ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΖΗΜΕΡΟ!

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ ἀφορμὴ τὸ γνωστὸ ἐπεισόδιο μὲ πρωταγωνιστῆ τὸν διαβόητο Τζήμερο στὸ περιφερειακὸ συμβούλιο Ἀττικῆς θὰ θέλαμε νὰ ποῦμε δυὸ λόγια.

Ὁ Θάνος Τζήμερος εἶναι ἕνας δεδηλωμένος, φανατικὸς καὶ ἀμετανόητος νεοφιλελεύθερος. Μὲ τὴν ἔναρξη τῆς κρίσης πολιτεύθηκε ὡς διαπρύσιος κήρυκας τῆς  γερμανόδουλης εὐρωλαγνείας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ κανιβαλισμοῦ τῶν ἀχαλίνωτων νόμων τῆς ἀγορᾶς. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ κατέλαβε τὴν ἐξτρεμιστικὴ πτέρυγα τοῦ μνημονιακοῦ μπλόκ, ζητώντας ἀκόμη περισσότερα καὶ σκληρότερα μέτρα γιὰ τὴν τάχιστη μετατροπὴ τῆς χώρας σὲ ἀποικία καὶ σκλαβοπάζαρο τῆς μαφίας τῶν ἀγορῶν. Εἶναι λοιπὸν προφανὲς ὅτι μας εἶναι ἀντιπαθέστατος.

Ὅμως, ὅσο ἀντιπαθὴς κι ἄν μας εἶναι, ὀφείλουμε νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουμε ἕνα μεγάλο ἠθικὸ προτέρημα: τὴν πολιτικὴ ντομπροσύνη. Ὁ Τζήμερος ἦταν ἐξ ἀρχῆς εἰλικρινὴς ὡς πρὸς προθέσεις του καὶ ἔντιμος ὡς πρὸς τὶς πεποιθήσεις του. Οὐδέποτε ἔκρυψε αὐτὰ ποὺ πραγματικὰ αἰσθάνεται καὶ πιστεύει. Ποτὲ δὲν εἶπε ψέματα στοὺς ψηφοφόρους. Τοὺς ὑποσχέθηκε, ὀρθά-κοφτά, αἷμα καὶ δάκρυα. Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ ἀπέτυχε ὡς πολιτικός. Ποιὸς θὰ εἶχε τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν ψηφίσει, ἐκτὸς μία ἐλάχιστη μερίδα ζηλωτῶν τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ;

Τὸ νεοφιλελεύθερο γκρουπούσκουλο τοῦ Τζήμερου ἔχει ἕνα κοινὸ χαρακτηριστικὸ μὲ τοὺς πολιτικοὺς σχηματισμοὺς τοῦ ἀκροαριστεροῦ ἐργατισμοῦ: εἶναι ὀργανώσεις μὲ καθαρὸ ταξικὸ λόγο ποὺ ὅμως στὴν πραγματικότητα δὲν ἐκπροσωποῦν τὴν τάξη τους, ἀφοῦ καμία ἀριθμητικὰ ἀξιόλογη μερίδα αὐτῆς τῆς τάξης δὲν τοὺς ἀκολουθεῖ. Ἡ ταξικότητά τους βρίσκεται στὸ ἐποικοδόμημα τῆς πολιτικῆς καὶ ὄχι στὴν βάση τῆς κοινωνίας. Ἀντιθέτως μάλιστα, αὐτοὶ ποὺ συμμετέχουν στὶς ὀργανώσεις τῆς πάλαι ποτὲ προλεταριακῆς Ἀριστερᾶς εἶναι συνήθως φοιτητὲς ἢ μικροαστοὶ καὶ πολὺ λιγότερο προλετάριοι.

Κατὰ παρόμοιο τρόπο, ὁ Τζήμερος ἐκφράζει μὲ τὸν πιὸ σαφῆ τρόπο τὶς ἀπόψεις τῆς τάξης ποὺ θέλει νὰ ἐκπροσωπήσει –τῆς τάξης τῶν πιὸ ἰσχυρῶν καὶ ἐπιθετικῶν μερίδων τοῦ χρηματιστικοῦ κεφαλαίου- ἀλλὰ ἡ ἴδια ἡ τάξη τοῦ τὸν ἀγνοεῖ. Οἱ ὑποστηρικτὲς τοῦ εἶναι κυρίως μικροαστούληδες ποὺ νομίζουν, οἱ ἄμοιροι, ὅτι θὰ σωθοῦν ἀπὸ τὴν ἄγρια φορολογία ἂν ἀπολυθοῦν κατὰ μάζες οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι.

Ὁ Τζήμερος πότε δὲν παρουσιάστηκε ὡς κάτι ἄλλο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εἶναι. Πάντοτε μιλοῦσε ντόμπρα καὶ σταράτα. Καὶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν εἶναι ὕπουλος, βρισκόταν μονίμως σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ ὅλους τους ἄλλους μνημονιακούς, ποὺ ἔλεγαν συνεχῶς παραμύθια γιὰ νὰ πάρουν τὴν ἐξουσία καὶ μετὰ νὰ κάνουν τὰ τελείως ἀντίθετα.

Ὁ Τζήμερος ἐξεδήλωσε ἐκ τοῦ μακρόθεν τὴν πλήρη ὑποταγὴ τοῦ στὸ Βερολίνο μὲ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ πρὸς τὴν Μέρκελ ἀποκαλώντας τὴν «μεγαλειοτάτη», τὴν στιγμὴ ποὺ ἄλλοι παρίσταναν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς τὸν γκιουλέκα ἀπὸ τὴν θέση τῆς ἀντιπολίτευσης, γιὰ νὰ μετατραποῦν ἐκ τοῦ σύνεγγυς σὲ δουλικά της Καγκελαρίας, μὲ πρῶτο καὶ καλύτερο τὸν «ἐπαναστάτη ποπολάρο» Τσίπρα, πού, ὅπως μας ἔλεγε, θὰ βάραγε τὸ στιβαρὸ του χέρι τοῦ στὸ τραπέζι τοῦ Γιούρογκρουπ καὶ οἱ ἀγορὲς θὰ χορεύανε πεντοζάλη!

Ὁ Τζήμερος μπῆκε στὸν πολιτικὸ στίβο μὲ ἕνα ξεκάθαρα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, ποὺ κανένας πολιτικὸς μὲ φιλοδοξίες -ὄχι ἐξουσίας ἀλλὰ ἁπλὰ ὁριακῆς εἰσόδου στὴν Βουλή- δὲν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ ὑποστηρίξει ἀνοιχτά. Εἶναι τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖο κομμάτι-κομμάτι καὶ ἐπιλεκτικὰ ἐφαρμόζεται ἐδῶ καὶ ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ τὶς μνημονιακὲς κυβερνήσεις, τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ὁποίου ἐμπεριέχεται στὰ δυὸ μνημόνια τῆς σημερινῆς Κυβέρνησης τῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ ὁ πρωθυπουργός της, ὅταν ἦταν στὴν ἀντιπολίτευση, καμωνόταν μὲ περισσὸ θράσος ὅτι θὰ «ἔσκιζε τὰ μνημόνια».

Στὸ Δημοψήφισμα ὁ Τζήμερος «τὰ ἔδωσε ὅλα» γιὰ νὰ κερδίσει τὸ «ναί», τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ Τσίπρας ἐμφανιζόταν ὡς πρωτοστάτης τοῦ «ὄχι», γιὰ νὰ τὸ μετατρέψει μέσα σὲ μερικὲς ὧρες σὲ ἕνα πελώριο τρισχειρότερο «ναί». Ὁ Τζήμερος, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν Τσίπρα, δὲν ἔγλυψε ἐκεῖ ποὺ φτύνει. Παρ’ ὅλα αὐτά, ἐπειδὴ ἡ χώρα αὐτὴ διαθέτει ἀφθονία κορόιδων, βολεψάκιδων καὶ ψευτοτσαμπουκάδων, ὁ Τσίπρας κορόιδεψε τοὺς Ἕλληνες μπροστὰ στὰ μοῦτρα τους καὶ ξανάγινε πρωθυπουργός, ἐνῶ ὁ Τζήμερος καλύτερα νὰ μὴν ποῦμε τί πῆρε στὶς ἐκλογές.

Βοήθησε βέβαια πολὺ καὶ ὁ «ἡρωικὸς λαός» τοῦ «ὄχι», ποὺ πήγαινε μαζικὰ στὶς ἀγωνιστικὲς συναυλίες γιὰ νὰ διατρανώσει τὴν δῆθεν ἀνυποταξία του, ἀλλὰ λούφαξε στὸν καναπὲ τοῦ ὅταν ὁ Τσίπρας τὸν ἔγραψε ἐκεῖ ποὺ δὲν πιάνει μελάνι. Ψευτόμαγκας ὁ ἕνας, ψευτόμαγκες καὶ οἱ ἄλλοι. Κατὰ τὸν μαστρο-Γιάννη καὶ τὰ κοπέλια του! Ὁ Τζήμερος τουλάχιστον δὲν ἤτανε σαλτιμπάγκος σὰν τὸν Τσίπρα καὶ τὸν «ἀνυπότακτο λαό» του -ὅλους αὐτοὺς ποὺ πρὶν τὸ δημοψήφισμα ἀποκαλούσανε τὸν Τζήμερο «δοῦλο», ἐνῶ μεγαλύτεροι δοῦλοι ἀποδειχτήκανε τελικῶς οἱ ἴδιοι.

Ὁ Τζήμερος δὲν εἶναι κάθαρμα, ὅπως ὁρισμένοι ἀδίκως τὸν ἀποκαλοῦν. Κάθαρμα θὰ ἦταν ἂν ἔλεγε ψέματα γιὰ νὰ κοροϊδέψει τὸν κόσμο παριστάνοντας τὸν σοσιαλιστὴ φίλο τοῦ λαοῦ, τὸν κοινωνικὰ εὐαίσθητο φιλελεύθερο καὶ τὸν ἀριστερὸ φανατικὸ ἀντιμνημονιακό, γιὰ ἐφαρμόζει μνημόνια καὶ νὰ ξεπουλᾶ τὴν χώρα ὅταν θὰ ἔρθει στὴν ἐξουσία. Ὁ Τζήμερος εἶναι ἕνας ἀπολύτως ξεκάθαρος νεοφιλελεύθερος, τουλάχιστον ὅπως ὁ ὅρος αὐτὸς ἔχει καθιερωθεῖ στὴν πράξη. Καὶ σ’ αὐτὸ δὲν ἐκφράζει μονάχα τὸν ἑαυτό του καὶ τοὺς ὀπαδούς του, ἀλλὰ ἀπηχεῖ καθαρὰ καὶ ξάστερα τὶς κατεξοχὴν ἀντιλήψεις τῆς νεοφιλελεύθερης χρηματιστικῆς ὀλιγαρχίας.

Ἡ πολιτικὴ ἠθικὴ τοῦ Τζήμερου ἀπέχει, λοιπόν, κατὰ παρασάγγας ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἀνηθικότητα τῶν ἀντιμνημονιακῶν στὴν ἀντιπολίτευση καὶ μνημονιακῶν στὴν ἐξουσία. Καὶ πολὺ περισσότερο ἀποτελεῖ πρότυπο πολιτικῆς εὐθύτητας ἀπέναντι στὴν ἀξεπέραστη ἠθικὴ ἀχρειότητα τῆς Συριζαίας Ἀριστερᾶς, δηλαδὴ τῶν πιὸ ξετσίπωτων πολιτικῶν ἀπατεώνων καὶ τῶν μεγαλύτερων δοσιλογικῶν καθαρμάτων ποὺ ἔχουν κυβερνήσει ποτὲ αὐτὴν τὴν χώρα.

Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ὁ Τζήμερος ἀξίζει μᾶλλον τὸν οἶκτο μας παρὰ τὴν ὀργή μας. Μὲ τοὺς οἰκονομικοὺς δολοφόνους καὶ τοὺς ἀχαλίνωτους ἐθνομηδενιστὲς τῆς Ἀριστερᾶς στὴν ἐξουσία, τὸ κόμμα τοῦ Τζήμερου ὑποβιβάζεται πιὰ στὸν ρόλο ἑνὸς ἀσήμαντου νεοφιλελεύθερου γκρουπούσκουλου χωρὶς κανένα ὁρατὸ μέλλον, μὲ ὅλη τὴν ἐμπάθεια καὶ τὴν γιγάντωση τῶν διαφορῶν ποὺ χαρακτηρίζουν συνήθως τὰ γκρουπούσκουλα ἀπέναντι στὸ ὅμορο μεγαλύτερο κόμμα, δηλαδή… τὸν Σύριζα.

Εἶναι πράγματι μεγάλη ματαίωση νὰ ὑπερβάλεις ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια σὲ μνημονιακὸ ζῆλο καὶ τελικὰ νὰ σοῦ κλέβουνε τὰ ὄνειρα οἱ Συριζαῖοι, ποὺ ὑπερθεμάτιζαν σὲ ἀντιμνημονιακότητα! Ἔτσι, τώρα πιὰ τί ρόλος ἀπομένει στὴν θλιβερὸ Τζήμερο; Νὰ κατεβάζει τὶς ἀφίσες τοῦ ΠΑΜΕ γιὰ νὰ κάνει ντόρο, ἐλαφρύνοντας τὴν δουλειὰ τῆς καθαρίστριας ποὺ θὰ τὶς κατέβαζε τὴν ἑπομένη χωρὶς νὰ τρέξει κάστανο.

Σὲ ἕνα καθεστὼς ὑπὸ τὸ ὁποῖο ἡ Ἑλλάδα θὰ ἔχει ἀποκτήσει τὴν ἐθνική της ἀνεξαρτησία, ὄντας ἀπαλλαγμένη ἀπὸ μνημόνια καὶ δάνεια καὶ φυσικὰ ἀπὸ τὸ οἰκονομικό, πολιτικὸ καὶ πνευματικὸ της Κατεστημένο, ὁ Τζήμερος θὰ πρέπει νὰ κυκλοφορεῖ ἐλεύθερος γιατί δὲν βαρύνεται μὲ κανένα ἔγκλημα κατὰ τῆς χώρας, ἐνῶ ἡ ἐθνοπροδοτικὴ χειριστοκρατία ποὺ ρήμαξε τὴν Ἑλλάδα θὰ πρέπει βρίσκεται στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα. στὸ ὁποῖο τὴν πρώτη θέση ἔχουν κερδίσει ἐπάξια τὰ σκουλήκια τοῦ Σύριζα.

Ὁ Τζήμερος οὔτε κυβέρνησε, οὔτε ἐφάρμοσε μνημόνια, οὔτε ξεπούλησε τὴν Ἑλλάδα, οὔτε ἔκλεψε δημόσιο χρῆμα, οὔτε μίζες πῆρε, οὔτε τὸ ὄνομά του βρίσκεται στὶς λίστες Λαγκάρντ, οὔτε συνεργάστηκε μὲ κρατικοδίαιτα λαμόγια ἢ διάφορους παραλῆδες ποὺ ξεπήδησαν ἀπὸ τὸ πουθενὰ καὶ παριστάνουν τοὺς ἐπιχειρηματίες, οὔτε χοντρὰ νταραβέρια μὲ καναλάρχες ἔχει, οὔτε τέλος πάντων ἔκανε ὅ,τι ἐγκλήματα ἔχει κάνει ἡ ἰθύνουσα πολιτικὴ τάξη τῆς χώρας. Ὁ Τζήμερος δὲν ἔσπρωξε χιλιάδες πολίτες στὴν αὐτοκτονία, δὲν ἄνοιξε τὰ θαλάσσια σύνορα γιὰ νὰ πνιγοῦν ἑκατοντάδες ἄνθρωποι στὸ Αἰγαῖο παριστάνοντας κιόλας τὸν ἀνθρωπιστή, οὔτε ἔκλεισε τὸ σπίτι τόσων καὶ τόσων φορολογουμένων γιὰ χρέη στὶς Τράπεζες καὶ τὸ «Δημόσιο». Ὁ Τζήμερος δὲν στέλνει στὸ τάφο μία ὥρα ἀρχύτερα τοὺς συνταξιούχους. Ἡ κυβερνώσα Ἀριστερὰ τὸ κάνει, καὶ μάλιστα μὲ ἀπίστευτο θράσος.

Καὶ κάτι ἀκόμα. Ὁ Τζήμερος, ἂν μὴ τί ἄλλο, δὲν παρίστανε ποτὲ τὸν συνεπῆ ἐκπρόσωπο τῆς ἐργατικῆς τάξης. Μονάχα ὡς ἄσπονδος ἐχθρός της ἐμφανιζόταν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὑποστηρίζει μὲ φανατισμὸ τὴν πάση θυσία παραμονὴ στὴν εὐρωζώνη, γιατί τὸ εὐρὼ εἶναι τὸ ἐγγυημένο νομισματικὸ ἐργαλεῖο γιὰ τὴν ραγδαία μείωση καὶ τὴν καταρράκωση τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος ὑπὸ καθεστὼς ὕφεσης, καὶ μάλιστα ὀξύτατης καὶ πλέον μακροχρόνιας. Χωρὶς ἐθνικὸ νόμισμα ἀποκλείεται νὰ ἀπεγκλωβιστεῖς ἀπὸ τὴν ὕφεση καὶ τὴν ὑπερχρέωση, ἀφοῦ δὲν μπορεῖς νὰ ἀσκήσεις νομισματικὴ πολιτική, ποὺ εἶναι ὁ στοιχειώδης ὅρος γιὰ ἀνεξάρτητη οἰκονομικὴ πολιτική. Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἡ ἰθύνουσα οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ τάξη τῆς χώρας ἐπιμένει λυσσαλέα στὸ εὐρώ, παρότι γνωρίζει πάρα πολὺ καλὰ ὅτι ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομία, τὴν κοινωνία καὶ τὴν χώρα στὴν πλήρη καταστροφή. Καὶ ὁ λόγος εἶναι πολὺ ἁπλός: εἶναι αὐτὴ ποὺ κερδίζει ἀπὸ αὐτὴν τὴν καταστροφή.

Ἡ διατήρηση τῆς Ἑλλάδας σὲ ἀποικία τοῦ εὐρώ, δηλαδὴ τοῦ μεταμφιεσμένου γερμανικοῦ μάρκου, ποὺ ἀπαιτοῦν οἱ ξένοι χρηματοπιστωτικοὶ οἶκοι καὶ ἡ ντόπια πλουτοκρατία βρῆκε πρόσφατα ἕναν ἄλλον πολύτιμο ἀρωγό. Καὶ αὐτὸς ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ὁ Τζήμερος, ποὺ δὲν τὸν ἔχουν καθόλου ἀνάγκη, ἀλλά… τὸ ΚΚΕ, τὸ ὁποῖο κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιὰ τυχὸν ἐπιστροφὴ στὸ ἐθνικὸ νόμισμα καὶ ἄρα συντάσσεται μὲ τὴν διατήρηση τῆς παραμονῆς στὴν εὐρωζώνη ἕως ὅτου ἀναλάβει τὸ ἴδιο τὴν ἐξουσία.

Ἡ εἰσήγηση, λοιπόν, τῆς ἡγεσίας πρὸς τὸ πρόσφατο 20ο συνέδριο τοῦ Κόμματος ἀναφέρει πὼς «στὴν περίπτωση ἀλλαγῆς νομίσματος στὴ χώρα μας τὸ λαϊκὸ εἰσόδημα θὰ ἐξανεμιστεῖ μέσω τῆς ὑποτίμησης τοῦ νέου νομίσματος, τῆς αἰσχροκέρδειας, τῆς ραγδαίας πτώσης τῆς ἀγοραστικῆς δύναμης, καθὼς καὶ μέσω τῆς μεγάλης ἀνατίμησης τῶν εἰσαγόμενων ἐμπορευμάτων, στὰ ὁποῖα στηρίζεται ὄχι μόνο ἡ κατανάλωση, ἀλλὰ καὶ ἡ βιομηχανία. Ἐπίσης, θὰ χτυπηθεῖ καὶ ἕνα μεγάλο μέρος αὐτοαπασχολούμενων, φτωχῶν ἀγροτῶν, δανειοληπτῶν» καὶ ἐπισημαίνει μάλιστα ὅτι ««τὸ μεγάλο κεφάλαιο εἶναι αὐτὸ ποὺ θὰ βγεῖ καὶ σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση κερδισμένο. Ἰδιαίτερα μάλιστα ὁρισμένα τμήματα τοῦ κεφαλαίου θὰ βγοῦν ὠφελημένα, γι’ αὐτὸ καὶ στήριξαν καὶ στηρίζουν ἄμεσα ἢ ἔμμεσα τὴν ἔξοδο τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη».

Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ μποροῦμε νὰ καταλάβουμε τὸ συμβολικό του πράγματος στὴν πρόσφατη συνεδρίαση τοῦ περιφερειακοῦ συμβουλίου, στὴν ὁποία ὁ Τζήμερος πετάχτηκε σηκωτὸς ἔξω ἀπὸ μέλη τοῦ συμβουλίου ποὺ πρόσκεινται στὸ ΚΚΕ καὶ τὸν Σύριζα.

Ἐφόσον τὴν πολιτικὴ τοῦ Τζήμερου τὴν ἐφαρμόζει τὸ Σύριζα (μὲ τὸ μόνιμο ἐπιχείρημα ὅτι πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὁπωσδήποτε τὰ μνημόνια γιὰ νὰ μὴν φύγουμε ἀπὸ τὸ εὐρὼ, γιατί ἀλλιῶς θὰ καταστραφοῦμε), ἐνῶ τὸ ΚΚΕ προειδοποιεῖ ὅτι τὸ ἐθνικὸ νόμισμα θὰ εἶναι καταστροφὴ γιὰ τὰ λαϊκὰ στρώματα καὶ εὐλογία γιὰ τὸ μεγάλο κεφάλαιο (δηλαδὴ ὅ,τι λέει ὁ Σύριζα ἀπὸ τὴν ἀνάποδη) εἶναι ἀπολύτως κατανοητὴ ἡ σύμπραξή τους γιὰ νὰ πετάξουν τὸν Τζήμερο ἔξω: τοὺς εἶναι ἁπλὰ περιττός!

Τετάρτη 17 Μαίου 2017

Πέτρος Σεραφεὶμ

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: