Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὅταν οἱ πρόγονοί μας ἔλαβαν τὴν ἀπόφαση νὰ ἐπαναστατήσουν κατὰ τῶν Τούρκων, ὥστε νὰ ἀποτινάξουν τὸν ζυγὸ μακραίωνης δουλείας βροντοφώναξαν: «Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς πατρίδας τὴν ἐλευθερία»! Ἔχυσαν ποταμοὺς αἱμάτων γι’ αὐτά, ὅπως καὶ οἱ προηγουμένων γενεῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν καμφθεῖ σὲ δελεάσματα καὶ ἀπειλὲς (νεομάρτυρες καὶ κλεφταρματωλοί). Τελικὰ τὸ νεοελληνικὸ κράτος σχηματίστηκε μετὰ ἀπὸ καίρια παρέμβαση τῶν ἰσχυρῶν τῶν τότε ἡμερῶν καὶ ἐτέθη ὑπὸ «κηδεμονία», ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποκλείστηκε ἡ Αὐστρία. Στὸ ἑλληνικὸ προτεκτοράτο παρὰ τὴ διαφορὰ τῶν συμφερόντων τῶν «προστατῶν», ὅλοι τους εἶχαν ἕνα κοινὸ στόχο: Τὸν ἐκδυτικισμό του. Ἀγνοοῦσαν ἤ, ὅσοι γνώριζαν, περιφρονοῦσαν τὴν ψυχοσύνθεση τοῦ Ρωμηοῦ. Οἱ περισσότεροι τὴν εἶχαν μελετήσει στὰ ὁδοιπορικὰ τῶν δυτικῶν περιηγητῶν, διπλωματῶν ἢ κατασκόπων κατὰ τὴν Τουρκοκρατία. Ὅλοι ὅμως εἶχαν λάβει ἐκπαίδευση, στὴν ὁποία κυριαρχοῦσε ἡ ἀναφορὰ στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γραμματεία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου