ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν παρουσίασή της στὴν Δύση ὡς μίας συμπαθοῦς οὐτοπίας, ἡ νέα «Ροζάβα» εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνα ἀποικιοκρατικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σχεδίασε καὶ παγίωσε μὲ αἷμα ἡ Οὐάσιγκτον. Αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ σχέδιο εἶναι νὰ ἐκδιωχτοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Βορείου Συρίας καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν γεννήθηκαν ἐκεῖ. Γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς ἐθνοκάθαρσης, τὸ Πεντάγωνο καὶ ἡ CIA κινητοποίησαν μαχητὲς προερχομένους ἀπὸ τοὺς κύκλους τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ὁ Τιερὺ Μεϊσᾶν ἀποκαλύπτει αὐτὸ τὸ παρανοϊκὸ σχέδιο ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη τοὺς τελευταίους ἕνδεκα μῆνες.

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, ὁ «Τσάρος τῆς ἀντιτρομοκρατίας» τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Μπρὲτ Μὰκ Γκὲρκ [Brett McGurk], ἐστάλη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα νὰ ἐποπτεύσει τὴν μάχη τοῦ Κομπάνι (κουρδικᾶ) (ἀραβικά: Ἄϊν ἄλ-Ἀράμπ). Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, παρασημοφορήθηκε ἀπὸ τὶς Μονάδες Προστασίας τοῦ Λαοῦ (YPG)[1], τοῦ ὁποίου ὁ ἐπικεφαλῆς -τὸ τουρκικὸ Κουρδικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα (PKK)- θεωρεῖται, ὡστόσο, «τρομοκρατικὴ ὀργάνωση» ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτον.

«Ὁ πόλεμος εἶναι ἡ εἰρήνη. Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ δουλεία. Ἡ ἄγνοια εἶναι ἡ δύναμη»

Τζὼρζ Ὄργουελ, 1984

Τὴν δεκαετία τοῦ 1980 καὶ τὴν δεκαετία τοῦ 1990 ἡ κουρδικὴ κοινωνία ἦταν ἄκρως φεουδαρχικὴ καὶ πατριαρχική. Διατηρεῖτο σὲ κατάσταση  βαριᾶς ὑπανάπτυξης, ἡ ὁποία ἐξώθησε τοὺς Κούρδους νὰ ἐξεγερθοῦν κατὰ τῶν στρατιωτικῶν δικτατοριῶν, ποὺ στὴν Ἄγκυρα διαδεχόταν ἡ μία τὴν ἄλλη[2].

Τὸ ΡΚΚ ἦταν μία μαρξιστική-λενινιστικὴ ὀργάνωση ποὺ ὑποστηριζόταν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ ἐμάχετο κατὰ τῶν δικτατοριῶν τῶν κεμαλικῶν στρατηγῶν, οἱ ὁποῖοι ἤσαν μέλη τοῦ ΝΑΤΟ. Ἀπελευθέρωσε τὶς γυναῖκες καὶ συμμετεῖχε σὲ προοδευτικοὺς ἀγῶνες. Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Χαφὲζ ἄλ-Ἄσαν[3], ἔστησε ἕνα στρατόπεδο ἐκπαίδευσης στὴν πεδιάδα τοῦ Λιβάνου, Μπεκάα, ὑπὸ τὴν προστασία τῆς Συριακῆς Εἰρηνευτικῆς Δύναμης (Syrian Peace Force), τὸ ὁποῖο γειτνίαζε μὲ ἐκεῖνο τοῦ Λαϊκοῦ Μετώπου γιὰ τὴν Ἀπελευθέρωση τῆς Παλαιστίνης (PFLP).

Κατὰ τὴν διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου τὸ PKK καταφερόταν μὲ τὰ σκληρότερα λόγια κατὰ τοῦ «ἀμερικανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ».

Μετὰ τὴν διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης τὸ ΡΚΚ διέθετε δύναμη στρατοῦ ἄνω τῶν 100.000 τακτικῶν καὶ ἄνω τῶν 75.000 ἐφέδρων στρατιωτῶν. Αὐτὸς ὁ ἐθνικοαπελευθερωτικὸς πόλεμος εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴ περισσοτέρων ἀπὸ 3.000 χωριῶν καὶ τὴν ἀπομάκρυνση ἄνω τῶν 2 ἑκατομμύριων ἀνθρώπων ἀπὸ τὶς ἑστίες του. Παρὰ αὐτὲς τὶς τεράστιες θυσίες, τὸ PKK ἀπέτυχε νὰ δημιουργήσει κουρδικὸ κράτος.

Μετὰ τὴν σύλληψή του στὴν Κένυα, τὸ 1999, κατὰ τὴν διάρκεια κοινῆς ἐπιχείρησης τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας, τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ἱστορικὸς ἡγέτης τοῦ κουρδικοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ πολέμου, Ἀμπντουλὰχ Ὀτζαλᾶν (Abdullah Ocalan), φυλακίστηκε στὸ νησὶ Ἰμραλί, στὴν Θάλασσα τοῦ Μαρμαρά. Τὸ PKK κατέρρευσε, καθὼς ἐπῆλθε διχασμὸς μεταξὺ τοῦ φυλακισμένου ἀρχηγοῦ του, ὁ ὁποῖος ἦταν ὑπὲρ τῆς διεξαγωγῆς εἰρηνευτικῶν διαπραγματεύσεων, καὶ τῶν ὑπασπιστῶν του, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ πόλεμος εἶχε καταστεῖ τρόπος ζωῆς. Μερικὲς ἐπιθέσεις ἔλαβαν ἀκόμη χώρα χωρὶς νὰ γνωρίζουμε πραγματικὰ ποιὲς διαπράχθηκαν ἀπὸ μαχητὲς ποὺ ἀρνοῦνταν νὰ ἀφοπλιστοῦν ἢ ἀπὸ μία μερίδα τῆς μυστικῆς χωροφυλακῆς, τῆς JITEM[4], ἡ ὁποία ἀπέρριψε ἐπίσης τὴν κατάπαυση τοῦ πυρός.

Στὴν ἀρχὴ τῆς «Ἀραβικῆς Ἄνοιξης» ὁ Ἀμπντουλὰχ Ὀτζαλᾶν ἀναδημιούργησε τὸ ΡΚΚ ἀπὸ τὴν φυλακὴ ἐπὶ τῇ βάσει μίας νέας ἰδεολογίας. Ὕστερα ἀπὸ μυστικὲς διαπραγματεύσεις του μὲ τὸ ΝΑΤΟ στὴν φυλακὴ τοῦ Ἰμραλί, ἐγκατέλειψε τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ γιὰ νὰ υἱοθετήσει τὸν «ἐλευθεριακὸ κοινοτισμό»[5]. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀγωνίζονταν ἐπὶ τόσα χρόνια κατὰ τῆς Τουρκίας προκειμένου νὰ δημιουργήσει τὸ δικό του κράτος -τὸ Κουρδιστᾶν- πίστευε τώρα ὅτι κάθε κράτος εἶναι ἕνα ὄργανο καταπίεσης[6].

Οἱ μαχητὲς τοῦ ΡΚΚ, ποὺ εἶχαν ἀναγκαστεῖ νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Τουρκία κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἐμφύλιου πόλεμου, βρῆκαν καταφύγιο στὸ βόρειο τμῆμα τῆς Συρίας[7]. Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ λαοῦ του ὁ Ὀτζαλᾶν δεσμεύτηκε γραπτῶς ὅτι δὲν θὰ διεκδικήσει ποτὲ συριακὸ ἔδαφος. Τὸ 2011, κατὰ τὴν ἔναρξη τοῦ πόλεμου τῆς Δύσης κατὰ τῆς Συρίας, οἱ Κοῦρδοι δημιούργησαν πολιτοφυλακὲς γιὰ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὴν χώρα ποὺ τοὺς εἶχε προσφέρει καταφύγιο καὶ τοὺς εἶχε χορηγήσει συριακὴ ὑπηκοότητα.

Ἐν τούτοις, στὶς 31 Ὀκτωβρίου 2014, ἕνας ἀπὸ τοὺς δυὸ συμπροέδρους τῶν YPG, συριακοῦ παρακλαδιοῦ τοῦ PKK, ὁ Σαλὶχ Μουσλὶμ (Salih Muslim) ἔλαβε μέρος σὲ μία μυστικὴ συνάντηση στὸ Μέγαρο τῶν Ἠλυσίων μὲ τὸν Γάλλο πρόεδρο, Φρανσουὰ Ὀλάντ, καὶ τὸν Τοῦρκο ὁμόλογό του, Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογᾶν. Ἐκεῖνοι τοῦ ὑποσχέθηκαν ὅτι θὰ γινόταν ἀρχηγὸς τοῦ κουρδικοῦ κράτους, ἐὰν συμφωνοῦσε νὰ δημιουργήσει ἕνα Κουρδιστᾶν… στὴν Συρία.

Ἀμέσως μετά, ὁ Διεθνὴς Συνασπισμός, τὸν ὁποῖον οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶχαν μόλις δημιουργήσει δῆθεν κατὰ τοῦ Ντάες[8] (Daesh), προσέφερε ὑποστήριξη στὶς YPG, παρέχοντάς τους χρήματα, ἐκπαίδευση, ὄπλα καὶ καθοδήγηση. Ἔτσι ἐγκατελείφθησαν ὅλες οἱ κατάρες ἐναντίον τῆς Οὐάσινγκτον, ἡ ὁποία ἔγινε τώρα ἕνας τόσο ἄξιος σύμμαχος. Ἡ κουρδικὴ ὀργάνωση ἄρχισε νὰ ἐκδιώκει τοὺς γηγενεῖς κατοίκους τῶν περιοχῶν τὶς ὁποῖες εἶχε ἐπιλέξει ὡς στόχο της.

Διαφήμιση ἀπὸ τὶς ΗΠΑ

Καθὼς δὲν ὑπῆρξε μέχρι τοῦδε καμία ὑποχρέωση ἀνάληψης στρατιωτικῆς δράσης τῶν YPG κατὰ τοῦ Ντάες, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες σκηνοθέτησαν μία φοβερὴ μάχη στὴν Ἄιν ἄλ-Ἀράμπ[9] (Ain al-Arab), ποὺ μετονομάστηκε γιὰ τὴν περίσταση μὲ τὸ ὄνομά της στὰ κουρμαντζί[10]: Κομπανί. Ὁ διεθνὴς Τύπος ἐκλήθη νὰ καλύψει τὸ γεγονὸς δίχως νὰ διατρέξει τὸν παραμικρὸ κίνδυνο. Ἡ πόλη τοῦ Κομπανὶ βρίσκεται στὰ τουρκοσυριακά σύνορα καὶ οἱ δημοσιογράφοι μποροῦσαν νὰ παρακολουθήσουν τὶς μάχες μὲ κιάλια ἀπὸ τὴν Τουρκία. Δὲν ξέρουμε τί πραγματικὰ συνέβη στὴν Ἄιν ἄλ-Ἀράμπ, δεδομένου ὅτι δὲν ἐπετράπη στοὺς δημοσιογράφους νὰ εἰσέλθουν στὴν πόλη. Ὡστόσο, διαθέτουμε κινηματογραφικὸ ὑλικὸ ποὺ γυρίστηκε μὲ τηλεφακό, τὸ ὁποῖο φαίνεται καθαρὰ ὅτι ἐπιβεβαιώνει τὰ ὅσα εἰπώθηκαν περὶ τῆς ἀγριότητας τῶν μαχῶν. Ἐν πάσει περιπτώσει, ἡ Δύση κατέληξε ὁμόφωνα στὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ Κοῦρδοι εἶναι οἱ σύμμαχοι ποὺ ἔχει ἀνάγκη γιὰ νὰ πολεμήσουν κατὰ τοῦ Ντάες καὶ τῆς Συρίας.

Ὁ δυτικὸς Τύπος ἰσχυρίζεται ὅτι τὸ ἥμισυ τῶν Κούρδων στρατιωτῶν εἶναι γυναῖκες, ὅπως εἶναι καὶ θεσμικὰ τὸ ἥμισυ τῆς ἡγεσίας τοῦ PKK/YPG. Ὡστόσο, στὸ πεδίο τῆς μάχης ἡ παρουσία τους εἶναι σπάνια. Οἱ δημοσιογράφοι διαβεβαιώνουν ἐπίσης ὅτι οἱ Κούρδισες στρατιωτίνες ἐμπνέουν τὸν τρόμο τοὺς τζιχαντιστές, γιὰ τοὺς ὁποίους τὸ νὰ πεθάνεις σκοτωμένος ἀπὸ γυναίκα εἶναι μία κατάρα ποὺ σὲ ἐμποδίζει νὰ εἰσέλθεις στὸν παράδεισο. Περιέργως, ὁ ἴδιος Τύπος φαίνεται νὰ ἀγνοεῖ ὅτι ὁ Συριακὸς Ἀραβικὸς Στρατός[11] περιλαμβάνει ἐπίσης γυναικεία τάγματα, στὰ ὁποῖα ἐπιτίθενται οἱ τζιχαντιστὲς μὲ τὴν ἴδια λύσσα ὅπως καὶ ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν συναδέλφων τους.

Παρὰ τὰ φαινόμενα, οἱ στρατευμένοι στὶς YPG δὲν εἶναι τόσοι πολλοὶ ὅσοι οἱ ἴδιες ἰσχυρίζονται. Πολλοὶ Κοῦρδοι τῆς Συρίας θεωροῦν τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ὡς ἐχθρικὴ δύναμη καὶ τὴν Συρία ὡς τὴν νέα τους πατρίδα καὶ ἀρνοῦνται νὰ συμμερισθοῦν τὶς φαντασιώσεις τοῦ Σαλὶχ Μουσλίμ. Γι’ αὐτό, τὸ Πεντάγωνο ἐνέταξε στοὺς Κούρδους «του», ὄχι μόνον ὁρισμένους Ἄραβες καὶ Ἀσσυρίους μισθοφόρους, ἀλλὰ προπάντων μαχητὲς τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς.

Ἀκριβῶς ὅπως ἡ CIA ἔχει στρατολογήσει δεκάδες χιλιάδες νέους μουσουλμάνους τῆς Δύσης γιὰ νὰ γίνουν ἰσλαμιστές, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ἔχει στρατολογήσει Εὐρωπαίους ἀναρχικοὺς γιὰ τὴν δημιουργία Διεθνῶν Ταξιαρχιῶν, κατὰ τὸ πρότυπο ἐκείνων ποὺ πολέμησαν τὸ 1936 στὴν Βαρκελώνη κατὰ τῶν φασιστῶν. Μεταξὺ τῶν βοηθητικῶν στρατευμάτων τῶν YPG/ΝΑΤΟ βρίσκουμε τὴν Ἀντιφασιστικὴ Διεθνιστικὴ Ταξιαρχία (Κεντρικὴ Εὐρώπη), τὴν Ταξιαρχία Bob Crow (Ἄγγλοι καὶ Ἰρλανδοί), τὴν Ταξιαρχία Henri Krasucki (Γάλλοι), τὶς Διεθνεῖς Ἐπαναστατικὲς Λαϊκὲς Ἀντάρτικες Δυνάμεις (Ἀμερική), τὴν Ἐπαναστατικὴ Ἕνωση γιὰ τὴν Διεθνιστικὴ Ἀλληλεγγύη (Ἕλληνες), τὴν Μονάδα τοῦ Μαρξιστικοῦ-Λενινιστικοῦ Κόμματος (Ἰσπανοί) καὶ ὅλα τὰ φιλοαμερικανικὰ τουρκικὰ γκρουπούσκουλα (DK, DKP MLSPB-DC, PDKÖ, SI, TDP, TKEP/L, TKPML), γιὰ νὰ ἀναφέρουμε μόνο τὶς πιὸ ὀρατές[12].

Ἡ μάχη τοῦ Ἄιν ἄλ-Ἀράμπ, στὴν ὁποία ὑποτίθεται ἀναμετρήθηκαν οἱ νεαροὶ Σύριοι ὑποστηρικτὲς τοῦ Χαλιφάτου μὲ νεαροὺς Κούρδους, στοίχισε, καὶ ἀπὸ τὶς δυὸ πλευρές, τὴν ζωὴ σὲ νεαροὺς Εὐρωπαίους ποὺ ἀναζητοῦσαν ἕναν καλύτερο κόσμο. Οἱ εὐρωπαϊκὲς χῶρες ἀνησυχοῦν γιὰ τὴν πιθανὴ ἐπιστροφὴ νεαρῶν τζιχαντιστῶν στὶς ἑστίες τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν νεαρῶν ἀναρχικῶν, ἂν καὶ εἶναι τὸ ἴδιο ἐπικίνδυνοι. Τοῦτο πιθανῶς ὀφείλεται στὸ ὅτι εἶναι κατὰ πολὺ πιὸ εὔκολο νὰ τοὺς χειραγωγήσουν καὶ νὰ τοὺς ἀνακυκλώσουν στὸ ἑπόμενο κεφάλαιο τῶν ἰμπεριαλιστικῶν τυχοδιωκτισμῶν.

Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2015, τὸ Λαϊκὸ Δημοκρατικὸ Κόμμα (HDP) –ὁ νέος πολιτικὸς φορέας τοῦ ΡΚΚ- ἔλαβε ἄφθονη οἰκονομικὴ ὑποστήριξη καὶ καθοδήγηση ἀπὸ τὴν CIA ἐναντίον τοῦ ΑΚΡ τοῦ Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογᾶν. Τὸ HDP πέρασε ξαφνικὰ τὸ ὅριο τοῦ 10% τῶν ψήφων, τὸ ὁποῖο ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ εἰσέλθει στὴν Μεγάλη Τουρκικὴ Ἐθνοσυνέλευση, καὶ ἀνέδειξε 80 βουλευτές.

Στὶς 17 Μαρτίου 2016, οἱ YPG ἀνακήρυξαν τὴν αὐτονομία τῆς «Ροζάβα», ἡ ὁποία εἶναι ἡ λωρίδα γῆς ποὺ συνδέει τὴν περιοχὴ τοῦ ἰρακινοῦ Κουρδιστᾶν μὲ τὴν Μεσόγειο, κατὰ μῆκος τῶν τουρκοσυριακῶν συνόρων, ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τὴν συριακὴ πλευρά. Ἑπομένως, ἡ «Ροζάβα» περιλαμβάνει ἐν μέρει τὴν ζώνη τῆς Ἰντλίμπ[13], τὴν ὁποία πρὸς τὸ παρὸν κατέχει ἡ Ἂλ Κάιντα.

Δεδομένου ὅτι αὐτὸ τὸ κράτος ἀνακηρύχτηκε ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν γεννηθεῖ ἐκεῖ εἰς βάρος αὐτῶν ποὺ βρίσκονται ἐκεῖ ἡ ἵδρυσή του ἀποτελεῖ ἕνα ἀποικιοκρατικὸ ἐγχείρημα, τὸ ὁποῖο εἶναι ἐπιδεκτικὸ συγκρίσεως μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ Ἰσραήλ, τὸ ὁποῖο ἀνακηρύχτηκε στὴν Παλαιστίνη ἀπὸ Ἑβραίους ποὺ εἶχαν ἀγοράσει ἐκεῖ γῆ. Ἡ ὀνομασία «Ροζάβα» ἐπελέγη ὡς ὀνομασία προκειμένου νὰ εἶναι διακριτὴ ἀπὸ τὰ ἐδάφη τοῦ «Κουρδιστᾶν», τὰ ὁποία βρίσκονται στὴν Τουρκία, τὸ ὁποῖο ἀνακηρύχθηκε τὸ 1920 βάσει τῆς Συνθήκης τῶν Σεβρών[14].

Τὴν στιγμὴ ποὺ τὸ Ἐμιράτο τῆς Ἂλ Κάιντα στὴν Ἰντλὶμπ καὶ τὸ χαλιφάτο τοῦ Ντάες στὴν Ράκα συρρικνώνονται γοργά, τὸ ΝΑΤΟ συνεχίζει νὰ ἐφαρμόζει τὸ σχέδιο διαμελισμοῦ τῆς Ἀραβικῆς Δημοκρατίας τῆς Συρίας καὶ φιλοδοξεῖ νὰ δημιουργήσει τὴν «Ροζάβα» τῆς Καμισλί[15].

Ὁ δυτικὸς Τύπος ἀτενίζει ὑπνωτισμένος αὐτὴν τὴ «Ροζάβα» στολισμένη μὲ ὅλες τὶς ἀρετὲς τοῦ συρμοῦ: εἰρηνισμός, ἰσοπολιτεία, φεμινισμός, οἰκολογία, ἀντίληψη περὶ «κοινωνικοῦ φύλου» κτλ.[16]. Δὲν ἔχει σημασία ποὺ οἱ YPG εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνας στρατός! Δὲν ἔχει σημασία ὅτι αὐτὲς μάχονται ἐναντίον τῶν ἱστορικῶν κατοίκων τῆς Βορείου Συρίας -τῶν Ἀράβων καὶ τῶν Ἀσσυρίων-, ἀφοῦ στὰ χαρτιὰ ἵδρυσαν μαζί τους τὶς «Συριακὲς Δημοκρατικὲς Δυνάμεις» (SDF)![17]

Τὰ προγράμματα τῶν συριακῶν YPG καὶ τοῦ HDP τῆς Τουρκίας ταιριάζουν μὲ τὴν στρατιωτικὴ στρατηγικὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἀπὸ τὸ 2001, τὸ Πεντάγωνο σχεδιάζει μεσοπρόθεσμα τὴν «ἀναδιαμόρφωση τῆς εὐρύτερης Μέσης Ἀνατολῆς» -μὲ ἄλλα λόγια τὸν κατακερματισμὸ τῶν μεγάλων κρατῶν σὲ μικρὰ ὁμοιογενῆ κράτη, ποὺ θὰ εἶναι ἀνίκανα νὰ τοὺς ἀντισταθοῦν. Μακροπρόθεσμα, σχεδιάζει νὰ τὰ ἐξωθήσει νὰ στραφοῦν τὸ ἕνα ἐναντίον τοῦ ἄλλου μέχρι νὰ προκληθεῖ μία κατάσταση πλήρους χάους.

Ἡ «Ροζάβα» δὲν ἀνακηρύχτηκε ἀνεξάρτητο κράτος, διότι, σύμφωνα μὲ τὸν νέο Ὀτζαλᾶν, κάθε ἐθνικὸ κράτος εἶναι κακὸ αὐτὸν καθαυτόν. Σύμφωνα μὲ τὸ ΝΑΤΟ, εἶναι ἁπλῶς ἕνα αὐτόνομο κράτος, τὸ ὁποῖο θὰ πρέπει νὰ συνομοσπονδιοποιηθεῖ μὲ ἄλλα αὐτόνομα κράτη, σὰν ἐκεῖνα ποὺ θὰ πάρουν τὴν θέση τοῦ συριακοῦ ἐθνικοῦ κράτους, ὅταν αὐτὸ θὰ διαλυθεῖ. Σύμφωνα μὲ τὸν θεωρητικό τοῦ «ἐλευθεριακοῦ κοινοτισμοῦ», τὸν Ἀμερικανὸ Μάρραιη Μπούκτσιν (Murray Bookchin), γιὰ νὰ λειτουργήσουν μὲ δημοκρατικὸ τρόπο οἱ ἐλευθεριακὲς κοινότητες θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁμοιογενεῖς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον οἱ «εἰρηνιστικές» YPG διεξάγουν αὐτὴν τὴν στιγμὴ ἐθνοκάθαρση στὴν «Ροζάβα».

Ὅπερ ἔδει δεῖξαι.

Δαμασκός, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Τιερὶ Μεϊσᾶν

ΥΓ: Ἐπειδὴ δίδουμε μεγάλη προσοχὴ στὴν ἀκρίβεια τῶν πληροφοριῶν μας, σκοπεύαμε νὰ συνοδεύσουμε αὐτὸ τὸ ἄρθρο μὲ ἕνα βίντεο ποὺ γυρίστηκε ἀπὸ μία ὁμάδα Γερμανῶν ἀναρχικῶν ποὺ προσχώρησαν στὶς δυνάμεις τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῶν YPG στὴν Ροζάβα. Ἀναρτήσαμε αὐτὸ τὸ ὀπτικοακουστικὸ τεκμήριο στὸ λογαριασμό μας στὸ YouTube τὴν Κυριακὴ 10 Σεπτέμβριου, τὸ βράδυ.

Τὸ YouTube, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει προφανῶς τὶς ἴδιες ἀπαιτήσεις μὲ μᾶς γιὰ τὴν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας, λογόκρινε ἀμέσως αὐτὸ τὸ τεκμήριο ὡς «ἀντίθετο μὲ τὴν ἠθική του» (sic).

Τίτλος πρωτοτύπου: Thierry Meyssan, NATO’s Anarchist Brigades

Πηγή: http://www.voltairenet.org/en

Μετάφραση: Σωτήρης Γιαννέλης

[1] Μονάδες Προστασίας τοῦ Λαοῦ (YPG- Yekineyen Parastina Gel): Ὀνομασία τῆς πολιτοφυλακῆς τῶν Κούρδων τῆς Συρίας. (Σ.τ.Μ.)

[2] Blood and belief : the PKK and the Kurdish fight for independence, Aliza Marcus, New York University Press, 2007.

[3] Ὁ Χαφὲζ ἄλ-Ἄσαντ ἦταν ὁ πρόεδρος τῆς Συρίας ἀπὸ τὸ 1971 ἕως τὸν θάνατό του, τὸ 2000. Τὸν διαδέχθηκε ὁ ὁ γιὸς του, Μπασὰρ ἂλ Ἄσαν, ὁ σημερινὸς πρόεδρος τῆς χώρας. (Σ.τ.Μ.)

[4] Jandarma Istihbarat ve Terorle Mucadele (JITEM): Ὑπηρεσία τῆς χωροφυλακῆς ποὺ ὑπάγεται στὶς Τουρκικὲς Ἔνοπλες Δυνάμεις καὶ ἐξειδικεύεται στὴν συλλογὴ πληροφοριῶν καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῆς τρομοκρατίας. (Σ.τ.Μ.)

[5] Ὁ ὅρος «ἐλευθεριακὸς κοινοτισμός» καθιερώθηκε ἀπὸ τόν ἐλευθεριακὸ σοσιαλιστὴ στοχαστῆ Μάρραιη Μπούκτσιν καὶ ἀναφέρεται σὲ μία αὐτοκυβερνώμενη κοινωνία, ποὺ θὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ συνομοσπονδίες αὐτοδιοικούμενων αὐτόνομων κοινοτήτων, οἱ ὁποῖες θὰ συγκροτοῦνται βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς ἄμεσης δημοκρατίας καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ συνεταιρισμοῦ. Βλ. εἰδικότερα: Μπούκτσιν, Μάρεϊ. Τὸ πρόταγμα τοῦ κομμουναλισμοῦ, Ἔκδ. Ἀλεξάνδρεια, 2006 (Σ.τ.Μ)

[6] The Political Thought of Abdullah Öcalan: Kurdistan, Women’s Revolution and Democratic Confederalism, Abdullah Öcalan, Pluto Press, 2017.

[7] The Kurds in Syria: the forgotten people, Kerim Yildiz, Pluto Press, 2005.

[8] Τὸ ἀκρωνύμιο τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους τὸ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Λεβάντε (ISIS). (Σ.τ.Μ.)

[9] Ἡ Ἄιν ἄλ-Ἄραμπ, ἄλλως γνωστὴ ὡς Κομπανὲ ἢ Κομπανὶ (κουρδικά), εἶναι μία πόλη τῆς Βορείου Συρίας. (Σ.τ.Μ.)

[10] Κουρμαντζὶ (Kurmanji) εἶναι μία ὁμάδα κουρδικῶν διαλέκτων ποὺ ὁμιλοῦνται κυρίως στὴν Νοτιοανατολικὴ Τουρκία, στὸ Βορειοδυτικὸ καὶ στὸ Βορειοανατολικὸ Ἰρᾶν, στὸ Βόρειο Ἰρὰκ καὶ στὴν Βόρειο Συρία. Εἶναι ἡ πιὸ διαδεδομένη διάλεκτος τῆς κουρδικῆς γλώσσας. (Σ.τ.Μ.)

[11] Ὁ Συριακὸς Ἀραβικὸς Στρατὸς εἶναι ὁ στρατὸς τοῦ συριακοῦ κράτους, μὲ πρόεδρο τὸν Μπασὰρ ἄλ-Ἄσαντ. (Σ.τ.Μ.)

[12]LGBT Brigades In Syria? Western Anarcho-Leftists Cutting Their Teeth With Western-Backed Kurdish YPG”, Brandon Turbeville, Activist Post, July 27, 2017. “Le Rojava, un califat d’extrême gauche ? Réseaux «antifascistes» et terrorisme : le laboratoire kurde”, Observatoire des extrêmes de gauche, 16 août 2017.

[13] Ἡ Ἰντλίμπ εἶναι περιφέρεια (κυβερνεῖο) τῆς βορειοδυτικῆς Συρίας, τὸ ὁποῖο συνορεύει στὰ βόρεια μὲ τὴν Τουρκία. (Σ.τ.Μ.)

[14]Τα σχέδια για το Κουρδιστάν”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Δίκτυο Βολταίρος, 5 Σεπτεμβρίου 2016.

[15] Καμισλὶ εἶναι ἡ πρωτεῦουσα τῆς αὐτόνομης περιοχῆς τῆς Ροζάβα. (Σ.τ.Μ.)

[16] The PKK: Coming Down From the Mountains, Paul White, Zed Books, 2015. Revolution in Rojava: Democratic Autonomy and Women’s Liberation in the Middle East, Michael Knapp & Ercan Ayboga & Anja Flach, Pluto Press, 2016.

[17] Οἱ Συριακὲς Δημοκρατικὲς Δυνάμεις (SDF) δημιουργήθηκαν στὰ τέλη Ὀκτωβρίου τοῦ 2015 ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς κουρδικῆς διοίκησης τῆς περιοχῆς, ὡς μία πολυεθνικὴ καὶ πολυθρησκευτικὴ πολιτοφυλακή, ποὺ ὑποστηρίζεται στρατιωτικὰ ἀπὸ τὶς ΗΠΑ. (Σ.τ.Μ.)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: