολιτικῆς καθηλώσεως. Ἡ πειθαρχία ἔχει ταυτισθῆ μὲ τὴν αὐταρχικὴ παιδεία, τοὺς διωγμοὺς τοῦ Δελμούζου, τὴν Μακρόνησο καὶ ἄλλα ἱστορικὰ γεγονότα ποὺ ἔζησαν κάποιοι σημερινοὶ γέροντες στὰ νιάτα τους καὶ ποὺ παραμένουν σ’ αὐτὰ σὰν νὰ μὴν ἔχη συμβῆ τίποτε ἄλλο ἔκτοτε καὶ σὰν μὴν ἔχουν συμβῆ τὰ κοσμογονικὰ γεγονότα ποὺ ἔχουν σημαδέψει τὴν ἐποχή μας.

Ἔτσι περιφρουροῦμε μὲ τὸ πάθος τῆς δεκαετίας τοῦ πενήντα τὸ ἀκαδημαϊκὸ ἄσυλο, γιὰ νὰ μποροῦν οἱ ὁποιοιδήποτε ὀργισμένοι νέοι νὰ εἰσβάλλουν στὰ πανεπιστήμια καὶ τὰ πολυτεχνεῖα καὶ νὰ τὰ κάνουν λίμπα ὅποτε τοὺς κάνει κέφι, περιμένοντας μὲ ἀπόγνωση νὰ ἐλέγξη κάποιος τὶς καταστροφικὲς παρορμήσεις τους ποὺ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ἀδυνατοῦν νὰ ἐλέγξουν. Ἀναπολώντας τοὺς πρὸ πεντηκονταετίας ἀντιστασιακούς τους ἀγῶνες, κάποιοι γέροντες φαντάζονται ὅτι συμβαίνουν ἀνάλογα γεγονότα σήμερα καὶ ταυτίζονται μὲ τοὺς διαμαρτυρομένους κατὰ τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως μαθητές, τοὺς ὁποίους βλέπουν ὡς ἥρωες ποὺ σκαρφαλώνουν στὴν Ἀκρόπολη γιὰ νὰ κατεβάσουν τὴν γερμανικὴ σημαία. Γιατί εἶναι ἴδιον τῶν γερόντων, ποὺ δὲν ἔχουν παρόν, νὰ ζοῦν στὸ δοξασμένο τους παρελθόν. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΕΡΙ «ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ» (1)

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ ἀναρχισμός, δίνοντας ἔμφαση στὴν ἀξία τῆς μοναδικότητας τῆς αὐτοκαθοριζόμενης προσωπικότητας εἶναι φυσικὸ νὰ ἀπεχθάνεται κάθε ἀγελαία συμπεριφορὰ ἀκόμα καὶ τὴν ἐθνικιστική, πολὺ περισσότερο τὴ ρατσιστική. Ὡστόσο, κάθε τόσο ἐμφανίζονται ἀγέλες “ἀναρχικών”. Βέβαια, δὲν πρόκειται γιὰ κλασικοῦ τύπου ἀναρχικοὺς ἀλλὰ γιὰ “ἀναρχοαυτόνομους”, ποὺ εἶναι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο τῶν ἀναρχικῶν. Οἱ ἀναρχικοὶ εἶναι ἐξόχως κοινωνικοποιημένα ἄτομα. Κύριος στόχος τους εἶναι ἡ δημιουργία μίας ὅσο τὸ δυνατὸ πιὸ φυσικῆς κοινωνίας, χωρὶς καταναγκασμοὺς καὶ καταπίεση. Οἱ ἀναρχοαυτόνομοι, ἀντίθετα, εἶναι τέρατα ἐγωισμοῦ, ἐπιδεικτικὰ ἐχθρικοὶ ὄχι μόνο πρὸς τὸν ἀντιφρονοῦντα ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν ὁμοϊδεάτη τους. Εἶναι αὐτοὶ ἀκριβῶς ποὺ γελοιοποιοῦν σταθερὰ καὶ μόνιμα τὸ ἀναρχικὸ κίνημα μὲ τὴν ἴδια περίπου ἔννοια ποὺ οἱ γραφειοκράτες κομμουνιστὲς γελοιοποιοῦν σταθερὰ καὶ μόνιμα τὸ κομμουνιστικὸ κίνημα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ  

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὅπως λέει καὶ ἕνα γνωστὸ ἀναρχικὸ ρητό: “Ὁ ἀγνας ἐνάντια στὴν ἐξουσία εἶναι ὁ ἀγνας τῆς μνήμης ἐνάντια στὴν λήθη”. Καὶ τος ἀναρχικοὺς –ὅταν εἶναι πραγματικοὶ ἀναρχικοὶ κι ὄχι θλιβερὰ καἀνώδυνα συμπληρώματα τοῦ Συστήματος- πρέπει νὰ τοὺς ἀκοῦμε πολύ προσεκτικά, γιατί ἔχουν πολὺ σωστὰ πράγματα νὰ καταλογίσουν στὴν ἑκάστοτε ἐξουσία –ποὺ καὶ ἡ καλύτερη δυνατὴ νὰ εἶναι, δὲν παύει νὰ ἀποτελεῖ μηχανισμὸ καταπίεσης τοῦ ἀνθρώπου.    

Ἂς ξαναθυμηθοῦμε λοιπὸν ὁρισμένα πράγματα ποὺ εἰπώθηκαν θαρρετὰ πρὶν ἀπὸ δυὸ χρόνια καὶ ἂς ἀναλογισθοῦμε πόσο ἐπίκαιρα παραμένουν γιὰ τοὺς στόχους τῆς Ἐξουσίας ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐξανδραποδίσει ἀλλὰ νὰ μεταλλάξει τὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη φύση ὥστε αὐτὴ νὰ εἶναι συμβατὴ σὲ ἕνα σύστημα παγκοσμίου φιλελεύθερου ὁλοκληρωτισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η Παλαιστίνη είναι μια μικρή χώρα. Όμως αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης που επικρατεί στον κόσμο. Το σημείο στο οποίο θέλω να εστιάσω την προσοχή είναι οι μέθοδοι εγκαταστάσεως Εβραίων προσφύγων που εφαρμόζονται στην Παλαιστίνη, παρά η ίδια η εγκατάσταση εν γένει που μπορεί να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι αυτοί, όπως θα προσπαθήσω να καταδείξω, είναι καταστροφικές, και εάν εμμείνουμε στην εφαρμογή τους και σε άλλα μέρη του κόσμου –και υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι θα το κάνουμε- το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μονάχα η βία και ο πόλεμος.

Στον βαθμό κατά τον οποίον ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ενείχε ένα ηθικό ζήτημα, τούτο αφορούσε το ζήτημα του εάν οι διεθνείς σχέσεις θα διέπονται από την ισχύ ή από τον νόμο. Νόμος σημαίνει εφαρμογή των αρχών δικαίου στις διαμάχες. Έτσι, το πραγματικό ζήτημα αφορά την επιλογή μεταξύ της ισχύος ή  του δικαίου. Έχουμε εξέλθει με επιτυχία από αυτόν τον πόλεμο και φρονούμε ότι το δίκαιο νίκησε την ισχύ. Όμως τώρα, στην περίοδο της ειρήνης, ακολουθούμε τις μεθόδους του δικαίου ή τις μεθόδους της ισχύος; Από την απάντηση που θα δώσουμε εξαρτάται το μέλλον του κόσμου· ο πόλεμος ή η ειρήνη. Είναι καλύτερα να πάρουμε μια συγκεκριμένη σημερινή περίπτωση και να την αναλύσουμε λεπτομερώς προκειμένου να διαπιστώσουμε προς τα πού τείνουν τα πράγματα, παρά να κάνουμε γενικές δηλώσεις. Η Παλαιστίνη είναι ένα παράδειγμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΪΡΗ

Καθένας μας προσμένει μιὰ στιγμή·

Ποιὰ νά  ̓ναὶ αὐτὴ –μήπως τὴν ξέρεις;…

Μὰ κάποτε τὴν ξέρεις τὴ στιγμή,

γιατί ̓ναὶ μόνη ποὺ προσμένεις…

Καὶ νὰ πασκίσης λὲς μεγάλος νὰ φανῆς

σὰν ποὺ ̓ν’ κι αὐτὴ μεγάλη,

μὲ σιγουριὰ κατάντικρύ της νὰ σταθῆς

σὰν ποὺ ̓ν’ κι αὐτὴ ἡ στιγμὴ

ἡ μόνη καὶ σίγουρη, ἡ ὕστερη στιγμή!

 

Ἀλέξανδρος Καΐρης, 28 Ὀκτωβρίου 1943

Ἐν ἀναμονῇ τοῦ ἐκτελεστικοῦ ἀποσπάσματος.

(από το βιβλίο του Ρήγα Ρηγόπουλου, «Μυστικός Πόλεμος»)

 

Ἡ μέγιστη στιγμὴ τοῦ Ἀλέξανδρου Καϊρη: Λαμπρὸ ἄστρο στὸν σύγχρονο ζόφο τῆς ὑποτέλειας, τῆς ἀπάθειας καὶ τοῦ κυνισμοῦ.

Κι ἡ δικιά μας; Πότε;

ΑΛΛΟ ΡΩΜΗΟΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΓΡΑΙΚΥΛΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ Γραικισμὸν καὶ Νεογραικισμὸν ἐννοοῦμεν ὄχι τὸν Νεοελληνισμόν, ἀλλὰ μόνον τὸ ρωμαίϊκον μέρος τοῦ Νεοελληνισμοῦ.

Ὁ Νεογραικισμὸς ὡς καὶ ὁ πρὸ τῆς Ἁλώσεως Γραικισμὸς εἶναι ἐκ τῆς φύσεως των δουλεία χειρότερα τῆς Φραγκοκρατίας καὶ Τουρκοκρατίας.

Ἡ Φραγκοκρατία καὶ ἡ Τουρκοκρατία ἤσαν ὑποδούλωσις τοῦ σώματος.

Ὁ Γραικισμὸς καὶ Νεογραικισμὸς εἶναι ὑποδούλωσις τοῦ πνεύματος.

Οἱ Ρωμῃοὶ τῆς Φραγκοκρατίας καὶ τῆς Τουρκοκρατίας εἶναι ὅσοι δὲν ἠκολούθησαν τὸ παράδειγμα ἐκείνων ποὺ ἐφράγκευσαν καὶ ἐτούρκευσαν.

Οἱ σημερινοὶ ἐναπομείναντες Ρωμῃοὶ ἀσφαλῶς δὲν τουρκεύουν ἀλλ’ οὔτε φραγκεύουν, οὔτε γραικεύουν.

Ὅπως οἱ Γραικοὶ πρὸ τῆς Ἁλώσεως εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐφράγκευσαν, οὕτω καὶ οἱ Νεογραικοὶ ἐγραίκευσαν γενόμενοι οἱ σημερινοὶ Γραικύλοι τῶν Εὐρωπαίων καὶ Ρώσων καὶ τώρα τῶν Ἀμερικανῶν ἐξαδέλφων τῶν Εὐρωπαίων.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ: ΤΟ ΙΡΑΚΙΝΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ τὰ σύνηθη ἀντιτουρκικὰ καὶ συνεπῶς ἀνθελληνικάστερεότυπα, ἐκατηγορήσαμε τὴν Τουρκία γιὰ παζάρια μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ ὅτι ἠρνήθη τελικὰ νὰ ἐπιτρέψη στοὺς Ἀμερικανούς, τὴν διέλευση στρατευμάτων καὶ τὴν χρησιμοποίηση τῶν ἀεροδρομίων της, ἐπειδὴ δὲν ἔλαβε ἀρκετὰ χρήματα. Καὶ τώρα τρίβουμε τὰ χέρια μας γιὰ τὴν τιμωρία ποὺ θὰ ὑποστῆ, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ ἐπωφεληθοῦμε, διότι ἐμεῖς «ἐσεβάσθημεν τὶς συμμαχικὲς μας ὑποχρεώσεις, ἐκάτσαμε φρόνιμα, ἐνῷ ὁ ὅμορος ἀντίπαλος ἔκαμε τὸν γενναῖο«! Δηλαδή, χαιρόμεθα ποὺ ἐμεῖς ἐφέρθημεν ὡς δωσίλογοι καὶ ἐλπίζουμε πὼς θὰ μᾶς ἀμείψη τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικό.

α) Τὸ τουρκικὸ παράδειγμα

Ὅποιοι καὶ νὰ ἦσαν οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπήκουσαν στὰ κελεύσματα τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ Τοῦρκοι ἐδυσκόλευσαν σημαντικὰ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰράκ, ἔκαμαν ἔξω φρενῶν τὸ κοινό μας ἀφεντικὸ καὶ ἐφέρθησαν μὲ λεβεντιά, μία στάση ποὺ ἐμεῖς θὰ ἔπρεπεν νὰ ζηλεύουμε. Διότι ναὶ μὲν πρέπει νὰ φιλᾶμε τὸ χέρι ποὺ δὲν ἠμποροῦμε νὰ δαγκώσωμε ἀλλὰ καὶ ἡ Ἱστορία διδάσκει ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ κρατήση κανεὶς κάτι ποὺ τοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸ ἀφεντικὸ χωρὶς αὐτὸς νὰ τὸ πάρη πίσω κάποια στιγμή. Τὰ παραδείγματα εἶναι ἀμέτρητα. Φέρ’ εἰπεῖν, οἱ Γάλλοι στὴν Κίνα, τὸ 1868-1874, κατεσκεύασαν  τὰ  στρατιωτικὰ  ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου (Fuzhou) καὶ ἕνα βιομηχανικὸ κομπινάτ, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ταϊβάν, χάρη σὲ κινεζικὰ χρήματα, ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν γιὰ νὰ καλοπληρωθοῦν οἱ Γάλλοι εἰδικοὶ καὶ σύμβουλοι ἀπὸ τὸν κινεζικὸ κρατικὸ προϋπολογισμό: τὸν Ἰούλιο τοῦ 1874, ἡ ἐπαρχία Φούτζιαν (Fu-jian) τῆς ὁποίας τὸ Φούτζοου εἶναι ἡ πρωτεύουσα, εἶχε ξοδέψει 5.350.000 ἀργυρὰ τάελς καὶ 15 ἀτμόπλοια εἶχαν κατασκευασθῆ. Τὸ 1884 ὅμως, ἡ Γαλλία ἐπετέθη καὶ πάλι κατὰ τῆς Κίνας γιὰ νὰ τὴν τιμωρήση ποὺ ὑπεστήριξε τὸ ὑπὸ κινεζικῆς προστασίας Βιετνὰμ κατὰ τῆς γαλλικῆς εἰσβολῆς. Χωρὶς κήρυξη πολέμου (ὅπως οἱ Ἀμερικανοὶ στὸ Ἰράκ, τὸ 2003), οἱ γαλλικὲς ναυτικὲς δυνάμεις ἐβομβάρδισαν τὰ ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου σκοτώνοντας σὲ   παράπλευρες ἀπώλειες πάνω ἀπὸ 3.000 Κινέζους. Ἡ ὁλοσχερὴς καταστροφὴ τῶν κινεζικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τῶν πλοίων ποὺ εἶχαν οἱ ἴδιοι κατασκευάσει, διηυκολύνθη ἀπὸ τὶς πληροφορίες ποὺ ἐδίδοντο ἀπὸ τοὺς Γάλλους τεχνικοὺς ποὺ εἶχαν παραμείνει ἐπὶ τόπου! Τὴν ἑπομένη τοῦ πολέμου οἱ Κινέζοι ἐπλήρωσαν καὶ πάλι τοὺς Δυτικοὺς νὰ ξανακατασκευάσουν αὐτὰ ποὺ εἶχαν καταστρέψει. Ὁ ἰμπεριαλιστικὸς καπιταλισμὸς στὸ πνεῦμα τῆς ἀνθρωπιστικῆς ἀνασυγκροτήσεως, σὲ ὅλο του τὸ  μεγαλεῖο, στὸ ὁποῖο μᾶς προτρέπει νὰ συμβάλουμε, στὴν Γιουγκοσλαυΐα καὶ τὸ Ἰρὰκ, μὲ τὴν γενναιόδωρη ἑλληνικὴ ψυχή μας, ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς, μήπως μαζέψουμε κι ἐμεῖς κανένα ψίχουλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μεγάλωσα σὲ μία γειτονιὰ τῆς Ἀθήνας ἡ ὁποία, σπάνιο γιὰ τὴν περίοδο ἐκείνη (δεκαετία τοῦ ’80), εἶχε ἀθλητικὸ κέντρο. Μοῦ ἄρεσε ὁ ἀθλητισμὸς καὶ οἱ γονεῖς μου ἦταν ἀρωγοὶ σ’ αὐτό, ὁπότε οἱ ἐπισκέψεις μας στὸ ἀθλητικὸ κέντρο ἦταν συχνές. Οἱ δυνατότητες αὐτοῦ τοῦ χώρου ὅσον ἀφορᾶ τὶς ἀθλοπαιδιὲς ἦταν πολλὲς (ποδόσφαιρο, βόλεϊ, στίβος κ.ἄ.) ἀλλὰ αὐτὸ πού μοῦ κέντρισε τὸ ἐνδιαφέρον ἦταν τὸ μπάσκετ. Ἦταν ἀλήθεια πὼς ὁ πατέρας μου δὲν ἦταν καὶ πολὺ «ζεστός» γι’ αὐτὸ τὸ ἄθλημα, ὡστόσο κρατοῦσε διακριτικὰ ἀποστάσεις, πράγμα ποὺ δὲν καταλάβαινα τότε ἀλλὰ καὶ μὲ βόλευε. Μεγαλώνοντας ἔπαιζα πολὺ μπάσκετ, εἶχα σχεδὸν δεθεῖ μὲ τὴν πορτοκαλιὰ μπάλα. Ποῦ μὲ ἔχανες, ποῦ μὲ ἔβρισκες, κάτω ἀπὸ τὴν μπασκέτα. Προσπαθοῦσα νὰ κάνω ὅλα τὰ κόλπα ποὺ ἔβλεπα ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους, ριβέρς, τζάμπ-σούτ, λέι-ἄπ, ἐλπίζοντας πὼς μεγαλώνοντας κι ἐγὼ θὰ μπορῶ σὰν κι αὐτοὺς νὰ γίνω ἀνταγωνιστικός, ἀκόμα καὶ νὰ καρφώνω.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ διαμάχη μεταξὺ τῆς κυβέρνησης τῆς Ἱσπανίας καὶ τῆς ἡγεσίας τοῦ κινήματος ἀνεξαρτησίας τῆς Καταλωνίας κατέστη τὸ κυριότερο γεγονὸς τῆς διεθνοῦς εἰδησεογραφίας στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου. Τὰ ἐθνικιστικὰ κόμματα ποὺ συγκροτοῦν τὴν τοπικὴ κυβέρνηση στὴν Βαρκελώνη ἀνακήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησία τῆς χώρας. Ἡ Μαδρίτη δὲν κάνει παραχωρήσεις καὶ στέλνει τὶς ἀστυνομικές της δυνάμεις στὴν Καταλωνία. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς διενεργοῦν δημοψήφισμα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία. Ἡ κεντρικὴ κυβέρνηση δὲν τὸ ἀναγνωρίζει καὶ καταβάλει προσπάθειες νὰ τὸ ὑπονομεύσει. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἀπαντοῦν μὲ τὴν κήρυξη γενικῆς ἀπεργίας καὶ ἀνακοινώνουν ὅτι ἡ ἐπαρχία τῆς Καταλωνίας θὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἱσπανία καὶ θὰ γίνει ἀνεξάρτητη δημοκρατία.

Αὐτὴ εἶναι μία μικρὴ σύνοψη τῆς ἀλληλουχίας τῶν γεγονότων, ἀλλὰ τί κρύβεται, ἀλήθεια, πίσω ἀπὸ αὐτά; Ποιὰ εἶναι τὰ πραγματικὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἀληθινὰ κίνητρα τῶν δυὸ πλευρῶν σὲ αὐτὴν τὴν διαμάχη;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ: Η ΜΑΦΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

(Μὲ ἀφορμὴ τὸ μακελειὸ στὸ Λὰς Βέγκας)

                         

 α) Γιατὶ ὁ Michael Moore στὸ  Bowling for Columbine εἶχε ἄδικο, τὸ 2002            

Στὸ κινηματογραφικό του βραβευμένο ντοκυμαντὲρ Bowling for Columbine, ὁ Michael Moore παρουσιάζει τὴν βαρβαρότητα τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας βασισμένης στὸ συστηματικὸ ἔγκλημα καὶ ἐξαίρει τὸ «σατανικὸ» σύμβολο αὐτῆς τῆς ἐγκληματικότητος, τὸν ἠθοποιὸ  Charles Heston, πρόεδρο τῆς National Rifle Association (NRA), δηλαδὴ τοῦ παντοδυνάμου ἀμερικανικῆς καουμποϊκῆς ἐμπνεύσεως «Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ὁπλοφορούντων». Μαθαίνουμε πὼς συντελοῦνται 11.500 δολοφονίες κατ’ ἔτος στὶς ΗΠΑ καὶ μᾶς δηλώνει πὼς οἱ Ἀμερικανοὶ πολῖτες δὲν εἶναι ἁπλῶς βάρβαροι, ἀλλὰ «πνευματικὰ ἀσθενεῖς»! Καὶ ὅμως ὁ Μοὺρ  εἶχε ἄδικο. Ἀντὶ νὰ ἐπικεντρώση τὴν προσοχὴ τῶν θεατῶν στὴν αἰτία τῶν ἐγκληματικῶν πράξεων στὴν Ἀμερική, ποὺ εἶναι τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα καὶ τὸ συγκεντρωτικὸ κράτος, καταφέρεται ἀποκλειστικὰ κατὰ τοῦ πανισχύρου λόμπυ τῶν ὁπλοφορούντων. Οἱ Ἕλληνες θεατὲς, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἀμερικανικὴ πραγματικότητα, ἐχειροκρότησαν μὲ ἥσυχη συνείδηση τὸν Μούρ, μέχρι ποὺ ἐξέσπασε τὸ σκάνδαλο τῶν Ζωνιανῶν, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ Κρήτη παρωμοιάσθη αἴφνης μὲ τὴν Ἀμερική, βορεία καὶ νοτία, καὶ οἱ Ἕλληνες εὑρέθησαν σὲ ἀμηχανία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: ΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ οἰκονομικὴ ἐλὶτ τῆς Βαρκελώνης σχεδιάζει ἁπλῶς νὰ ἀνταλλάξει τὴν Μαδρίτη μὲ τὶς Βρυξέλλες ὡς πάτρωνά της καὶ στηρίζεται στὴν δημαγωγία περὶ «ἀνεξαρτησίας» προκειμένου νὰ ἀποκρύψει τὰ σχέδιά της, τὰ ὁποία προωθεῖ διαμέσου τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὸ καταλανικὸ κοινό, τὸ ὁποῖο πιστεύει ὅτι ψηφίζει ὑπὲρ τῆς «ἀνεξαρτησίας» τῆς χώρας του.

Ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο ὅτι τὸ καταλανικὸ δημοψήφισμα ἀποκάλυψε τὴν βαθιὰ ὑποκρισία τῆς ἱσπανικῆς καὶ τῆς εὐρωενωσιακῆς ἐλίτ, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑποστήριξή τους πρὸς τὶς αὐτονομιστικὲς ἐπιδιώξεις σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου καὶ τὴν σκληρὴ κριτικὴ ποὺ συχνὰ διατυπώνουν κάθε φορὰ ποὺ κυβερνήσεις τοῦ Νότου καθίστανται ὕποπτες γιὰ χρήση βίας ἐναντίον τῶν πολιτῶν τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν παρουσίασή της στὴν Δύση ὡς μίας συμπαθοῦς οὐτοπίας, ἡ νέα «Ροζάβα» εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνα ἀποικιοκρατικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σχεδίασε καὶ παγίωσε μὲ αἷμα ἡ Οὐάσιγκτον. Αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ σχέδιο εἶναι νὰ ἐκδιωχτοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Βορείου Συρίας καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν γεννήθηκαν ἐκεῖ. Γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς ἐθνοκάθαρσης, τὸ Πεντάγωνο καὶ ἡ CIA κινητοποίησαν μαχητὲς προερχομένους ἀπὸ τοὺς κύκλους τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ὁ Τιερὺ Μεϊσᾶν ἀποκαλύπτει αὐτὸ τὸ παρανοϊκὸ σχέδιο ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη τοὺς τελευταίους ἕνδεκα μῆνες.

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, ὁ «Τσάρος τῆς ἀντιτρομοκρατίας» τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Μπρὲτ Μὰκ Γκὲρκ [Brett McGurk], ἐστάλη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα νὰ ἐποπτεύσει τὴν μάχη τοῦ Κομπάνι (κουρδικᾶ) (ἀραβικά: Ἄϊν ἄλ-Ἀράμπ). Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, παρασημοφορήθηκε ἀπὸ τὶς Μονάδες Προστασίας τοῦ Λαοῦ (YPG)[1], τοῦ ὁποίου ὁ ἐπικεφαλῆς -τὸ τουρκικὸ Κουρδικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα (PKK)- θεωρεῖται, ὡστόσο, «τρομοκρατικὴ ὀργάνωση» ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτον.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΓΩΓΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Τεραστίαν ἔκτασιν κατέλαβεν ἡ ἐπ’ ἐσχάτων περὶ δημαγωγίας συζήτησις, καὶ τοῦτο ὄχι βέβαια ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως ἄλλων σοβαρῶν ζητημάτων. Ἡ δημαγωγία, παρουσιασθεῖσα τελευταίως τόσον ἐντόνως, κατώρθωσε νὰ ἀναγνωρισθῆ ὡς σπουδαῖος παράγων ἱκανὸς νὰ βαυκαλίση τὸν λαόν μὲ μίαν ὑπέρμετρον αἰσιοδοξίαν, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ μέν, ἤ νὰ ἐξουδετερώση εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ τὰ ἀποτελεσματικώτερα ὑπὲρ αὐτοῦ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἄλλοι. Μία μόνον «λεπτομέρεια» διέφυγε τοὺς συζητοῦντας: τὸ τὶ ἐστὶ δημαγωγία.

Εἰς τήν Ἑλλάδα, τὸ νά γνωρίζῃ κανεὶς περὶ τίνος συζητεῖ, προτοῦ ἀρχίσῃ τὴν συζήτησιν, θεωρεῖται ὡς πολυτέλεια καὶ μεταφυσική. Ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες — καθὼς τουλάχιστον διαβάζομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας— εἴμεθα λαὸς ὀξύνους, μὲ διάνοιαν διαυγῆ καὶ διὰ τοῦτο μόνον ὅταν σκοτισθῆ ἡ διάνοιά μας, ὅταν παραπαίωμεν μέσα εἰς λέξεις, τῶν ὁποίων ἡ σημασία ἔχει ἐξατμισθῆ, τότε μόνον ἀρχίζομεν, ὄχι βέβαια ν’ ἀναζητοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῶν λέξεων, πράγμα κοπιῶδες, ἀλλὰ νὰ δυσπιστοῦμεν πρὸς πᾶσαν σκέψιν καί, χρησιμοποιοῦντες καὶ τὴν φιλοσοφίαν τοῦ… Μάξ Νορδάου, νὰ ἐξυψούμεθα, (βαθύτατοι ἡμεῖς φιλόσοφοι), ὑπὲρ τὰ ἐγκόσμια ἐν γένει, ἀρχίζοντες ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἐπιστήμης καὶ τελειώνοντες εἰς τὴν μοιρολατρείαν. Οὕτως ἐπιτελοῦμεν τὸ ἐκπληκτικὸν διὰ τοὺς «μεταφυσικούς» λαοὺς τῆς Εὐρώπης κατόρθωμα, νὰ εὑρισκώμεθα πάντοτε ἐκτὸς τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς συζητοῦμεν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟ: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ: ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΡΕΛΑΣ

madΚυκλοφόρησε το νέο μας βιβλίο: «Σύγχρονη Ψυχιατρική: Συνταγές τρέλας». Aφορά την σύγχρονη Ψυχιατρική και είναι γραμμένο από την ομάδα Internationalist Perspective. Το συγκεκριμένο πολύ ενδιαφέρον άρθρο διαμέσου μιας ιστορικής αναδρομής όσον αφορά το ζήτημα της ψυχικής ασθένειας καταλήγει στο σήμερα και στο πώς ο καπιταλισμός έχει εξατομικεύσει την ευθύνη για αυτήν στο ίδιο το άτομο με τέτοιο τρόπο ώστε η προσοχή να εκτρέπεται από την πραγματική πηγή της τρέλας που δεν είναι άλλη από την απόλυτη παράνοια αυτού του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος.

Στο βιβλίο περιέχεται επίσης και ένα πολύ διαφωτιστικό άρθρο του κοινωνιολόγου Φρανκ Φουρέντι σχετικά με την εισαγωγή των λεγόμενων «φοβιών» και τον διόλου «αγνό» ρόλο τους στο σύγχρονο πολιτικό λεξιλόγιο ως απόπειρα απάλειψης του πολιτικού διαλόγου διαμέσου της ψυχιατρικοποίησης αντιλήψεων που έρχονται σε αντίθεση με την σύγχρονη κατεστημένη «πολιτική ορθότητα».

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης Ἀριστερᾶς

 

  1. Σχεδὸν ὅλοι θὰ συμφωνήσουν ὅτι ζοῦμε σὲ μιὰ βαθιὰ διαταραγμένη κοινωνία. Μία ἀπὸ τὶς πλέον εὐρέως διαδεδομένες ἐκδηλώσεις τῆς παραφροσύνης ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο μας εἶναι ἡ ἀριστεροφροσύνη. Γι’ αὐτὸ μία ἀνάλυση τῆς ψυχολογίας τῆς Ἀριστερᾶς μπορεῖ νὰ χρησιμεύσει ὡς εἰσαγωγὴ στὴν ἀνάλυση τῶν προβλημάτων τῆς σύγχρονης κοινωνίας ἐν γένει.

  2. Τί εἶναι ὅμως ἡ ἀριστεροφροσύνη; Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πρώτου ἥμισυ του 20ού αἰώνα ἡ Ἀριστερὰ μποροῦσε κατ’ οὐσίαν νὰ ταυτισθεῖ μὲ τὸν σοσιαλισμό. Σήμερα τὸ κίνημα εἶναι κατακερματισμένο καὶ δὲν εἶναι σαφὲς ποιὸς κανονικὰ μπορεῖ νὰ ἀποκαλεῖται ἀριστερός. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ὅταν ὁμιλοῦμε περὶ ἀριστερῶν ἀναφερόμαστε κυρίως στοὺς σοσιαλιστές, στοὺς κολεκτιβιστές, στοὺς ὑπέρμαχους τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», στὶς φεμινίστριες, στοὺς «γκέι», στοὺς πράττοντες (ἀκτιβιστές) ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀτόμων μὲ ἀναπηρία, στοὺς πράττοντες ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ζώων καὶ οὕτω καθεξῆς. Δὲν εἶναι ὅμως ἀριστερὸς καθένας ποὺ συνδέεται μὲ κάποιο αὐτὰ τὰ κινήματα. Ἐμεῖς ὅμως δὲν ἀσχολούμαστε μὲ τὴν Ἀριστερὰ τόσο ὡς κίνημα ἢ ὡς ἰδεολογία ὅσο ὡς ἕναν ψυχολογικὸ τύπο ἢ καλύτερα ὡς μία ποικιλία συναφῶν τύπων. Ἔτσι, αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε λέγοντας «ἀριστεροφροσύνη» θὰ ἀναδειχθεῖ σαφέστερα κατὰ τὴν πορεία τῆς ἀνάλυσης τῆς ἀριστερῆς ψυχολογίας (βλ. ἐπίσης τὶς παραγράφους 227-230).

    Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μία φορᾶ καὶ ἕναν καιρό, ὁ καπετάνιος καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἑνὸς πλοίου ἔγιναν τόσο ματαιόδοξοι ἐξαιτίας τῆς ἱκανότητός τους στὴν ναυτικὴ τέχνη, τόσο πλήρεις Ὕβρεως καὶ τόσο ἐντυπωσιασμένοι μὲ τὸν ἑαυτὸ τους ὤστε τρελάθηκαν.

Ἔστρεψαν τὸ πλοῖο πρὸς βορρᾶν καὶ ἔπλευσαν ἕως ὅτου συνάντησαν παγόβουνα καὶ ἐπικίνδυνους ὀγκοπάγους, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ συνέχισαν νὰ πλέουν πρὸς βορρᾶν, σὲ ὅλο καὶ πιὸ ἐπικίνδυνα νερά, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ δώσουν στὸν ἑαυτὸ τους τὴν εὐκαιρία νὰ πραγματοποιήσουν ἀκόμα πιὸ λαμπρὰ κατορθώματα στὴν ναυτικὴ τέχνη.

Καθὼς τὸ πλοῖο ἔφτανε σὲ ὅλο καὶ ὑψηλότερα γεωγραφικὰ πλάτη, οἱ ἐπιβάτες καὶ τὸ πλήρωμα αἰσθάνονταν ὅλο καὶ πιὸ ἄβολα. Ἄρχισαν νὰ καυγαδίζουν μεταξύ τους καὶ νὰ παραπονοῦνται γιὰ τὶς συνθῆκες ὑπὸ τὶς ὁποῖες ζοῦσαν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

KATEBΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 «Ποιος κάνει λόγο για την εξόντωση των Αρμενίων σήμερα;», ρώτησε ο Χίτλερ λίγες ημέρες πριν από την γερμανική επίθεση στην Πολωνία, σε μια ομιλία του όπου, μεταξύ άλλων, δήλωσε απερίφραστα τη σκληρή συμπεριφορά που πρέπει να υιοθετηθεί εκ μέρους των Ταγμάτων Θανάτου των SS κατά του άμαχου πληθυσμού. Πρόκειται για μία αξιοσημείωτη αναφορά που καταδεικνύει ότι ακόμη και τότε η γενοκτονία των Αρμενίων ήταν ευρέως γνωστή καθώς επίσης και ότι εξυπηρέτησε φανατικούς εθνικιστές, όπως ο Χίτλερ, ως παράδειγμα προς μίμηση. Ωστόσο, τα γεγονότα που συνέβησαν 95 χρόνια πριν[1] μερικές φορές δεν αναγνωρίζονται ή, τουλάχιστον, θεωρούνται εξαιρετικά αμφιλεγόμενα. Τα ιστορικά γεγονότα για το θέμα αυτό αμφισβητούνταν και εξακολουθούν να αμφισβητούνται, τα ιστορικά βιβλία παραμένουν παραποιημένα και όποιος, για παράδειγμα κάποιος δημοσιογράφος, κάνει απλά και μόνο λόγο για γενοκτονία, πατάσσεται αυστηρά. Ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, πολύ συχνά, ο ίδιος ο φιλελεύθερος Τύπος είναι αυτός που ενισχύει καθημερινά τη μη αναγνώριση της ιστορίας.

Στη Γερμανία, εντούτοις, δεν είναι τόσο η γενοκτονία των Αρμενίων που αμφισβητείται, όσο ένα πέπλο σιωπής που καλύπτει τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Γερμανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι -για σοβαρούς λόγους, όπως θα δούμε. Σε γενικές γραμμές, η τάση που επικρατεί είναι η γενοκτονία των Αρμενίων να θεωρείται, όπως το Ολοκαύτωμα, ένα λυπηρό επεισόδιο της ιστορίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΖΗΜΕΡΟ!

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ ἀφορμὴ τὸ γνωστὸ ἐπεισόδιο μὲ πρωταγωνιστῆ τὸν διαβόητο Τζήμερο στὸ περιφερειακὸ συμβούλιο Ἀττικῆς θὰ θέλαμε νὰ ποῦμε δυὸ λόγια.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;

Αναδημοσιεύουμε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του καθ. ψυχολογίας του Παντείου πανεπιστημίου Γιάννη Παπαμιχαήλ, ο οποίος αναλύει τη σημερινή πραγματικότητα και προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;», γιατί η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε λήθαργο, πώς νοηματοδοτούνται σήμερα τα συλλογικά  ‘κεκτημένα’ κοινωνικής και πολιτικής φύσεως, και πώς η ελληνική κοινωνία με την εθελόδουλη μεταπολιτευτική νοοτροπία της πειθαρχεί στην εξόντωσή της εκλογικεύοντας τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα και το γενικότερο ξεπούλημα της χώρας της.

Απόσπασμα από την ομιλία του:

(…) «Στη νεοφιλελεύθερη σημερινή πραγματικότητα ο δήθεν χειραφετημένος, απελεύθερος, εξωκοινωνικός ή μη επαρκώς κοινωνικοποιημένος εξατομικευμένος «πολίτης του κόσμου» δεν έχει εξασφαλισμένη ούτε τροφή, ούτε εργασία, ούτε υγειονομική περίθαλψη (δηλαδή όλα αυτά που αποτελούν το λεγόμενο κοινωνικό κράτος) και τα οποία αποκτήθηκαν με συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων∙ σήμερα όλα αυτά καταρρέουν.

Συνεπώς έχουμε έναν εν δυνάμει εργαζόμενο, γιατί θα μπορεί να μην είναι καθόλου εργαζόμενος, να είναι απλώς μια παρασιτική μάζα, την οποία βλέπουμε να υπάρχει, να κινείται νομαδικά επί του πλανήτη, χωρίς καμία ιδιαίτερη ελπίδα να βρει κάπου κάποια δουλειά, κάποια εξασφάλιση, να προκόψει και για την οποία ενδεχομένως δεν θα υπάρχει – και δεν υπάρχει ήδη – κανένα ενδιαφέρον ούτε για την υγειονομική της περίθαλψη, ούτε για τη διατροφή της, ούτε για τη στέγασή της. Αυτός είναι ο μεταμοντέρνος, μετανεωτερικός ‘ούτε καν δούλος’ με φαντασίωση ότι είναι πολίτης του κόσμου.

Όταν χάσεις τη συλλογικότητα και την πολιτική διάθεση συλλογικά να κυριαρχήσεις επί ενός εδάφους που ιστορικά θεωρείς δικό σου, άρα σε συμπυκνώνει σε μια συλλογικότητα με τους πολιτισμικώς ομοίους σου ανθρώπους, τότε χάνεις και τη δυνατότητα να διεκδικήσεις αυτό που πωλείται σήμερα στην ιδεολογία ως ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν υπάρχει κανένα ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα, παρά μόνο ως πλάσμα νόμου, ως φαντασίωση νομική. Δικαιώματα οι άνθρωποι, ως εξ’ ορισμού κοινωνικά και πολιτικά όντα, τα κατακτούν συλλογικά.»

 

ΕΙΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

τοῦ Πὼλ Κρὲγκ Ρόμπερτς

 

«Πενήντα χρόνια πρὶν, οἱ δρόμοι τοῦ Λένινγκράντ μου δίδαξαν ἕνα πράγμα: Ἐὰν ἕνας ἀγώνας εἶναι ἀναπόφευκτος, τότε πρέπει νὰ κινηθοῦμε πρῶτοι»

Βλαντιμὶρ Πούτιν

Στὸ μυθιστόρημα δυστοπίας «1984», ποὺ ἔγραψε ὁ Τζὼρζ Ὄργουελ τὸ 1949, οἱ πληροφορίες ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὶς ἐξηγήσεις τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ πηγαίνουν στὴν Τρύπα τῆς Μνήμης. Στὴν πραγματικὴ ἀμερικανικὴ δυστοπία  στὴν ὁποία ζοῦμε σήμερα οἱ πληροφορίες δὲν ἀναφέρονται καθόλου.

Στὶς 26 Ἀπριλίου –πρὶν ἀπὸ 16 ἡμέρες- ὁ Ρῶσος στρατηγὸς Βίκτορ Ποσνίκιρ, Ἀναπληρωτὴς Ἀρχηγὸς τῆς Διεύθυνσης Κύριων Ἐπιχειρήσεων τῶν Ρωσικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, δήλωσε στὴν Μόσχα, στὸ Διεθνὲς Συνέδριο γιὰ τὴν Ἀσφάλεια, ὅτι ἡ Διοίκηση Ἐπιχειρήσεων τοῦ Ρωσικοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Οὐάσιγκτον προετοιμάζεται γιὰ ἕνα πυρηνικὸ πρῶτο χτύπημα κατὰ τῆς Ρωσίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ποὺ ἐδημοσιεύθη στὶς 13 Ἀπριλίου 2016, κατὰ τὴν προεκλογικὴ προεδρικὴ ἐκστρατεία, στὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Counterpunch, εἶναι τοῦ Charles W. Freeman, Jr., σημαντικὴ προσωπικότης τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐμπειρογνώμων τῶν ἀμερικανοκινεζικῶν σχέσεων κοντὰ στὸν πρόεδρο Νίξον, τὸ 1972, στὴν διάρκεια τοῦ ταξιδίου του στὴν Κίνα, πρώην πρεσβευτὴ στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ  μαῦρο πρόβατο τοῦ ἰσραηλινοῦ λόμπυ.

 

Εὑρίσκομαι ἐδω γιὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω γιὰ τὸ τέλος τῆς Ἀμερικανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἀλλὰ προηγουμένως θέλω νὰ σημειώσω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον συμπαθητικὰ χαρακτηριστικά μας εἶναι ἡ ἀμνησία… Οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν νὰ ξεχνοῦν ὅτι εἴχαμε μία αὐτοκρατορία ἤ ἐὰν εἴχαμε δὲν τὴν ἐπιθυμούσαμε. Ἀλλὰ ἡ ὁρμὴ τῆς Manifest Destiny (πεπρωμένου) μᾶς ἔκαμε μία αὐτοκρατορικὴ Δύναμη. Αὐτὸ μᾶς ὁδήγησε πολὺ πέραν τῶν ἀκτῶν τῆς ἠπείρου ποὺ εἴχαμε ἀρπάξει ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς καὶ τοὺς μεξικανοὺς ἰδιοκτῆτες. Τὸ δόγμα Μόνρω διεκήρυττε μίαν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς στὸ Δυτικὸ Ἡμισφαίριο. Ἀλλὰ ἡ ἀμερικανικὴ αὐτοκρατορία ποτὲ δὲν ἐπεριορίσθη στὴν σφαῖρα αὐτή.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΝ, Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΛΕΠΕΝ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Στὴν φωτογραφία, τὸ πρωτοσέλιδό τῆς «Λιμπερασιόν», τῆς ἐφημερίδας τῶν Γάλλων ἀριστερῶν κουλτουριάριδων: «Κάντε ὅ,τι θέλετε, ἀλλὰ ψηφίστε Μακρόν».

 

Ἡ προβλέψιμη νίκη τοῦ Μακρόν, τοῦ ἐκλεκτοῦ της γαλλικῆς καὶ ὑπερεθνικὴς χρηματοπιστωτικῆς ὀλιγαρχίας, σηματοδοτεῖ τὴν παράταση καὶ τὴν ἔνταση τῆς νεοφιλελεύθερης ἐπέλασης στὴν Γαλλία. Ὁ νέος πρόεδρος, ὡς ἐνεργούμενο τῶν πιὸ ἐπιθετικῶν καὶ ἀδηφάγων κύκλων τοῦ κεφαλαίου, προτίθεται νὰ σαρώσει τὰ ἐναπομείναντα ἐργασιακὰ δικαιώματα καὶ τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν λαϊκῶν στρωμάτων. Ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκλεκτός της Καγκελαρίας νὰ διασφαλίσει τὴν παραμονὴ τῆς χώρας στὴν εὐρωζώνη, τὸ σύγχρονο γερμανικὸ στρατόπεδο ἐξοντώσεως τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης. Χαρᾶς εὐαγγέλια γιὰ τοὺς δισεκατομμυριούχους, ποῦ γιόρτασαν τὴν νίκη τοῦ τραπεζοϋπαλλήλου τῶν Ρόθτσαϊλτ, εἰς ὑγείαν ἑκατομμυρίων κορόιδων ποῦ τὸν ψήφισαν, γιὰ νὰ «μὴν περάσει ὁ φασισμός», σύμφωνα μὲ τὸ σύγχρονο ἐπικοινωνιακὸ παραμύθι τοῦ κακοῦ λύκου, ἢ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὅποια εὐμάρειά τους μὲ τὰ εὐρώπουλα στοὺς τραπεζικούς τους λογαριασμοὺς (τί μας θυμίζει ἄραγε;).
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ πρῶτος γύρος τῶν κρίσιμων προεδρικῶν ἐκλογῶν στὴν Γαλλία σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ πενηντάχρονου δικομματικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας καὶ ἀνέδειξε στὸν δεύτερο γύρο δυὸ ὑποψηφίους ποὺ ἐκφράζουν ἀντιστοίχως τὴν ταξικὴ πόλωση ἀνάμεσα στὴν ἄρχουσα τάξη τῆς μεγαλοτραπεζικῆς ἀπολυταρχίας καὶ στὴν τάξη τῶν σύγχρονων ἀβράκωτων, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ χρηματοπιστωτικὴ παγκοσμιοποίηση ἐγγυᾶται ἕναν κοινωνικὸ μεσαίωνα.

Ἡ γαλλικὴ καὶ  εὐρωπαϊκὴ ἐλὶτ βρίσκονται ὑπὸ καθεστὼς πλήρους πολιτικῆς κρίσης. Γιὰ πρώτη φορᾶ δὲν ἐκπροσωποῦνται στὸν δεύτερο γύρο ὑποψήφιοι τῶν δυὸ κύριων κομμάτων τῆς χώρας (γκωλικοὶ καὶ σοσιαλιστές). Τὸ γεγονὸς αὐτὸ δηλώνει εὐθέως τὴν δομικὴ κρίση τοῦ γαλλικοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴ καταστροφὴ ποὺ ὑπέστησαν οἱ δυὸ κομματικοί του πυλῶνες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

MΑΚΡΟΝ-ΛΕ ΠΕΝ: Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 Ὁ πρῶτος γύρος τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας. Ὁ δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδας «Λὲ Φιγκαρό» Ματιὲ Σλαμᾶ ἀναλύει τὸ κοινωνικὸ ὑπόβαθρο τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν ταξικὴ πόλωση ποὺ ἐκφράζεται στὴν ἀναμέτρηση τῶν δυὸ ὑποψηφίων του δεύτερου γύρου: τὴν κοσμοπολιτικὴ Γαλλία τοῦ παγκοσμιοποιημένου μεγάλου κεφαλαίου καὶ τὴν πατριωτικὴ Γαλλία τῶν πληβειακῶν κοινωνικῶν στρωμάτων.

 

Θεωρούσαμε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ταξικῆς πάλης ἦταν ξεπερασμένη. Οἱ διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς, Γκῶς Σαντὰλ Μοὺφ [Gauche Chantal Mouffe] καὶ Ζᾶν Κλὼντ Μισέα [Jean-Claude Michea], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντρυφήσει στὴν μαρξιστικὴ σκέψη, εἶχαν ἰσχυριστεῖ προσφάτως ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ χρήζει ἐπανεξέτασης. Κανένας ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους της Ἀριστερᾶς, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ναταλὶ Ἀρτῶ [Νathalie Arthaud], δὲν ἔκανε οὐδεμία νύξη σὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία σημασία. Ἡ πάλη τῶν τάξεων ἐπανεμφανίζεται στὸ πολιτικὸ προσκήνιο στὴν μονομαχία τοῦ δεύτερου γύρου, ποὺ θὰ φέρει ἀντιμέτωπους τὸν φιλελεύθερο Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ὑπέρμαχο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας Μαρὶν Λὲ Πέν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου