Η ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἔρχεται στὸ προσκήνιο κάτι ποὺ ἐπὶ δεκαετίες προετοιμαζόταν στὸ παρασκήνιο. Ἱστορικοὶ ἤ ἱστοριογραφοῦντες ἐκπαιδευτικοὶ, μὲ ὕποπτες διασυνδέσεις, ἀφοῦ κατόρθωσαν νὰ ἁλώσουν τὸ ὑπουργεῖο πνευματικῆς κακοδαιμονίας καὶ νὰ κατακτήσουν πολλὲς πανεπιστημιακὲς ἤ ἄλλες ἐπίσημες θέσεις, ἄρχισαν ζώντας μάλιστα ἀπὸ τὰ χρήματα τοῦ φορολογούμενοι Ἕλληνα πολίτη νὰ διακηρύσσουν πὼς δὲν ὑπάρχει συνέχεια ἀνάμεσα στοὺς ἀρχαίους καὶ στοὺς σύγχρονους Ἕλληνες, οὔτε κἄν μὲ τοὺς κατοίκους τῆς κάποτε κραταιᾶς Αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἔτσι μὲ ποικίλους ἐπιστημονικοφανεῖς τρόπους ἀναβιώνει ἡ θεωρία τοῦ Φαλλμεράυερ ποὺ συντάραξε κατὰ τὸ πρῶτο ἥμισυ τοῦ 19ου αἰῶνα τὸν ἑλληνικὸ κόσμο ποὺ μόλις εἶχε βγεῖ ἀπὸ μιὰ πολυαίωνη σκλαβιά. Καὶ τότε βρέθηκε ἕνας Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος ποὺ ἔδωσε ἕνα ἠχηρὸ ἐπιστημονικὸ ράπισμα στὸν Τυρολέζο ἱστορικό. Τώρα ὁ Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος στὰ ἀνώτατα πνευματικὰ μας ἱδρύματα τελεῖ ὑπὸ διωγμόν, ὡς δῆθεν ξεπερασμένος, ἀπὸ κάποιους τωρινοὺς προχωρημένους!

Εἶναι γεγονὸς ὅτι μετὰ τὴν ὑποταγή τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ ἑλληνιστικοῦ κόσμου στούς Ρωμαίους καὶ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ Ἑλληνισμὸς ἔπαυσε νὰ ἔχει τὸν πρωταγωνιστικὸ ρόλο στὴν ἱστορικὴ σκηνή. Ἦταν ὁμολογουμένως δύσκολο νὰ ὑπάρχει συνεχὴς καὶ σταθερὴ παρουσία Ἑλλήνων ὑπὸ συνθῆκες ὑποταγῆς, ἐπικαλύψεως καὶ δουλείας. Ἀπὸ τὸ 146 π.Χ. ὁ ἑλλαδικὸς χῶρος, καὶ ἀπὸ τὸ 30 π.Χ. ὅλα πλέον τὰ ἑλληνιστικὰ βασίλεια τελοῦν ὑπὸ ρωμαϊκὴ κυριαρχία καὶ ὅμως ὁ ἑλληνικὸς κόσμος, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὶς πολιτισμικὲς ἐκφράσεις καὶ τὴν οἰκονομία, εἶναι μία συνεχὴς καὶ δυναμικὴ παρουσία καὶ συχνὰ ὑπερτερεῖ ἔναντι τοῦ «ἄγριου νικητῆ» (ferum victorem), ὅπως λέγει ὁ Ὁράτιος. Ὁ μέγιστος κίνδυνος γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ παρουσιάστηκε μετὰ τὴ γενικὴ ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ, διότι καθετὶ τὸ ἑλληνικὸ θεωρήθηκε εἰδωλολατρικὸ. Ὡστόσο τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο ἔμψυχο καὶ πνευματικὸ, κατόρθωσε νὰ διαπεράσει τὶς ἀκραῖες χριστιανικὲς ἀντιδράσεις καὶ προσφέροντας στὴ νέα θρησκεία πέρα ἀπὸ τὴ γλῶσσα καὶ τὴν παιδεία ἕνα πλῆθος δυναμικῶν στελεχῶν, ἔδωσε στὴ χριστιανικότητα οἰκουμενικὴ διαπερατότητα. Χωρὶς τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ παιδεία, καθὼς καὶ τὴν ἐπὶ χίλια περίπου ἔτη ἑτοιμαζόμενη ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες φιλοσοφικὴ θεολογία, πιθανῶς, ὅπως γράφουμε ἀλλοῦ, ὁ Χριστιανισμὸς νὰ εἶχε διαλυθεῖ μέσα στὴν πολυαρχία τῶν αἱρέσεων. Τὸ νὰ ἐπιβάλλεις ἀπὸ τὰ μέσα τὸν πνευματικὸ καὶ γλωσσικὸ πολιτισμὸ σου σ’ αὐτὸν ποὺ ἐπίσημα κυριαρχεῖ εἶναι ἡ ἀψευδέστερη μαρτυρία τῆς ἑλληνικῆς συνέχειας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements