ΣΥΡΙΑ: ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΚΑΓΚΣΤΕΡ ΜΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Mideast SyriaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Παρ’ όλο που η υποστήριξη της Μόσχας προς το συριακό καθεστώς (λόγω των ιμπεριαλιστικών της συμφερόντων και της συμμόρφωσης του συριακού καθεστώτος στην καταστροφή των χημικών του όπλων) απομάκρυνε προσωρινά την απειλή μιας στρατιωτικής επίθεσης της Αμερικής και των συμμάχων της, η βαρβαρότητα συνεχίζεται ακόμα στη Συρία. Βαρβαρότητες, εγκλήματα που οι λέξεις είναι ανίκανες να εκφράσουν. Οργανωμένη σφαγή, ασύλληπτες ωμότητες, βάναυσες σφαγές, πείνα, ξεριζωμός∙ με μια λέξη η αληθινή γήινη κόλαση είναι μέρος της πραγματικότητας στη Συρία. Οι άνθρωποι που έχουν επιβιώσει είναι καταδικασμένοι σε αργό θάνατο. Αποτελούν ζωντανούς μάρτυρες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Γιατί αυτή η βαρβαρότητα λαμβάνει χώρα στη Συρία;

Οι διαμαρτυρίες που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο πραγματοποιούνται επίσης και στις αραβικές χώρες. Οι διαμαρτυρίες σε μερικές χώρες όπως η Αίγυπτος, η Τυνησία και άλλες προσλαμβάνουν μια πιο ριζοσπαστική μορφή, αλλά μερικές χώρες όπως η Λιβύη, η Συρία κ.ά. γίνονται πεδίο μάχης για γκάνγκστερ εξαιτίας της ανάμειξης δυτικών χωρών, αραβικών χωρών, της Τουρκίας και του Ιράν. Η Συρία έγινε πεδίο μάχης για γκάνγκστερ που επεδίωκαν να εξοντώσουν ο ένας τον άλλον. Σε αυτόν τον βρώμικο πόλεμο από τη μία μεριά βρίσκονται γκάνγκστερ όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Χεζμπολάχ στο Λίβανο κτλ. και από την άλλη η Αμερική, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ κ.ά. Τα εγκλήματα και η βαρβαρότητα του πολέμου των γκάνγκστερ ματώνουν την καρδιά κάθε ελεύθερου ανθρώπου, αλλά ο λαός της Συρίας είναι αυτός που πληρώνει το τίμημα αυτού του πολέμου. Πάνω από εκατό χιλιάδες σκοτώθηκαν, χιλιάδες τραυματίστηκαν και εκατομμύρια ξεριζώθηκαν εξαιτίας του πολέμου. Ο πόλεμος έχει διαλύσει την ηγετική ομάδα της κοινωνίας, καθώς τροφοδοτείται από τις εθνοτικές, θρησκευτικές και φυλετικές διαφορές και έχει καταστρέψει τη δυνατότητα συγκρότησης ενός ανεξάρτητου κινήματος της εργατικής τάξης, αφού ο πόλεμος είναι επίσης κι ένας πόλεμος κατά της ίδιας της εργατικής τάξης. Ο πόλεμος αυτός εξέτρεψε τις διαμαρτυρίες από τον ανεξάρτητο ταξικό τους δρόμο και εμπόδισε την εργατική τάξη της Συρίας να αφήσει τη σφραγίδα της στα γεγονότα ως μια μάχη της εργατικής τάξης και της διεθνούς κοινωνικής τάξης. Επομένως, αυτός ο πόλεμος είναι ένας πόλεμος και κατά της ίδιας της εργατικής τάξης.

Αυτός ο πόλεμος των γκάνγκστερ, για τη μοιρασιά της λείας που ονομάζεται «ανθρωπιστική βοήθεια», ενισχύει την προώθηση των βρώμικων συμφερόντων τους μέσα στη νέα παγκόσμια τάξη που αναδύθηκε ύστερα από την κατάρρευση του διπολικού συστήματος, στο οποίο η Αμερική προσπαθεί να εγκαθιδρύσει την ηγεμονία της. Το ζήτημα της διατήρησης της αμερικανικής ηγεμονίας στον κόσμο, η οποία απειλείται από τους αντιπάλους γκάνγκστερ, είναι τόσο ολοφάνερη ώστε να την παραδέχονται ακόμα και οι ισραηλινές εφημερίδες. Οι ισραηλινές εφημερίδες Haaretz[1] και Jerusalem Post[2] έχουν πρόσφατα δηλώσει ότι ο σκοπός μιας αμερικανικής επίθεσης στη Συρία δεν έχει καμία σχέση με ανθρωπιστική βοήθεια αλλά ευθυγραμμίζεται απλώς με τα συμφέροντα της υπερδύναμης.

Οι δυτικοί γκάνγκστερ και οι σύμμαχοί τους όπως η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία ελπίζουν ότι ο πόλεμος και οι κυρώσεις προς τη Συρία θα εξασθενίσουν το εγκληματικό συριακό καθεστώς και τότε οι μπράβοι τους που είναι οργανωμένοι στον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» ή άλλα «ισλαμικά ένοπλα κτήνη» όπως η Λιβύη θα ανατρέψουν το καθεστώς του Άσαντ. Όμως τους τελευταίους μήνες σε αυτό τον αντιδραστικό πόλεμο ο συσχετισμός δυνάμεων, λόγω της γενναιόδωρης υποστήριξης και βοήθειας του Ιράν, της λιβανέζικης Χεζμπολάχ και της Ρωσίας, έχει εξελιχθεί υπέρ τους συριακού καθεστώτος. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο χημικός βομβαρδισμός των προαστίων της Δαμασκού πόνεσε τις σπλαχνικές καρδιές τους. Έτσι οι δυτικοί γκάνγκστερ και οι σύμμαχοί τους δήλωσαν ότι η συνείδησή τους δεν θα μπορούσε να ανεχθεί την απανθρωπιά του Άσαντ και ο συσχετισμός των δυνάμεων γύρισε ξανά υπέρ των «ανταρτών».

Η Αμερική ισχυρίζεται ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία που υποδεικνύουν τη συριακή κυβέρνηση ως υπεύθυνη για τις χημικές επιθέσεις. Επειδή οι χημικές επιθέσεις θεωρούνται εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ πρέπει να τιμωρηθεί. Η συριακή κυβέρνηση αρνείται αυτούς τους ισχυρισμούς και επιμένει ότι για τις στρατιωτικές νίκες που κατήγαγε δεν ήταν απαραίτητη η χρήση χημικών όπλων. Οι κυβερνήσεις της Ρωσίας και του Ιράν υπογράμμισαν επίσης ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι η συριακή κυβέρνηση χρησιμοποίησε χημικά όπλα και διατείνονται ότι χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν από την αντιπολίτευση προς τη συριακή κυβέρνηση για να προκαλέσει τη Δύση να επιτεθεί στη Συρία. Ο ιρανός υπουργός εξωτερικών ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του περασμένου χρόνου, μέσω της ελβετικής πρεσβείας, πως είχε ενημερώσει την Αμερική ότι «χημικά χειροποίητα όπλα τύπου σαρίν» έχουν μεταφερθεί στη Συρία και υπάρχει πιθανότητα να τα χρησιμοποιήσουν οι «αντάρτες».

Όλοι γνωρίζουν ότι η αμερικανική αστική τάξη είναι τόσο φαύλη και εγκληματική για να θιχτεί η σπλαχνική της καρδιά από τον χημικό βομβαρδισμό των προαστίων της Δαμασκού. Η Αμερική είναι ο μόνος εγκληματίας που έχει χρησιμοποιήσει την ατομική βόμβα. Πρόσφατα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2013, το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy δημοσίευσε απόρρητα έγγραφα που δείχνουν ότι το 1988 η Αμερική βοήθησε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν στη χημική επίθεση που εξαπέλυσε κατά του Ιράν στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ.[3] Μέσω δορυφορικών εικόνων η Αμερική βρήκε ότι το Ιράν κέρδιζε μια στρατηγική θέση στο πολεμικό μέτωπο. Οι αρχές των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών προμήθευσαν τις αντίστοιχες ιρακινές αρχές με πληροφορίες για τις θέσεις των ιρανών στρατιωτών, των ιρανικών εγκαταστάσεων επιμελητείας, την ιρανική αεράμυνα κτλ. Ο αμερικανός συνταγματάρχης εν αποστρατεία Ρικ Φρανκόνα, ο οποίος υπήρξε επιτετραμμένος στη Βαγδάτη εκείνη την περίοδο, είπε στο περιοδικό Foreign Policy: «Οι ιρακινοί δεν μας είπαν ποτέ ότι σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν νευροτοξικό αέριο. Δεν χρειαζόταν να μας το πουν, το γνωρίζαμε ήδη».

Στόχος της Αμερικής ήταν να εμποδίσει το Ιράν να καταγάγει μια τελική στρατιωτική νίκη επειδή το ιρακινό καθεστώς είχε πάρει το πάνω χέρι στις συνομιλίες. Εκείνη την περίοδο η ανωτερότητα του ιρακινού καθεστώτος εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Αμερικής γιατί μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όπλο κατά του Ιράν. Στις 16 Μαρτίου 1988 το ιρακινό καθεστώς επιτέθηκε με χημικά όπλα στην πόλη Χαλάτζα στο ιρακινό Κουρδιστάν. Χιλιάδες ανυπεράσπιστοι και αθώοι άνθρωποι σκοτώθηκαν σαν μύγες μέσα σε λίγα μόνο λεπτά, αλλά δεν ενοχλήθηκε η «δημοκρατική» συνείδηση. Δεν ανακοίνωσαν καν ότι σκοπεύουν να τιμωρήσουν τον Σαντάμ για τον χημικό βομβαρδισμό της Χαλάτζα!

Το 2004, κατά τη διάρκεια της επίθεσης στην Φαλούτζα στο Ιράκ, η Αμερική χρησιμοποίησε απεμπλουτισμένο ουράνιο και βόμβες λευκού φωσφόρου. Όχι μόνο δεν θίχτηκε η συνείδηση της αμερικανικής αστικής τάξης αλλά ούτε και των ευρωπαίων γκάνγκστερ.

Όλοι θυμόμαστε πώς το 2003 ο Κόλιν Πάουελ, ο υπουργός εξωτερικών του Τζωρζ Γ. Μπους, σηκώθηκε μέσα στη φωλιά των ληστών, τα Ηνωμένα Έθνη, και ανακοίνωσε προς τον κόσμο ότι έχει «αδιαμφισβήτητες αποδείξεις» ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν έχει όπλα μαζικής καταστροφής και αποτελεί απειλή για την παγκόσμια ειρήνη. Μετά τον πόλεμο έψαξαν κάθε σπιθαμή του Ιράκ αλλά δεν βρέθηκαν όπλα μαζικής καταστροφής.

Για εκατό χρόνια οι κομμουνιστές είχαν διακηρύξει ότι με την έλευση της εποχής της καπιταλιστικής παρακμής αρχίζει και η εποχή της κοινωνικής επανάστασης και των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Ο πόλεμος δεν είναι προϊόν της σκληρής πολιτικής ενός αντισυμβατικού κράτους, αλλά απορρέει από την ανάγκη για κεφάλαιο. Ο πόλεμος στην εποχή του ιμπεριαλισμού είναι αναπόφευκτος. Για να ξεσπάσει ένας παγκόσμιος πόλεμος είναι αναγκαίο να υπάρχουν δύο προϋποθέσεις:

–              Ύπαρξη δύο μπλοκ, πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών.

–              Η εργατική τάξη πρέπει να ηττηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο

Όμως τις τελευταίες δύο δεκαετίες δεν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις. Από τη μια μεριά κάθε γκάνγκστερ προσπαθεί να διασφαλίσει τα δικά του ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και, από την άλλη, παρ’ όλο που η εργατική τάξη, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι σε θέση να προσφέρει μια εναλλακτική λύση στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, δεν έχει ακόμα ηττηθεί. Έτσι οι πόλεμοι λαμβάνουν τη μορφή περιφερειακών πολέμων όπως τα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη και δεκάδες άλλοι τοπικοί πόλεμοι.

Από την άλλη μεριά, ο πόλεμος στη Συρία είναι επίσης ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στους δημοκρατικούς και τους ισλαμιστές γκάνγκστερ (την ιρανική αστική τάξη). Η Συρία είναι στρατηγικός σύμμαχος του Ιράν. Ο Τζων Κέρι, ο αμερικανός υπουργός εξωτερικών, δήλωσε ότι «μια επίθεση στο καθεστώς Άσαντ στέλνει ένα μήνυμα στο Ιράν και στη Χεζμπολάχ». Εν προκειμένω η Ρωσία έχει απειλήσει ότι αν η Δύση επιτεθεί στη Συρία, η Ρωσία θα στείλει τους πυραύλους S-300 που διαθέτει σε «ευαίσθητες ζώνες» του κόσμου.

Σύμφωνα με τα ιμπεριαλιστικά του συμφέροντα το Ιράν προειδοποίησε ότι μια επίθεση κατά της Συρίας δεν θα περιοριστεί σ’ αυτή τη χώρα και η εμβέλειά της θα επεκταθεί σε άλλες χώρες της περιοχής. Ο ανώτατος ηγέτης της ισλαμικής αστικής τάξης προειδοποίησε ότι «η περιοχή είναι σαν πυριτιδαποθήκη και το μέλλον είναι απρόβλεπτο».

Στις 26 Αυγούστου του 2013, από τις εργασίες της ενάτης συνόδου του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Μοχάμεντ Αλί Χαφαρί, επικεφαλής των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, προειδοποίησε για τον κίνδυνο στρατιωτικής επίθεσης κατά της Συρίας και δήλωσε ότι μια απάντηση σε μια στρατιωτική επίθεση κατά της Συρίας θα βγει έξω από τα σύνορά της.

Ιρανικός στρατιωτικός εξοπλισμός που περιλαμβάνει μη επανδρωμένα αεροπλάνα καθώς και την επιστράτευση άτακτων ομάδων καταστολής που έχουν πείρα στην καταστολή διαδηλώσεων με ανορθόδοξο τρόπο, έχουν σταλεί στη Συρία. Ιρανικές εφημερίδες έγραψαν ότι αφότου έλαβε τον στρατιωτικό εξοπλισμό που επιστρατεύτηκε το συριακό καθεστώς έχει κάποιες επιτυχίες και κέρδισε μια καλύτερη θέση. Δεδομένου ότι το συριακό δίκτυο αεράμυνας, που έχει κατασκευαστεί στη Ρωσία, είναι ευρύτατο, είναι δύσκολο να δημιουργηθεί μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι χωρίς την υποστήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, το συριακό καθεστώς θα είχε πέσει σε μερικούς μήνες, όπως έγινε στη Λιβύη.

Η Συρία έχει σημαντική στρατηγική θέση και ζωτικό ρόλο για το Ιράν. Οικονομική υποστήριξη, όπλα και επιμελητεία προς τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο, τη Χαμάς στην Παλαιστίνη και άλλα αντιδραστικά κινήματα στην Αφρική μπορούν να δοθούν μονάχα με τη βοήθεια της Συρίας. Το Ιράν έχει δαπανήσει περίπου δέκα με είκοσι δισεκατομμύρια δολάρια για να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ.

Το Ιράν έχει την εμπειρία του Ιράκ και ασφαλώς, ακόμη κι αν το καθεστώς Άσαντ πέσει, έχει τα δικά του σχέδια και θα προσπαθήσει να εμποδίσει την επιρροή της Δύσης, όπως έκανε και το Ιράκ, και θα εξακολουθεί να ασκεί την επιρροή του με άλλες μορφές.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο Μαχντί Ταΐμπ, ο επικεφαλής των επιτελείου του Αμάρ, και επίσης ιεροδιδάσκαλος και καθηγητής πανεπιστημίου δήλωσε ότι:

«Η Συρία είναι η τριακοστή πέμπτη επαρχία και μια στρατηγική επαρχία για ‘μας. Εάν ο εχθρός μάς επιτεθεί και θέλει τη Συρία ή το Κουζεστάν [επαρχία του Ιράν που έχει πετρέλαιο] προτεραιότητά μας είναι να κρατήσουμε τη Συρία, επειδή αν κρατάμε τους Σύριους τότε μπορούμε να πάρουμε πίσω την επαρχία του Κουζεστάν, αλλά αν χάσουμε τη Συρία μπορούμε να χάσουμε και την Τεχεράνη».[4]

Η ιρανική αντιπολίτευση των Μουτζαχεντίν, που βρίσκεται στα δεξιά του κεφαλαίου, ελπίζει ότι μετά τη Συρία θα έρθει η ώρα του Ιράν και θα παίξει τον ρόλο «απελευθερωτικού στρατού» στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών διενέξεων. Στα αριστερά του κεφαλαίου βρίσκεται το Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράν (με ριζοσπαστική φρασεολογία) και κάτω από τον τίτλο «Η επανάσταση στη Συρία» υπογραμμίζει ότι η πτώση του καθεστώτος Άσαντ θα φέρει τις επαναστατικές δυνάμεις στο επίκεντρο των γεγονότων και υποστηρίζει τη στρατιωτική επίθεση κατά της Συρίας. Στα γεγονότα της Λιβύης αυτό το αντεπαναστατικό ρεύμα δήλωσε ότι η επίθεση του ΝΑΤΟ επέτρεψε τη συνέχιση της λιβυκής επανάστασης. Τώρα ελπίζει ότι μετά τη Συρία θα έρθει κι η ώρα του Ιράν και ότι θα συνεχιστεί η ιρανική επανάσταση. Κανένα άλλο πολιτικό ρεύμα στην ιρανική πολιτική δεν έχει σπιλώσει περισσότερο τις αξίες της επανάστασης, του κομμουνισμού, του προλεταριακού διεθνισμού κτλ. όσο αυτό το αντικομμουνιστικό ρεύμα. Ποιος είναι αυτός που πραγματοποιεί τη συριακή επανάσταση; Που είναι η εργατική τάξη της Συρίας; Ποιες είναι οι κοινωνικές δυνάμεις της συριακής επανάστασης;

Παρά την πολεμοκαπηλεία των δημοκρατικών γκάνγκστερ η πλειοψηφία του λαού είναι κατά του πολέμου. Η γαλλική εφημερίδα Le Figaro δημοσίευσε ένα άρθρο στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 θυμίζοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία του γαλλικού λαού τάσσεται κατά της στρατιωτικής δράσης εναντίον της Συρίας. Το βρετανικό κοινοβούλιο δεν θα μπορούσε να σταματήσει την πολεμοκαπηλεία του Κάμερον χωρίς τον βρετανικό λαό. Η Άνγκελα Μέρκελ δεν υποστήριξε την εξεύρεση διπλωματικής λύσης στη συριακή κρίση για ανθρωπιστικούς λόγους αλλά αφενός λόγω της πίεσης της κοινής γνώμης και αφετέρου λόγω των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Ο πόλεμος των γκάνγκστερ έχει τις ρίζες του στη σαπίλα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η μόνη επαναστατική θέση για τα γεγονότα στη Συρία δεν μπορεί παρά να επισημαίνει ότι οι αιτίες και η αγριότητα του πολέμου βρίσκονται στον ίδιο τον καπιταλισμό που σπέρνει τη βαρβαρότητα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η παγκόσμια εργατική τάξη φέρει μεγάλη ευθύνη για την απουσία κινητοποίησης της εργατικής τάξης στη Συρία. Η μόνη λύση για να σταματήσει η εργατική τάξη να γίνεται κρέας για τα κανόνια είναι η πραγματοποίηση της κομμουνιστικής επανάστασης που θα δώσει τέλος στην καπιταλιστική μιζέρια.

Φιρόζ Ακμπαρί

26 Σεπτεμβρίου 2013

Πηγή: Internationalist Voice

http://www.internationalist.tk

Τίτλος πρωτότυπου:

Syria – War of gangsters, Crimes against humanity


[4] ΤΑΒΝΑΚ, professional news site, 14 Φεβρουαρίου 2013.

Advertisements
This entry was posted in ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ and tagged , , . Bookmark the permalink.