ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ποὺ ἐδημοσιεύθη στὶς 13 Ἀπριλίου 2016, κατὰ τὴν προεκλογικὴ προεδρικὴ ἐκστρατεία, στὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Counterpunch, εἶναι τοῦ Charles W. Freeman, Jr., σημαντικὴ προσωπικότης τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐμπειρογνώμων τῶν ἀμερικανοκινεζικῶν σχέσεων κοντὰ στὸν πρόεδρο Νίξον, τὸ 1972, στὴν διάρκεια τοῦ ταξιδίου του στὴν Κίνα, πρώην πρεσβευτὴ στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ  μαῦρο πρόβατο τοῦ ἰσραηλινοῦ λόμπυ.

 

Εὑρίσκομαι ἐδω γιὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω γιὰ τὸ τέλος τῆς Ἀμερικανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἀλλὰ προηγουμένως θέλω νὰ σημειώσω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον συμπαθητικὰ χαρακτηριστικά μας εἶναι ἡ ἀμνησία… Οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν νὰ ξεχνοῦν ὅτι εἴχαμε μία αὐτοκρατορία ἤ ἐὰν εἴχαμε δὲν τὴν ἐπιθυμούσαμε. Ἀλλὰ ἡ ὁρμὴ τῆς Manifest Destiny (πεπρωμένου) μᾶς ἔκαμε μία αὐτοκρατορικὴ Δύναμη. Αὐτὸ μᾶς ὁδήγησε πολὺ πέραν τῶν ἀκτῶν τῆς ἠπείρου ποὺ εἴχαμε ἀρπάξει ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς καὶ τοὺς μεξικανοὺς ἰδιοκτῆτες. Τὸ δόγμα Μόνρω διεκήρυττε μίαν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς στὸ Δυτικὸ Ἡμισφαίριο. Ἀλλὰ ἡ ἀμερικανικὴ αὐτοκρατορία ποτὲ δὲν ἐπεριορίσθη στὴν σφαῖρα αὐτή.

Τὸ 1854, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἔστειλαν ἀμερικανοὺς πεζοναῦτες στὴν Κίνα καὶ τὴν Ἰαπωνία στὶς ὁποῖες καὶ ἐπέβαλαν τὶς πρῶτες λιμενικὲς συνθῆκες μας. Κάτι σὰν τὸ Γκουαντανάμο, ἦσαν ἐκτάσεις σὲ ξένες χῶρες στὶς ὁποῖες οἱ νόμοι μας καὶ ὄχι οἱ ἰδικοί τους νόμοι, ὑπερίσχυαν, εἴτε τοὺς ἄρεσε εἴτε ὄχι. Ἐπίσης, τὸ 1854, ἀμερικανικὰ πολεμικὰ σκάφη ἄρχισαν νὰ πλέουν πρὸς τὰ ἐπάνω καὶ πρὸς τὰ κάτω τοῦ ποταμοῦ Γιάνγκτσε, τὴν καρωτίδα τῆς Κίνας, μία πρακτικὴ ποὺ ἐπῆρε τέλος μόνον τὸ 1941, ὅταν ἡ Ἰαπωνία, ὅπως καὶ οἱ Κινέζοι μᾶς ἐπιτέθησαν.

Τὸ 1893, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὠργάνωσαν μία ἀλλαγὴ καθεστῶτος στὶς νήσους Χαβάη. Τὸ 1898, τὶς προσαρτήσαμε. Τὸ ἴδιο ἔτος ἐβοηθήσαμε τὴν Κούβα νὰ ἀνεξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν Ἱσπανία, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἐβάλαμε χέρι στὶς ἐναπομείνουσες κτίσεις τῆςἹσπανικῆς Αὐτοκρατορίας, στὴν Ἀσία καὶ τὶς δύο ἀμερικανικὲς ἠπείρους: τὴν νῆσο Γκουάμ, τὶς Φιλιππίνες καὶ τὸ Πουέρτο Ῥίκο. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1897, ὁ ἀμερικανικὸς στόλος ἔθεσε σὲ ἀμφισβήτηση τὴν γερμανικὴ κυριαρχία ἐπὶ τῶν νήσων Σαμόα. Τὸ 1899, ἐπήραμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας τὶς ἀνατολικὲς νήσους τοῦ ἀρχιπελάγους τῶν Σαμόα καὶ ἱδρύσαμε μία ναυτικὴ βάση στὸ Πάγκο Πάγκο.

Ἀπὸ τὸ 1899 ἕως τὸ 1902, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐσκότωσαν περίπου 200.000 καὶ πλέον Φιλιππινέζους ποὺ προσεπάθησαν νὰ ἀνακτήσουν τὴν ἀνεξαρτησία τους ἀπὸ ἐμᾶς. Τὸ 1903, ὑπεχρεώσαμε τὴν Κούβα νὰ μᾶς παραδώσῃ μία βάση στὸ Γκουαντανάμο καὶ ἀπεσχίσαμε τὸν Παναμᾶ ἀπὸ τὴν Κολομβία. Στὰ ἑπόμενα χρόνια κατελάβαμε τὴν Νικαράγουα, τὴν Δομινικανὴ Δημοκρατία, τμήματα τοῦ Μεξικοῦ καὶ τὴν Αϊτὴ.

Τέτοια κραυγαλέα οἰκοδόμηση ἀμερικανικῆς αὐτοκρατορίας ὁλοκληρώθηκε μὲ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ὅταν ἀντεκατεστάθη μὲ μία μονομαχία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἡμετέρων στὴν σφαίρα ἐπιρροῆς μας ἀπὸ τὴν μία πλευρά, καὶ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ τὶς χῶρες τῆς ἰδικῆς της σφαίρας ἐπιρροῆς ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἀλλὰ οἱ ἀντιπάθειες ποὺ εἶχε δημιουργήσει ἡ προτεραία αὐτοκρατορική μας οἰκοδόμηση παραμένουν ἰσχυρές. Ἔπαιξαν σημαντικὸ ῥόλο στὴν ἀπόφαση τῆς Κούβας νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν σοβιετικὴ προστασία μετὰ τὴν ἐπανάστασή της τὸ 1959. Ἐνέπνευσαν τὸ κίνημα τῶν Σαντινίστας στὴν Νικαράγουα. Ὁ Augusto César Sandino, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἐδόθη στὸ κίνημα, ἦταν ὁ χαρισματικὸς ἡγέτης τῆς ἀντιστάσεως στὴν ἀμερικανικὴ κατοχὴ τῆς Νικαράγουας, τὸ 1922-1934. Μόλις ἐτερματίσθη ὁ Ψυχρὸς Πόλεμος, τὸ 1991, οἱ Φιλιππῖνες ἐξεδίωξαν τὶς ἀμερικανικὲς βάσεις καὶ τὶς δυνάμεις τους ἀπὸ τὸ ἔδαφός τους.

Οἱ σφαῖρες ἐπιρροῆς εἶναι μία πιὸ ἐπιδέξια μορφὴ κυριαρχίας ἀπὸ τὶς καθαυτὸ αὐτοκρατορίες. Ὑποδουλώνουν ἄλλα κράτη στὴν Μεγάλη Δύναμη ἀνεπισήμως χωρὶς τὴν ἀναγκαιότητα συνθηκῶν καὶ συμφωνιῶν. Στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ἀποφασίζαμε καὶ διατάζαμε σὲ μία σφαῖρα ἐπιρροῆς ποὺ ἀποκαλούσαμε «τὸν ἐλεύθερο κόσμο», ἐλεύθερο στὸ σημεῖο μόνον ποὺ συμπεριελάμβανε κάθε χώρα ποὺ εὑρίσκετο ἐκτὸς τῆς ἀνταγωνιστικῆς σοβιετικῆς σφαίρας ἐπιρροῆς, εἴτε δημοκρατικὴ εἴτε εὐθυγραμμισμένη μὲ τὶς ΗΠΑ ἤ ὄχι.

Μὲ τὸ τέλος τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ἐνεσωματώσαμε τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς πρώην σοβιετικῆς σφαίρας στὴν ἰδική μας, ἐπεκτείνοντας τὴν αὐτοανακηρυγμένη ὑποχρέωσή μας νὰ διαχεισθοῦμε τὰ πάντα ἐντὸς τοῦ χώρου αὐτοῦ, μέχρι τὰ σύνορα τῆς Ῥωσίας καὶ τῆς Κίνας. Ἡ ἀπροθυμία τῆς Ῥωσίας νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι τὰ πάντα, ἐκτὸς τοῦ ἐδάφους της, μᾶς ἀνήκει, εἶναι ἡ ῥιζικὴ αἰτία τῶν κρίσεων στὴν Γεωργία καὶ τὴν Οὐκρανία.Ἐπίσης, ἡ ἀπροθυμία τῆς Κίνας νὰ συναινέσῃ στὴν διηνεκῆ ἀμερικανικὴ κυριαρχία τῶν χωρικῶν ὑδάτων της εἶναι ἡ προέλευση τῆς σημερινῆς ἐντάσεως στὴν θάλασσα τῆς Νοτίου Κίνας [τὴν Νανγιάνγκ].

Ἡ ἔννοια τῆς σφαίρας ἐπιρροῆς ποὺ εἶναι καθολικἠ, ἐκτὸς γιὰ μερικὲς ἀποκλεισμένες περιοχὲς τῆς Ῥωσίας καὶ τῆς Κίνας, εἶναι σὲ τέτοιο βαθμὸ ῥιζωμένη στὸ ἀμερικανικὸ ψυχικὸ ποὺ οἱ πολιτικοί μας τὸ συλλαμβάνουν ὡς ἀπολύτως φυσική, σὲ βαθμὸ νὰ προχωροῦν σὲ ὑπερβολικοὺς ἰσχυρισμοὺς ὅπως οἱ παρακάτω:

1 – Ὁ πλανήτης περιμένει μὲ ἀγωνία νὰ κυβερνηθῇ ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς ποὺ νὰ θέτουν τοὺς κανόνες τοῦ παιχνιδιοῦ, νὰ ῥυθμίζουν τὰ καθολικὰ δημόσια ἀγαθά, νὰ ἀστυνομεύουν τὰ κοινὰ τοῦ πλανήτου καὶ νὰ τιμωροῦν τοὺς «κακούς» παντοῦ, μὲ οἱονδήποτε τρόπο τὸ κρίνει πιὸ ἀποτελεσματικὸ ὁ πρόεδρός μας

2 – Ἡ Ἀμερικὴ χάνει τὴν ἐπιρροή της ἐπειδὴ δὲν ἐπιβάλλεται δυναμικὰ σὲ περισσότερες περιοχές

3 – Οἱ ΗΠΑ εἶναι ὁ ἀπαραίτητος διαιτητὴς τῆς δράσεως τῶν διεθνῶν χρηματιστικῶν ἱδρυμάτων, γιὰ τὸ τί πρέπει καὶ πῶς πρέπει νὰ δροῦν.

4 – Ἔστω καὶ ἄν ἀλλάξουν, οἱ ἀμερικανικὲς ἀξίες παραμένουν πάντοτε καθολικὰ πρότυπα ἀπὸ τὶς ὁποῖες οἱ ἄλλες κουλτοῦρες, ἐὰν ἀπομακρυνθοῦν θὰ τὸ κάνουν κινδυνεύοντας. Ἔτσι, ἀνιερότης, ἱεροσυλία, βλασφημία, ποὺ ὄχι καὶ τόσο πρὶν ἦσαν ὅλα ἀνάθεμα στοὺς Ἀμερικανούς, θεωροῦνται τώρα βασικὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑποστηρίζονται μὲ σθένος διεθνῶς. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἀνοχὴ γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία, τὴν ἄρνηση τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, τὴν πώληση τῶν γενετικὰ τροποποιημένων τροφίμων καὶ τὴν κατανάλωση οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν κλπ.

Αὐτὴ ἡ ἀμερικανικὴ ἀλαζονεία εἶναι φυσικὰ παραπλανητική. Ἐπιπλέον δὲν πείθουν τοὺς ξένους ἐπειδὴ δύναται ὁ καθεὶς νὰ διαπιστώσῃ ὅτι ἡ Ἀμερικὴ εὑρίσκεται σήμερα σὲ μία σχιζοφρενικὴ σύγχυση ποὺ εἶναι σὲ θέση νὰ ἀνοίξῃ πῦρ σὲ ἐν δυνάμει ἐχθροὺς ἀλλὰ παραπλανητική, ζαλισμένη καὶ ἐσωτερικῶς διηρημένη στὸ σημεῖο πολιτικῆς παραλύσεως. Ἡ συνεχιζομένη ἀπομόνωση εἶναι ἐθνικὴ ἀπόφαση νὰ μὴν παίρνονται ἀποφάσεις γιὰ ἐθνικὲς προτεραιότητες ἤ πῶς νὰ πληρωθοῦν. Τὸ Κογκρέσσο ἔχει παραιτηθῆ ἀπὸ τὴν δουλειά, ἀφἠνοντας τὶς ἀποφάσεις γιὰ πόλεμο καὶ εἰρήνη στὸν πρόεδρο καὶ ἀφήνοντας τὴν οἰκονομικὴ πολιτικὴ στὴν Ὁμοσπονδιακὴ Τράπεζα τῶν ΗΠΑ ποὺ σήμερα ἔχει ἐξαντλήσει τὶς δυνατότητες ἐπιλογῆς.

Σχεδὸν οἱ μισοὶ τῶν γερουσιαστῶν μας εὑρῆκαν τὸν καιρὸ νὰ γράψουν στοὺς ἀντιπάλους τῆς Ἀμερικῆς στὴν Τεχεράνη γιὰ νὰ ἀποκηρύξουν τὴν δικαιοδοσία τοῦ προέδρου νὰ μᾶς ἀντιπροσωπεύσῃ διεθνῶς ὅπως τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι τὸ ἀπαιτοῦν. Ἀλλὰ δὲν βιάζονται ὅταν πρόκειται νὰ μελετήσουν συνθῆκες, νὰ ἀνακρίνουν ὑποψηφίους γιὰ τὶς δημόσιες θέσεις ἤ προτάσεις προϋπολογισμοῦ. Πολιτικοὶ ποὺ γιὰ καιρὸ ἰσχυρίζοντο ὅτι «ἡ Οὐάσιγκτων ἔχει χρεωκοπήσει» φαίνονται νὰ ὑπερηφανεύονται ὅτι τελικὰ τὴν ἐχρεωκόπησαν. Ἡ ἔξαψη στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς το 2016 μαρτυρεῖ ὅλο καὶ πιὸ καθαρὰ ὅτι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὑποφέρουν σήμερα ἀπὸ τὸ πολιτικὸ ἀντίστοιχο νευρικοῦ κλονισμοῦ.

Τὸ Κογκρέσσο μέν, δύναται νὰ ἀπεργῇ κατὰ τῆς ὑπολοίπου κυβερνήσεως ἀλλὰ οἱ στρατιῶτες μας, οἱ ναῦτες μας, οἱ ἀεροπόροι μας καὶ οἱ πεζοναῦτες μας δουλεύουν σκληρά. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ αἰῶνος εἶναι ἀπησχολημένοι πολεμῶντας μία σειρὰ ἀπὸ ἀποτυχημένους πολέμους τοὺς ὁποίους ἔχουν ὅλους χάσει ἤ χάνουν… Ὑπάρχει μία εὐθεία γραμμὴ σχέσεως αἰτίου καὶ αἰτιατοῦ μεταξὺ τῶν εὐρωπαϊκῶν καὶ ἀμερικανικῶν ἐπεμβάσεων στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ τῶν βομβιστικῶν ἐπιθέσεων στὴν Βοστώνη, τὸ Παρίσι καὶ τὶς Βρυξέλλες ὡς ἐπίσης καὶ τὴν πλημμυρίδα τῶν προσφύγων ποὺ τώρα ἔχουν καλύψει τὴν Εὐρώπη.

Καὶ μέχρι στιγμῆς, στὸν αἰῶνα αὐτὸν ἔχουμε συσσωρεύσει ἐπάνω ἀπὸ 6 τρισεκατομμύρια δολλάρια προϋπολογισμένα ἔξοδα καὶ χρηματοπιστωτικὲς ὑποχρεώσεις γιὰ πολέμους ποὺ ἀπέτυχαν νὰ ἀποδώσουν πολλὰ ἕως καὶ τίποτα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ νὰ δημιουργήσουν τρομοκράτες παγκοσμίας ἐμβελείας κατὰ Ἀμερικανῶν.

Ἑδανείσθημεν χρήματα γιὰ νὰ διεξάγουμε αὐτὲς τὶς στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις στὸ ἐξωτερικὸ εἰς βάρος ἐπενδύσεων στὴν χώρα μας. Τὸ μόνο ποὺ ἔχουμε νὰ ἐπιδείξουμε ἔναντι ἐντυπωσιακῶν ἐπιβαρύνσεων στὸ ἐθνικό μας χρέος εἶναι ἡ πτώση τῶν συνθηκῶν διαβιώσεων γιὰ ὅλους ἐκτὸς γιὰ τὸ «ἕνα τοῖς ἑκατό», μία φθίνουσα μεσαία τάξη, μία αὔξηση τοῦ φόβου τρομοκρατίας, σάπιες οἰκοδομές, ἀνεξέλεγκτες πυρκαϊὲς δασῶν καὶ διαβρωτικὲς κοινωνικὲς ἐλευθερίες.Παρὰ ταῦτα, μὲ τὴν σημαντικὴ ἐξαίρεση τοῦ Bernie Sanders,ὁ κάθε ὑποψήφιος μεγάλου κόμματος γιὰ τὴν προεδρία,ὄχι μόνον ὑπόσχεται νὰ συνεχίσῃ,ἀλλὰ νὰ διπλασιάσῃ τὸ εὔρος τῆς πολιτικῆς ποὺ ἔφερε τὸ σημερινὸ χάος.

Δὲν μᾶς ἐκπλήσσει λοιπὸν ποὺ καὶ οἱ σύμμαχοι ὅπως καὶ οἱ ἀντίπαλοι τῆς Ἀμερικῆς τὴν θεωροῦν σήμερα ὡς τὸ πλέον ἀσταθὲς καὶ ἀπρόβλεπτο στοιχεῖο στὴν σημερινὴ παγκοσμία ἀταξία…Ἐπήγαμε στὸ Ἀφγανιστὰν γιὰ ἐκδιώξουμε τοὺς ἐνόχους τοῦ 9/11 καὶ γιὰ νὰ τιμωρήσουμε τὸ καθεστὼς τῶν Ταλιμπάνων ποὺ τοὺς εἶχε δώσει καταφύγιο. Τὸ ἐκάμαμε ἀλλὰ εἴμεθα ἀκόμη σήμερα ἐκεῖ. Γιατί ; Μήπως γιὰ νὰ προωθήσουμε τὴν ἐκπαίδευση τῶν κοριτσιῶν; Κατὰ τῆς ἰσλαμικῆς κυβερνήσεως; Γιὰ νὰ προστατεύσουμε τὸν παγκοσμίο ἐφοδιασμὸ ἡρωΐνης; Οὐδεὶς δύναται νὰ δώσῃ μία καθαρὴ ἀπάντηση.

Ἐπήγαμε στὸ Ἰρὰκ γιὰ νὰ σιγουρευθοῦμε ὅτι ὅπλα μαζικῆς καταστροφῆς, ποὺ δὲν ὑπῆρχαν, δὲν θὰ ἔπεφταν στὰ χέρια τρομοκρατῶν. Δηλαδή, δὲν ὑπῆρχαν μέχρι ποὺ ἡ ἄφιξή μας τὰ ἐδημιούργησε.

Καὶ εἴμεθα ἀκόμη ἐκεῖ. Γιατί; Γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε τὴν κυριαρχία τῆς πλειοψηφίας τῶν Σιϊτῶν τοῦ Ἰράκ; Γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε τὴν ἰρανικὴ ἐπιρροὴ ἐπὶ τοῦ Ἰράκ; Γιὰ νὰ διαιρέσουμε τὸ Ἰρὰκ μεταξὺ  Κούρδων, Σουννιτῶν καὶ ἀράβων Σιϊτῶν; Γιὰ νὰ προστατεύσουμε τὴν κινεζικὴ πρόσβαση στὸ ἰρακινὸ πετρέλαιο; Γιὰ πολέμησουμε τοὺς τρομοκράτες ποὺ ἡ παρουσία μας ἐδημιούργησε; Ἤ τί ἄλλο; Οὐδεὶς δύναται νὰ δώσῃ μία καθαρὴ ἀπάντηση…

Τὸ NSC (National Security Council) εἶναι μία κυβερνητικὴ ὁμάδα ποὺ συνεστήθη τὸ 1947, ὅταν ξεκίνησε ὁ Ψυχρὸς Πόλεμος γιὰ νὰ συζητῇ καὶ νὰ συντονίζῃ τὴν πολιτικὴ ποὺ καθορίζει ὁ Πρόεδρος. Ἀρχικῶς δὲν εἶχε προσωπικὸ ἤ πολιτικὸ ῥόλο ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὴν κυβέρνηση. Τὸ μετέπειτα προσωπικὸ τοῦ NSC ξεκίνησε μὲ τὸν πρόεδρο Κέννεντυ. Αὐτὸς ἤθελε μερικοὺς βοηθοὺς γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν νὰ διευθύνῃ μία δυναμικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική. Μέχρι ἐκεῖ, ὅλα καλά. Ἀλλὰ τὸ προσωπικὸ ποὺ ἐδημιούργησε ηὐξήθη ἐπὶ δεκαετίες, στὸ σημεῖο νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν κυβέρνηση ὡς κέντρο βαρύτητος στὶς ἀποφάσεις ἐξωτερικῆς πολιτικῆς στὴν Οὐασιγκτῶνα. Καὶ ὅπως εἶχε ἐξελιχθῆ,ἡ κυρία του ἀποστολὴ ἔγινε νὰ σιγουρευθῇ ὅτι οἱ διεθνεῖς σχέσεις δὲν θὰ ἔβαζαν σὲ δύσκολη θέση τὸν Πρόεδρο στὴν Οὐασιγκτῶνα.

Τὸ ἀρχικὸ προσωπικὸ τοῦ NSC τοῦ Κέννεντυ ἀριθμοῦσε ἕξι ἄνδρες, μερικοὺς ἐξ αὐτῶν, ὅπως ὁ McGeorge Bundy καὶ Walt Rostow ἐξευτελίσθησαν ὡς ὑπεύθυνοι τοῦ πολέμου τοῦ Βιετνάμ. Εἴκοσι χρόνια ἀργότερα, ὅταν ὁ Ῥονάλδος Reagan ἀνέλαβε πρόεδρος, τὸ προσωπικὸ τοῦ NSC εἶχε αὐξηθῆ στοὺς 50 περίπου. Ὅταν ὁ Ὀμπάμα ἔγινε πρόεδρος τὸ 2009, ἀριθμοῦσε περὶ τοὺς 370, σὺν ἄλλους 230 ἀνεπισήμων, μὲ σύνολο 600 περίπου συνεργατῶν.

Ἡ αὔξηση δὲν ἐσταμάτησε ἐκεῖ. Ἐὰν κάποιος γνωρίζει πόσοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες σήμερα ἐπανδρώνουν τὸ NSC, αὐτὸς δὲν τὸ ἀποκαλύπτει. Τὸ προσωπικὸ τοῦ NSC, ὅπως καὶ τὸ ὑπουργεῖο Ἀμύνης ποτὲ δὲν ἠλέγχθη.

Ἀπὸ τὸν σύμβουλο Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας μέχρι τὸ προσωπικὸ τοῦ NSC, οὐδεὶς περνᾷ ἀπὸ ἔγκριση τῆς Γερουσίας. Ἀπαλλάσονται ἀπὸ δημοσία ἐποπτεία τοῦ Κογκρέσσου στὴν βάση ἐκτελεστικῶν προνομίων…

Ἐμεῖς οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν θὰ ἀνακτήσουμε τὴν ἐθνική μας ἡρεμία καὶ τὸν σεβασμὸ τῶν συμμάχων μας, φίλων καὶ ἀντιπάλων στὸ ἐξωτερικό, μέχρι ποὺ νὰ ἀναγνωρίσουμε τὰ ἐνδιαφέροντά τους καὶ τὶς προοπτικές τους ὅσο καὶ τὰ ἰδικά μας καὶ νὰ παύσουμε νὰ τοὺς κάνουμε μάθημα γιὰ τὸ τί χρειάζονται νὰ κάνουν καὶ νὰ συγκεντρώσουμε τὴν προσοχή μας στὸ νὰ δικορθώσουμε τὸ χάος ποὺ δημιουργήσαμε ἐδῶ στὸ σπίτι μας. Ὑπάρχει μακρὺς κατάλογος τοῦ αὐτοκαταστροφικοῦ τρόπου συμπεριφορᾶς μας ποὺ πρέπει νὰ διορθώσουμε καὶ ἐπίσης ἕνας μακρὺς κατάλογος πρωτοβουλιῶν ἐνώπιόν μας, ποὺ πρέπει νὰ πάρουμε. Οἱ Ἀμερικανοὶ χρειάζεται καὶ νὰ ἑστιάσουν τὶς προσπάθειές τους στὸ ἐσωτερικὸ καὶ νὰ ἀνακαλύψουν καὶ πάλι στὸ ἐξωτερικὸ τὴν διπλωματία ἀντὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς βίας…

Δείχνουμε στὸν κόσμο πῶς μεγάλες Δημοκρατίες καὶ Αὐτοκρατορίες πεθαίνουν, ὄχι πῶς παίρνουν σωστὲς ἀποφάσεις ἤ πῶς ὑπερασπίζονται σφαῖρες ἐπιρροῆς. Διότι οἱ σφαῖρες ἐπιρροῆς ἐπιβάλλουν ὑποχρεώσεις γιὰ αὐτοὺς ποὺ τὶς διαχειρίζονται αλλὰ ὄχι ὑποχρεωτικὰ γιὰ τὶς συμπεριληφθεῖσες χῶρες. Ἄς πάρουμε π.χ. τὶς Φιλιππῖνες. Ἐπειδὴ ἠσθάνοντο προστατευμένες μέσα στὴν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς, δὲν ἐφρόντισαν νὰ ἀποκτήσουν μία ναυτικὴ δύναμη ἠ μία ἀεροπορικὴ δύναμη ἕως ποὺ αἰφνιδίως, στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, διεξεδίκησαν τὴν ἰδιοκτησία νήσων ποὺ ἀπὸ καιρὸ διεξεδίκει ἡ Κίνα στὴν γύρω περιοχὴ τῆς νοτιοκινεζικῆς θαλάσσης καὶ τὶς ὁποῖες κατέλαβαν καὶ ἀποίκισαν. Ἡ Κίνα ἀντέδρασε καθυστερημένα. Οἱ Φιλιππῖνες ἀκόμη δὲν ἔχουν ἀξιόλογη ἀεροπορικὴ καὶ ναυτικὴ δύναμη. Τώρα θέλουν τὶς ΗΠΑ νὰ ἐπιστρέψουν μὲ ὑπολογίσημη δύναμη γιὰ νὰ ὑποστηρίξουν τὶς διεκδικήσεις τους ἔναντι τῶν διεκδικήσεων τῆς Κίνας. Ἡ στρατιωτικὴ ἀντιπαράθεση ἔχει ἀφεθῆ στὰ χέρια μας! Καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν ὑποστοῦμε.

Εἶναι εὐχάριστο νὰ σὲ χρειάζονται. Ἐκτὸς αὐτοῦ τί μένει; Ἕνας ἀμερικανικὸς πιθανὸς πόλεμος μὲ τὴν Κίνα; Ἔστω καὶ ἄν ἕνας τέτοιος πόλεμος ἦταν σωστός, ποῖος θὰ ἤθελε νὰ πάῃ σὲ πόλεμο μὲ τὴν Κίνα μαζί μας γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν διεκδικήσεων τῶν Φιλιππινῶν ἐπάνω σὲ χωρὶς ἀξία ἐκτάσεις ἄμμου, βράχων καὶ ὑφάλων; Σίγουρα θὰ ἦταν προτιμότερο νὰ προάγουμε μία διπλωματικὴ λύση ἀντικρουομένων διεκδικήσεων παρὰ νὰ βοηθήσουμε στὴν προώθηση στρατιωτικῆς ἀναμετρήσεως…

Αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε μὲ ἐλευθερία ναυσιπλοΐας εἶναι τὸ δικαίωμα τοῦ ἀμερικανικοῦ ναυτικοῦ νὰ συνεχίσῃ μονομερῶς νὰ ἀστυνομεύῃ τοὺς λαοὺς τῆς Ἀσίας, ὅπως αὐτὸ ἔγινε τὰ τελευταῖα ἑβδομήντα χρόνια καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ναυτικοῦ μας νὰ ἐνεδρεύῃ στὰ κινεζικὰ θαλάσσια σύνορα τῶν 12 μιλίων περιμένοντας νὰ τὰ διασχίσῃ σὲ περίπτωση ἀμερικανοκινεζικῆς συρράξεως γιὰ τὸ ζήτημα τῆς Τάϊουαν ἤ γιὰ κάποιο ἄλλο casus belli. Κάτι φυσικὸ ὅπως ἐὰν τὸ κινεζικὸ πολεμικὸ ναυτικὸ τοῦ Λαϊκοῦ Ἀπελευθερωτικοῦ Στρατοῦ προσεπάθη νὰ κάνῃ τὸ ἴδιο στὰ 12 μίλια τοῦ Block Island τῆς ἀμερικανικῆς ἀκτῆς ἤ δεκάδες μίλια ἔξω ἀπὸ τὸ Pearl Harbor, τὸ Norfolk ἤ τὸ San Diego. Ἐπιμένουμε, ὄχι μόνον ἐπειδὴ ἡ Κίνα εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν σημερινὸς ἐχθρὸς στὶς ἐπιλογὲς τῶν στρατιωτικῶν μας σχεδιαστῶν καὶ τῆς βιομηχανίας ὅπλων, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ διαιωνίσουμε τὴν μονομερῆ κυριαρχία τῶν θαλασσῶν τοῦ πλανήτου. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ κυριαρχία δὲν καθρεφτίζει τὴν σημερινὴ ἰσορροπία ἰσχύος, πόσῳ μᾶλλον τὶς ἰσορροπίες τοῦ μέλλοντος. Ἡ μονομερὴς κυριαρχία εἶναι μία παρωχημένη δυνατότης ἡ ὁποία ἔχει ἤδη ἐκπνεύσει. Αὐτὸ ποὺ τώρα χρειάζεται εἶναι στροφὴ πρὸς τὴν συνεργασία…

Ὡς τὸ μεγαλύτερο ἐμπορικὸ κράτος τῆς γῆς ποὺ εἶναι ἔτοιμο νὰ ξεπεράσῃ ἀκόμη καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κίνα ὡς ἰδιοκτήτρια τοῦ μεγαλυτέρου στόλου στὸν κόσμο, ἡ Κίνα ἔχει περισσότερο συμφέρον στὴν συνέχιση ἀνεμποδίστου ἐλευθέρου διεθνοῦς ἐμπορίου ἀπὸ κάθε ἄλλο κράτος. Γιατί νὰ μὴν χρησιμοποιήσουμε τὸ ἐνδιαφέρον της αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον ἑνὸς ἀναδιοργανωμένου κόσμου καὶ μίας νέας τάξεως πραγμάτων Ἀσίας καὶ Εἰρηνικοῦ ποὺ νὰ ὑποστηρίζῃ τὰ συμφέροντά μας μὲ ὀλιγώτερο κόστος καὶ ὀλιγώτερο κίνδυνο ἀναμετρήσεως μὲ πυρηνικὴ δύναμη;

Ἠμποροῦμε ἐπίσης νὰ προσπαθήσουμε νὰ κάνουμε καὶ ὀλίγη διπλωματία ἀλλοῦ. Πρακτικὰ ἐβοηθήσαμε καὶ ὑποκινήσαμε αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προτιμοῦν μία Συρία μὲ χωρὶς τέλος ὀδυνηρὴ ἀναταραχὴ ἀπὸ ἔνα σύμμαχο Ἰράν. Ἡ πολιτική μας συνίστατο στὸ νὰ προμηθεύουμε ὅπλα στοὺς Συρίους καὶ τοὺς ξένους ἀντιπάλους τῆς κυβερνήσεως Ἄσσαντ, μερικοὺς ἀπὸ αὐτοὺς δέ, ξεπερνῶντας καὶ τοὺς χειρότερους ἐχθρούς μας σὲ φανατισμὸ καὶ ἀγριότητα.

Ἐπὶ πέντε ὁλόκληρα ἔτη μὲ τοὐλάχιστον 350.000 θανάτους καὶ ἐπάνω ἀπὸ δέκα ἑκατομμύρια Συρίους ποὺ ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὶς ἑστίες τους, ἡ κυβέρνηση τοῦ Ἄσσαντ δὲν ἔπεσε. Ἴσως εἶναι καιρὸς νὰ ἀναγνωρίσουμε ὅτι ὄχι μόνον ἀγνοήσαμε τὸ διεθνὲς δίκαιο ἀλλὰ καὶ ὅτι παραβλέψαμε τελείως τὶς πολιτικὲς πραγματικότητες στὴν προσπάθειά μας νὰ ἀνατρέψουμε τὴν συριακὴ κυβέρνηση.

Ὁ ἐπιδέξιος χειρισμὸς τῆς διπλωματίας ἀπὸ τὴν Ῥωσία, μαζὶ μὲ τὴν πρόσφατη χρησιμοποιήση ἰσχύος στὴν Συρία, ἔχει τώρα ἀνοίξει μία κάποια διέξοδο πρὸς τὴν εἰρήνη. Ἴσως εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ παραμερίσουμε ἀντιπάθειεςτοῦ Ψυχροῦ Πολέμου καὶ νὰ ἐρευνήσουμε αὐτὴν τὴν ὁδό…Μόνον ἡ εἰρήνη δύναται νὰ δώσῃ τέλος στὸ κῦμα τῶν προσφύγων ποὺ ἀποσταθεροποιεῖ τὴν Εὐρώπη ὅπως καὶ τὴν Μέση Ἀνατολή. Φαίνεται ὅτι ἀναγνωρίσαμε ὡς ἀναποτελεσματικοὺς τοὺς ἀνηλεεῖς βομβαρδισμοὺς, ἐκτὸς καὶ ἄν συνδέονται μὲ ῥεαλιστικοὺς διπλωματικοὺς στόχους.

Ὑπάρχει ἐπίσης λόγος νὰ ἐλπίζουμε ὅτι προχωροῦμε πρὸς ἕναν μεγαλύτερο ῥεαλισμὸ καὶ μία πιὸ ἀποφασιστικὴ προσέγγιση στὸ οὐκρανικό… Τὸ νὰ δαιμονοποιεῖ κανεὶς τὸν Πούτιν δὲν φέρνει ἀποτέλεσμα. Πρέπει νὰ προχωρήσουμε στὴν εὔρεση κοινῆς βάσεως μὲ τὴν Ῥωσία…Πρέπει ἐπίσης νὰ ἀναγνωρίσουμε ὅτι οἱ ἀμερικανικὲς ἐπεμβάσεις καὶ ἄλλα σκληρὰ μέτρα ἔχουν σκοτώσει μέχρι καὶ δύο ἑκατομμύρια μουσουλμάνους τὶς τελευταῖες δεκαετίες. Δὲν χρειάζεται κανεὶς νὰ μελετήσῃ εἰς βάθος τὴν ἱστορία τῆς εὐρωπαϊκῆς χριστιανικῆς καὶ ἑβραϊκῆς ἀποικιοκρατίας στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ τὴν ἀμερικανικὴ συνεργασία μὲ αὐτὴν γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν πηγὴ τῆς ἀραβικῆς ὀργῆς ἤ τὸν ζῆλο μερικῶν μουσουλμάνων γιὰ ἐκδίκηση… 22% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς εἶναι μουσουλμᾶνοι. Τὸ νὰ ἐπιτρέπουμε βομβιστικὲς ἐπιδρομὲς καὶ πόλεμο μὲ μὴ ἐπανδρωμένα σκάφη drones γιὰ νὰ ὁρίσουμε τὶς σχέσεις μας μὲ αὐτούς εἶναι συνταγὴ γιὰ χωρὶς τέλος τρομοκρατικὰ ἀντίποινα ἐναντίον μας. Στὴν Μέση Ἀνατολὴ οἱ ΗΠΑ εἶναι σήμερα ἐμπλεκόμενες σὲ ἕναν χωρὶς τέλος χορὸ μὲ φανατικοὺς ἐχθρούς, μὲ ἀγνώμονες πελατειακὲς χῶρες, μὲ ψυχραμένους συμμάχους καὶ ἀναδυομένους ἀντιπάλους. Οἱ τρομοκράτες εἶναι ἐδῶ ἐπειδὴ ἐμεῖς εἴμεθα ἐκεῖ… Τὰ προβλήματα τῆς Ἀμερικῆς δημιουργήθησαν στὶς ΗΠΑ ἀπὸ Ἀμερικανοὺς καὶ ὄχι ἀπὸ πρόσφυγες…

Charles W. Freeman, Jr

Πηγή: «Ἐνδιάμεση Περιοχή» (Τριμηνιαῖο Περιοδικὸ Γεωπολιτικῆς), τεῦχος 83, Ἄνοιξη 2017

http://www.intermediateregion.com

//platform.twitter.com/widgets.js
 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: