ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποῦ βρέθηκαν τόσοι Ἕλληνες νὰ χλευάζουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας, νὰ ἀπαξιώνουν κάθε τί ποὺ ἐμφανίζεται ἑλληνικό, νὰ καταδικάζουν κάθε πολιτικὴ ποὺ ὑπερασπίζεται ἐδάφη καὶ κυριαρχίες τῆς χώρας καὶ νὰ περηφανεύονται ὅτι εἶναι ἀντιεθνικιστές; Μά, στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, στὰ ἀπομεινάρια μίας ἐμμονικῆς ἀριστερᾶς καί, κυρίως, στὰ κονδύλια ἀμερικανικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ἱδρυμάτων, ποὺ μετὰ τὸ ’80 χρηματοδότησαν ἀνθρώπους σὲ χῶρες ὅπου ἡ ἔννοια πατρίδα ἦταν φρένο στὴν παγκοσμιοποίηση.

Ἐπειδὴ ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι τὸ αὔριο τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Καὶ ὁ μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθυστερήσει τὸ χτίσιμό του εἶναι τὰ σύνορα. Οἱ πατρίδες. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν πατρίδες δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ σύνορα.

Τὸ τραγελαφικό τῆς ὑπόθεσης εἶναι ὅτι ὁ ἀριστερὸς διεθνισμὸς ταυτίζεται στὸ στόχο αὐτὸ μὲ τὸν καπιταλισμό! Ὄχι πατρίδες, ὄχι σύνορα. Ὅπως ἄλλωστε ταυτίζονται καὶ στὸ μεῖζον: Ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι οἰκονομικὸ ζῶο καὶ ὅτι ὅλα τὰ τῆς ζωῆς του ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν οἰκονομία. Καὶ ταυτίζονται καὶ στὸ ὅτι εὐημερία σημαίνει οἰκονομικὴ εὐημερία. Ποῦ διαφέρουν; Στὴ διαχείριση αὐτῆς τῆς ἰδεολογίας τοῦ homo economicus. Ὄχι στὴν ἰδεολογία! Ὁ Μὰρξ διαφωνοῦσε μὲ τὴ διαχείριση ποὺ κάνει ὁ καπιταλισμὸς στὸ κεφάλαιο. Ὄχι μὲ τὸ κεφάλαιο αὐτὸ καθεαυτὸ σὰν ἀξία.

Σ’ αὐτὴ τὴν ταύτιση μὲ τὸν μαρξισμὸ ἔπαιξε πολλὰ ἀπὸ τὰ λεφτά της ἡ κεφαλαιοκρατικὴ κλίκα ποὺ ἐξουσιάζει τὸν κόσμο ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Ἔφτιαξε ἱδρύματα δῆθεν σύσφιξης τῆς σχέσης τῶν λαῶν καὶ ἱδρύματα συμφιλίωσης, ὄχι γιὰ νὰ εἰρηνέψει τοὺς λαοὺς καὶ νὰ ἀμβλύνει τὶς ἐντάσεις ἀνάμεσα σὲ χῶρες. Ἀλλά, γιὰ νὰ σβήσει ἱστορικὲς μνῆμες, νὰ μειώσει τὰ πατριωτικὰ αἰσθήματα τῶν λαῶν, στὴν ἀνάγκη νὰ τὰ ἐξαλείψει, καὶ νὰ μπορέσει ἔτσι νὰ σπείρει πιὸ εὔκολα τοὺς ἀγωγούς, τὰ μαζικὰ προϊόντα, τὴν κατανάλωση, τὰ κέρδη.

Καὶ πῶς θὰ τὸ ἔκανε εὐκολότερα αὐτὸ ἀπὸ τὸ νὰ ἀλλάξει τὴν παιδεία λαῶν- καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ- μὲ ὄχημα καὶ πρόθυμους χρήσιμους ἠλίθιους ὅσους ἐχθρεύονταν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας. Αὐτοὶ ἦταν τὰ ἔμμισθα ἢ ἄμισθα ὀχήματα τῆς καπιταλιστικῆς παγκοσμιοποίησης. Αὐτοὶ εἶναι καὶ σήμερα.

Τὸ ἔκανε αὐτὸ ἡ Πέμπτη φάλαγγα τοῦ ἐπεκτατικοῦ καπιταλισμοῦ καὶ γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἐπεμβαίνει χωρὶς ἀντίσταση ὅπου θέλει. Μία Γιουγκοσλαβία δὲν ἦταν καλὸ παράδειγμα. Ἦταν ὅμως καλὴ ἄσκηση. Γιατί ἔπεσαν ἑκατομμύρια ἀπὸ ἱδρύματα καὶ λέσχες ἐξουσίας σὲ ΜΜΕ καὶ σχολεῖα καὶ σὲ κυβερνήσεις καὶ σὲ κόμματα καὶ σὲ πρόσωπα (καὶ στὴν Ἑλλάδα) γιὰ νὰ λοιδορηθεῖ ὁ Σερβικὸς πατριωτισμὸς καὶ νὰ μετονομαστεῖ σὲ ἐθνικισμό.

Ἡ Συρία καὶ ἡ Λιβύη εἶναι τρανταχτὰ παραδείγματα λαῶν ποὺ δὲν ἀντιστάθηκαν καθόλου στὴν ξένη εἰσβολή, ἐνῶ ἀντίθετα χωρίστηκαν σὲ ὀργανώσεις χρυσοπληρωμένες ἀπὸ τοὺς εἰσβολεῖς, γιὰ νὰ κάνουν τὴ δουλειὰ τῶν ξένων κεφαλαιούχων καὶ νὰ σκοτώνονται μεταξύ τους. Ἂν εἶχαν μέσα τους τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας τὰ πράγματα θὰ ἦταν πολὺ δύσκολα γιὰ τοὺς ξένους.

Ὅπως εἶναι πολὺ δύσκολα μὲ τοὺς Κούρδους καὶ τοὺς Παλαιστίνιους. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δυὸ ὑπερασπίζονται σθεναρὰ μία πατρίδα. Ἀλλά, καὶ μὲ τοὺς Κουβανούς. Γιὰ τοὺς ὁποίους τὰ σύνθημα ἦταν αὐτὸ ποὺ ἐμφυσοῦσε ὁ- Ἀργεντίνος παρ’ ὅλα αὐτά- Τσὲ Γκεβάρα: Patria o muerte. Πατρίδα ἢ θάνατος!

Ἐπειδή, κι αὐτὸ δὲν τὸ ξέρει ἡ ἀριστερίστικη ἀρρώστια, ἡ ἀριστερὰ δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι πατριωτική. Γιὰ νὰ σέβεται ὅλες τὶς πατρίδες.

Ὅσοι ἔχουν μία ἡλικία θὰ θυμοῦνται ὅτι μέχρι τὴν εἰσβολὴ καὶ τὸ βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαβίας οἱ ἀντιπατριωτικὲς κορῶνες καὶ ἡ ἀντιπατριωτικὴ κουλτούρα ἦταν περιορισμένη στὴν Ἑλλάδα. Περιοριζόταν σὲ ἐλάχιστες ἀριστερίστικες ὀργανώσεις καὶ σὲ ἕνα μέρος ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ ΚΚΕ. Ἕνα μέρος, γιατί ὁ Φλωράκης δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἀντιπατριώτης.

Ὁ Φλωράκης, ὅπως καὶ πολλοὶ κομμουνιστὲς καὶ ἀριστεροὶ μὴ μαρξιστὲς καὶ ἀναρχικοί, ἤξεραν ἀπὸ τὴ θεωρία καὶ τὴν πράξη, αὐτὸ ποὺ τόνισε χτὲς καὶ ὁ Μίκης. Ὅτι δὲν μπορεῖς νὰ ἀγαπᾶς τὶς πατρίδες τῶν ἄλλων ἂν δὲν ἀγαπᾶς τὴ δική σου. Δὲν μπορεῖς νὰ σέβεσαι κανέναν ἂν δὲν σέβεσαι πρῶτα τὸν ἑαυτό σου. Ὁ ἀληθινὸς διεθνισμὸς εἶναι πατριωτικός.

Ἀπὸ τὸ ’90 καὶ μετά, λοιπόν, τὰ ξένα κονδύλια πλήθυναν, ὅπως καὶ οἱ καθηγητὲς στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, τὰ βιβλία, τὰ συγγράμματα, ἀλλὰ καὶ οἱ «πρόθυμοι» δημοσιογράφοι στὶς ἐφημερίδες. Καὶ μαζί τους πλήθυναν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοδικὰ ἄρχισαν νὰ διαστρέφουν τὶς ἔννοιες καὶ νὰ διδάσκουν κάθε τί πατριωτικὸ σὰν ἐθνικιστικό! Ἀνεμπόδιστοι καὶ ἀπὸ ἕνα κοσμοπολιτικὸ σοσιαλδημοκρατικὸ κεντρικὸ κράτος, ποὺ εἶχε πάρει διαζύγιο ἀπὸ τὸ πατριωτικὸ σοσιαλδημοκρατικό τοῦ Ἀνδρέα καὶ τοῦ λεγόμενου πατριωτικοῦ ΠΑΣΟΚ.

Ὁ Τσακαλῶτος καὶ ὁ Βαφειάδης ἔγιναν, ἀπὸ σύμβολα ποὺ ἔδωσαν τὰ χέρια γιὰ ἐθνικὴ συμφιλίωση, καρικατοῦρες. Καὶ σήμερα λοιδοροῦνται ἀπὸ ἄκαπνα παιδάκια καὶ ἀπὸ αἱματοβαμμένα κυβερνητικὰ μυαλὰ ποὺ ὀνειρεύονται τὸν ἐμφύλιο ἀντὶ νὰ ντρέπονται γι’ αὐτόν! Θλιβερὰ ἀμετανόητα ἀπομεινάρια μίας ἑλληνικῆς τραγωδίας.

Ἡ ἔννοια τοῦ πατριωτισμοῦ σχεδὸν ἐξαφανίστηκε καὶ ἀπὸ τὰ σχολεῖα, ποὺ χαρακτήριζαν καὶ χαρακτηρίζουν ἀκόμα συλλήβδην κάθε τί ποὺ ἀφορᾶ σὲ πατρίδα ὡς ἐθνικιστικὸ καὶ ἀκροδεξιό. Στὰ πανεπιστήμια, ἡ διαστροφὴ αὐτὴ καὶ ἡ ἀπαξίωση τῆς ἔννοιας τῆς πατρίδας ἔχει ἤδη παγιωθεῖ ὡς κυρίαρχη θέση. Μ’ αὐτὴν μορφώνονται οἱ δυὸ νέες γενιές!

Ἀλλά, καὶ οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις τῶν τελευταίων 35 χρόνων ποιά πατρίδα ὑπηρέτησαν γιὰ νὰ περηφανεύονται γι’ αὐτὴν οἱ σημερινοὶ 15χρονοι καὶ 30χρονοι; Τί ἔκαναν γιὰ τὴν πατρίδα τὰ κόμματα, πέρα ἀπὸ τὸ νὰ τὴν καταντήσουν κλωτσοσκούφι τῶν ξένων καὶ τοὺς Ἕλληνες ὑποχείρια; Σὲ ποιές ἀκριβῶς ἀξίες πατρίδας νὰ πιστέψουν οἱ νέοι, ποὺ ἔχουν ζήσει μέσα στὰ σπίτια τους τὴν ἀπαξίωση κάθε ἰδανικοῦ καὶ τὴν ἀποθέωση μίας στείρας κατανάλωσης καὶ μίας ἀκόμα πιὸ στείρας ἀντικοινωνικῆς ἐγωπάθειας;

Καὶ σχεδὸν κανεὶς πιὰ δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ξεχωρίσει τὸν πατριωτισμό, ποὺ ἀγαπάει τὴν πατρίδα του σεβόμενος καὶ ὅλες τὶς ἄλλες πατρίδες, ἀπὸ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ πιστεύει ὅτι ἡ δική του πατρίδα εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὶς ἄλλες. Τὸν πατριωτισμὸ ποὺ δὲν ἐπιβουλεύεται κανέναν ἀλλὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν πατρίδα του, ἀπὸ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ ἐπιβουλεύεται ἄλλους καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ πολεμήσει ἐναντίον τους γι’ αὐτό.

Καὶ καθὼς ἡ ἔννοια τῆς πατρίδας λοιδορεῖται ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν κυβέρνηση, ἀπὸ ἀριστερίστικα γκρουπούσκουλα καὶ ἀπὸ ἔμμισθους ἢ ἁπλῶς φανατικοὺς καθηγητάδες καὶ διανοούμενους καὶ πολιτικούς, σπρώχνονται ὅσοι ἀγαπᾶνε τὰ χώματά τους στὴν ἀγκαλιὰ ἐκείνων ποὺ εἶναι πραγματικὰ ἐθνικιστὲς καὶ πολεμοκάπηλοι. Στὴν ἀκροδεξιά.

Τὸ εἰρωνικὸ εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι δὲν χαρακτηρίζουν τοὺς ἑαυτούς τους ἐθνικιστὲς ὅταν ὑπερασπίζονται αὐτοὺς ποὺ πολεμᾶνε γιὰ τὴν πατρίδα τους ἔξω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα! Τοὺς Κούρδους, τοὺς Ἰρλανδούς, τοὺς Βάσκους, τοὺς Παλαιστίνιους, τοὺς Ἀφγανοὺς γιὰ παράδειγμα! Οὔτε φυσικὰ καὶ κανέναν ἄλλον ποὺ τοὺς ὑπερασπίζεται. Ὥστε νὰ ὀρθώνεται τὸ εὔλογο ἐρώτημα: Τελικὰ μισοῦν τὸν ἐθνικισμὸ ἢ ἁπλῶς μισοῦν τὴν Ἑλλάδα;

Γιὰ ὅσο ἡ ἑλληνικὴ ἀριστερὰ δὲν καταλαβαίνει ὅτι εἶναι ὁ χρήσιμος ἠλίθιος ἑνὸς παγκόσμιου οἰκονομικοῦ συστήματος, ποὺ δὲν θέλει πατριωτισμούς, καὶ ἑνὸς γεωπολιτικοῦ συστήματος ποὺ θέλει ὅλα τὰ Βαλκάνια «εἰς τὴν Δύσιν» γιὰ νὰ μὴν ἀποτελοῦν πιὰ χῶρο ἐπιρροῆς τῆς Ρωσίας, στὰ σχολεῖα τὰ παιδιὰ θὰ διδάσκονται ὅτι τὸ ὑψηλότερο ἀγαθὸ εἶναι νὰ ὑπερασπίζεσαι τὸν πλοῦτο σου. Κι ὄχι τὸ χῶμα ποὺ παράγει τὸν πλοῦτο σου.

Ἕνα βράδυ, παλιότερα, μιλῶντας μὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους Ἕλληνες βιομήχανους γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, μοῦ εἶπε: «Τί σημασία ἔχει σὲ ποιὰ γλώσσα μιλᾶς. Σημασία ἔχει νὰ σὲ καταλαβαίνουν».

Γιὰ νὰ καταλάβει ὁ καθένας ποιανοῦ τὰ συμφέροντα ἐξυπηρετεῖ ὁ ἀντιπατριωτισμός.

5 Φεβρουαρίου 2018

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης

Πηγή: liberal.gr

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: