«Τολμᾶς νὰ ζεῖς, ν’ ἀντικρύζεις τὸ φῶς τοῦ ἡλίου καὶ νὰ ἔρχεσαι στὴν Ἀγορὰ, ζωντανὸ μνημεῖο ντροπῆς καὶ ὄνειδος τῆς πατρίδας!»

                                                                                                                                                          

Οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ τὴν ἧτταν Λυσικλέους μὲν τοῦ στρατηγοῦ θάνατον κατέγνωσαν Λυκούργου τοῦ ῥήτορος κατηγορήσαντος. οὗτος γὰρ τῶν τότε ῥητόρων μέγιστον ἔχων ἀξίωμα καὶ δώδεκα μεν ἔτη τὰς προσόδους τῆς πόλεως διοικήσας ἐπαινουμένως βίον δ’ ἐζηκὼς ἐπ’ ἀρετῇ περιβόητον πικρότατος ἦν λόγος ἐν τοῖς λόγοις κατήγορος. γνοίη δ’ ἄν τις αὐτοῦ τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἀξίαν καὶ πικρίαν ἐν οἷς τοῦ Λυσικλέους κατηγορῶν λέγει, Ἐστρατήγεις, ὦ Λύσικλες, καὶ χιλίων μὲν πολιτῶν τετελευτηκότων, δισχιλίων δ’ αἰχμαλώτων γεγονότων, τροπαίου δὲ κατὰ τῆς πόλεως ἑστηκότος, τῆς δ’ Ἑλλάδος ἁπάσης δουλευούσης, καὶ τούτων ἁπάντων γεγενημένων σοῦ ἡγουμένου καὶ στρατηγοῦντος τολμᾷς ζῆν καὶ τὸ τοῦ ἡλίου φῶς ὁρᾶν καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβάλλειν, ὑπόμνημα γεγονὼς αἰσχύνης καὶ ὀνείδους τῇ πατρίδι.

 

Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη Ἱστορική, Βιβλίο, XVI, 88

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: