ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ; ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΝΤΟΠΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ Η ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΗΡΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ;

 

Τομέας Πληθυσμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν

 

  ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

 

Ὁ Τομέας Πληθυσμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν παρακολουθεῖ τὶς τάσεις γεννητικότητας, θνησιμότητας καὶ μεταναστεύσεως σὲ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ κόσμου ὡς βάση γιὰ τὴν πραγματοποίηση τῶν ἐπισήμων ἐκτιμήσεων καὶ προβλέψεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὸν πληθυσμό. Μεταξὺ τῶν δημογραφικῶν τάσεων ποὺ ἀπεκάλυψαν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δύο εἶναι οἱ ἰδιαιτέρως προεξάρχουσες: ἡ μείωση καὶ ἡ γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ.

Ἑστιάζοντας σὲ αὐτὲς τὶς δύο ἐντυπωσιακὲς καὶ κρίσιμες τάσεις, ἡ παρούσα μελέτη ἐπιλαμβάνεται τοῦ ζητήματος περὶ τοῦ ἐάν ἡ μετανάστευση ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ (replacement migration) εἶναι ἡ λύση στὴν μείωση καὶ τὴν γήρανση τῶν πληθυσμῶν. Ἡ μετανάστευση ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ ἀναφέρεται στὴν παγκόσμια μετανάστευση ποὺ θὰ ἀπαιτεῖτο γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ μείωση τοῦ μεγέθους τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ μείωση τοῦ ἐργασιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ (working age population), καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ γενικὴ γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ.

Ἡ μελέτη ὑπολογίζει τὸ μέγεθος τῆς μεταναστεύσεως ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ καὶ διερευνᾶ τὶς πιθανές ἐπιπτώσεις της στὸ μέγεθος τοῦ πληθυσμοῦ καὶ στὴν ἡλικιακὴ διάρθρωσή του γιὰ μία σειρὰ χωρῶν ποὺ ἔχουν ἀπὸ κοινοῦ ἕνα ἐπίπεδο γεννητικότητας χαμηλότερο ἀπὸ τὸ ἐπίπεδο τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ πληθυσμοῦ τους. Ἐξετάζονται ὀκτώ χῶρες: ἡ Γαλλία, ἡ Γερμανία, ἡ Ἰταλία, ἡ Ἰαπωνία, ἡ Δημοκρατία τῆς Κορέας, ἡ Ρωσικὴ Ὁμοσπονδία, τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο καὶ οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Περιλαμβάνονται, ἐπίσης, δύο περιοχές: ἡ Εὐρώπη καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ χρονικὴ περίοδος ποὺ καλύπτει αὐτὴ ἡ ἔρευνα εἶναι χονδρικῶς μισὸς αἰῶνας, δηλ. ἀπὸ τὸ 1995 ἕως τὸ 2050.

Σύμφωνα μὲ τὶς προβλέψεις τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν περὶ πληθυσμοῦ (μέση παραλλαγή) γιὰ τὴν Ἰαπωνία καὶ κατ’ οὐσίαν γιὰ ὅλες οἱ χῶρες τῆς Εὐρώπης ἀναμένεται ἡ μείωση τοῦ μεγέθους τοῦ πληθυσμοῦ τους μέσα στὰ ἑπόμενα 50 χρόνια. Παραδείγματος χάριν, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἰταλίας, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερα 57 ἑκατομμύρια, προβλέπεται νὰ μειωθεῖ στὰ 41 ἑκατομμύρια ἕως τὸ 2050. Γιὰ τὴν Ρωσικὴ Ὁμοσπονδία ἀναμένεται ἡ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ της ἀπὸ 147 ἑκατομμύρια σὲ 121 ἑκατομμύρια μεταξὺ 2000 καὶ 2050. Ὁμοίως, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἰαπωνίας, ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερα 127 ἑκατομμύρια, προβλέπεται νὰ μειωθεῖ σὲ 105 ἑκατομμύρια ἕως τὸ 2050.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν μείωση τοῦ μεγέθους τοῦ πληθυσμοῦ ἡ Ἰαπωνία καὶ οἱ χῶρες τῆς Εὐρώπης ὑφίστανται μία σχετικὰ γοργὴ διαδικασία γήρανσης τοῦ πληθυσμοῦ. Στὴν Ἰαπωνία, παραδείγματος χάριν, ἐντὸς τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἑπόμενου αἰῶνος ἡ διάμεση ἡλικία (median age) τοῦ πληθυσμοῦ ἀναμένεται νὰ αὐξηθεῖ περίπου κατὰ ὀκτώ ἔτη, δηλαδὴ ἀπὸ 41 σὲ 49 ἔτη. Τὸ ποσοστὸ δὲ τοῦ ἰαπωνικοῦ πληθυσμοῦ ποὺ εἶναι ἡλικίας 65 ἐτῶν καὶ ἄνω ἀναμένεται νὰ αὐξηθεῖ ἀπὸ 17%, σὲ 32%. Παρομοίως, στὴν Ἰταλία ἡ διάμεση ἡλικία τοῦ πληθυσμοῦ θὰ αὐξηθεῖ ἀπὸ τὰ 41 στὰ 53 ἔτη καὶ τὸ ποσοστὸ τοῦ πληθυσμοῦ ποὺ εἶναι ἡλικίας 65 ἐτῶν καὶ ἄνω θὰ αὐξηθεῖ ἀπὸ 18% σὲ 35%.

Βάσει αὐτῶν τῶν ἐκτιμήσεων καὶ προβλέψεων ἡ παρούσα μελέτη ἐξετάζει πέντε διαφορετικὲς ἐκδοχὲς ὅσον ἀφορᾶ τὰ διεθνῆ μεταναστευτικὰ ρεύματα ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ τὴν ἐπίτευξη εἰδικῶν πληθυσμιακῶν στόχων ἤ ἀποτελεσμάτων γιὰ τὶς ὀκτὼ χῶρες καὶ τὶς δύο περιοχές ποὺ ἀναφέρθηκαν παραπάνω. Οἱ πέντε ἐκδοχὲς εἶναι οἱ ἀκόλουθες:

Πρώτη Ἐκδοχὴ: Ἡ μέση μεταβλητὴ τῶν προβλέψεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὅπως αὐτὲς ἀναφέρονται στὴν ἔκθεση World Population Prospects: 1998 Revision («Προοπτικὲς τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ: 1998, ἀναθεωρημένη ἔκδοση»).

Δεύτερη Ἐκδοχή: Ἡ μέση μεταβλητὴ τῆς ἔκθεσης 1998 Revision, ὅπως αὐτὴ τροποποιήθηκε μὲ τὴν ὑπόθεση περί μηδενικῆς μεταναστεύσεως μετὰ τὸ 1995.

Τρίτη Ἐκδοχή: Αὐτὴ ἡ ἐκδοχὴ ὑπολογίζει καὶ ὑποθέτει τὴν μετανάστευση ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ διατηρηθεῖ τὸ μέγεθος τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ στὸ ὑψηλότερο ἐπίπεδο ποὺ θὰ ἔφθανε μὲ τὴν ἀπουσία μεταναστεύσεως μετὰ τὸ 1995.

Τέταρτη Ἐκδοχή: Αὐτὴ ἡ ἐκδοχὴ ὑπολογίζει καὶ ὑποθέτει τὴν μετανάστευση ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ διατηρηθεῖ τὸ μέγεθος τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ (ἀπὸ 15 ἕως 64 ἐτῶν) στὸ ὑψηλότερο ἐπίπεδο, στὸ ὁποῖο θὰ ἔφθανε μὲ τὴν ἀπουσία μεταναστεύσεως μετὰ τὸ 1995.

Πέμπτη Ἐκδοχή: Αὐτὴ ἡ ἐκδοχὴ ὑπολογίζει καὶ ὑποθέτει τὴν μετανάστευση ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ διατηρηθεῖ ἡ δυνητικὴ ἀναλογία ἐξάρτησης (potential support ratio- PSR), δηλαδὴ ἡ ἀναλογία τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ (ἀπὸ 15 ἕως 64 ἐτῶν) πρὸς τὸν ἡλικιωμένο πληθυσμὸ (65 ἐτῶν καὶ ἄνω) στὸ ανώτατο ἐπίπεδο ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ φθάσει μὲ τὴν ἀπουσία μεταναστεύσεως μετὰ τὸ 1995.

Ὁ συνολικὸς καὶ ὁ μέσος ἐτήσιος ἀριθμὸς μεταναστῶν κατὰ τὴν περίοδο 2000-2050 γιὰ κάθε ἐκδοχὴ παρουσιάζονται στὸν Πίνακα 1. Ἡ Πρώτη Ἐκδοχὴ δείχνει τοὺς ἀριθμοὺς τῶν μεταναστῶν ποὺ προϋποτίθενται γιὰ τὶς ὀκτὼ χῶρες καὶ τὶς δύο περιοχές στὴν μέση μεταβλητὴ τῶν προβλέψεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Παραδείγματος χάριν, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν γιὰ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες γιὰ τὴν πεντηκονταετὴ περίοδο εἶναι 38 ἑκατομμύρια καὶ ὁ μέσος ἐτήσιος ἀριθμὸς εἶναι 760 χιλιάδες. Ἡ Δεύτερη Ἐκδοχὴ ὑποθέτει μηδενικὴ μετανάστευση γιὰ ὁλόκληρη αὐτὴν τὴν περίοδο καὶ ὁ πληθυσμὸς που προκύπτει καθὼς καὶ ἡ ἡλικιακή του διάρθρωση γιὰ κάθε περίπτωση δίδεται στὸ κείμενο αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1.  ΚΑΘΑΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΝΑ ΧΩΡΑ,

ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΕΚΔΟΧΗ, 2000-2050

 

Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες οἱ ἀριθμοὶ τῶν μεταναστῶν ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ διατηρηθεῖ τὸ μέγεθος τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ (Τρίτη Ἐκδοχή) εἶναι σημαντικὰ μεγαλύτεροι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἰκάζονται στὴν μέση μεταβλητὴ τῶν προβλέψεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν (Πρώτη Ἐκδοχή). Στὴν Ἰταλία, παραδείγματος χάριν, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν εἶναι 12,6 ἑκατομμύρια (ἤ 251 χιλιάδες κατ’ ἔτος) στὴν Τρίτη Ἐκδοχὴ ἔναντι 0,3 ἑκατομμυρίων (ἤ 6 χιλιάδων κατ’ ἔτος) στὴν Πρώτη Ἐκδοχή. Γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση οἱ ἀντίστοιχοι ἀριθμοὶ εἶναι 47 ἑκατομμύρια ἔναντι 13 ἑκατομμυρίων (ἤ 949 χιλιάδων κατ’ ἔτος ἔναντι 270 χιλιάδων κατ’ ἔτος).

Στὴν Τετάρτη Ἐκδοχὴ, δηλαδὴ προκειμένου νὰ διατηρηθεῖ σταθερὸ τὸ μέγεθος τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ (ἀπὸ 15 ἕως 64 ἐτῶν) οἱ ἀριθμοὶ τῶν μεταναστῶν εἶναι 24 ἑκατομμύρια (ἤ 487 χιλιάδες κατ’ ἔτος) στὴν Τετάρτη Ἐκδοχὴ ἔναντι 17 ἑκατομμυρίων (ἤ 344 χιλιάδες κατ’ ἔτος) στὴν Τρίτη Ἐκδοχή.

Τὸ Σχήμα 1 παριστάνει μιὰ τυποποιημένη σύγκριση παρουσιάζοντας τὶς μεταναστευτικὲς ροὲς ἐκπεφρασμένες σὲ ἑκατομμύρια κατοίκους το 2000. Αὐτὴ ἡ σύγκριση δείχνει ὅτι σὲ σχέση μὲ τὸ μέγεθος τῆς χώρας ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστῶν μεταξὺ 2000-2050 ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ διατηρηθεῖ τὸ μέγεθος τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ (Τετάρτη Ἐκδοχή) εἶναι τὸ ὑψηλότερο γιὰ τὴν Ἰταλία, μὲ 6.500 ἐτησίους μετανάστες ἀνὰ ἑκατομμύριο κατοίκους, μὲ δεύτερη τὴν Γερμανία μὲ 6.000 ἐτησίους μετανάστες ἀνὰ ἑκατομμύριο κατοίκους. Μεταξὺ τῶν χωρῶν καὶ τῶν περιοχῶν ποὺ μελετᾶ αὐτὴ ἡ ἔκθεση, οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες θὰ χρειαστοῦν τὸν μικρότερο ἀριθμὸ μεταναστῶν, περίπου 1.300 ἀνὰ ἑκατομμύριο κατοίκους, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν μείωση τοῦ  ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ της πληθυσμοῦ.

Οἱ ἀριθμοὶ στὴν Πέμπτη Ἐκδοχὴ, ἡ ὁποῖα διατηρεῖ σταθερὴ τὴν δυνητικὴ ἀναλογία ἐξαρτήσεως, εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλη. Στὴν Ἰαπωνία, παραδείγματος χάριν, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν στὴν Πέμπτη Ἐκδοχὴ εἶναι 524 ἑκατομμύρια (ἤ 10,5 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος). Γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν σὲ αὐτὴν τὴν ἐκδοχὴ εἶναι 674 ἑκατομμύρια (ἤ 13 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος).

Σχῆμα 1. Μέσος ἐτήσιος καθαρὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν μεταξὺ 2000-2050

γιὰ νὰ διατηρηθεῖ τὸ μέγεθος τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ

ἀνὰ ἑκατομμύριο κατοίκους τὸ 2000

 

Στὰ σημαντικὰ εὑρήματα αὐτῆς τῆς μελέτης περιλαμβάνονται τὰ ἐξῆς:

– Κατὰ τὸ πρῶτο ἥμισυ τοῦ 21ου αἰῶνα οἱ πληθυσμοὶ τῶν πιὸ ἀναπτυγμένων χωρῶν προβλέπεται νὰ γίνουν μικρότεροι καὶ γηραιότεροι ἐξαιτίας τῆς χαμηλῆς γεννητικότητας σὲ σχέση μὲ αὐτὴν ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ θανόντος πληθυσμοῦ καὶ τῆς αὐξανόμενης μακροβιότητας.

– Μὲ τὴν ἀπουσία μεταναστεύσεως ἡ μείωση τοῦ μεγέθους τοῦ πληθυσμοῦ θὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερη ἀπὸ ἐκείνη ποὺ προβλέπεται καὶ ἡ γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ θὰ εἶναι πιὸ γοργή.

– Μολονότι ἡ γεννητικότητα μπορεῖ νὰ ἀνακάμψει τὶς προσεχεῖς δεκαετίες, λίγοι πιστεύουν ὅτι ἡ γεννητικότητα στὶς πιὸ ἀναπτυγμένες χῶρες θὰ ἀνακάμψει ἀρκούντως ὥστε νὰ φθάσει τὸ ἐπίπεδο ἀντικαταστάσεως τοῦ θανόντος πληθυσμοῦ στὸ προβλεπόμενο μέλλον, καθιστώντας ἔτσι τὴν μείωση τοῦ πληθυσμοῦ ἀναπόφευκτη μὲ τὴν ἀπουσία μεταναστεύσεως ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐντοπίου πληθυσμοῦ.

– Ἡ προβλεπόμενη μείωση καὶ γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἔχουν βαθειὲς καὶ ἐκτεταμένες συνέπειες καὶ θὰ ἀναγκάσουν τὶς κυβερνήσεις νὰ ἐπανεξετάσουν πολλὲς καθιερωμένες πρακτικὲς καὶ προγράμματα σὲ οἰκονομικό, κοινωνικό καὶ πολιτικὸ ἐπίπεδο, συμπεριλαμβανομένων καὶ αὐτῶν ποὺ συνδέονται μὲ τὴν διεθνῆ μετανάστευση.

– Γιὰ τὴν Γαλλία, τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση οἱ ἀριθμοὶ τῶν μεταναστῶν ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι μικρότεροι ἤ συγκρίσιμοι μὲ τὴν πρόσφατη ἐμπειρία τοῦ παρελθόντος. Ἐνῶ αὐτὸ ἰσχύει ἐπίσης γιὰ τὴν Γερμανία καὶ τὴν Ρωσικὴ Ὁμοσπονδία, οἱ μεταναστευτικὲς ροὲς τὴν δεκαετία τοῦ 1990 ἦταν σχετικὰ μεγάλες ἐξαιτίας τὴν ἐπανένωσης τῆς Γερμανίας καὶ τῆς διάλυσης τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης ἀντιστοίχως.

– Γιὰ τὴν Ἰταλία, τὴν Ἰαπωνία, τὴν Δημοκρατία τῆς Κορέας καὶ τὴν Εὐρώπη θὰ χρειασθεῖ ἕνα κατὰ πολὺ ὑψηλότερο ἐπίπεδο μεταναστεύσεως ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔχουν γνωρίσει στὸ πρόσφατο παρελθὸν γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ τους.

– Οἱ ἀριθμοὶ τῶν μεταναστῶν ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ μείωση τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ εἶναι σημαντικὰ μεγαλύτεροι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ συνολικὴ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ ἐὰν αὐτοὶ οἱ μεγαλύτεροι ἀριθμοὶ μεταναστῶν ἀνήκουν στὴν σφαῖρα τῶν ἐπιλογῶν τῶν κυβερνήσεων, τοῦτο ἐξαρτᾶται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ τὶς κοινωνικές, οἰκονομικές καὶ πολιτικὲς συνθῆκες κάθε χώρας ἤ περιοχῆς.

– Ἐὰν οἱ ἡλικίες συνταξιοδοτήσεως παραμείνουν κατ’ οὐσίαν αὐτὲς ποὺ εἶναι σήμερα, ἡ αὔξηση τοῦ μεγέθους τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ διαμέσου τῆς διεθνοῦς μεταναστεύσεως εἶναι ἡ μόνη ἐπιλογὴ γιὰ τὴν μείωση, βραχυπρόθεσμα ἤ μεσοπρόθεσμα, τῆς δυνητικῆς ἀναλογίας ἐξαρτήσεως.

– Τὰ ἐπίπεδα μεταναστεύσεως ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ἀντισταθμισθεῖ ἡ γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ (δηλ. ἡ διατήρηση τῆς δυνητικῆς ἀναλογίας ἐξαρτήσεως) εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλα καὶ σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις συνεπάγονται κατὰ πολὺ περισσότερη μετανάστευση ἀπὸ αὐτὴ ποὺ ὑπῆρχε στὸ παρελθόν.

– Ἡ διατήρηση τῆς δυνητικῆς ἀναλογίας ἐξαρτήσεως στὰ σημερινὰ ἐπίπεδα μονάχα διαμέσου τῆς μεταναστεύσεως ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ φαίνεται ἀνέφικτη λόγω τῶν ἐξαιρετικὰ μεγάλων ἀριθμῶν μεταναστῶν ποὺ θὰ ἀπαιτοῦντο.

– Στὶς περισσότερες περιπτώσεις ἡ δυνητικὴ ἀναλογία ἐξαρτήσεως θὰ μποροῦσε νὰ διατηρηθεῖ στὰ σημερινὰ ἐπίπεδα μὲ τὴν αὔξηση τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τοῦ ἡλικιακῶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ χονδρικῶς στὰ 75 ἔτη.

– Οἱ νέες προκλήσεις ποὺ δημιουργοῦνται μὲ τὴν μείωση καὶ τὴν γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἀπαιτήσουν ἀντικειμενικές, ἐμπεριστατωμένες καὶ ἀναλυτικὲς ἐπαναξιολογήσεις πολλῶν καθιερωμένων πρακτικῶν καὶ προγραμμάτων σὲ οἰκονομικό, κοινωνικό καὶ πολιτικὸ ἐπίπεδο. Τέτοιες ἐπανεκτιμήσεις θὰ πρέπει νὰ βασίζονται σὲ μιὰ μακροπρόθεσμη προοπτική. Στὰ κρίσιμα ζητήματα ποὺ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν σὲ αὐτὲς τὶς ἐπανεκτιμήσεις περιλαμβάνονται: α) οἱ κατάλληλες ἡλικίες συνταξιοδοτήσεως, β) τὰ ἐπίπεδα, οἱ τύποι καὶ ὁ χαρακτῆρας τῶν συνταξιοδοτικῶν και ὑγειονομικῶν παροχῶν γιὰ τοὺς ἡλικιωμένους, γ) ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, δ) τὰ ἐκτιμώμενα ποσὰ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν συνταξιοδοτικῶν καὶ τῶν ὑγειονομικῶν παροχῶν γιὰ τὸν αὐξανόμενα γηραιὸ πληθυσμό,  ε) οἱ πολιτικὲς καὶ τὰ προγράμματα ποὺ συνδέονται μὲ τὴν διεθνῆ μετανάστευση, καί συγκεκριμένα μὲ τὴν μετανάστευση ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ, καὶ τὴν ἐνσωμάτωση μεγάλων ἀριθμῶν προσφάτων μεταναστῶν καὶ τῶν ἀπογόνων τους.

Πηγή: https://www.un.org/esa/population/publications/migration/execsum.pdf

Ἔτος δημοσιεύσεως τῆς ἄνω ἐκθέσεως: 2000

Ἡ μετάφραση ἔγινε ἀπὸ τὰ ἀγγλικά.

Μετάφραση: Σωτήρης Γιαννέλης

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: