Η ΑΝΑΔΥΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΟΠΛΗΒΕΙΩΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

«Τὰ γεγονότα δὲν ἔχουνε διαστάσεις τὴν ὥρα ποὺ τελοῦνται/

τὶς ἀποχτοῦνε μὲ τὸν χρόνο/

κι ὅλα εἶναι γύρω σου σὰν νὰ μὴν εἶναι»

Κλεῖτος Κύρου

 

Στὴν ἀκριτικὴ Φλώρινα, δυὸ παράλληλοι κόσμοι παρουσιάστηκαν χθές, Κυριακὴ 17 Ἰουνίου 2018, ἡμέρα κύρωσης τῆς ντροπιαστικῆς γιὰ τὴν Ἑλλάδα συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ.

Ἀπομονωμένη στὴν ἄκρη τῆς χώρας, ἐπιλέγοντας τοὺς Ψαράδες, τὸ χωριὸ ὅπου τὸ 1949 πραγματοποιήθηκε τὸ 2ο συνέδριο τοῦ ΝΟΦ (τῆς ἀλυτρωτικῆς συνιστώσας τῶν Σλάβων τῆς Μακεδονίας μὲ τὴν ὁποία ἐπέλεξε νὰ συμμαχήσει ἡ ἡγεσία τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ ἀδειάζοντας ὅλους τους Ἕλληνες μαχητές του), ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας ἐπικύρωνε τὴν συμφωνία. Σ’ ἕνα εὐρύχωρο ἀντίσκηνο, ὁ πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν συναίνεσαν σὲ αὐτὸ ποὺ ἀπορρίπτει ὀργισμένη ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν πολιτῶν τους, τραγουδώντας «χρόνια πολλά» στὸν διαπραγματευτῆ τοῦ ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, καὶ ἀκούγοντας μὲ μία προσποιητὴ ψυχραιμία λίγα λεπτὰ ἀργότερα τὸν ὁμόλογό τους Ζόραν Ζάεφ νὰ μιλάει περήφανος γιὰ τοὺς «Μακεδόνες» καὶ τὴν χώρα τους.

Τὴν ἴδια στιγμὴ στὸ Πισοδέρι οἱ πραιτωριανοὶ τῆς κυβέρνησης, τὰ ΜΑΤ τῆς «πρώτης φορᾷ ἀριστερά» ἐπιτίθονταν στοὺς διαδηλωτὲς ἐκσφενδονίζοντας ἐπὶ ὦρες δακρυγόνα, πέτρες καὶ χειρονομοῦσαν σ’ ἕνα πλῆθος ποὺ στὸ μεγάλο του μέρος δὲν εἶχε ξαναβρεθεῖ σὲ τέτοιες καταστάσεις. Μερικὰ χιλιόμετρα πιὸ πάνω, στὸ χιονοδρομικό της Βίγλας Πισοδερίου ἀνάμενε ὁ κύριος ὄγκος τῆς συγκέντρωσης, τοὺς ὁποίους ἐπίτηδες διοργανωτές, δήμαρχοι καὶ ποικιλώνυμοι παράγοντες τοῦ δεξιοῦ συστημικοῦ πόλου κρατοῦσαν μακριὰ ἀπὸ τὸ μπλόκο τῆς ἀστυνομίας, καθὼς τοὺς ἤθελαν γιὰ κομπάρσους στὴν δική τους φιέστα, ἀναλισκόμενοι σὲ δεκάρικους της συμφορᾶς. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ἀντιπολίτευση ποὺ ἀντιπροσώπευαν ἦταν κραυγαλέα «λίγη» ἀπέναντι στὸν πρωτοφανῆ πραξικοπηματισμὸ τῶν Τσίπρα-Κοτζιά-Καμμένου ὁλοένα καὶ περισσότεροί τους ἐγκατέλειπαν γιὰ νὰ μεταβοῦν στὸ μπλόκο τοῦ Πισοδερίου, καὶ ἐκεῖ νὰ συγκρουστοῦν ὀργισμένοι μὲ τοὺς ἔνστολους κρανοφόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπέμεναν νὰ μπλοκάρουν ἕναν δρόμο 30 χλμ μακριὰ ἀπ’ τοὺς Ψαράδες, ἀκόμα κι ὅταν ἡ φιέστα ποὺ ὀργάνωσε ἐκεῖ ἡ κυβέρνηση εἶχε τελειώσει πρὸ πολλοῦ.

«Ἔχουμε ἄνωθεν ἐντολὴ νὰ συνεχίσουμε στὴν ἀπώθηση τοῦ πλήθους». Ἀπάντησε ὁ ἐπικεφαλῆς τῶν ΜΑΤ, σὲ δημοσιογράφο γνωστῆς εἰδησεογραφικῆς ἰστοσελίδας τῆς Θεσσαλονίκης ὅταν ὁ τελευταῖος του διαμαρτυρήθηκε γιὰ τὸν ὑπέρμετρο ζῆλο ποὺ ἐπιδείκνυε ἡ ἀστυνομία ἀκόμα κι ὅταν 30 χλμ

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

14 ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μέσα σὲ γέλια καὶ ἀγκαλιὲς δυὸ πρωθυπουργῶν καὶ τῶν ἀμερικανοερωπαων ἀφεντικῶν τους, ἀλλὰ καὶ μὲ ἕναν ὀχετὸ ὕβρεων, ψεμάτων καὶ ἀφορισμῶν πεζοδρομιακῆς νοοτροπίας μέσα στὸ Κοινοβούλιο, ἡ κυβέρνηση τῆς Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ ἔβαλε τὴν ὑπογραφὴ τῆς στὸ δεύτερο στάδιο μίας ἐθνικῆς προδοσίας. Γιατί τὸ νὰ ὡραιοποιεῖς τὸ ἔγκλημα εἶναι ἔγκλημα.

Ὁ πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, μὲ τὴ σύμπραξη τῶν σχολιαστῶν ὅλων σχεδὸν τῶν τηλεοπτικῶν καναλιῶν σὲ ἀπ’ εὐθείας μετάδοση, ποὺ πανηγύριζαν τὸ μεγάλο γεγονὸς καὶ ἀγνοοῦσαν ἐντελῶς τοὺς διαδηλωτὲς ποὺ δέρνονταν ἀπὸ τὰ ΜΑΤ τὴν ἴδια ὥρα λίγο πιὸ κεῖ (!), ἔβαλαν τὴν ὑπογραφή τους στὴ νομιμοποίηση καὶ οἰκοδόμηση αὐτοῦ ποὺ ὀνειρεύονταν οἱ σλαβομακεδόνες ἐθνικιστὲς ἐδῶ καὶ 150 χρόνια:

Ἀναγνώρισαν ΜΙΑ μακεδονικὴ ταυτότητα, αὐτὴ τῶν σλαβομακεδόνων καὶ ΜΙΑ μακεδονικὴ γλῶσσα, αὐτὴ τῶν σλαβομακεδόνων. Ἐπειδή, εἴτε ἡ ἀμορφωσιά, εἴτε ἡ δουλικότητα στὶς ΗΠΑ καὶ τὴ Γερμανία, εἴτε ἡ ἐμφυλιακὴ τοὺς πίστη στὸν μακεδονισμό, γιὰ τὸν ὁποῖο συμπολέμησαν τὰ ἰνδάλματά τους μὲ τοὺς σλαβομακεδόνες ἐθνικιστὲς ἀπὸ τὸ 1943 μέχρι τὸ 1949, δὲν τοὺς ἐπέτρεψαν νὰ δοῦν τὸ προφανές:

Ὅτι οἱ σλαβομακεδόνες δὲν θὰ ὀνομάζονται βορειομακεδόνες, ὅπως ὤφειλαν νὰ τοὺς ὑποχρεώσουν οἱ κυβερνῆτες τῆς Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ. Θὰ ὀνομάζονται καὶ θὰ καταγράφονται παντοῦ στὴν ὑφήλιο ὅπως σήμερα: Μακεδόνες. Ἀλλά, ἀπὸ σήμερα, μὲ τὴν ἄδεια τοῦ ἐπίσημου ἑλληνικοῦ κράτους!

Κι ἐδῶ ἀρχίζουν τὰ ψέματα τῆς κυβέρνησης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΙΛΙΝΤΕΝ, ΟΙ ΚΟΜΙΤΑΤΖΗΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

Τὸ σύγχρονο VΜRO (Μακεδονικὴ Ἐπαναστατικὴ Ἐσωτερικὴ Ὀργάνωση) δὲν θέλει νὰ θυμᾶται. Ἀποκρύπτει τὴ συνεργασία του μὲ τὴ φασιστικὴ Ἰταλία. Μιὰ συνεργασία καθόλου περιστασιακή, ἐνεργὴ καὶ μακρόχρονη, καθὼς διήρκεσε –σχεδὸν ἀδιάκοπα– ἀπὸ τὸ 1928 ἕως τὸ 1944, ὅταν οἱ παρτιζάνοι τοῦ Τίτο ἀπελευθέρωσαν τὴ Γιουγκοσλαβία. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἰταλίας γιὰ τὶς ἐξελίξεις στὰ Βαλκάνια ἀνάγεται στὴν ἐποχὴ τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων.

Οἱ πρῶτες διπλωματικὲς ἀναφορὲς γιὰ τοὺς Σλαβομακεδόνες ἀντάρτες -καταγράφονται ὡς «κομιτατζῆδες»- καὶ τὸ VMRO, χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸ 1903, τὴν ἑπομένη τῆς ἐξέγερσης τοῦ Ἴλιντεν, δηλαδὴ τοῦ Προφήτη Ἠλία. Ἡ ἄγρια καταστολή της ἀπὸ τὴν ὀθωμανικὴ χωροφυλακὴ ἔδωσε στὶς Μεγάλες Δυνάμεις τὴν εὐκαιρία νὰ ἐπέμβουν στέλνοντας «τεχνοκράτες» καὶ «εἰδικούς» μὲ σκοπὸ τὸν ἐκσυγχρονισμὸ τοῦ τουρκικοῦ σώματος. Ὁ Ἰταλὸς ἀπεσταλμένος, στρατηγὸς Ντὲ Τζόρτζις, παρέμεινε μάλιστα στὴ Θεσσαλονίκη ἕως τὸ 1911, ὅταν οἱ Ἰταλοὶ ἐπιτέθηκαν στὴν Τουρκία καὶ κατέλαβαν τὴ Λιβύη καὶ τὰ Δωδεκάνησα.

Ὁ ἑπόμενος ἀξιωματοῦχος τῆς Ρώμης ποὺ ἦρθε σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ τὸ VMRO ἦταν ὁ Ἀλεσάντρο ντὲ Μποσντάρι, πρέσβης πρῶτα στὴ Σόφια καὶ μετὰ στὴν Ἀθήνα. Ὁ διπλωμάτης ἀνέφερε ὑπηρεσιακῶς ὅτι κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους καὶ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τὸ VMRO εἶχε συγκροτήσει ἕνα «Μακεδονικὸ Σύνταγμα» ποὺ πολεμοῦσε στὶς τάξεις τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ.

Μετὰ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Ἰταλῶν γιὰ τὰ Βαλκάνια εἶχε πάρει νέες διαστάσεις: οἱ ἰταλικὲς διεκδικήσεις στὴ Δαλματία, ὅπου ζοῦσε μία σημαντικὴ ἰταλικὴ μειονότητα, δὲν ἱκανοποιήθηκαν στὴ σύνοδο εἰρήνης τοῦ Παρισιοῦ. Δὲν εἶχε ἐπίσης ἀποτέλεσμα ἡ ἐπίμονη ἀπαίτηση τῆς Ἰταλίας νὰ ἀναγνωριστεῖ ὡς «νέο κράτος» ἡ «Μακεδονία» ἢ ἡ «μακεδονικὴ μειονότητα» στὸ πλαίσιο τῆς Νοτιοσλαβίας.

Ἀντιθέτως, ἡ δημιουργία τοῦ Βασιλείου τῶν Σέρβων, Κροατῶν καὶ Σλοβένων, ποὺ μετὰ λίγα χρόνια μετονομάστηκε σὲ Νοτιοσλαβία, δημιούργησε πρόσθετα προβλήματα στοὺς Ἰταλούς. Ἔχαναν τὶς προσβάσεις τους στὸν βασιλικὸ οἶκο τοῦ Μαυροβουνίου (μέλος τοῦ ὁποίου ἦταν ἡ Ἰταλίδα βασίλισσα Ἕλενα), ἐνῷ ἔβλεπαν νὰ διακυβεύονται οἱ προσπάθειές τους νὰ ἐλέγξουν τὴν Ἀλβανία. Ἀπὸ τότε, μόνιμος στόχος τῆς ἰταλικῆς πολιτικῆς στὰ Βαλκάνια ἦταν ἡ ἀπομόνωση καὶ ὁ διαμελισμὸς τῆς Γιουγκοσλαβίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΙ: ΠΩΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΑΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ Αὐτοκρατορία ἦταν τὸ κοινό μας σπίτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου. Ἀλλάξαμε μέσα στὸ κοινό μας σπίτι πολλὲς φορὲς θρησκεία. Ἀπὸ τὸ ζωροαστρισμό, στὴν ἑλληνικὴ θρησκεία, στὸν ἑβραϊσμὸ μὲ τὴν παραλλαγή του τὸν χριστιανισμό, τὸν ἀλεβισμὸ καὶ τὸν ἰσλαμισμὸ ὀθωμανικῆς ἐκδοχῆς. Ἀπὸ τὸν Δαρεῖο μέχρι τὸν τελευταῖο ὀθωμανὸ αὐτοκράτορα ἐπέρασαν δυόμισυ χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 1600 στὴν Κωνσταντινούπολη. Οἱ βασιλεῖς τῆς Αὐτοκρατορίας προήρχοντο ἀπὸ ὅλους τοὺς λαούς: Σλαύους, Ἀρμενίους κλπ. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἱδρυση τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου οἱ βασιλεῖς μας προήρχοντο ἀπὸ διαφόρους λαούς ὅπως Βαυαροὺς καὶ Δανούς. Τίποτα τὸ καινούργιο.

Ἦρθαν οἱ βάρβαροι Φρᾶγκοι ἀπὸ τὴν Δύση καὶ ἐπὶ χιλιάδεςς χρόνια μᾶς ἐπολέμησαν γιὰ νὰ διαλύσουν τὴν αὐτοκρατορία μας ποὺ ὠρθόνετο ὡς φρᾶγμα γιὰ τὸ πέρασμά τους πρὸς τὴν Ἀσία, τὴν Ἰνδία καὶ τὴν Κίνα. Τὴν διέλυσαν γιὰ πρώτη φορὰ τὸ 1204 μ.Χ. μὲ ὅπλο τὴν φραγκικὴ παπικὴ θρησκεία, ἀλλὰ τὸ αὐτοκρατορικὸ φρᾶγμα ὑψώθη καὶ πάλι τὸ 1453 ὑποχρεώνοντας τὸν Κολόμβο νὰ στραφῆ πρὸς Δυσμὰς γιὰ νὰ φθάσῃ, ὅπως ἐπίστευε, στὰ μπαχαρικὰ τῆς Ἰνδίας, κάνοντας τὸν γύρο τοῦ κόσμου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ: ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ…

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πάει καιρὸς τώρα ποὺ προβληματίζομαι σοβαρὰ ἂν ἔχει κάποιο νόημα νὰ δημοσιοποιεῖ κανεὶς ἐπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα γύρω ἀπὸ ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν κοινὴ γνώμη, ὅπως π. χ. αὐτὸ τῆς τεκνοθεσίας ἀπὸ ὁμοφυλόφιλα (ἢ ὁμόφυλα, ἐπὶ τὸ πολιτικὰ ὀρθότερο) ζευγάρια. Γιὰ τοὺς ἑξῆς, τουλάχιστον, λόγους:

Πρῶτον, οἱ πλειοψηφίες στὴ Βουλή – αὐτοὶ ποὺ καλοῦνται νὰ ὑπερψηφίσουν τὸ συγκεκριμένο νομοσχέδιο – εἶναι σταθερὰ στοχοπροσηλωμένες στὴν ὑπερψήφισή του, ὄχι κατ’ ἀνάγκην ἐπειδὴ ὅσοι τὶς συγκροτοῦν πιστεύουν στὶς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ γιὰ μία σειρὰ ἀπὸ ἄλλους λόγους, πραγματιστικούς. Κανένα ἐπιστημονικὸ ἢ ἄλλο ἐπιχείρημα δὲν συγκινεῖ ποτὲ ἕνα στοχοπροσηλωμένο ἄτομο. Δὲν ὑπάρχουν περιθώρια γιὰ ἀναστοχασμοὺς καὶ αὐτοκριτικές, παρὰ μόνο σὲ ρητορικὸ ἐπίπεδο. Ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα νὰ στηριχθεῖ ἡ κυβερνητικὴ πρόταση, σταματοῦν οἱ ἀναστοχασμοὶ καὶ οἱ δεύτερες σκέψεις. Τὸ θέατρο δίνει τὴ θέση του στὸν πρακτικὸ ρεαλισμό.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Βασικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὡς οὗτος ὁλοκληρώνεται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τουρκοκρατίας, εἶναι τὰ ἀκόλουθα:

α) τὸ μυθικὸν

Ἰσχυρὰν βίωσιν τοῦ μύθου, τοῦ μυθικοῦ, πραγματώνουν μόνον λαοὶ οἱ ὁποῖοι ἔζησαν τὸ μεγαλεον καὶ ἰδίως τὴν πτῶσιν μις αὐτοκρατορίας διὰ νὰ καταστοῦν μετέπειτα ἀνέστιοι καὶ ὡς ἐν διασπορᾷ.

Ὅπως εἰς τοὺς ἑλληνιστικοὺς χρόνους τὸ ἑλληνικὸν πνεῦμα ἀνεμετρεῖτο μὲ τὸ χάος, οὕτω καὶ εἰς τὸ Βυζάντιον διερευνᾷ τὴν μεταφυσικήν. Ὁ Λόγος ἵσταται πρὸ τῶν συμφορῶν εἰς τὴν ἤρεμον αὐτάρκειάν του «μέτρον», ἐνῷ ὁ μύθος ἀπαξιώνει πᾶσαν ἐπικύρωσιν τῆς λογικῆς. Ὁ μῦθος ἐνσκήπτει ὡς ρομφαία τραγικότητος, ἐκεῖ ἔνθα τὸ ἀνικανοποίητον διαλαμβάνει τὸ ποθητόν, ὅπου ἀκριβῶς ἡ μοῖρα συντρίβεται ὡς πραγματικότης.

Οἱ ὠχροί, συγκεκινημένοι «ραγιάδες» τῶν πρώτων χρόνων τῆς τουρκοκρατίας θὰ μεταποιηθοῦν συντόμως δωρικῶς, διότι ἡ μυθοποίησις τῆς Ἁλώσεως ὁσημέραι συνειδητοποιεῖται ὁλονὲν περισσότερον εἰς γεγονὸς πνευματικὸν ἐντὸς τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Ὁ κόσμος τῶν γεγονότων θὰ μεταμορφωθῆ πλέον μόνον διὰ τῆς πράξεως. Ἡ μέθη τῆς ἐλπίδος, ἀντλοῦσα ἀπὸ τὴν ἀπόγνωσιν ἤ τὰς ἰδίας αὐτῆς δυνάμεις, κινεῖ εἰς δρᾶσιν, διὰ νὰ καταστῇ πραγματικὸν τὸ ἀπραγματοποίητον.1

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Συμφέρει τὴν Ἑλλάδα ἡ συγκρότηση ἀνεξαρτήτου Κουρδιστάν;

Ἡ περικύκλωση τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ Κούρδους καὶ Ἀλβανούς

τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

 

α) Ἀνάγκη, ἰσχὺς καὶ βία

Ἡ ἀνάγκη εἶναι ἡ πλέον βασικὴ κινητήριος δύναμη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας. Εἶναι τὸ ἀκριβὲς ἀντίθετο τῆς ἐλευθερίας. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ, στὶς 8 Νοεμβρίου 2016, ἐκέρδισε τὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογές, δηλώνοντας ὅτι ἐπεβλήθη ὡς ἀπολύτως ἐλεύθερος ἀπὸ κάθε χρηματικὴ ἀνάγκη, ἐφ’ὅσον προηγουμένως εἶχε οἰκοδομήσει μία τεραστία περιουσία ποὺ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ χρηματοδοτήσῃ μόνος του τὴν ἐκλογική του ἐκστρατεία, σὲ ἀντίθεση μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους τῆς ἀμερικανικὴς ἱστορίας ποὺ ἐχρειάζοντο τὰ χρήματα τῶν ἄλλων.

Ἡ κομμουνιστικὴ Κίνα ἐπὶ Μάο ἐπίστευε ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ μὲ τὴν σοσιαλιστικὴ ὀργάνωση τῆς κινεζικῆς κοινωνίας. Ἀλλὰ ὁ διάδοχός του Ντὲνγκ Σιάοπινγκ ἐδήλωσε ὅτι ἡ ἰσχὺς  ποὺ σὲ καθιστᾷ ἐλεύθερο, ἐβασίζετο στὴν συσσώρευση κεφαλαίου, ὅπως ἔκαμε ὁ Τράμπ.

Τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα ποὺ ἔδωσε ἀπάντηση σὲ ὅλα, συνδέει τὴν ἀνάγκη μὲ τὴν βία, καὶ ἡ ἰδεολογία τοῦ φασισμοῦ ποὺ βασίζεται στὴν φύση ὡς τὴν βάση τῆς ἀνθρωπίνης συμπεριφορᾶς, θεωρεῖ τὴν βία ὡς τὴν ὑπερτάτη ἀνθρωπίνη ἀνάγκη ἰσχύος ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὸν συνεχῆ πόλεμο. Ὁ Χριστὸς δίδει τὴν μόνη ἐναλλακτικὴ λύση ἀντικαθιστῶντας τὴν ἀνάγκη τοῦ ὑλικοῦ συμφέροντος μὲ τὴν ἀνάγκη τῆς ἀπολύτου ἀγάπης ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο πνευματικὰ ἐλεύθερο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὑπάρχει ἕνα θέμα στὸ ὁποῖο τὸ κυβερνῶν κόμμα Δικαιοσύνης καὶ Ἀνάπτυξης τῆς Τουρκίας (AKP) καὶ τὸ κύριο κόμμα τῆς ἀντιπολίτευσης, τὸ Ρεπουμπλικανικὸ Λαϊκὸ Κόμμα (CHP), συμφωνοῦν πλήρως: ἡ πεποίθηση ὅτι τὰ ἑλληνικὰ νησιὰ εἶναι κατεχόμενο τουρκικὸ ἔδαφος καὶ πρέπει νὰ ἀνακαταληφθοῦν. Ἡ πεποίθηση αὐτὴ εἶναι τόσο ἰσχυρὴ ὥστε οἱ ἡγέτες καὶ τῶν δύο κομμάτων ἔχουν ἐκφράσει δημόσια τὴν ἀπειλὴ εἰσβολῆς στὸ Αἰγαῖο.

Ἡ μόνη διαφωνία μεταξὺ τῶν δύο κομμάτων σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν προσπάθειά τους νὰ ἀποδείξουν ποιό εἶναι πιὸ ἰσχυρὸ καὶ πατριωτικὸ καὶ ποιό διαθέτει τὸ θάρρος νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀπειλὴ ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας. Ἐνῶ τὸ CHP κατηγορεῖ τὸ AKP, τὸ κόμμα τοῦ προέδρου Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογᾶν, ὅτι ἐπιτρέπει στὴν Ἑλλάδα νὰ κατέχει τουρκικὰ ἐδάφη, τὸ AKP ἐπικρίνει τὸ CHP, τὸ ἱδρυτικὸ κόμμα τῆς Τουρκίας, ὅτι ἐπέτρεψε στὴν Ἑλλάδα νὰ πάρει τὰ νησιὰ μέσω τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης τοῦ 1924, τῆς Συνθήκης Ἰταλίας–Τουρκίας τοῦ 1932 καὶ τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων τοῦ 1947, ἀναγνωρίζοντας τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ὡς ἑλληνικὸ ἔδαφος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποῦ βρέθηκαν τόσοι Ἕλληνες νὰ χλευάζουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας, νὰ ἀπαξιώνουν κάθε τί ποὺ ἐμφανίζεται ἑλληνικό, νὰ καταδικάζουν κάθε πολιτικὴ ποὺ ὑπερασπίζεται ἐδάφη καὶ κυριαρχίες τῆς χώρας καὶ νὰ περηφανεύονται ὅτι εἶναι ἀντιεθνικιστές; Μά, στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, στὰ ἀπομεινάρια μίας ἐμμονικῆς ἀριστερᾶς καί, κυρίως, στὰ κονδύλια ἀμερικανικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ἱδρυμάτων, ποὺ μετὰ τὸ ’80 χρηματοδότησαν ἀνθρώπους σὲ χῶρες ὅπου ἡ ἔννοια πατρίδα ἦταν φρένο στὴν παγκοσμιοποίηση.

Ἐπειδὴ ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι τὸ αὔριο τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Καὶ ὁ μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθυστερήσει τὸ χτίσιμό του εἶναι τὰ σύνορα. Οἱ πατρίδες. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν πατρίδες δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ σύνορα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

UPPER MACEDONIA: HISTORICAL AND GEOGRAPHICAL REVIEW


MAP OF UPPER MACEDONIA ANCIENT REGIONS

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Present-day Western Macedonia, a region bounded by mountain ranges of varying size and traversed by the river Haliakmon, belonged to the mountainous Upper Macedonia of antiquity, which extended beyond the borders of modern Greece and took in the river Erigon, lakes Achris (Achrid) and Prespa and the lands bounded by the Dautika, Babuna and Dren mountains to the north (fig. 1).

During the second millenium BC this region was a stopping-point in the migrations of the ‘far-wandering’ family of north-western Greek tribes, which included the Macedonians and the Dorians (Herodotus 1.56, 8.137-139; Thucydides 2.99). After a series of migrations, one branch of the family, the Argead Macedonians, who were ruled by the Temenidis, descendants of Temenos, the son of Heracles, settled in the area around Olympus. In the early 7th century BC, under their first known king, Perdiccas, they founded the state of Aegae. From Aegae which according to a later tradition was founded by the Argive Karanos in the 8th century BC and later from Pella, in about 400 BC, they continued to expand outwards for many centuries. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΝΩ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ σημερινὴ Δυτικὴ Μακεδονία, περιοχὴ ποὺ ὁρίζεται ἀπὸ μικροὺς καὶ μεγάλους ὀρεινοὺς ὄγκους καὶ διατρέχεται ἀπὸ τὸν ποταμὸ Ἁλιάκμονα, ἀνήκει στὴν Ἄνω – ὀρεινὴ – Μακεδονία τῶν ἀρχαίων, ἡ ὁποία ἐκτεινόταν πέρα ἀπὸ τὰ σημερινὰ ἑλληνικὰ σύνορα καὶ περιελάμβανε τὸν ποταμὸ Ἐριγώνα, τὶς λίμνες Ἀχρίδα καὶ Πρέσπες καὶ τὶς περιοχὲς μέχρι τὰ ὄρη Dautika, Babuna, Dren στὰ βόρεια.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δεύτερης χιλιετίας π.Χ. ὑπῆρξε σταθμὸς τῆς πορείας τοῦ «πολυπλάνητου» ἔθνους τῶν βορειοδυτικῶν ἑλληνικῶν φύλων, στὰ ὁποῖα ἀνῆκαν οἱ Μακεδόνες καὶ οἱ Δωριεῖς (Ἡρόδοτος 1.56, 8.137-139, Θουκυδίδης 2.99). Ἕνας κλάδος τους, οἱ Ἀργεάδες Μακεδόνες, στοὺς ὁποίους βασίλευαν οἱ Τημενίδες, ἀπόγονοι τοῦ Τημένου, γιοῦ τοῦ Ἡρακλῆ, μετὰ ἀπὸ διαδοχικὲς μετακινήσεις ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ τοῦ Ὀλύμπου. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 7ου π.Χ. αἰ., μὲ πρῶτο γνωστὸ βασιλιὰ τὸν Περδίκκα, ἵδρυσαν τὸ κράτος τῶν Αἰγῶν. Ἀπὸ τὶς Αἰγές, ποὺ σύμφωνα μὲ μεταγενέστερη παράδοση ἱδρύθηκαν ἀπὸ τὸν Ἀργεῖο Κάρανο τὸν 8ο π.Χ. αἰ., καὶ ἀργότερα τὴν Πέλλα, γύρω στὸ 400 π.Χ., συνέχισαν τὴν ἐπεκτατική τους δράση γιὰ πολλοὺς αἰῶνες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕIΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΜΑΣ

 ΡΩΜΑΝΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ὑπὸ Ἰωάννου Σ. Ρωμανίδου

29 Ἰανουαρίου 1992

Οἱ Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τοῦρκοι καὶ Ἀλβανοί μᾶς θεωροῦν ὄχι ἀπελευθερωτικές, ἀλλὰ κατακτητὲς τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Θράκης, τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου καὶ τῆς Κρήτης, καὶ οἱ Τοῦρκοι ἐπιπλέον, μαζὶ μὲ τοὺς Βρετανούς, μᾶς θεωροῦν ὅτι προσπαθήσαμε νὰ κατακτήσομε τὴν Κύπρον. Ὅλα αὐτὰ ἰσχυρίζονται οἱ γείτονές μας βάσει τοῦ διεθνοῦς δικαίου.

Α) Ἀνακεφαλαίωση τοῦ προβλήματος

1) Ἡ Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία καὶ Τουρκία διαμόρφωσαν τὸ διεθνὲς δίκαιο κατὰ τρόπον ὥστε ἔξω ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Ἑλλάδα τοῦ 1827-36 νὰ μὴν ὑπάρχουν ὑποψήφιοι Ἕλληνες γιὰ ἀπελευθέρωση. Δὲν ἀρκεῖ ἐδάφη νὰ ἦταν κάποτε Ἑλληνικά. Θὰ ἔπρεπε σ’ αὐτὰ τὰ κάποτε Ἑλληνικὰ ἢ Μακεδονικὰ ἐδάφη νὰ ὑπῆρχαν ὑποψήφιοι Ἕλληνες γιὰ ἀπελευθέρωση. Σὲ περίπτωση ποὺ δὲν ὑπῆρχαν Ἕλληνες, τότε πρόκειται γιὰ κατάκτηση. Ἐξ’ ἀπόψεως τῶν συνταγμάτων, τῶν Πρωτοκόλλων, καὶ τῆς περὶ Κοραῆ νομοθεσίας τοῦ 1827, δὲν ὑπῆρχαν πλέον Ἕλληνες, Hellenes-Grecs, Younan μὲ ἀνάγκη ἀπελευθερώσεως. Ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1827-1836 ὑπῆρχαν μόνον ἑλληνόφωνοι Ρωμαῖοι, Grecs, Roum. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ (ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ) ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΛΑΒΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

I. ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στὸ ἄρθρο αὐτὸ θὰ ὑποστηρίξουμε ὅτι οἱ ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα (οἱ Σκοπιανοί) εἶναι Ἕλληνες στὴν καταγωγή. Πρόκειται περὶ ἐκσλαβισμένων γλωσσικὰ Ἑλλήνων. Δυστυχῶς ἡ ἐπίσημη θέση τοῦ σύγχρονου Ἑλληνικοῦ κράτους εἶναι ὅτι οἱ Σλαβομακεδόνες εἶναι Σλάβοι ἢ Βούλγαροι. Τέτοια εἶναι ἡ ἔλλειψη γνώσης τῶν σύγχρονων Ἑλλήνων στὰ ἐθνολογικὰ θέματα καὶ στὰ θέματα καταγωγῆς τῶν λαῶν, ποὺ ἀδιακρίτως χαρακτηρίζουν τοὺς Σλαβομακεδόνες Σλάβους καὶ Βούλγαρους, λὲς καὶ οἱ Βούλγαροι εἶναι Σλάβοι. Ἂς ἀποφασίσουν λοιπὸν τί εἶναι: Σλάβοι ἢ Βούλγαροι; Οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες ἀγνοοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι πολλοὶ Σκοπιανοὶ κατάγονται ἀπὸ τὴ λεγόμενη «Αἰγαιακή» Μακεδονία καὶ ὅτι ἦταν δίγλωσσοι (μιλοῦσαν δηλαδὴ Ἑλληνικὰ καὶ Σλαβομακεδονικά). Ἄρα τί ἄλλο θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι οἱ Σκοπιανοὶ ἐκτὸς ἀπὸ Ἕλληνες Μακεδόνες ποῦ ἐκσλαβίστηκαν γλωσσικά; Διαφορετικά, οἱ Ἕλληνες θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦν τὶς θεωρίες τοῦ Φαλμεράϊερ περὶ τοῦ δῆθεν ἐκσλαβισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Δὲν μποροῦν δηλαδὴ οἱ Ἕλληνες νὰ λένε ὅτι οἱ σλαβόφωνοι ποὺ κατοικοῦν στὴν Ἑλλάδα εἶναι Ἕλληνες στὴν καταγωγή, ἐνῶ οἱ σλαβόφωνοι τῶν Σκοπίων, ποὺ κατοικοῦν λίγα χιλιόμετρα πιὸ πέρα, εἶναι Σλάβοι. Ἢ οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλλάδας ποὺ ὁμιλοῦν καὶ τὰ σλαβομακεδονικὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ Σλάβοι ὅπως καὶ οἱ Σκοπιανοὶ ἢ οἱ Σκοπιανοὶ εἶναι καὶ αὐτοὶ Ἕλληνες, ὅπως οἱ ἐν Ἑλλάδι ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα. Οἱ Ἕλληνες ὅμως τῶν ἀρχῶν τοῦ προηγούμενου αἰῶνα ἦταν πολὺ περισσότερο κατατοπισμένοι καὶ θεωροῦσαν τοὺς ὁμιλοῦντες τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα ὡς Ἕλληνες, ἀπογόνους τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων, καὶ ὄχι ὡς Βούλγαρους καὶ ὅτι τὸ σλαβομακεδονικὸ ἰδίωμα σχετιζόταν μὲ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα. Αὐτὸ τὸ ἔκαναν καὶ ὡς ἀντίδραση πρὸς τὴν ἐπεκτατικὴ πολιτικὴ τῶν Βουλγάρων ποὺ βάπτιζαν κάθε σλαβόφωνο κάτοικο τῆς Μακεδονίας ὡς Βούλγαρο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Θεωρίες περὶ ἔθνους

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων λαϊκῶν ἐπαναστάσεων τοῦ 18ου αἰῶνα στὸν δυτικὸ κόσμο, οἱ ὁποῖες κατέληξαν στὸν σχηματισμὸ τῶν πρώτων ἐθνικῶν ἀστικῶν κρατῶν, τὸ πρόβλημα τῆς διατύπωσης ἑνὸς ἔγκυρου καὶ περιεκτικοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἔθνους ταλανίζει τοὺς μελετητὲς τοῦ ἐθνικοῦ φαινομένου. Ἔκτοτε ἡ σχετικὴ διαπραγμάτευση φαίνεται νὰ ἔχει καταλήξει σὲ ἀδιέξοδο, καθὼς διατυπώνονται συνεχῶς νέες θεωρίες, ἐνῶ ἀναδιατυπώνονται οἱ παλιές, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ διαρκὴς συζήτηση περὶ ἔθνους νὰ ἔχει καταντήσει πρὸ πολλοῦ ἕνα διανοητικὸ παίγνιο σίγουρα μπερδεμένο καὶ μᾶλλον πληκτικό.

Ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἐθνικὸ βίωμα ἀπαντᾶται σὲ πλείστους ὅσους λαοὺς ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καταδεικνύει ὅτι ὁ περιβόητος ὁρισμὸς τοῦ ἔθνους δὲν ἀφορᾶ, τελικῶς, τόσο τὴν θέσπιση ἐπιστημονικῶς ἔγκυρων κριτηρίων μεταξὺ τῶν εἰδικῶν μελετητῶν, ὅσο τὸν ἔντονα πολιτικὸ χαρακτήρα ποὺ ἀπέκτησε ἡ ἐν λόγῳ ἔννοια, ὑπὸ τὴν ἀποκλειστικὴ καὶ μονοσήμαντη διάστασή της ὡς ἔθνος-κράτος, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Νεωτερικότητας, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τὴν ἀνάδειξη τῶν ἀστικῶν κοινωνιῶν στὴν Δύση. Ἐπὶ χιλιάδες χρόνια τὸ ζήτημα αὐτὸ οὐδόλως εἶχε ἀπασχολήσει, παρὰ τὴν κατάδηλη ὕπαρξη τῶν ἐθνῶν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ!

 

 

Ἀγαπητοὶ φίλοι καὶ ἀναγνῶστες τοῦ ἰστοτόπου

Σᾶς ζητοῦμε νὰ ἀφιερώσετε λίγο ἀπὸ τὸν χρόνο σας γιὰ νὰ παρακολουθήσετε μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα διάλεξη μὲ θέμα «Ἡ δημιουργία τοῦ χρήματος στὸ σύγχρονο νομισματικὸ σύστημα» ἀπὸ τὸν κ. Σπύρο Λαβδιώτη.

Ὅλοι μας ἔχουμε διαβάσει καὶ ἀκούσει ἀναλύσεις ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς θὰ ἔχουμε κουραστεῖ ἀκούγοντας εἴτε τὴν συστημικὴ προπαγάνδα εἴτε πολύπλοκες ἀναλύσεις ποὺ δὲν καταλαβαίνουμε (ἂν ὑποθέσουμε ὅτι κι αὐτοὶ ποὺ τὶς κάνουν τὶς καταλαβαίνουν καὶ οἱ ἴδιοι). Ὅμως, ὁ λόγος αὐτοῦ τοῦ ἐπιφανοῦς οἰκονομολόγου ξεχωρίζει ὄχι μόνο γιὰ τὶς μεγάλες ἀλήθειες ποὺ λέει ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν σαφήνεια καὶ τὴν ἁπλότητά του, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ τὸν καταλάβει ὁ καθένας.

Ὁ κ. Λαβδιώτης εἶναι «μάχιμος» οἰκονομολόγος, μὲ λαμπρὴ σταδιοδρομία στὸν κλάδο τῶν χρηματοπιστωτικῶν ἐπὶ τεσσαρακονταετία καὶ διετέλεσε στέλεχος τῆς Κεντρικῆς Τράπεζας τοῦ Καναδά. Ὡς σημαῖνον στέλεχος τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος ἔχει λοιπὸν πολλὰ ἐνδιαφέροντα πράγματα νὰ μᾶς πεῖ γιὰ τὸ πὼς λειτουργεῖ ὁ χρηματοπιστωτικὸς τομέας γνωρίζοντας πολὺ καλὰ τὰ πράγματα ἐκ τῶν ἔνδον.

Ἔτσι, μᾶς ἐξηγεῖ πὼς ἀκριβῶς λειτουργεῖ τὸ σύγχρονο τραπεζικὸ σύστημα, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιὰ τὴν ὁλοσχερῆ καταστροφὴ πού μας ἀπειλεῖ ἄμεσα ἂν δὲν ἀποφασίσουμε ἐπιτέλους νὰ ξυπνήσουμε, ἀποκαλύπτει ὅλα τὰ χοντρὰ ψέμματα πού μας λένε οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ συστημικοὶ οἰκονομολόγοι.

Ταυτόχρονα, προβάλλει καὶ μία συγκεκριμένη καὶ ἐφικτὴ διέξοδο γιὰ τὴν σωτηρία τῆς Ἑλλάδας, ἀπομυθοποιώντας ὅλη τὴν ἀσύστολη κινδυνολογία καὶ ἐξηγεῖ πὼς πρέπει καὶ μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐπιστροφὴ στὸ ἐθνικὸ νόμισμα μὲ θαρραλέα πολιτικὴ βούληση, μὲ τρόπο σχεδιασμένο καὶ συντεταγμένο βάζοντας ὁριστικὰ τέλος στὴν οἰκονομική, κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ κατάρρευση τῆς χώρας.

Ὅποια ἄποψη κι ἔχετε ἐπὶ τοῦ θέματος ἀξίζει τὸν κόπο νὰ τὸν ἀκούσετε.

Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ παρακολουθήσετε καὶ μία ἄλλη, ἐξίσου ἀποκαλυπτικὴ διάλεξη τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη, μὲ τίτλο «Τὸ χρονικό της ἑλληνικῆς χρεωκοπίας».

Νάστε καλά!

 

 

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

α) Ἕνας ἄσημος βίος

Στὴν πινακοθήκη τῶν Ἑλλήνων ἡρώων ή ἀνάρτηση τῆς μορφῆς τοῦ Ἰωάννου Ῥωμανίδη ἠμπορεῖ νὰ ξενίση. Ἡ ζωή του ἦταν μουντή. Τὸ συγγραφικό του ἔργο σχετικὰ ἰσχνὸ καὶ ἐπαναληπτικό. Καμμία διάκριση δὲν τὸν ἀνεβίβασε στὸ ἐπικοινωνιακὸ βάθρο. Οὔτε ὑπῆρξε μοναχός, πνευματικὸς πατέρας σὲ φημισμένη μονὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε στυλίτης στήν εἴσοδο τοῦ αὐτοκρατορικοῦ μελάθρου στὴν Κωνσταντινούπολη, οὔτε περιεφέρετο ὡς Διογένης μὲ σκισμένο ῥάσο, διότι ῥάσο δὲν ἐφόρη στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν ἐπαρουσιάζετο ποτὲ στὸ ῥαδιόφωνο, τὴν τηλεόραση καὶ τὶς ἐφημερίδες. Πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του παρέμενε σπίτι του, μὲ συγγραφικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ ἐργαλεῖο τὸ διαδίκτυο. Σπανίως ἄνοιγε τὴν ταχυδρομικὴ θυρίδα του καὶ ὡς ʺσύγχρονος παπάςʺ ἐκάθητο ὧρες στὸν ὑπολογιστή του. Ἐκτὸς ἑνὸς στενοῦ θεολογικοῦ κύκλου, ἐλάχιστοι τὸν ἐγνώριζαν, οὐδεὶς σχεδὸν ἠδύνατο νὰ διαβάση τὰ δύο βασικὰ του βιβλία, διότι ἦσαν δυσεύρετα καὶ σπανίως ἐπανεκδίδοντο. Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ μου Ἐνδιάμεση Περιοχή, μαζὶ μὲ τὸν π. Γεώργιο Μεταλληνό, τὸν πλέον στενό του φίλο, ἐπανελάμβανε συχνὰ τὰ ἴδια ὀλιγάριθμα συγγράμματα του καὶ τὶς δημοσιευμένες πανεπιστημιακές του παραδόσεις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΑΜ

τσίπραςΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 «ὄπισθεν τοῦ «Λαοῦ» τοῦ ΕΑΜ εὑρίσκεται ἡ ὀργανωμένη μειοψηφία τοῦ Κ.Κ.Ε τις δὲν εἶναι ὅμως πλέον οὔτε αὐτὴ ταξική, (διότι δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸ προλεταριάτον) ἀλλὰ καθαρὰ μυστικὴ ταιρία μὲ ἴδια κομματικὰ συμφέροντα καὶ ἰδίαν «κλίκαν». σκοπὸς δὲν εἶναι πλέον οὔτε ὁ σοσιαλισμός, οὔτε ὁ κομμουνισμός, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συμφεροντολόγοι ἢ παραπλανημένοι ὅλων τῶν κοινωνικῶν προελεύσεων εἶναι τὰ μέσα. Σκοπὸς εἶναι τὸ Κράτος τῆς μυστικῆς Ἑταιρίας, τὸ Κράτος τοῦ Κόμματος, ποὺ δικτατορεῖ ὄχι ἐπὶ τοῦ ἀνυπάρκτου κομμουνιστικοῦ δῆθεν «Λαοῦ», ἀλλὰ ἐπὶ μίας Ἰσοπεδωμένης ἀγέλης δούλων»

«Ἡ τοῦ ΕΑΜ ἦτο δράσις θετικὴ καὶ εἰδικῶς ὄχι «ἀντικαπιταλιστική» ἀλλὰ καπιταλιστική. Τὰ ἄτομα ποὺ ἀνῆκον εἰς τὴν ὀργάνωσίν του δὲν ἤθελαν κομμουνισμόν, ἀλλὰ καπιταλισμὸν διὅλους. Ἤθελαν διὰ μεθόδων ἐπαναστατικῶν, χρησιμοποιοῦντα τὸν ἐπαναστατικὸν μηχανισμὸν τοῦ ΚΚΕ, νὰ φθάσουν εἰς σκοποὺς ἀτομικῶς καπιταλιστικούς: νὰ ἁρπάσουν τὰς περιουσίας τῶν ἄλλων, μὲ τὴν βαθυτάτην πεποίθησιν, ὅτι «κομμουνισμὸς δὲν πρόκειται νὰ γίνει»

Αποσπάσματα από την εργασία του μεγάλου Έλληνα κοινωνιολόγου Ευάγγελου Λεμπέση, «Το φαινόμενον του ΕΑΜ»

Για να διαβάσετε ολόκληρη την εργασία, κατεβάστε την πατώντας στην σχετική ένδειξη.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠO ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

«Η ΜΑΥΡΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΧΕΡΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1941-1944)»

 

«Η περίοδος της Κατοχής (1941-1944) ήταν από τις πιο τραγικές περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάδα βγήκε από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εντελώς κατεστραμμένη. Πολλές δεκαετίες, σκοτάδι κάλυπτε αυτά τα δίσεκτα έτη. Για πολιτικούς λόγους είχε επιβληθεί λήθη. Γεγονότα, πρόσωπα, στάσεις και πρακτικές είχαν ξεχαστεί και σκεπαστεί από το μύθο και το ψέμα. Για παράδειγμα ο στρατιωτικός και οικονομικός δωσιλογισμός είναι ζητήματα που δεν έχουν ερευνηθεί αρκετά. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, η έρευνα έχει αρχίσει να φωτίζει ιδιαίτερες πτυχές και γεγονότα της περιόδου.

Σκοπός της μικρής αυτής εργασίας είναι να ερευνήσει τι έγινε κατά τη διάρκεια της κατοχής και πώς χιλιάδες ακίνητες περιουσίες άλλαξαν χέρια με αποτέλεσμα βαθιές αλλαγές στην κοινωνική δομή της μεταπολεμικής Ελλάδας. Μετά τη λήξη του Πολέμου και του Εμφυλίου εμφανίστηκε μια ομάδα ανθρώπων, οι περιβόητοι «νεόπλουτοι» με τεράστιες περιουσίες (κινητές και ακίνητες) που είχαν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η ομάδα αυτή διεκδικούσε (και τον πήρε τελικά) ρόλο και λόγο στην οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου»

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ  

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὅπως λέει καὶ ἕνα γνωστὸ ἀναρχικὸ ρητό: “Ὁ ἀγνας ἐνάντια στὴν ἐξουσία εἶναι ὁ ἀγνας τῆς μνήμης ἐνάντια στὴν λήθη”. Καὶ τος ἀναρχικοὺς –ὅταν εἶναι πραγματικοὶ ἀναρχικοὶ κι ὄχι θλιβερὰ καἀνώδυνα συμπληρώματα τοῦ Συστήματος- πρέπει νὰ τοὺς ἀκοῦμε πολύ προσεκτικά, γιατί ἔχουν πολὺ σωστὰ πράγματα νὰ καταλογίσουν στὴν ἑκάστοτε ἐξουσία –ποὺ καὶ ἡ καλύτερη δυνατὴ νὰ εἶναι, δὲν παύει νὰ ἀποτελεῖ μηχανισμὸ καταπίεσης τοῦ ἀνθρώπου.    

Ἂς ξαναθυμηθοῦμε λοιπὸν ὁρισμένα πράγματα ποὺ εἰπώθηκαν θαρρετὰ πρὶν ἀπὸ δυὸ χρόνια καὶ ἂς ἀναλογισθοῦμε πόσο ἐπίκαιρα παραμένουν γιὰ τοὺς στόχους τῆς Ἐξουσίας ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐξανδραποδίσει ἀλλὰ νὰ μεταλλάξει τὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη φύση ὥστε αὐτὴ νὰ εἶναι συμβατὴ σὲ ἕνα σύστημα παγκοσμίου φιλελεύθερου ὁλοκληρωτισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η Παλαιστίνη είναι μια μικρή χώρα. Όμως αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης που επικρατεί στον κόσμο. Το σημείο στο οποίο θέλω να εστιάσω την προσοχή είναι οι μέθοδοι εγκαταστάσεως Εβραίων προσφύγων που εφαρμόζονται στην Παλαιστίνη, παρά η ίδια η εγκατάσταση εν γένει που μπορεί να επιτευχθεί. Οι μέθοδοι αυτοί, όπως θα προσπαθήσω να καταδείξω, είναι καταστροφικές, και εάν εμμείνουμε στην εφαρμογή τους και σε άλλα μέρη του κόσμου –και υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι θα το κάνουμε- το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μονάχα η βία και ο πόλεμος.

Στον βαθμό κατά τον οποίον ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ενείχε ένα ηθικό ζήτημα, τούτο αφορούσε το ζήτημα του εάν οι διεθνείς σχέσεις θα διέπονται από την ισχύ ή από τον νόμο. Νόμος σημαίνει εφαρμογή των αρχών δικαίου στις διαμάχες. Έτσι, το πραγματικό ζήτημα αφορά την επιλογή μεταξύ της ισχύος ή  του δικαίου. Έχουμε εξέλθει με επιτυχία από αυτόν τον πόλεμο και φρονούμε ότι το δίκαιο νίκησε την ισχύ. Όμως τώρα, στην περίοδο της ειρήνης, ακολουθούμε τις μεθόδους του δικαίου ή τις μεθόδους της ισχύος; Από την απάντηση που θα δώσουμε εξαρτάται το μέλλον του κόσμου· ο πόλεμος ή η ειρήνη. Είναι καλύτερα να πάρουμε μια συγκεκριμένη σημερινή περίπτωση και να την αναλύσουμε λεπτομερώς προκειμένου να διαπιστώσουμε προς τα πού τείνουν τα πράγματα, παρά να κάνουμε γενικές δηλώσεις. Η Παλαιστίνη είναι ένα παράδειγμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ: ΤΟ ΙΡΑΚΙΝΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ τὰ σύνηθη ἀντιτουρκικὰ καὶ συνεπῶς ἀνθελληνικάστερεότυπα, ἐκατηγορήσαμε τὴν Τουρκία γιὰ παζάρια μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ ὅτι ἠρνήθη τελικὰ νὰ ἐπιτρέψη στοὺς Ἀμερικανούς, τὴν διέλευση στρατευμάτων καὶ τὴν χρησιμοποίηση τῶν ἀεροδρομίων της, ἐπειδὴ δὲν ἔλαβε ἀρκετὰ χρήματα. Καὶ τώρα τρίβουμε τὰ χέρια μας γιὰ τὴν τιμωρία ποὺ θὰ ὑποστῆ, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ ἐπωφεληθοῦμε, διότι ἐμεῖς «ἐσεβάσθημεν τὶς συμμαχικὲς μας ὑποχρεώσεις, ἐκάτσαμε φρόνιμα, ἐνῷ ὁ ὅμορος ἀντίπαλος ἔκαμε τὸν γενναῖο«! Δηλαδή, χαιρόμεθα ποὺ ἐμεῖς ἐφέρθημεν ὡς δωσίλογοι καὶ ἐλπίζουμε πὼς θὰ μᾶς ἀμείψη τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικό.

α) Τὸ τουρκικὸ παράδειγμα

Ὅποιοι καὶ νὰ ἦσαν οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπήκουσαν στὰ κελεύσματα τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ Τοῦρκοι ἐδυσκόλευσαν σημαντικὰ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰράκ, ἔκαμαν ἔξω φρενῶν τὸ κοινό μας ἀφεντικὸ καὶ ἐφέρθησαν μὲ λεβεντιά, μία στάση ποὺ ἐμεῖς θὰ ἔπρεπεν νὰ ζηλεύουμε. Διότι ναὶ μὲν πρέπει νὰ φιλᾶμε τὸ χέρι ποὺ δὲν ἠμποροῦμε νὰ δαγκώσωμε ἀλλὰ καὶ ἡ Ἱστορία διδάσκει ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ κρατήση κανεὶς κάτι ποὺ τοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸ ἀφεντικὸ χωρὶς αὐτὸς νὰ τὸ πάρη πίσω κάποια στιγμή. Τὰ παραδείγματα εἶναι ἀμέτρητα. Φέρ’ εἰπεῖν, οἱ Γάλλοι στὴν Κίνα, τὸ 1868-1874, κατεσκεύασαν  τὰ  στρατιωτικὰ  ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου (Fuzhou) καὶ ἕνα βιομηχανικὸ κομπινάτ, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ταϊβάν, χάρη σὲ κινεζικὰ χρήματα, ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν γιὰ νὰ καλοπληρωθοῦν οἱ Γάλλοι εἰδικοὶ καὶ σύμβουλοι ἀπὸ τὸν κινεζικὸ κρατικὸ προϋπολογισμό: τὸν Ἰούλιο τοῦ 1874, ἡ ἐπαρχία Φούτζιαν (Fu-jian) τῆς ὁποίας τὸ Φούτζοου εἶναι ἡ πρωτεύουσα, εἶχε ξοδέψει 5.350.000 ἀργυρὰ τάελς καὶ 15 ἀτμόπλοια εἶχαν κατασκευασθῆ. Τὸ 1884 ὅμως, ἡ Γαλλία ἐπετέθη καὶ πάλι κατὰ τῆς Κίνας γιὰ νὰ τὴν τιμωρήση ποὺ ὑπεστήριξε τὸ ὑπὸ κινεζικῆς προστασίας Βιετνὰμ κατὰ τῆς γαλλικῆς εἰσβολῆς. Χωρὶς κήρυξη πολέμου (ὅπως οἱ Ἀμερικανοὶ στὸ Ἰράκ, τὸ 2003), οἱ γαλλικὲς ναυτικὲς δυνάμεις ἐβομβάρδισαν τὰ ναυπηγεῖα τοῦ Φούτζοου σκοτώνοντας σὲ   παράπλευρες ἀπώλειες πάνω ἀπὸ 3.000 Κινέζους. Ἡ ὁλοσχερὴς καταστροφὴ τῶν κινεζικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ τῶν πλοίων ποὺ εἶχαν οἱ ἴδιοι κατασκευάσει, διηυκολύνθη ἀπὸ τὶς πληροφορίες ποὺ ἐδίδοντο ἀπὸ τοὺς Γάλλους τεχνικοὺς ποὺ εἶχαν παραμείνει ἐπὶ τόπου! Τὴν ἑπομένη τοῦ πολέμου οἱ Κινέζοι ἐπλήρωσαν καὶ πάλι τοὺς Δυτικοὺς νὰ ξανακατασκευάσουν αὐτὰ ποὺ εἶχαν καταστρέψει. Ὁ ἰμπεριαλιστικὸς καπιταλισμὸς στὸ πνεῦμα τῆς ἀνθρωπιστικῆς ἀνασυγκροτήσεως, σὲ ὅλο του τὸ  μεγαλεῖο, στὸ ὁποῖο μᾶς προτρέπει νὰ συμβάλουμε, στὴν Γιουγκοσλαυΐα καὶ τὸ Ἰρὰκ, μὲ τὴν γενναιόδωρη ἑλληνικὴ ψυχή μας, ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς, μήπως μαζέψουμε κι ἐμεῖς κανένα ψίχουλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ διαμάχη μεταξὺ τῆς κυβέρνησης τῆς Ἱσπανίας καὶ τῆς ἡγεσίας τοῦ κινήματος ἀνεξαρτησίας τῆς Καταλωνίας κατέστη τὸ κυριότερο γεγονὸς τῆς διεθνοῦς εἰδησεογραφίας στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου. Τὰ ἐθνικιστικὰ κόμματα ποὺ συγκροτοῦν τὴν τοπικὴ κυβέρνηση στὴν Βαρκελώνη ἀνακήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησία τῆς χώρας. Ἡ Μαδρίτη δὲν κάνει παραχωρήσεις καὶ στέλνει τὶς ἀστυνομικές της δυνάμεις στὴν Καταλωνία. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς διενεργοῦν δημοψήφισμα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία. Ἡ κεντρικὴ κυβέρνηση δὲν τὸ ἀναγνωρίζει καὶ καταβάλει προσπάθειες νὰ τὸ ὑπονομεύσει. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἀπαντοῦν μὲ τὴν κήρυξη γενικῆς ἀπεργίας καὶ ἀνακοινώνουν ὅτι ἡ ἐπαρχία τῆς Καταλωνίας θὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἱσπανία καὶ θὰ γίνει ἀνεξάρτητη δημοκρατία.

Αὐτὴ εἶναι μία μικρὴ σύνοψη τῆς ἀλληλουχίας τῶν γεγονότων, ἀλλὰ τί κρύβεται, ἀλήθεια, πίσω ἀπὸ αὐτά; Ποιὰ εἶναι τὰ πραγματικὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἀληθινὰ κίνητρα τῶν δυὸ πλευρῶν σὲ αὐτὴν τὴν διαμάχη;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ: Η ΜΑΦΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

(Μὲ ἀφορμὴ τὸ μακελειὸ στὸ Λὰς Βέγκας)

                         

 α) Γιατὶ ὁ Michael Moore στὸ  Bowling for Columbine εἶχε ἄδικο, τὸ 2002            

Στὸ κινηματογραφικό του βραβευμένο ντοκυμαντὲρ Bowling for Columbine, ὁ Michael Moore παρουσιάζει τὴν βαρβαρότητα τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας βασισμένης στὸ συστηματικὸ ἔγκλημα καὶ ἐξαίρει τὸ «σατανικὸ» σύμβολο αὐτῆς τῆς ἐγκληματικότητος, τὸν ἠθοποιὸ  Charles Heston, πρόεδρο τῆς National Rifle Association (NRA), δηλαδὴ τοῦ παντοδυνάμου ἀμερικανικῆς καουμποϊκῆς ἐμπνεύσεως «Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ὁπλοφορούντων». Μαθαίνουμε πὼς συντελοῦνται 11.500 δολοφονίες κατ’ ἔτος στὶς ΗΠΑ καὶ μᾶς δηλώνει πὼς οἱ Ἀμερικανοὶ πολῖτες δὲν εἶναι ἁπλῶς βάρβαροι, ἀλλὰ «πνευματικὰ ἀσθενεῖς»! Καὶ ὅμως ὁ Μοὺρ  εἶχε ἄδικο. Ἀντὶ νὰ ἐπικεντρώση τὴν προσοχὴ τῶν θεατῶν στὴν αἰτία τῶν ἐγκληματικῶν πράξεων στὴν Ἀμερική, ποὺ εἶναι τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα καὶ τὸ συγκεντρωτικὸ κράτος, καταφέρεται ἀποκλειστικὰ κατὰ τοῦ πανισχύρου λόμπυ τῶν ὁπλοφορούντων. Οἱ Ἕλληνες θεατὲς, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἀμερικανικὴ πραγματικότητα, ἐχειροκρότησαν μὲ ἥσυχη συνείδηση τὸν Μούρ, μέχρι ποὺ ἐξέσπασε τὸ σκάνδαλο τῶν Ζωνιανῶν, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ Κρήτη παρωμοιάσθη αἴφνης μὲ τὴν Ἀμερική, βορεία καὶ νοτία, καὶ οἱ Ἕλληνες εὑρέθησαν σὲ ἀμηχανία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: ΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΥ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ οἰκονομικὴ ἐλὶτ τῆς Βαρκελώνης σχεδιάζει ἁπλῶς νὰ ἀνταλλάξει τὴν Μαδρίτη μὲ τὶς Βρυξέλλες ὡς πάτρωνά της καὶ στηρίζεται στὴν δημαγωγία περὶ «ἀνεξαρτησίας» προκειμένου νὰ ἀποκρύψει τὰ σχέδιά της, τὰ ὁποία προωθεῖ διαμέσου τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὸ καταλανικὸ κοινό, τὸ ὁποῖο πιστεύει ὅτι ψηφίζει ὑπὲρ τῆς «ἀνεξαρτησίας» τῆς χώρας του.

Ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο ὅτι τὸ καταλανικὸ δημοψήφισμα ἀποκάλυψε τὴν βαθιὰ ὑποκρισία τῆς ἱσπανικῆς καὶ τῆς εὐρωενωσιακῆς ἐλίτ, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑποστήριξή τους πρὸς τὶς αὐτονομιστικὲς ἐπιδιώξεις σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου καὶ τὴν σκληρὴ κριτικὴ ποὺ συχνὰ διατυπώνουν κάθε φορὰ ποὺ κυβερνήσεις τοῦ Νότου καθίστανται ὕποπτες γιὰ χρήση βίας ἐναντίον τῶν πολιτῶν τους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν παρουσίασή της στὴν Δύση ὡς μίας συμπαθοῦς οὐτοπίας, ἡ νέα «Ροζάβα» εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνα ἀποικιοκρατικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σχεδίασε καὶ παγίωσε μὲ αἷμα ἡ Οὐάσιγκτον. Αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ σχέδιο εἶναι νὰ ἐκδιωχτοῦν οἱ κάτοικοι τῆς Βορείου Συρίας καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν γεννήθηκαν ἐκεῖ. Γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς ἐθνοκάθαρσης, τὸ Πεντάγωνο καὶ ἡ CIA κινητοποίησαν μαχητὲς προερχομένους ἀπὸ τοὺς κύκλους τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ὁ Τιερὺ Μεϊσᾶν ἀποκαλύπτει αὐτὸ τὸ παρανοϊκὸ σχέδιο ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη τοὺς τελευταίους ἕνδεκα μῆνες.

Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, ὁ «Τσάρος τῆς ἀντιτρομοκρατίας» τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Μπρὲτ Μὰκ Γκὲρκ [Brett McGurk], ἐστάλη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα νὰ ἐποπτεύσει τὴν μάχη τοῦ Κομπάνι (κουρδικᾶ) (ἀραβικά: Ἄϊν ἄλ-Ἀράμπ). Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, παρασημοφορήθηκε ἀπὸ τὶς Μονάδες Προστασίας τοῦ Λαοῦ (YPG)[1], τοῦ ὁποίου ὁ ἐπικεφαλῆς -τὸ τουρκικὸ Κουρδικὸ Ἐργατικὸ Κόμμα (PKK)- θεωρεῖται, ὡστόσο, «τρομοκρατικὴ ὀργάνωση» ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτον.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΕΜΠΕΣΗΣ: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΑΓΩΓΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Τεραστίαν ἔκτασιν κατέλαβεν ἡ ἐπ’ ἐσχάτων περὶ δημαγωγίας συζήτησις, καὶ τοῦτο ὄχι βέβαια ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως ἄλλων σοβαρῶν ζητημάτων. Ἡ δημαγωγία, παρουσιασθεῖσα τελευταίως τόσον ἐντόνως, κατώρθωσε νὰ ἀναγνωρισθῆ ὡς σπουδαῖος παράγων ἱκανὸς νὰ βαυκαλίση τὸν λαόν μὲ μίαν ὑπέρμετρον αἰσιοδοξίαν, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ μέν, ἤ νὰ ἐξουδετερώση εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ τὰ ἀποτελεσματικώτερα ὑπὲρ αὐτοῦ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἄλλοι. Μία μόνον «λεπτομέρεια» διέφυγε τοὺς συζητοῦντας: τὸ τὶ ἐστὶ δημαγωγία.

Εἰς τήν Ἑλλάδα, τὸ νά γνωρίζῃ κανεὶς περὶ τίνος συζητεῖ, προτοῦ ἀρχίσῃ τὴν συζήτησιν, θεωρεῖται ὡς πολυτέλεια καὶ μεταφυσική. Ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες — καθὼς τουλάχιστον διαβάζομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας— εἴμεθα λαὸς ὀξύνους, μὲ διάνοιαν διαυγῆ καὶ διὰ τοῦτο μόνον ὅταν σκοτισθῆ ἡ διάνοιά μας, ὅταν παραπαίωμεν μέσα εἰς λέξεις, τῶν ὁποίων ἡ σημασία ἔχει ἐξατμισθῆ, τότε μόνον ἀρχίζομεν, ὄχι βέβαια ν’ ἀναζητοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῶν λέξεων, πράγμα κοπιῶδες, ἀλλὰ νὰ δυσπιστοῦμεν πρὸς πᾶσαν σκέψιν καί, χρησιμοποιοῦντες καὶ τὴν φιλοσοφίαν τοῦ… Μάξ Νορδάου, νὰ ἐξυψούμεθα, (βαθύτατοι ἡμεῖς φιλόσοφοι), ὑπὲρ τὰ ἐγκόσμια ἐν γένει, ἀρχίζοντες ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἐπιστήμης καὶ τελειώνοντες εἰς τὴν μοιρολατρείαν. Οὕτως ἐπιτελοῦμεν τὸ ἐκπληκτικὸν διὰ τοὺς «μεταφυσικούς» λαοὺς τῆς Εὐρώπης κατόρθωμα, νὰ εὑρισκώμεθα πάντοτε ἐκτὸς τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς συζητοῦμεν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης Ἀριστερᾶς

 

  1. Σχεδὸν ὅλοι θὰ συμφωνήσουν ὅτι ζοῦμε σὲ μιὰ βαθιὰ διαταραγμένη κοινωνία. Μία ἀπὸ τὶς πλέον εὐρέως διαδεδομένες ἐκδηλώσεις τῆς παραφροσύνης ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο μας εἶναι ἡ ἀριστεροφροσύνη. Γι’ αὐτὸ μία ἀνάλυση τῆς ψυχολογίας τῆς Ἀριστερᾶς μπορεῖ νὰ χρησιμεύσει ὡς εἰσαγωγὴ στὴν ἀνάλυση τῶν προβλημάτων τῆς σύγχρονης κοινωνίας ἐν γένει.

  2. Τί εἶναι ὅμως ἡ ἀριστεροφροσύνη; Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πρώτου ἥμισυ του 20ού αἰώνα ἡ Ἀριστερὰ μποροῦσε κατ’ οὐσίαν νὰ ταυτισθεῖ μὲ τὸν σοσιαλισμό. Σήμερα τὸ κίνημα εἶναι κατακερματισμένο καὶ δὲν εἶναι σαφὲς ποιὸς κανονικὰ μπορεῖ νὰ ἀποκαλεῖται ἀριστερός. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ὅταν ὁμιλοῦμε περὶ ἀριστερῶν ἀναφερόμαστε κυρίως στοὺς σοσιαλιστές, στοὺς κολεκτιβιστές, στοὺς ὑπέρμαχους τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», στὶς φεμινίστριες, στοὺς «γκέι», στοὺς πράττοντες (ἀκτιβιστές) ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀτόμων μὲ ἀναπηρία, στοὺς πράττοντες ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῶν ζώων καὶ οὕτω καθεξῆς. Δὲν εἶναι ὅμως ἀριστερὸς καθένας ποὺ συνδέεται μὲ κάποιο αὐτὰ τὰ κινήματα. Ἐμεῖς ὅμως δὲν ἀσχολούμαστε μὲ τὴν Ἀριστερὰ τόσο ὡς κίνημα ἢ ὡς ἰδεολογία ὅσο ὡς ἕναν ψυχολογικὸ τύπο ἢ καλύτερα ὡς μία ποικιλία συναφῶν τύπων. Ἔτσι, αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε λέγοντας «ἀριστεροφροσύνη» θὰ ἀναδειχθεῖ σαφέστερα κατὰ τὴν πορεία τῆς ἀνάλυσης τῆς ἀριστερῆς ψυχολογίας (βλ. ἐπίσης τὶς παραγράφους 227-230).

    Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;

Αναδημοσιεύουμε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του καθ. ψυχολογίας του Παντείου πανεπιστημίου Γιάννη Παπαμιχαήλ, ο οποίος αναλύει τη σημερινή πραγματικότητα και προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;», γιατί η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε λήθαργο, πώς νοηματοδοτούνται σήμερα τα συλλογικά  ‘κεκτημένα’ κοινωνικής και πολιτικής φύσεως, και πώς η ελληνική κοινωνία με την εθελόδουλη μεταπολιτευτική νοοτροπία της πειθαρχεί στην εξόντωσή της εκλογικεύοντας τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα και το γενικότερο ξεπούλημα της χώρας της.

Απόσπασμα από την ομιλία του:

(…) «Στη νεοφιλελεύθερη σημερινή πραγματικότητα ο δήθεν χειραφετημένος, απελεύθερος, εξωκοινωνικός ή μη επαρκώς κοινωνικοποιημένος εξατομικευμένος «πολίτης του κόσμου» δεν έχει εξασφαλισμένη ούτε τροφή, ούτε εργασία, ούτε υγειονομική περίθαλψη (δηλαδή όλα αυτά που αποτελούν το λεγόμενο κοινωνικό κράτος) και τα οποία αποκτήθηκαν με συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων∙ σήμερα όλα αυτά καταρρέουν.

Συνεπώς έχουμε έναν εν δυνάμει εργαζόμενο, γιατί θα μπορεί να μην είναι καθόλου εργαζόμενος, να είναι απλώς μια παρασιτική μάζα, την οποία βλέπουμε να υπάρχει, να κινείται νομαδικά επί του πλανήτη, χωρίς καμία ιδιαίτερη ελπίδα να βρει κάπου κάποια δουλειά, κάποια εξασφάλιση, να προκόψει και για την οποία ενδεχομένως δεν θα υπάρχει – και δεν υπάρχει ήδη – κανένα ενδιαφέρον ούτε για την υγειονομική της περίθαλψη, ούτε για τη διατροφή της, ούτε για τη στέγασή της. Αυτός είναι ο μεταμοντέρνος, μετανεωτερικός ‘ούτε καν δούλος’ με φαντασίωση ότι είναι πολίτης του κόσμου.

Όταν χάσεις τη συλλογικότητα και την πολιτική διάθεση συλλογικά να κυριαρχήσεις επί ενός εδάφους που ιστορικά θεωρείς δικό σου, άρα σε συμπυκνώνει σε μια συλλογικότητα με τους πολιτισμικώς ομοίους σου ανθρώπους, τότε χάνεις και τη δυνατότητα να διεκδικήσεις αυτό που πωλείται σήμερα στην ιδεολογία ως ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν υπάρχει κανένα ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα, παρά μόνο ως πλάσμα νόμου, ως φαντασίωση νομική. Δικαιώματα οι άνθρωποι, ως εξ’ ορισμού κοινωνικά και πολιτικά όντα, τα κατακτούν συλλογικά.»

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ποὺ ἐδημοσιεύθη στὶς 13 Ἀπριλίου 2016, κατὰ τὴν προεκλογικὴ προεδρικὴ ἐκστρατεία, στὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Counterpunch, εἶναι τοῦ Charles W. Freeman, Jr., σημαντικὴ προσωπικότης τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐμπειρογνώμων τῶν ἀμερικανοκινεζικῶν σχέσεων κοντὰ στὸν πρόεδρο Νίξον, τὸ 1972, στὴν διάρκεια τοῦ ταξιδίου του στὴν Κίνα, πρώην πρεσβευτὴ στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ  μαῦρο πρόβατο τοῦ ἰσραηλινοῦ λόμπυ.

 

Εὑρίσκομαι ἐδω γιὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω γιὰ τὸ τέλος τῆς Ἀμερικανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἀλλὰ προηγουμένως θέλω νὰ σημειώσω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον συμπαθητικὰ χαρακτηριστικά μας εἶναι ἡ ἀμνησία… Οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν νὰ ξεχνοῦν ὅτι εἴχαμε μία αὐτοκρατορία ἤ ἐὰν εἴχαμε δὲν τὴν ἐπιθυμούσαμε. Ἀλλὰ ἡ ὁρμὴ τῆς Manifest Destiny (πεπρωμένου) μᾶς ἔκαμε μία αὐτοκρατορικὴ Δύναμη. Αὐτὸ μᾶς ὁδήγησε πολὺ πέραν τῶν ἀκτῶν τῆς ἠπείρου ποὺ εἴχαμε ἀρπάξει ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς καὶ τοὺς μεξικανοὺς ἰδιοκτῆτες. Τὸ δόγμα Μόνρω διεκήρυττε μίαν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς στὸ Δυτικὸ Ἡμισφαίριο. Ἀλλὰ ἡ ἀμερικανικὴ αὐτοκρατορία ποτὲ δὲν ἐπεριορίσθη στὴν σφαῖρα αὐτή.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΝ, Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΛΕΠΕΝ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Στὴν φωτογραφία, τὸ πρωτοσέλιδό τῆς «Λιμπερασιόν», τῆς ἐφημερίδας τῶν Γάλλων ἀριστερῶν κουλτουριάριδων: «Κάντε ὅ,τι θέλετε, ἀλλὰ ψηφίστε Μακρόν».

 

Ἡ προβλέψιμη νίκη τοῦ Μακρόν, τοῦ ἐκλεκτοῦ της γαλλικῆς καὶ ὑπερεθνικὴς χρηματοπιστωτικῆς ὀλιγαρχίας, σηματοδοτεῖ τὴν παράταση καὶ τὴν ἔνταση τῆς νεοφιλελεύθερης ἐπέλασης στὴν Γαλλία. Ὁ νέος πρόεδρος, ὡς ἐνεργούμενο τῶν πιὸ ἐπιθετικῶν καὶ ἀδηφάγων κύκλων τοῦ κεφαλαίου, προτίθεται νὰ σαρώσει τὰ ἐναπομείναντα ἐργασιακὰ δικαιώματα καὶ τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν λαϊκῶν στρωμάτων. Ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκλεκτός της Καγκελαρίας νὰ διασφαλίσει τὴν παραμονὴ τῆς χώρας στὴν εὐρωζώνη, τὸ σύγχρονο γερμανικὸ στρατόπεδο ἐξοντώσεως τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης. Χαρᾶς εὐαγγέλια γιὰ τοὺς δισεκατομμυριούχους, ποῦ γιόρτασαν τὴν νίκη τοῦ τραπεζοϋπαλλήλου τῶν Ρόθτσαϊλτ, εἰς ὑγείαν ἑκατομμυρίων κορόιδων ποῦ τὸν ψήφισαν, γιὰ νὰ «μὴν περάσει ὁ φασισμός», σύμφωνα μὲ τὸ σύγχρονο ἐπικοινωνιακὸ παραμύθι τοῦ κακοῦ λύκου, ἢ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ὅποια εὐμάρειά τους μὲ τὰ εὐρώπουλα στοὺς τραπεζικούς τους λογαριασμοὺς (τί μας θυμίζει ἄραγε;).
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ πρῶτος γύρος τῶν κρίσιμων προεδρικῶν ἐκλογῶν στὴν Γαλλία σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ πενηντάχρονου δικομματικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας καὶ ἀνέδειξε στὸν δεύτερο γύρο δυὸ ὑποψηφίους ποὺ ἐκφράζουν ἀντιστοίχως τὴν ταξικὴ πόλωση ἀνάμεσα στὴν ἄρχουσα τάξη τῆς μεγαλοτραπεζικῆς ἀπολυταρχίας καὶ στὴν τάξη τῶν σύγχρονων ἀβράκωτων, γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ χρηματοπιστωτικὴ παγκοσμιοποίηση ἐγγυᾶται ἕναν κοινωνικὸ μεσαίωνα.

Ἡ γαλλικὴ καὶ  εὐρωπαϊκὴ ἐλὶτ βρίσκονται ὑπὸ καθεστὼς πλήρους πολιτικῆς κρίσης. Γιὰ πρώτη φορᾶ δὲν ἐκπροσωποῦνται στὸν δεύτερο γύρο ὑποψήφιοι τῶν δυὸ κύριων κομμάτων τῆς χώρας (γκωλικοὶ καὶ σοσιαλιστές). Τὸ γεγονὸς αὐτὸ δηλώνει εὐθέως τὴν δομικὴ κρίση τοῦ γαλλικοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴ καταστροφὴ ποὺ ὑπέστησαν οἱ δυὸ κομματικοί του πυλῶνες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

MΑΚΡΟΝ-ΛΕ ΠΕΝ: Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 Ὁ πρῶτος γύρος τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας. Ὁ δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδας «Λὲ Φιγκαρό» Ματιὲ Σλαμᾶ ἀναλύει τὸ κοινωνικὸ ὑπόβαθρο τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν ταξικὴ πόλωση ποὺ ἐκφράζεται στὴν ἀναμέτρηση τῶν δυὸ ὑποψηφίων του δεύτερου γύρου: τὴν κοσμοπολιτικὴ Γαλλία τοῦ παγκοσμιοποιημένου μεγάλου κεφαλαίου καὶ τὴν πατριωτικὴ Γαλλία τῶν πληβειακῶν κοινωνικῶν στρωμάτων.

 

Θεωρούσαμε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ταξικῆς πάλης ἦταν ξεπερασμένη. Οἱ διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς, Γκῶς Σαντὰλ Μοὺφ [Gauche Chantal Mouffe] καὶ Ζᾶν Κλὼντ Μισέα [Jean-Claude Michea], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντρυφήσει στὴν μαρξιστικὴ σκέψη, εἶχαν ἰσχυριστεῖ προσφάτως ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ χρήζει ἐπανεξέτασης. Κανένας ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους της Ἀριστερᾶς, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ναταλὶ Ἀρτῶ [Νathalie Arthaud], δὲν ἔκανε οὐδεμία νύξη σὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία σημασία. Ἡ πάλη τῶν τάξεων ἐπανεμφανίζεται στὸ πολιτικὸ προσκήνιο στὴν μονομαχία τοῦ δεύτερου γύρου, ποὺ θὰ φέρει ἀντιμέτωπους τὸν φιλελεύθερο Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ὑπέρμαχο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας Μαρὶν Λὲ Πέν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΑΛΛΙΑ: «OΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ»-ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η υποψηφιότητα του Εμμανουέλ Μακρόν δεν αποβλέπει στον σχηματισμό ενός νέου κόμματος, του κόμματος των «Δημοκρατικών», ενώπιον των «Ρεπουμπλικανών», όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφορά περισσότερο την δημιουργία ενός κινηματισμού άνευ αντικειμένου που θα επιτρέπει τη διατήρηση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης. «Εμπρός!» λοιπόν προς τη διάλυση της Γαλλικής Δημοκρατίας μέσα στην καταναλωτική παγκοσμιοποίηση.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΣΤΕΣ ΚΑΤΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ-ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Τὸ δρᾶμα τῆς ἀποσυνθέσεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, γνωστὸ ὡς Ἀνατολικὸ Ζήτημα ποὺ ξεκίνησε στὰ τέλη τοῦ ΙΗ΄αἰῶνος, ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστικὴ Δύση, συνεχίζεται καὶ σήμερα στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὰ Βαλκάνια.Ὁ νέος γύρος ἤρχησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ. Ἀναδημοσιεύω ἐδῶ τὸν χάρτη ἀναδιαρθώσεως τῶν Βαλκανίων ποὺ σχεδιάζει ἡ Δύση, ποὺ εἶχα δημοσιεύσει γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Γαλλία τὸ 2007 καὶ ποὺ συνεχίζει νὰ πραγματοποιεῖται κάτω ἀπὸ τὰ μάτια μας σήμερα [βλ. χάρτη αριστερά]. Μόνη λύση καὶ συμφέρον γιὰ τὴν χώρα μας εἶναι ἡ ἐπάνοδος στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ὑπὸ μορφὴν ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας.

Πράγματι, καὶ σήμερα ἀκόμη ὑπάρχουν στὰ Βαλκάνια δύο γεωπολιτικὲς ὁμάδες: ἡ ἑλληνοτουρκικὴ καὶ ἡ σλαυϊκή (βουλγαροσερβικὴ στὰ βόρεια ἑλληνικὰ σύνορα). Ἡ Ἀλβανία καὶ ἡ Ῥουμανία δὲν ἐντάσσονται σὲ καμμία ἀπὸ αὐτὲς ἀλλὰ παραδοσιακά, ὡς ἀντισλαυϊκὲς ἑνότητες ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ: Ο ΑΝΟΙΧΤΟΜΥΑΛΟΣ ΜΑΚΑΡΘΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

H νέα μόδα που ήρθε για να ανανεώσει το λεξιλόγιο, την αισθητική και τους τρόπους συμπεριφοράς των φιλελεύθερων κοινωνιών ακούει στο όνομα «πολιτική ορθότητα». Από τις μεσοαστικές γειτονιές των Βρυξελλών, τις φοιτητικές συνοικίες της Βαρκελώνης, το Καρτιέ Λατέν των Παρισίων, τα ακαδημαϊκά campus των Ηνωμένων Πολιτειών, τα Εξάρχεια ως και το Kreuzberg, η πολιτική ορθότητα είναι το νέο must στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Εκ πρώτης όψεως, τούτη η ρυθμιστική αρχή φαντάζει ιδιαίτερα γοητευτική εφόσον και δημιουργεί προσδοκίες υπεράσπισης των αδυνάμων και όσων δεν χαίρουν μιας σειράς τυπικών δικαιωμάτων. Όμως, στην πραγματικότητα έχει καταλήξει να δημιουργήσει ένα αποπνικτικό περιβάλλον γραφειοκρατικών ελέγχων και μαζικής υστερίας προς οποιαδήποτε κριτική σ’ αυτό το fair-play της ανεκτικής αδιαφορίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Τὸ κλειδὶ τῆς βορειοκορεατικῆς ἀξιοπρέπειας βρίσκεται στὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια καὶ στὴν ἀκλόνητη πίστη αὐτοῦ τοῦ λαοῦ στὴν παράδοση, τὶς ἀξίες καὶ τὶς δυνάμεις του. Ὁ βορειοκορεατικὸς ἐθνισμὸς δὲν εἶναι σωβινισμός, γιατί δὲν φιλοδοξεῖ νὰ καθυποτάξει ἄλλα ἔθνη, ἀλλὰ νὰ ὑπεραμυνθεῖ τῆς ὑπόστασής του. Οἱ Βορειοκορεάτες παραδίδουν μὲ τὸ ζωντανὸ τοὺς παράδειγμα μαθήματα ἐθνικῆς ἀξιοπρέπειας στὸν σημερινὸ εὐρώδουλο Νεοέλληνα Γραικύλο καὶ δίνουν ἕνα ἠχηρὸ χαστούκι στοὺς ἀριστεροὺς Κουίσλιγκς τῶν Ἀθηνῶν».

 

 

Εἶναι προφανὲς ὅτι οὐδεὶς ἀπ’ ὅσους μας γνωρίζουν μπορεῖ νὰ μᾶς καταλογίσει συμπάθεια πρὸς τὸ καθεστὼς τῆς Βορείου Κορέας. Οὐδέποτε, ἄλλωστε, ἰσχυρισθήκαμε ὅτι τὸ βορειοκορεατικὸ καθεστὼς ἔχει τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὸν σοσιαλισμὸ (ἔστω καὶ «παραμορφωμένο»). Ἡ λεγόμενη Λαϊκὴ Δημοκρατία τῆς Κορέας εἶναι, στὴν πραγματικότητα, ἕνα αὐτοκρατορικὸ καθεστὼς στρατοκρατικοῦ τύπου. Ἄλλωστε, τὸ κυβερνῶν κόμμα ἔχει πρὸ πολλοῦ ἀποβάλλει τὸ «μαρξιστικό-λενινιστικό» του προσωπεῖο καὶ ἔχει υἱοθετήσει τὸ ἐγχώριο πολιτικὸ δόγμα τοῦ Τσιοῦτσε («Ἀνεξαρτησία»), μὲ ἀποτέλεσμα τὰ «ἀδελφά» κομμουνιστικὰ κόμματα ἀνὰ τὸν κόσμο νὰ τὸ κατηγοροῦν γιὰ ἀναθεωρητισμό.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ: ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

«Ὁ Γιαννόπουλος δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐθνικιστής, ὅπως ὑποστηρίζουν κακῶς οἱ Ἕλληνες ἐθνικιστές. Ποτὲ δὲν ὐπεστήριξε οἰοδήποτε ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος. Στόχος του δὲν ἦτο ἡ Μεγάλη Ἰδέα ἐξαπλώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μὲ διευρυνόμενα σύνορα. Δὲν ἦταν ὁ  Ματζίνι τοῦ ἰταλικοῦ ἐθνοκράτους, οὔτε ὁ Χὲρτζλ τοῦ ἰσραηλινοῦ ἐθνοκράτους. Διότι αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε συρρίκνωση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ὁ ἑλληνισμὸς δὲν φυλακίζεται μέσα σὲ σύνορα, ὅσα καὶ εὐρεῖα νὰ εἶναι τὰ σύνορα αὐτά. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι πολιτισμός, εἶναι ὁ παγκόσμιος πολιτισμός. Πρὸς τὸ παρὸν, μέχρι ποὺ νὰ ἔχωμε πρόσβαση σὲ ἄλλους πλανῆτες, προσωρινὰ σύνορα τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι τὰ σύνορα τῆς γῆς. Ὁ μελλοντικὸς ἐξωγήϊνος ὅταν θὰ ταξιδεύση στὸν πλανήτη μας θὰ ἔχη προφανῶς στὴν κωλότσεπη τῆς στολῆς του μία ἱστορία τῆς γῆς, ἡ ὁποία θὰ φέρη τὸν τίτλο Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος ἐφ’ ὅσον προβλέπεται ὅτι ἡ Γῆ θὰ μετονομασθῆ Ἑλλάς. Ἀλλὰ ὁ ἐξωγήϊνος αὐτὸς θὰ ἀνακαλύψη ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς ξεπερνᾶ κατὰ πολὺ τὰ σύνορα τοῦ πλανήτου ποὺ θὰ ἐπισκεφθῆ. Θὰ ἀνακαλύψη ὅτι ὁ θεϊκῆς ἐμπνεύσεως ἑλληνισμὸς ταυτίζεται μὲ τὸ σύμπαν, ἐφ’ ὅσον ἐκφράζει τὴν ἁρμονία τοῦ Σύμπαντος, διότι Ἑλληνισμὸς καὶ Θεὸς εἶναι ἔνοοιες ταυτόσημες. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἑλληνισμὸς δὲν ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ ἐξευτελισμένο ἄθεο κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν νὰ ἀντιπροσωπεύη τὸν ἑλληνισμό ; Ὅποιος περάση τὶς ἐξετάσεις τοῦ ἑλληνισμοῦ θὰ γίνη Ἕλλην. Οἱ ἀποτυχόντες θὰ παραμείνουν ἐκτός τοῦ περιουσίου λαοῦ. Γιὰ νὰ ἀποδείξη ὅτι οἱ Ἑλλαδῖτες δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὸν ἑλληνισμὸ καταφέρεται μετὰ μανίας κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους».

Δημήτρης Κιτσίκης: «Τὸ ἐκ γενετῆς ἀποτυχημένο ἑλληνικὸ κράτος καὶ ὁ αἰώνιος συμπαντικὸς ἑλληνισμὸς»

ΟΠΛΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ: Ο ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παρουσιάζουμε τὸ ἐκτενὲς ἄρθρο τῆς Κέλυ Μ. Γκρήνχιλ ὑπὸ τὸν χαρακτηριστικὸ τίτλο «Ὄπλα μαζικῆς μεταναστεύσεως», μεταφρασμένο γιὰ πρώτη φορᾶ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα. Πρόκειται γιὰ μία παρουσίαση τοῦ βιβλίου της μὲ τὸν ὁμώνυμο τίτλο, Weapons of Mass Migration: Forced Displacement, Coercion and Foreign Policy (Ithaca, NY, Cornell Studies in Security Affairs, Cornell University Press, 2010). Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἐπιστημονικὲς μελέτες τῆς χρήσεως τοῦ προσφυγικοῦ-μεταναστευτικοῦ ζητήματος ὡς μέσον πολιτικοῦ ἐξαναγκασμοῦ στὶς διεθνεῖς σχέσεις, τὸ ὁποῖο τὸ 2011 ἔλαβε τὸ βραβεῖο τοῦ καλύτερου βιβλίου τῆς χρονιᾶς ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία Διεθνῶν Σπουδῶν (ISA). Ἡ Ἀμερικανίδα καθηγήτρια Κέλυ Γκρήνχιλ συγκαταλέγεται παγκοσμίως μεταξὺ τῶν σημαντικότερων ἀκαδημαϊκῶν ἐρευνητῶν σὲ ζητήματα διεθνῶν σχέσεων καὶ ἀσφαλείας. Ἡ Γκρήνχιλ εἶναι πολιτικὸς ἐπιστήμων, καθηγήτρια στὸ Πανεπιστήμιο Ταφτς καὶ ἐπιστημονικὸς συνεργάτης τοῦ Κέντρου Μπέλφερ γιὰ τὴν Ἐπιστήμη καὶ τὶς Διεθνεῖς Σχέσεις τῆς Σχολῆς Διακυβερνητικῆς Τζῶν Φ. Κένεντυ τοῦ Πανεπιστημίου Χάρβαρτ. Ἐπιπλέον, ἔχει ἐργασθεῖ ὡς ἐπιστημονικὴ σύμβουλος σὲ σημαντικὲς κρατικὲς ὑπηρεσίες τῶν ΗΠΑ, σὲ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς καὶ σὲ μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις, ἐνῶ διετέλεσε καὶ βοηθὸς τοῦ –τότε γερουσιαστῆ- Τζῶν Κέρυ. Μὲ δυὸ λόγια, πρόκειται γιὰ πρόσωπο ποὺ ἔχει πολὺ σημαντικὰ πράγματα νὰ μᾶς πεῖ ἀπὸ πλευρᾶς ἀμερικανικοῦ καὶ διεθνοῦς κατεστημένου ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτικὴ ἐκμετάλλευση τοῦ προσφυγικοῦ-μεταναστευτικοῦ ζητήματος, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄσκηση ἐξαναγκασμοῦ μεταξὺ κρατῶν. Παρὰ τὸ ἐπιτηδευμένο καὶ ἐνίοτε κουραστικὸ ἀκαδημαϊκὸ τοῦ ὕφος, τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο τῆς Γκρήνχιλ ἀποτελεῖ μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα καὶ περιεκτικὴ περιγραφὴ καὶ ἀνάλυση τῆς τακτικῆς της χρησιμοποίησης τῶν προσφύγων καὶ τῶν μεταναστῶν ὡς ἐξαναγκαστικὸ ὅπλο ἀπὸ διάφορες κυβερνήσεις ποὺ ἐπιδιώκουν μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ νὰ ἐπιτύχουν τὸν ἑκάστοτε σκοπὸ τοὺς εἰς βάρος ἄλλων κρατῶν. Τὸ ἄρθρο δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικό μας, «Τὸ Ἔνζυμο» Νό. 7, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016. ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ, ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF, ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΑΝΣΗ ΣΤΟ ΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ.

ΟΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΗΓΕΤΕΣ, ΟΧΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὅταν ὁ κόσμος φωνάζει ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἐννοεῖ τὸ ἀντίθετο: νοσταλγεῖ τὶς ἰσχυρὲς ἐλὶτ ποὺ ἐπιβάλλουν τάξη στὸ χάος, θωρακίζουν τὴ δουλειά του καὶ τὸν προφυλάσσουν ἀπὸ τὴ βάρβαρη ἀγορά.

5 Ἀπριλίου 2017 τοῦ Janan Ganesh, Financial Times

Μεγαλωμένος τὴν περίοδο τῆς Μεγάλης Ὕφεσης, ὁ μυθιστοριογράφος καὶ νομπελίστας Σὸλ Μπέλοου δὲν ξέχασε ποτὲ τὸ δέσιμο τῶν ἐξαθλιωμένων Ἀμερικανῶν μὲ τὸν χλιδάτο, σχεδὸν ξένο καὶ μανιακὸ μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ εἶχαν γιὰ πρόεδρο. «Οἱ ἄνεργες μάζες, οἱ μεροκαματιάρηδες, μηχανικοί, ἀπολυμένοι ὁδηγοὶ τρόλεϊ, κλητῆρες, πωλητὲς παπουτσιῶν, σιδερωτὲς παντελονιῶν (…) Ἐμπιστεύονταν μόνο τὸν (Φραγκλίνο) Ροῦσβελτ, γέννημα θρέμμα τοῦ Γκρότον, ἕναν ἀριστοκράτη τοῦ καταλόγου Social Register, ἕναν πλούσιο τζέντλμαν ἀπὸ τὸ Χάρβαρντ καὶ τὸ Χάιντ Πάρκ».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΥΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΡΦΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παραθέτουμε πρόσφατη Ἰατρικὴ Ἔκθεση τοῦ Ἀμερικανικοῦ Κολλεγίου Παιδιάτρων, ἐθνικῆς ὀργάνωσης μὲ μέλη σὲ 47 Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς, μὲ σκοπὸ τὴν προώθηση τῆς ὑγείας καὶ τῆς εὐημερίας τῶν παιδιῶν, γιὰ τὶς «ἔμφυλες ταυτότητες» καὶ τὸ λεγόμενο «κοινωνικὸ φύλο».

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΥΛΟΥ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τὸ Ἀμερικανικὸ Κολλέγιο Παιδιάτρων προ­τρέπει τοὺς ἐπαγγελματίες ὑγείας, ἐκ­παι­δευτικοὺς καὶ νομοθέτες νὰ ἀπορρίψουν ὅλες τὶς πολιτικὲς ποὺ προδιαθέτουν τὰ παιδιὰ νὰ δεχθοῦν ὡς φυσιολογικὴ μιὰ ζωὴ χημικῆς καὶ χειρουργικῆς πλαστοπροσωπίας τοῦ ἀντιθέτου φύλου. Τὰ γεγονότα, καὶ ὄχι ἡ ἰδεολογία, καθορίζουν τὴν πραγματικότητα.

Πρώτον, ἡ ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα εἶναι ἕνα ἀντικειμενικὸ βιολογικὸ δυαδικὸ γνώρισμα: τὰ χρωμοσώματα ΧΥ καὶ ΧΧ εἶναι γενετικοὶ δεῖκτες τοῦ ἀρσενικοῦ καὶ τοῦ θηλυκοῦ ἀντιστοίχως καὶ ὄχι γενετικοὶ δεῖκτες κάποιας δια­ταραχῆς. Ὁ κανόνας τοῦ ἀνθρωπίνου σχεδιασμοῦ πρέπει νὰ γίνεται ἀντιληπτὸς ὡς ἄρρεν ἢ θῆλυ. Ἡ ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα εἶναι ἐκ σχεδιασμοῦ δυαδικὴ, μὲ εὔλογο σκοπὸ τὴν ἀναπαραγωγὴ καὶ τὴν εὐημερία τοῦ εἴδους μας. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι αὐταπόδεικτη. Οἱ ἐξαιρετικὰ σπάνιες διαταραχὲς ἀνάπτυξης φύλου (DSD), στὶς ὁποῖες συμπεριλαμβανόνται, χωρὶς νὰ περιορίζονται σὲ αὐτές, τὸ ὀρχικὸ σύνδρομο θηλεοποίησης καὶ ἡ συγγενὴς ὑπερπλασία τῶν ἐπινεφριδίων, εἶναι ὅλες ἰατρικῶς ἀναγνωρισμένες ἀποκλίσεις ἀπὸ τὸν σεξουαλικὸ δυαδικὸ κανόνα καὶ ὀρθῶς ἔχουν χαρακτηριστεῖ ὡς διαταραχὲς τοῦ ἀνθρώπινου σχεδιασμοῦ. Τὰ ἄτομα μὲ δια­­ταραχὲς ἀνάπτυξης φύλου (DSD) (συχνὰ ἀποκαλούμενα ὡς «διαφυλικά») δὲν ἀποτελοῦν τρίτο φύλο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ

synodosΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

του Τιερί Μεϊσάν

Δαμασκός (Συρία), 21 Φεβρουαρίου 2017

Η Ιστορία το επιβεβαιώνει: κάθε φορά που καταρρέει ένα σύστημα, οι ηγέτες του δεν το συνειδητοποιούν παρά μόνο όταν έχουν παρασυρθεί από την καταιγίδα. Έτσι, οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνήλθαν όπως κάθε χρόνο στο Μόναχο στην ετήσια Σύνοδο για την Ασφάλεια, σοκαρίστηκαν όταν άκουσαν τον Σεργκέι Λαβρόφ να κάνει λόγο για μια μετα-δυτική παγκόσμια τάξη. Και όμως, ο κόσμος υποχωρεί κάτω από τα πόδια τους: οι αραβικοί λαοί αντιστέκονται απεγνωσμένα στους πολέμους και στις ψευδο-επαναστάσεις, ενώ ο λαός των ΗΠΑ εξέλεξε έναν αντι-ιμπεριαλιστή στο Λευκό Οίκο. Οι διοργανωτές το αγνόησαν: προάσπιζαν τα συμφέροντα του βαθέως κράτους των ΗΠΑ ενάντια στη διοίκηση Τραμπ.

Η Σύνοδος για την Ασφάλεια διεξήχθη στο Μόναχο από 16 έως 19 Φεβρουαρίου.[1] Όπως κάθε χρόνο, συγκέντρωσε πάνω από 500 υπουργούς και Ευρωπαίους βουλευτές, καθώς και ξένους επισκέπτες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διεθνή συνάντηση για την ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΣΣΑΛ ΕΩΣ ΤΟΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ- Η ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ.

crash_19291ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παρουσιάζουμε το κείμενο του Λόρεν Γκόλντνερ με τίτλο «Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος» και με δηλωτικό υπότιτλο «Η παραμορφωτική ηγεμονία της αντιπαραγωγικής μεσαίας τάξης». Ο συγγραφέας εξετάζει την εξέλιξη του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος παρακολουθώντας τις γεωπολιτικές του μετατοπίσεις και τις πολιτικές και ιδεολογικές του μεταπλάσεις, από την αρχική διατύπωση του σοσιαλισμού ως αυθεντικό προλεταριακό πρόταγμα για μια κοινωνία των συνεταιρισμένων παραγωγών, την μετατροπή του σε αίτημα κατάληψης του κράτους και ανάληψης της εξουσίας από τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα έως την υιοθέτησή του από τα αντιαποικιοκρατικά κινήματα για την συγκρότηση εθνικιστικών και βοναπαρτιστικών δικτατοριών. Ο συγγραφέας δίδει έμφαση στην ταύτιση του σοσιαλισμού με τον κρατισμό ως ερμηνεία που τελικώς επικράτησε εντός του εργατικού και σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού κινήματος και εντοπίζει τις απαρχές της στην λασσαλική αντίληψη περί «λαϊκού κράτους», που υιοθέτησε από της ιδρύσεώς της η γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Αυτή η διαδικασία «κρατικοποίησης» του σοσιαλιστικού εργατικού κινήματος, είτε στην μεταρρυθμιστική είτε στην ανατρεπτική της εκδοχή, είχε ως αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό της εργατικής τάξης και την ανάληψη της εξουσίας από μια «αντιπαραγωγική μεσαία τάξη» υπό την μορφή μιας πυραμιδωτής δημοσιοϋπαλληλίας, η οποία υποτίθεται ότι διασφάλιζε, ως τάξη των κρατικών λειτουργών, το «καθολικό συμφέρον», δηλαδή στην πραγματικότητα το δικό της συμφέρον. Εδώ θα σημειώναμε εμβόλιμα ότι στην Ελλάδα «σοσιαλισμός» σήμαινε τελικά να γίνουν όλοι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι. Ο Γκόλντνερ ασχολείται επίσης με την ιδεολογική αποστέωση του σοσιαλισμού ως αποτέλεσμα της υποκατάστασης του προλεταριάτου από εκείνα τα μεσαία στρώματα που έσπευσαν να εναγκαλισθούν τον σοσιαλισμό εν ονόματι των δικών τους κοινωνικών βλέψεων και την απομόνωση του σοσιαλιστικού κινήματος από κινήματα που θα μπορούσαν να ανανεώσουν το επαναστατικό του περιεχόμενο, όπως το καλλιτεχνικό κίνημα της αβάν γκαρντ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

trump1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι ο επόμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό που φαινόταν αδιανόητο κατέστη εντελώς πραγματικό. Είναι ό,τι ακριβώς προβλέψαμε στο κύριο άρθρο του τελευταίου τεύχους του περιοδικού μας[1], το οποίο προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να το διαβάσουν.

Η Χίλαρυ Κλίντον κατόρθωσε να κερδίσει την λαϊκή ψήφο με διαφορά πλέον των 2 εκατομμυρίων ψήφων από τον αντίπαλό της. Επομένως, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν συνιστά ακριβώς λαϊκή εντολή για τον Τραμπ. Η χώρα δεν είναι λιγότερο ή περισσότερο διχασμένη απ’ ό,τι ήταν πριν από την ημέρα των εκλογών. Η εκλογή του Τραμπ θεωρείται νόθα από μια μεγάλη μάζα ανθρώπων, γεγονός το οποίο καταδεικνύουν οι διαμαρτυρίες που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη την χώρα και η διάδοση διαφόρων ειδών σχεδίων λαϊκής άμυνας εκ μέρους των ατόμων που μπορούν να καταστούν τα πλέον ευάλωτα εάν πραγματοποιήσει ορισμένα από τα σχέδιά του.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

“HUMAN RIGHTS”: CONCEPTUAL CONFUSION AND POLITICAL EXPLOITATION

human-rightsPDF VERSION

Panagiotis Kondylis

Human rights do not exist. To be more precise, in the year 1998 human rights do not exist and no one can know if they will exist in the future. This ascertainment is inescapable if we wish to strictly define the concept of “right” and “human right” without taking into consideration political-ideological expediencies. A “right” is not something that exists merely as a phantom in the minds of philosophers or that flourishes on the lips of propagandists. The very essence of a right entails by definition that it can be demanded and imposed, and a “human right” can only be one that is enjoyed by all humans purely and simply because they are humans, i.e., without the mediation of ruling authorities and collective subjects (e.g., nations and states), which, from a conceptual and physical viewpoint, are narrower than humanity as a whole.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 του Π. Κονδυλη

Περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εννοιολογική σύγχυση και πολιτική εκμετάλλευση

Δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Για να το πούμε ακριβέστερα: εν έτει 1998 δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα υπάρξουν στο μέλλον. Η διαπίστωση αυτή είναι αναπόδραστη αν επιθυμούμε να ορίσουμε την έννοια του «δικαιώματος» και του «ανθρώπινου δικαιώματος» αυστηρά και αδιαφορώντας απέναντι σε πολιτικές – ιδεολογικές σκοπιμότητες. «Δικαίωμα» δεν είναι κάτι που απλώς διάγει βίο φαντάσματος μέσα στα κεφάλια των φιλοσόφων ή που ευδοκιμεί στα χείλη των προπαγανδιστών. Στην ουσία του δικαιώματος ανήκει εξ ορισμού η δυνατότητα να απαιτείται και να επιβάλλεται. Και ως «ανθρώπινο δικαίωμα» επιτρέπεται να θεωρείται μονάχα ένα δικαίωμα το οποίο απολαμβάνουν όλοι οι άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωποι, δηλαδή χωρίς τη διαμεσολάβηση εξουσιαστικών αρχών και συλλογικών υποκειμένων (π.χ. εθνών και κρατών) που, από εννοιολογική και φυσική άποψη, είναι στενότερα από την ανθρωπότητα ως σύνολο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

scan-3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο  δημοσιεύτηκε στο 6ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2016) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται στο αφιέρωμα δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.
Το τρίτο αυτό κείμενο του θεματικού πλουραλιστικού αφιερώματος είναι του Μόντυ Τζώνστοουν και έχει τίτλο «Μαρξ, Μπλανκί και δημοκρατία». Με υποδειγματική συστηματικότητα και επιστημονική αντικειμενικότητα ο συγγραφέας παρουσιάζει τις αντίστοιχες απόψεις του Μπλανκί και των θεμελιωτών του μαρξισμού για το ζήτημα της κυβερνητικής εξουσίας κατά την πορεία προς τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, αποκαθιστώντας ταυτόχρονα και το περιεχόμενο της περιβόητης (ή πλέον διαβόητης) «δικτατορίας του προλεταριάτου» στην σκέψη του Μαρξ και του Ένγκελς, που κατάντησε να σημαίνει την δικτατορική διακυβέρνηση μιας προνομιούχας «επαναστατικής μειονότητας», που υποτίθεται ότι κατέχει το copyright της αλήθειας. Ο Τζώνστοουν αποδεικνύει με σχολαστική φροντίδα ότι για τους ιδρυτές του μαρξισμού ο όρος αυτός είχε ακριβώς το αντίθετο περιεχόμενο από αυτόν που αργότερα απέκτησε και ότι μάλιστα ο Μαρξ τον επινόησε ακριβώς για να διαχωριστεί ρητά από τον Μπλανκί και τους οπαδούς του, που υποστήριζαν ότι η ανάληψη της εξουσίας πρέπει να πραγματοποιηθεί από μια επαναστατική ελίτ, ακόμα και παρά την θέληση της πλειοψηφίας του λαού (δηλαδή, «δικτατορία του προλεταριάτου» ως δημοκρατική διακυβέρνηση των λαϊκών μαζών σε αντίθεση με την «δικτατορία της επαναστατικής πρωτοπορίας»).

Μόντυ Τζώνστοουν

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι απαραίτητη η υποστήριξη της πλειοψηφίας του πληθυσμού για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας; Ή μήπως ένα επαναστατικό κόμμα ή μια επαναστατική οργάνωση μπορεί να αναλάβει την εξουσία δίχως αυτήν την υποστήριξη και να την διατηρήσει ακόμη και παρά την αντίθετη βούληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού; Το ζήτημα αυτό -το οποίο υπήρξε βασικό στην συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του σοσιαλιστικού κινήματος σχετικά με την θεωρία και την πράξη της δημοκρατίας- δίχασε τους επαναστάτες επί εκατόν πενήντα χρόνια και εξακολουθεί και σήμερα να τους διχάζει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

του Τιερύ Μεϊσάν

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ιστορία του ΝΑΤΟ και των τρεχουσών δραστηριοτήτων του μάς επιτρέπουν να κατανοήσουμε πώς η Δύση έχει εξυφάνει τα ψεύδη της και γιατί σήμερα έχει παγιδευτεί μέσα σε αυτά. Τα στοιχεία που εμπεριέχονται σε αυτό το άρθρο είναι συγκλονιστικά, αλλά είναι αδύνατον να διαψεύσει κανείς τα γεγονότα. Η μοναδική άλλη λύση είναι να προσκολληθεί κανείς στα ψέματα και να επιμείνει σε αυτά.

Κατά την διάρκεια της συνόδου τους στην Κωνσταντινούπολη, στις 13 Μαΐου 2015, οι ηγέτες των χωρώνμελών του ΝΑΤΟ, μετά την ολοκλήρωση του επισήμου γεύματός τους, με συνοδεία άφθονου οινοπνεύματος, τραγούδησαν το τραγούδι «Είμαστε ο κόσμος» (‘We are the world’), κοροϊδεύοντας τους ανόητους που πιστεύουν στην ρητορεία τους περί ειρήνης. Σε αυτό το προκλητικό βίντεο μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον στρατηγό Φίλιπ Μπρίντλοβ [Philip Breedlove] Τζενς Στόλτενμπεργκ [Jens Stoltenberg], Φεντερίκα Μογκερίνι [Federica Mogherini] και πολλούς άλλους υπουργούς Αμύνης.

 Η σύνοδος των αρχηγών των κρατών και των κυβερνήσεων των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Βαρσοβία (7 & 8 Ιουλίου 2016). Θα έπρεπε να ήταν ο θρίαμβος των Ηνωμένων Πολιτειών επί του υπολοίπου κόσμου, αλλά στην πραγματικότητα ήταν η αρχή της πτώσης τους.

Ας θυμηθούμε όμως πρώτα τι είναι το ΝΑΤΟ.

 

 

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΝΕΑ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

elisavet-kinezosΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

 

 

 

 

 του Τιερί Μεϊσάν

ΔΑΜΑΣΚΟΣ (ΣΥΡΙΑ) – Ο δυτικός Τύπος εξακολουθεί να επαναλαμβάνει το ίδιο μήνυμα: με την αποχώρησή τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση οι Βρετανοί έχουν αυτοαπομονωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο και θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τρομερές οικονομικές συνέπειες. Κι όμως η πτώση της λίρας θα μπορούσε να είναι ένα πλεονέκτημα εντός της Κοινοπολιτείας, η οποία αποτελεί μια κατά πολύ μεγαλύτερη οικογένεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι παρούσα και στις έξι ηπείρους. Το Σίτυ, που είναι γνωστό για τον πραγματισμό του, μπορεί σύντομα να γίνει το διεθνές κέντρο του γουάν και να εμφυτεύσει το κινεζικό νόμισμα στην ίδια την καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΜΠΡΕΞΙΤ ΑΝΑΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

berlin wallΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PD

 

 

 

 

 

 

 

Ενώ ο διεθνής Τύπος αναζητεί τρόπους προκειμένου να αναζωογονήσει την ευρωπαϊκή ανασυγκρότηση, πάντα ωστόσο χωρίς την Ρωσία και από τούδε και στο εξής δίχως το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Τιερύ Μεϊσάν θεωρεί ότι τίποτα δεν μπορεί πλέον να αποτρέψει την κατάρρευση του συστήματος. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο ίδιος, αυτό που διακυβεύεται δεν είναι αυτή καθαυτήν η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι θεσμοί που επιτρέπουν την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτείων επί του κόσμου και η ακεραιότητα των ίδιων των ΗΠΑ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ

draperΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο  δημοσιεύτηκε στο 5ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Φθινόπωρο 2015) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται στο αφιέρωμα δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.

 

Χαλ Ντράπερ

Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ

 

Η μελέτη αυτή ασχολείται με την προέλευση και την ιστορία του όρου «δικτατορία του προλεταριάτου» στον Μαρξ και τον Ένγκελς. Τι σήμαινε για εκείνους ετούτος ο όρος;

Το θέμα αυτό εντάσσεται στο ευρύτερο αντικείμενο με τίτλο «Κράτος και δημοκρατία στα κείμενα του Μαρξ». Όμως η μελέτη αυτού του αντικειμένου επισκιάζεται από την πεποίθηση σύμφωνα με την οποία ο Μαρξ τασσόταν υπέρ της επιβολής μιας «δικτατορίας». Το γεγονός αυτό ενισχύεται από δύο είδη ερμηνευτών, που σήμερα διεξάγουν έναν ψυχρό πόλεμο πάνω στο σώμα του μαρξισμού: αφενός τους αστούς ιδεολόγους που πιστεύουν ότι πρέπει αποδείξουν ότι ο Μαρξ ήταν ένας θεωρητικός του ολοκληρωτισμού προκειμένου να νικήσουν την Μόσχα και αφετέρου τους Σοβιετικούς σχολαστικούς που έχουν επιφορτισθεί με το έργο να περιβάλλουν τον σταλινισμό με αποσπάσματα του Μαρξ. Και τα δύο στρατόπεδα ανυπομονούν να αποδείξουν το ίδιο πράγμα. Πράγματι, οι μαρξιστικές ερμηνείες, που κάποτε ήταν μονοπώλιο λιγοστών σοσιαλιστών εμβριθών μελετητών, προσφέρεται κάλλιστα για να αποτελέσει μια μικρή παγκόσμια βιομηχανία.

Το μεγάλο θέμα, λοιπόν, είναι η εικόνα του Μαρξ για τον σύγχρονο κόσμο. Για εμένα ο μαρξισμός είναι η πύλη για έναν επαναστατικό σοσιαλισμό που είναι πέρα για πέρα δημοκρατικός και ένας δημοκρατικός σοσιαλισμός είναι πέρα για επαναστατικός. Εξ ου και η ανάγκη για την έρευνα που ακολουθεί. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ»

sorosmigrants1

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

κείμενο μεταναστευτικό ανταγωνισμός pdf

ενγκελς ανταγωνισμός pdf

 

Η πολιτική της μαζικής μετανάστευσης, της οποίας ακροτελεύτια απόρροια είναι τα «ανοικτά σύνορα», εν απουσία των απαραίτητων προϋποθέσεων που εξασφαλίζουν στους μετανάστες την νόμιμη υπόσταση, την αξιοπρεπή απασχόληση και την κοινωνική ένταξη στις χώρες υποδοχής, έχει ως αναπόφευκτες συνέπειες αφενός την ανομία, την υπερεκμετάλλευση και την περιθωριοποίηση των αλλοδαπών εργατών και αφετέρου την ανασφάλεια, την πτώση του βιοτικού επιπέδου και την άρση των κατακτήσεων των ημεδαπών εργαζομένων.

Στην περίπτωση της απεριόριστης και αχαλιναγώγητης εισροής μεταναστών, και ειδικά υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, ενεργοποιείται ο μηχανισμός της προσφοράς και της ζήτησης στην αγορά εργασίας που λειτουργεί εν προκειμένω εις βάρος τόσο των ξένων όσο και των ντόπιων εργατών και δρα αποκλειστικά προς όφελος των εργοδοτών. Το αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του ανταγωνισμού, όχι μεταξύ της εργατικής και της αστικής τάξης, αλλά μεταξύ των ίδιων των εργαζομένων για την αναδιανομή των διαθέσιμων πόρων και την εξασφάλιση των προσφερόμενων μέσων διαβίωσης μετατρέποντάς τους από «εν τη τάξει αδελφούς» σε «εν πολέμω αδελφοκτόνους». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ – Ο ΜΟΣΧΟΒΙΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

imagesΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Δημοσιεύουμε το ενδιαφέρον άρθρο του Πάουλ Μάτικ την περίοδο της πτώσης της Βαρκελώνης τον Μάιο του 1937, όπου οι αναρχικοί έγιναν προπαγανδιστές του μοσχοβίτικου είδους φασισμού, μεταμφιεσμένου σε δημοκρατικό κίνημα για να βοηθήσουν δήθεν την συντριβή του φασισμού του Φράνκο, με αποτέλεσμα η επανάσταση να μετατραπεί σε πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, με τραγική έκβαση για την εργατική τάξη.

Πάουλ Μάτικ, 1937

ΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ

Ο ΜΟΣΧΟΒΙΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

(The Barricades Must Be Torn Down.Moscow-Fascism in Spain, Paul Mattick, 1937)

Στις 7 Μαΐου 1937 η CNT-FAI της Βαρκελώνης μετέδωσε ραδιοφωνικώς το ακόλουθο διάταγμα: «Τα οδοφράγματα πρέπει να διαλυθούν! Οι ώρες της κρίσης έχουν παρέλθει. Η ηρεμία πρέπει να αποκατασταθεί. Όμως, κυκλοφορούν φήμες σε ολόκληρη την πόλη που έρχονται σε αντίθεση με τις αναφορές περί επιστροφής στην ομαλότητα όπως ανακοινώνουμε τώρα. Τα οδοφράγματα είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στην δημιουργία αυτής της σύγχυσης. Δεν χρειαζόμαστε τα οδοφράγματα τώρα που οι μάχες έχουν σταματήσει. Τα οδοφράγματα τώρα δεν εξυπηρετούν κανέναν σκοπό και η συνέχιση της ύπαρξής τους μπορεί να δώσει την εντύπωση ότι επιθυμούμε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων –και αυτό δεν αληθεύει. Σύντροφοι, ας συνεργασθούμε για την πλήρη αποκατάσταση της ομαλότητας στην καθημερινή ζωή. Οτιδήποτε εμποδίζει μια τέτοια επιστροφή πρέπει να εξαφανισθεί».

Και έτσι άρχισε η κανονική ζωή, δηλαδή η τρομοκρατία των φασιστών της Μόσχας.[1]

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΤΕΡΡΙΨΕ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ;

vos guerresΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ως συνήθως, τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα. Η Μόσχα κατηγορεί την Άγκυρα για ύπουλη επίθεση. Η Άγκυρα απαντά ότι το ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος, ύστερα από επανειλημμένες προειδοποιήσεις, παρέμεινε σε τουρκικό εναέριο χώρο και παραβίασε την τουρκική εθνική κυριαρχία, αλλά αυτό είναι άσχετο δεδομένου ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός ήταν αυτός που έδωσε εντολή για την κατάρριψη του αεροσκάφους για να πυροδοτήσει διεθνή κρίση. Μετά την υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας με τον Πούτιν για την κατασκευή του Turkish Stream[1], που θα έφερνε κεφάλαια στην Τουρκία και θα ανέβαζε το κύρος της ως πετρελαϊκός κόμβος της Μεσογείου, γιατί ο Ερντογάν θέτει το όλο θέμα σε κίνδυνο; Γιατί πυροδοτεί μια διεθνή κρίση που η έκβασή της είναι αβέβαια και η οποία δεν υπόσχεται τίποτε θετικό στο στρατιωτικό μέτωπο ή από την άποψη της χαλάρωσης των ιμπεριαλιστικών εντάσεων; Μπορούμε να εντοπίσουμε μια σειρά λόγων.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ: ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΡΕΛΑΣ [Recipes for Madness]

KATEBAΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

To πλήρες κείμενο μαζί με τις υποσημειώσεις του μπορεί να το δει κανείς στην μορφή PDF

Τον Μάιο του 2013 η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση δημοσίευσε την πέμπτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5) με περίπου χίλιες σελίδες αφιερωμένες στους ορισμούς των ψυχικών διαταραχών που πρέπει να χρησιμοποιούνται παγκοσμίως από τα ψυχιατρικά επαγγέλματα, τους ασφαλιστές υγείας και την φαρμακευτική βιομηχανία. Γιατί έχει σημασία κάτι τέτοιο; Διότι το εν λόγω εγχειρίδιο εκδίδεται σε μια εποχή που η ανθρωπότητα βιώνει μια εκτεταμένη έξαρση -που συχνά περιγράφεται ως επιδημία- των ψυχασθενειών. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με την οπτική της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, η έκδοσή του θα μπορούσε να θεωρηθεί επίκαιρη. Ωστόσο, τι αντιπροσωπεύει για την κατάσταση της ανθρωπότητας;

Η τρέλα δεν είναι κάτι καινούργιο, ούτε επίσης κάτι αμετάβλητο. Οι όροι της γέννησης και της εκδήλωσής της μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου. Πώς μπορούμε, κατά συνέπεια, να την ορίσουμε; Θα μπορούσαμε επίσης να αναρωτηθούμε πώς μπορούμε να ορίσουμε την ψυχική υγεία. Ξεφυλλίζοντας τα λεξικά διαπιστώνουμε ότι ο ορισμός της μιας εμπεριέχει και παράλληλα εμπεριέχεται στην άλλη. Το πώς προσδιορίζονται κοινωνικά οι παρανοϊκοί καθώς και οι σχέσεις που έχουν με τους εχέφρονες σε ένα δεδομένο κοινωνικό περιβάλλον (και ιδιαίτερα με αυτούς που τους κατηγοριοποιούν και ασχολούνται μαζί τους) επίσης διαφοροποιούνται και ποικίλλουν με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια, η τρέλα έχει κοινωνικο-ιστορικές διαστάσεις. Πώς, λοιπόν, θα πρέπει να τις συσχετίσουμε με την έκδοση του DSM-5;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ: Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ

κατάλογοςΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Δύση εναντίον Ανατολής; Σύγκρουση των πολιτισμών; Θρησκευτικοί πόλεμοι μεταξύ σουνιτών και σιιτών, σουνιτών εναντίον σουνιτών, μουσουλμάνων κατά σταυροφόρων; Είναι όντως έτσι τα πράγματα; Όχι, διόλου. Αυτοί που έχουν προκαλέσει τα τελευταία περιστατικά του ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι μονάχα μερικά συστατικά στοιχεία του σύγχρονου καπιταλισμού, ο οποίος συνταράσσεται από την οικονομική του κρίση. Η Υεμένη δεν αποτελεί παρά ένα ακόμη παράδειγμα.

Εν μέσω της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής που διαδέχθηκε την λεγόμενη Αραβική Άνοιξη μερικές από τις τοπικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης και της Σαουδικής Αραβίας, άρχισαν να εκδηλώνονται με μεγαλύτερη ένταση και αγριότητα. Στην πετρελαϊκή μοναρχία του Ριάντ -που επικρατεί ο ουαχαμπιτισμός[1], μια από τις αυστηρότερες μορφές σουνιτικού φονταμενταλισμού- μαζί με τους γηγενείς κατοίκους της χώρας ζουν και περί τα δέκα εκατομμύρια ξένοι εργάτες, οι οποίοι είναι πραγματικοί σκλάβοι για όλες τις δουλειές που δεν κάνουν οι πλούσιοι Σαουδάραβες πολίτες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Συμπληρωματική σημείωση
σχετικά με την δομή της επιχειρηματολογίας της

To πλήρες κείμενο μαζί με τις υποσημειώσεις του μπορεί να το δει κανείς στην μορφή PDF

Η παρακάτω σημείωση αποτελεί παράρτημα του κειμένου «Η περίοδος μετάβασης από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό και οι επικριτές της», που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Νο. 4 του περιοδικού Revolutionary Perspectives. [Δημοσιεύτηκε στα ελληνικά στο τρίτο τεύχος του περιοδικού μας και αναδημοσιεύτηκε στο blog μας στις 11/4/2015.] Είναι μια προσπάθεια να αναλυθεί η δομή των επιχειρημάτων που προβάλλουν οι υποστηρικτές της κομμουνιστικοποίησης. Στο παραπάνω άρθρο αναφερθήκαμε συνοπτικά στην θεωρία τους για το τέλος του κομμουνισμού ως πολιτικού προγράμματος και στις απόψεις τους σύμφωνα με τις οποίες στο σημερινό στάδιο του καπιταλισμού η εργατική τάξη δεν μπορεί να αγωνιστεί για την υπεράσπιση των συμφερόντων της. Οι θέσεις αυτές τους οδηγούν στο να θεωρούν ουτοπικές τις προσπάθειες για την συγκρότηση του κόμματος της εργατικής τάξης ή για την δημιουργία εργατικών συμβουλίων, αφού κατά την άποψή τους δεν στηρίζονται στην κοινωνική πραγματικότητα. Έτσι απορρίπτουν τον «αριστερό κομμουνισμό» ως αταβιστικό και παρωχημένο. Παρακάτω θα εξετάσουμε που οδηγούν λογικά αυτά τα συμπεράσματα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΤΗΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

To πλήρες κείμενο μαζί με τις υποσημειώσεις του μπορεί να το δει κανείς στην μορφή PDF

Εισαγωγή

Η καπιταλιστική κοινωνία, όπως η δουλοκτητική και η φεουδαλική πριν από αυτήν, είναι μια ταξική κοινωνία, στην οποία η άρχουσα τάξη ζει από την εργασία της υποτελούς τάξης. Η ανθρωπότητα ζει σε ταξικές κοινωνίες για μια εξαιρετικά μικρή περίοδο της ιστορίας της, ενώ στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ζούσε σε κοινωνίες που μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ένα είδος πρωτόγονου κομμουνισμού. Σε αυτές τις κοινωνίες η εργασία ήταν συλλογική κοινωνική εργασία με δωρεάν διανομή των προϊόντων σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, ενώ ήταν άγνωστη η ατομική ιδιοκτησία επί της γης ή επί των μέσων παραγωγής.
Οι ταξικές κοινωνίες είναι ιστορικά περιορισμένες και ο καπιταλισμός δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, παρότι οι αστοί ιδεολόγοι διατείνονται ότι αποτελούν την κορύφωση ολόκληρης της ιστορίας της ανθρωπότητας, είναι κατά παρόμοιο τρόπο ιστορικά περιορισμένες. Αυτό μπορεί να φανεί καθαρά στις οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού και στην μονίμως παρούσα ταξική πάλη. Οι μαρξιστές υποστηρίζουν ότι οι αντιφάσεις των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής δημιουργούν τις ιστορικές δυνάμεις που αρνούνται και τελικά ανατρέπουν το καπιταλιστικό σύστημα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΡΑΚ: ΤΟ ΝΕΟ ΧΑΛΙΦΑΤΟ, ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΕΛΙΓΜΟΙ

φρανκεστάινΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Παράλληλα με την συνεχιζόμενη κρίση στην Συρία ένα άλλο μέτωπο έχει ανοίξει στην σπαρασσόμενη από τον πόλεμο Μέση Ανατολή: το μέτωπο του Ιράκ. Μετά την Μοσούλη τα στρατεύματα του Αμπού Μπακρ Ιμπραήμ αλ-Μπαγκντάντι -του αυτοαποκαλούμενου «χαλίφη», βετεράνου τζιχαντιστή και αδιαμφισβήτητου ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙΣΚΙΛ)- έχουν προωθηθεί σε νέες θέσεις στο Βόρειο Ιράκ. Έχουν προχωρήσει πέραν της Ζουμάρ και έχουν καταλάβει την πόλη Σιντζάρ και τις παλαιές πετρελαιοπηγές του Αΐν Σαλάχ και της Μπάτμα, που βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Συρία, εντός της οποίας ήδη ελέγχει το ανατολικό μέρος της χώρας. Στο εσωτερικό της Συρίας έχει βάλει χέρι στα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην περιοχή αλ-Σαέρ και στις πετρελαιοπηγές της πόλης Ράκα. Η προέλαση και οι εύκολες νίκες του έχουν παρακινήσει τον «Μαύρο Χαλίφη» να ανακηρύξει την ίδρυση του Ισλαμικού Κράτος (ΙΚ) του Ιράκ και της Συρίας. Η επικράτεια αυτή έχει ανακηρυχθεί «ιερή» και κυβερνάται με βάση τις πιο ακραίες εκδοχές της σαρία. Ταυτόχρονα, είναι άκρως εχθρικό έναντι των γειτονικών σιιτικών κυβερνήσεων. Η δημιουργία του ΙΚ είναι το πρώτο βήμα για την συγκρότηση του Χαλιφάτου, του οποίου τα σύνορα θα απλώνονται από την Μέση Ανατολή μέχρι την Ινδία και θα περιλαμβάνουν ορισμένα τμήματα της Ευρωπαϊκής Ασίας. Οι εδαφικές κατακτήσεις πραγματοποιήθηκαν με τέτοια ευκολία ώστε δεν εξεπλάγη μονάχα η κυβέρνηση του Νουρί αλ-Μαλίκι (του σιίτη πρώην προέδρου του Ιράκ, ο οποίος αναγκάσθηκε να παραιτηθεί μετά την ήττα του στρατού του και κάτω από διεθνή πολιτική πίεση), αλλά επίσης και η κυβέρνηση του κουρδικού βορείου τμήματος της χώρας, όπως ακριβώς είχε εκπλαγεί προηγουμένως και ο Σύρος πρόεδρος αλ-Άσσαντ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΡΑΚ: ΤΟ «ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ» ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΣΕ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

imagesΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Στις αρχές του 2014 το Διεθνές Κομμουνιστικό Ρεύμα (ICC) έγραφε: «Σήμερα η σταδιακή απόσυρση των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων από το Ιράκ και το Αφγανιστάν αφήνει αυτές τις χώρες σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση αστάθειας, η οποία απειλεί να επιδεινώσει την αστάθεια σε ολόκληρη την περιοχή» (ICC, 20ό Συνέδριο, «Απόφαση για την διεθνή κατάσταση», σημείο 5). Αυτή είναι σαφώς η παρούσα κατάσταση και αυτή η κατάσταση προμηνύει περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου και της αστάθειας σε ολόκληρη την περιοχή αλλά και πέραν αυτής. Οι ηγέτες μας μάς έχουν υποσχεθεί έναν πολυετή πόλεμο που θα κρατήσει μια ολόκληρη γενεά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ

αλεπούΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

Οι προλετάριοι, στην τάση τους να οργανωθούν ως αυτόνομη τάξη, χρειάζεται να έρχονται σε επαφή, να αναπτύσσουν τον Τύπο τους, να συνεταιρίζονται, να απεργούν, να καταλαμβάνουν εργοστάσια, να οργανώνουν άμεση δράση, να απελευθερώνουν φυλακισμένους συντρόφους, να οπλίζονται, κα. Αυτά τα καθήκοντα έχουν αναληφθεί με ποικίλα αποτελέσματα σε όλες τις περιόδους του ιστορικού αγώνα του προλεταριάτου, ανεξάρτητα από το είδος της αστικής κυριαρχίας: Βοναπαρτιστικής ή κοινοβουλευτικής, δημοκρατικής ή φασιστικής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

1921: Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ;

 

ISVESTIAΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Σήμερα είμαστε μάρτυρες της τραγωδίας μιας κοινωνικής επανάστασης που περιορίστηκε εντός εθνικών συνόρων εξαιτίας της παθητικότητας των λαών της Ευρώπης, που είχαν απέναντί τους ευφυείς και καλά εξοπλισμένες αντιδραστικές δυνάμεις. Έτσι, αυτή περιήλθε σε κατάσταση ασφυξίας και ήταν αναγκασμένη να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο απέναντι στον εχθρό, τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό. Έχουμε δει πολλά λάθη να διαπράττονται, πολλά σφάλματα να αποκαλύπτονται και, από μια ελευθεριακή σκοπιά, πολλές πολύτιμες αλήθειες να επιβεβαιώνονται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΙΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ «ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ»

κατάλογοςΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η κατανόηση της ιστορίας

 

Χρειαζόμαστε μια μαρξιστική κριτική του μαρξισμού, μια υλιστική κριτική του ιστορικού υλισμού όπως αυτός αναπτύχθηκε από τους θεωρητικούς της Δεύτερης Διεθνούς καθώς και από μια κριτική της δογματικής κωδικοποίησής του που πραγματοποίησε η Τρίτη Διεθνής και διαφύλαξε ευλαβικά ο Στάλιν.[1] Πρέπει να κατανοήσουμε τον μαρξισμό ως ένα τέκνο της εποχής του. Πράγματι, δεν υπάρχει κανένας λόγος, τουλάχιστον όχι από μαρξιστική σκοπιά, για τον οποίον αυτός δεν θα μπορούσε να διαφύγει από την επίδραση του τρόπου σκέψης και από την κοινωνική πρακτική της περιόδου κατά την οποία εμφανίστηκε. Δέχθηκε επιδράσεις από τον Διαφωτισμό, την ιδεολογία της προόδου, τον χριστιανικό μεσσιανισμό καθώς επίσης και από την σχεδόν θρησκευτική πίστη στην ικανότητα της επιστήμης να γνωρίζει, να εξηγεί και να επιλύει τα πάντα. Δέχθηκε επίσης επιδράσεις από τις αλλαγές που συντελούνταν στον τρόπο παραγωγής κατά τη μετάβασή του στην εκμηχανισμένη παραγωγή. Η ανάπτυξη της μηχανικής τεχνολογίας συνοδεύτηκε από μια μηχανιστική κοσμοθεώρηση, η οποία θεωρούσε την πραγματικότητα ως έναν σύνθετο μηχανισμό που διέπεται από τους νόμους της μηχανικής και εξίσωνε την πρόοδο με την τεχνολογία. Επίσης, εκείνη την περίοδο η οικονομία αναδείχθηκε πραγματικά σε κινητήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης. Η αύξηση της παραγωγής κατέστη ο κυρίαρχος κοινωνικός στόχος, διαμορφώνοντας την ιδεολογία και την κοινωνική πρακτική. Το γεγονός αυτό δημιούργησε την πεποίθηση ότι τα πράγματα ήταν πάντοτε έτσι. Όμως, η συνεχής έμφαση στην παραγωγικότητα ήταν, στην πραγματικότητα, μια έμφαση στη συσσώρευση αξίας[2], και, ως εκ τούτου, αφορούσε ειδικά τον τρόπο παραγωγής που βασίζεται στην αξία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΦΑΡΣΑ

democracy-300x300ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ο φιλελευθερισμός προσδιόρισε τον ρόλο του ως νόμιμος κληρονόμος του Θεού όταν διακήρυξε την ιερότητα του ατόμου -ενός ατόμου το οποίο είναι ένα εντελώς αυτόνομο φάντασμα που πλανάται πάνω από τον κόσμο. Όλα αυτά τα φαντάσματα, που είναι προικισμένα με θεία ισότητα, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το θεσπέσιο φάντασμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας!

Η αστική τάξη κατέδειξε την ανικανότητά της να σκοτώσει τον Θεό όταν ο Ροβεσπιέρος ανακήρυξε «Θεά του Λόγου» την Τερέζ Μομορό[1]. Οι καινούργιοι «κοσμικοί ιερείς» με τις συνταγματικές τους βίβλους κηρύττουν την λατρεία του ακρωτηριασμένου Θεού του «φιλελευθερισμού». Οι ανόητοι αυτοί κοσμικοί ευαγγελιστές διακηρύσσουν παντού ότι η άποψη της πλειοψηφίας –μιας πλειοψηφίας αποτελούμενης από τρομακτικές οντότητες που είναι χωρισμένες από τον υλικό κόσμο- είναι η απόλυτη αλήθεια. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟΥΡΚΙΑ: Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

turkey1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Λάβαμε ένα άρθρο σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Τουρκία το καλοκαίρι και το δημοσιεύουμε. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη ανάλυση από Τούρκους συντρόφους που έλαβαν ενεργά μέρος στα γεγονότα και αναλύουν την κατάσταση από μια σαφή κομμουνιστική επαναστατική σκοπιά. Ευχαριστούμε τον σύντροφο που μας το έστειλε.

 

Το 2011 σημαδεύτηκε από ένα τεράστιο κύμα κοινωνικών εξεγέρσεων που εξαπλώθηκε από την Τυνησία και την Αίγυπτο σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής – συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ – και προς την Ευρώπη, ιδίως στην Ελλάδα και την Ισπανία, αλλά και στις ΗΠΑ με το κίνημα Occupy. Το καθένα από αυτά τα κινήματα είχε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες, αλλά όλα διακατέχονταν από ισχυρές αυταπάτες για τη “δημοκρατία” ως απάντηση στα κοινωνικά δεινά. Όμως, το σημαντικότερο στοιχείο στα κινήματα αυτά ήταν κάτι που εξέφρασαν σε ένα δεύτερο επίπεδο: την απάντηση μιας νέας γενιάς προλετάριων στην όξυνση της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Και μαζί με όλες τις αυταπάτες τους καθώς και τη δυσκολία κατανόησης της καταγωγής και της φύσης τους, ανήκουν στην εργατική τάξη και τη διστακτική, επώδυνη προσπάθειά της να ξανασυνειδητοποιήσει τις πραγματικές της μεθόδους και σκοπούς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ – Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΧΗΣ

chessboardΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα ανά τον κόσμο είναι έντονος και ραγδαίος. Μέσα σε λίγες ημέρες ο αγώνας για την εξουσία στην Ουκρανία έχει εξελιχθεί σε μια εκρηκτική διεθνή διαμάχη. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο μεταίχμιο μιας από τις μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες γεωπολιτικές διαμάχες ύστερα από την λήξη του Ψυχρού Πολέμου. Εκατό χρόνια μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, την λεγόμενη δημιουργική καταστροφή του 20ου αιώνα, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι το «μεγάλο παιχνίδι» των μεγάλων δυνάμεων για την διεκδίκηση ζωνών εξουσίας και επιρροής οδηγεί, για άλλη μια φορά, σε μια κρίσιμη δυναμική. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ

classwar1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF 

 

Όταν τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν κτήρια στρατηγικής σημασίας στην Κριμαία, ο Τζων Κέρυ, υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, προέβη στην παρακάτω βαρύγδουπη δήλωση για να εκφράσει την αποδοκιμασία του προς τον Ρώσο πρόεδρο:

«Δεν μπορείτε στον 21ο αιώνα να συμπεριφέρεστε με μεθόδους του 19ου αιώνα εισβάλοντας σε μια άλλη χώρα και χρησιμοποιώντας εντελώς γελοία προσχήματα».

Ο Πούτιν, εν τω μεταξύ, δανειζόμενος από το λεξιλόγιο που καθιέρωσε διεθνώς ο Τόνυ Μπλερ, ισχυρίστηκε ότι η καλυμμένη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι μια «ανθρωπιστική επέμβαση» και ότι, εν πάσει περιπτώσει, οι δυνάμεις που κατέλαβαν το κοινοβούλιο της Κριμαίας δεν ήσαν παρά τοπικές «μονάδες αυτοάμυνας», οι οποίες αγόρασαν τις ρωσικές στρατιωτικές στολές που φορούσαν από ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ενδυμάτων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το Κράτος κατέχει το μονοπώλιο της πολιτικής εξουσίας και ως εκ τούτου διεκδικεί το μονοπώλιο της βίας, τον ορισμό της νομιμότητας και την απονομή της δικαιοσύνης. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτού του μονοπωλίου της βίας θεωρείται έγκλημα και παραβιάζει τους νόμους και την καπιταλιστική τάξη πραγμάτων.

Μπορούμε να συναντήσουμε χιλιάδες διαφορετικούς ορισμούς για το Κράτος, αλλά κατά βάση αυτοί ανάγονται σε δύο. Ο ένας είναι ευρύτερος και αναφέρεται εσφαλμένα στο Κράτος των αρχαίων πολιτισμών της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου και αργότερα της Ελλάδας και της Ρώμης. Δεν θα κάνουμε χρήση αυτού του ορισμού, διότι δεν ενδείκνυται για να μπορέσουμε να μελετήσουμε την καπιταλιστική κοινωνία στην οποία ζούμε. Πρόκειται για έναν ορισμό όπου, εν πάση περιπτώσει, το Κράτος χαρακτηρίζεται με βάση τον υφιστάμενο τρόπο παραγωγής: δουλοκτητικό κράτος, φεουδαλικό κράτος δούλων και καπιταλιστικό κράτος. Ο δεύτερος ορισμός είναι λιγότερο ευρύς και χρησιμοποιεί την σημερινή αντίληψη για το Κράτος, το καπιταλιστικό κράτος ή το σύγχρονο κράτος, θεωρώντας το ως την μοναδική, κυρίαρχη και απόλυτη εξουσία που επικρατεί σε κάθε χώρα. Εμείς θα κάνουμε χρήση αυτού του δεύτερου ορισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ukraine-protestsΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Είναι πάνω από δύο μήνες από τότε που ξέσπασε η πολιτική κρίση στην Ουκρανία. Πρόκειται για  μια εκδήλωση υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ούτε που θα το πίστευε ο Νάιτζελ Φάραζ[1] (όπως άλλωστε δύσκολα θα το πίστευαν και πολλοί στον ευρωπαϊκό νότο). Οι άνθρωποι είναι στους δρόμους και εξεγείρονται πράγματι επειδή η κυβέρνησή τους δεν κατάφερε να συνάψει μία συμφωνία εμπορικής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ενδεχομένως όλη αυτή η κατάσταση να ξεκίνησε ως διαμαρτυρία για την αποτυχία του προέδρου Γιανούκοβιτς να επιτύχει μια συμφωνία που ήταν «στα σκαριά» εδώ και μια δεκαετία. Το θέμα όμως έχει αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις. Τούτο αποτελεί πλέον ένδειξη του γεγονότος ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σε μια Ουκρανία που μαστίζεται από την κρίση, στην οποία δεσπόζουν οι ολιγάρχες και επικρατεί διαφθορά. Η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων βρήκε αφορμή και διέξοδο.

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΓΚΟΥΣΤΙΝ ΓΚΙΓΙΑΜΟΝ: Η ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ

Spain-barricadeΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ιστορία είναι ένα ακόμη πεδίο μάχης μεταξύ των πολλών που υπάρχουν στον ταξικό πόλεμο. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ζήτημα ανάκτησης της μνήμης των ταξικών αγώνων του παρελθόντος αλλά και μια μάχη για την ιστορία από επαναστατική σκοπιά, δηλαδή από την σκοπιά της υπεράσπισης των ιστορικών συμφερόντων του προλεταριάτου, η οποία δεν μπορεί να είναι άλλη από την θεωρητικοποίηση των ιστορικών εμπειριών του διεθνούς εργατικού κινήματος. Ούτε η οικονομία, ούτε η λογοτεχνία, ούτε ο κινηματογράφος, ούτε η πολιτική, ούτε η ιστορία, ούτε οποιοσδήποτε άλλος τομέας του πολιτισμού δεν είναι ουδέτερος, ούτε άλλωστε μπορεί ποτέ να είναι, σε μια κοινωνία διαιρεμένη σε τάξεις, επειδή καθένας από αυτούς αποτελεί ένα πεδίο μέσα στο οποίο διεξάγεται μια ανελέητη μάχη.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ: ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΚΡΑΤΙΑ

einsteinΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Κοινή γνώμη: εύπλαστη ύλη

 

Οι γιγάντιοι μηχανισμοί της παγκόσμιας «ενημέρωσης», έτοιμοι ν’ αδράξουν κάθε ευκαιρία και να εκμεταλλευτούν σοφά την είδηση που σκηνογραφείται και σκηνοθετείται για να πουλήσει καλύτερα, τέθηκαν σε πλήρη ισχύ με την αναγγελία του θανάτου του μεγάλου επιστήμονα. Ο Αϊνστάιν, θύμα ενός σοβαρού ιατρικού διαγνωστικού λάθους, έφυγε ίσως πριν την ώρα του.

Το υλικό ήταν πρώτης τάξεως και πολλών  δυνατοτήτων. Τροφοδοτείται απ’ όλες τις πηγές με τους προβλεπόμενους τόνους και χρησιμοποιώντας τους κοινούς τόπους με τους οποίους αρέσει στο πλατύ σύγχρονο κοινό να γαλουχείται επ’ άπειρον. Η καημένη η κοινή γνώμη πιστεύει ότι είναι βασίλισσα του σύγχρονου κόσμου, αφού νομίζει ότι όποιος την ακολουθεί «σώζεται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ – ΑΟΥΣΒΙΤΣ: ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΛΛΟΘΙ

χιροσίμα

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

MAZI ME ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ

 

Ο αριστερός τύπος, για άλλη μια φορά, καταδεικνύει ότι ο ρατσισμός, και πρωτίστως ο αντισημιτισμός, αποτελεί το μέγα άλλοθι του αντιφασισμού. Αυτό είναι το λάβαρο που προτιμά καλύτερα να ανεμίζει και, ταυτοχρόνως, το τελευταίο του αποκούμπι ως προς τη διαπραγμάτευση του όλου ζητήματος. Ποιος μπορεί να μην φέρνει στον νου του τα στρατόπεδα εξόντωσης και τα κρεματόρια; Ποιος δεν κλίνει την κεφαλή μπροστά σε έξι εκατομμύρια δολοφονημένους Εβραίους; Ποιος δεν φρίττει μπροστά στον σαδισμό των ναζί; Και όμως, αυτή είναι η πιο σκανδαλώδης φενάκη του αντιφασισμού, και έχουμε χρέος να την καταδείξουμε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η μικροαστική τρομοκρατία των διανοουμένων, εκδηλώνεται σε μια ειδική στιγμή εξασθένισης του προλεταριάτου στη δυναμική του σχέση με το κεφάλαιο. Σε μια στιγμή που δέχεται χτυπήματα στις συνθήκες εργασίας του, στην αγοραστική του δύναμη, στην ικανότητα υπεράσπισής του. Ικανότητα που εξασθενίζει ακόμα περισσότερο από την αρνητική επίδραση του οπορτουνισμού. Σ’ αυτή τη στιγμή της μετωπικής επίθεσης της ιμπεριαλιστικής πολιτικής ενάντια στους μισθούς, κάθε τρομοκρατική πράξη καταλήγει να χτυπάει στα πλευρά το εργατικό κίνημα και να το εξασθενίζει ακριβώς τη στιγμή που έχει ανάγκη να συγκεντρώνει όλες του τις δυνάμεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ιστορία.

Συχνά, σε μια κάμψη της προλεταριακής πάλης αντιστοιχεί ένα μικροαστικό τρομοκρατικό κύμα. Η ζημιά είναι διπλή. Αυτή τη φορά κινδυνεύει να είναι τριπλή γιατί προστίθεται η γενική ιδεολογική σύγχυση των άπειρων υποθέσεων και εξηγήσεων, οι οποίες έχουν τόση μεγαλύτερη δυνατότητα διάδοσης όσο πιο πλατιά είναι η αστική και η οπορτουνιστική επίδραση στο εργατικό κίνημα.

Κι όμως, για το προλεταριάτο η επίγνωση του μικροαστικού τρομοκρατικού φαινομένου, σημαίνει ότι κέρδισε την πρώτη μάχη στην κατάσταση της κάμψης. Είναι αυτό που έπραξαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς απέναντι στην ιταλική δημοκρατική τρομοκρατία. Από την ανάλυσή τους και τη σκληρή πάλη τους, καθοδηγήθηκε μια ολόκληρη γενιά από διεθνιστές. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΛΕΝΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η εφημερίδα ‘Corriere della Sera’ σ’ ένα κύριο άρθρο της, της 9ης Απριλίου 1978 που υπογράφει ο Alberto Ronchey, ανακαλύπτει ότι ένας από τους πατέρες της τρομοκρατίας είναι ο Λένιν. Το λαμπρό όργανο της αστικής τάξης της Λομβαρδίας δεν βλέπει το χυμώδες γενεαλογικό δέντρο της δημοκρατικής τρομοκρατίας που σχεδόν εδώ και δύο αιώνες βλασταίνει, αλλά ψάχνει το αχυράκι στο μάτι του μαρξισμού.

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: ο μαρξισμός προσπάθησε να εξηγήσει την τρομοκρατία και ποτέ δεν την θεωρητικοποίησε ως ανώτατο όπλο της προλεταριακής πάλης, ενώ η δημοκρατία πάντα τη θεωρητικοποίησε και σχεδόν ποτέ δεν την ανάλυσε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΡΙΑ: ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΓΚΑΓΚΣΤΕΡ ΜΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Mideast SyriaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Παρ’ όλο που η υποστήριξη της Μόσχας προς το συριακό καθεστώς (λόγω των ιμπεριαλιστικών της συμφερόντων και της συμμόρφωσης του συριακού καθεστώτος στην καταστροφή των χημικών του όπλων) απομάκρυνε προσωρινά την απειλή μιας στρατιωτικής επίθεσης της Αμερικής και των συμμάχων της, η βαρβαρότητα συνεχίζεται ακόμα στη Συρία. Βαρβαρότητες, εγκλήματα που οι λέξεις είναι ανίκανες να εκφράσουν. Οργανωμένη σφαγή, ασύλληπτες ωμότητες, βάναυσες σφαγές, πείνα, ξεριζωμός∙ με μια λέξη η αληθινή γήινη κόλαση είναι μέρος της πραγματικότητας στη Συρία. Οι άνθρωποι που έχουν επιβιώσει είναι καταδικασμένοι σε αργό θάνατο. Αποτελούν ζωντανούς μάρτυρες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Γιατί αυτή η βαρβαρότητα λαμβάνει χώρα στη Συρία; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γένεση και ανάπτυξη του εργατισμού: Quaderni Rossi («Κόκκινα Τετράδια»)

1969-01-01-offensiva-operaiaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Γένεση του εργατισμού

 

Ο εργατισμός (operaismo) είναι ένα πολιτικό κίνημα που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε τις δεκαετίες του ’40 και του ’50 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, στην Ιταλία απέκτησε σάρκα και οστά στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 με τη συνεργασία της ομάδας εργασίας του Ινστιτούτου Ροντόλφο Μοράντι[1] (που δραστηριοποιείτο σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο) και ορισμένων μελών του Τεχνικού Επιμελητηρίου του Τορίνο. Από αυτή τη συνεργασία προέκυψε ένα περιοδικό ανάλυσης και παρέμβασης, τα Κόκκινα Τετράδια. Εκδόθηκαν συνολικά έξι τεύχη και δύο τόμοι. Πρόκειται για τα Γράμματα και τις Σημειώσεις των «Τετραδίων». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ 1953

Germany1953ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Πριν από 60 χρόνια οι εργάτες της Ανατολικής Γερμανίας ξεσηκώθηκαν ενάντια στους σταλινικούς εκμεταλλευτές τους. Για να τιμήσουμε αυτή την επέτειο παρουσιάζουμε τη μετάφραση ενός κειμένου των συντρόφων μας από την Ομάδα Διεθνών Σοσιαλιστών (GIS) στη Γερμανία, το οποίο καταδεικνύει όχι μόνο τη δυνατότητα αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης αλλά και τα όρια του εργατικού αυθορμητισμού ο οποίος στερούνταν τόσο από μια σαφή αντίληψη του καπιταλιστικού χαρακτήρα του λεγόμενου «κομμουνισμού» όσο και της σημασίας που παίζουν η επαναστατική οργάνωση και η στρατηγική. Όπως καταδεικνύει το άρθρο της GIS πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός από το οποίο μπορούμε να μάθουμε πολλά.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ, ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ…

egyptΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ

PDF

Ο καθένας, οτιδήποτε κι αν λέει, οτιδήποτε κι αν κάνει, παίρνει μέρος στην πάλη των τάξεων… Με ενεργητικό ή παθητικό τρόπο… Αναπτύσσοντας κι εμβαθαίνοντάς την ή ακόμα αρνούμενος ότι αυτή υπάρχει.. Ως υποκείμενο της ίδιας της ύπαρξής του είτε ως αντικείμενο της επιβίωσής του κάτω απ’ τη δικτατορία της αξίας… Με το μέρος του προλεταριάτου ή με της μπουρζουαζίας… Ως ανθρώπινο ον είτε ως χρήσιμος ηλίθιος του κεφαλαίου… “Η ιστορία όλων των κοινωνιών μέχρι σήμερα είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων” (Καρλ Μαρξ)

Σ’ αυτό το σύντομο κείμενο πάνω στους τρέχοντες αγώνες στην Αίγυπτο, θέλουμε να δώσουμε έμφαση στη σημαντική κατάφαση της ιστορικής πάλης της τάξης μας ενάντια στην τυραννία της αξίας, ενάντια στην εκμετάλλευση. Ο στόχος μας προφανώς δεν είναι μια ανάλυση των γεγονότων αυτών προκειμένου απλώς να τα κατανοήσουμε, αλλά ο μετασχηματισμός τους, η διακοπή της ιστορικής καθημερινής φύσης της προλεταριακής ζωής στην αθλιότητα που μας περιβάλλει, προκειμένου να ξεριζώσουμε αποτελεσματικά την κοινωνική σχέση του κεφαλαίου από προσώπου γης. Δεν επιθυμούμε να ξοδέψουμε τον χρόνο μας περιγράφοντας γεμίζοντας σελίδες με τη φρίκη αυτής της κοινωνίας θανάτου και πόνου. Δεν έχουμε καμμία διάθεση να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας μέσα από μια παθητική κι ακαδημαϊκή οπτική. Δεν μας ενδιαφέρει μια βιολογική περιγραφή του κεφαλαίου, και δεν έχουμε καμμία πρόθεση να το περιγράψουμε με έναν υποτιθέμενο αντικειμενικό τρόπο. Αντιθέτως ο στόχος μας είναι να λάβουμε άμεσα μέρος στην ολοκληρωτική καταστροφή του και να δράσουμε μέσα στην κίνηση της νεκρολογίας του… Κι αυτό σημαίνει να βρισκόμαστε σταθερά στην καρδιά των γεγονότων που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, να έχουμε μια αποφασιστική συμμετοχή σ’ αυτά ως ενεργός κι αποφασιστική δύναμη…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΖΑΚ ΚΑΜΑΤ: ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ;

clip_image002 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Έχει συχνά θεωρηθεί και γραφτεί ότι ο κομμουνισμός θα ανθίσει μετά την καταστροφή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος θα υποσκαφτεί από τέτοιες αντιφάσεις ώστε το τέλος του θα είναι αναπόφευκτο. Όμως, πολυάριθμα γεγονότα αυτού του αιώνα έχουν, δυστυχώς, φέρει άλλες πιθανότητες στο προσκήνιο: την επιστροφή στη «βαρβαρότητα», όπως την ανέλυσαν η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ολόκληρη η αριστερή πτέρυγα του γερμανικού εργατικού κινήματος, ο Αντόρνο και η Σχολή της Φρανκφούρτης× την καταστροφή του ανθρώπινου είδους, όπως είναι εμφανής σήμερα στον καθένα και σε όλους μας× εν τέλει, μια κατάσταση αποτελμάτωσης μέσα στην οποία ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής επιβιώνει προσαρμόζοντας τον εαυτό του σε μια εκφυλισμένη ανθρωπότητα που δεν έχει τη δύναμη να τον καταστρέψει. Προκειμένου να κατανοήσουμε την αποτυχία ενός μέλλοντος που θεωρείτο αναπόφευκτο, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας την εξημέρωση[1] [domestication] των ανθρωπίνων όντων, την οποία εφαρμόζουν όλες οι ταξικές κοινωνίες, και κυρίως το κεφάλαιο, και πρέπει να αναλύσουμε την αυτονόμηση[2] [autonomization] του κεφαλαίου.<! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

crisis1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

econ.crisis.gr

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

granaziaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο[1] και ταξική συνείδηση

Σ’ αυτό το άρθρο θέλω να εστιάσω στο πώς η μετάβαση από την τυπική στην πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο –ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες- έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη σύνθεση της εργατικής τάξης, στην ιδεολογία της και στους τρόπους υποκειμενοποίησής[2] της καθώς επίσης και στην ανάδειξη ορισμένων ζητημάτων σχετικά με την εργατική  ταξική συνείδηση και τις προοπτικές του καπιταλισμού σε μια εποχή κοινωνικής οπισθοδρόμησης.

Το τέλος της φορντικής[3] περιόδου της καπιταλιστικής βιομηχανικής παραγωγής, με τον «εργάτη-μάζα»[4] συγκεντρωμένο σε τεράστια βιομηχανικά συγκροτήματα, όπως η FIAT Mirafiori, και η μετάβαση στο μεταφορντικό[5] αυτοματοποιημένο εργοστάσιο, ως σημείο κορύφωσης της επιτάχυνσης της τάσης αύξησης της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, έχει αναδιαμορφώσει το ταξικό τοπίο του καπιταλισμού. Η μακραίωνη διαδικασία με την οποία οι αγρότες μετατράπηκαν σε βιομηχανικούς εργάτες έχει φθάσει κατά τη μεταφορντική παραγωγή στο τελικό της στάδιο. Ο μεταφορντισμός έχει επίσης συνεπιφέρει τόσο τη συνέχιση και την επιτάχυνση της ανασύνθεσης της εργατικής τάξης, κατά την οποία η εργατική δύναμη μετατοπίζεται όλο και περισσότερο από τον βιομηχανικό τομέα στον τομέα των υπηρεσιών, και έχει μετασχηματίσει την παραδοσιακή μαρξιστική διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη-παραγωγικής εργασίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου