ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

 

Μεσ’ στὴ σγουρήσου φλόγα τυλιγμένος,

στην πιο αψηλη κορφη στο Καθαρτήρι,

στέκεις ορθος και συντηρας το Γένος

Το άναντρο εσυ της Λησμονιας ποτήρι

δεν καταδέχτηκες να πιεις, αντάρα

να μην πλακόσει το μυαλο, χατήρι

να μη σου κάμει ο Θεος κι αλησμονιάρα

μη σκορπιστει στα μάβρα κυπαρίσια

του αντρους η πιο τρανη αρετη, η Λαχτάρα.

Περήφανη ψυχη παληκαρίσια,

απόξω απ’ της Παράδεισος τη θύρα,

την γκρίζα κεφαλη κρατώντας ίσια,

ζητιάνος συ δε γίνεσαι στη μοίρα·

δε θες να μπεις και στη γλυκεια ζαλάδα

της βουρκιασμένης εφτυχιας την πύρα

που σ’ έκαιγε να σβύσεις, την Ελάδα!

Περίσια για Παράδεισό ’σαι αντάρτης

και λαχταρας της γης την αγριάδα.

Τα χελιδόνια γύρισαν κι ο Μάρτης

χλωρος σε μιαν καινούργια Λάβρα ανθίζει·

Δραγούμη, ανοίξαν οι ψυχες και θάρτεις

τη γης ξανα να πιάσεις μετερίζι·

βγάλε το ματομένοσου μαντήλι,

παιχνίδι ’ναι η ζωη και παιχνιδίζει

πα στα χοντρα φιλήδονάσου χείλη·

γιομόσαν τα κορμια ψυχη κι αντράλα

κι άντρες λεβέντες γίναν οι γραικύλοι.

Ω λύκαινα Παληκαρια, το γάλα

της λεφτεριας τον βύζαξες και τόρα,

μονιας, σε γάβρο στεναγμο καβάλα,

λιγνος Ακρίτας τρογυρνάει τη χώρα,

τα σύνορα μετράει, μετράει το νούμας,

τον κίντυνο νογάει κι ορμάει με φόρα,

μπλάβη αστραπη στην άκρα του γκρεμούμας!

2/10/1940

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: