H «ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ: ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;

«Τὸ UNCLOS μὲ τὰ παραπάνω ἄρθρα, οὐσιαστικὰ ἐνδιαφέρεται νὰ δώσει πρόσβαση σὲ αὐτὰ τὰ περίκλειστα κράτη ἀλλὰ οὐδέποτε ἀπὸ τὸ 1982 μέχρι σήμερα κάποιο παράκτιο κράτος δίνει προκαταβολικὰ δικαιώματα σὲ ἕνα περίκλειστο κράτος χωρὶς νὰ τοῦ ἔχει κὰν ζητηθεῖ. Ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιλαμβάνει αὐτὴ τὴν πρωτοφανῆ στὰ παγκόσμια χρονικὰ δέσμευση, χωρὶς προηγούμενο στὸν πλανήτη, στὴν Συμφωνία ποὺ θὰ ὑπογράψει στὶς Πρέσπες μὲ τὸ γειτονικὸ κράτος. Νομίζετε ὅτι ἡ Ἐλβετία καὶ ἡ Αὐστρία ἔσπευσαν νὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τὰ παράκτια κράτη τῆς Μεσογείου πρόσβαση στὶς θάλασσές της; Νομίζετε ὅτι τὰ παράκτια κράτη λαμβάνουν πρωτοβουλίες γιὰ νὰ βοηθήσουν τὰ περίκλειστα κράτη χωρὶς νὰ τοὺς τὸ ἔχει ζητηθεῖ; Πρῶτα δημιουργεῖται κάποιο πρόβλημα καὶ μετὰ συζητοῦν τὸ θέμα τὸ παράκτιο κράτος μὲ τὸ περίκλειστο κράτος».

 

Τοῦ Θεόδωρου Καρυώτη 

Φαίνεται ὅτι ὁ Νίκος Κοτζιᾶς ποὺ προσπαθεῖ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν ΑΟΖ τῆς Κύπρου δίνει στὴν «Βόρεια Μακεδονία» δικαιώματα στὴν Ἑλληνικὴ ΑΟΖ ποὺ ἤδη ἔχει μία καὶ ἔχει προσχωρήσει στὸ Δίκαιό της Θάλασσας ἀπὸ τὸ 1989. Τὴν ἐπισήμανση αὐτὴ ἔκανε προχθὲς στὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο ὁ πρώην Ὑπουργὸς Ἐνέργειας τοῦ ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης.

Ὁ κ. Μανιάτης σὲ αὐτὴ τὴν παρέμβαση τόνισε ὅτι ἡ Συμφωνία μὲ τὴν ΠΓΔΜ περιέχει στὸ Ἄρθρο 13 καὶ δικαιώματα στὴν ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδας.

Συγκεκριμένα τὸ Ἄρθρο 13 αὐτῆς τῆς Συμφωνίας ἀναφέρει:

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 

ΑΡΘΡΟ 13 

Λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ δεύτερο Συμβαλλόμενο Μέρος εἶναι περίκλειστο κράτος, τὰ Συμβαλλόμενα Μέρη θὰ καθοδηγοῦνται ἀπὸ τὶς σχετικὲς προβλέψεις τῆς Σύμβασης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας ποὺ θὰ ἔχουν καὶ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ ἀλλὰ θὰ ἐφαρμόζονται καὶ ὅταν θὰ συνομολογοῦνται συμφωνίες ποὺ ἀναφέρονται στὸ Ἄρθρο 18 τῆς παρούσας Συμφωνίας. 

 Η Σύμβαση τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας τοῦ 1982 (UNCLOS) ἔχει προβλέψει γιὰ τὰ δικαιώματα τοῦ «κράτους ἄνευ ἀκτῶν» ἡ «περίκλειστων-landlocked» κρατῶν τὰ ἀκόλουθα:

Τὸν ὁρισμὸ τῶν κρατῶν ἄνευ ἀκτῶν ἢ περίκλειστων (landlocked) τὸν δίνει τὸ ἄρθρο 124 τῆς Σύμβασης γιὰ τὸ δίκαιο τῆς θάλασσας, τὸ ὁποῖο ἀναφέρει ὅτι «κράτος ἄνευ ἀκτῶν» σημαίνει τὸ κράτος ποὺ δὲν ἔχει θαλάσσιες ἀκτές. Τὸ UNCLOS δίνει τὸν ὁρισμὸ τῶν περίκλειστων ἡ «ἄνευ ἀκτῶν κρατῶν στὸ ΜΕΡΟΣ Χ.

ΜΕΡΟΣ X ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΕΥ ΑΚΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ 

Ἄρθρο 124 Χρήση ὄρων 

Γιὰ τοὺς σκοποὺς τῆς παρούσας σύμβασης:

ἅ) «κράτος ἄνευ ἀκτῶν» σημαίνει τὸ κράτος ποὺ δὲν ἔχει θαλάσσιες ἀκτὲς 7 

β) «κράτος διέλευσης» σημαίνει τὸ κράτος, μὲ ἢ χωρὶς θαλάσσια ἀκτή, ποὺ βρίσκεται ἀνάμεσα σὲ κράτος ἄνευ ἀκτῶν καὶ τὴ θάλασσα καὶ διὰ μέσου τοῦ ἐδάφους τοῦ ὁποίου διέρχεται ἡ διαμετακόμιση 7 

γ) «διαμετακόμιση» σημαίνει διακίνηση προσώπων, ἀποσκευῶν, ἐμπορευμάτων καὶ μέσων μεταφορᾶς διὰ μέσου τῆς περιοχῆς ἑνὸς ἢ περισσοτέρων κρατῶν διέλευσης, ὅταν ἡ διέλευση διὰ μέσου αὐτῆς τῆς περιοχῆς μὲ ἢ χωρὶς μεταφόρτωση, ἀποθήκευση, μερικὴ ἐκφόρτωση ἢ ἀλλαγὴ στὸν τρόπο μεταφορᾶς, ἀποτελεῖ μέρος μόνον ἑνὸς πλήρους ταξιδιοῦ ποὺ ἀρχίζει ἢ τελειώνει μέσα στὸ ἔδαφος τοῦ ἄνευ ἀκτῶν κράτους 7 

δ) «μέσα μεταφορᾶς» σημαίνει: 

1. i) τροχαῖο σιδηροδρομικὸ ὑλικό, θαλάσσια, λιμναία καὶ ποτάμια σκάφη καὶ ὁδικὰ ὀχήματα, 

3. ii) ὅπου τὸ ἀπαιτοῦν οἱ τοπικὲς συνθῆκες, οἱ μεταφορεῖς καὶ τὰ ὑποζύγια. 

3. Τὰ ἄνευ ἀκτῶν κράτη καὶ τὰ κράτη διέλευσης μποροῦν μὲ συμφωνία μεταξὺ τοὺς νὰ συμπεριλάβουν ὡς μέσα μεταφορᾶς ἀγωγοὺς καὶ ἀγωγοὺς ἀερίου καὶ μέσα μεταφορᾶς ἄλλα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ περιλαμβάνονται στὴν παράγραφο 1. 

Ἄρθρο 125 Δικαίωμα πρόσβασης πρὸς καὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ ἐλευθερία διέλευσης 

1. Τὰ ἄνευ ἀκτῶν κράτη ἔχουν τὸ δικαίωμα πρόσβασης πρὸς καὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα γιὰ τὸ σκοπὸ τῆς ἄσκησης τῶν δικαιωμάτων ποὺ προβλέπονται στὴν παροῦσα σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων καὶ ἐκείνων ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ἐλευθερία τῆς ἀνοικτῆς θάλασσας καὶ τὴν κοινὴ κληρονομιὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό, τὰ ἄνευ ἀκτῶν κράτη θὰ ἀπολαύουν ἐλευθερίας διέλευσης διὰ μέσου τοῦ ἐδάφους τῶν κρατῶν διέλευσης μὲ ὅλα τὰ μεταφορικὰ μέσα. 

2. Οἱ ὄροι καὶ τρόποι ἄσκησης τῆς ἐλεύθερης διέλευσης θὰ συμφωνοῦνται ἀνάμεσα στὰ ἄνευ ἀκτῶν κράτη καὶ στὰ ἐνδιαφερόμενα κράτη διέλευσης, μὲ διμερεῖς, ὑποπεριφερειακὲς ἢ περιφερειακὲς συμφωνίες. 

3. Τὰ κράτη διέλευσης, κατὰ τὴν ἐνάσκηση τῆς πλήρους κυριαρχίας τοὺς πάνω στὸ ἔδαφός τους, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνουν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα προκειμένου νὰ διασφαλίσουν ὅτι τὰ δικαιώματα καὶ οἱ εὐκολίες ποὺ προβλέπονται στὸ παρὸν μέρος γιὰ τὰ ἄνευ ἀκτῶν κράτη δὲν παραβιάζουν μὲ κανένα τρόπο τὰ νόμιμα συμφέροντά τους. 

Ἄρθρο 58 Δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις τῶν ἄλλων κρατῶν στὴν ἀποκλειστικὴ οἰκονομικὴ ζώνη 

Στὴν ἀποκλειστικὴ οἰκονομικὴ ζώνη, ὅλα τὰ κράτη, παράκτια ἢ χωρὶς ἀκτές, ἀπολαμβάνουν, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τῆς παρούσας σύμβασης, τὶς ἐλευθερίες τῆς ναυσιπλοΐας καὶ ὑπέρπτησης καθὼς καὶ τὰ δικαιώματα τοποθέτησης ὑποβρυχίων καλῳδίων καὶ ἀγωγῶν ποὺ ἀναφέρονται στὸ ἄρθρο 87, ὡς ἐπίσης καὶ τὸ δικαίωμα χρήσης τῶν θαλασσῶν γι’ ἄλλους διεθνῶς νόμιμους σκοποὺς ποὺ συνδέονται μὲ τὴν ἐνάσκηση αὐτῶν τῶν δικαιωμάτων καὶ ποὺ ἐναρμονίζονται μὲ τὶς ἄλλες διατάξεις τῆς παρούσας σύμβασης, εἰδικότερα στὰ πλαίσια τῆς ἐκμετάλλευσης τῶν πλοίων, τῶν ἀεροσκαφῶν καὶ τῶν ὑποβρυχίων καλῳδίων καὶ ἀγωγῶν. 

Ἄρθρο 69 Δικαίωμα κρατῶν ἄνευ ἀκτών 

      1. Τὰ κράτη ἄνευ ἀκτῶν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ συμμετέχουν, σὲ ἰσότιμη βάση, στὴν ἐκμετάλλευση προσήκοντος μέρους τοῦ πλεονάσματος τῶν ζώντων πόρων τῶν ἀποκλειστικῶν οἰκονομικῶν ζωνῶν τῶν παράκτιων κρατῶν τῆς ἰδῖας ὑποπεριοχῆς ἢ περιοχῆς, λαμβάνοντας ὑπόψη τὶς σχετικὲς οἰκονομικὲς καὶ γεωγραφικὲς συνθῆκες ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων κρατῶν καὶ σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου καὶ τῶν ἄρθρων 61 καὶ 62. 

     2. Οἱ ὄροι καὶ οἱ τρόποι τῆς συμμετοχῆς αὐτῆς καθορίζονται ἀπὸ τὰ ἐνδιαφερόμενα κράτη μέσῳ διμερῶν, ὑποπεριφερειακῶν ἢ περιφερειακῶν συμφωνιῶν λαμβάνοντας ὑπόψη, μεταξὺ ἄλλων: 

ἅ) τὴν ἀνάγκη ἀποφυγῆς συνεπειῶν ἐπιβλαβῶν γιὰ τὶς ἁλιευτικὲς κοινότητες ἢ τὶς ἰχθυοβιομηχανίες τοῦ παράκτιου κράτους 

β) τὴν ἔκταση κατὰ τὴν ὁποία τὸ ἄνευ ἀκτῶν κράτος, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου συμμετέχει ἢ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συμμετέχει, σύμφωνα μὲ ὑφιστάμενες διμερεῖς ὑποπεριφερειακὲς ἢ περιφερειακὲς συμφωνίες, στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ζώντων πόρων τῶν ἀποκλειστικῶν οἰκονομικῶν ζωνῶν ἄλλων παράκτιων κρατών 

γ) τὴν ἔκταση κατὰ τὴν ὁποία ἄλλα κράτη ἄνευ ἀκτῶν καὶ γεωγραφικὰ μειονεκτοῦντα κράτη συμμετέχουν ἤδη στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ζώντων πόρων τῆς ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς ζώνης τοῦ παράκτιου κράτους καὶ τὴν συνακόλουθη ἀνάγκη ἀποφυγῆς συγκεκριμένης ἐπιβάρυνσης ἑνὸς ὁποιουδήποτε παράκτιου κράτους ἢ μέρους αὐτοὺ 

δ) τὶς ἀνάγκες διατροφῆς τῶν πληθυσμῶν τῶν ἀντίστοιχων κρατῶν. 

     3. Ὅταν ἡ ἁλιευτικὴ ἱκανότητα τοῦ παράκτιου κράτους φθάσει σὲ σημεῖο ποὺ νὰ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἁλιεύει ὁλόκληρο τὸν ἐπιτρεπτὸ ὄγκο ἁλιεύματος τῶν ζωντανῶν πόρων στὴν ἀποκλειστικὴ οἰκονομική του ζώνη, τὸ παράκτιο κράτος καὶ ἄλλα ἐνδιαφερόμενα κράτη συνεργάζονται στὴν διαμόρφωση δίκαιων διευθετήσεων σὲ διμερῆ, ὑποπεριφερειακὴ ἢ περιφερειακὴ βάση προκειμένου νὰ ἐπιτρέψουν τὴν συμμετοχὴ ἀναπτυσσομένων κρατῶν ἄνευ ἀκτῶν τῆς ἰδῖας ὑποπεριοχῆς ἢ περιοχῆς στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ζώντων πόρων τῶν ἀποκλειστικῶν οἰκονομικῶν ζωνῶν τῶν παράκτιων κρατῶν τῆς ὑποπεριοχῆς ἢ περιοχῆς, ὅπως κρίνεται σκόπιμο, ἀπὸ τὶς συγκεκριμένες περιστάσεις, καὶ ὑπὸ ὄρους ἱκανοποιητικοὺς γιὰ ὅλα τὰ μέρη. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς παρούσας διάταξης λαμβάνονται ὑπόψη οἱ παράγοντες ποὺ ἀναφέρονται στὴν παράγραφο 2. 

    4. Τὰ ἀνεπτυγμένα κράτη ἄνευ ἀκτῶν ἔχουν δικαίωμα συμμετοχῆς στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ζώντων πόρων, σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου, μόνον στὶς ἀποκλειστικὲς οἰκονομικὲς ζῶνες τῶν ἀνεπτυγμένων παράκτιων κρατῶν τῆς ἰδῖας ὑποπεριοχῆς ἢ περιοχῆς, μὲ λαμβάνοντας ὑπόψη τὴν ἔκταση κατὰ τὴν ὁποία τὸ παράκτιο κράτος, κατὰ τὴν παραχώρηση σὲ ἄλλα κράτη πρόσβασης στοὺς φυσικοὺς πόρους τῆς ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς του ζώνης, ἔχει λάβει ὑπόψη τοῦ τὴν ἀνάγκη περιορισμοῦ στὸ ἐλάχιστο τῶν ἐπιζήμιων συνεπειῶν στὶς ἁλιευτικὲς κοινότητες καὶ τὴν οἰκονομικὴ ἀποδιάρθρωση κρατῶν τῶν ὁποίων οἱ ὑπήκοοι ἁλιεύουν κατὰ συνήθεια στὴ ζώνη. 

     5. Οἱ παραπάνω διατάξεις δὲν θίγουν τὶς διευθετήσεις ποὺ συμφωνήθηκαν σὲ ὑποπεριοχὲς ἢ περιοχὲς ὅπου τὰ παράκτια κράτη δύνανται νὰ παραχωρήσουν σὲ κράτη ἄνευ ἀκτῶν τῆς ἴδιας ὑπό-περιοχῆς ἢ περιοχῆς ἴσα ἢ προνομιακὰ δικαιώματα γιὰ τὴν ἐκμετάλλευση τῶν ζώντων πόρων στὶς ἀποκλειστικὲς οἰκονομικὲς ζῶνες. 

Τὸ UNCLOS μὲ τὰ παραπάνω ἄρθρα, οὐσιαστικὰ ἐνδιαφέρεται νὰ δώσει πρόσβαση σὲ αὐτὰ τὰ περίκλειστα κράτη ἀλλὰ οὐδέποτε ἀπὸ τὸ 1982 μέχρι σήμερα κάποιο παράκτιο κράτος δίνει προκαταβολικὰ δικαιώματα σὲ ἕνα περίκλειστο κράτος χωρὶς νὰ τοῦ ἔχει κὰν ζητηθεῖ. Ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιλαμβάνει αὐτὴ τὴν πρωτοφανῆ στὰ παγκόσμια χρονικὰ δέσμευση, χωρὶς προηγούμενο στὸν πλανήτη, στὴν Συμφωνία ποὺ θὰ ὑπογράψει στὶς Πρέσπες μὲ τὸ γειτονικὸ κράτος. Νομίζετε ὅτι ἡ Ἐλβετία καὶ ἡ Αὐστρία ἔσπευσαν νὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τὰ παράκτια κράτη τῆς Μεσογείου πρόσβαση στὶς θάλασσές της; Νομίζετε ὅτι τὰ παράκτια κράτη λαμβάνουν πρωτοβουλίες γιὰ νὰ βοηθήσουν τὰ περίκλειστα κράτη χωρὶς νὰ τοὺς τὸ ἔχει ζητηθεῖ; Πρῶτα δημιουργεῖται κάποιο πρόβλημα καὶ μετὰ συζητοῦν τὸ θέμα τὸ παράκτιο κράτος μὲ τὸ περίκλειστο κράτος.

Ἀκοῦστε τὴν ὁμιλία τοῦ Γιάννη Μανιάτη στὴ Βουλή: 

Γ. Μανιάτης: «Τεράστια ἐρωτηματικὰ δημιουργεῖ τὸ ἄρθρο 13 γιά…» (Βουλή, 14.06.2018) 

Μὲ τὸν νόμο «Μανιάτη» 4001/2011, στὸ ἄρθρο 156, ἐντάξαμε τὴν πρώτη ρύθμιση γιὰ τὴν ἑλληνικὴ ΑΟΖ. Πιὸ συγκεκριμένα τὸ ἄρθρο ἀναφέρει

«… Ὡς ὑποθαλάσσιες περιοχὲς νοοῦνται ὁ βυθὸς καὶ τὸ ὑπέδαφος τῶν ἐσωτερικῶν ὑδάτων τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνῃς, τῆς ὑφαλοκρηπίδας καὶ τῆς ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς ζώνης (ἀφ’ ἢς κηρυχθεῖ) μέχρι τὴν ἀπόσταση τῶν 200 ν.μ. ἀπὸ τὶς γραμμὲς βάσης ἀπὸ τὶς ὁποῖες μετρᾶται τὸ εὖρος τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνῃς.» 

Τὸ σημεῖο αὐτὸ ἦταν πρωτοποριακὸ καὶ τὸ ὀφείλουμε στὸν Γιάννη Μανιάτη.

Ἐὰν ὁ ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιᾶς δίνει, προκαταβολικά, δικαιώματα στοὺς Σκοπιανοὺς ἐπὶ τῆς ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδας ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχουμε ἀνακηρύξει καὶ ὁριοθετήσει, ἄραγε τί πρέπει νὰ ἀναμένουμε μὲ τὴν ὁριοθέτησή της ΑΟΖ μᾶς μὲ τὴν Ἀλβανία;

ΥΓ1. Στὴ Διάσκεψη τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας ἔλαβαν μέρος 29, ἀπὸ τὰ 30 κράτη ἄνευ ἀκτῶν πoυ ὑπῆρχαν τότε. Μετὰ τὴ διάλυση τῆς Σoβιετικής Ἕνωσης τὰ κράτη αὐτὰ ἔγιναν 42, ἀνάμεσά τους καὶ τὰ Σκόπια. Ἡ Γιουγκοσλαβία ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἐνεργὰ κράτη στὴν Διάσκεψη τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας, ὑπῆρξε θερμὸς ὑποστηρικτὴς τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου καὶ ὑπέγραψε τὸ UNCLOS. Ὅταν ὅμως διαλύθηκε σὰν κράτος, οἱ ἐπαρχίες τῆς Σερβία, Μαυροβούνιο, Κροατία, Σλοβενία, Βοσνία καὶ Μακεδονία ἔπρεπε νὰ προσχωρήσουν ξανὰ στὸ  UNCLOS μὲ τὸ νέο τους ὄνομα. Ἔτσι τὰ Σκόπια προσχώρησαν στὸ UNCLOS στὶς 19 Αὐγούστου 1989 μὲ τὸ ὄνομα Μακεδονία.

ΥΓ2: Τὶς τελευταῖες δυὸ ἡμέρες οἱ πάντες ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ὁμιλία τοῦ Μανιάτη ἀλλὰ τὴν ἔχουν κατακρεουργήσει. Ὁ Μανιάτης δὲν ἀνέφερε ὅτι θὰ μᾶς πάρουν τοὺς ὑδρογονάνθρακες καὶ τὸ λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅταν ἡ Ἑλλάδα ὁριοθετήσει ΑΟΖ τὰ Σκόπια θὰ ἔχουν δικαίωμα μόνο στὸ περίσσευμα τῆς ἁλιείας ὅπως προβλέπεται στὸ UNCLOS καὶ ὄχι στὸν ὀρυκτό μας πλοῦτο. Ἡ ἐρώτηση ποῦ γεννᾷ ἐρωτηματικὰ εἶναι γιατί ἐμεῖς προσθέσαμε κάτι αὐτονόητο σὲ εἰδικὸ ἄρθρο ποῦ ἀσχολεῖται μὲ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας;

Πηγή: Ἡ «Βόρεια Μακεδονία» καὶ τὸ Δίκαιο τῆς Θάλασσας: Ἔχει δικαιώματα στὴν ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδας; https://hellasjournal.com/2018/06/i-voreia-makedonia-kai-to-dikaio-tis-thal

Ὁ κ. Θεόδωρος Καρυώτης εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀνέδειξε γιὰ πρώτη τὸ ζήτημα τῆς ἑλληνικῆς ΑΟΖ, γι’ αὐτὸ καὶ θεωρεῖται «πατέρας τῆς Ἑλληνικῆς ΑΟΖ»

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: