ΑΝΑΔΟΧΗ: ΕΝΑ ΜΠΑΛΩΜΑ Σ’ ΕΝΑ ΚΟΥΡΕΛΙ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Καὶ τώρα ποὺ ψηφίστηκε τὸ νομοσχέδιο γιὰ τὴν ἀναδοχή, μὲ τρεμάμενους τριάντα βουλευτές, ποὺ προτίμησαν νὰ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὸ νὰ ποῦν εὐθέως τὴ γνώμη τους, ἂς δοῦμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους γιὰ τὰ φῦλα, τὶς οἰκογένειες, τὰ παιδιὰ καὶ τὴν πολιτική. Ἐπειδὴ ἡ κοινωνία δὲν πάει καλά. Καὶ πάει ὅλο καὶ χειρότερα.

Ποιό εἶναι τὸ ἐπίμαχο στὸ νομοσχέδιο; Ἡ ἀναδοχὴ παιδιῶν ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια. Καὶ ποιό εἶναι τὸ ἐπίμαχο σ’ αὐτό; Οἱ πολέμιοι αὐτῆς τῆς προοπτικῆς θεωροῦν ὅτι ἡ ὁμόφυλη σχέση δὲν εἶναι ὑγιὲς πρότυπο γιὰ ἕνα παιδί. Πρῶτα γιατί ἕνα τέτοιο πρότυπο θὰ μετατρέψει σὲ ὁμοφυλόφιλο ἕνα κατ’ ἀρχὴν ἑτεροφυλόφιλο παιδὶ ὡς πρὸς τὴν τάση. Δεύτερον γιατί ἡ ὁμοφυλία θεωρεῖται ἀνωμαλία καὶ ἡ ἀνωμαλία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀναπαράγεται.

Ποῦ στηρίζεται ἡ ἄποψη τῶν πολέμιων τῆς ὁμοφυλίας καὶ τῆς ὁμοφυλοφιλίας; Στὰ σεξουαλικὰ γοῦστα. Ποῦ θεωροῦνται ἀφύσικα. Στὴν πραγματικότητα ἡ ἀνθρώπινη κοινωνία -ἢ τουλάχιστον ἕνα μεγάλο κομμάτι της- βλέπει τὸ δέντρο ἀλλὰ δὲν βλέπει τὸ δάσος. Καὶ τὸ δάσος εἶναι ἡ Γυναῖκα.

Τὸ φαινόμενο ποὺ θὰ ἀναλύσω ἐν τάχει δὲν εἶναι ἑλληνικό. Εἶναι πανδυτικό. Ἀλλά, ἐπειδὴ εἶναι καὶ ἑλληνικό, ἂς τὸ δοῦμε σὰν τέτοιο. Καὶ τὸ φαινόμενο αὐτὸ λέγεται Ἀγάπη. Ὄχι ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ ἐπιδερμικὴ καὶ ἄσχετη μὲ τὴν Ἀγάπη ἐπίκληση τῆς λέξης ἀπὸ διάφορους δῆθεν προοδευτικούς. Οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν τὴ λέξη σὰν ἐπιχείρημα γιὰ νὰ ποῦν ὅτι αὐτὴ εἶναι τὸ μεῖζον ποὺ χρειάζεται ἕνα παιδί.

Ὅσοι δὲν τὸ ἔχουν παρατηρήσει, θὰ διαπιστώσουν ὅτι τὸ θηλαστικὸ ἀνθρώπινο εἶδος τῶν ζῴων ἀκολουθεῖ τὸ ἀναπαραγωγικὸ μοντέλο τῶν ἄλλων θηλαστικῶν: Χρησιμοποιεῖ ἕναν ἄνδρα, ἕνα ἀρσενικό, καὶ μία γυναῖκα, ἕνα θηλυκὸ γιὰ νὰ ἀναπαράγει τὸ εἶδος! Σιγὰ τὸ νέο, θὰ πεῖτε. Κι ὅμως!

Αὐτὸ ποὺ εἶναι ἄγνωστο στὸ μεγαλύτερο κομμάτι τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπειδὴ δὲν τὸ ἔχει δεῖ, σκεφτεῖ, παρατηρήσει, ἀναγνωρίσει, μάθει, εἶναι ὅτι τὸ ζῶον, ἢ τὸ ὄν Ἄνθρωπος γιὰ ὅσους θεωροῦν τὴν ὑπαγωγὴ στὸ ζωικὸ βασίλειο ὑποτίμηση, δὲν εἶναι οὔτε ἀρσενικὸ οὔτε θηλυκό! Εἶναι καὶ τὰ δυό! Ἀλλιῶς εἶναι μισό.

Καὶ γιὰ νὰ τὸ κάνω πιὸ ἁπλό, ἕνας ἄνδρας καὶ μία γυναίκα μαζ εἶναι ΕΝΑΣ Ἄνθρωπος. Πλήρης καὶ ὁλοκληρωμένος. Ἕνας ἄντρας ἢ περισσότεροι χωρὶς τὴν γυναῖκα εἶναι μισὸ ΕΙΔΟΣ. Ἀντιστοίχως, μία γυναῖκα ἢ περισσότερες χωρὶς ἄντρα εἶναι μισὸ ΕΙΔΟΣ. Γιὰ ἕναν πολὺ ἁπλὸ λόγο:

Ὁ ἄντρας- ἄνθρωπος καὶ ἡ γυναῖκα- ἄνθρωπος ἀποτελοῦνται ἀπὸ διαφορετικὴ χημεία. Διαφορετικὰ συναισθήματα. Διαφορετικὴ ἐγκεφαλικὴ νοοτροπία. Διαφορετικὴ συμπεριφορά. Διαφορετικὲς οὐσιώδεις χημικὲς ἀνάγκες. Διαφορετικὴ μορφὴ καὶ διαφορετικὴ δομή. Διαφορετικὰ οὐσιώδη ὄργανα. Διαφορετικὴ εὐφυΐα. Διαφορετικὲς δεξιότητες.

Ὅλα τὰ παραπάνω συμβαίνουν πέρα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ φυσικὸ καὶ κοινωνικὸ περιβάλλον. Εἶναι ἔτσι σὲ ὅλο τὸν πλανήτη καὶ χαρακτηρίζουν τὸ ΕΙΔΟΣ. Γιὰ ἕναν βασικὸ λόγο: Γιὰ νὰ ἕλκονται, νὰ ἀναπαράγονται, νὰ ἀλληλοσυμπληρώνονται στὴν ὑπεράσπιση τῆς ζωῆς τους, καὶ νὰ ἀνταπεξέρχονται ἐπιτυχῶς στὶς δυσκολίες τῆς ἐπιβίωσης. Νὰ ἐπιβιώνουν.

Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐξαιρετικὰ πολύπλοκη βιολογικὴ διαδικασία τὰ δυὸ ἀνθρώπινα γένη ἀναγνωρίζουν τὸ ἕνα τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ἄλλου καὶ κάνουν μία τεράστιας σημασίας ἐργασία: Ἀνταλλάσσουν χημεῖα, νοοτροπία, δεξιότητες, συμπεριφορές, μετατρεπόμενα σὲ κάτι ὄχι κοινό, ἀλλὰ πιὸ κοινὸ ἀπὸ πρίν. Σὲ κάτι πιὸ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ. Πιὸ χρήσιμο. Σ’ αὐτὸ ποὺ εἶναι ΕΝΑΣ ὁλοκληρωμένος Ἄνθρωπος: Ἕνα Ἀντρόγυνο.

Αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀνταλλαγῆς καὶ ἀλληλοσυμπλήρωσης μπορεῖ νὰ διαρκέσει ὅσο ἕνα αἴσθημα ἕλξης, ὅσο ἕνα φιλί, ὅσο μία ἐρωτικὴ πράξη, ὅσο μία συμβίωση βδομάδας, μηνῶν, χρόνων, ζωῆς. Εἴτε γίνεται μέσα ἀπὸ συναίνεση εἴτε μέσα ἀπὸ σύγκρουση. Εἴτε μέσα ἀπὸ ἀποδοχὴ εἴτε μέσα ἀπὸ ἀπόρριψη. Εἴτε ἔτσι εἴτε ἀλλιῶς εἶναι μία ΚΟΙΝΗ δραστηριότητα. Μία διαδικασία συνειδητῆς ἢ ἀσυνείδητης ἐκμάθησης τοῦ ἄλλου φύλου.

Ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία τοῦ Ἀνδρόγυνου ἔχει μία προϋπόθεση ἐπιτυχίας. Μία καὶ μοναδική: Τὴν Ἀγάπη. Ὄχι αὐτὴ τὴν ἐπιδερμικὴ καὶ ἐπιπόλαια καὶ καταστροφική, ποὺ παράγει κατὰ κόρον ἡ κοινωνία καὶ ὄχι μόνο ἡ ἑλληνική. Ἐπειδὴ Ἀγάπη σημαίνει Κατανόηση. Ἐνδιαφέρον. Ἐκμάθηση. Ἔγνοια χωρὶς ὑστερία. Ἀναζήτηση τῆς διαφορετικῆς ὑπόστασης τοῦ ἄλλου φύλου.

Ἀγάπη δὲν σημαίνει ἐγκατάλειψη τῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ φύλου σου. Σημαίνει ἀποδοχὴ τῶν διαφορετικῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ ἄλλου φύλου. Ἂν ὄχι ἀποδοχή, κατανόηση. Καὶ τελικὰ συνεργασία. Τὰ δυὸ ὁπλοστάσια γίνονται ἕνα. Κι αὐτὸ τὸ ἕνα ὁπλοστάσιο εἶναι πανίσχυρο.

Ὅλα αὐτὰ σημαίνουν μερικὰ αὐτονόητα πράγματα ποὺ ὅλο καὶ πιὸ σπάνια συμβαίνουν στὶς κοινωνίες. Ἀντίθετα, ὑπονομεύονται ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ μοντέλα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῆς ὑπερπαραγωγῆς. Τὰ ὁποία ἔχουν διαλύσει τὸ δεσμὸ τῆς οἰκογένειας καὶ τὸν παραδοσιακὸ ρόλο τῶν φύλων.

Εἶναι κοινὸ μυστικὸ ὅτι ἡ προηγούμενη δομὴ τῆς κοινωνίας δὲν παρήγαγε ντὲ καὶ καλὰ ἁρμονικὲς οἰκογένειες οὔτε ντὲ καὶ καλὰ σεβασμὸ μεταξὺ τῶν φύλων. Ἐπειδὴ κι ἐκείνη ὑποτιμοῦσε τὸ μεῖζον. Τὸ ὁποῖο ὑποτιμᾷ καὶ ἡ σημερινὴ δομή.

Αὐτὸ τὸ μεῖζον δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὴν ἀγάπη μεταξὺ τῶν φύλων. Ὄχι μεταξὺ τοῦ Γιώργου καὶ τῆς Ἑλένης. Μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Ὁ Γιῶργος μὲ τὴν Ἑλένα μπορεῖ νὰ μὴν ταιριάζουν καὶ νὰ μὴν ταιριάξουν ποτέ. Αὐτὸς δὲν εἶναι λόγος νὰ μὴ σέβονται ὁ ἕνας τὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ ἄλλου. Κι αὐτὸ δὲν τὸ μαθαίνεις ἀπὸ μόνος σου. Τὸ μαθαίνεις στὸ σπίτι καὶ στὸ σχολεῖο.

Τὸ προηγούμενο μοντέλο ἦταν πολὺ ἀνδροκρατικὸ γιὰ νὰ ἀγαπήσει τὴ Γυναῖκα μὲ τὰ ὅλα της. Κυρίως μὲ τὶς σεξουαλικές της ἀνάγκες καὶ τὰ δικαιώματα ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης τῶν ἀπόψεών της. Καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀντοχῶν της. Αὐτὰ στὴν πλειοψηφία. Γιατί ὑπῆρχε καὶ ἡ μειοψηφία.

Τὸ σημερινὸ μοντέλο εἶναι ἀκόμα χειρότερο κι ἂς μοιάζει καλύτερο. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει χειρότερο, ἀλλὰ πιὸ ἐπιζήμιο, ὅπως δὲν ὑπάρχει καλύτερο ἀλλὰ χρησιμότερο, τὸ σημερινὸ μοντέλο ὀξύνει τὶς ἀντιθέσεις καὶ δημιουργεῖ καὶ νέες μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Δημιουργεῖ ἕναν πόλεμο ἀνταγωνισμῶν καὶ διακρίσεων καὶ ἕνα κλίμα ἀντιπαράθεσης ἀντὶ σύνθεσης.

Γιὰ νὰ τὸ ποῦμε ἁπλά: Στὶς σημερινὲς οἰκογένειες ὅλο καὶ πιὸ σπάνια οἱ μανάδες μαθαίνουν στὰ παιδιὰ νὰ ἀγαπᾶνε τὸν πατέρα- Ἄνδρα. Καὶ οἱ πατεράδες ὅλο καὶ πιὸ σπάνια μαθαίνουν στὰ παιδιὰ νὰ ἀγαπᾶνε τὴ μητέρα- Γυναῖκα. Ὄχι τόσο μὲ τὰ λόγια. Μὲ τὴν καθημερινή τους συμπεριφορὰ καὶ νοοτροπία.

Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς στρέβλωσης, ποὺ εἶναι ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴ φυσικὴ ἀνάγκη γιὰ συνένωση σὲ ἕνα ἰσχυρὸ Ἀνδρόγυνο ποὺ νὰ ἀντιμετωπίζει τὶς συναισθηματικὲς καὶ ψυχοφθόρες συνθῆκες ζωῆς, εἶναι ἡ ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἀποξένωση μεταξὺ Γυναικῶν καὶ Ἀνδρῶν. Καὶ κάτι χειρότερο: Ἡ ὅλο καὶ συχνότερη ἀπόρριψη ἢ ἰσχυρὴ ἀντιπαλότητα τοῦ πατέρα- Ἄνδρα γιὰ τὴ μητέρα- Γυναῖκα καὶ τὸ ἀντίθετο. Μὲ πλέον κυρίαρχο τὸ δεύτερο.

Αὐτὴ ἡ ἀπόρριψη μεταδίδεται συχνὰ στὰ παιδιὰ σὰν ἀπόρριψη μοντέλου. Πρότυπου. Τελικὰ φύλου. Καὶ ὅλο καὶ μεγαλύτερη δυσκολία ἀναγνώρισης καὶ ἐκμάθησης τοῦ ἄλλου φύλου. Ἡ καταφυγὴ στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ ἴδιου φύλου μοιάζει ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ πιὸ ἀσφαλὴς «λύση».

Ἔτσι, τὸ σημερινὸ οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ μοντέλο ὅλο καὶ συχνότερα παράγει Ἀγάπη τοῦ Ἄνδρα γιὰ τὴ Γυναῖκα καὶ τῆς Γυναίκας γιὰ τὸν Ἄνδρα. Παράγει ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ κρίση ταυτότητας φύλου. Παράγει ὁμοφυλία. Ἡ ὁποία ἀπὸ συμπεριφορικὴ μετατρέπεται ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ σὲ γονιδιακή.

Ἡ κοινωνία καὶ ἡ πολιτικὴ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κορυφὴ τοῦ παγόβουνου. Προσπαθώντας ὅπως ὅπως νὰ μπαλώσουν τὴν κατάσταση. Ἡ μὲν κοινωνία βυθισμένη μέσα στὴν ἀμάθεια ποὺ τῆς ἔχει ἐπιβάλλει μία συντηρητικὴ καὶ σκοταδιστικὴ ἐπιδερμικὴ ἐκπαίδευση, μία ἀπουσία μόρφωσης γιὰ τὴν Ἀγάπη Γυναίκας καὶ Ἄνδρα, ἡ δὲ πολιτικὴ βλέποντας ψηφοφορικὲς ὁμάδες γιὰ ἄρμεγμα.

Οἱ μεγάλοι χαμένοι σ’ αὐτὴ τὴν ἱστορία εἶναι οἱ Γυναῖκες. Οἱ ὁποῖες ἔχουν ἀποκτήσει ἕναν νέο ἀνταγωνιστῆ ἀπὸ τὸ ἀνδρικὸ εἶδος ποὺ τὶς μι-μεῖται καὶ ἀπαιτεῖ νὰ ἀποκτήσει τὰ δικά τους δικαιώματα! Ζητάει ζωτικὸ χῶρο τῶν γυναικῶν. Καὶ οἱ ὁποῖες χάνουν ὅλο καὶ περισσότερο τὴν Ἀγάπη τῶν Ἀνδρῶν. Οἱ μεγάλοι χαμένοι εἶναι οἱ Ἄνδρες. Οἱ ὁποῖοι ἐξαφανίζονται σιγὰ ἀλλὰ σταθερὰ σὰν μοντέλο καὶ γένος. Ἀφήνοντας ἀνυπεράσπιστα τὰ ἐποικοδομητικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ φύλου τους, χωρὶς νὰ καλλιεργοῦν τὴν Ἀγάπη γιὰ τὶς Γυναῖκες, βυθιζόμενοι σὲ μία ἀδιαφορία. Τίμημα; Ὅλο καὶ ἀσθενέστερα σπερματοζωάρια στὸν δυτικὸ ἄνθρωπο.

Οἱ μεγάλοι χαμένοι εἶναι τὰ παιδιά. Τὰ ὁποία ἔχουν ἀνάγκη ὄχι ἀπὸ μία ἐπιδερμικὴ καὶ τάχαμου ἀγάπη. Γιατί ἡ ὑπερβολικὴ ἀγάπη καὶ ἡ ὑπερπροστασία δὲν εἶναι ἀγάπη. Εἶναι ἡ ἐγωπάθεια καὶ ἡ ἀνασφάλεια τοῦ γονιοῦ. Τὰ παιδιὰ ἔχουν ἀνάγκη νὰ εἰσπράξουν τὴ χημεία καὶ τὴ νοοτροπία καὶ τοῦ πατέρα ἀρσενικοῦ καὶ τῆς μητέρας θηλυκῆς. Εἶναι θέμα βιολογικό, δομικό, συναισθηματικό. Ἀκόμα κι ἂν αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ εἶναι λειψά. Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΟΝΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΦΕΥΡΕΘΕΙ. Ἀλλά, ἡ χημεία τοῦ ἑνὸς μόνο δίνει τὴ μισὴ τροφή.

Ἡ κοινωνία παράγει πιὰ τόσες ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν φύλων ποὺ μερικὲς φορὲς ἡ μισὴ τροφὴ εἶναι καλύτερη ἀπὸ μία δηλητηριασμένη. Ἀλλά, κι αὐτὸ εἶναι στρέβλωση. Ἀναγκαία, ἀλλὰ στρέβλωση.

Τὰ παιδιὰ εἶναι μπερδεμένα σὲ ἕνα χάος ἀπὸ πρότυπα καὶ συγκρούσεις, μὲ ἀνεύθυνες καὶ καταστροφικὲς δῆθεν προοδευτικὲς θεωρίες ποὺ καταργοῦν τὴ θεμελιώδη ἀξία τοῦ ἀρσενικοῦ καὶ τοῦ θηλυκοῦ πρότυπου. Καὶ οἱ ὁποῖες δὲν ξέρουν ὅτι μετὰ καὶ ἀπὸ 50.000 χρόνια ὁ ἄνθρωπος ἐξακολουθεῖ καὶ εἶναι ἕνας μιμητικὸς πίθηκος. Μὲ μεγάλη φαντασία. Ἀλλὰ πίθηκος. Μιμεῖται καὶ ἐκπαιδεύεται.

Ἡ κοινωνία, ἀντὶ νὰ ρίξει τὸ βάρος της στὸ νὰ μάθει τὸ ἕνα φῦλο νὰ Ἀγαπάει πραγματικὰ τὸ ἄλλο μέσα στὶς ἀντιθέσεις τους, μέσα στὸ σπίτι καὶ στὸ σχολεῖο, ἀσχολεῖται μὲ τὸ νὰ χαϊδολογάει τὶς ἐκτροπές της. Ἡ οἰκονομία τὶς παράγει, τὶς ἀναπαράγει γιὰ νὰ καταναλώνουν. Καὶ ἡ πολιτικὴ τὶς ἀποθεώνει γιὰ νὰ τὴν ψηφίζουν.

Ὅπως ἔχουμε ξαναπεῖ, ἡ σεξουαλικὴ προτίμηση τοῦ καθενὸς εἶναι δικαίωμά του. Καὶ δὲν ἀνακαλύφθηκε σήμερα ἡ ὁμοφυλοφιλία. Ὁμοφυλόφιλοι εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Γιατί ὅλοι ἔχουν τὶς ἴδιες πολλὲς ἐρωτογόνες ζῶνες. Ἄλλοι τὶς ἐκμεταλλεύονται καὶ ἄλλοι ὄχι. Ἄλλοι τὶς ἐκμεταλλεύονται παράλληλα μὲ τὶς ἀνδρικὲς ἢ γυναικεῖες φύσεις τους καὶ ἄλλοι ἔχοντας ἀπαρνηθεῖ τὴν ἕλξη πρὸς τὸ ἄλλο φῦλο. Εἴτε συμπεριφορικὰ εἴτε γονιδιακά.

Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Εἶναι πρὶν ἀπὸ κεῖ. Εἶναι στὰ δύο φῦλα. Καὶ ξεκινάει καὶ καταλήγει στὰ παιδιά. Γιατί ἂν δὲν μάθουν τὰ ἀρσενικὰ νὰ Ἀγαποῦν τὰ θηλυκά, μὲ τὴν πλήρη ἔννοια ποὺ εἶπα στὴν ἀρχή, καὶ τὸ ἀντίθετο, ἡ κοινωνία θὰ ἀρχίσει μία μέρα νὰ τρώει τὶς σάρκες της. Σὲ μία φυλετικὴ Βαβὲλ ἀντιπαράθεσης. Σὲ μία καθημερινότητα ζούγκλας. Ἂν καὶ στὴ ζοῦγκλα ἡ Ἀγάπη εἶναι πιὸ διαδεδομένη μεταξὺ τῶν δύο φύλων.

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Πηγή: www.liberal.gr

Ὁ πολυτονισμὸς ἔγινε ἀπὸ ἐμᾶς (Τὸ Ἔνζυμο)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: