Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ὁ γεωγραφικὸς παράγων, ἡ στρατηγικὴ θέση στὴν «Ἐνδιάμεσο Περιοχὴ» μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀσίας, σὲ συσχετισμὸ μὲ τὴν παρουσία πλούσιων κοιτασμάτων ὑδρογονανθράκων ἀναβαθμίζουν τὴν γεωπολιτικὴ θέση τῆς Ἑλλάδος διεθνῶς.
Δυστυχῶς, ἡ ἀσθενὴς γεωοικονομικὴ κατάσταση τῆς χώρας, τὸ τεράστιο χρέος καὶ ἡ «θεσμικὴ» ἀνεργία δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀξιοποίηση τῆς γεωπολιτικῆς ὑπεραξίας τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς ἐπενδύει σὲ ἕναν πληθυσμὸ πού συνεχῶς μειώνεται.
Ἡ ἀσφυκτικὴ πρόσδεση τῆς Ἑλλάδος στὸ Γερμανικὸ ἅρμα τῆς Ευρωζώνης, ἡ σύγκρουση Ρωσσίας καὶ ΝΑΤΟ καὶ ἡ Κινεζικὴ διείσδυση στὰ Βαλκάνια παρεμποδίζουν τὴν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία, τὴν ἀνάταξη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν προστασία τῶν συνόρων τῆς χώρας.
Ἡ ἀνάγκη ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος προβάλλει ἐπιτακτική, μακριὰ ἀπὸ τὶς ἠπειρωτικὲς δυνάμεις (Ευρωζώνη, Ρωσσία, Κίνα). Ἡ ἐπανασύνδεση μὲ τὶς δυνάμεις τῆς θαλάσσης διασφαλίζει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ὅπως καὶ στὸ παρελθόν.
Ἡ στρατηγικὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κατὰ τῆς «παγκοσμιοποίησης», σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν συνεννόηση τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰσραήλ, τὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Κύπρο, θὰ ἐπιτρέψει τμηματικὴ ἐπέκταση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης, μὲ ἄμεσες ὠφέλειες γιὰ τὸν χειμαζόμενο Ἑλληνικὸ λαὸ ἀπὸ τὰ τιμωρητικὰ «μνημόνια» καὶ τὶς ἀνθελληνικὲς συνωμοσίες τοῦ ΝΑΤΟ (Αἰγαῖον, Πρέσπες, «μεγάλη Ἀλβανία»).
Ἡ «Ἐνδιάμεσος Περιοχὴ» τοῦ πλανήτου εὑρίσκεται στὸ κέντρο μεταξὺ Ἀσίας καὶ Δυτικῆς Εὐρώπης, Ἀφρικῆς καὶ Βορείου Κύκλου καὶ θεωρεῖται ἡ Βαλκανικὴ χερσόνησος καὶ ἡ Μικρὰ Ἀσία ὡς ἑνιαία ἠπειρωτικὴ γῆ, χωριζομένη στὰ δύο ὑπὸ τοῦ Αἰγαίου πελάγους καὶ ἔχουσα ἰδιαιτέρα στρατηγικὴ σημασία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἡροδότου (484-426 π.Χ.) μέχρι σήμερον.

Κωνσταντίνος Κόλμερ, Ἡ Γεωπολιτικὴ Ὑπεραξία τῆς Ἑλλάδος, ἐκδόσεις «Λιβάνη», Ἀθήνα, 1919

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: