Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΩΝ

gazaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η Χαμάς και το Ισραήλ εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες τους σε αμοιβαίο επίπεδο για να ενισχύσουν την εθνικιστική τους ατζέντα στο πλαίσιο της κρίσιμης σημασίας που αποκτά όλο και περισσότερο η περιοχή της Μέσης Ανατολής

Οι ειδικοί έχουν επιδοθεί σε μια προσπάθεια ερμηνείας της «συνήθους» κρίσης που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Χαμάς και του κράτους του Ισραήλ. Από ό,τι φαίνεται δεν έχουν τίποτα καινούργιο να μας πουν. Η Χαμάς επιτίθεται στο Ισραήλ και το Ισραήλ ανταποδίδει αυτές τις επιθέσεις στο πολλαπλάσιο. Από την μια πλευρά έχουμε τρεις νεαρούς Ισραηλινούς νεκρούς, από την άλλη έχουμε πάνω από 150 νεκρούς μετά την ισραηλινή επιδρομή.[1] Η Χαμάς προκαλεί και το Ισραήλ αντεκδικείται ως συνήθως, για άλλη μια φορά, κάνοντας επίδειξη υπέρμετρης δυνάμεως. Είναι μια τραγική αλλά επαναλαμβανόμενη ιστορία ήδη από τον καιρό της «Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» (PLO) του Γιάσερ Αραφάτ, την οποία διαδέχθηκαν άλλες οργανώσεις μαζί με την Χαμάς, που έχουν ως στόχο τους την ανακατάληψη ολόκληρης της Παλαιστίνης και την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ. Στην πραγματικότητα οι όροι δεν είναι ακριβώς οι ίδιοι, τόσο σε σχέση με την πολιτική κατάσταση των δρώντων φορέων όσο και αναφορικά με το διεθνές πολιτικό πλαίσιο.

Όσον αφορά το διεθνές πολιτικό πλαίσιο, σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική υπάρχει μια ολοένα και πιο τεταμένη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, το φάσμα της οποίας εκτείνεται από την πολιτική αβεβαιότητα σε ορισμένες χώρες μέχρι την διεξαγωγή πραγματικών εμφυλίων πολέμων σε άλλες, και πάντα με τη συμμετοχή των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Στην Αίγυπτο η κατάσταση βρίσκεται μόνο εν μέρει υπό έλεγχο «χάρη» στην σιδηρά πυγμή της κυβέρνησης Σίσι, η οποία συνεχίζει το έργο της εξουδετέρωσης της αντιπάλου της, Μουσουλμανική Αδελφότητα. Στην Συρία, υπάρχει εμφύλιος πόλεμος με την περιφερειακή συμμετοχή της Ρωσίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν και της Τουρκίας. Η Λιβύη, μετά τις καταστροφικές γαλλικές και αμερικανικές παρεμβάσεις υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, είναι μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς σύγχυσης και μαστίζεται από έναν υφέρποντα εμφύλιο πόλεμο που γίνεται για τον έλεγχο του πετρελαίου και της εμπορίας του. Στο Ιράκ τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Η σύγκρουση μεταξύ της σημερινής σιιτικής[2] κυβέρνησης του αλ Μαλίκι και της σουνιτικής ρεβανσιστικής πτέρυγας της ιρακινής αστικής τάξης υπό την ηγεσία του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγντάντι με στόχο την υλοποίηση της φαντασίωσης της επανίδρυσης του «Χαλιφάτου του Ιράκ και της Συρίας» οδήγησε στην θανάτωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Στο παρασκήνιο βρίσκεται, ανέκαθεν, το ενεργειακό ζήτημα, τα κοιτάσματα πετρελαίου που εκτείνονται από το Κουρδιστάν έως εκείνα που βρίσκονται στην περιοχή της Βασόρας και η διαχείριση των αγωγών που διασχίζουν το κέντρο της χώρας από βορρά προς νότο και από ανατολή προς δύση. Ο κίνδυνος που εγκυμονεί είναι η κρίση στην περιοχή να οδηγήσει στην εμπλοκή και της Ιορδανίας, στην οποία υπάρχουν κάποιοι θύλακες του «Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας» (ISIS)[3]. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα ενίσχυσε τους ελέγχους στα σύνορα και ζήτησε βοήθεια από το σύμμαχό του, Ισραήλ. Η σοβαρότητα της κατάστασης φαίνεται από το γεγονός ότι η ISIS. που δραστηριοποιείται στο Ιράκ, ελέγχει περίπου το 90% των συνόρων κατά μήκος των Υψιπέδων του Γκολάν[4], περιοχή στρατηγικής σημασίας που ανέκαθεν αμφισβητείται από το Ισραήλ και την Συρία. Το γεγονός αυτό έχει χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει την αποστολή 200 στρατιωτών των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στο Ιράκ, πλέον των 500 που βρίσκονται ήδη εγκατεστημένοι στην Βαγδάτη, για να προστατεύσουν την εκεί πρεσβεία της Ουάσινγκτον.

Η πολιτική κρίση και η εξουσία της κυβέρνησης της Χαμάς στην Λωρίδα της Γάζας εντάσσεται κατ’ ανάγκη σε αυτό το σενάριο. Η διεθνής κρίση έχει πλήξει με καταστροφικό τρόπο την εύθραυστη οικονομία της Γάζας. Κατά την διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, εξαιτίας του κλεισίματος των σημείων διέλευσης προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ, η κυβέρνηση του Τελ Αβίβ ανέκοψε την ροή των όπλων αλλά και όλων των προμηθειών, συμπεριλαμβανομένων και των τροφίμων. Η ανεργία έχει φθάσει σε εξωφρενικά επίπεδα. Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Η κυβέρνηση της Χαμάς, ύστερα από την απόσυρση ή την δραστική μείωση των ενισχύσεων που δεχόταν από την Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου και την ενασχόληση της Συρίας και της νέας ιρανικής κυβέρνησης με πλήθος άλλων ζητημάτων, βρέθηκε σε πολύ δυσάρεστη κατάσταση.

Όχι μονάχα δεν μπορούσε να συνεχίσει την μίνι κοινωνική πολιτική που εφήρμοζε -η οποία τόσο είχε βοηθήσει την πολιτική της πορεία και δια της οποίας κατάφερε να ριζώσει μέσα στον παλαιστινιακό πληθυσμό και τελικώς να σημειώσει την εκλογική της νίκη το 2006- αλλά δεν μπορεί πια ούτε να πληρώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Βασικά είδη είναι δυσεύρετα, τα υπόλοιπα προϊόντα δεν μπορούν να βρεθούν πουθενά, οι ήδη πενιχρές υπηρεσίες έχουν τώρα πέσει στο απόλυτο μηδέν και τα μόνα πράγματα που βρίσκονται εν αφθονία είναι η φτώχεια και η πείνα, οι οποίες, σε αντίθεση με το παρελθόν, σήμερα κάνουν θραύση.

Η άλλη πτέρυγα της παλαιστινιακής αστικής τάξης, η κοσμικού χαρακτήρα Εθνική Παλαιστινιακή Αρχή υπό τον Αμπού Μαζέν (Μαχμούντ Αμπάς), δεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση. Δεν έχει βρει κάτι καλύτερο να κάνει από το να συνάψει μια συμμαχία με την Χαμάς υπό την μορφή ενός είδους «κυβέρνησης εθνικής ενότητας», με αποτέλεσμα να επισπεύδει τον ξεπεσμό της στα μάτια του παλαιστινιακού πληθυσμού, που είναι αποκαμωμένος από την κρίση και είναι απογοητευμένος από την ατελέσφορη και ανεδαφική πολιτική πρακτική της διεφθαρμένης του αστικής τάξης. Δεν είναι τυχαίο ότι η στρατιωτική ηγεσία ακόμα και της ίδιας της Χαμάς έχει χάσει τον έλεγχο αμέτρητων μικρών ένοπλων ομάδων που ασπάζονται την ιδεολογία και την πρακτική του τζιχάντ. Δεν είναι περίεργο, επομένως, το γεγονός ότι η απαγωγή και η δολοφονία τριών νεαρών Ισραηλινών, όπως και παρόμοιου τύπου περιστατικά, είναι δουλειά αυτών των ομάδων των «μοναχικών λύκων» προκειμένου να φέρουν σε δύσκολη θέση την Χαμάς και να την κατηγορήσουν για δειλία έναντι του ιστορικού εχθρού και για συμβιβασμό με τον ανίσχυρο και «φιλοισραηλινό» Αμπού Μαζέν. Το γεγονός αυτό υποχρεώνει την κυβέρνηση της Γάζας να προσπαθεί να αποκτήσει εκ νέου τον έλεγχο των επιχειρήσεων και να επανακτήσει το κύρος της μέσα στον παλαιστινιακό λαό, τα οποία χάνει γοργά.

 Το Ισραήλ δεν μπορεί να περιμένει. Ο Νετανιάχου -βλέποντας ότι η εσωτερική του πολιτική δεν έχει την κοινωνική συναίνεση με αποτέλεσμα να δέχεται επιθέσεις ακόμη και μέσα στο ίδιο του το κόμμα- δέχθηκε αμέσως την πρόκληση προσπαθώντας να επωφεληθεί από την αδυναμία της Χαμάς προκειμένου να ενισχύσει την κυβέρνησή του. Πρώτα διέταξε τον Αμπάς να σπάσει την συμμαχία του με την Χαμάς και να καταδικάσει το σχέδιο συγκρότησης μιας «κυβέρνησης εθνικής ενότητας» με την Χαμάς ως συμμαχία με τους «τρομοκράτες». Στην συνέχεια, προκειμένου να διακόψει τις διαπραγματεύσεις, δήλωσε ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να επιτρέψει την δημιουργία παλαιστινιακού κράτους ωσότου δεν τερματιστεί όλη αυτή η κατάσταση.

 Ακόμη και δίχως την υπόθεση της απαγωγής και της δολοφονίας τριών νεαρών Ισραηλινών και την εκτόξευση τριών πυραύλων Κασάμ που εποστρακίστηκαν στα περίχωρα του Τελ Αβίβ, θα είχε αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει μια παρόμοια δικαιολογία.

 Αυτά είναι τα νέα σενάρια με βάση τα οποία θα πρέπει να εξετάσουμε την παλιά διαμάχη μεταξύ των δύο εθνικισμών στους «Αγίους Τόπους».

 Δυστυχώς, αυτό που παραμένει αμετάβλητο είναι η υποδούλωση των προλεταριακών μαζών, τόσο των παλαιστινιακών όσο και των ισραηλινών, στις αντίστοιχες αστικές τους τάξεις και η ατζέντα των τελευταίων για την διατήρηση της κυριαρχίας τους με την εφαρμογή μιας φιλοπόλεμης πολιτικής -είτε επίθεσης είτε άμυνας αναλόγως την σκοπιά από την οποία βλέπει κανείς τα πράγματα- η οποία, ωστόσο, βρίσκεται πάντα εντός του οικονομικού πλαισίου της αστικής τάξης, είτε αυτή είναι κοσμική, είτε φονταμενταλιστική, είτε σιωνιστική. Ή οι μάζες της Μέσης Ανατολής, υπό την καθοδήγηση της πρωτοπορίας, ενός επαναστατικού κόμματος, θα βαδίσουν στην οδό μιας αυτόνομης αντικαπιταλιστικής λύσης ή η βαρβαρότητα του πολέμου, των εμφυλίων πολέμων, των επιθέσεων και των επιδρομών αντιποίνων θα παραμένει τόσο το σημερινό όσο και το μελλοντικό πολιτικό τους πεπρωμένο.

FD

11/7/14

Πηγή άρθρου: www.leftcom.org

Η μετάφραση έγινε από τα αγγλικά: “The Ongoing Barbarism of Two Nationalisms – Hamas and Israel exploit their mutual weaknesses to revive their national agendas within the increasingly critical Middle East region”

Τίτλος πρωτοτύπου άρθρου: “Crisi tra Hamas ed Israele – La barbarie dei due nazionalismi continua. Hamas e Israele sfruttano le reciproche debolezze per rilanciare il proprio ruolo all’interno dei rispettivi quadri nazionali e della sempre più critica area del medio oriente”

 

[1] Έκτοτε ο αριθμός των νεκρών Παλαιστινίων έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Έως τώρα (την ημερομηνία δημοσίευσης της ελληνικής μετάφρασης) οι νεκροί ξεπερνούν τους χίλιους. (Σ.τ.Μ.)

[2] Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ οι μουσουλμάνοι διχάστηκαν εξ αιτίας του ζητήματος της διαδοχής του. Η βασική αντίρρηση προήλθε από την διαφωνία που ανέκυψε μεταξύ των μουσουλμάνων όσον αφορά το ποιος μπορεί να γίνει χαλίφης (ανώτατος θρησκευτικός και πολιτικός ηγέτης του Ισλάμ). Η μία πλευρά υποστήριζε ότι χαλίφης μπορεί να γίνει μόνο όποιος προέρχεται από την οικογένεια του προφήτη. Οι υποστηριχτές αυτής της άποψης ονομάστηκαν σιίτες (σι’ατ Αλή, «παράταξη του Αλή», ο Αλή ήταν ξάδελφος του Μωάμεθ). Οι υποστηρικτές της άλλης άποψης, που αναγνωρίζουν ως πρώτο διάδοχο του Προφήτη Μωάμεθ τον χαλίφη Αμπού Μπακρ, ονομάζονται Σουνίτες. (Σ.τ.Μ.)

[3] ISIS: Το Ισλαμικό Κράτος, αρχικά γνωστό ως Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ο όρος «Λεβάντε» αναφέρεται επίσης ως «Ανατολή», «Συρία» ή «Αλ-Σαμ») είναι ταυτόχρονα ένα μη αναγνωρισμένο διεθνώς κράτος και μια ισλαμική στρατιωτική οργάνωση του Ιράκ και της Συρίας, που ασπάζεται το δόγμα του «ιερού πολέμου» (τζιχάντ). (Σ.τ.Μ.)

[4] Η περιοχή προσαρτήθηκε στο Ισραήλ κατά την διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών (1967).

Advertisements
This entry was posted in ΑΡΘΡΑ and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.