Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ἢ ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ συνταγματικὴ κρίσις στὴν Ἰταλία ἐπανέφερε τὸ ἀναπάντητον εἰσέτι ἐρώτημα: ποίος κυβερνᾷ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμον ὅλον; Στὴν χώρα μας, ἡ συνταγματικὴ κρίσις τοῦ 1964 (τίς κυβερνᾷ, λαὸς ἢ βασιληᾶς;) προκάλεσε μεγάλες ἐθνικὲς καταστροφές: Διχασμὸν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν δικτατορία, τὴν ἐκθρόνιση τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τὴν καταστροφὴ τῆς Κύπρου.

Στὴν Εὐρώπη, ἡ ἀνατροπὴ τῆς Βρεταννίδος πρωθυπουργοῦ Μάργκαρετ Θάτσερ, τοῦ Ἰταλοῦ ὁμολόγου της Σίλβιο Μπερλουσκόνι, καὶ προχθές, τοῦ Τζιουζέπε Κόντε ἀπὸ τὸν Ἰταλὸ Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, ἔφερε πάλι στὴν ἐπικαιρότητα τὴν γνωστὴ ἀπορία. Στὸν ὑπόλοιπο κόσμον, ὁ κατάλογος τῶν… ὑπόπτων κέντρων ἐξουσίας περιλαμβάνει τοὺς ἐλευθεροτέκονας, τοὺς Πεφωτισμένους (Illuminati) τὴν Λέσχη Μπίλντεμπερκ καὶ τὴν Τράπεζα Γκόλντμαν Ζὰξ καὶ ἄλλους πολλούς.

Ἐν τούτοις, πολλὰ διεθνῆ γεγονότα διαφεύγουν τοῦ ἐλέγχου τῶν κέντρων ἐξουσίας, ὅπως π.χ. ἡ ἑνοποίηση τῆς Γερμανίας τὸ 1989, ἡ παγκόσμια χρηματοπιστωτικὴ κρίσις τοῦ 2007 καὶ ἡ ἀνάδυση τῆς Κίνας, ὡς παγκοσμίου ὑπερδυνάμεως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Ἐὰν οἱ ἰσχυροὶ ἦσαν πράγματι παντοδύναμοι, μερικὰ αἰφνιδιαστικὰ περιστατικὰ θὰ εἶχαν προβλεφθῆ καὶ ἄλλα ἀποφευχθῇ.

Γεωπολιτικὲς καὶ γεωοικονομικὲς ἐξελίξεις ὑπαγορεύονται πλειστάκις ἀπὸ ἀνθρώπινες δυνάμεις καὶ ἀδυναμίες ὡς τῆς Ἀριστοτελείου «ἑτερογονίας τῶν σκοπῶν», «τοῦ σπουδαίου ρόλου τῶν βλακῶν ἐν τῷ συγχρόνῳ βίῳ» κατὰ τὸν Εὐάγγελον Λεμπέση καὶ τῶν ἰδεοληπτῶν ὡς λ.χ. τοῦ Νίκου Ζαχαριάδη μὲ τὸν ἀνταρτοπόλεμο στὴν Ἑλλάδα, ἡ ἵδρυσις τῆς Εὐρωζώνης ὑπὸ τοῦ Φρανσουᾶ Μιτερᾶν, ἢ τὸ φαινόμενο τῆς Παγκοσμιοποίησης τῶν Κλίντον-Ὀμπάμα.

Οἱ ἀτέλειες τοῦ εὐρὼ

Στὴν περίπτωση τῆς ἰταλικῆς κρίσεως, δὲν εἶναι τόσον ἡ ἀπόρριψη ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Ἰταλικῆς Δημοκρατίας τοῦ ὑποψηφίου ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν Πάολο Σαβόνα (81 ἐτῶν) ὅσον ὁ φόβος τῶν Οἴκων Πιστοληπτικῆς (ἀν)Ἀξιοπιστίας ὅτι θὰ ἀνεβάσουν τὸ κόστος δανεισμοῦ τῆς Ἰταλίας, ποὺ μέτρησε στὴν συνταγματικὴ ἐκτροπή. Εὐκόλως θὰ μποροῦσε νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας νεώτερος ἀντικαταστάτης τοῦ Πάολο, χωρὶς νὰ συγκεντρώνει τὰ πυρὰ τοῦ γερμανικοῦ Τύπου.

Καὶ πάντως ἡ αὔξηση τῶν ἰταλικῶν ἐπιτοκίων (στὸ 2,4%) δὲν εἶναι πρὸς θάνατον, πέραν τοῦ ὅτι μέγα μέρος τοῦ ἰταλικοῦ δημοσίου χρέους εἶναι ἐσωτερικὸν (74%, ἄρα ἄσχετο τῶν προθέσεων τῆς ΜΟΥΝΤΙΣ). Ἡ τωρινὴ ἀξιολόγηση τῆς Ἰταλίας στὸ «βαα2» μόλις ἀπέχει δύο βαθμίδες ἀπὸ τὰ «σκουπίδια» (junk bond).

Ἀλλοῦ νομίζω ὅτι εὑρίσκεται ἡ «πέτρα τοῦ σκανδάλου» ποὺ δὲν ὁμολογεῖται οὔτε ἀπὸ τοὺς ὑπερμάχους τοῦ λαοῦ μήτε ἀπὸ τοὺς φοβεροὺς Ντεντέσκους: στὶς ἀτέλειες τοῦ εὐρώ! Ἡ Ἰταλία, ὅπως καὶ ἡ Γαλλία, ὑποφέρουν ἀπὸ ἐλλείμματα στὶς ἐξωτερικὲς συναλλαγὲς των, ἰδίως μὲ τὴν Γερμανία. Ἡ ἀτελὴς νομισματικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Ἀμερική, ἐπενόησε μεταγενεστέρως τοῦ Μααστρίχτ, τὸν χρεωστικὸ λογαριασμὸν TARGET 2 γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τὰ μερκαντιλιστικὰ συμφέροντα τῶν Γερμανῶν βιομηχάνων ἀντὶ τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ συμψηφισμοῦ τῶν Πολιτειακῶν ἐμπορικῶν ἐλλειμμάτων, ὅπως ἰσχύει στὶς ΗΠΑ.

Τὸ ἄνοιγμα τοῦ λογαριασμοῦ TARGET 2 τῆς Ἰταλίας ἀνέρχεται εἰς 444 δισ. εὐρὼ εἰς πίστωσιν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης. Πρὸς στιγμὴν διεφάνη ὅτι ἡ ἀπορριφθεῖσα ἰταλικὴ κυβέρνηση ἐπεθύμη τὴν διαγραφὴ τουλάχιστον τοῦ ἡμίσεως τοῦ χρεωστικοῦ ὑπολοίπου τῆς Ἰταλίας. Πανικὸς κατέλαβε τὴν γερμανικὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ἐν Φραγκφούρτῃ καὶ ἐζήτησε τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐμπνευστοῦ Πάολο ἐπὶ πίνακι.

Ἔτσι ἀπεκαλύφθη καὶ «ποιός κυβερνᾷ» τουλάχιστον τὴν Εὐρώπη: Ἡ πανίσχυρος Μπούντεσμπανκ! (The Bundesbank. The Bank that rules Europe. Ὑπὸ David Marsh. Heinemann 1992).

30 Μαΐου 2018

Κωνσταντῖνος Κόλμερ

https://slpress.gr/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: