ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Βασικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὡς οὗτος ὁλοκληρώνεται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τουρκοκρατίας, εἶναι τὰ ἀκόλουθα:

α) τὸ μυθικὸν

Ἰσχυρὰν βίωσιν τοῦ μύθου, τοῦ μυθικοῦ, πραγματώνουν μόνον λαοὶ οἱ ὁποῖοι ἔζησαν τὸ μεγαλεον καὶ ἰδίως τὴν πτῶσιν μις αὐτοκρατορίας διὰ νὰ καταστοῦν μετέπειτα ἀνέστιοι καὶ ὡς ἐν διασπορᾷ.

Ὅπως εἰς τοὺς ἑλληνιστικοὺς χρόνους τὸ ἑλληνικὸν πνεῦμα ἀνεμετρεῖτο μὲ τὸ χάος, οὕτω καὶ εἰς τὸ Βυζάντιον διερευνᾷ τὴν μεταφυσικήν. Ὁ Λόγος ἵσταται πρὸ τῶν συμφορῶν εἰς τὴν ἤρεμον αὐτάρκειάν του «μέτρον», ἐνῷ ὁ μύθος ἀπαξιώνει πᾶσαν ἐπικύρωσιν τῆς λογικῆς. Ὁ μῦθος ἐνσκήπτει ὡς ρομφαία τραγικότητος, ἐκεῖ ἔνθα τὸ ἀνικανοποίητον διαλαμβάνει τὸ ποθητόν, ὅπου ἀκριβῶς ἡ μοῖρα συντρίβεται ὡς πραγματικότης.

Οἱ ὠχροί, συγκεκινημένοι «ραγιάδες» τῶν πρώτων χρόνων τῆς τουρκοκρατίας θὰ μεταποιηθοῦν συντόμως δωρικῶς, διότι ἡ μυθοποίησις τῆς Ἁλώσεως ὁσημέραι συνειδητοποιεῖται ὁλονὲν περισσότερον εἰς γεγονὸς πνευματικὸν ἐντὸς τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Ὁ κόσμος τῶν γεγονότων θὰ μεταμορφωθῆ πλέον μόνον διὰ τῆς πράξεως. Ἡ μέθη τῆς ἐλπίδος, ἀντλοῦσα ἀπὸ τὴν ἀπόγνωσιν ἤ τὰς ἰδίας αὐτῆς δυνάμεις, κινεῖ εἰς δρᾶσιν, διὰ νὰ καταστῇ πραγματικὸν τὸ ἀπραγματοποίητον.1

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Συμφέρει τὴν Ἑλλάδα ἡ συγκρότηση ἀνεξαρτήτου Κουρδιστάν;

Ἡ περικύκλωση τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ Κούρδους καὶ Ἀλβανούς

τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

 

α) Ἀνάγκη, ἰσχὺς καὶ βία

Ἡ ἀνάγκη εἶναι ἡ πλέον βασικὴ κινητήριος δύναμη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας. Εἶναι τὸ ἀκριβὲς ἀντίθετο τῆς ἐλευθερίας. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ, στὶς 8 Νοεμβρίου 2016, ἐκέρδισε τὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογές, δηλώνοντας ὅτι ἐπεβλήθη ὡς ἀπολύτως ἐλεύθερος ἀπὸ κάθε χρηματικὴ ἀνάγκη, ἐφ’ὅσον προηγουμένως εἶχε οἰκοδομήσει μία τεραστία περιουσία ποὺ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ χρηματοδοτήσῃ μόνος του τὴν ἐκλογική του ἐκστρατεία, σὲ ἀντίθεση μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους τῆς ἀμερικανικὴς ἱστορίας ποὺ ἐχρειάζοντο τὰ χρήματα τῶν ἄλλων.

Ἡ κομμουνιστικὴ Κίνα ἐπὶ Μάο ἐπίστευε ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ μὲ τὴν σοσιαλιστικὴ ὀργάνωση τῆς κινεζικῆς κοινωνίας. Ἀλλὰ ὁ διάδοχός του Ντὲνγκ Σιάοπινγκ ἐδήλωσε ὅτι ἡ ἰσχὺς  ποὺ σὲ καθιστᾷ ἐλεύθερο, ἐβασίζετο στὴν συσσώρευση κεφαλαίου, ὅπως ἔκαμε ὁ Τράμπ.

Τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα ποὺ ἔδωσε ἀπάντηση σὲ ὅλα, συνδέει τὴν ἀνάγκη μὲ τὴν βία, καὶ ἡ ἰδεολογία τοῦ φασισμοῦ ποὺ βασίζεται στὴν φύση ὡς τὴν βάση τῆς ἀνθρωπίνης συμπεριφορᾶς, θεωρεῖ τὴν βία ὡς τὴν ὑπερτάτη ἀνθρωπίνη ἀνάγκη ἰσχύος ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὸν συνεχῆ πόλεμο. Ὁ Χριστὸς δίδει τὴν μόνη ἐναλλακτικὴ λύση ἀντικαθιστῶντας τὴν ἀνάγκη τοῦ ὑλικοῦ συμφέροντος μὲ τὴν ἀνάγκη τῆς ἀπολύτου ἀγάπης ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο πνευματικὰ ἐλεύθερο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὑπάρχει ἕνα θέμα στὸ ὁποῖο τὸ κυβερνῶν κόμμα Δικαιοσύνης καὶ Ἀνάπτυξης τῆς Τουρκίας (AKP) καὶ τὸ κύριο κόμμα τῆς ἀντιπολίτευσης, τὸ Ρεπουμπλικανικὸ Λαϊκὸ Κόμμα (CHP), συμφωνοῦν πλήρως: ἡ πεποίθηση ὅτι τὰ ἑλληνικὰ νησιὰ εἶναι κατεχόμενο τουρκικὸ ἔδαφος καὶ πρέπει νὰ ἀνακαταληφθοῦν. Ἡ πεποίθηση αὐτὴ εἶναι τόσο ἰσχυρὴ ὥστε οἱ ἡγέτες καὶ τῶν δύο κομμάτων ἔχουν ἐκφράσει δημόσια τὴν ἀπειλὴ εἰσβολῆς στὸ Αἰγαῖο.

Ἡ μόνη διαφωνία μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν προσπάθειά τους νὰ ἀποδείξουν ποιό εἶναι πιὸ ἰσχυρὸ καὶ πατριωτικὸ καὶ ποιό διαθέτει τὸ θάρρος νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀπειλὴ ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας. Ἐνῶ τὸ CHP κατηγορεῖ τὸ AKP, τὸ κόμμα τοῦ προέδρου Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογᾶν, ὅτι ἐπιτρέπει στὴν Ἑλλάδα νὰ κατέχει τουρκικὰ ἐδάφη, τὸ AKP ἐπικρίνει τὸ CHP, τὸ ἱδρυτικὸ κόμμα τῆς Τουρκίας, ὅτι ἐπέτρεψε στὴν Ἑλλάδα νὰ πάρει τὰ νησιὰ μέσω τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης τοῦ 1924, τῆς Συνθήκης Ἰταλίας–Τουρκίας τοῦ 1932 καὶ τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων τοῦ 1947, ἀναγνωρίζοντας τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ὡς ἑλληνικὸ ἔδαφος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποῦ βρέθηκαν τόσοι Ἕλληνες νὰ χλευάζουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας, νὰ ἀπαξιώνουν κάθε τί ποὺ ἐμφανίζεται ἑλληνικό, νὰ καταδικάζουν κάθε πολιτικὴ ποὺ ὑπερασπίζεται ἐδάφη καὶ κυριαρχίες τῆς χώρας καὶ νὰ περηφανεύονται ὅτι εἶναι ἀντιεθνικιστές; Μά, στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, στὰ ἀπομεινάρια μίας ἐμμονικῆς ἀριστερᾶς καί, κυρίως, στὰ κονδύλια ἀμερικανικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ἱδρυμάτων, ποὺ μετὰ τὸ ’80 χρηματοδότησαν ἀνθρώπους σὲ χῶρες ὅπου ἡ ἔννοια πατρίδα ἦταν φρένο στὴν παγκοσμιοποίηση.

Ἐπειδὴ ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι τὸ αὔριο τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Καὶ ὁ μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθυστερήσει τὸ χτίσιμό του εἶναι τὰ σύνορα. Οἱ πατρίδες. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν πατρίδες δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ σύνορα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

UPPER MACEDONIA: HISTORICAL AND GEOGRAPHICAL REVIEW


MAP OF UPPER MACEDONIA ANCIENT REGIONS

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Present-day Western Macedonia, a region bounded by mountain ranges of varying size and traversed by the river Haliakmon, belonged to the mountainous Upper Macedonia of antiquity, which extended beyond the borders of modern Greece and took in the river Erigon, lakes Achris (Achrid) and Prespa and the lands bounded by the Dautika, Babuna and Dren mountains to the north (fig. 1).

During the second millenium BC this region was a stopping-point in the migrations of the ‘far-wandering’ family of north-western Greek tribes, which included the Macedonians and the Dorians (Herodotus 1.56, 8.137-139; Thucydides 2.99). After a series of migrations, one branch of the family, the Argead Macedonians, who were ruled by the Temenidis, descendants of Temenos, the son of Heracles, settled in the area around Olympus. In the early 7th century BC, under their first known king, Perdiccas, they founded the state of Aegae. From Aegae which according to a later tradition was founded by the Argive Karanos in the 8th century BC and later from Pella, in about 400 BC, they continued to expand outwards for many centuries. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ σημερινὴ Δυτικὴ Μακεδονία, περιοχὴ ποὺ ὁρίζεται ἀπὸ μικροὺς καὶ μεγάλους ὀρεινοὺς ὄγκους καὶ διατρέχεται ἀπὸ τὸν ποταμὸ Ἁλιάκμονα, ἀνήκει στὴν Ἄνω – ὀρεινὴ – Μακεδονία τῶν ἀρχαίων, ἡ ὁποία ἐκτεινόταν πέρα ἀπὸ τὰ σημερινὰ ἑλληνικὰ σύνορα καὶ περιελάμβανε τὸν ποταμὸ Ἐριγώνα, τὶς λίμνες Ἀχρίδα καὶ Πρέσπες καὶ τὶς περιοχὲς μέχρι τὰ ὄρη Dautika, Babuna, Dren στὰ βόρεια.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δεύτερης χιλιετίας π.Χ. ὑπῆρξε σταθμὸς τῆς πορείας τοῦ «πολυπλάνητου» ἔθνους τῶν βορειοδυτικῶν ἑλληνικῶν φύλων, στὰ ὁποῖα ἀνῆκαν οἱ Μακεδόνες καὶ οἱ Δωριεῖς (Ἡρόδοτος 1.56, 8.137-139, Θουκυδίδης 2.99). Ἕνας κλάδος τους, οἱ Ἀργεάδες Μακεδόνες, στοὺς ὁποίους βασίλευαν οἱ Τημενίδες, ἀπόγονοι τοῦ Τημένου, γιοῦ τοῦ Ἡρακλῆ, μετὰ ἀπὸ διαδοχικὲς μετακινήσεις ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ τοῦ Ὀλύμπου. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 7ου π.Χ. αἰ., μὲ πρῶτο γνωστὸ βασιλιὰ τὸν Περδίκκα, ἵδρυσαν τὸ κράτος τῶν Αἰγῶν. Ἀπὸ τὶς Αἰγές, ποὺ σύμφωνα μὲ μεταγενέστερη παράδοση ἱδρύθηκαν ἀπὸ τὸν Ἀργεῖο Κάρανο τὸν 8ο π.Χ. αἰ., καὶ ἀργότερα τὴν Πέλλα, γύρω στὸ 400 π.Χ., συνέχισαν τὴν ἐπεκτατική τους δράση γιὰ πολλοὺς αἰῶνες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕIΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ

 ΡΩΜΑΝΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ὑπὸ Ἰωάννου Σ. Ρωμανίδου

29 Ἰανουαρίου 1992

Οἱ Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τοῦρκοι καὶ Ἀλβανοί μᾶς θεωροῦν ὄχι ἀπελευθερωτικές, ἀλλὰ κατακτητὲς τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Θράκης, τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς Κρήτης, καὶ οἱ Τοῦρκοι ἐπιπλέον, μαζὶ μὲ τοὺς Βρετανούς, μᾶς θεωροῦν ὅτι προσπαθήσαμε νὰ κατακτήσομε τὴν Κύπρον. Ὅλα αὐτὰ ἰσχυρίζονται οἱ γείτονές μας βάσει τοῦ διεθνοῦς δικαίου.

Α) Ἀνακεφαλαίωση τοῦ προβλήματος

1) Ἡ Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία καὶ Τουρκία διαμόρφωσαν τὸ διεθνὲς δίκαιο κατὰ τρόπον ὥστε ἔξω ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Ἑλλάδα τοῦ 1827-36 νὰ μὴν ὑπάρχουν ὑποψήφιοι Ἕλληνες γιὰ ἀπελευθέρωση. Δὲν ἀρκεῖ ἐδάφη νὰ ἦταν κάποτε Ἑλληνικά. Θὰ ἔπρεπε σ’ αὐτὰ τὰ κάποτε Ἑλληνικὰ ἢ Μακεδονικὰ ἐδάφη νὰ ὑπῆρχαν ὑποψήφιοι Ἕλληνες γιὰ ἀπελευθέρωση. Σὲ περίπτωση ποὺ δὲν ὑπῆρχαν Ἕλληνες, τότε πρόκειται γιὰ κατάκτηση. Ἐξ’ ἀπόψεως τῶν συνταγμάτων, τῶν Πρωτοκόλλων, καὶ τῆς περὶ Κοραῆ νομοθεσίας τοῦ 1827, δὲν ὑπῆρχαν πλέον Ἕλληνες, Hellenes-Grecs, Younan μὲ ἀνάγκη ἀπελευθερώσεως. Ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1827-1836 ὑπῆρχαν μόνον ἑλληνόφωνοι Ρωμαῖοι, Grecs, Roum. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ (ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ) ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΛΑΒΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

I. ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στὸ ἄρθρο αὐτὸ θὰ ὑποστηρίξουμε ὅτι οἱ ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα (οἱ Σκοπιανοί) εἶναι Ἕλληνες στὴν καταγωγή. Πρόκειται περὶ ἐκσλαβισμένων γλωσσικὰ Ἑλλήνων. Δυστυχῶς ἡ ἐπίσημη θέση τοῦ σύγχρονου Ἑλληνικοῦ κράτους εἶναι ὅτι οἱ Σλαβομακεδόνες εἶναι Σλάβοι ἢ Βούλγαροι. Τέτοια εἶναι ἡ ἔλλειψη γνώσης τῶν σύγχρονων Ἑλλήνων στὰ ἐθνολογικὰ θέματα καὶ στὰ θέματα καταγωγῆς τῶν λαῶν, ποὺ ἀδιακρίτως χαρακτηρίζουν τοὺς Σλαβομακεδόνες Σλάβους καὶ Βούλγαρους, λὲς καὶ οἱ Βούλγαροι εἶναι Σλάβοι. Ἂς ἀποφασίσουν λοιπὸν τί εἶναι: Σλάβοι ἢ Βούλγαροι; Οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες ἀγνοοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι πολλοὶ Σκοπιανοὶ κατάγονται ἀπὸ τὴ λεγόμενη «Αἰγαιακή» Μακεδονία καὶ ὅτι ἦταν δίγλωσσοι (μιλοῦσαν δηλαδὴ Ἑλληνικὰ καὶ Σλαβομακεδονικά). Ἄρα τί ἄλλο θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι οἱ Σκοπιανοὶ ἐκτὸς ἀπὸ Ἕλληνες Μακεδόνες ποῦ ἐκσλαβίστηκαν γλωσσικά; Διαφορετικά, οἱ Ἕλληνες θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦν τὶς θεωρίες τοῦ Φαλμεράϊερ περὶ τοῦ δῆθεν ἐκσλαβισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Δὲν μποροῦν δηλαδὴ οἱ Ἕλληνες νὰ λένε ὅτι οἱ σλαβόφωνοι ποὺ κατοικοῦν στὴν Ἑλλάδα εἶναι Ἕλληνες στὴν καταγωγή, ἐνῶ οἱ σλαβόφωνοι τῶν Σκοπίων, ποὺ κατοικοῦν λίγα χιλιόμετρα πιὸ πέρα, εἶναι Σλάβοι. Ἢ οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδας ποὺ ὁμιλοῦν καὶ τὰ σλαβομακεδονικὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ Σλάβοι ὅπως καὶ οἱ Σκοπιανοὶ ἢ οἱ Σκοπιανοὶ εἶναι καὶ αὐτοὶ Ἕλληνες, ὅπως οἱ ἐν Ἑλλάδι ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα. Οἱ Ἕλληνες ὅμως τῶν ἀρχῶν τοῦ προηγούμενου αἰῶνα ἦταν πολὺ περισσότερο κατατοπισμένοι καὶ θεωροῦσαν τοὺς ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα ὡς Ἕλληνες, ἀπογόνους τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων, καὶ ὄχι ὡς Βούλγαρους καὶ ὅτι τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα σχετιζόταν μὲ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα. Αὐτὸ τὸ ἔκαναν καὶ ὡς ἀντίδραση πρὸς τὴν ἐπεκτατικὴ πολιτικὴ τῶν Βουλγάρων ποὺ βάπτιζαν κάθε σλαβόφωνο κάτοικο τῆς Μακεδονίας ὡς Βούλγαρο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Θεωρίες περὶ ἔθνους

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων λαϊκῶν ἐπαναστάσεων τοῦ 18ου αἰῶνα στὸν δυτικὸ κόσμο, οἱ ὁποῖες κατέληξαν στὸν σχηματισμὸ τῶν πρώτων ἐθνικῶν ἀστικῶν κρατῶν, τὸ πρόβλημα τῆς διατύπωσης ἑνὸς ἔγκυρου καὶ περιεκτικοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἔθνους ταλανίζει τοὺς μελετητὲς τοῦ ἐθνικοῦ φαινομένου. Ἔκτοτε ἡ σχετικὴ διαπραγμάτευση φαίνεται νὰ ἔχει καταλήξει σὲ ἀδιέξοδο, καθὼς διατυπώνονται συνεχῶς νέες θεωρίες, ἐνῶ ἀναδιατυπώνονται οἱ παλιές, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ διαρκὴς συζήτηση περὶ ἔθνους νὰ ἔχει καταντήσει πρὸ πολλοῦ ἕνα διανοητικὸ παίγνιο σίγουρα μπερδεμένο καὶ μᾶλλον πληκτικό.

Ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἐθνικὸ βίωμα ἀπαντᾶται σὲ πλείστους ὅσους λαοὺς ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καταδεικνύει ὅτι ὁ περιβόητος ὁρισμὸς τοῦ ἔθνους δὲν ἀφορᾶ, τελικῶς, τόσο τὴν θέσπιση ἐπιστημονικῶς ἔγκυρων κριτηρίων μεταξὺ τῶν εἰδικῶν μελετητῶν, ὅσο τὸν ἔντονα πολιτικὸ χαρακτήρα ποὺ ἀπέκτησε ἡ ἐν λόγῳ ἔννοια, ὑπὸ τὴν ἀποκλειστικὴ καὶ μονοσήμαντη διάστασή της ὡς ἔθνος-κράτος, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Νεωτερικότητας, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τὴν ἀνάδειξη τῶν ἀστικῶν κοινωνιῶν στὴν Δύση. Ἐπὶ χιλιάδες χρόνια τὸ ζήτημα αὐτὸ οὐδόλως εἶχε ἀπασχολήσει, παρὰ τὴν κατάδηλη ὕπαρξη τῶν ἐθνῶν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ!

 

 

Ἀγαπητοὶ φίλοι καὶ ἀναγνῶστες τοῦ ἰστοτόπου

Σᾶς ζητοῦμε νὰ ἀφιερώσετε λίγο ἀπὸ τὸν χρόνο σας γιὰ νὰ παρακολουθήσετε μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα διάλεξη μὲ θέμα «Ἡ δημιουργία τοῦ χρήματος στὸ σύγχρονο νομισματικὸ σύστημα» ἀπὸ τὸν κ. Σπύρο Λαβδιώτη.

Ὅλοι μας ἔχουμε διαβάσει καὶ ἀκούσει ἀναλύσεις ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς θὰ ἔχουμε κουραστεῖ ἀκούγοντας εἴτε τὴν συστημικὴ προπαγάνδα εἴτε πολύπλοκες ἀναλύσεις ποὺ δὲν καταλαβαίνουμε (ἂν ὑποθέσουμε ὅτι κι αὐτοὶ ποὺ τὶς κάνουν τὶς καταλαβαίνουν καὶ οἱ ἴδιοι). Ὅμως, ὁ λόγος αὐτοῦ τοῦ ἐπιφανοῦς οἰκονομολόγου ξεχωρίζει ὄχι μόνο γιὰ τὶς μεγάλες ἀλήθειες ποὺ λέει ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν σαφήνεια καὶ τὴν ἁπλότητά του, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ τὸν καταλάβει ὁ καθένας.

Ὁ κ. Λαβδιώτης εἶναι «μάχιμος» οἰκονομολόγος, μὲ λαμπρὴ σταδιοδρομία στὸν κλάδο τῶν χρηματοπιστωτικῶν ἐπὶ τεσσαρακονταετία καὶ διετέλεσε στέλεχος τῆς Κεντρικῆς Τράπεζας τοῦ Καναδά. Ὡς σημαῖνον στέλεχος τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος ἔχει λοιπὸν πολλὰ ἐνδιαφέροντα πράγματα νὰ μᾶς πεῖ γιὰ τὸ πὼς λειτουργεῖ ὁ χρηματοπιστωτικὸς τομέας γνωρίζοντας πολὺ καλὰ τὰ πράγματα ἐκ τῶν ἔνδον.

Ἔτσι, μᾶς ἐξηγεῖ πὼς ἀκριβῶς λειτουργεῖ τὸ σύγχρονο τραπεζικὸ σύστημα, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιὰ τὴν ὁλοσχερῆ καταστροφὴ πού μας ἀπειλεῖ ἄμεσα ἂν δὲν ἀποφασίσουμε ἐπιτέλους νὰ ξυπνήσουμε, ἀποκαλύπτει ὅλα τὰ χοντρὰ ψέμματα πού μας λένε οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ συστημικοὶ οἰκονομολόγοι.

Ταυτόχρονα, προβάλλει καὶ μία συγκεκριμένη καὶ ἐφικτὴ διέξοδο γιὰ τὴν σωτηρία τῆς Ἑλλάδας, ἀπομυθοποιώντας ὅλη τὴν ἀσύστολη κινδυνολογία καὶ ἐξηγεῖ πὼς πρέπει καὶ μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐπιστροφὴ στὸ ἐθνικὸ νόμισμα μὲ θαρραλέα πολιτικὴ βούληση, μὲ τρόπο σχεδιασμένο καὶ συντεταγμένο βάζοντας ὁριστικὰ τέλος στὴν οἰκονομική, κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ κατάρρευση τῆς χώρας.

Ὅποια ἄποψη κι ἔχετε ἐπὶ τοῦ θέματος ἀξίζει τὸν κόπο νὰ τὸν ἀκούσετε.

Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ παρακολουθήσετε καὶ μία ἄλλη, ἐξίσου ἀποκαλυπτικὴ διάλεξη τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη, μὲ τίτλο «Τὸ χρονικό της ἑλληνικῆς χρεωκοπίας».

Νάστε καλά!

 

 

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

α) Ἕνας ἄσημος βίος

Στὴν πινακοθήκη τῶν Ἑλλήνων ἡρώων ή ἀνάρτηση τῆς μορφῆς τοῦ Ἰωάννου Ῥωμανίδη ἠμπορεῖ νὰ ξενίση. Ἡ ζωή του ἦταν μουντή. Τὸ συγγραφικό του ἔργο σχετικὰ ἰσχνὸ καὶ ἐπαναληπτικό. Καμμία διάκριση δὲν τὸν ἀνεβίβασε στὸ ἐπικοινωνιακὸ βάθρο. Οὔτε ὑπῆρξε μοναχός, πνευματικὸς πατέρας σὲ φημισμένη μονὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε στυλίτης στήν εἴσοδο τοῦ αὐτοκρατορικοῦ μελάθρου στὴν Κωνσταντινούπολη, οὔτε περιεφέρετο ὡς Διογένης μὲ σκισμένο ῥάσο, διότι ῥάσο δὲν ἐφόρη στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν ἐπαρουσιάζετο ποτὲ στὸ ῥαδιόφωνο, τὴν τηλεόραση καὶ τὶς ἐφημερίδες. Πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του παρέμενε σπίτι του, μὲ συγγραφικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ ἐργαλεῖο τὸ διαδίκτυο. Σπανίως ἄνοιγε τὴν ταχυδρομικὴ θυρίδα του καὶ ὡς ʺσύγχρονος παπάςʺ ἐκάθητο ὧρες στὸν ὑπολογιστή του. Ἐκτὸς ἑνὸς στενοῦ θεολογικοῦ κύκλου, ἐλάχιστοι τὸν ἐγνώριζαν, οὐδεὶς σχεδὸν ἠδύνατο νὰ διαβάση τὰ δύο βασικὰ του βιβλία, διότι ἦσαν δυσεύρετα καὶ σπανίως ἐπανεκδίδοντο. Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ μου Ἐνδιάμεση Περιοχή, μαζὶ μὲ τὸν π. Γεώργιο Μεταλληνό, τὸν πλέον στενό του φίλο, ἐπανελάμβανε συχνὰ τὰ ἴδια ὀλιγάριθμα συγγράμματα του καὶ τὶς δημοσιευμένες πανεπιστημιακές του παραδόσεις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΑΜ

τσίπραςΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 «ὄπισθεν τοῦ «Λαοῦ» τοῦ ΕΑΜ εὑρίσκεται ἡ ὀργανωμένη μειοψηφία τοῦ Κ.Κ.Ε τις δὲν εἶναι ὅμως πλέον οὔτε αὐτὴ ταξική, (διότι δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸ προλεταριάτον) ἀλλὰ καθαρὰ μυστικὴ ταιρία μὲ ἴδια κομματικὰ συμφέροντα καὶ ἰδίαν «κλίκαν». σκοπὸς δὲν εἶναι πλέον οὔτε ὁ σοσιαλισμός, οὔτε ὁ κομμουνισμός, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συμφεροντολόγοι ἢ παραπλανημένοι ὅλων τῶν κοινωνικῶν προελεύσεων εἶναι τὰ μέσα. Σκοπὸς εἶναι τὸ Κράτος τῆς μυστικῆς Ἑταιρίας, τὸ Κράτος τοῦ Κόμματος, ποὺ δικτατορεῖ ὄχι ἐπὶ τοῦ ἀνυπάρκτου κομμουνιστικοῦ δῆθεν «Λαοῦ», ἀλλὰ ἐπὶ μίας Ἰσοπεδωμένης ἀγέλης δούλων»

«Ἡ τοῦ ΕΑΜ ἦτο δράσις θετικὴ καὶ εἰδικῶς ὄχι «ἀντικαπιταλιστική» ἀλλὰ καπιταλιστική. Τὰ ἄτομα ποὺ ἀνῆκον εἰς τὴν ὀργάνωσίν του δὲν ἤθελαν κομμουνισμόν, ἀλλὰ καπιταλισμὸν διὅλους. Ἤθελαν διὰ μεθόδων ἐπαναστατικῶν, χρησιμοποιοῦντα τὸν ἐπαναστατικὸν μηχανισμὸν τοῦ ΚΚΕ, νὰ φθάσουν εἰς σκοποὺς ἀτομικῶς καπιταλιστικούς: νὰ ἁρπάσουν τὰς περιουσίας τῶν ἄλλων, μὲ τὴν βαθυτάτην πεποίθησιν, ὅτι «κομμουνισμὸς δὲν πρόκειται νὰ γίνει»

Αποσπάσματα από την εργασία του μεγάλου Έλληνα κοινωνιολόγου Ευάγγελου Λεμπέση, «Το φαινόμενον του ΕΑΜ»

Για να διαβάσετε ολόκληρη την εργασία, κατεβάστε την πατώντας στην σχετική ένδειξη.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠO ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

«Η ΜΑΥΡΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΧΕΡΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1941-1944)»

 

«Η περίοδος της Κατοχής (1941-1944) ήταν από τις πιο τραγικές περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάδα βγήκε από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εντελώς κατεστραμμένη. Πολλές δεκαετίες, σκοτάδι κάλυπτε αυτά τα δίσεκτα έτη. Για πολιτικούς λόγους είχε επιβληθεί λήθη. Γεγονότα, πρόσωπα, στάσεις και πρακτικές είχαν ξεχαστεί και σκεπαστεί από το μύθο και το ψέμα. Για παράδειγμα ο στρατιωτικός και οικονομικός δωσιλογισμός είναι ζητήματα που δεν έχουν ερευνηθεί αρκετά. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, η έρευνα έχει αρχίσει να φωτίζει ιδιαίτερες πτυχές και γεγονότα της περιόδου.

Σκοπός της μικρής αυτής εργασίας είναι να ερευνήσει τι έγινε κατά τη διάρκεια της κατοχής και πώς χιλιάδες ακίνητες περιουσίες άλλαξαν χέρια με αποτέλεσμα βαθιές αλλαγές στην κοινωνική δομή της μεταπολεμικής Ελλάδας. Μετά τη λήξη του Πολέμου και του Εμφυλίου εμφανίστηκε μια ομάδα ανθρώπων, οι περιβόητοι «νεόπλουτοι» με τεράστιες περιουσίες (κινητές και ακίνητες) που είχαν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η ομάδα αυτή διεκδικούσε (και τον πήρε τελικά) ρόλο και λόγο στην οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου»

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ  

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὅπως λέει καὶ ἕνα γνωστὸ ἀναρχικὸ ρητό: “Ὁ ἀγνας ἐνάντια στὴν ἐξουσία εἶναι ὁ ἀγνας τῆς μνήμης ἐνάντια στὴν λήθη”. Καὶ τος ἀναρχικοὺς –ὅταν εἶναι πραγματικοὶ ἀναρχικοὶ κι ὄχι θλιβερὰ καἀνώδυνα συμπληρώματα τοῦ Συστήματος- πρέπει νὰ τοὺς ἀκοῦμε πολύ προσεκτικά, γιατί ἔχουν πολὺ σωστὰ πράγματα νὰ καταλογίσουν στὴν ἑκάστοτε ἐξουσία –ποὺ καὶ ἡ καλύτερη δυνατὴ νὰ εἶναι, δὲν παύει νὰ ἀποτελεῖ μηχανισμὸ καταπίεσης τοῦ ἀνθρώπου.    

Ἂς ξαναθυμηθοῦμε λοιπὸν ὁρισμένα πράγματα ποὺ εἰπώθηκαν θαρρετὰ πρὶν ἀπὸ δυὸ χρόνια καὶ ἂς ἀναλογισθοῦμε πόσο ἐπίκαιρα παραμένουν γιὰ τοὺς στόχους τῆς Ἐξουσίας ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐξανδραποδίσει ἀλλὰ νὰ μεταλλάξει τὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη φύση ὥστε αὐτὴ νὰ εἶναι συμβατὴ σὲ ἕνα σύστημα παγκοσμίου φιλελεύθερου ὁλοκληρωτισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η Παλαιστίνη είναι μια μικρή χώρα. Όμως αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης που επικρατεί στον κόσμο. Το σημείο στο οποίο θέλω να εστιάσω την προσοχή είναι οι μέθοδοι εγκαταστάσεως Εβραίων προσφύγων που εφαρμόζονται στην Παλαιστίνη, παρά η ίδια η εγκατάσταση εν γένει που μπορεί να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι αυτοί, όπως θα προσπαθήσω να καταδείξω, είναι καταστροφικές, και εάν εμμείνουμε στην εφαρμογή τους και σε άλλα μέρη του κόσμου –και υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι θα το κάνουμε- το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μονάχα η βία και ο πόλεμος.

Στον βαθμό κατά τον οποίον ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ενείχε ένα ηθικό ζήτημα, τούτο αφορούσε το ζήτημα του εάν οι διεθνείς σχέσεις θα διέπονται από την ισχύ ή από τον νόμο. Νόμος σημαίνει εφαρμογή των αρχών δικαίου στις διαμάχες. Έτσι, το πραγματικό ζήτημα αφορά την επιλογή μεταξύ της ισχύος ή  του δικαίου. Έχουμε εξέλθει με επιτυχία από αυτόν τον πόλεμο και φρονούμε ότι το δίκαιο νίκησε την ισχύ. Όμως τώρα, στην περίοδο της ειρήνης, ακολουθούμε τις μεθόδους του δικαίου ή τις μεθόδους της ισχύος; Από την απάντηση που θα δώσουμε εξαρτάται το μέλλον του κόσμου· ο πόλεμος ή η ειρήνη. Είναι καλύτερα να πάρουμε μια συγκεκριμένη σημερινή περίπτωση και να την αναλύσουμε λεπτομερώς προκειμένου να διαπιστώσουμε προς τα πού τείνουν τα πράγματα, παρά να κάνουμε γενικές δηλώσεις. Η Παλαιστίνη είναι ένα παράδειγμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ: ΤΟ ΙΡΑΚΙΝΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ τὰ σύνηθη ἀντιτουρκικὰ καὶ συνεπῶς ἀνθελληνικάστερεότυπα, ἐκατηγορήσαμε τὴν Τουρκία γιὰ παζάρια μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ ὅτι ἠρνήθη τελικὰ νὰ ἐπιτρέψη στοὺς Ἀμερικανούς, τὴν διέλευση στρατευμάτων καὶ τὴν χρησιμοποίηση τῶν ἀεροδρομίων της, ἐπειδὴ δὲν ἔλαβε ἀρκετὰ χρήματα. Καὶ τώρα τρίβουμε τὰ χέρια μας γιὰ τὴν τιμωρία ποὺ θὰ ὑποστῆ, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ ἐπωφεληθοῦμε, διότι ἐμεῖς «ἐσεβάσθημεν τὶς συμμαχικὲς μας ὑποχρεώσεις, ἐκάτσαμε φρόνιμα, ἐνῷ ὁ ὅμορος ἀντίπαλος ἔκαμε τὸν γενναῖο«! Δηλαδή, χαιρόμεθα ποὺ ἐμεῖς ἐφέρθημεν ὡς δωσίλογοι καὶ ἐλπίζουμε πὼς θὰ μᾶς ἀμείψη τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικό.

α) Τὸ τουρκικὸ παράδειγμα

Ὅποιοι καὶ νὰ ἦσαν οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπήκουσαν στὰ κελεύσματα τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ Τοῦρκοι ἐδυσκόλευσαν σημαντικὰ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰράκ, ἔκαμαν ἔξω φρενῶν τὸ κοινό μας ἀφεντικὸ καὶ ἐφέρθησαν μὲ λεβεντιά, μία στάση ποὺ ἐμεῖς θὰ ἔπρεπεν νὰ ζηλεύουμε. Διότι ναὶ μὲν πρέπει νὰ φιλᾶμε τὸ χέρι ποὺ δὲν ἠμποροῦμε νὰ δαγκώσωμε ἀλλὰ καὶ ἡ Ἱστορία διδάσκει ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ κρατήση κανεὶς κάτι ποὺ τοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸ ἀφεντικὸ χωρὶς αὐτὸς νὰ τὸ πάρη πίσω κάποια στιγμή. Τὰ παραδείγματα εἶναι ἀμέτρητα. Φέρ’ εἰπεῖν, οἱ Γάλλοι στὴν Κίνα, τὸ 1868-1874, κατεσκεύασαν  τὰ  στρατιωτικὰ  ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου (Fuzhou) καὶ ἕνα βιομηχανικὸ κομπινάτ, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ταϊβάν, χάρη σὲ κινεζικὰ χρήματα, ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν γιὰ νὰ καλοπληρωθοῦν οἱ Γάλλοι εἰδικοὶ καὶ σύμβουλοι ἀπὸ τὸν κινεζικὸ κρατικὸ προϋπολογισμό: τὸν Ἰούλιο τοῦ 1874, ἡ ἐπαρχία Φούτζιαν (Fu-jian) τῆς ὁποίας τὸ Φούτζοου εἶναι ἡ πρωτεύουσα, εἶχε ξοδέψει 5.350.000 ἀργυρὰ τάελς καὶ 15 ἀτμόπλοια εἶχαν κατασκευασθῆ. Τὸ 1884 ὅμως, ἡ Γαλλία ἐπετέθη καὶ πάλι κατὰ τῆς Κίνας γιὰ νὰ τὴν τιμωρήση ποὺ ὑπεστήριξε τὸ ὑπὸ κινεζικῆς προστασίας Βιετνὰμ κατὰ τῆς γαλλικῆς εἰσβολῆς. Χωρὶς κήρυξη πολέμου (ὅπως οἱ Ἀμερικανοὶ στὸ Ἰράκ, τὸ 2003), οἱ γαλλικὲς ναυτικὲς δυνάμεις ἐβομβάρδισαν τὰ ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου σκοτώνοντας σὲ   παράπλευρες ἀπώλειες πάνω ἀπὸ 3.000 Κινέζους. Ἡ ὁλοσχερὴς καταστροφὴ τῶν κινεζικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τῶν πλοίων ποὺ εἶχαν οἱ ἴδιοι κατασκευάσει, διηυκολύνθη ἀπὸ τὶς πληροφορίες ποὺ ἐδίδοντο ἀπὸ τοὺς Γάλλους τεχνικοὺς ποὺ εἶχαν παραμείνει ἐπὶ τόπου! Τὴν ἑπομένη τοῦ πολέμου οἱ Κινέζοι ἐπλήρωσαν καὶ πάλι τοὺς Δυτικοὺς νὰ ξανακατασκευάσουν αὐτὰ ποὺ εἶχαν καταστρέψει. Ὁ ἰμπεριαλιστικὸς καπιταλισμὸς στὸ πνεῦμα τῆς ἀνθρωπιστικῆς ἀνασυγκροτήσεως, σὲ ὅλο του τὸ  μεγαλεῖο, στὸ ὁποῖο μᾶς προτρέπει νὰ συμβάλουμε, στὴν Γιουγκοσλαυΐα καὶ τὸ Ἰρὰκ, μὲ τὴν γενναιόδωρη ἑλληνικὴ ψυχή μας, ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς, μήπως μαζέψουμε κι ἐμεῖς κανένα ψίχουλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ διαμάχη μεταξὺ τῆς κυβέρνησης τῆς Ἱσπανίας καὶ τῆς ἡγεσίας τοῦ κινήματος ἀνεξαρτησίας τῆς Καταλωνίας κατέστη τὸ κυριότερο γεγονὸς τῆς διεθνοῦς εἰδησεογραφίας στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου. Τὰ ἐθνικιστικὰ κόμματα ποὺ συγκροτοῦν τὴν τοπικὴ κυβέρνηση στὴν Βαρκελώνη ἀνακήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησία τῆς χώρας. Ἡ Μαδρίτη δὲν κάνει παραχωρήσεις καὶ στέλνει τὶς ἀστυνομικές της δυνάμεις στὴν Καταλωνία. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς διενεργοῦν δημοψήφισμα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία. Ἡ κεντρικὴ κυβέρνηση δὲν τὸ ἀναγνωρίζει καὶ καταβάλει προσπάθειες νὰ τὸ ὑπονομεύσει. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἀπαντοῦν μὲ τὴν κήρυξη γενικῆς ἀπεργίας καὶ ἀνακοινώνουν ὅτι ἡ ἐπαρχία τῆς Καταλωνίας θὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἱσπανία καὶ θὰ γίνει ἀνεξάρτητη δημοκρατία.

Αὐτὴ εἶναι μία μικρὴ σύνοψη τῆς ἀλληλουχίας τῶν γεγονότων, ἀλλὰ τί κρύβεται, ἀλήθεια, πίσω ἀπὸ αὐτά; Ποιὰ εἶναι τὰ πραγματικὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἀληθινὰ κίνητρα τῶν δυὸ πλευρῶν σὲ αὐτὴν τὴν διαμάχη;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ: Η ΜΑΦΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

(Μὲ ἀφορμὴ τὸ μακελειὸ στὸ Λὰς Βέγκας)

                         

 α) Γιατὶ ὁ Michael Moore στὸ  Bowling for Columbine εἶχε ἄδικο, τὸ 2002            

Στὸ κινηματογραφικό του βραβευμένο ντοκυμαντὲρ Bowling for Columbine, ὁ Michael Moore παρουσιάζει τὴν βαρβαρότητα τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας βασισμένης στὸ συστηματικὸ ἔγκλημα καὶ ἐξαίρει τὸ «σατανικὸ» σύμβολο αὐτῆς τῆς ἐγκληματικότητος, τὸν ἠθοποιὸ  Charles Heston, πρόεδρο τῆς National Rifle Association (NRA), δηλαδὴ τοῦ παντοδυνάμου ἀμερικανικῆς καουμποϊκῆς ἐμπνεύσεως «Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ὁπλοφορούντων». Μαθαίνουμε πὼς συντελοῦνται 11.500 δολοφονίες κατ’ ἔτος στὶς ΗΠΑ καὶ μᾶς δηλώνει πὼς οἱ Ἀμερικανοὶ πολῖτες δὲν εἶναι ἁπλῶς βάρβαροι, ἀλλὰ «πνευματικὰ ἀσθενεῖς»! Καὶ ὅμως ὁ Μοὺρ  εἶχε ἄδικο. Ἀντὶ νὰ ἐπικεντρώση τὴν προσοχὴ τῶν θεατῶν στὴν αἰτία τῶν ἐγκληματικῶν πράξεων στὴν Ἀμερική, ποὺ εἶναι τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα καὶ τὸ συγκεντρωτικὸ κράτος, καταφέρεται ἀποκλειστικὰ κατὰ τοῦ πανισχύρου λόμπυ τῶν ὁπλοφορούντων. Οἱ Ἕλληνες θεατὲς, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἀμερικανικὴ πραγματικότητα, ἐχειροκρότησαν μὲ ἥσυχη συνείδηση τὸν Μούρ, μέχρι ποὺ ἐξέσπασε τὸ σκάνδαλο τῶν Ζωνιανῶν, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ Κρήτη παρωμοιάσθη αἴφνης μὲ τὴν Ἀμερική, βορεία καὶ νοτία, καὶ οἱ Ἕλληνες εὑρέθησαν σὲ ἀμηχανία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: ΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ οἰκονομικὴ ἐλὶτ τῆς Βαρκελώνης σχεδιάζει ἁπλῶς νὰ ἀνταλλάξει τὴν Μαδρίτη μὲ τὶς Βρυξέλλες ὡς πάτρωνά της καὶ στηρίζεται στὴν δημαγωγία περὶ «ἀνεξαρτησίας» προκειμένου νὰ ἀποκρύψει τὰ σχέδιά της, τὰ ὁποία προωθεῖ διαμέσου τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὸ καταλανικὸ κοινό, τὸ ὁποῖο πιστεύει ὅτι ψηφίζει ὑπὲρ τῆς «ἀνεξαρτησίας» τῆς χώρας του.

Ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο ὅτι τὸ καταλανικὸ δημοψήφισμα ἀποκάλυψε τὴν βαθιὰ ὑποκρισία τῆς ἱσπανικῆς καὶ τῆς εὐρωενωσιακῆς ἐλίτ, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑποστήριξή τους πρὸς τὶς αὐτονομιστικὲς ἐπιδιώξεις σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου καὶ τὴν σκληρὴ κριτικὴ ποὺ συχνὰ διατυπώνουν κάθε φορὰ ποὺ κυβερνήσεις τοῦ Νότου καθίστανται ὕποπτες γιὰ χρήση βίας ἐναντίον τῶν πολιτῶν τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν παρουσίασή της στὴν Δύση ὡς μίας συμπαθοῦς οὐτοπίας, ἡ νέα «Ροζάβα» εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνα ἀποικιοκρατικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σχεδίασε καὶ παγίωσε μὲ αἷμα ἡ Οὐάσιγκτον. Αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ σχέδιο εἶναι νὰ ἐκδιωχτοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Βορείου Συρίας καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν γεννήθηκαν ἐκεῖ. Γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς ἐθνοκάθαρσης, τὸ Πεντάγωνο καὶ ἡ CIA κινητοποίησαν μαχητὲς προερχομένους ἀπὸ τοὺς κύκλους τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ὁ Τιερὺ Μεϊσᾶν ἀποκαλύπτει αὐτὸ τὸ παρανοϊκὸ σχέδιο ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη τοὺς τελευταίους ἕνδεκα μῆνες.

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, ὁ «Τσάρος τῆς ἀντιτρομοκρατίας» τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Μπρὲτ Μὰκ Γκὲρκ [Brett McGurk], ἐστάλη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα νὰ ἐποπτεύσει τὴν μάχη τοῦ Κομπάνι (κουρδικᾶ) (ἀραβικά: Ἄϊν ἄλ-Ἀράμπ). Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, παρασημοφορήθηκε ἀπὸ τὶς Μονάδες Προστασίας τοῦ Λαοῦ (YPG)[1], τοῦ ὁποίου ὁ ἐπικεφαλῆς -τὸ τουρκικὸ Κουρδικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα (PKK)- θεωρεῖται, ὡστόσο, «τρομοκρατικὴ ὀργάνωση» ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτον.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΓΩΓΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Τεραστίαν ἔκτασιν κατέλαβεν ἡ ἐπ’ ἐσχάτων περὶ δημαγωγίας συζήτησις, καὶ τοῦτο ὄχι βέβαια ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως ἄλλων σοβαρῶν ζητημάτων. Ἡ δημαγωγία, παρουσιασθεῖσα τελευταίως τόσον ἐντόνως, κατώρθωσε νὰ ἀναγνωρισθῆ ὡς σπουδαῖος παράγων ἱκανὸς νὰ βαυκαλίση τὸν λαόν μὲ μίαν ὑπέρμετρον αἰσιοδοξίαν, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ μέν, ἤ νὰ ἐξουδετερώση εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ τὰ ἀποτελεσματικώτερα ὑπὲρ αὐτοῦ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἄλλοι. Μία μόνον «λεπτομέρεια» διέφυγε τοὺς συζητοῦντας: τὸ τὶ ἐστὶ δημαγωγία.

Εἰς τήν Ἑλλάδα, τὸ νά γνωρίζῃ κανεὶς περὶ τίνος συζητεῖ, προτοῦ ἀρχίσῃ τὴν συζήτησιν, θεωρεῖται ὡς πολυτέλεια καὶ μεταφυσική. Ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες — καθὼς τουλάχιστον διαβάζομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας— εἴμεθα λαὸς ὀξύνους, μὲ διάνοιαν διαυγῆ καὶ διὰ τοῦτο μόνον ὅταν σκοτισθῆ ἡ διάνοιά μας, ὅταν παραπαίωμεν μέσα εἰς λέξεις, τῶν ὁποίων ἡ σημασία ἔχει ἐξατμισθῆ, τότε μόνον ἀρχίζομεν, ὄχι βέβαια ν’ ἀναζητοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῶν λέξεων, πράγμα κοπιῶδες, ἀλλὰ νὰ δυσπιστοῦμεν πρὸς πᾶσαν σκέψιν καί, χρησιμοποιοῦντες καὶ τὴν φιλοσοφίαν τοῦ… Μάξ Νορδάου, νὰ ἐξυψούμεθα, (βαθύτατοι ἡμεῖς φιλόσοφοι), ὑπὲρ τὰ ἐγκόσμια ἐν γένει, ἀρχίζοντες ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἐπιστήμης καὶ τελειώνοντες εἰς τὴν μοιρολατρείαν. Οὕτως ἐπιτελοῦμεν τὸ ἐκπληκτικὸν διὰ τοὺς «μεταφυσικούς» λαοὺς τῆς Εὐρώπης κατόρθωμα, νὰ εὑρισκώμεθα πάντοτε ἐκτὸς τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς συζητοῦμεν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης Ἀριστερᾶς

 

  1. Σχεδὸν ὅλοι θὰ συμφωνήσουν ὅτι ζοῦμε σὲ μιὰ βαθιὰ διαταραγμένη κοινωνία. Μία ἀπὸ τὶς πλέον εὐρέως διαδεδομένες ἐκδηλώσεις τῆς παραφροσύνης ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο μας εἶναι ἡ ἀριστεροφροσύνη. Γι’ αὐτὸ μία ἀνάλυση τῆς ψυχολογίας τῆς Ἀριστερᾶς μπορεῖ νὰ χρησιμεύσει ὡς εἰσαγωγὴ στὴν ἀνάλυση τῶν προβλημάτων τῆς σύγχρονης κοινωνίας ἐν γένει.

  2. Τί εἶναι ὅμως ἡ ἀριστεροφροσύνη; Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πρώτου ἥμισυ του 20ού αἰώνα ἡ Ἀριστερὰ μποροῦσε κατ’ οὐσίαν νὰ ταυτισθεῖ μὲ τὸν σοσιαλισμό. Σήμερα τὸ κίνημα εἶναι κατακερματισμένο καὶ δὲν εἶναι σαφὲς ποιὸς κανονικὰ μπορεῖ νὰ ἀποκαλεῖται ἀριστερός. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ὅταν ὁμιλοῦμε περὶ ἀριστερῶν ἀναφερόμαστε κυρίως στοὺς σοσιαλιστές, στοὺς κολεκτιβιστές, στοὺς ὑπέρμαχους τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», στὶς φεμινίστριες, στοὺς «γκέι», στοὺς πράττοντες (ἀκτιβιστές) ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀτόμων μὲ ἀναπηρία, στοὺς πράττοντες ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ζώων καὶ οὕτω καθεξῆς. Δὲν εἶναι ὅμως ἀριστερὸς καθένας ποὺ συνδέεται μὲ κάποιο αὐτὰ τὰ κινήματα. Ἐμεῖς ὅμως δὲν ἀσχολούμαστε μὲ τὴν Ἀριστερὰ τόσο ὡς κίνημα ἢ ὡς ἰδεολογία ὅσο ὡς ἕναν ψυχολογικὸ τύπο ἢ καλύτερα ὡς μία ποικιλία συναφῶν τύπων. Ἔτσι, αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε λέγοντας «ἀριστεροφροσύνη» θὰ ἀναδειχθεῖ σαφέστερα κατὰ τὴν πορεία τῆς ἀνάλυσης τῆς ἀριστερῆς ψυχολογίας (βλ. ἐπίσης τὶς παραγράφους 227-230).

    Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;

Αναδημοσιεύουμε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του καθ. ψυχολογίας του Παντείου πανεπιστημίου Γιάννη Παπαμιχαήλ, ο οποίος αναλύει τη σημερινή πραγματικότητα και προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;», γιατί η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε λήθαργο, πώς νοηματοδοτούνται σήμερα τα συλλογικά  ‘κεκτημένα’ κοινωνικής και πολιτικής φύσεως, και πώς η ελληνική κοινωνία με την εθελόδουλη μεταπολιτευτική νοοτροπία της πειθαρχεί στην εξόντωσή της εκλογικεύοντας τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα και το γενικότερο ξεπούλημα της χώρας της.

Απόσπασμα από την ομιλία του:

(…) «Στη νεοφιλελεύθερη σημερινή πραγματικότητα ο δήθεν χειραφετημένος, απελεύθερος, εξωκοινωνικός ή μη επαρκώς κοινωνικοποιημένος εξατομικευμένος «πολίτης του κόσμου» δεν έχει εξασφαλισμένη ούτε τροφή, ούτε εργασία, ούτε υγειονομική περίθαλψη (δηλαδή όλα αυτά που αποτελούν το λεγόμενο κοινωνικό κράτος) και τα οποία αποκτήθηκαν με συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων∙ σήμερα όλα αυτά καταρρέουν.

Συνεπώς έχουμε έναν εν δυνάμει εργαζόμενο, γιατί θα μπορεί να μην είναι καθόλου εργαζόμενος, να είναι απλώς μια παρασιτική μάζα, την οποία βλέπουμε να υπάρχει, να κινείται νομαδικά επί του πλανήτη, χωρίς καμία ιδιαίτερη ελπίδα να βρει κάπου κάποια δουλειά, κάποια εξασφάλιση, να προκόψει και για την οποία ενδεχομένως δεν θα υπάρχει – και δεν υπάρχει ήδη – κανένα ενδιαφέρον ούτε για την υγειονομική της περίθαλψη, ούτε για τη διατροφή της, ούτε για τη στέγασή της. Αυτός είναι ο μεταμοντέρνος, μετανεωτερικός ‘ούτε καν δούλος’ με φαντασίωση ότι είναι πολίτης του κόσμου.

Όταν χάσεις τη συλλογικότητα και την πολιτική διάθεση συλλογικά να κυριαρχήσεις επί ενός εδάφους που ιστορικά θεωρείς δικό σου, άρα σε συμπυκνώνει σε μια συλλογικότητα με τους πολιτισμικώς ομοίους σου ανθρώπους, τότε χάνεις και τη δυνατότητα να διεκδικήσεις αυτό που πωλείται σήμερα στην ιδεολογία ως ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν υπάρχει κανένα ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα, παρά μόνο ως πλάσμα νόμου, ως φαντασίωση νομική. Δικαιώματα οι άνθρωποι, ως εξ’ ορισμού κοινωνικά και πολιτικά όντα, τα κατακτούν συλλογικά.»

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ποὺ ἐδημοσιεύθη στὶς 13 Ἀπριλίου 2016, κατὰ τὴν προεκλογικὴ προεδρικὴ ἐκστρατεία, στὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Counterpunch, εἶναι τοῦ Charles W. Freeman, Jr., σημαντικὴ προσωπικότης τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐμπειρογνώμων τῶν ἀμερικανοκινεζικῶν σχέσεων κοντὰ στὸν πρόεδρο Νίξον, τὸ 1972, στὴν διάρκεια τοῦ ταξιδίου του στὴν Κίνα, πρώην πρεσβευτὴ στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ  μαῦρο πρόβατο τοῦ ἰσραηλινοῦ λόμπυ.

 

Εὑρίσκομαι ἐδω γιὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω γιὰ τὸ τέλος τῆς Ἀμερικανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἀλλὰ προηγουμένως θέλω νὰ σημειώσω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον συμπαθητικὰ χαρακτηριστικά μας εἶναι ἡ ἀμνησία… Οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν νὰ ξεχνοῦν ὅτι εἴχαμε μία αὐτοκρατορία ἤ ἐὰν εἴχαμε δὲν τὴν ἐπιθυμούσαμε. Ἀλλὰ ἡ ὁρμὴ τῆς Manifest Destiny (πεπρωμένου) μᾶς ἔκαμε μία αὐτοκρατορικὴ Δύναμη. Αὐτὸ μᾶς ὁδήγησε πολὺ πέραν τῶν ἀκτῶν τῆς ἠπείρου ποὺ εἴχαμε ἀρπάξει ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς καὶ τοὺς μεξικανοὺς ἰδιοκτῆτες. Τὸ δόγμα Μόνρω διεκήρυττε μίαν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς στὸ Δυτικὸ Ἡμισφαίριο. Ἀλλὰ ἡ ἀμερικανικὴ αὐτοκρατορία ποτὲ δὲν ἐπεριορίσθη στὴν σφαῖρα αὐτή.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΝ, Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΛΕΠΕΝ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Στὴν φωτογραφία, τὸ πρωτοσέλιδό τῆς «Λιμπερασιόν», τῆς ἐφημερίδας τῶν Γάλλων ἀριστερῶν κουλτουριάριδων: «Κάντε ὅ,τι θέλετε, ἀλλὰ ψηφίστε Μακρόν».

 

Ἡ προβλέψιμη νίκη τοῦ Μακρόν, τοῦ ἐκλεκτοῦ της γαλλικῆς καὶ ὑπερεθνικὴς χρηματοπιστωτικῆς ὀλιγαρχίας, σηματοδοτεῖ τὴν παράταση καὶ τὴν ἔνταση τῆς νεοφιλελεύθερης ἐπέλασης στὴν Γαλλία. Ὁ νέος πρόεδρος, ὡς ἐνεργούμενο τῶν πιὸ ἐπιθετικῶν καὶ ἀδηφάγων κύκλων τοῦ κεφαλαίου, προτίθεται νὰ σαρώσει τὰ ἐναπομείναντα ἐργασιακὰ δικαιώματα καὶ τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν λαϊκῶν στρωμάτων. Ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκλεκτός της Καγκελαρίας νὰ διασφαλίσει τὴν παραμονὴ τῆς χώρας στὴν εὐρωζώνη, τὸ σύγχρονο γερμανικὸ στρατόπεδο ἐξοντώσεως τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης. Χαρᾶς εὐαγγέλια γιὰ τοὺς δισεκατομμυριούχους, ποῦ γιόρτασαν τὴν νίκη τοῦ τραπεζοϋπαλλήλου τῶν Ρόθτσαϊλτ, εἰς ὑγείαν ἑκατομμυρίων κορόιδων ποῦ τὸν ψήφισαν, γιὰ νὰ «μὴν περάσει ὁ φασισμός», σύμφωνα μὲ τὸ σύγχρονο ἐπικοινωνιακὸ παραμύθι τοῦ κακοῦ λύκου, ἢ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὅποια εὐμάρειά τους μὲ τὰ εὐρώπουλα στοὺς τραπεζικούς τους λογαριασμοὺς (τί μας θυμίζει ἄραγε;).
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ πρῶτος γύρος τῶν κρίσιμων προεδρικῶν ἐκλογῶν στὴν Γαλλία σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ πενηντάχρονου δικομματικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας καὶ ἀνέδειξε στὸν δεύτερο γύρο δυὸ ὑποψηφίους ποὺ ἐκφράζουν ἀντιστοίχως τὴν ταξικὴ πόλωση ἀνάμεσα στὴν ἄρχουσα τάξη τῆς μεγαλοτραπεζικῆς ἀπολυταρχίας καὶ στὴν τάξη τῶν σύγχρονων ἀβράκωτων, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ χρηματοπιστωτικὴ παγκοσμιοποίηση ἐγγυᾶται ἕναν κοινωνικὸ μεσαίωνα.

Ἡ γαλλικὴ καὶ  εὐρωπαϊκὴ ἐλὶτ βρίσκονται ὑπὸ καθεστὼς πλήρους πολιτικῆς κρίσης. Γιὰ πρώτη φορᾶ δὲν ἐκπροσωποῦνται στὸν δεύτερο γύρο ὑποψήφιοι τῶν δυὸ κύριων κομμάτων τῆς χώρας (γκωλικοὶ καὶ σοσιαλιστές). Τὸ γεγονὸς αὐτὸ δηλώνει εὐθέως τὴν δομικὴ κρίση τοῦ γαλλικοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴ καταστροφὴ ποὺ ὑπέστησαν οἱ δυὸ κομματικοί του πυλῶνες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

MΑΚΡΟΝ-ΛΕ ΠΕΝ: Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 Ὁ πρῶτος γύρος τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας. Ὁ δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδας «Λὲ Φιγκαρό» Ματιὲ Σλαμᾶ ἀναλύει τὸ κοινωνικὸ ὑπόβαθρο τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν ταξικὴ πόλωση ποὺ ἐκφράζεται στὴν ἀναμέτρηση τῶν δυὸ ὑποψηφίων του δεύτερου γύρου: τὴν κοσμοπολιτικὴ Γαλλία τοῦ παγκοσμιοποιημένου μεγάλου κεφαλαίου καὶ τὴν πατριωτικὴ Γαλλία τῶν πληβειακῶν κοινωνικῶν στρωμάτων.

 

Θεωρούσαμε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ταξικῆς πάλης ἦταν ξεπερασμένη. Οἱ διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς, Γκῶς Σαντὰλ Μοὺφ [Gauche Chantal Mouffe] καὶ Ζᾶν Κλὼντ Μισέα [Jean-Claude Michea], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντρυφήσει στὴν μαρξιστικὴ σκέψη, εἶχαν ἰσχυριστεῖ προσφάτως ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ χρήζει ἐπανεξέτασης. Κανένας ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους της Ἀριστερᾶς, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ναταλὶ Ἀρτῶ [Νathalie Arthaud], δὲν ἔκανε οὐδεμία νύξη σὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία σημασία. Ἡ πάλη τῶν τάξεων ἐπανεμφανίζεται στὸ πολιτικὸ προσκήνιο στὴν μονομαχία τοῦ δεύτερου γύρου, ποὺ θὰ φέρει ἀντιμέτωπους τὸν φιλελεύθερο Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ὑπέρμαχο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας Μαρὶν Λὲ Πέν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΑΛΛΙΑ: «OΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ»-ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν δεν αποβλέπει στον σχηματισμό ενός νέου κόμματος, του κόμματος των «Δημοκρατικών», ενώπιον των «Ρεπουμπλικανών», όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφορά περισσότερο την δημιουργία ενός κινηματισμού άνευ αντικειμένου που θα επιτρέπει τη διατήρηση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. «Εμπρός!» λοιπόν προς τη διάλυση της Γαλλικής Δημοκρατίας μέσα στην καταναλωτική παγκοσμιοποίηση.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΣΤΕΣ ΚΑΤΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ-ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Τὸ δρᾶμα τῆς ἀποσυνθέσεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, γνωστὸ ὡς Ἀνατολικὸ Ζήτημα ποὺ ξεκίνησε στὰ τέλη τοῦ ΙΗ΄αἰῶνος, ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστικὴ Δύση, συνεχίζεται καὶ σήμερα στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὰ Βαλκάνια.Ὁ νέος γύρος ἤρχησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ. Ἀναδημοσιεύω ἐδῶ τὸν χάρτη ἀναδιαρθώσεως τῶν Βαλκανίων ποὺ σχεδιάζει ἡ Δύση, ποὺ εἶχα δημοσιεύσει γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Γαλλία τὸ 2007 καὶ ποὺ συνεχίζει νὰ πραγματοποιεῖται κάτω ἀπὸ τὰ μάτια μας σήμερα [βλ. χάρτη αριστερά]. Μόνη λύση καὶ συμφέρον γιὰ τὴν χώρα μας εἶναι ἡ ἐπάνοδος στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ὑπὸ μορφὴν ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας.

Πράγματι, καὶ σήμερα ἀκόμη ὑπάρχουν στὰ Βαλκάνια δύο γεωπολιτικὲς ὁμάδες: ἡ ἑλληνοτουρκικὴ καὶ ἡ σλαυϊκή (βουλγαροσερβικὴ στὰ βόρεια ἑλληνικὰ σύνορα). Ἡ Ἀλβανία καὶ ἡ Ῥουμανία δὲν ἐντάσσονται σὲ καμμία ἀπὸ αὐτὲς ἀλλὰ παραδοσιακά, ὡς ἀντισλαυϊκὲς ἑνότητες ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ: Ο ΑΝΟΙΧΤΟΜΥΑΛΟΣ ΜΑΚΑΡΘΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

H νέα μόδα που ήρθε για να ανανεώσει το λεξιλόγιο, την αισθητική και τους τρόπους συμπεριφοράς των φιλελεύθερων κοινωνιών ακούει στο όνομα «πολιτική ορθότητα». Από τις μεσοαστικές γειτονιές των Βρυξελλών, τις φοιτητικές συνοικίες της Βαρκελώνης, το Καρτιέ Λατέν των Παρισίων, τα ακαδημαϊκά campus των Ηνωμένων Πολιτειών, τα Εξάρχεια ως και το Kreuzberg, η πολιτική ορθότητα είναι το νέο must στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Εκ πρώτης όψεως, τούτη η ρυθμιστική αρχή φαντάζει ιδιαίτερα γοητευτική εφόσον και δημιουργεί προσδοκίες υπεράσπισης των αδυνάμων και όσων δεν χαίρουν μιας σειράς τυπικών δικαιωμάτων. Όμως, στην πραγματικότητα έχει καταλήξει να δημιουργήσει ένα αποπνικτικό περιβάλλον γραφειοκρατικών ελέγχων και μαζικής υστερίας προς οποιαδήποτε κριτική σ’ αυτό το fair-play της ανεκτικής αδιαφορίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου