ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀσχολήθηκε μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ὀνοματοδοσίας τοῦ κράτους τῆς πΓΔΜ. Ὅμως στὸ κείμενο αὐτὸ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ μία ἄλλη παράμετρο τοῦ θέματος.

Ἡ ὅλη συζήτηση γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἀρχικὰ ξεκίνησε ἀπὸ τὴν σαφῆ προϋπόθεση νὰ μὴν ὑπάρχει στὴν ὀνομασία τοῦ νέου κράτους ὁ ὅρος Μακεδονία, γιατί ὅπως ὑποστηρίχθηκε ἡ Μακεδονία εἶναι μία καὶ ἑλληνική. Στὴν συνέχεια κατέληξε στὸ νὰ δοθεῖ σύνθετη ὀνομασία μὲ γεωγραφικὸ προσδιορισμὸ γιὰ ὅλες τὶς χρήσεις («Βόρεια Μακεδονία») καὶ νὰ γίνει ἀλλαγὴ τοῦ Συντάγματος, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν ἀλυτρωτικὲς βλέψεις.

Τὰ δύο ὀγκώδη συλλαλητήρια, στὴν Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Ἀθήνα, ὑποστήριξαν τὴν μὴ χρησιμοποίηση τῆς λέξεως Μακεδονία γιὰ τὸ Κράτος τῶν Σκοπίων, μὲ ὁποιανδήποτε σύνθετη ὀνομασία, γιατί ἡ Μακεδονία εἶναι μία καὶ ἑλληνική.

Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος πάνω στὸ θέμα αὐτὸ ἔλαβε συγκεκριμένη ἀπόφαση: «Ἡ Ἐκκλησία ἔχει μαρτυρήσει μὲ τὸ λόγο καὶ τὸ αἷμα κλήρου καὶ λαοῦ τὴν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἀπονομὴ τοῦ ρου “Μακεδονία” ἢ παραγώγου του ὡς συστατικοῦ ὀνόματος ἄλλου Κράτους, τὸ ὁποῖο θὰ ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ στὴν ὀνομασία τῆς σχισματικῆς αὐτοαποκαλούμενης ἐκκλησίας τῆς “Μακεδονίας”».

Καὶ αὐτὴ ὑποστηρίχθηκε κατὰ τὸ συλλαλητήριο στὴν Ἀθήνα. Ἐπίσης, πολλοὶ Ἱεράρχες ποὺ ποιμαίνουν σὲ περιοχὲς τῆς Μακεδονίας ὑποστήριξαν ὅτι δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν τὴν λέξη Μακεδονία γιὰ τὸ Κράτος τῶν Σκοπίων, ἔστω καὶ ὡς σύνθετη ὀνομασία, μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ δοθεῖ σὲ ἄλλο Κράτος τὸ ὄνομα αὐτό, καὶ τὸ κυριότερο ὅτι δὲν μποροῦν νὰ ἀποδεχθοῦν ἐθνότητα καὶ γλῶσσα Μακεδονική.

Μέχρι ἐδῶ τὰ πράγματα ἀπὸ πλευρᾶς Ἐκκλησίας εἶναι ξεκάθαρα. Ὅμως, ἀρχίζουν νὰ ἐμπλέκονται ὅταν μελετήσουμε τὸ θέμα τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ ἴδιο σκεπτικό. Τί ἀκριβῶς ἐννοῶ.

Στὴ Συνεδρία τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου 2016 ὑποστήριξα ὅτι «δὲν ὑπάρχει ὀνομασία χωρὶς ὕπαρξη, γιατί διαφορετικὰ ἐκφράζεται ἕνας ἐκκλησιολογικὸς νομιναλισμός. Τότε, ἂς δεχθοῦμε καὶ τὴν ὀνομασία Μακεδονία στὸ Κράτος τῶν Σκοπίων, ἐπειδὴ ἐπικράτησε πολλὰ χρόνια… Αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει δεκτὸ ἀκόμη καὶ σὲ ἐθνικὰ θέματα, γι’ αὐτὸ ἡ Ἑλλάδα ἀρνεῖται νὰ ἀναγνωρίσει τὸ ὄνομα «Μακεδονία» στὰ Σκόπια, ἂν καὶ χρησιμοποιεῖται αὐτὸ τὸ ὄνομα ἀπὸ τὸ Κράτος τῶν Σκοπίων πολλὰ χρόνια, καὶ ἡ Κύπρος ἀρνεῖται νὰ ἀναγνωρίσει τὴν «Τουρκικὴ Δημοκρατία στὴν Βόρεια Κύπρο», καίτοι παρῆλθε ἕνα χρονικὸ διάστημα ποὺ τὴν κατέλαβε».

Στὴ Συνεδρία τῆς Ἱεραρχίας τῆς 27ης Ἰουνίου 2017 ὁμίλησα γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ ὑποστήριξα τὰ ἀκόλουθα: «Αὐτὴ ἡ ἀποδόμηση δὲν γίνεται μόνον στὰ θρησκευτικά, ἀλλὰ καὶ στὴν ἱστορία. Διότι καὶ γιὰ τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας εἰσάγεται ἡ θεματικὴ μέθοδος Σπουδῶν. Ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸν Τύπο ἀπόψεις τῶν ὑπευθύνων γιὰ τὴν ἀναμόρφωση τοῦ μαθήματος τῆς ἱστορίας, ὅπου ὑποστηρίζονται … τὰ Σκόπια νὰ μετονομασθοῦν σὲ Μακεδονία…».

Ἐπίσης, στὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς 24-25 Μαΐου 2016 ὑποστήριξα ὅτι δὲν μποροῦμε ὡς Ἱεράρχες νὰ δίνουμε τὸ ὄνομα-ρο Ἐκκλησία σὲ ἄλλες ἑτερόδοξες Χριστιανικὲς Κοινότητες, ἀφοῦ μάλιστα ὁμολογοῦμε κατὰ τὴν χειροτονία μας σὲ Ἐπίσκοπο, καὶ κατὰ τὴν θεία Λειτουργία, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολική.

Ὁπότε τίθεται σοβαρὸ ἐρώτημα: Πς εἶναι δυνατὸν οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι νὰ ἀγωνίζονται καὶ νὰ ὁμολογοῦν ὅτι μία εἶναι ἡ Μακεδονία καὶ αὐτὴ εἶναι ἑλληνική, καὶ διακηρύσσουν ὅτι δὲν θὰ δεχθοῦν τὸ ὄνομα Μακεδονία νὰ τὸ «κλέψουν» ἄλλοι λαοί, ἐνῷ ταυτοχρόνως ὄχι μόνον δὲν κάνουν τὸ ἴδιο γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ εὐχαρίστως δέχονται νὰ ὀνομάζονται Ἐκκλησίες καὶ ὅσες ἔπαυσαν νὰ εἶναι ὀρθόδοξες, ἀφοῦ δὲν ἀκολουθοῦν τὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων;

Ἐπίσης, τὰ ἐρωτήματα ἐπεκτείνονται.

Εἶναι λιγότερης σημασίας καὶ σπουδαιότητας τὰ θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ θέματα ἀπὸ τὰ πατριωτικὰ καὶ ἐθνικά;

Μποροῦμε νὰ σιωποῦμε γιὰ σοβαρὰ θεολογικὰ θέματα, καὶ μάλιστα ὅταν ὑποστηρίζεται ὅτι καὶ οἱ ἄλλες Ὁμολογίες ποὺ καταδικάστηκαν ἀπὸ τὶς Οἰκουμενικὲς καὶ «Καθολικές» Συνόδους εἶναι Ἐκκλησίες, ἐνῷ ταυτόχρονα διακηρύσσουμε διαπρυσίως ὅτι δὲν θὰ δεχθοῦμε προδοσία σὲ θέματα ἐθνικά; Ποιά προδοσία εἶναι μεγαλύτερη καὶ ποιά ἔχει αἰώνιες συνέπειες, ἡ προδοσία στὰ ἐθνικὰ ζητήματα ἢ ἡ προδοσία στὴν ἀμώμητη καὶ ἄσπιλη αἰώνια καλλονή, πο εἶναι ἡ Ἐκκλησία;

Ἐρωτῶ καὶ ἀπορῶ.

Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος.

Ἀναδημοσίευση τοῦ κύριου ἄρθρου τῆς ἐφημερίδας Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: