ΑΛΛΟΥ ΤΑ ΚΑΚΑΡΙΣΜΑΤΑ… – ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Δύο ἐκδηλώσεις τῆς ἑβδομάδας ποὺ πέρασε. Τὴ Δευτέρα, μὲ ὁμιλητές τους Κουβέλη, Βούτση καὶ Δανέλλη (ἀπὸ τὸ Ποτάμι), ζητούμενη ἡ πάση θυσία (ΝΑΤΟϊκή) «λύση» καὶ στὸ στόχαστρο ὁ «ἐθνολαϊκισμός». Παραπλήσιο τὸ περιεχόμενο καὶ στὴν ἐκδήλωση τῆς Παρασκευῆς, μόνο ποὺ σὲ αὐτὴν προέχει τὸ «Ὄνομα», ὁ «ἐθνικὸς μύθος» δηλαδή, ποὺ –ὡς γνωστόν– ὅταν δὲν εἶναι «ὁ δικός μας» καταναλώνεται μὲ εὐχαρίστηση…

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Μπορεῖ πολλοὶ νὰ βιάστηκαν γιὰ «ἐξελίξεις στὸν χῶρο τῆς Δεξιᾶς», ἀλλὰ τελικὰ μᾶλλον στὴν Ἀριστερὰ σημειώνονται περισσότερες. Ὁ τρόπος ποὺ ἀντιμετωπίστηκαν τὰ συλλαλητήρια καὶ γενικότερα τὸ θέμα τῆς ὀνομασίας τῆς ΠΓΔΜ ἔφεραν μία θαυμαστὴ ὁμοψυχία στοὺς χώρους τῆς Ἀριστερᾶς.

Κυβερνητικοὶ καὶ ἀντικυβερνητικοί, μνημονιακοὶ καὶ ἀντιμνημονιακοί, ἐξουσιαστὲς καὶ ἀντιεξουσιαστές, οἱ ἀριστεροὶ κάθε ἀπόχρωσης μοιάζουν ἀδελφωμένοι μπροστὰ στὸ φάντασμα τοῦ ἐθνολαϊκισμοῦ ποὺ ξύπνησε τελευταῖα.

Ἡ ἀντιπαλότητα πρὸς τὸν ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει μὲ καβγαδάκι ποὺ γρήγορα ξεχάστηκε καὶ ἡ σχέση ἀναζωπυρώνεται γιὰ τὰ καλά. Οἱ περισσότεροι ξεχνοῦν ὁποιαδήποτε κριτικὴ πρὸς τὴν κυβέρνηση, βλέποντας παντοῦ μόνο τὸν κίνδυνο τοῦ «ἐθνικισμοῦ», ἄλλοι λειτουργοῦν σὰν δυναμικὴ ἐμπροσθοφυλακή της, ἐνῶ ὑπάρχουν κι ἐκεῖνοι ποὺ ἐγκαλοῦν τὸν ΣΥΡΙΖΑ γιατί δὲν τελειώνει στὰ γρήγορα τὴ συμφωνία «ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ΝΑΤΟ» γιὰ νὰ ξεμπερδεύουμε μὲ τοὺς ἐθνικισμοὺς καὶ καταγγέλλουν δημόσια τὸν «πρωτόγονο ἀντισυριζισμό»…

Ἡ πολιτικὴ τῆς περιβόητης TINA μπορεῖ τὰ προηγούμενα χρόνια νὰ κριτικαρίστηκε, ἔστω καὶ κάπως φιλολογικά, σὲ σχέση μὲ τὴν οἰκονομία, ἀλλὰ ἐγκαθιδρύεται μεγαλοπρεπῶς στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῶν περισσότερων ὅτι «δὲν ὑπάρχει ἐναλλακτική» μπροστὰ σὲ κάθε εἴδους συσχετισμοὺς καὶ τετελεσμένα.

Στὴν πραγματικότητα, ἡ TINA βρίσκεται στὸν πυρήνα αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων. Πρόβατο, ἀφελής, καθυστερημένος καὶ μὲ ποταπὰ ἔνστικτα, ὁ «λαός» (ἔννοια ποὺ κι αὐτὴ ξενίζει) δὲν εἶναι ἱκανὸς γιὰ τίποτα καλό. Τὸ καλύτερο σενάριο εἶναι κατὰ βάθος αὐτὸ πού μας ἔλαχε, μία κυβέρνηση «δικῶν μας» νὰ βρεθοῦμε κι ἐμεῖς λίγο «στὰ πράγματα».

Σύσσωμη σχεδὸν ἡ Ἀριστερὰ καταγγέλλει τὸν «ἐθνικὸ κορμό» ποὺ βρέθηκε στὰ συλλαλητήρια, ξεχνώντας ὅτι «ἐθνικὸς κορμός» σήμερα εἶναι πρωτίστως οἱ κυβερνῶντες καὶ ἀθωώνοντάς τους ἐπὶ τῆς οὐσίας γιὰ τὰ πάντα. Στὴν πράξη, προσχωροῦν στὶς βολικὲς ἐκτιμήσεις ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ πῆρε τὴν κυβέρνηση, ἀλλὰ ὄχι τὸ κράτος ποὺ παραμένει «βαθύ» καὶ κυριαρχεῖται ἀπὸ τὴ Δεξιὰ καὶ τὴ Συντήρηση. Ἀποσιωποῦν βέβαια ὅτι γύρω ἀπὸ τὸν «κεντροαριστερὸ ἄξονα» κινεῖται σήμερα ἡ πολιτικὴ ζωὴ καὶ ἀσκεῖται ἡ κυρίαρχη πολιτικὴ στὴ χώρα.

Ο Δ. Κουτσούμπας συναντιέται σὲ καλὸ κλίμα μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα καὶ συμφωνεῖ «on camera» γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἐθνικισμῶν. Ο Ν. Μπογιόπουλος πρωτοστατεῖ μὲ ἄρθρα τοῦ στὺλ «Ἄσε τὰ σάπια πατριώτη», ξιφουλκεῖ ἐναντίον τοῦ «κυρίου Θεοδωράκη» καὶ σὰν λαγωνικὸ ξεσκεπάζει τοὺς διοργανωτὲς τῶν συλλαλητηρίων μὲ στηριγμένους καὶ ἀστήρικτους ἰσχυρισμοὺς (ἀλήθεια, τὸ προφανές, ὅτι εἶναι «ἀμερικανόφιλοι» κάποιοι παράγοντες «μακεδονικῶν συλλόγων», τί ἀκριβῶς ἀποδεικνύει, μήπως ὅτι οἱ ΗΠΑ θέλουν συλλαλητήρια καὶ ὄχι τὴ ΝΑΤΟϊκή «λύση»;)

Καὶ βέβαια, πλῆθος ἀριστερῶν ἀναπαράγουν ἕνα τουὶτ τοῦ Κασιδιάρη, λὲς καὶ δουλεύουν στὸ γραφεῖο Τύπου του, μὲ τὸ ὁποῖο ὑποτίθεται ὅτι ὁ χρυσαυγίτης «στηρίζει» τὸν Μίκη Θεοδωράκη, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ὅλοι καταλαβαίνουν (ἀκόμα κι ἕνα 10χρονο παιδὶ θὰ τὸ καταλάβαινε) ὅτι ἔχει σαφέστατη πρόθεση νὰ τὸν κατηγορήσει καὶ ὄχι νὰ τὸν ἐπευφημήσει.

Ἡ στήριξη τῆς κυβέρνησης καὶ ἡ σύνταξη στὸν ἀγώνα ἐνάντια στὸν «ἐθνικολαϊκισμό» εἶναι μεγάλη ὑπηρεσία. Ὁ Τσίπρας μοιάζει ἔτσι συμπαθὴς ἀπέναντι στοὺς φασιστικοὺς μπαμποῦλες. Καὶ δὲν εἶναι μόνο τὸ ξέπλυμα τῆς κυβέρνησης. Εἶναι καὶ ἡ ἐμπέδωση μίας ψυχολογίας ποὺ θὰ παγιδεύεται στὴν ἐναντίωση μὲ μία ποικιλία ἐχθρῶν, ἀλλὰ θὰ χάνει τὸν βασικό. Ἡ σύγκρουση μὲ τὴν κυρίαρχη πολιτικὴ καὶ τοὺς ἐκφραστές της σὲ κάθε πεδίο στὴν πραγματικότητα ξεχνιέται καί, εἴτε ὁμολογεῖται εἴτε ὄχι, κυριαρχεῖ ἡ λογικὴ «μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καλύτερα».

Παραφράζοντας τὴ γνωστὴ ρήση ὅτι «ὅσοι συμμετεῖχαν δὲν ἦταν ὅλοι φασίστες, ἀλλὰ ὅλοι οἱ φασίστες ἦταν ἐκεῖ», θὰ λέγαμε λοιπὸν ὅτι «ὅλοι στὴν κυβέρνηση δὲν εἶναι ἀριστεροί, ἀλλὰ σχεδὸν ὅλοι οἱ ἀριστεροὶ εἶναι μὲ τὴν κυβέρνηση»…

 

Γιῶργος Παπαϊωάννου

Πηγή: https://www.e-dromos.gr/allou-ta-kakarismata/

 

 

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: