ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)

«Γνωρίζω ὅτι θὰ μὲ κρεμάσετε. Ὅ,τι ἔκαμα τὸ ἔκαμα ὡς Ἕλλην Κύπριος ὅστις ζητεῖ τὴν Ἐλευθερίαν του. Τίποτα ἄλλο»

«Θ’ ἀκολουθήσω μὲ θάρρος τὴ μοίρα μου. Ἴσως αὐτὸ νὰ ‘ναι τὸ τελευταῖο μου γράμμα. Μὰ πάλι δὲν πειράζει. Δὲν λυπᾶμαι γιὰ τίποτα. Ἄς χάσω τὸ κάθε τί. Μία φορὰ κανεὶς πεθαίνει. Θὰ βαδίσω χαρούμενος στὴν τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τὶ αὔριο; Ὅλοι πεθαίνουν μία μέρα. Εἶναι καλὸ πράγμα νὰ πεθαίνει κανεὶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὥρα 7:30. Ἡ πιὸ ὄμορφη μέρα τῆς ζωῆς μου. Ἡ πιὸ ὄμορφη ὥρα. Μὴ ρωτᾶτε γιατὶ»

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΡΙΓΟΥΜΕ Ή ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: