ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΤΕΡΡΙΨΕ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ;

vos guerresΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ως συνήθως, τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα. Η Μόσχα κατηγορεί την Άγκυρα για ύπουλη επίθεση. Η Άγκυρα απαντά ότι το ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος, ύστερα από επανειλημμένες προειδοποιήσεις, παρέμεινε σε τουρκικό εναέριο χώρο και παραβίασε την τουρκική εθνική κυριαρχία, αλλά αυτό είναι άσχετο δεδομένου ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός ήταν αυτός που έδωσε εντολή για την κατάρριψη του αεροσκάφους για να πυροδοτήσει διεθνή κρίση. Μετά την υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας με τον Πούτιν για την κατασκευή του Turkish Stream[1], που θα έφερνε κεφάλαια στην Τουρκία και θα ανέβαζε το κύρος της ως πετρελαϊκός κόμβος της Μεσογείου, γιατί ο Ερντογάν θέτει το όλο θέμα σε κίνδυνο; Γιατί πυροδοτεί μια διεθνή κρίση που η έκβασή της είναι αβέβαια και η οποία δεν υπόσχεται τίποτε θετικό στο στρατιωτικό μέτωπο ή από την άποψη της χαλάρωσης των ιμπεριαλιστικών εντάσεων; Μπορούμε να εντοπίσουμε μια σειρά λόγων.

Πρώτον, η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία έχει ασφαλώς ανατρέψει τον προηγούμενο συσχετισμό δυνάμεων και δημιουργεί έναν καινούργιο τον οποίο η κυβέρνηση Ερντογάν αντιλαμβάνεται ως απειλή για τον ρόλο της στην περιοχή. Αποτελεί ένα εμπόδιο που πρέπει να απομακρυνθεί αμέσως· εάν είναι απαραίτητο ακόμα και με την χρήση βίας και με τον κίνδυνο να καταστήσει μια ήδη επικίνδυνη κατάσταση ακόμα χειρότερη.

Δεύτερον, η Ρωσία ασφαλώς δεν αποφάσισε να παρέμβει τόσο δυναμικά για να τιμωρήσει τους τζιχαντιστές τρομοκράτες που κατέρριψαν το επιβατικό της αεροπλάνο στην Χερσόνησο του Σινά με πάνω από διακόσιους νεκρούς επιβάτες. Η Ρωσία θέλει να σώσει τον σύμμαχό της Μπασάρ αλ Άσαντ και να διασφαλίσει έτσι την στρατιωτική της παρουσία στην Μεσόγειο, την οποία ειδάλλως θα χάσει. Ο αγώνας εναντίον του Ισλαμικού Κράτους είναι απλώς μια πρόφαση. Ο πραγματικός στόχος είναι ο βομβαρδισμός των στρατιωτικών βάσεων των αντιπάλων του συμμάχου της. Η περιοχή αυτή εντοπίζεται στα σύνορα με την Τουρκία, στην οποία κατοικεί τουρκμενικός πληθυσμός που είναι σύμμαχος της Άγκυρας και αντιτίθεται στο καθεστώς Άσαντ. Για τον Ερντογάν η ρωσική αεροπορική επιδρομή ήταν ένα είδος επίθεσης σε μια ζώνη η οποία θεωρείται ως προέκταση των τουρκικών συνόρων.

Τρίτον, η ίδια ζώνη, σύμφωνα με το ιμπεριαλιστικό σχέδιο του Ερντογάν, έχει ήδη χαρακτηρισθεί ως αποστρατικοποιημένη «ζώνη ασφαλείας», η οποία τελικώς θα χρησιμοποιηθεί για την υποδοχή των Σύριων προσφύγων υπό τον έλεγχο της Άγκυρας, η οποία, με την σειρά της, υποτίθεται ότι θα επιλύσει το προσφυγικό ζήτημα και θα μπορέσει επίσης να αναλάβει τον έλεγχο της περιοχής όταν πέσει το εχθρικό καθεστώς Άσαντ. Τούτο θα εξασφαλίσει στην Τουρκία ένα κομμάτι συριακού εδάφους που είναι πολύτιμο τόσο από στρατηγικής όσο και από οικονομικής πλευράς καθώς επίσης και για να καταπνίξει εν τη γενέσει του την δημιουργία ενός κουρδικού κρατιδίου, το οποίο θα αποτελέσει εφαλτήριο του PKK/PYD.

Τέταρτον, ενώ η κυβέρνηση της Άγκυρας επιδιώκει σθεναρά την ανατροπή του Άσαντ, τον οποίον θεωρεί ως νούμερο ένα κίνδυνο, ο κίνδυνος νούμερο δύο -η Μόσχα- επιδιώκει να τον διασώσει με κάθε κόστος, συμπεριλαμβανομένου και του πολέμου παράλληλα με την σύναψη αβέβαιων συμμαχιών, π.χ. με άλλες αραβικές χώρες, ορισμένες από τις οποίες ωστόσο εξακολουθούν να υποστηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος, όπως επίσης η Γαλλία και οι ΗΠΑ, οι οποίες όμως έχουν άλλους σκοπούς και στόχους. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να τεθούν υπό πίεση η Μόσχα και οι στρατιωτικές της επιχειρήσεις.

Πέμπτον, η περιοχή που βρίσκεται υπό βομβαρδισμό είναι επιπλέον η περιοχή από την οποία διέρχεται το προσοδοφόρο «παράνομο» πετρέλαιο από την συριακή πετρελαϊκή ζώνη που κατέχει το Ισλαμικό Κράτος μέσω τουρκικού εδάφους προς μεγάλο οικονομικό όφελος για τους τζιχαντιστές του αλ Μπαγκντάντι όπως επίσης και για τον επίδοξο σουλτάνο Ερντογάν.

Έκτον και εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι οι φόβοι του Ερντογάν εστιάζονται στις πρόσφατες συμφωνίες μεταξύ της Μόσχας και του Ιράν, που αποτελεί τον υπ’ αριθμόν έναν εχθρό του Ερντογάν. Η πυρηνική συμφωνία με τις ΗΠΑ και η επακόλουθη άρση των κυρώσεων επιτρέπει στο Ιράν να διαδραματίσει πολύ πιο αποφασιστικό ρόλο στην περιοχή από ό,τι μέχρι τώρα.

Είναι αυτονόητο ότι το ζήτημα δεν σχετίζεται διόλου με τον εναέριο χώρο που συνέβη το περιστατικό. Η Τουρκία χρειαζόταν αυτή την «δόλια πράξη» για να μειώσει τον ρόλο της Ρωσίας και να την αναγκάσει να μεταβάλλει την στάση της, που, στα μάτια της Άγκυρας, για τους λόγους που αναφέραμε, αποτελεί έναν πραγματικό κίνδυνο, ο οποίος πρέπει να απομακρυνθεί, ακόμη και με το κόστος της δημιουργίας μιας ιμπεριαλιστικής κρίσης σε παγκόσμια κλίμακα. Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά τον ενδεχόμενο κίνδυνο παραίτησης της Ρωσίας από την συμφωνία για την κατασκευή του τουρκικού αγωγού καθώς και από άλλα σχέδια οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η κατασκευή ενός τεράστιου σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με ρωσικά χρήματα και τεχνολογία. Για τον Ερντογάν το ζήτημα της ρωσικής παρέμβασης και οι συνέπειές της μοιάζει περισσότερο ζήτημα ζωής και θανάτου και όχι απλά και μόνο ένα θέμα στρατηγικών προτεραιοτήτων.

Προς το παρόν η ρωσική απάντηση στην κατάρριψη του μαχητικού αεροσκάφους είναι σχετικά ήπια. Ο Πούτιν σίγουρα δεν θα παραιτηθεί από την παροχή στήριξης στον Άσαντ ή, εάν τελικά ο Άσαντ φύγει, θα προσπαθήσει να διασφαλίσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα οδηγήσει στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εχθρικής προς τα συμφέροντα της Μόσχας. Κατά συνέπεια, δεν θα υποχωρήσει και δεν θα υποκύψει στον εκφοβισμό των προκλήσεων του Ερντογάν. Ο Ομπάμα έχει επίσης υιοθετήσει, προς το παρόν, μια ήπια γραμμή, καταφέρνοντας να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τις δύο πλευρές. Στην αρχή υπερασπίστηκε την Τουρκία υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση Ερντογάν είχε κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εναέριο χώρο της. Στην συνέχεια, έκανε έκκληση για ηρεμία λέγοντας ότι η Ρωσία είναι ένας καλός σύμμαχος στην μάχη κατά της τρομοκρατίας του Ισλαμικού Κράτους, όσο στρέφεται κατά του Άσαντ και όχι των αντιπάλων του. Ο ιμπεριαλισμός είναι ικανός για κάτι τέτοιες κωμωδίες! Αυτή την στιγμή όλοι είναι εναντίον του Ισλαμικού Κράτους όταν οι ίδιοι έχουν κάνει τόσα πολλά για να το δημιουργήσουν και για να του επιτρέψουν να αναπτυχθεί, αλλά στην πραγματικότητα ο καθένας βρίσκεται εκεί για να εξυπηρετήσει τα δικά του στρατηγικά συμφέροντα. Οι ΗΠΑ και η Γαλλία πολεμούν τον Άσαντ με στόχο να απομακρύνουν την Ρωσία από την Μέση Ανατολή. Η Ρωσία παρεμβαίνει στην περιοχή για να σώσει τον Άσαντ και να διαφυλάξει τον δικό της ρόλο στην Μεσόγειο. Η Τουρκία είναι εναντίον της Ρωσίας προκειμένου να ενισχύσει την δική της θέση κατά του Άσαντ έναντι του Ιράν.

Για εκείνους που αρέσκονται στην κινδυνολογία και φοβούνται έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο μπορούμε να τους πούμε ότι «ένας μικρός παγκόσμιος πόλεμος» είναι ήδη σε εξέλιξη. Όλοι οι πρωταγωνιστές του ιμπεριαλισμού βρίσκονται επί σκηνής. Τα συμφέροντα είναι προφανή, τα μέτωπα επίσης, ακόμα και αν κρύβονται κάτω από προσωρινές συμμαχίες. Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσουμε το κατά πόσο η σοβαρή πρόκληση της Τουρκίας στον ρώσικο ιμπεριαλισμό θα επισπεύσει μία σημαντική διεθνή σύγκρουση. Είναι βέβαιο ότι η κρίση που λένε ότι βρίσκεται σε πορεία επίλυσης έχει ακόμη βαθιές ρίζες στην οικονομική και χρηματοπιστωτική διάρθρωση του κόσμου του καπιταλισμού οξύνοντας τις συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα σήμερα, καθώς και τις τραγικότερες που θα ξεσπάσουν στο εγγύς μέλλον. Δεν έχει καμία σημασία αν αυτά τα πολεμικά επεισόδια λαμβάνουν χώρα σε μεμονωμένους στρατηγικούς τομείς ή είναι πιο γενικευμένα. Ο παρακμάζων καπιταλισμός μπορεί να παράγει μόνο κρίσεις, ανεργία, οικονομική εξαθλίωση και πολέμους, στους οποίους το προλεταριάτο παίζει τον συνήθη ρόλο του, δηλαδή γίνεται κρέας για τα κανόνια. Μόνο δύο πιθανές εκβάσεις μπορούν να υπάρξουν: Είτε το διεθνές προλεταριάτο θα πάρει και πάλι τον ξεχασμένο δρόμο της μετωπικής πάλης κατά του καπιταλισμού, που αναμφισβήτητα είναι πιο δύσκολη σήμερα από ό,τι στο παρελθόν, αλλά ωστόσο αξίζει τον κόπο, ή θα αναγκαστούμε να αναλύσουμε περισσότερα επεισόδια σαν αυτό που εκτυλίσσεται στην Συρία ή σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη, τα οποία θα προκαλεί η εγκληματική απληστία του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού συμφέροντος με μοναδική συνέπεια όλο και περισσότερα θύματα μιας βαρβαρότητας χωρίς τέλος.

FD

26 Νοεμβρίου 2015

Πηγή άρθρου: http://www.leftcom.org/en/articles/2015-11-27/turkey-downs-a-russian-warplane

Τίτλος πρωτοτύπου: La Turchia abbatte un caccia russo

Η απόδοση στα ελληνικά έγινε από την αγγλική μετάφραση του άρθρου

[1] Ο τουρκικός αγωγός αποτελεί ένα σχέδιο για την μεταφορά ρωσικού αερίου στην Ευρώπη. (Σ.τ.Μ.)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: