ΤΟ ΒΑΘΥ ΤΡΑΥΜΑ ΜΙΑΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ λαϊκός-πατριωτικὸς ριζοσπαστισμὸς ποὺ ἐκφράστηκε στὰ πρόσφατα συλλαλητήρια γιὰ τὴ Μακεδονία, στιγματίστηκε ἀπὸ τὴν κυνικὴ καὶ ἀντικοινωνικὴ κριτικὴ τοῦ μεγαλύτερου μέρους τῆς ἐξωκοινοβουλευτικῆς ἀριστερᾶς καὶ τοῦ «ἀντιεξουσιαστικοῦ» χώρου. Σὲ συγχορδία μὲ τοὺς δεξιοὺς ψάλτες τῆς νεοφιλελεύθερης νομαδικότητας τοῦ ἀνθρώπου, οἱ χῶροι αὐτοὶ ἐκδήλωσαν ἀνοικτὰ τὰ ἀπωθημένα τους, γιὰ ζητήματα ταυτότητας καὶ πρωτογενοῦς λαϊκῆς ἔκφρασης.

Ἡ βρώμικη ἐπίθεση στὸν Μίκη Θεοδωράκη, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων ὑποδηλώνει τὴ βαθύτατη ἀλλοτρίωση τῶν χώρων αὐτῶν καθὼς καὶ τὴν ἐπιβεβαίωση τῆς ὑπερηδονιστικῆς νοοτροπίας ἐνάντια σὲ κάθε μέτρο. Εἶναι ἡ ἐκδήλωση ἑνὸς ναρκισσισμοῦ ποὺ λειτουργεῖ ἀντικοινωνικὰ καὶ ὄχι ὡς μέρος μίας ἰσορροπημένης διαδικασίας ποὺ οἰκοδομεῖ τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις. Ἄλλωστε οἱ χῶροι αὐτοὶ ἐπικαλοῦνται τὸ λαό, ἀλλὰ στὴν οὐσία δὲν τὸν θέλουν νὰ μπλέκεται στὰ πόδια του. Ὑποτίθεται ὅτι ἀγαποῦν ὅλους τοὺς λαοὺς τοῦ πλανήτη, ὅλες τὶς πατρίδες τοῦ κόσμου (ἐκτὸς ἀπὸ τὴ δική τους, παραδόξως), μὰ ὅπως μᾶς λέει ἡ παράπλευρα ψυχολογικὴ φράση τοῦ Ντοστογιέφσκι : «ὅποιος ἀγαπάει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα, δὲν ἀγαπάει παρὰ μόνο τὸν ἑαυτό του». Καὶ δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ χῶροι αὐτοὶ ξεχειλίζουν ἀπὸ ναρκισσισμό, ἔπαρση καὶ προκλητικότητα (ἐκδήλωση, βεβαίως ἑνὸς δραματικοῦ προσωπικοῦ καὶ συλλογικοῦ τραύματος ταυτότητας καὶ σχέσεων).

Κι ὅσο νὰ θέλω νὰ τὸ ἀποφύγω, δὲν βγαίνει ἀπὸ τὴ διαίσθησή μου ὅτι ἡ ἀνελέητη ἐπίθεση στὸ Μίκη, ἐμπεριεῖχε ὅλα τὰ στοιχεῖα μίας οὐσιαστικῆς καὶ συμβολικῆς ἐπίθεσης στὸν «πατέρα» ὡς φιγούρα σχέσης. Κι ἂν στὴ ζωή μας, μέχρις ἑνὸς σημείου αὐτὸ εἶναι φυσιολογικὸ στάδιο τῆς ἐνηλικίωσης, ἐδῶ ἡ κυριαρχία τῆς ἀποδομητικῆς, μηδενιστικῆς ἰδεολογίας καὶ ἡ υἱοθέτηση ἑνὸς προτύπου πολιτικῶν Πῆτερ Πᾶν (ἐξαφανίζοντας κάθε ἐμπειρία ἐνηλικίωσης καὶ ὁρίου, δηλαδή), ὁδηγεῖ στὴν ἀδυναμία νὰ δεχτεῖς ὅτι μπορεῖς νὰ εἶσαι κληρονόμος μιᾶς σπουδαίας ἱστορίας καὶ κληρονομιᾶς, κάποιων «γονιῶν», μιᾶς πατρίδας ἐντέλει, χωρὶς νὰ παραιτεῖσαι ἀπὸ τὴν «ἐπιθυμία» σου, νὰ εἶσαι διεθνιστής. Νὰ μπορεῖς δηλαδή, νὰ ἀγαπᾶς τὴν πατρίδα σου καὶ τὶς πατρίδες ὅλου τοῦ κόσμου, ὅπως εἶπε ὁ Μίκης, στὴ συνέντευξή του.

Τὸ δυσλειτουργικὸ τραῦμα καὶ ἀδιέξοδο τῆς μεταμοντέρνας ἀριστερᾶς σὲ Ἑλλάδα καὶ Εὐρώπη, ὁδηγεῖ σὲ μία κατάσταση μανιακή, ἐπιθετικὴ ἀπέναντι στὸν Ἄλλον καὶ στὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό. Πρόκειται γιὰ μία ψευδὴ καὶ ἀπατηλὴ ἀναζήτηση τῆς ἐλευθερίας ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ὀρφάνια, στὴν ἐξαφάνιση καὶ στὸ μηδέν. Εἶναι μία «ἐλευθερία» εὔκολη χωρὶς εὐθύνη, ποὺ ὁδηγεῖ καὶ στὸ μίσος ἐνάντια στὸν ἑαυτό. Γιὰ νὰ εἶσαι ἀλληλέγγυος σὲ μία ἄλλη χώρα, πρέπει νὰ μισεῖς καὶ νὰ ἐξαφανίσεις τὴ γῆ σου, τὴν πατρίδα σου, μᾶς λένε οἱ ἐξουσιαστὲς ἀριστεροί μας. Γιὰ νὰ εἶναι ἕνας ἄνδρας ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ὁμοφυλοφίλων, χρειάζεται νὰ εὐνουχιστεῖ ἀλλιῶς εἶναι …σεξιστής!  Ἀκραῖο τὸ παράδειγμα, ἀλλὰ ἐνδεικτικὸ γιὰ νὰ καταλάβουμε τὶς διεργασίες ποὺ διαπνέουν ὅλο τὸ ἰδεολόγημα τοῦ κοσμοπολιτισμοῦ καὶ τοῦ μηδενισμοῦ, ἀπότοκο τῆς μετανεωτερικῆς ἀναζήτησης τῆς ἀνθρώπου γιὰ ταυτότητα καὶ διέξοδο.

Ἡ ἐπιδίωξη γιὰ ἐκδίκηση ἀπέναντι στοὺς «γονεῖς» ὡς ὑπέρτατη ἡδονή, εἶναι ἡ ἔνδειξη μιᾶς ὀρφάνιας καὶ ἐν προκειμένου μιᾶς ἀξιακῆς, ἰδεολογικῆς ὀρφάνιας καὶ ὄχι ἡ πεμπτουσία τῆς «ἐπανάστασης» καὶ τῆς ὡριμότητας. Εἶναι μιὰ φαντασίωση ὡριμότητας καὶ ἐλευθερίας καὶ ἴσως δὲν εἶναι συμβολικὰ τυχαῖο ὅτι ἡ ἀριστερὰ αὐτὴ ἔχει υἱοθετήσει τὴν θεωρία τῶν ἐθνῶν ὡς «φαντασιακῶν» κοινοτήτων. Ὁ Νίτσε εἶχε μιλήσει γιὰ τὴν τραγικὴ ὑπόθεση τῆς «πίστης στὴ γῆ», ὡς εὐθύνη τοῦ ἀνθρώπου νὰ τὴν κατοικήσει μὲ ὑποκείμενα ὑπεύθυνα καὶ ὥριμα νὰ τὴν κατοικοῦν, δίνοντάς της νόημα χωρὶς εἴδωλα καὶ ψευδαισθήσεις.

Ἀντίθετα, ὁ δρόμος τῆς ἀποδομητικῆς ἀριστερᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἐξαφάνιση τῆς ἴδιας τῆς γῆς καὶ τοῦ ἐδάφους καὶ τρέφεται ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ ὑπερκαπιταλιστῆ, ποὺ ἐναντιώνεται σὲ κάθε ρίζα καὶ εὐθύνη ἀλλαγῆς.

Δημήτρης Ν. Γ.

Πηγή: https://tokoinonikoodofragma.wordpress.com/

(Ὁ πολυτονισμὸς τοῦ κειμένου ἔγινε ἀπὸ ἐμᾶς –Τὸ Ἔνζυμο)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: