Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

De la discussion jaillit la lumiere

Ἀπὸ τὴ συζήτηση προκύπτει τὸ φῶς, λέει τὸ γαλλικὸ ρητό. Αὐτὸ ὅμως ἀκριβῶς εἶναι ποὺ δὲ θέλουν οἱ ἀμερικανοί, τὸ φῶς. Κάποτε παρουσίασαν στὸ Μέγα Ναπολέοντα ἕναν πράκτορα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ πρότειναν νὰ τὸν παρασημοφορήσει, ἐπειδή, εἶπαν, εἶχε προσφέρει ὕπατες ὑπηρεσίες στὸ γαλλικὸ ἔθνος. Καὶ ὁ Μέγας Ναπολέων ἀπάντησε: «λεφτὰ μποροῦμε νὰ τοῦ δώσουμε ὅσα θέλει, τὰ παράσημα ὅμως τὰ ἔχομε γι’ ἄλλους ἀνθρώπους». Ὁ Μέγας Ναπολέων, ὡς γνωστόν, ἦταν εὐρωπαῖος πολιτικός. Καὶ ἦταν καὶ φιλόσοφος -ἐξ οὗ καὶ Μέγας. Ἤξερε δηλαδὴ ὅτι σκοπὸς τῆς κάθε εἴδους πολιτικῆς ἦταν ἡ ἠθικὴ δόμηση τῶν κοινωνιῶν, ὅτι λόγῳ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ ὑπῆρχε ἡ πολιτικὴ καθόλου. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ Ναπολέοντας ἐξέφραζε μία εὐρωπαϊκὴ παράδοση 2.500 ἐτῶν ποὺ ἄρχισε στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἡ πολιτικὴ δὲν εἶναι αὐτοσκοπός, φασαρία κατανομῆς ὑπουργείων, «ἁρμοδιοτήτων» καὶ συμφερόντων, ἀλλὰ μέσον πρὸς ἕναν σκοπό: τὴν ἠθικὴ δόμηση τῶν κοινωνιῶν καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἠθικὴ δόμηση δὲν ὑπάρχει ὅταν ὁ ὑπόκοσμος τῆς πολιτικῆς γίνεται ἡ ἐπίσημη ἔκφρασή της.

Πρέπει ὅμως εὐθὺς νὰ σπεύσομε πρὸς ὁρισμένες διευκρινίσεις: Ὁ ὑπόκοσμος τῆς πολιτικῆς, δηλαδή οἱ «μυστικὲς ὑπηρεσίες», εἶναι συστατικὸ στοιχεῖο τῆς πολιτικῆς, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπο ποὺ καὶ ἡ ἀφόδευση εἶναι προϋποθετικὸς ὅρος ὑπάρξεως παντὸς ζωϊκοῦ ὀργανισμοῦ. Ἀπὸ ὀντολογικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως ἡ τροφὴ καὶ ἡ ἀφόδευση ἀποτελοῦν ταυτόσημες ἔννοιες, τῆς δευτέρας μάλιστα πολὺ μεγαλύτερης σπουδαιότητος ἀπὸ τὴν ἄλλη. Γιατί νηστεία μερικῶν ἡμερῶν ἢ ἑβδομάδων κανένα καταστροφικὸ ἀποτέλεσμα δὲν φέρει, ἀδράνεια ὅμως τοῦ ἐντέρου κατὰ ἴσο διάστημα ὁδηγεῖ ἢ στὸ θάνατο ἢ στὸ χειρουργεῖο. Ὅμως μιλοῦμε πάντα περὶ φαγητοῦ μόνον, ἐπειδὴ μόνον σ’ αὐτὸ ἀναγνωρίζουμε πολιτιστικὴ ἐξέλιξη (παρ’ ὅλον φυσικὰ ποὺ τὰ ἀφοδευτήρια εἶναι ἄσφαλτα δείγματα λαῶν καὶ πολιτισμῶν). Ἀπὸ ἐννοιολογικῆς ἀπόψεως ἡ ἁβροδίαιτος κυρία ποὺ τρώει ἕνα κομμάτι κρέας στὸ καλύτερο ρεστωράν τῆς Νέας Ὑόρκης κάνει ἀκριβῶς τὸ ἴδιο ποὺ ἔκανε ὁ πρὸ χιλιάδων χρόνων πρόγονός της, ὁ ὁποῖος ἔτρωγε τὸ ἴδιο κρέας ὠμὸ ἀπὸ τὰ σπλάχνα τοῦ φρεσκοσκοτωμένου ζώου. Κανένας ὅμως δὲν περιμένει, ἐπειδὴ οἱ ἔννοιες βιολογικῶς συμπίπτουν, νὰ μπεῖ σ’ ἕνα ρεστωράν καὶ νὰ τοῦ σερβίρουν ἕνα κοτόπουλο σφαγμένο καὶ μὲ τὰ φτερὰ στὸ πιάτο. Κάτι τέτοιο θὰ ἀποτελοῦσε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ προσβολὴ τῆς προσωπικότητος, ἀφοῦ ὁ σερβιτόρος θὰ θεωροῦσε τὸν πελάτη του πρωτόγονο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/08/%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83/

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: