ΟΙ «ΦΑΣΙΣΤΕΣ», ΟΙ «ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ» ΚΑΙ Ο «ΜΙΤΟΣ» ΤΗΣ ΒΑΡΔΑΡΙΑΣ (Β΄)

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποιός εἶναι τελικὰ ὁ φασίστας;

Ἡ κατὰ κόρον καὶ καταχρηστικὴ χρήση τοῦ ὅρου «φασίστας», ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια, δὲν συμβαίνει τυχαῖα καὶ ἔρχεται νὰ καλύψει τὴν ὁλοκληρωτικὴ γύμνια τῆς Ἀριστερᾶς, «ἐπαναστατικῆς» καὶ μή, ἕως καὶ τὶς παρυφὲς τοῦ ἀναρχισμοῦ, ἀπέναντι στὴν διαμορφούμενη πραγματικότητα. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ ἄλλους ὅρους, ὅπως γιὰ παράδειγμα ὁ ρατσισμός. Διόλου τυχαία οἱ ὅροι αὐτοὶ μπῆκαν στὸ καθημερινὸ «ὁπλοστάσιο» καὶ χρησιμοποιοῦνται σὰν σφαῖρες, ἐπιβεβλημένοι ἀπὸ τὸ ρεῦμα τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», ποὺ εἶναι οὐσιαστικὰ ἰδεολογικὸ ἀποκύημα τῆς ἀριστερῆς πτέρυγας τῆς παγκοσμιοποίησης μὲ ἕδρα τὶς ΗΠΑ, ἡ ὁποία μέχρι πρότινος καθοδηγοῦσε τὸ ἅρμα τῆς παγκοσμιοποιητικῆς διαδικασίας. Λέμε, μέχρι πρότινος, γιατί ἐσχάτως φαίνεται πὼς ἡ καρέκλα της τρίζει, ἀλλὰ ὀψόμεθα. Οὐσιαστικὰ «φασίστας» τείνει νὰ εἶναι ἁπλὰ ὅποιος δὲν συμφωνεῖ μαζί τους. Ὁ ὁποιοσδήποτε πρέπει πρῶτα νὰ ἀποδείξει πὼς δὲν εἶναι «φασίστας» καὶ μετὰ νὰ ἀναπτύξει τὴν ἐπιχειρηματολογία του.

Πρόκειται γιὰ μία πονηρὴ τακτικὴ συντριβῆς τοῦ ἀντιπάλου σου δίχως νὰ μπεῖς στὸν κόπο νὰ ἐπιχειρηματολογήσεις σοβαρά. Ἐπὶ προσθέτως, δείχνεις ὅτι προτιμᾶς νὰ ἑτεροπροσδιοριστεῖς, ἐπιλέγοντας τὸν ἀντίπαλό σου καὶ συγκρινόμενος σταθερὰ μ’ αὐτόν. Ἡ σύγκριση μὲ τὸν «φασίστα» θὰ σὲ βγάζει πάντα ἀσπροπρόσωπο ἀκόμα κι ἂν οἱ πράξεις σου εἶναι ἐξ ἴσου ἐλεεινές. Ἐπὶ πλέον, ὁποιαδήποτε διαφορετικὴ ἄποψη ὑποχρεωτικὰ θὰ πρέπει νὰ συγκλίνει στὸ δικό σου δίπολο: «φασισμός» καὶ «ἀντιφασισμός», ὁπότε τὰ στρατόπεδα γίνονται συγκεκριμένα καὶ ὁ καθένας ἀπορροφᾶ τὸ μερίδιό του, συνθλίβοντας ὅλες τὶς ὑπόλοιπες ἀπόψεις. Νομίζουμε πὼς ἡ πραγματικὴ γύμνια τῆς πρακτικῆς εἶναι ὁλοφάνερη, ἂν καὶ ὁμολογουμένως ἔχει ἀποδειχθεῖ ἰδιαίτερα ἀποτελεσματική.

Γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ συνεννοηθοῦμε σὰν ἄνθρωποι, θὰ πρέπει πρωτίστως νὰ ἀποκαταστήσουμε τὴν ἀξία καὶ σημασία τῶν λέξεων. Ὁ φασισμός, ὅπως ἐκφράστηκε ἀπὸ τὸν Μουσολίνι (πρώην σοσιαλιστής), ἦταν ἕνα ἐπαναστατικό1 ρεῦμα ποὺ διακήρυττε τὴν θεσμοθετημένη σύμπηξη κράτους καὶ κεφαλαίου καὶ τὴν συμπαγῆ καὶ ἄρρηκτη ἑνότητα κεφαλαιοκρατῶν καὶ ἐργατῶν στὴ βάση τοῦ ἔθνους, ποὺ βρίσκει τὴν ἔκφρασή της στὸ πρόσωπο τοῦ Ἀρχηγοῦ. Αὐτό, συγκεκριμένα, εἶναι ὁ φασισμὸς καὶ τίποτε ἄλλο, ὁπότε ὁποιαδήποτε ἄλλη μορφὴ ἀπολυταρχίας ἂς κατονομάζεται συγκεκριμένα. Τὸ ὅτι ὁ φασισμὸς εἶχε καὶ ἐθνικιστικὰ χαρακτηριστικά, δὲν μετατρέπει αὐτόματα ὅλους τους ἐθνικιστὲς σὲ φασίστες. Ἂς κρίνεται ὁ καθένας γι’ αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ ὄχι γι’ αὐτὸ ποὺ βολεύει.

Ἐπίσης, ἡ παραπάνω πρακτικὴ αἰτιολογεῖ καὶ τὸ γιατί τὸ πολιτικὸ σύστημα στὰ χρόνια τῶν Μνημονίων εἶχε τὴν ἀπόλυτη ἀνάγκη τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Μπροστὰ στὰ τερατώδη ποὺ ἔπραξαν, τί παραπάνω θὰ εἶχε κάνει ἕνας πραγματικὸς φασίστας; Ἡ Χρυσὴ Αὐγὴ ἀποτέλεσε κυριολεκτικὰ τὴν ἀσπίδα τους. «Δὲν εἴμαστε ἐμεῖς οἱ φασίστες, ἀλλὰ αὐτοὶ οἱ φουσκωτοὶ μὲ τὰ ξυρισμένα κεφάλια». Οἱ πραγματικοὶ ἐκφραστὲς τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ κρύφτηκαν πίσω ἀπὸ τοὺς νεοναζιστὲς καὶ ἔβγαλαν τὸν ἑαυτό τους ἀπὸ τὸ κάδρο. Ἔκτοτε, ὅποιος ἐξέφραζε μία διαφορετικὴ ἄποψη θὰ ἔβλεπε μπροστὰ του τὸ σκιάχτρο τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. «Εἶσαι μαζί τους». Ἔτσι ἔγινε ἐφικτὴ ἡ σύμπηξη τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», στὴ βάση τοῦ ὁποίου ἕνας-ἕνας μὲ τὴ σειρὰ προχωροῦσε τὸ σχέδιο τῶν Μνημονίων ἕνα βῆμα παρακάτω. Καὶ οἱ «ἐπαναστάτες» ψάχνουν στὰ σοκάκια καὶ τὶς γωνιὲς νὰ βροῦν τοὺς φασίστες. Ὁ ἀποπροσανατολισμός τους εἶναι πλήρης.

Ἡ ἄποψη περὶ «φασιστῶν» ἔχει καὶ μία ἀκόμη πονηρὴ παράμετρο, ἐνισχύοντας τὰ «στερεότυπα» ἐπιβολῆς. «Οἱ Ἕλληνες δὲν εἶναι ἁπλὰ τεμπέληδες. Εἶναι καὶ φασίστες. Ἑπομένως, δὲν τοὺς ἀξίζουν μόνον ὅσα ἔχουν ἤδη πάθει ἀλλὰ ἀκόμη χειρότερα». Ἂς ἀναρωτηθεῖ κάποιος (νοῶν φυσικά…), στὶς παροῦσες συνθῆκες οἰκονομικοῦ πολέμου καὶ καταπίεσης, ποιούς ἐξυπηρετεῖ ἕνα τέτοιο συμπέρασμα.

Αὐτὲς οἱ τακτικὲς πλέον δὲν πιάνουν καὶ ὅσοι εἴτε ἀτυχῶς εἴτε ἐσκεμμένα τὶς ἐξέθρεψαν θὰ τὶς βροῦν μπροστά τους. Συνθήματα τοῦ τύπου «Ἕλληνας δὲν γεννιέσαι, καταντᾶς» ποὺ ἐμφανίστηκαν στὸν Λευκὸ Πύργο, πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι φανερώνουν τὴν προσωπικὴ τραγωδία τῶν ἐμπνευστῶν τους, ἐκδηλώνουν καὶ ἕναν ξεκάθαρο ἀνθελληνισμὸ ρατσιστικοῦ χαρακτήρα. Τὰ δῆθεν «ἀντιρατσιστικά» αἰσθήματα ἰσχύουν μόνο γιὰ τοὺς ἄλλους καὶ ὄχι γιὰ τοὺς Ἕλληνες; Κάποιοι παραμυθιάζονται ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνδιαφέρεσαι πραγματικὰ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους σὲ ἄλλα μέρη τῆς Γῆς, μισώντας αὐτοὺς ποὺ ζοῦν καὶ ἀναπνέουν δίπλα σου. Γελιοῦνται. Δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον γιὰ τὸν ἑαυτό τους.

Ὅλα αὐτά, ὅμως, εἶναι ἀποκυήματα τῆς Λενινιστικῆς λογικῆς καὶ πρακτικῆς ποὺ πρέσβευε τὴν ἐνίσχυση καὶ ὑποστήριξη τῶν ἀσθενέστερων ἐθνοτήτων ἔναντι τῶν ἰσχυρότερων μὲ σκοπὸ νὰ τὶς ἐλέγξει ὅλες. Ἡ (προσωρινά…) ἀσθενέστερη ἐθνότητα ποὺ λαμβάνει ὁλόπλευρη ὑποστήριξη, ἐὰν πριμοδοτηθεῖ καὶ ἰσχυροποιηθεῖ, ἀσφαλῶς θὰ χρωστᾶ τὰ πάντα στοὺς διεθνιστὲς ὑποστηρικτές της καὶ θὰ ἐλέγχεται ἀπὸ αὐτούς. Τὸ ἔχουμε ξαναγράψει: Ὁ «ἔσχατος» ποὺ θὰ γίνει «πρῶτος» μὲ τὶς πλάτες ἄλλων, θὰ εἶναι δοῦλος τους καὶ θὰ βοηθήσει ὥστε νὰ γίνουν δοῦλοι καὶ οἱ ὑπόλοιποι.

Εἴμαστε Ἀναρχικοὶ καὶ μιλᾶμε Ἑλληνικά. Αὐτὸ σημαίνει, ἀναπόφευκτα, ὅτι σκεφτόμαστε Ἑλληνικὰ (ἐφ’ ὅσον ἡ γλώσσα εἶναι τὸ ἐργαλεῖο τῆς σκέψης). Δὲν θὰ μποῦμε στὴν τραγωδία νὰ πολεμᾶμε τὸν ἑαυτό μας, δημιουργώντας τρικυμία καὶ στοὺς ὑπόλοιπους. Οἱ ἀπόψεις μας γιὰ τὸ κράτος, τὴν ἐξουσία, τὸν ἐθνικισμὸ ἢ ὅτι ἄλλο, εἶναι ἀπόσταγμα αὐτοῦ τοῦ ἑαυτοῦ. Δὲν εἴμαστε, οὔτε θὰ γίνουμε ἑκούσιοι ἢ ἀκούσιοι πράκτορες τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τῶν τωρινῶν σχεδιασμῶν τῶν αὐτοκρατόρων στὰ Βαλκάνια, ὡς χρήσιμοι ἠλίθιοι, ἁπλὰ γιὰ νὰ μὴν κινδυνεύουμε νὰ μᾶς κατονομάσουν, δῆθεν, ὡς «ἐθνικιστές» καὶ «φασίστες». Οἱ καταστάσεις εἶναι πολὺ σοβαρές.

Τὰ ἀληθινὰ σχέδια τῶν ἐξουσιαστῶν γιὰ τὴ Μακεδονία

Ὅσοι θέλουν νὰ προσεγγίσουν τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα, ἀπ’ ὅποια θέση κι ἂν προέρχονται, θὰ πρέπει νὰ τὸ σκεφτοῦν ὡς ἑξῆς: Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἐμφανίστηκε τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα (ἤδη πρὶν τὴν ἐποχὴ τῶν Βαλκανικῶν πολέμων) ἕως καὶ σήμερα, σημαίνει ἕνα – καὶ μόνον ἕνα – πράγμα: Ἐπαναχάραξη συνόρων καὶ ἐπανασχεδιασμὸ ὅρων κυριαρχίας. Αὐτὸ τὸ δεδομένο ὀφείλει ὁ καθένας νὰ ἀντικρύσει κατάματα καὶ μὲ εἰλικρίνεια καὶ νὰ ἀναρωτηθεῖ τί ἀκριβῶς σημαίνει αὐτὸ σήμερα σὲ εὐρύτερο κοινωνικὸ ἐπίπεδο. Οἱ μειονότητες, εἴτε ὑπαρκτὲς εἴτε ἀνύπαρκτες, μὲ τὰ «δίκαια» ἢ τὰ «ἄδικά» τους σ’ αὐτὴν τὴ διαδικασία χρησιμοποιοῦνταν καὶ θὰ χρησιμοποιοῦνται ὡς ὄχημα εἴτε τῶν ἐθνικιστικῶν εἴτε τῶν διεθνιστικῶν – αὐτοκρατορικῶν ἐπιδιώξεων, ὁπότε ἂς τ’ ἀφήσουν αὐτά, κάποιοι, κατὰ μέρος. Καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ φανταζόμαστε τὴν ἀλλαγὴ συνόρων διὰ τοῦ πολέμου: πόλεμος στὰ πλαίσια τοῦ ΝΑΤΟ δὲν θὰ γίνει, ἐκτὸς κι ἂν μιλᾶμε πλέον γιὰ παγκόσμιο πόλεμο. Μποροῦμε, ὅμως, νὰ τὴ φανταστοῦμε ὑπὸ τὴ μορφὴ τῶν «Εἰδικῶν Οἰκονομικῶν Ζωνῶν» (ΕΟΖ). Εἶναι ὁ «πολιτισμένος» τρόπος ἀλλαγῆς συνόρων. Ἐντὸς μίας ΕΟΖ δὲν ἀσκεῖται οὐσιαστικὰ κρατικὴ κυριαρχία παρὰ μόνον κατ’ ὄνομα. Ἰσχύουν εἰδικοὶ νόμοι καὶ τὰ θεσμοθετημένα, πλέον, ἀφεντικὰ τῆς περιοχῆς γίνονται οἱ ἑταιρεῖες ποὺ ἀναλαμβάνουν τὴν «ἀξιοποίησή» τους. Δὲν μᾶς εἶναι δύσκολο λοιπὸν νὰ φανταστοῦμε μία εὐρύτερη ΕΟΖ στὸ σύνολο τῆς γεωγραφικῆς Μακεδονίας στὸ βαθμὸ ποὺ καὶ τὸ Ἑλληνικὸ καὶ τὸ κράτος τῶν Σκοπίων θὰ βρίσκονται ἐντὸς τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς ΕΕ. Τί σημαίνει ΕΟΖ; Τὸ ἔσχατο ὅριο τοῦ κορπορατισμοῦ, ἄρα σκληρότερες συνθῆκες ἐπιβολῆς γιὰ ὅλους μὲ ἀκόμη μικρότερες δυνατότητες ἀντίδρασης.

Πολλοὶ θεωροῦν τὴν ἀλλαγὴ συνόρων ὡς φαιδρὸ σενάριο, λόγω τῆς δεδομένης ἀδυναμίας τοῦ γειτονικοῦ κράτους νὰ ἀντιπαρατεθεῖ στὸ Ἑλληνικό. Τὸ ζήτημα, ὅμως δὲν εἶναι στὰ Σκόπια, δὲν ἀφορᾶ κἄν σχεδὸν τοὺς ἄμεσα ἐμπλεκόμενους ἑκατέρωθεν τῶν συνόρων. Ἀφορᾶ τοὺς αὐτοκράτορες στὴν ἄλλη ὄχθη τοῦ Ἀτλαντικοῦ οἱ ὁποῖοι εἶναι πάτρωνες καὶ τῶν δύο κρατῶν. Στὴν Ἑλλάδα οἱ Ἀμερικανοὶ πανηγυρίζουν γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι «ποτὲ οἱ σχέσεις μας δὲν ἦταν καλύτερες», ἐννοῶντας πὼς ποτὲ δὲν εἶχαν τέτοιον ἔλεγχο καὶ εὐήκοα ὦτα στὸ Ἑλλαδικὸ κράτος, καὶ ὅσο γιὰ τὰ Σκόπια, αὐτὰ ἁπλῶς δὲν θὰ ὑπῆρχαν χωρὶς τοὺς Ἀμερικανούς. Ἑπομένως, ὅπως ἔλεγε ὁ Taleb, ὅταν τὸ χέρι ποὺ σὲ ταΐζει εἶναι καὶ τὸ ἴδιο ποὺ μπορεῖ νὰ σὲ δολοφονήσει, ἡ πρόβλεψη τῶν πραγμάτων γίνεται πολὺ δυσχερής. Ἐνώπιον τῶν ἀποφάσεων, μάλιστα, «ἀνησυχεῖ» καὶ ὁ Ἀμερικανὸς πρέσβης γιὰ ἐνδεχόμενο «ἀτύχημα» στὸ Αἰγαῖο μὲ τὴν Τουρκία. Νομίζουμε πὼς ὅλοι ἀντιλαμβάνονται τὴν «πολιτισμένη» του ἀπειλή…

Ἐλπίζουμε νὰ ἔχει γίνει ἀντιληπτὸ τὸ τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε νὰ μὴν μετατρεπόμαστε σὲ χρήσιμους ἠλίθιους.

Οἱ Ἀμερικανοὶ χειρίζονται τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα σήμερα ὅπως τὸ ἔκαναν παλαιότερα οἱ Σοβιετικοί, δηλαδὴ σὲ ἀντίστοιχες γραμμὲς καὶ μὲ ἀντίστοιχες ἐπιδιώξεις: τὸν ἔλεγχο τῶν Βαλκανίων. Ἡ πάλαι ποτὲ «Βαλκανικὴ Κομμουνιστικὴ Ὁμοσπονδία» (ΒΚΟ) ποὺ ὑποστήριζε ἡ Κομιντέρν, πριμοδοτώντας τότε κυρίως τὴ Βουλγαρία στὸ χῶρο τῆς Μακεδονίας, σήμερα προωθεῖται, κατ’ ἀντιστοιχία καὶ τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, στὰ πλαίσια τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς ΕΕ μὲ τὴν πριμοδότηση τῶν Σκοπίων. Τότε οἱ Δυτικοὶ δὲν τὸ ἤθελαν. Τώρα εἶναι οἱ Δυτικοὶ ποὺ θέλουν κάτι ἀντίστοιχο καὶ οἱ Ρῶσσοι εἶναι ποὺ διαμαρτύρονται. «Ἐντυπωσιαζόμαστε», ὅμως, ἀπὸ τὸ γεγονὸς πὼς αὐτοὶ ποὺ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὑποστήριζαν τὸ σχέδιο τῆς Κομιντὲρν ὑπὸ τὰ κελεύσματα τῶν Σοβιετικῶν (ΚΚΕ), εἶναι οἱ ἴδιοι ἰδεολογικὰ μ’ αὐτοὺς ποὺ σήμερα ὑποστηρίζουν ἕνα ἀντίστοιχο σχέδιο ὑπὸ τὰ κελεύσματα τῶν Ἀμερικανῶν. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ πὼς ἡ Ἱστορία δὲν διαθέτει ἰσχυρὲς δόσεις εἰρωνείας. Δὲν νομίζουμε, ὅμως, πὼς θὰ τοὺς ἐγγράψει στὸ ἐνεργητικό της ὡς «τραγικούς» ἥρωες.

Ἀναρχικὴ συλλογικότητα Πυργῖται

Πηγή: https://anarchypress.wordpress.com

Ὁ πολυτονισμὸς τοῦ κειμένου ἔγινε ἀπὸ ἐμᾶς (Τὸ Ἔνζυμο)

1 Ἐπαναστατικό, βεβαίως, σὲ σχέση μὲ τὶς τότε ὑπάρχουσες πολιτικὲς δομές, ὄχι μόνον στὰ στενὰ ὅρια τῆς Ἰταλίας, ἀλλὰ καὶ στὸ εὐρύτερο Εὐρωπαϊκὸ πολιτικὸ γίγνεσθαι. Ἄλλως τε, ἔχουμε ἀναπτύξει οὐκ ὀλίγες φορὲς στὸ παρελθὸν τὴν ἄποψή μας γιὰ τὴν λέξη ἐπανάσταση καὶ τὰ παράγωγά της. Ἐν ὀλίγοις, ὁ ἐπαναστάτης ἐπιθυμεῖ, μέσα ἀπὸ θεωρητικὰ καί, κυρίως, πρακτικὰ μέσα, νὰ ἀνατρέψει μία ὑπάρχουσα πολιτική-κυβερνητικὴ δομὴ ἔναντι μίας ἄλλης. Αὐτό, ἀσφαλῶς, δὲν σημαίνει, ἐκ τῶν προτέρων, πὼς μία τέτοια κίνηση θὰ ἔχει ἀπελευθερωτικὴ στόχευση. Κι ἀνατρέχοντας στὴν ἱστορικὴ ἐμπειρία συνήθως οἱ ἐπαναστάσεις ἀνέτρεπαν μία μορφὴ ἐξουσίας , γιὰ νὰ ἐπιβάλλουν μία ἄλλη φρικτότερη. Ὡς ἐκ τούτου, μιὰ χαρὰ ἐπαναστάτης ἦταν ὁ Μουσολίνι καὶ οἱ ἕτεροι ἐπαναστάτες πολιτικοὶ «συγγενεῖς» του.

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: