ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977, Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Μέσα ἀπὸ τὴν ἔρευνα καὶ τὴν ἀναζήτηση, πολλὲς ἀπὸ τὶς ἀλήθειες μου κλονίστηκαν. Τὰ γεγονότα δὲν ἦταν ἀκριβῶς ὅπως τὰ πιστεύαμε. Οἱ ἐθνικές μας ἀλήθειες, συχνὰ ὑποκειμενικὲς καὶ μεροληπτικές, δὲν μᾶς ἐπέτρεπαν νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὸ παρελθόν μας καὶ νὰ δοῦμε τὸ μέλλον μὲ πιὸ ἐποικοδομητικὴ προσέγγιση. Ὁ κλονισμὸς τῶν πεποιθήσεών μου ἦταν ὀδυνηρός, ἀλλὰ λυτρωτικός. Θεώρησα ὅτι εἶχα εὐθύνη νὰ συνδράμω ὅσο μπορῶ στὸ νὰ προβληματιστοῦμε γύρω ἀπὸ τὴν ἱστορική μας αὐτογνωσία. Νὰ κοιταχτοῦμε στὸν καθρέφτη τῆς ἱστορίας καὶ νὰ ἀποτινάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ προφὶλ ἑνὸς μίζερου καὶ κατατρεγμένου ἀπὸ τὸ ἄδικο διεθνὲς σύστημα λαοῦ. Ὁ πιὸ ἀποτελεσματικὸς τρόπος γιὰ νὰ τὸ πετύχουμε εἶναι νὰ τολμήσουμε νὰ ἀμφισβητήσουμε τὴ μία καὶ μοναδική, «ἐθνικὰ ὀρθή», ἱστορικὴ ἀλήθεια. Νὰ ψάξουμε ἀπαντήσεις πέρα ἀπὸ πεποιθήσεις καὶ στερεότυπα, ὅσο σκληρὲς κι ἄν εἶναι αὐτὲς…

Ἡ ἐργασία αὐτὴ ἀναφέρεται σὲ μιὰν ἀπὸ τὶς πιὸ εὐαίσθητες περιόδους τῆς νεότερης κυπριακῆς ἱστορίας, ἀπὸ τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974 μέχρι τὸ θάνατο τοῦ προέδρου Μακαρίου στὶς 3 Αὐγούστου 1977 Τὸ βιβλίο ἐπιχειρεῖ νὰ ἀνασκευάσει τὴν ἐπικρατοῦσα ἄποψη γιὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν εἰσβολὴ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ρόλο τῶν μεγάλων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα στὴ συλλογικὴ συνείδηση τῶν Ἑλληνοκυπρίων ἡ εὐθύνη γιὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν εἰσβολὴ ἐπιρρίπτεται στὶς ΗΠΑ καὶ τὸ ΝΑΤΟ, ὡς μέρος μιᾶς εὐρύτερης συνωμοσίας ποὺ σκοπὸ εἶχε τὸ γεωπολιτικὸ ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἕως τώρα θεωρεῖται ὅτι ἦταν ὁ εἰλικρινὴς καὶ σταθερὸς συμπαραστάτης τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἀμφισβητεῖ τὴν κρατοῦσα ἄποψη. Ἡ θεωρία τῆς νατοϊκῆς συνωμοσίας εἶναι ἀπόρροια τῆς σοβιετικῆς προπαγάνδας. Ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἐκμεταλλεύτηκε τὸ πραξικόπημα, καὶ ἀκολούθως τὴν τουρκικὴ εἰσβολή, γιὰ νὰ ἀποσταθεροποιήσει τὸ ΝΑΤΟ καὶ νὰ ἐξασφαλίσει ἴδια ὀφέλη ἀπὸ τὴν Τουρκία…

Ἀπὸ τὸ πρόλογο τοῦ βιβλίου

Μπορεῖτε νὰ τὸ κατεβάσετε ἐδῶ:

ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977, Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Μέσα ἀπὸ τὴν ἔρευνα καὶ τὴν ἀναζήτηση, πολλὲς ἀπὸ τὶς ἀλήθειες μου κλονίστηκαν. Τὰ γεγονότα δὲν ἦταν ἀκριβῶς ὅπως τὰ πιστεύαμε. Οἱ ἐθνικές μας ἀλήθειες, συχνὰ ὑποκειμενικὲς καὶ μεροληπτικές, δὲν μᾶς ἐπέτρεπαν νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὸ παρελθόν μας καὶ νὰ δοῦμε τὸ μέλλον μὲ πιὸ ἐποικοδομητικὴ προσέγγιση. Ὁ κλονισμὸς τῶν πεποιθήσεών μου ἦταν ὀδυνηρός, ἀλλὰ λυτρωτικός. Θεώρησα ὅτι εἶχα εὐθύνη νὰ συνδράμω ὅσο μπορῶ στὸ νὰ προβληματιστοῦμε γύρω ἀπὸ τὴν ἱστορική μας αὐτογνωσία. Νὰ κοιταχτοῦμε στὸν καθρέφτη τῆς ἱστορίας καὶ νὰ ἀποτινάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὸ προφὶλ ἑνὸς μίζερου καὶ κατατρεγμένου ἀπὸ τὸ ἄδικο διεθνὲς σύστημα λαοῦ. Ὁ πιὸ ἀποτελεσματικὸς τρόπος γιὰ νὰ τὸ πετύχουμε εἶναι νὰ τολμήσουμε νὰ ἀμφισβητήσουμε τὴ μία καὶ μοναδική, «ἐθνικὰ ὀρθή», ἱστορικὴ ἀλήθεια. Νὰ ψάξουμε ἀπαντήσεις πέρα ἀπὸ πεποιθήσεις καὶ στερεότυπα, ὅσο σκληρὲς κι ἄν εἶναι αὐτὲς…

Ἡ ἐργασία αὐτὴ ἀναφέρεται σὲ μιὰν ἀπὸ τὶς πιὸ εὐαίσθητες περιόδους τῆς νεότερης κυπριακῆς ἱστορίας, ἀπὸ τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974 μέχρι τὸ θάνατο τοῦ προέδρου Μακαρίου στὶς 3 Αὐγούστου 1977 Τὸ βιβλίο ἐπιχειρεῖ νὰ ἀνασκευάσει τὴν ἐπικρατοῦσα ἄποψη γιὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν εἰσβολὴ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ρόλο τῶν μεγάλων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα στὴ συλλογικὴ συνείδηση τῶν Ἑλληνοκυπρίων ἡ εὐθύνη γιὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν εἰσβολὴ ἐπιρρίπτεται στὶς ΗΠΑ καὶ τὸ ΝΑΤΟ, ὡς μέρος μιᾶς εὐρύτερης συνωμοσίας ποὺ σκοπὸ εἶχε τὸ γεωπολιτικὸ ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἕως τώρα θεωρεῖται ὅτι ἦταν ὁ εἰλικρινὴς καὶ σταθερὸς συμπαραστάτης τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἀμφισβητεῖ τὴν κρατοῦσα ἄποψη. Ἡ θεωρία τῆς νατοϊκῆς συνωμοσίας εἶναι ἀπόρροια τῆς σοβιετικῆς προπαγάνδας. Ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἐκμεταλλεύτηκε τὸ πραξικόπημα, καὶ ἀκολούθως τὴν τουρκικὴ εἰσβολή, γιὰ νὰ ἀποσταθεροποιήσει τὸ ΝΑΤΟ καὶ νὰ ἐξασφαλίσει ἴδια ὀφέλη ἀπὸ τὴν Τουρκία…

Ἀπὸ τὸ πρόλογο τοῦ βιβλίου

Μπορεῖτε νὰ τὸ κατεβάσετε ἐδῶ:

ΤΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ)

Ἕνα βιβλίο-ἔκρηξη ποὺ ἡ κάθε λέξη, φράση καὶ παράγραφός του προκαλοῦν συγκλονισμό. Ἕνα βιβλίο ἀπερίγραπτης τόλμης. Ἕνα βιβλίο-πρόκληση. Ποιοί κυβερνοῦν τὸν κόσμο; Ποιές εἶναι οἱ κρυφὲς πηγὲς τῆς κάθε ἐξουσίας; Ποιά τὰ μυστικὰ κέντρα ἰσχύος ποὺ διέπουν τὶς τύχες ὅλων μας; Σὲ πλῆθος ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα ἀπαντᾶ αὐτὸ τὸ βιβλίο. Ὁ συγγραφέας του ἀνατέμνει μεθοδικά, ἀδυσώπητα, καταλυτικὰ καὶ τὶς δύο ὄψεις τοῦ κατεστημένου: τὴ δημοκρατία καὶ τὸν ὁλοκληρωτισμό. Ξεσκίζει περίτεχνες προσόψεις. Ξεσκεπάζει ψεύδη. Δείχνει ἀπάτες. Γκρεμίζει μύθους. Διεισδύει πίσω ἀπὸ τὶς ἀπατηλὲς προφάνειες τῆς «ἰσότητας», τῆς «ἐλευθερίας», τοῦ «γενικοῦ καλοῦ», τῆς «προοδευτικότητας», τοῦ «κοινωνικοῦ συμβολαίου» κ.λπ. Ξεπερνᾶ τὰ σχήματα «δεξιὰ»-«ἀριστερὰ» καὶ φθάνει ὡς τὴν τρομερὴ κοινὴ οὐσία ὅλων τῶν καθεστώτων: τὴν ἀναξιοκρατία τῶν Μετρίων, ποὺ διευθύνει τὰ πάντα. Κατονομάζει τοὺς Μετρίους. Ἀναλύει τοὺς ἴδιους καὶ τὸ ρόλο τους. Ψαύει τὶς πιὸ βαθιὲς ρίζες τοῦ κακοῦ. Καὶ προτείνει ἕνα καινούργιο ὅραμα -ἐναντίον ὅλων τῶν Κατεστημένων.

(Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ βιβλίου)

Μπορεῖτε νὰ τὸ κατεβάσετε ἐδῶ:

 

From the economisation to the biologisation of the political? (or From the economic to the biological character of politics?)

Disorder -normal disorder inside of every political order is not meant here, but elemental and unbridled disorder- comes into being not because a party (or one side) consciously strives after disorder and forces its victory over order. Disorder comes into being temporarily during the struggle between the representatives of two different perceptions of (the «correct») order, until one party (or side) asserts itself over the other party or side), or else because the principles which ought to support order, during their practical application encounter insurmountable obstacles and in the process bring to light an entirely unexpected inner logic which can (even) reverse these principles’ face value. In today’s planetary constellation (i.e. conjuncture) there are indications that exactly this could be the fate of both great guidelines which should henceforth guide the action of the actors of (those exercising) planetary politics: the economisation of the political (the fusion of politics with the economy) and human rights universalism. Their close social connection and the commonality of their historical destiny both inside of the Western mass democracies as well as at the planetary level can today hardly be doubted. Both aspects of the economisation of the political -that is, the providing of a minimum subsistence for (or an elementary existence to) large masses on a highly technicised (i.e. high-technology) basis and through the highly developed (i.e. advanced) division of labour, and the redistribution of goods for the purpose of the materialisation of formal rights- are ideationally founded in human rights universalism which awards to all individuals equal dignity irrespective of every other affiliation, quality or bond (tie). One will certainly scandalise our ethicists (that means: the ideologues of our (own) society), if one ascertains as a sociologist that in that universalism both social atomisation (i.e. the breaking up or fragmentation of society into individuals), which is indispensable for the highly developed (advanced) division of labour against the background of unlimited mobility, as well as the democratic claim of material equality, are reflected ideologically. Nevertheless, this same ascertainment has to be clear to anyone who thinks soberly if one formulates it in the vernacular and thinks of the old experience: where there is little bread to be distributed, room for dignity also narrows. If that is the case, then the question must be posed as to what extent the Western concept of order (or plan for the creation of a new planetary order) could be unintentionally, and on the quiet, turned into a trigger of disorder, should the realisation of the Western concept of order’s premises, i.e. the vercoming of the shortage of goods and the dignified (i.e. in accordance with human dignity) (that is, democratic) redistribution of sufficient goods at the planetary level, fails to materialise. Theoretically the answer is clear: (economic) bottlenecks would lead to instability, and long-lasting crises to states of affairs, in which the economisation of the political would be intensified towards an identification of politics with the distribution of not quite enough (even ecological) goods. If however politics is reduced in times of greatest need (i.e. hardship or distress) to the distribution of goods, then a biologisation of the same politics must occur (i.e. politics will take on a biological character) in two respects: not only would the (direct or indirect) aim of political struggle be a biological aim, namely survival in a more or less narrower sense, but also the distinctive (i.e. distinguishing) features (distinctions) which (in the course of this) would serve as criteria for grouping (group formation) (in the political struggle) would most likely be of a biological nature, since the traditional ideological and social distinctions would have become invalid by means of human rights universalism.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/07/31/from-the-economisation-to-the-biologisation-of-the-political-or-from-the-economic-to-the-biological-character-of-politics/

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΧΕΡΕΙΑΣ

τοῦ Χρήστου Μαλεβίτση

Οἱ Δυτικὲς κοινωνίες εἰσέρχονται πλησίστιες στὸν πολιτισμὸ τῆς εὐχέρειας. Ἐνῶ ὅλοι οἱ μέχρι τώρα πολιτισμοὶ ἦσαν πολιτισμοὶ τῆς δυσχέρειας. Ἡ διαφορὰ εἶναι κρίσιμη. Διότι ἡ δυσχέρεια συνθέτει τοὺς πολιτισμούς, ἡ δὲ εὐχέρεια τοὺς ἀποσυνθέτει.
Βέβαια, ὁ πολιτισμὸς ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ μετατρέψει τὴ δυσχέρεια σὲ εὐχέρεια. Οἱ παλιοὶ πολιτισμοὶ τὸ καταφέρανε τοῦτο σὲ περιορισμένο βαθμὸ καὶ γιὰ περιορισμένο ἀριθμὸ ἀνθρώπων. Μόνον ὁ δικὸς μας πολιτισμὸς στὴ δεύτερη φάση του, σὲ αὐτὴν τῆς καταναλωτικῆς κοινωνίας, ἐπέτυχε νὰ μεταστοιχειώσει τὴ δυσχέρεια σὲ εὐχέρεια σὲ μεγάλο βαθμὸ καὶ γιὰ μεγάλο ἀριθμὸ ἀνθρώπων. Με τὸν καιρὸ δὲ αὐξάνει καὶ ὁ βαθμὸς τῆς εὐχέρειας καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων πού τὴν ἀπολαμβάνουν. Αὐτὸ ὀνειρευόταν ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ καταβολῆς του· τώρα τὸ ἐπέτυχε· δὲν νιώθει εὐτυχὴς;
Ἐδῶ ἀκριβῶς βρίσκεται ἡ μεγάλη ἀποκάλυψη: ὅτι στὸν πολιτισμὸ τῆς εὐχέρειας ὁ ἄνθρωπος δὲν αἰσθάνεται εὐτυχὴς. Ἀλλὰ καὶ κάτι παραπάνω: δὲν αἰσθάνεται ἀσφαλής. Καὶ τὴν πλέον ταπεινὴ συνείδηση τοῦ πολιτισμοῦ τῆς εὐχέρειας τὴν ἔχει σταυρώσει ἡ κατήφεια καὶ τὴν ἔχει χαράξει ἡ ὑποψία, ἤ καὶ ἡ βεβαιότητα τῆς ριζικῆς ἀνασφάλειας. Πράγματι, αὐτὸ τὸ τελευταῖο εἶναι πολὺ ἀπογοητευτικὸ· ἀτενίζομε πλέον καὶ στὶς ἀμέτοχες συνειδήσεις τὸν κατοπτρισμὸ τῆς ματαιότητας τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ἦταν νοητὴ ἡ συζήτηση γιὰ τὴν κρίση τοῦ πολιτισμοῦ μεταξὺ ἱστορικῶν ἤ φιλοσόφων ἤ κοινωνιολόγων. Τώρα ὅμως ἡ συζήτηση αὐτὴ διεξάγεται ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ἁπλοϊκοὺς ἤ νέους, μὲ τὶς ἐλάχιστες ἀκόμη ἐμπειρίες ζωῆς. Καὶ ἡ συνείδηση ἀμηχανεῖ πρὸ τοῦ μεγάλου κακοῦ, βλέποντας πὼς τὸ ψύχος τῆς ἱστορικῆς αὐτοσυνειδησίας κατῆλθε ὡς τοὺς ἀνθισμένους λειμῶνες καὶ τοὺς καταψύχει προώρως. Καὶ ἀποδεικνύεται πλέον μὲ ἐνάργεια μεσημεριοῦ, πὼς πράγματι ὁ πολιτισμὸς μας τελεῖ σὲ κρίση –διότι ἡ κρίση του κλονίζει καὶ τὶς ἀγεώργητες, καὶ τὶς ἄγουρες συνειδήσεις. Δὲν πρόκειται πλέον περὶ θεωρητικῆς ἐκδοχῆς, ἀλλὰ περὶ καθεστῶτος ἑδραίου.
Πηγὴ τῶν πολιτισμῶν ἡ δυσχέρεια τοῦ βίου. Βιοτικὴ δυσχέρεια, βεβαίως, ἀντιμετωπίζουν καὶ τὰ ζῶα. Μόνο πού αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ ἀπαντήσουν στὴν πρόκληση τῆς δυσχέρειας καὶ παραμένουν ἐσαεὶ δέσμια τῆς. Ὁ ἄνθρωπος ἀπελευθερώνεται ἀπὸ τὴ δυσχέρεια ἀπαντῶντας δημιουργικὰ στὴν πρόκλησή της. Ἡ ἀπελευθέρωση εἶναι σχετικὴ· μὲ τὸν Δυτικὸ ὅμως πολιτισμό μας πάει νὰ γίνει ἀπόλυτη. Γι’ αὐτὸ καὶ μετασχηματίζεται στὸν πρῶτο πολιτισμὸ τῆς εὐχέρειας στὴν ἱστορία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/07/09/%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%83-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%83/

ΔΩΣΤΕ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΨΗΦΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ: ΦΤΥΣΤΕ ΤΟ!

Ο ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ

 

 

 

 

Τὸ μόνο πρᾶγμα ποῦ φοβᾶται πραγματικὰ τὸ Σύστημα εἶναι ἡ Ἀπονομιμοποίησή του ἀπὸ τοὺς ψηφοφόρους: εἶναι ἡ Μαζικὴ Ἀποχὴ ἀπὸ τὴν Ἐκλογικὴ Ἀπάτη ποὺ τό ἴδιο στήνει γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἀναδεικνύει τοὺς Διαχειριστὲς του μὲ τὸ ἐπίχρισμα τῆς λαϊκῆς νομιμοποίησης κι ἔτσι νὰ μπορεῖ στὴν συνέχεια νὰ ἐφαρμόζει τὴν πολιτική του ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς λαϊκῆς πλειοψηφίας.

 

Σὲ ἕνα στημένο παιχνίδι ὅποιος καὶ νὰ βγεῖ θὰ παίξει μὲ τοὺς κανόνες τοῦ παιχνιδιοῦ. Καὶ τοὺς κανόνες τοῦ παιχνιδιοῦ τοὺς ὁρίζει τὸ ἴδιο τὸ Κατεστημένο καὶ ὄχι οἱ ψηφοφόροι.

 

Σὲ αὐτὸ τὸ ἄθλιο πολιτικὸ σύστημα τῆς πολύχρωμης, δῆθεν πλουραλιστικῆς, χειριστοκρατίας ποὺ λυμαίνεται τὸν τόπο οἱ ἐκλογὲς εἶναι ὁ μηχανισμὸς τῆς ἐναλλαγῆς τῶν ἀπατεώνων, τῶν ἐκμεταλλευτῶν καὶ τῶν ἐκμαυλιστῶν τῆς χώρας, τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ ἐξακολουθήσει νὰ λειτουργεῖ τὸ σύστημα τῆς δουλείας καὶ τῆς παρακμῆς μὲ τὸ ἄλλοθι τῆς λαϊκῆς συναίνεσης.

 

Τὸ Σύστημα δὲν εἶναι μονάχα τὸ Κατεστημένο (οἱ «ἀπὸ πάνω»). Εἶναι ὁ μηχανισμὸς τῆς ἀμοιβαίας συνέργειας μεταξὺ τῶν κρατούντων καὶ τῶν ὑπηκόων ποὺ βασίζεται στὴν ἀπάτη, τὴν ἐξαγορά, τὴν συναλλαγῆ καὶ τὴν διαφθορά. Εἶναι ἕνα Σύστημα ποὺ στηρίζεται στὴν συνομολογία μεταξὺ μιᾶς ἐκλεγμένης ὀλιγαρχίας καὶ μιᾶς μάζας ἰδιωτῶν.

 

Τὸ Σύστημα παύει νὰ λειτουργεῖ ὅταν τὰ συμβαλλόμενα μέρη ποὺ τὸ ἀποτελοῦν παύουν νὰ συνεργάζονται καὶ νὰ ἀλληλεπιδροῦν. Τὸ Σύστημα παραλύει ὅταν ὁ λαὸς ἀρνεῖται νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκλογικὴ ἀπάτη, γιατὶ ἔτσι χάνει τὴν «δημοκρατικὴ» νομιμοποίηση ποὺ τοῦ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ νὰ λειτουργεῖ.

 

Ἡ ἄρνηση τῆς λαϊκῆς συμμετοχῆς στὸ στημένο ἐκλογικὸ παιχνίδι τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν εἶναι ὁ προάγγελος τῆς ἀνατροπῆς του. Ἄν εἴμαστε πραγματικοὶ (καὶ ὄχι κατ’ ὄνομα) Πολίτες πρέπει νὰ ἀποτινάξουμε τὸν ρόλο τοῦ Ἰδιώτη: τοῦ κομματόσκυλου καὶ τοῦ ἑαυτούλη.

 

Σημαίνει ὅτι δὲν ἀνεχόμαστε νὰ μᾶς ἀντιμετωπίζουν σὰν μιὰ μᾶζα εὔπιστων ἀνοήτων, μιὰ ἀγέλη ἄβουλων ψηφοφόρων καὶ ἕναν ὄχλο μικροσυφεροντολόγων ἑαυτούληδων. Σημαίνει ὅτι ἀναλαμβάνουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τὴν εὐθύνη τῆς ζωῆς μας, τοῦ ἔθνους καὶ τῆς πατρίδας μας, κρίνοντας μὲ βάση τὶς μεγάλες θυσίες τῶν προγόνων, τὴν ἐξύψωση τῶν ζωντανῶν καὶ τὴν εὐημερία τῶν ἀγέννητων.

 

ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΖΑ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ.

 

 

ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΣΥΣΤΟΛΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΕΝΟΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΑΜΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΠΟΛΥΧΡΩΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΣΩΤΗΡΕΣ ΜΑΣ.

 

 

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΦΤΥΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

 

 

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Α) Ἱστορικὴ ἀναδρομὴ

Μέχρι τὸ 1920 περίπου τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος ἦταν κατὰ πολὺ εὐρύτερο ἀπὸ τὸ κράτος: ἁπλωνόταν ἀπὸ τὴν Οὐκρανία ὡς τὴν Αἴγυπτο κι ἀπὸ τὶς παρακαυκάσιες χῶρες ὡς τὶς ἀκμαῖες παροικίες τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς κεντρικῆς καὶ δυτικῆς Εὐρώπης. Ἔκτοτε ἀρχίζει ἡ ἀντίστροφη μέτρηση: ἀφανισμὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Ρωσίας (μετὰ τὸ 1919), τῆς Μ. Ἀσίας (μετὰ τὸ 1922), τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς (ἰδίως μετὰ τὸ 1945), ἐκδίωξη Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης (1955) καὶ τῆς βόρειας Κύπρου (1974), μαζικὴ φυγὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου σήμερα. Καὶ οἱ καταστροφὲς αὐτὲς δὲν ἐπιδέχονται ἀναπλήρωση. Οἱ σημερινὲς ἑλληνικὲς παροικίες τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Αὐστραλίας βρίσκονται τόσο μακριὰ καὶ μέσα σὲ κοινωνίες τόσο διαφορετικές, ὥστε μᾶλλον χρειάζονται τὴν ἐνίσχυση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους παρὰ εἶναι οἱ ἴδιες σὲ θέση νὰ τοῦ δώσουν οὐσιαστικὴ ὑλικὴ ἐνίσχυση ἤ πνευματικὴ ὤθηση. Ἡ θλιβερότερη ἴσως διαπίστωση: τὸ ἑλληνικὸ κράτος δὲν στάθηκε σὲ καμία φάση ἱκανὸ νὰ προστατεύσει ἀποτελεσματικὰ τὸν εὐρύτερο ἑλληνισμὸ καὶ νὰ ἀναστείλει τὴ συρρίκνωση ἤ τὸν ἀφανισμό του. Ἀπεναντίας μάλιστα, τὸ 1974 τὴν καταστροφὴ τὴν προκάλεσε τὸ πραξικόπημα πού προῆλθε ἀπὸ τὴ μητροπολιτικὴ Ἑλλάδα. Καὶ ἂν αὐτὰ τὰ ἔκαμαν οἱ δικτάτορες, οἱ κοινοβουλευτικὲς κυβερνήσεις σίγουρα δὲν ἔχουν λόγους νὰ εἶναι ὑπερήφανες γιὰ τὴ χλιαρὴ ἕως ἀνύπαρκτη ἀντίδραση τοὺς ἀπέναντι στὸν ξεριζωμὸ τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου. Το ἑλληνικὸ κράτος βαθμηδὸν φανερώνεται ἀνήμπορο νὰ προστατεύσει ἀκόμα καὶ τὸ ἔθνος πού βρίσκεται ἐντὸς τῶν συνόρων του.

Ἐνῶ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος συρρικνωνόταν ἀκατάπαυστα, ἡ Τουρκία διήνυσε τὸν ἀντίθετο ἀκριβῶς δρόμο: χάρη στὴ μεγάλη προσωπικότητα τοῦ Κεμᾶλ, ἡ μετάβαση ἀπὸ τὸ ὀθωμανικὸ στὸ τουρκικὸ κράτος συνδέθηκε μ’ ἕνα μεταρρυθμιστικὸ ἔργο, μ’ ἕνα νέο αἴσθημα ἀνάτασης καὶ μὲ μία νέα συλλογικὴ μυθολογία, ἀπ’ ὅπου ἡ Τουρκία μπορεῖ ν’ ἀντλεῖ ἄμεσα ἀκόμα καὶ σήμερα. Παρέμειναν βέβαια ἐνεργὰ ζωτικὰ κατάλοιπα ὀθωμανισμοῦ, μουσουλμανικοῦ λαϊκισμοῦ, προβλήματα μειονοτήτων, ἀνισομέρειες περιφερειακὲς καὶ ἀγκυλώσεις κοινωνικές. Οἱ ἐσωτερικὲς αὐτὲς ἀντιφάσεις ὅμως δὲν ἔχουν ἀναγκαστικὰ ἀρνητικὴ ἐπίδραση στὸ γεωπολιτικὸ δυναμικὸ τῆς Τουρκίας. Σύμφωνα μὲ τὸ Μακιαβέλι, οἱ ἐσωτερικὲς τριβὲς μεταβάλλονται ἐνίοτε σὲ ἰδεῶδες μίγμα γιὰ τὴν ἄσκηση ἐπιθετικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Μᾶζες μισοχορτασμένων ἤ μισοπεινασμένων, ἱκανῶν νὰ φανατισθοῦν καὶ νὰ πεθάνουν, ζυμωμένων ἀκόμα μὲ τὶς πατριαρχικὲς ἀξίες, ἂν καθοδηγηθοῦν ἀπὸ μακροπρόθεσμα καὶ ψυχρὰ σκεπτόμενες ἐλίτ, ἀποτελοῦν ὄργανο ἐπέκτασης πολὺ προσφυέστερο ἀπὸ ἕνα πλαδαρὸ κοινωνικὸ σῶμα αἰωρούμενο γύρω ἀπὸ τὸν μέσο ὅρο μίας γενικῆς εὐημερίας, ὅπου ὕψιστη ἀποστολὴ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας εἶναι ἀκριβῶς νὰ ἐγγυᾶται τὴ διατήρηση αὐτῆς τῆς πλαδαρότητας.

Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ κρίσιμη ἱστορικὴ διαφορὰ ἀνάμεσα στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα καὶ στὴ σημερινὴ Τουρκία. Ἡ πρώτη, ἀφότου τὸ ἔθνος συνέπεσε οὐσιαστικὰ μὲ τὸ κράτος, δὲν ἔχει ζωτικοὺς ἱστορικοὺς καὶ πολιτικοὺς στόχους ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορά της, τῆς λείπει δηλαδὴ ἀκριβῶς ὅ,τι κρατᾶ ἕνα συλλογικὸ πολιτικὸ ὑποκείμενο σὲ ἐγρήγορση ὑποχρεώνοντάς τὸ νὰ ὑπερβαίνει ἀδιάκοπα τὸν ἑαυτὸ τοῦ (ὅπως π.χ. ἔγινε στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους). Τέτοιοι στόχοι δὲν εἶναι οὔτε οἱ μάχες ὀπισθοφυλακῆς γιὰ τὸ Κυπριακό, ὅπου συχνότατα ἡ ἀνάγκη μετατρέπεται σὲ φιλοτιμία, οὔτε ἡ εὐρωπαϊκὴ ἔνταξη, ἡ ὁποία στὴν οὐσία της δὲν εἶναι παρὰ ἡ μεταμφιεσμένη ἐπιθυμία ἄλλοι νὰ μᾶς ταΐζουν καὶ ἄλλοι νὰ φυλᾶνε τὰ σύνορά μας. Ἀκριβέστερα: αὐτὰ ὅλα θὰ μποροῦσαν ν’ ἀποτελοῦν ἐπὶ μέρους ἐθνικὲς ἐπιδιώξεις ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ἑνὸς σφύζοντος γεωπολιτικοῦ δυναμικοῦ· ὑπὸ τὶς συνθῆκες τῆς γεωπολιτικῆς συρρίκνωσης εἶναι ἁπλὰ ὑποκατάστατα καὶ σκιαμαχίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/06/17/%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%83-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b5/

Η ΛΑΜΠΡΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Ἥ ΠΩΣ Ο ΜΙΜΗΣ Ο ΣΙΔΕΡΑΣ ΕΓΙΝΕ ΜΙΜΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ

Ἡ λαμπρὴ πορεία τῆς Ἀριστερᾶς ἀπὸ τὸν ἐργατικὸ ταξικὸ ἀγῶνα στὸν φιλελεύθερο δικαιωματισμό, ἀπὸ τὴν ἐπανάσταση στὴν σταλινικὴ βαρβαρότητα, ἀπὸ τὴν ἀνατροπὴ στὴν μεταρρύθμιση, ἀπὸ τὴν μεταρρύθμιση στὴν ἐνσωμάτωση, ἀπὸ τὴν ἐνσωμάτωση στὴν ἰδεολογικὴ αἰχμὴ τῆς καπιταλιστικῆς παγκοσμιοποίησης τῶν πολυεθνικῶν καὶ τῶν τραπεζῶν.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΔΡΟΜΟΣ!

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ὁ γεωγραφικὸς παράγων, ἡ στρατηγικὴ θέση στὴν «Ἐνδιάμεσο Περιοχὴ» μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀσίας, σὲ συσχετισμὸ μὲ τὴν παρουσία πλούσιων κοιτασμάτων ὑδρογονανθράκων ἀναβαθμίζουν τὴν γεωπολιτικὴ θέση τῆς Ἑλλάδος διεθνῶς.
Δυστυχῶς, ἡ ἀσθενὴς γεωοικονομικὴ κατάσταση τῆς χώρας, τὸ τεράστιο χρέος καὶ ἡ «θεσμικὴ» ἀνεργία δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀξιοποίηση τῆς γεωπολιτικῆς ὑπεραξίας τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς ἐπενδύει σὲ ἕναν πληθυσμὸ πού συνεχῶς μειώνεται.
Ἡ ἀσφυκτικὴ πρόσδεση τῆς Ἑλλάδος στὸ Γερμανικὸ ἅρμα τῆς Ευρωζώνης, ἡ σύγκρουση Ρωσσίας καὶ ΝΑΤΟ καὶ ἡ Κινεζικὴ διείσδυση στὰ Βαλκάνια παρεμποδίζουν τὴν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία, τὴν ἀνάταξη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν προστασία τῶν συνόρων τῆς χώρας.
Ἡ ἀνάγκη ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος προβάλλει ἐπιτακτική, μακριὰ ἀπὸ τὶς ἠπειρωτικὲς δυνάμεις (Ευρωζώνη, Ρωσσία, Κίνα). Ἡ ἐπανασύνδεση μὲ τὶς δυνάμεις τῆς θαλάσσης διασφαλίζει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ὅπως καὶ στὸ παρελθόν.
Ἡ στρατηγικὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κατὰ τῆς «παγκοσμιοποίησης», σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν συνεννόηση τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰσραήλ, τὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Κύπρο, θὰ ἐπιτρέψει τμηματικὴ ἐπέκταση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης, μὲ ἄμεσες ὠφέλειες γιὰ τὸν χειμαζόμενο Ἑλληνικὸ λαὸ ἀπὸ τὰ τιμωρητικὰ «μνημόνια» καὶ τὶς ἀνθελληνικὲς συνωμοσίες τοῦ ΝΑΤΟ (Αἰγαῖον, Πρέσπες, «μεγάλη Ἀλβανία»).
Ἡ «Ἐνδιάμεσος Περιοχὴ» τοῦ πλανήτου εὑρίσκεται στὸ κέντρο μεταξὺ Ἀσίας καὶ Δυτικῆς Εὐρώπης, Ἀφρικῆς καὶ Βορείου Κύκλου καὶ θεωρεῖται ἡ Βαλκανικὴ χερσόνησος καὶ ἡ Μικρὰ Ἀσία ὡς ἑνιαία ἠπειρωτικὴ γῆ, χωριζομένη στὰ δύο ὑπὸ τοῦ Αἰγαίου πελάγους καὶ ἔχουσα ἰδιαιτέρα στρατηγικὴ σημασία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἡροδότου (484-426 π.Χ.) μέχρι σήμερον.

Κωνσταντίνος Κόλμερ, Ἡ Γεωπολιτικὴ Ὑπεραξία τῆς Ἑλλάδος, ἐκδόσεις «Λιβάνη», Ἀθήνα, 1919

ΚΑΙ HOMO PRIDE!

3-11Ἕνας ἀξιότιμος καὶ ἀξιοσέβαστος συμπολίτης μας αὐτοεκφράζεται Ὑπερηφάνως καὶ Δημοκρατικῶς.

Μᾶλλον θὰ πρέπει νὰ ἐκδηλώνει τὴν ἀνθρωπιστικὴ καὶ κοσμοπολίτικη ἀπαρέσκειά του στὸν ἐθνικισμό, τὴν ξενοφοβία, τὸν ρατσισμὸ καὶ τὴν ὀμοφοβία.

Ἤ προσπαθεῖ νὰ ἐκφράσει τὴν ὑψηλὴ εὐγένεια τῆς ψυχής του στέκοντας ἀπέναντι ἀπὸ τὸ κενοτάφιο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη, στέλνοντας τὸ προοδευτικὸ μήνυμα: Ἄς κοιτάξει ὁ καθένας τὸν κ..λο του! Ὁ ἡρωισμὸς καὶ ὁ ἀγῶνας γιὰ τὴν πατρίδα, τὸ ἔθνος καὶ ἄλλα τέτοια φρικαλέα πράγματα εἶναι γιὰ τὰ κορόιδα.

Πάντως πρόκειται γιὰ ἕνα ὑψηλὸ δεῖγμα αἰσθητικῆς ἀπάντησης-γροθιὰ στὸν έθνικιστικὸ βοῦρκο τῶν μακεδονικῶν συλλαλητηρίων.

Ἰσως ἡ Ὁργανωτικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ πρέπει νὰ σκεφτεῖ σοβαρὰ νὰ τοῦ ἀπονείμει τὸν τίτλο τοῦ Homo Pride (τροφὴ γιὰ σκέψη).

Ὅπως καὶ νάχει ὁ προοδευτικὸς ἀνθὸς, ἀπὸ τοὺς ἀπὸ πάνω μέχρι τοὺς ἀπὸ κάτω, τόχει πιάσει τὸ νόημα:

iElladaNaPethanei-1024x735

 

 

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ BY PRIDE!

Ἀπὸ πέρυσι τέτοια ἐποχὴ τὸ κορυφαῖο Ἵδρυμα τῆς «Τρίτης Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας» ντύνεται στὰ χρώματα ποὺ τοῦ ἀξίζουν, δικαιώνοντας ἑκατοντάδες χιλιάδες λαοῦ, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων, γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ ποὺ ὁμόθυμα τοῦ ἔχουν ἀποδώσει περνώντας ἀπ’ ἔξω.

Πράγματι, ὁ γνωστὸς χαρακτηρισμὸς τῆς Βουλῆς -τὸν ὁποῖο ἀποφάσισε νὰ δικαιώσει ὁ Συριζαῖος Πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος καθιερώνοντας τὴν φωταγώγησή της κάθε τέτοια μέρα- ἀποτελεῖ μία πραγματικὴ ἔκφραση «ἐθνικῆς ὁμοψυχίας», ἀφοῦ βρίσκεται καθημερινὰ στὰ χείλη τῆς μεγάλης πλειονότητας τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν ἄκρα Δεξιὰ ἕως τὴν ἄκρα Ἀριστερᾶ.

Ἡ ἐτήσια ἐκδήλωση τοῦ «Φεστιβάλ Ὑπερηφάνειας» (κοινῶς pride), ποὺ διοργανώνει, μὲ τὴν ἀγαστὴ στήριξη τοῦ Κράτους, τὸ (καρα)Συστημικὸ λόμπι ποὺ αὐτοαποκαλεῖται «ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα» ἔχει καταστεῖ -καὶ δικαίως- ἕνας πραγματικὸς θεσμὸς τοῦ σύγχρονου Καθεστῶτος, χαρακτηριστικὸς τῶν λαμπρῶν ἀξιῶν καὶ τῶν ὑψηλῶν ἰδεωδῶν του.

Ὡς ἐκ τούτου, ἡ ἀποψινὴ φωταγώγιση τοῦ ἐμβληματικοῦ κτηρίου τοῦ Καθεστώτος εἶναι ὄντως ἡ φωταγώγιση ποὺ θὰ τοῦ ἅρμοζε 365 μέρες τὸν χρόνο. Τόσο γιὰ τὸ ποιὸν του, ὅσο καὶ γιὰ τὴν κοινωνία ποὺ ἐπιθυμεῖ.

ΥΓ: Ὁ χαρακτηρισμὸς στὸν ὁποῖον ἀναφερόμαστε παραπάνω σχετικὰ μὲ τὸ κτήριο τῆς Βουλῆς εἶναι ἀσφαλῶς ὅτι ἀποτελεῖ τὸν «Ναὸ τῆς Δημοκρατίας», ὅπως πιστεύουμε ὅτι ὅλοι/ὅλες/ὅλα καταλάβατε.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ Ἤ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΠΑΘΩΝ

Τὰ πάθη δροῦν ὡς κινητήριες δυνάμεις τῆς ἀτομικῆς καὶ συλλογικῆς ζωῆς, ἐνῶ τὸ λογικὸ περιγράφει ἁπλῶς τὴ δράση τους, ἄν ἀρκεῖται στὸν ρόλο τοῦ ἀναλυτὴ ἤ βρίσκει τὰ πιὸ τελεσφόρα μέσα γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῶν ἐπιθυμιῶν τους, ἄν ἀποφασίζει νὰ συμπράξει μαζί τους, ὅπως γίνεται κατά κανόνα. Τὶς ἔσχατες βεβαιότητες, ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ τὸν πρακτικὸ προσανατολισμὸ ἀτόμων καὶ ὁμάδων, δὲν τὶς δίνει ἡ λογική, ἀλλὰ τὸ αἴσθημα, ὁ ἔσχατος κριτὴς καὶ ὁ ἄγρυπνος φρουρὸς τῶν συμφερόντων τῆς ὕπαρξης. Γιὰ τὸν Rivarol, τὸ ὅτι ὁ ἄνθρωπος διακατέχεται καὶ κινεῖται ἀπὸ πάθη καὶ αἰσθήματα ἀποτελεῖ διαπίστωση καὶ πρωταρχικὸ δεδομένο, ὄχι λόγω περιφρόνησης τοῦ ἀνθρώπου ὡς εἴδους. Συνάμα ὅμως ἡ ἀνθρωπολογικὴ αὐτὴ πραγματικότητα συνιστᾶ μόνιμη ὑπόμνηση τοῦ τί ἐπιτρέπεται νὰ προσδοκᾶ κανεὶς ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἄν θέλει νὰ διατηρεῖ τὴν ἐπαφὴ μὲ τὰ πράγματα, καὶ τί ὄχι.

Τὶ σημαίνουν αὐτὰ γιὰ μιὰ γενικὴ θεωρία τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν ἐπαναστάσεων; Προφανῶς καὶ πρωτίστως, ὅτι ἡ πολιτική, καὶ γενικότερα ἡ κοινωνικὴ ζωὴ δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ τὶς ἐξαγγελίες διαφόρων φιλοσόφων, νὰ ρυθμιστεῖ μόνιμα μὲ βάση τὴν ἀνταλλαγὴ θεμελιωμένων ἐπιχειρημάτων μεταξὺ ἔλλογων συνομιλητῶν. Ὁ χαρακτήρας καὶ ὁ ρόλος τῆς λογικῆς εἶναι ἐργαλειακὸς ἀκόμα καὶ σὲ σχέσεις μεταξὺ περιορισμένου ἀριθμοῦ ἀτόμων, ὅπου τὸ ἔδαφος γιὰ τὴ λύση συγκρούσεων μέσω ἔλλογων ἐπιχειρημάτων φαίνεται κατ’ ἀρχὴν προσφορότερο. Ἀλλὰ ὅπου πρόκειται γιὰ μεγάλες μάζες, γιὰ τὰ πλήθη ποὺ συνιστοῦν τὴν πρώτη -καὶ μοιραίως ἀκατέργαστη- ὕλη τῆς πολιτικῆς κοινότητας, ἐκεῖ ἡ κυριαρχία τῶν παθῶν δὲν ἀπαιτεῖ κἄν τὰ λίγο-πολὺ διαφανῆ περιβλήματα τῆς λογικῆς. Κι ἀκόμα παραπέρα: τὰ πάθη τῶν μεγάλων μαζῶν δὲν εἶναι μόνον γυμνότερα, ἀλλὰ καὶ στοιχειακότερα, εἶναι ἁπλούστερα καὶ βαθύτερα. Σὲ περιόδους ὁμαλότητας, ὅταν ἡ θεσμικὴ καὶ ἰδεολογικὴ κοίτη ὅπου ρέει ἡ ζωὴ τῆς πολιτικῆς κοινότητας φαίνεται στέρεη κι ἡ κατεύθυνσή της δεδομένη, τὸ πλῆθος δὲν ἐπιθυμεῖ παρὰ ἄρτον καὶ θεάματα (καὶ στὰ θεάματα αὐτὰ μπορεῖ θαυμάσια νὰ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἴδια ἡ πολιτική). Ὅταν ὁ ἄρτος σπανίζει ἤ κινδυνεύει, τότε καὶ τὰ θεάματα ἀραιώνουν ἤ ἀγριεύουν καὶ καθὼς πολώνεται ἡ πολιτικὴ κοινότητα, ἀντίστοιχα συμπυκνώνεται ἡ ψυχὴ τῶν μαζῶν σὲ μονοδιάστατα κι εὐκρινῆ πάθη, ποὺ ἀκολουθοῦν τὴ λογικὴ τοῦ μαύρου καὶ τοῦ ἄσπρου, χωρὶς αἴσθηση ἀποχρώσεων καὶ χωρὶς ἐμβάθυνση σὲ γεγονότα καὶ αἴτια: τὰ εἴδωλα ἀντιπαρατίθενται στοὺς δαίμονες καὶ τὸ φανατικὸ μίσος δὲν γνωρίζει ἄλλη ἐναλλακτικὴ λύση ἀπὸ τὴν τυφλὴ λατρεία.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/06/08/%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%89%cf%83-%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%e1%bc%a4-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b9%cf%83/

ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΗΓΕΜΟΝΕΣ

Ἄς μὴν παραπονιοῦνται οἱ ἡγεμόνες γιὰ κάποιο κακὸ ποὺ κάνει ὁ λαὸς ποὺ κυβερνᾶνε∙ γιατὶ αὐτὰ γεννιοῦνται ἤ ἀπὸ ἀμέλεια δική τους ἤ γιατὶ κι οἱ ἴδιοι τὰ κάνουνε. Κι ὅποιος καλοεξετάσει τοὺς λαοὺς ποὺ σήμερα τοὺς περνᾶμε γιὰ ληστὲς καὶ παλιανθρώπους θὰ ἰδεῖ πὼς τὸ τέτοιο φυσικό τους χρωστιέται πέρα γιὰ πέρα στοὺς κυβερνῆτες τους. Ἡ Ρομάνια, προτοῦ ὁ πάπας Ἀλέξανδρος ΣΤ΄ ἀφανίσει κεῖθε τοὺς ἀφεντάδες ποὺ τὴν ὁρίζανε, ἤτανε πρώτη καὶ καλύτερη στὴν κακουργία, ἀφοῦ ἔβλεπες νὰ γίνονται γιὰ τὸ παραμικρὸ σκοτωμοὶ κι ἁρπαγὲς μεγάλες. Κι αὐτὸ τὸ γεννοῦσε ἡ κακία τῶν ἡγεμόνων κι ὄχι ἡ κακὴ φύση τῶν ἀνθρώπων, καθὼς λέγαν ἐκεῖνοι. Γιατὶ ὄντας οἱ ἡγεμόνες φτωχοί, μὰ λαχταρώντας νὰ ζοῦνε σὰν πλούσιοι, ἀναγκάζονταν νὰ καταφύγουνε σὲ πολλὲς ἁρπαγές, ποὺ τὶς κάνανε μὲ χίλιους τρόπους. Καὶ μέσα στοὺς ἄλλους ἄτιμους δρόμους, ποὺ ἀκολουθούσανε, ἤτανε καὶ τοῦτος: φτιάχνανε κάποιο νόμο κι ἀπαγορεύανε νὰ κάμεις κάτι, καὶ στερνὰ πρῶτοι αὐτοὶ γίνονταν αἰτία γιὰ νὰ καταπατηθοῦνε τοῦτοι οἱ νόμοι, χωρὶς ποτὲ νὰ τιμωροῦνε τοὺς παραβάτες, παρὰ μονάχα ὅταν βλέπανε νὰ πέφτουνε πολλοὶ σὲ παρανομία∙ καὶ τότε πιάνανε καὶ τούς τιμωροῦσαν, ὄχι ἀπὸ ἔγνοια γιὰ τὸ νόμο, παρὰ ἀπὸ ἐπιθυμία νὰ πάρουνε χρῆμα γιὰ τὴν ἐξαγορὰ τῆς τιμωρίας. Αὐτὸ γεννοῦσε πολλὰ στραβά, καὶ προπαντὸς ὅτι ὁ λαὸς φτώχαινε χωρὶς καὶ νὰ διορθώνεται∙ ὅσοι πάλι φτωχαίνανε, κοιτάζανε πῶς θὰ μπαλωθοῦνε γδέρνοντας τοὺς ἀποκάτω. Ἔτσι ξεφυτρώσανε ὅλα τὰ κακὰ ποὺ ἀναφέραμε καὶ ποὺ αἰτία τους στάθηκε ὁ ἡγεμόνας. Κι ὅταν αὐτὴ εἶν’ ἡ ἀλήθεια, μᾶς τὸ δείχνει ὁ Τίτος Λίβιος, ἐκεῖ ποὺ ἱστορεῖ πώς, ὅταν οἱ Ρωμαῖοι πρεσβευτὲς πηγαίνανε στὸν Δήλιο Ἀπόλλωνα ἕνα δῶρο ἀπὸ τὴ λεία τῶν Βηΐων, πιαστήκανε ἀπὸ κουρσάρους στὰ Λιπαραῖα τῆς Σικελίας, κι ὁδηγηθήκανε στὴ στεριά∙ σὰν ἔμαθε λοιπὸν ὁ Τιμασίθεος, ὁ ἡγεμόνας ἐκεῖ, τὶ λογῆς δῶρο ἦταν ἐκεῖνο, ποῦ πήγαινε καὶ ποιὸς τὄστελνε, φέρθηκε σὰ Ρωμαῖος, κι ἄς ἤτανε γεννημένος στὰ Λιπαραῖα νησιά, καὶ παράστησε στὸ λαὸ πόσο ἦταν ἀνόσιο νὰ βάλουνε στὸ χέρι τέτοιο δῶρο∙ κι ἔτσι, μὲ τὴ συμφωνία ὁλονῶν, ἀφήσανε τοὺς πρεσβευτὲς νὰ φύγουνε μαζὶ μὲ ὅλα τους τὰ πράματα. Κι ὁ ἱστορικὸς λέει τοῦτα τὰ λόγια: «Ὁ Τιμασίθεος πότισε μὲ θεοσέβεια τὸν κόσμο, ποὺ πάντα βαδίζει στὰ πατήματα τοῦ ἡγεμόνα του». Κι ὁ Λορέντζος Μέδικος, ἐπιβεβαιώνοντας τούτη τὴ γνώμη, λέει:

Τ’ ἀφεντικὸ ἀκολουθοῦν πολλοί, σὰν κάμει κάτι∙

τὶ πάνω του στηλώνεται τὸ κάθε μάτι.

 

Νικολὸ Μακιαβέλλι, Ἔργα, σ. 496-497, μτφ. Παναγιώτης Κονδύλης, ἐκδόσεις «Κάλβος», Ἀθήνα, 1984

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ!

Θέλουμε νὰ συγχαροῦμε δημοσίως τὸν Γιῶργο Καραμπελιὰ, ἐπικεφαλῆς τῆς παράταξης «Ἀθήνα γιὰ τὴν Ἑλλάδα», γιὰ τὴν ἐκλογή του στὸ δημοτικὸ συμβούλιο τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Ὁ Γιῶργος Καραμπελιὰς εἶναι γνωστὸς γιὰ τὴν ἐπὶ πολλὲς δεκαετίες σταθερὴ καὶ ἐνεργὸ συμμετοχή του σὲ ὅλους τοὺς πολιτικούς, κοινωνικούς καὶ ἐθνικοὺς ἀγῶνες, καθὼς καὶ γιὰ τὸ ἐκτενὲς καὶ πολύπλευρο συγγραφικό του ἔργο. Ἡ ἐκλογή του ὡς δημοτικοῦ συμβούλου ἀποτελεῖ μιὰ ἐλάχιστη πολιτικὴ καὶ προσωπικὴ ἀναγνώριση γιὰ τὴν συμβολή του στους ἀγῶνες τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ γιὰ τὴν κοινωνική του ἀπελευθέρωση καὶ τὴν νέα ἐθνική του παλιγγενεσία.

Ὁ δημοτικὸς συνδυασμὸς «Ἀθήνα γιὰ Ἑλλάδα» πέτυχε μία σημαντικὴ πρώτη νίκη παρὰ τὴν πολιτικὴ πόλωση μεταξὺ κυβέρνησης καὶ ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης καὶ τὴν ἐλάχιστη προβολή ποὺ ἔτυχε ἀπὸ τὰ ΜΜΕ. Ἡ πολιτική του πρόταση ἐπικεντρώνεται εὔστοχα σὲ ἕξι βασικὰ σημεῖα: πατριωτισμός, κοινωνικὴ δικαιοσύνη, περιβαλλοντικὴ προστασία, παραγωγικὴ ἀνασυγκρότηση, πολιτιστικὴ ἀναγέννηση, ἄμεση δημοκρατία.

Ταυτόχρονα, ἀνέδειξε τὸ φλέγον μεταναστευτικὸ ζήτημα, μὲ τὶς γνωστὲς του συνέπειες, ποὺ ταλανίζει τὸν δῆμο τῆς Ἀθήνας καὶ ἀποτελεῖ τὸ σημαντικότερο πρόβλημα τῶν ἐγκλωβισμένων Ἑλλήνων τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν τῆς πόλης ποὺ ἀντιμετωπίζουν ταυτόχρονα τὴν ραγδαῖα φτωχοποίηση, την κατακόρυφη αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τὴν κάθετη ὑποβάθμιση τῆς ποιότητας ζωῆς.

Τὸ πολιτικὸ πρόταγμα ποὺ συνοψίζει τὸ γενικότερο πολιτικὸ ἐγχείρημα τοῦ Γιῶργου Καραμπελιά καὶ τοὺ κινήματος «Ἅρδην» τοῦ ὁποῖου ἠγεῖται εἶναι ὁ «δημοκρατικὸς πατριωτισμὸς» ὡς ἐναλλακτικὴ πολιτικὴ πρόταση ἀπἐναντι στὴν νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση καὶ τὸν ἐθνομηδενισμό.

Γνωρίζοντας τὸ ἦθος τοῦ Γιώργου Καραμπελιὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ ἀνταποκριθεῖ στὸ ἔπακρο στὶς προσδοκίες τῶν ψηφοφόρων τοῦ συνδυασμοῦ του ἀλλὰ καὶ στὶς ἀνάγκες τῶν Ἑλλήνων δημοτῶν. Εὐχόμαστε στὸν ἴδιο καὶ στοὺς συνεργάτες του καλὴ ἐπιτυχία στὸ δύσκολο καὶ ἐλπιδοφόρο ἔργο τους.

ΥΓ: Πρὸς ἀποφυγὴν ἀναμενομένων παρεξηγήσεων δὲν εἴμαστε οὔτε μέλη οὔτε ὀπαδοὶ τοῦ Κινήματος «Ἄρδην», οὔτε συντασσόμαστε ὑποχρεωτικὰ μὲ τὶς θέσεις του. Ἁπλῶς, ὑποστηρίζουμε καὶ ἐπικροτοῦμε κάθε γνήσια ἑλληνικὴ πατριωτικὴ φωνὴ ἀνεξαρτήτως ἐπὶ μέρους ἰδεολογικῶν ἤ πολιτικῶν διαφωνιῶν.

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ – ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΕΛΛΑΣ!

Τὸ κύριο ζήτημα ποὺ τίθεται ἐπὶ τάπητος σὲ αὐτὲς τὶς Εὐρωεκλογὲς εἶναι ἡ χειραφέτηση τῶν Ἐθνῶν τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὴν Εὐρωενωσιακὴ Φυλακὴ τῶν Λαῶν. Ὡστόσο, τὸ ζήτημα αὐτὸ οἱ εὐρωεκλογὲς εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἐπιλύσουν. Μποροῦν μονάχα νὰ τὸ ἀναδείξουν μέσω τῶν ἀναλόγων ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων, εἴτε αὐτὰ ἀφοροῦν κόμματα μὲ «εὐρωσκεπτικιστικὸ»προσανατολισμὸ, εἴτε ἀφοροῦν ἕνα μέρος τῆς ἀποχῆς.

Τοῦτο δὲν ὀφείλεται μόνο στὶς περιορισμένες ἐξουσίες τοῦ διακοσμητικοῦ «εὐρωκοινοβουλίου». Οὔτε ὀφείλεται μονάχα στὴν Ἀπολυταρχία τῆς Κομισιὸν καὶ στὴν ἀπροκάλυπτη Δικτατορία τοῦ παράνομου Γιούρογκρουπ. Δὲν ὀφείλεται κἄν στὴν σημερινὴ Παντοκρατορία τῆς Γερμανίας.

Πράγματι, ὁ ἀπολύτως ἀποφασιστικὸς ρόλος ἀνήκει σὲ κέντρα ἐξουσίας ποὺ στελεχώνονται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ διορισμένους γραφειοκράτες. Πράγματι, ἡ σημερινὴ «ἑνωμένη Εὐρώπη» εἶναι μιὰ γερμανοκρατούμενη Εὐρώπη.

Ὅμως, τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα δὲν βρίσκεται οὔτε στὸ λεγόμενο «δημοκρατικὸ ἔλλειμμα» οὔτε στὸ παραδοσιακὸ γερμανικὸ über alles. Τὸ πραγματικὸ πρόβλημα βρίσκεται πρωτίστως στὸ ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν μπορεῖ ἀπὸ τὴν ἴδια της τὴν φύση νὰ μεταρρυθμιστεῖ πρὸς ὄφελος τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐθνῶν. Κι αὐτὸ γιατὶ δὲν ἱδρύθηκε ὡς μία ἐλεύθερη ἕνωση τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης μὲ σκοπὸ τὴν μεταξύ τους ἀλληλεγγύη καὶ τὴν κοινή τους εὐημερία. Ἦταν ἐξ ἀρχῆς μία ἕνωση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μεγάλου κεφαλαίου καὶ ἕνα εὐρωπαϊκὸ προσάρτημα τοῦ ΝΑΤΟ. Καὶ ὡς τέτοια εἶναι φτιαγμένη γιὰ νὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ δικά τους συμφέροντα.

Τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς καταδεικνύεται εὔκολα ἀπὸ τὴν μόνιμη στήριξη πο προσφέρει ἡ «Εὐρώπη» στὶς ἀμερικανικὲς ἰμπεριαλιστικὲς ἐκστρατεῖες, ἀπὸ τὸ Ἰρκ μέχρι τὴν Οὐκρανία. Καταφαίνεται στὸ γεγονός ὅτι ὄχι μόνο βαθαίνει τὸ χάσμα μεταξὺ Βορρᾶ καὶ Νότου καὶ ἐπιτείνονται οἱ διαφορὲς μεταξὺ πλουσίων καὶ φτωχῶν χωρῶν, ἀλλὰ σήμερα ὀξύνει τὶς κοινωνικὲς ἀντιθέσεις καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν πλέον ἀνεπτυγμένων εὐρωπαϊκῶν κρατῶν. Καταδεικνύεται ἀπὸ τὴν στάση τῶν «Εὐρωπαίων» στὴν παγκόσμια κρίση τοῦ 2008, ὅπου τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη ἔσπευσαν σύσσωμα νὰ σώσουν τὶς μεγάλες τράπεζες καθιστώντας τὸ ἰδιωτικό τους χρέος δημόσιο καὶ φορτώνοντας τὰ βάρη γιὰ τὴν διάσωσή τους στοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαούς. Ἀποδεικνύεται περίτρανα μὲ τὴν ἀπόφασή τους νὰ ρίξουν τὴν Ἑλλάδα στὰ τάρταρα (μὲ τὴν ἀγαστ συνεργασία, φυσικά, τοῦ ἑλληνόφωνου ἐγχώριου πολιτικοῦ Κατεστημένου) γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὰ ἀνοίγματα τῶν τραπεζῶν τους στὸ χρεωκοπημένο ἑλληνικὸ τραπεζικὸ σύστημα. Δὲν τοὺς ἔφθανε ὅμως μονάχα αὐτὸ. Ἀποφάσισαν νὰ τσακίσουν ἀνελέητα τοὺς Ἕλληνες, ἐπικαλούμενοι δήθεν τὴν ἐξυπηρέτηση ἑνός, σὲ εὐρωπαϊκὰ μεγέθη, ἀσήμαντου χρέους, τὸ ὁποῖο γνώριζαν ἐξ ἀρχῆς ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ ἀποπληρωθεῖ ἀπὸ τὴν χρεωκοπημένη Ἑλλάδα, προκειμένου νὰ ἐξαγοράσουν «μπὶρ παρὰ» τὴν δημόσια περιουσία καὶ τὶς ὑποδομὲς τῆς χώρας ρημάζοντας ἀδυσώπητα τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Ἑλλάδα ἀποτελεῖ τὴν καλύτερη ἀπόδειξη γιὰ τὸ πῶς ἐννοοῦν τὴν «εὐρωπαϊκὴ ἀλληλεγγύη» οἱ ἀκόρεστες ὕαινες τῆς «ἑνωμένης Εὐρώπης».

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/05/26/%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b5%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%87%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84/

19 ΜΑΪΟΥ 1919- ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΟΝΑΧΑ ΥΠΑΡΧΕΙ: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ!

ΤΕΣΣΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ὁ ἀείμνηστος Παναγιώτης Κονδύλης -ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους πολιτικοὺς στοχαστὲς τοῦ καιροῦ μας- εἶχε προειδοποιήσει ἤδη ἀπὸ τὸ 1991, στὸ κλασσικό του πλέον κείμενο «Οἱ αἰτίες τῆς παρακμῆς τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας» (εἰσαγωγὴ στὴν ἑλληνικὴ ἔκδοση τοῦ βιβλίου του «Ἡ παρακμὴ τοῦ ἀστικοῦ πολιτισμοῦ», ἐκδόσεις «Θεμέλιο», Ἀθήνα, 1991), ὅτι ἐὰν δὲν ἀλλάζει ριζικὰ τὸ πελατειακὸ καὶ παρασιτικὸ πολιτικὸ καὶ οἰκονομικὸ σύστημα τῆς χώρας θὰ ὁδηγηθοῦμε σὲ χρεωκοπία, καὶ ἐπιβεβαιώθηκε πλήρως.
Τὸ 1997, στὸ ἐπίμετρο τοῦ μνημειώδους ἔργου του «Θεωρία τοῦ Πολέμου», μὲ τίτλο «Γεωπολιτικὲς καὶ στρατηγικὲς παράμετροι ἑνὸς ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου», προειδοποιοῦσε ὅτι ἡ ἰσορροπία ἰσχύος μεταξὺ τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Τουρκίας θὰ μεταβληθεῖ δραματικὰ εἰς βάρος τῆς χώρας μας τὶς ἑπόμενες δεκαετίες καὶ πρότεινε τὴν ἐξαπόλυση ἑνὸς προληπτικοῦ χτυπήματος ὡς ἀναγκαία καὶ ἀναπόφευκτη τακτικὴ ἀνασχέσεως τῶν τουρκικῶν διεκδικήσεων εἰς βάρος τῆς χώρας.
Ἡ ἐκμετάλλευση τῶν πλουσιοτάτων κοιτασμάτων τῆς Κυπριακῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης (ΑΟΖ), σὲ συνδυασμὸ μὲ τοὺς ὑδρογονάνθρακες τῆς ἑλλαδικῆς ΑΟΖ, ποὺ καθιστοῦν τὴν Ἑλλάδα μία ἐνεργειακὴ «Ἀραβία τῆς Μεσογείου», κλιμακώνει τὶς τουρκικὲς διεκδικήσεις καὶ ἀνεβάζει κατακόρυφα τὸν κίνδυνο μιᾶς ἑλληνοτουρκικῆς πολεμικῆς κρίσης.
Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ἡ Τουρκία θὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ νὰ ἀντεπεξέλθει στὴν σταδιακὴ γεωπολιτικὴ της περιθωριοποίηση καὶ γεωοικονομική της ὑποβάθμιση προβάλλοντας δυναμικὰ τὶς διεκδικήσεις της στὸ Αἰγαῖο, ἐκμεταλλευόμενη τὸν γραικυλισμὸ τοῦ ἐγχώριου ἑλλαδικοῦ πολιτικοῦ κατεστημένου. Ἄς μὴν λησμονοῦμε ὅτι ἡ μεταπολιτευτικὴ «Τρίτη Ἑλληνικὴ Δημοκρατία» θεμελιώθηκε στὴν παθητικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἀπώλειας τοῦ 37% τῆς Κύπρου, ποὺ πραγματοποιήθηκε μετὰ τὴν πτώση τῆς ἰωαννιδικῆς χούντας. Τὸ σημερινὸ χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα έγκαθιδρύθηκε πάνω στὴν Κυπριακὴ Τραγωδία. Και γι’ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία ἱστορικῆ καὶ ἠθικὴ νομιμοποίηση.
Τὸ μεταπολιτευτικὸ καθεστῶς τῆς κοινοβουλευτικῆς ὀλιγαρχίας, τῆς κομματοκρατοκρατίας, τοῦ πελατειακοῦ κράτους, τοῦ παρασιτικοῦ καταναλωτισμοῦ, τῆς μίζας καὶ τῆς ρεμούλας, τῆς πολιτιστικῆς παρακμῆς -καὶ σήμερα τῆς χρεωκοπίας, τῆς δανειακῆς κατοχῆς καὶ τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ- ἀπεδείχθη ἡ μεγαλύτερη καταστροφὴ τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας, τῆς ὁποίας ἡ μέχρι τώρα κορύφωση ἦταν ἡ ἐκχώρηση τῆς χώρας στοὺς Διεθνοῦς Τοκογλύφους καὶ ἡ Προδοτικὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Σήμερα τὸ ξενόδουλο πολιτικὸ κατεστημένο ἀπειλεῖ τὴν ἴδια τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας.
Ἡ ἀνατροπή του καὶ ἡ ἐγκαθίδρυση ἑνὸς Ἀνεξάρτητου Ἐθνικοῦ Κράτους ἀποτελεῖ τὸν ἀναγκαῖο ὅρο γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐπιβίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Παραθέτουμε ὁρισμένα κύρια σημεῖα τῆς προληπτικῆς τακτικῆς τοῦ Κονδύλη, ποὺ μόνο μία ἐθνικὴ κυβέρνηση θὰ μποροῦσε νὰ ἐφαρμόσει:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:
https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/05/18/%cf%84%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%b1-%ce%b2%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bd%ce%bf%cf%83-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%b7%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7/

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΤΟΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ;

Ἀταξία -ἐδῶ ἐννοοῦμε ὄχι τὴ φυσιολογικὴ ἀταξία στοὺς κόλπους κάθε πολιτικῆς τάξης, παρὰ τὴ στοιχειακὴ κι ἀχαλίνωτη- δὲν γεννιέται ἐπειδὴ μιὰ παράταξη τὴν ἐπιδιώκει συνειδητὰ καὶ ἐπιβάλλει τὴ νίκη της πάνω στὴν τάξη. Γεννιέται προσωρινὰ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἀγώνα ἀνάμεσα στοὺς ἐκπροσώπους δύο διαφορετικῶν ἀντιλήψεων γιὰ τὴν «ὀρθὴ» τάξη, ἕως ὅτου οἱ μὲν ἐπικρατήσουν πάνω στοὺς δέ, ἤ ἐπειδὴ οἱ ἀρχές, πάνω στὶς ὁποῖες θὰ ὄφειλε νὰ στηριχθεῖ ἡ τάξη, κατὰ τὴν πρακτική τους ἐφαρμογὴ συναντοῦν ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια καὶ φέρνουν στὸ φῶς μιὰν ἐντελῶς ἀπροσδόκητη ἐσωτερικὴ λογικὴ ποὺ μπορεῖ ἀκόμα καὶ νὰ ἀντιστρέψει τὴν ὀνομαστική τους ἀξία. Στὴ σημερινὴ πλανητικὴ συγκυρία ὑπάρχουν ἐνδείξεις ὅτι ἀκριβῶς αὐτὸ μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ πεπρωμένο τῶν δύο μεγάλων κατευθυντήριων γραμμῶν, οἱ ὁποῖες, ὅπως λέγεται, ὀφείλουν στὸ ἑξῆς νὰ καθοδηγοῦν τὶς πράξεις ὅσων ἀσκοῦν τὴν πλανητικὴ πολιτική: τὴ συγχώνευση τῆς πολιτικῆς μὲ τὴν οἰκονομία καὶ τὸν οἰκουμενισμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ στενή τους κοινωνιολογικὴ σχέση καὶ ἡ κοινή τους ἱστορικὴ μοίρα, τόσο στὸ ἐσωτερικὸ τῶν δυτικῶν μαζικῶν δημοκρατιῶν ὅσο καὶ σὲ πλανητικὸ ἐπίπεδο, δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ σήμερα. Οἱ δύο ἐπόψεις τῆς συγχώνευσης τῆς πολιτικῆς μὲ τὴν οἰκονομία -δηλ. ἡ ἐξασφάλιση τῆς στοιχειώδους διαβίωσης μεγάλων μαζῶν πάνω στὴ βάση τῆς ὑψηλῆς τεχνολογίας καὶ τοῦ προηγμένου καταμερισμοῦ τῆς ἐργασίας καὶ ἡ ἀνακατανομὴ ἀγαθῶν μὲ σκοπὸ τὴν ὑλοποίηση τυπικῶν δικαιωμάτων- θεμελιώνονται ἰδεατὰ στὸν οἰκουμενισμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὁ ὁποῖος ἀποδίδει σὲ ὅλα τὰ ἄτομα ἴση ἀξιοπρέπεια ἀνεξάρτητα ἀπὸ κάθε ἄλλη ἔνταξη, προσχώρηση ἤ ἰδιότητά τους. Ἀσφαλῶς θὰ σκανδαλίσει κανεὶς τοὺς ἠθικολόγους μας (δηλ. τοὺς ἰδεολόγους τῆς δικῆς μας κοινωνίας), ἄν ὡς κοινωνιολόγος διαπιστώσει ὅτι στὸν οἰκουμενισμὸ αὐτὸν ἀντικατοπτρίζεται ἰδεολογικὰ τόσο ὁ κατακερματισμὸς τῆς κοινωνίας σὲ ἄτομα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος γιὰ τὸν ἐξαιρετικὰ προηγμένο καταμερισμὸ τῆς ἐργασίας, ὅσο καὶ ἡ δημοκρατικὴ ἀξίωση τῆς ὑλικῆς ἰσότητας. Ὡστόσο, ἡ ἴδια αὐτὴ διαπίστωση θὰ πρέπει νὰ φανεῖ αὐταπόδεικτη σὲ ὁποιονδήποτε σκέφτεται νηφάλια, ἄν τὴ διατυπώσει στὴν κοινὴ γλώσσα κι ἀναλογισθεῖ τὴν παλιὰ ἐμπειρία ὅτι ὅπου εἶναι λιγοστὸ τὸ ψωμὶ ἐκεῖ ἡ μοιρασιὰ δυσκολεύεται κι ἀντίστοιχα στενεύει τὸ περιθώριο τῆς ἀξιοπρέπειας. Ἄν ἔχουν ἔτσι τὰ πράγματα, τότε πρέπει νὰ τεθεῖ τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσο τὸ δυτικὸ σχέδιο γιὰ τὴ δημιουργία μιᾶς νέας πλανητικῆς τάξης θὰ μποροῦσε νὰ μεταβληθεῖ ἀνεπαίσθητα σὲ πρόξενο ἀταξίας, ἄν τυχὸν δὲν πραγματοποιηθοῦν σὲ πλανητικὸ ἐπίπεδο οἱ προϋποθέσεις του, δηλ. ἡ ὑπέρβαση τῆς σπάνης τῶν ἀγαθῶν καὶ ἡ σύμφωνη μὲ τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια (ἤτοι δημοκρατικὴ) ἀνακατανομὴ ἐπαρκῶν ἀγαθῶν. Ἀπὸ θεωρητικὴ ἄποψη ἡ ἀπάντηση εἶναι πρόδηλη: οἱ οἰκονομικὲς στενωποὶ θὰ ὁδηγοῦσαν σὲ ἀστάθεια καὶ οἱ διαρκεῖς κρίσεις θὰ ἐπέφεραν καταστάσεις, ὅπου ἡ προγενέστερη συνύφανση τῆς πολιτικῆς μὲ τὴν οἰκονομία θὰ ἐπιτεινόταν καὶ θὰ ἀπέληγε στὴν ταύτιση τῆς πολιτικῆς μὲ τὴν κατανομὴ περιορισμένων ἀγαθῶν (δὲν πρέπει νὰ λησμονεῖται ὅτι σ’ αὐτὰ συμπεριλαμβάνονται σήμερα ἀκόμη καὶ τὰ στοιχειώδη οἰκολογικὰ ἀγαθά, π.χ. οἱ ὑδάτινοι πόροι). Ἄν ὅμως ἡ πολιτικὴ συρρικνωθεῖ στὴν κατανομὴ ἀγαθῶν, τότε θὰ πάρει βιολογικὸ χαρακτήρα, καὶ μάλιστα ἀπὸ δύο ἀπόψεις: ὄχι μόνον ὁ ἄμεσος ἤ ἔμμεσος σκοπὸς τῆς πολιτικῆς πάλης θὰ γινόταν βιολογικὸς, δηλ. ἡ ἐπιβίωση μὲ τὴν εὐρύτερη ἤ καὶ τὴ στενότερη ἔννοια, ἀλλὰ καὶ οἱ διακρίσεις, οἱ ὁποῖες θὰ χρησίμευαν ὡς κριτήρια συνομάδωσης στὴν πολιτικὴ πάλη, θὰ ἦσαν πιθανότατα βιολογικῆς ὑφῆς, ἀφοῦ οἱ παραδοσιακὲς ἰδεολογικὲς καὶ κοινωνικὲς διακρίσεις θὰ εἶχαν ἀτονήσει μέσῳ τοῦ οἰκουμενισμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/05/05/%ce%b1%cf%80%ce%bf-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b2%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%cf%87%ce%b1%cf%81/

H ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

τοῦ Ἴωνος Δραγούμη

 

 

Διὰ νὰ δείξουν ὅτι εἶναι σύμφωνοι καὶ συγχρονισμένοι μὲ τοὺς σοσιαλιστὰς τοῦ δυτικοῦ κόσμου, ἑορτάζουν εἰς τὰς 18 Ἀπριλίου τὴν Πρωτομαγιά των οἱ σοσιαλισταὶ τῆς Ἑλλάδος. Εἰς ἔνδειξιν ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν ἐργατῶν τοῦ κόσμου, ἀλληλεγγύης εἰς τὴν διαμαρτυρίαν κατὰ τῆς διεθνοῦς κεφαλαιοκρατίας, ἑορτάζουν τὴν 1η Μαΐου τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου οἱ διεθνεῖς ἐργάται.

Ὁ ἑορτασμὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι σύγχρονος διὰ νὰ ἀποδειχθῆ διεθνής. Τὸ σοσιαλιστικὸν ἐργατικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον προσεχώρησεν ἐσχάτως εἰς τὴν Γ’ διεθνὴ, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπονομάζεται καὶ «κομμουνιστικόν», δημοσιεύει προκήρυξιν πρὸς τοὺς «προλεταρίους» ὅλης τῆς Ἑλλάδος ὅπου, ἀφοῦ διεκτραγωδεῖ μὲ χρώματα ὑπὲρ τὸ δέον ζωηρὰ τὴν ἐκμετάλλευσίν των ἀπὸ τὸ ἀστικὸν καθεστώς, τοὺς καλεῖ νὰ φωνάζουν ζήτω ὑπὲρ τῆς παγκοσμίας σοβιετικῆς δημοκρατίας. Τοὺς καλεῖ ὅμως ἐπίσης νὰ διατρανώσουν τὴν θέλησίν των διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ στρατιωτικοῦ Νόμου καὶ νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀξίωσιν τῶν περισυνομολογήσεως εἰρήνης μὲ τὴν Ρωσσίαν.

Δίδεται ἀφορμὴ νὰ διατυπώση κανείς, μὲ πνεῦμα συμπαθείας πάντοτε πρὸς τοὺς σοσιαλιστάς, μερικὰς ἐπιφυλάξεις. Μοῦ φαίνεται πὼς βιάζεται ὀλίγον τὸ σοσιαλιστικὸν κόμμα. Καὶ παρουσιάζεται ὡσὰν δογματικὴ ἡ ζητωκραυγὴ ὑπὲρ τῆς «παγκοσμίας σοβιετικῆς δημοκρατίας», διότι οἱ σοσιαλισταὶ τῆς Ἑλλάδος ἀποφαίνονται καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα κράτη τοῦ κόσμου χωρὶς νὰ λογαριάζουν ἂν εἶναι ἕτοιμοι καὶ ἂν θέλουν οἱ λαοὶ νὰ τὴν δεχθοῦν καὶ διότι a priori ὡς μόνην ὀρθὴν λύσιν τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος εἰς ὅλον τὸν κόσμον δέχονται τὸ πρότυπον τῆς Ρωσσίας, τὸ ὄχι ἀκόμη τελείως διαμορφωθέν.

Νομίζω ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ «προλετάριοι» τῆς Ἑλλάδος, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται ἡ προκήρυξις, δὲν συγκινοῦνται καὶ πολὺ ἀπὸ τὴν ἰδέαν τῆς μελλοντικῆς παγκοσμίας σοβιετικῆς δημοκρατίας, ἐνῶ ἀπεναντίας αἰσθάνονται βαθύτατα τὰ ἄλλα δύο αἰτήματα τῆς προκηρύξεως, δηλαδὴ τὴν ἀνάγκην τῆς καταργήσεως τοῦ στρατιωτικοῦ Νόμου καὶ τὸ δίκαιον καὶ συμφέρον τῆς συνθηκολογήσεως μὲ τὴν Ρωσσίαν. Αὐτὰ τὰ δύο εἶναι πραγματικὰ αἰσθήματα τῶν «προλεταρίων» καὶ ὄχι μόνον αὐτῶν.

Ἡ ἀνωτέρω παρατήρησις ἴσως μᾶς δίδει κάποιαν νύξιν ὡς πρὸς τὴν ὀρθοτέραν τοποθέτησιν τοῦ σοσιαλιστικοῦ ζητήματος εἰς τὴν Ἑλλάδα.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/05/01/h-%cf%83%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1/

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ, Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ

Στὸ θάνατο τοῦ Σωτῆρος φανερώθηκε ἡ ἀδυναμία τοῦ θανάτου ἐπάνω Του. Ὡς τέλειος ἄνθρωπος ὁ Κύριός μας ἦταν θνητός, ἀφοῦ ἀκόμα καὶ στὴν ἀρχέγονη καὶ ἀμίαντη ἀνθρώπινη φύση μιὰ « potentia mortis» (δυνατότητα θανάτου) ἦταν ἐγγενής. Ὁ Κύριος σταυρώθηκε καὶ πέθανε. Ὅμως ὁ θάνατος δὲν Τόν κράτησε. «Οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ» (Πράξ. β΄, 24). Ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρατήρησε: «Αὐτὸς ὁ Ἴδιος τό ἐπέτρεψε… Ὁ θάνατος κρατώντας Τον εἶχε ὠδίνες τοκετοῦ καὶ ὁλοκληρωτικὰ νικήθηκε… κι ἔτσι Ἐκεῖνος ἐγέρθηκε σὰν νὰ μὴν πέθανε ποτὲ»1. Αὐτὸς εἶναι ἡ Αἰωνία Ζωή, καὶ μὲ μόνο τὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου Του καταστρέφει τὸ θάνατο. Ἡ ἴδια ἡ κάθοδός Του στὸν Ἄδη, στὸ βασίλειο τοῦ θανάτου, εἶναι ἡ παντοδύναμη φανέρωση τῆς Ζωῆς. Μὲ τὴν κάθοδο στὸν Ἄδη Ἐκεῖνος δίνει ζωὴ στὸν ἴδιο τὸ θάνατο. Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ, χωρισμένη κατὰ τὸ θάνατο, γεμάτη μὲ θεϊκὴ δύναμη, ἑνώνεται πάλι μὲ τὸ σῶμα της, ποὺ παρέμεινε ἀδιάφθορο σ’ ὅλο τὸ χωρισμὸ τοῦ θανάτου, κατὰ τὸν ὁποῖο δὲν ἔπαθε καμιὰ φυσικὴ ἀποσύνθεση. Κατὰ τὸ θάνατο τοῦ Κυρίου εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι τὸ πάναγνο σῶμα Του δὲν ὑπέστη φθορά, ὅτι ἦταν ἀπαλλαγμένο ἀπὸ τὴ θνητότητα ἐκείνη μέσα στὴν ὁποία ἡ ἀρχέγονη ἀνθρώπινη φύση «ἐνεπλάκη» μὲ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν πτώση.

Στὸν πρώτο Ἀδὰμ ἡ δυνατότητα, ποὺ ὑπῆρχε ἔμφυτη μέσα του, νὰ πεθάνει παρακούοντας (τὸ Θεὸ) φανερώθηκε καὶ ἔγινε πραγματικότητα. Στὸ δεύτερο Ἀδὰμ ἡ δυνατότητα τῆς ἀθανασίας μέσα ἀπὸ τὴν ἁγνότητα καὶ τὴν ὑπακοὴ κορυφώθηκε καὶ ἀποκρυσταλλώθηκε στὸ ἀδύνατο τοῦ θανάτου. «Ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται» (Α’ Κορ. ιέ, 22). Ἡ ὅλη ὑφὴ τῆς ἀνθρώπινης φύσεως ἐν Χριστῷ ἀποδείχθηκε ὅτι εἶναι στέρεη καὶ δυνατή. Ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα δὲν κατέληξε σὲ μιὰ ὁριστικὴ διάσπαση. Ἀκόμα καὶ στὸ θάνατο τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου, ὅπως λέγει ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ποτὲ δὲν εἶναι ἀπόλυτος· μιὰ κάποια σχέση ἐξακολουθεῖ ἀκόμα νὰ ὑπάρχει. Στὸ θάνατο τοῦ Χριστοῦ αὐτὴ ἡ σχέση ἀποδείχθηκε ὅτι ἦταν ὄχι μόνο μιὰ «σχέση γνώσεως»· ἡ ψυχή Του ποτὲ δὲν ἔπαυσε νὰ εἶναι ἡ «ζωτικὴ δύναμη» τοῦ σώματος. Ἔτσι ὁ θάνατός Του μ’ ὅλο τὸ ρεαλισμό του, ὡς ἀληθινὸς χωρισμὸς ψυχῆς καὶ σώματος, ἦταν σὰν ἕνας ὕπνος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/28/%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%84%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7/

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΟΛΓΟΘΑ ΜΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΜΕΝΕΙ!

Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου καὶ ἐνέδυσαν με

χλαμύδα κόκκινην· ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν

μου στέφανον ἐξ ἀκανθῶν καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν

μου χεῖρα ἔδωκαν κάλαμον, ἵνα συντρίψω αὐτοὺς

ὡς σκεύη κεραμέως

 

 

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

 

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΟΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΟ 1991: ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΩΣ

τοῦ Τζώρτζ Σόρος

 

Στὶς εὐρωεκλογὲς τοῦ Μαΐου οἱ ἀντιευρωπαϊκὲς δυνάμεις θὰ σημειώσουν ἄνοδο. Ὅσοι ἐπιθυμοῦν τὴν διατήρηση τῶν ἀξιῶν τῆς Ἑνώσεως πρέπει νὰ ἀφυπνισθοῦν.

Ἡ Εὐρώπη καρκινοβατεῖ καὶ οἱ λαοί της πρέπει νὰ ἀφυπνισθοῦν προτοῦ νὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Ἐὰν δὲν τὸ πράξουν, τότε ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ ἀκολουθήσει τὴν ὁδὸ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως τὸ 1991. Οὔτε οἱ ἡγέτες μας οὔτε οἱ ἁπλοὶ πολίτες φαίνεται νὰ κατανοοῦν ὅτι ζοῦμε μία ἐπαναστατικὴ στιγμή, ὅτι τὸ φάσμα τῶν ἐνδεχομένων εἶναι πολὺ εὐρὺ καὶ ὅτι, ὡς ἐκ τούτου, ἡ τελικὴ ἔκβαση εἶναι λίαν ἀβεβαία.

Οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς θεωροῦμε ὅτι τὸ μέλλον θὰ ὁμοιάζει κατὰ τὸ μᾶλλον ἤ ἥττων μὲ τὸ παρόν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συμβαίνει κατ’ ἀνάγκην. Σήμερα ζοῦμε σὲ μία τέτοια περίοδο.

Τὸ προσεχές σημεῖο καμπῆς θὰ εἶναι οἱ ἐκλογὲς γιὰ τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο, τὸν Μάϊο τοῦ 2019. Δυστυχῶς, οἱ ἀντιευρωπαϊκὲς δυνάμεις θὰ ἀποκτήσουν ἕνα ἀνταγωνιστικὸ πλεονέκτημα. Τοῦτο ὀφείλεται σὲ διαφόρους λόγους, στοὺς ὁποῖους συμπεριλαμβάνονται τὸ ἀπηρχαιωμένο κομματικὸ σύστημα τῶν περισσοτέρων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, τὸ πρακτικῶς ἀδύνατον τῆς τροποποιήσεως τῆς Συνθήκης1 καὶ ἡ ἀπουσία νομικῶν μέσων γιὰ τὸν κολασμὸ τῶν κρατῶν-μελῶν ποὺ παραβιάζουν τὶς ἀρχὲς ἐπὶ τῶν ὁποῖων ἱδρύθη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση μπορεῖ νὰ ἐπιβάλλει τοὺς νόμους της σὲ ὑποψήφιες πρὸς ἔνταξιν χῶρες, ἀλλὰ δὲν διαθέτει ἐπαρκεῖς δυνατότητες γιὰ νὰ ἐπιβάλλει τὴν συμμόρφωση τῶν κρατῶν-μελῶν.

Τὸ ἀπηρχαιωμένο κομματικὸ σύστημα παρεμποδίζει αὐτοὺς ποὺ ἐπιθυμοῦν τὴν διατήρηση τῶν ἀξιῶν ἐπὶ τῶν ὁποῖων ἱδρύθη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ βοηθεῖ αὐτοὺς ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀντικαταστήσουν αὐτὲς τὶς ἀξίες μὲ κάτι ριζικῶς διαφορετικό. Τοῦτο ἀληθεύει γιὰ μεμονωμένες χῶρες καὶ ἀκόμη περισσότερο γιὰ διευρωπαϊκὲς συμμαχίες. Τὸ κομματικὸ σύστημα μεμονωμένων χωρῶν ἀπηχεῖ τὶς διαιρέσεις ποὺ ἴσχυαν τὸν 19ο καὶ τὸν 20ὸ αἰῶνα, ὅπως ἡ διαμάχη μεταξὺ κεφαλαῖου καὶ ἐργασίας. Ὅμως ἡ διαίρεση ποὺ βαραίνει περισσότερο σήμερα εἶναι ἡ διαίρεση μεταξὺ φιλοευρωπαϊκῶν καὶ ἀντιευρωπαϊκῶν δυνάμεων

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/16/%ce%b7-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%b7-%ce%b5%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%bf%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b1%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%83%ce%bf%ce%b2%ce%b9/#more-1605

Η ΥΠΟΚΟΣΜΙΚΗ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Τὸ τέλειον καὶ τὸ ἀναμάρτητον δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ζητήση κανεὶς στὶς καταστάσεις τῆς ἀνθρώπινης συνθήκης. Ὑπάρχει ὡστόσο μιὰ περιοχὴ, ὅπου τὸ λάθος -ὅσο ἀνθρωπίνως ἀδύνατο κι ἄν εἶναι- δὲν ἔχει θέση. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ εἶναι ἡ τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν. Οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες εἶναι τόσο παλαιὲς ὡς θεσμός, ὅσο καὶ ἡ ἔννοια τῆς ἐξουσίας, τῆς ὁποίας ἀποτελοῦν τὴν βάση. Ἡ ἀναγκαιότης τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν στὸν χῶρο τῆς διοίκησης εἶναι ἁπλῆ συνέπεια τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ζωὴ δὲν μπορεῖ νὰ καθορισθῆ πλήρως μὲ νόμους, δηλαδὴ ὅτι τὸ νομοθετικὸ μηχάνημα μιᾶς κοινωνίας δὲν ἐπαρκεῖ γιὰ νὰ καλύψη τὴν λειτουργία της. Οἱ νόμοι πολλὲς φορὲς εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦνται ἤ καὶ νὰ καλύπτουν τὸ ἴδιο τὸ ἔγκλημα. Γιὰ νὰ πάρωμε λ.χ. ἕνα παράδειγμα ποὺ ὅλοι ξέρουν, τὸ ἀπαραβίαστον τῆς κατοικίας ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν ἐγκληματία. Πῶς λοιπὸν θὰ βρῆ ἡ ἐπίσημη ἐξουσία τὰ τεκμήρια κάποιου ἐγκλήματος, ποὺ ὑπάρχουν στὸ σπίτι τοῦ ἐγκληματία; Ἐπίσημοι τρόποι ὑπάρχουν, αὐτοὶ ὅμως μόνο σὲ ἀκραῖες περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν, διότι ἐπιβάλλουν νομίμως τὴν ἀπόδειξη τῶν εὐλόγων ἀποδείξεων, ποὺ ἐπισήμως δὲν μποροῦν νὰ δοθοῦν ἀφοῦ δὲν στηρίζονται σὲ νόμους. Ἐδῶ λοιπὸν εἶναι ποὺ χρειάζεται ὁ… «Κότζακ»: τὸ οἰκιακὸν ἄσυλον εἶναι ἀπαραβίαστο, ὅταν ὅμως αὐτὸ παραβιάζεται γιὰ νὰ συλληφθῆ ὁ ὑπαίτιος, τότε οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχη ἀντίρρηση… Ἡ φιλοσοφία τοῦ «Κότζακ» εἶναι βαθυτάτης σημασίας γιὰ τὴν δομὴ τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ «Κότζακ» δὲν γνωρίζει ἀποτυχίες στὸ ἔργο του, ὅπως δὲν γνώριζε παληότερα καὶ ὁ «Ζορὼ»: κάθε φορὰ ποὺ παρανομεῖ, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιτυγχάνη. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι, ἤ μᾶλλον ὀφείλει νὰ εἶναι καὶ τὸ θεμελιῶδες ὑπαρξιακὸ ἀξίωμα κάθε μυστικῆς ὑπηρεσίας: ὅτι ἀπαγορεύεται νὰ κάνη λάθη καὶ νὰ γνωρίζη ἀποτυχίες. Ἐπειδὴ οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες ἀποτελοῦν τὸ «μάτι τῶν κυβερνήσεων», τὸ ὁποιοδήποτε λάθος τους γίνεται πάντα φανερό, διότι ἀντανακλᾶ ἄμεσα στὴν ἐπίσημη πολιτικὴ μιᾶς χώρας. Οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες εἶναι ἔτσι ὑποχρεωμένες νὰ ἀποτελοῦν χῶρο πραγματοποιήσεως τοῦ ἀνθρωπίνως ἀνεφίκτου: νὰ πραγματοποιοῦν τὸ ἀλάνθαστον. Ἀπὸ τὶς μυστικὲς ὑπηρεσίες ἀπαιτεῖ κανεὶς ἀπόλυτον βαθμὸ σοβαρότητος καὶ μέγιστες δόσεις πραγματικῆς σοφίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/11/%ce%b7-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b1/

 

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

De la discussion jaillit la lumiere

Ἀπὸ τὴ συζήτηση προκύπτει τὸ φῶς, λέει τὸ γαλλικὸ ρητό. Αὐτὸ ὅμως ἀκριβῶς εἶναι ποὺ δὲ θέλουν οἱ ἀμερικανοί, τὸ φῶς. Κάποτε παρουσίασαν στὸ Μέγα Ναπολέοντα ἕναν πράκτορα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ πρότειναν νὰ τὸν παρασημοφορήσει, ἐπειδή, εἶπαν, εἶχε προσφέρει ὕπατες ὑπηρεσίες στὸ γαλλικὸ ἔθνος. Καὶ ὁ Μέγας Ναπολέων ἀπάντησε: «λεφτὰ μποροῦμε νὰ τοῦ δώσουμε ὅσα θέλει, τὰ παράσημα ὅμως τὰ ἔχομε γι’ ἄλλους ἀνθρώπους». Ὁ Μέγας Ναπολέων, ὡς γνωστόν, ἦταν εὐρωπαῖος πολιτικός. Καὶ ἦταν καὶ φιλόσοφος -ἐξ οὗ καὶ Μέγας. Ἤξερε δηλαδὴ ὅτι σκοπὸς τῆς κάθε εἴδους πολιτικῆς ἦταν ἡ ἠθικὴ δόμηση τῶν κοινωνιῶν, ὅτι λόγῳ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ ὑπῆρχε ἡ πολιτικὴ καθόλου. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ Ναπολέοντας ἐξέφραζε μία εὐρωπαϊκὴ παράδοση 2.500 ἐτῶν ποὺ ἄρχισε στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἡ πολιτικὴ δὲν εἶναι αὐτοσκοπός, φασαρία κατανομῆς ὑπουργείων, «ἁρμοδιοτήτων» καὶ συμφερόντων, ἀλλὰ μέσον πρὸς ἕναν σκοπό: τὴν ἠθικὴ δόμηση τῶν κοινωνιῶν καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἠθικὴ δόμηση δὲν ὑπάρχει ὅταν ὁ ὑπόκοσμος τῆς πολιτικῆς γίνεται ἡ ἐπίσημη ἔκφρασή της.

Πρέπει ὅμως εὐθὺς νὰ σπεύσομε πρὸς ὁρισμένες διευκρινίσεις: Ὁ ὑπόκοσμος τῆς πολιτικῆς, δηλαδή οἱ «μυστικὲς ὑπηρεσίες», εἶναι συστατικὸ στοιχεῖο τῆς πολιτικῆς, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπο ποὺ καὶ ἡ ἀφόδευση εἶναι προϋποθετικὸς ὅρος ὑπάρξεως παντὸς ζωϊκοῦ ὀργανισμοῦ. Ἀπὸ ὀντολογικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως ἡ τροφὴ καὶ ἡ ἀφόδευση ἀποτελοῦν ταυτόσημες ἔννοιες, τῆς δευτέρας μάλιστα πολὺ μεγαλύτερης σπουδαιότητος ἀπὸ τὴν ἄλλη. Γιατί νηστεία μερικῶν ἡμερῶν ἢ ἑβδομάδων κανένα καταστροφικὸ ἀποτέλεσμα δὲν φέρει, ἀδράνεια ὅμως τοῦ ἐντέρου κατὰ ἴσο διάστημα ὁδηγεῖ ἢ στὸ θάνατο ἢ στὸ χειρουργεῖο. Ὅμως μιλοῦμε πάντα περὶ φαγητοῦ μόνον, ἐπειδὴ μόνον σ’ αὐτὸ ἀναγνωρίζουμε πολιτιστικὴ ἐξέλιξη (παρ’ ὅλον φυσικὰ ποὺ τὰ ἀφοδευτήρια εἶναι ἄσφαλτα δείγματα λαῶν καὶ πολιτισμῶν). Ἀπὸ ἐννοιολογικῆς ἀπόψεως ἡ ἁβροδίαιτος κυρία ποὺ τρώει ἕνα κομμάτι κρέας στὸ καλύτερο ρεστωράν τῆς Νέας Ὑόρκης κάνει ἀκριβῶς τὸ ἴδιο ποὺ ἔκανε ὁ πρὸ χιλιάδων χρόνων πρόγονός της, ὁ ὁποῖος ἔτρωγε τὸ ἴδιο κρέας ὠμὸ ἀπὸ τὰ σπλάχνα τοῦ φρεσκοσκοτωμένου ζώου. Κανένας ὅμως δὲν περιμένει, ἐπειδὴ οἱ ἔννοιες βιολογικῶς συμπίπτουν, νὰ μπεῖ σ’ ἕνα ρεστωράν καὶ νὰ τοῦ σερβίρουν ἕνα κοτόπουλο σφαγμένο καὶ μὲ τὰ φτερὰ στὸ πιάτο. Κάτι τέτοιο θὰ ἀποτελοῦσε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ προσβολὴ τῆς προσωπικότητος, ἀφοῦ ὁ σερβιτόρος θὰ θεωροῦσε τὸν πελάτη του πρωτόγονο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/08/%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83/

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

 

 

ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΩΝ

Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

 

 

 

ΝΑ ΠΑΤΑΧΘΕΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ Ο,ΤΙ ΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ!

 

 

Ο ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ!

 

Τὶ θέλουν δηλαδὴ νὰ μᾶς ποῦνε; Ὅτι ἅμα φέρονται ἔτσι στὰ δικά τους τὰ παιδιά, νὰ φανταστοῦμε πῶς θὰ φέρονται στὰ δικά μας; Ε; Αὐτὸ;

Ἥ μήπως προσπαθοῦνε νὰ μᾶς πείσουνε ὅτι εἶναι (τάχαμου) «δασκαλεμένοι» ἀπὸ τὶς ΜΚΟ νὰ προτάσσουν μπροστὰ στὴν ἀστυνομία τὰ παιδιά τους γιὰ λόγους (δήθεν) ἐντυπωσιασμοῦ;

Αὐτὸ τὸ ντελίριο ξενοφοβίας εἶναι ἀπαράδεκτο γιὰ τὴν χώρα ποὺ γέννησε τὴν Δημοκρατία!

 

ΜΗΝ ΣΑΣ ΞΕΓΕΛΑ Η ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

 

ΜΕΙΝΕΤΕ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ

 

ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ:

 

 

25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821: ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ἡ φιλότιμη προσπάθεια αὐτῆς τῆς νεαρῆς Ἑλληνίδας, ἡ ὁποία μᾶς εἶναι παντελῶς ἄγνωστη, ἀξίζει θερμὰ συγχαρητήρια καὶ ὁλόθερμη ὑποστήριξη. Ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα γιὰ τὴν γενιά της. Πλημμυρίζει τὴν καρδιά μας μὲ ἀπίστευτη χαρά!

ΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΚΑΡΤΕΡΙΚΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΕΙ

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ!

 

ΠΩΣ Η ΡΩΜΑΙΪΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΓΙΝΕ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»: Ο ΚΟΡΑΗΣ, Ο ΡΗΓΑΣ ΚΑΙ Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ

Ὅτε ἐγράφετο ἡ παροῦσα μελέτη, δὲν ἦτο εἰσέτι αἰσθητὸν ὅτι εἰς ξένα κέντρα ἀποφάσεων ἐσχεδιάσθη οὐχὶ μόνον ἡ κατάργησις τῆς Ρωμαιοσύνης ἀλλὰ καὶ ἡ ἀλλοίωσις τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τὰ πρότυπα τῶν Δυτικῶν. Σήμερον παραδόξως ἡ ἔρευνα ὁδηγεῖ εἰς τὸν Ναπολέοντα καὶ τὸ ἐπιτελεῖον αὐτοῦ ὡς ἀρχιτέκτονας τῶν ἐνεργηθέντων. Οὗτος εἶχε εἰς τὸ ἐπιτελεῖον του μεταξὺ ἄλλων τὸν Ρήγαν Βελεστινλῆν καὶ τὸν Ἀδαμάντιον Κοραῆν. Ὁ Ρήγας προσέφερεν σχέδιον Ἐπαναστάσεως καὶ ἱδρύσεως ἐλευθέρας Ρούμελης/Ρωμανίας, ἐχούσης τὴν Κωνσταντινούπολιν ὡς πρωτεύουσα ἁπάντων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῶν ἀποτελούντων τὸ μιλὲτ τῶν Ρωμαίων, ἀλλὰ καὶ τῶν Μουσουλμάνων. Κατ’ ἐντολὴν ὅμως τοῦ Ναπολέοντος, ὁ Κοραῆς ἠργάσθη διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν σχεδίων τοῦ Ρήγα, ἔργου συντελεσθέντος διὰ ψηφίσματος τῆς Γ΄ Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τοῦ 1827, δι’ οὗ ἀνεγνωρίζοντο ὡς θεμελιώδη τὰ «ἄριστα συγγράμματα», οἱ «λόγοι» καὶ αἱ «παραγγελίαι» τοῦ Κοραῆ. Ἀσφαλῶς οἱ πληρεξούσιοι οἱ γνωρίζοντες τὰς παραγγελίας αὐτὰς ἦσαν ὀλίγοι, διότι ἐψήφισαν α) ὅτι τὸ Ἔθνος ἦτο ὑπόδουλον εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἕως τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ἐν συνεχείᾳ δὲ εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, καὶ β) ὅτι ὀφείλουν νὰ μεταβάλλουν θρησκείαν ἄνευ ὅμως ἀλλαγῆς τῶν δογμάτων.

Εἶναι ἐμφανὲς πλέον ὅτι τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ Ναπολέοντος ἐμερίμνησεν διὰ τὴν ἔκδοσιν τὸ 1806 τοῦ βιβλίου Ἑλληνικὴ Νομαρχία, ἤτοι Λόγος περὶ ἐλευθερίας, τοῦ ὁποίου ὁ συντάκτης ἀναφέρει ὅτι «κράζομαι ἀνώνυμος Ἕλλην». Ἀφιεροῖ τὸ βιβλίον εἰς τὸν «Ρίγα» (κατὰ γαλλικὴν ὀρθογραφίαν), κατ’ οὐσίαν ὅμως ἀνατρέπει τὸ σχέδιον τοῦ Ρήγα διὰ σχεδίου τοῦ Ναπολέοντος, τὸ ὁποῖον ἀργότερον φέρεται ὡς σχέδιον τοῦ Κοραῆ. Πρὸς συγκάλυψιν τῆς πηγῆς τοῦ σχεδίου, ὁ συντάκτης ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ δυνάστου τῆς Γαλλίας καὶ κατὰ τῶν θρόνων, ὑποστηρίζων ὅμως τὴν ἀριστοκρατίαν καὶ τὴν φυσικὴν ἀνισότητα τῶν ἀνθρώπων, ἀποτελουσῶν τὰ θεμέλια τῶν θρόνων. Παραγγέλλει δὲ εἰς τὸ ὑπὸ ἵδρυσιν Ἑλληνικὸν Ἔθνος ὅπως δεχθῇ τὸν Κοραῆν ὡς ἕνα τῶν διαδόχων τοῦ Ρήγα καὶ νέον Ἱπποκράτην καὶ φιλόσοφον, καίτοι οὗτος κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἦτο ἀφιερωμένος εἰς τὸν Ναπολέοντα καὶ τὰ σχέδιά του. Προσέτι παραγγέλλει εἰς τοὺς μὴ γνωρίζοντας εἰσέτι ὅτι εἶναι Ἕλληνες νὰ ἐλευθερώσουν ἑαυτοὺς διότι ἐὰν ἐλευθερωθοῦν ὑπὸ ἑτέρων ἁπλῶς θὰ ἀλλάξουν δυνάστην. Τὸ τελευταῖον φανερώνει ὅτι ὁ συντάκτης εἶναι ζηλωτὴς τῆς ἀπολύτου καὶ ἄνευ ὅρων ἀνεξαρτησίας, τουτέστιν οὐδενὸς πράκτωρ. Εὔλογον ὅθεν εἶναι τὸ ἐρώτημα διατὶ δὲν ἀποκαλύπτει τὸ ὄνομα αὐτοῦ ὅπως τὸν ἀκολουθήσωμεν, συνιστᾶ δὲ τὸν πράκτορα Κοραῆν ἐνῷ ἔχομεν τὸν ἴδιον πράκτορα οὐδενός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/30/%cf%80%cf%89%cf%83-%ce%b7-%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1%ce%b9%cf%8a%ce%ba%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%b5%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7/

ΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ (3)

Οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ «ἄλλοι»

Στὶς ἀπόψεις τοῦ κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ἀπάντησα μὲ νέα ἐπιστολή μου, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ μεθεπόμενο τεῦχος τοῦ ἰδίου πάντοτε περιοδικοῦ. Ἰδοῦ τὸ κείμενό της:

Ὁ κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ὑποστηρίζει ὅτι «ἡ κοινότης τῆς παιδείας εἶναι ἀνθρώπινη λειτουργία μὲ τὴν ὁποία ξεπερνιέται ἡ φυλετικὴ κοινότης ποὺ χαρακτηρίζει τὸ ζωϊκὸ βασίλειο καὶ συνεπῶς ἡ (κατ’ ἐμὲ κακῶς ἀποδιδομένη) θέσις τοῦ Ἰσοκράτους ἀποδεικνύει τὴν ὡριμότητα τῶν Ἑλληνικῶν κοινωνιῶν». Εἰς ἐπίρρωσιν τούτου ἀναφέρει καὶ τὸν ὅρκον ποὺ (ὑποτίθεται ὅτι) ἔδωσεν ὁ Μ. Ἀλέξανδρος εἰς τὴν Ὦπιν.

α) Οἱ Ἕλληνες διέκριναν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ Ἕλληνες καὶ σὲ βαρβάρους. Οἱ δεύτεροι ἦσαν οἱ μὴ-Ἕλληνες, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἐπίπεδο τοῦ πολιτισμοῦ τους. Βάρβαρος δὲν ἐσήμαινε ἀπολίτιστος, ἀγράμματος, ἀκαλλιέργητος. Βάρβαροι ἦσαν καὶ οἱ κάτοικοι τῶν μεγαλουπόλεων τῆς Ἀνατολῆς ἔστω καὶ ἄν διέμεναν σὲ μέγαρα τῶν ὁποίων τὴν πολυτέλεια ἀδυνατοῦσε νὰ συλλάβη ὁ Ἕλλην. Βάρβαροι ἦσαν καὶ οἱ Πέρσες ποὺ εἶχαν ἱδρύσει ἀπέραντη αὐτοκρατορία καὶ οἱ Αἰγύπτιοι μὲ τὸν πανάρχαιο πολιτισμό. Καὶ ὄχι ἁπλῶς ἐπειδὴ μιλοῦσαν «βάρ-βάρ»(αὐτὸ ἦταν μόνον ἕνα ἐξωτερικὸ γνώρισμα) ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν μετεῖχαν τοῦ «ἑλληνικοῦ».

Ὁ ἴδιος ὁ Ἰσοκράτης ἄλλωστε ὑπῆρξε ἱεραπόστολος τῆς ἰδέας τῆς ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς διεξαγωγῆς πολέμου τῶν Πανελλήνων ἐναντίον τῶν βαρβάρων μὲ σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀσίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποταγὴ τῶν βαρβάρων, ἄποψιν ποὺ ὑπεστήριζε καὶ ὁ Ἀριστοτέλης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/26/%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%83-%cf%84%ce%bf-%ce%b6%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%89%cf%83-3/

ΤΟ ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΟ ᾽21

Τοῦ  πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ,

Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

 

ΤΟ ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΟ ᾽21 [1]

ΑΠΟ χρόνια δουλεύω αὐτό τό θέμα καί ἔχει συγκεντρωθεῖ ἕνα τεράστιο ὑλικό, ἀρχειακό, ἀδημοσίευτο ἤ καί δημοσιευμένο. Σκοπός τοῦ κειμένου αὐτοῦ εἶναι νά λειτουργήσει ὡς πρόκληση στούς ἀγαπητούς μας ἀναγνῶστες. Εἶναι βέβαιο, ὅτι θά δημιουργηθοῦν ὄχι μόνο εὔλογες ἀπορίες, ἀλλά καί ἀντιδράσεις, διότι τό κείμενο συμβάλλει στην ὑπέρβαση τῆς «σιδερωμένης» ἱστορίας, πού θά ᾽λεγε καί ὁ ἀείμνηστος Μακρυγιάννης, ἡ ὁποία διδάσκεται καί ἀναπαράγεται στή σχολική μας ἐκπαίδευση. Ἀλλ᾽ αὐτό εἶναι φυσική ἀπόληξη τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀναγνώσεως τῆς ἱστορίας μας.

Χρειάζεται γι᾽ αὐτό καί ἡ ρωμαίικη-ἑλληνορθόδοξη ἀνάγνωσή της, ἐπί τῇ βάσει τῶν πηγῶν, πού ὄχι μόνο ὑπάρχουν, ἀλλά εἶναι καί πλούσιες. Μιά τέτοια ἀνάγνωση εἶχε πραγματοποιήσει ὁ μακαριστός π. Ἰωάννης Ρωμανίδης († 2001), καί ἀντιμετωπίσθηκε ἀπό κάποιους μέ βιαιότητα καί κακία, διότι ἐτάραξε τά λιμνάζοντα ὕδατα τῆς καθιερωμένης ἱστοριογραφίας, ἀλλά καί τῆς πολιτικῆς ἀκαμψίας. Σήμερα ὅμως ἴσως εἶναι εὐνοϊκότερες οἱ ἐθνικοκοινωνικές συνθῆκες, γιά νά ἐπαναληφθεῖ τό ἐγχείρημα ἐκείνου. Διότι ἡ Εὐρώπη, στήν ὁποία εἴχαμε ἐναποθέσει «τήν πᾶσαν ἐλπίδα» μας, ἀπεκάλυψε (καί στήν ἐποχή μας) τό ἀληθινό πρόσωπό της.

* * *

Ἰσχυρή πρόκληση γιά την Ἑλληνική συνείδηση εἶναι, ἄν πέτυχε ἡ Ἑλληνική ἐπανάσταση τούς σκοπούς της, πού ἦταν σκοποί ὅλου τοῦ Γένους/Ἔθνους. Τό ἐρώτημα αὐτό ἔχει τεθεῖ ἐπανειλημμένα μέχρι σήμερα. Ποιός ἦταν ὁ κύριος στόχος της; Κατά τήν ἐκτίμηση πολλῶν ἱστορικῶν μας τό «1821» εἶχε μεγαλοϊδεατικό-ρωμαίικο καί ὄχι ἀλυτρωτικό-χαρακτήρα. «Νά φτειαχθεῖ τό ρωμαίικο» ἦταν τό βασικότερο κίνητρό του. Ρωμαίικο ὅμως σημαίνει οἰκουμενικά καί ὑπερφυλετικά ἑλληνικό καί ὄχι ἑλλαδικό καί παραπέμπει τό «εὐρύ» καί ὄχι τό «στενό» Γένος. Κατά τον π. Ἰωάννη Ρωμανίδη «οἱ Ρωμηοί (ΓΔΜ: οἱ ἑλληνορθόδοξοι) ἐπαναστάτησαν τό 1821, διά νά ξαναγίνη ἡ Ρωμηοσύνη κράτος μέ τόν ρωμαίικο (ΓΔΜ: ἑλληνορθόδοξο) πολιτισμόν της, πού μέ ὑπερηφάνειαν καί κάθε θυσίαν εἶχαν διαφυλάξει κατά τά σκληρά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, τῆς Φραγκοκρατίας καί τῆς Ἀραβοκρατίας»2. Πόση ἀλήθεια ἐκφράζει αὐτή ἡ θέση;

 

Θά παρουσιάσουμε δειγματοληπτικά κάποιες ἄμεσες μαρτυρίες ἀπό την πλούσια βιβλιογραφία.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/25/%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf-%e1%be%bd21/

ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΔΥΝΑΤΑ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ!

 

 

Τὸ ἀνθελληνικὸ Κατεστημένο θέλει νὰ μετατρέψει τὶς παρελάσεις γιὰ τὴν Ἐθνεγερσία τοῦ ‘21 σὲ γραφικὲς γιορτοῦλες μὲ ἔνοπλες μαζορέτες καὶ τοὺς ἥρωες τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας σὲ ἀβλαβῆ εἰκονίσματα.

Οἱ ἐπιχώριοι τοπάρχες τῶν Βρυξελλῶν καὶ τῆς Οὐάσιγκτον θέλουν τὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ ἕνα ἁπλὸ ἐπιχειρησιακὸ βραχίονα τῶν συμφερόντων τῶν Ξένων Πατρώνων καὶ δύναμη καταστολῆς τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι Φρουρὸ τῆς Πατρίδας καὶ Θεματοφύλακα τῶν Δικαίων τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ἡ Κυβέρνηση τῶν Ἐθνομηδενιστῶν, διὰ τῆς ἡγεσίας τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἔχει κατ’ οὑσίαν ἀπαγορεύσει τὴν ἀνάκρουση τοῦ «Μακεδονία Ξακουστὴ» στὸ στρατό ὡς φυσικὸ συμπλήρωμα τοῦ ξεπουλήματος τῆς Μακεδονίας μὲ τὴν ἄθλια συμφωνία τῶν Πρεσπῶν.

Ἔχουμε κάθε δικαίωμα νὰ τραγουδάμε τὸ ἱστορικὸ ἐμβατήριο. Καὶ σήμερα ἔχουμε κάθε λόγο νὰ τὸ τραγουδάμε δυνατά, γιατὶ δὲν πρόκειται νὰ δεχθοῦμε ποτὲ τὴν ἐκποίηση τῆς ἱστορίας μας, τὴν παραχώρηση τῆς Μακεδονίας μας καὶ τὸν προετοιμαζόμενο διαμελισμὸ τῆς χώρας μας.

Ἄν ἐπιμένουν ἄς ἀπαγορεύσουν τὸ μακεδονικὸ ἐμβατήριο καὶ ἐπισήμως γιὰ νὰ τὸ μετατρέψουμε σὲ ἆσμα ἀντίστασης στὴν ἐθνομηδενιστικὴ βαρβαρότητα, ποὺ θέλει νὰ μᾶς μετατρέψει σὲ λοβοτομημένα ἀνιστορικὰ καὶ ἀνεθνικὰ ζόμπι.

Δὲν θὰ μᾶς σταματήσουν ὅσο καὶ νὰ χτυπιοῦνται. Μέχρι νὰ ἔχουν τὸ τέλος ποὺ τοὺς ἀξίζει.

 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΞΑΚΟΥΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΤΗΣ 25Ης ΜΑΡΤΙΟΥ!

ΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ (2)

Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπῆρξε τὸ 1995-1996 μία συζήτησις στὸ περιοδικὸ «Δαυλὸς», τὴν ὁποίαν θεώρησα σκόπιμο νὰ παραθέσω. Πρόκειται γιὰ μία φράσι σὲ κείμενο τοῦ κ. Ἀθ. Κουκοβίστα, τὴν ἐπ’ αὐτῆς παρατήρησίν μου, τὴν ἀντιπαρατήρησιν τοῦ κ. Γ. Παπακωνσταντίνου καὶ τέλος τὴν ἀπάντησίν μου στὴν ἀντιπαρατήρησι.

Οἱ τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας μετέχοντες

Πράγματι, ὑπάρχει καὶ καλλιεργεῖται συστηματικῶς μιὰ ἄποψις: ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι ὅσοι μετέχουν τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας». Ἡ προβολὴ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ἔχει προφανῆ σκοπό: νὰ ὑπηρετηθῆ ἡ παγκοσμιοποίησις ἐκ τῶν ἔνδον = καὶ μέσα ἀπὸ τὸ ὑπέρ τῆς Ἑλληνικότητος κίνημα. Ἀφοῦ «πᾶς μετέχων τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας» εἶναι αὐτομάτως «Ἕλλην», τὸ θέμα γίνεται ἁπλό: ἡ παγκοσμιοποίησις εἶναι καλή, ἀρκεῖ νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία. Τὰ ἔθνη δὲν χρειάζονται· μποροῦν καὶ πρέπει νὰ καταργηθοῦν, ἐφ’ ὅσον διαδοθῆ ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία. Ἡ Pax Americana εἶναι καλή, ἀφοῦ «οἱ ΗΠΑ εἶναι αἱ σύγχρονοι Ἀθῆναι» (κατὰ Μπέρνς). Κίσσινγκερ καὶ Σία εἶναι «Ἕλληνες», ἀφοῦ μετέχουν τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας· (ὁ Μπέρνς ἐδήλωνε φιλέλλην καὶ ὁ Κλίντον διεκήρυξεν ὅτι αἰσθάνεται «Ἕλλην»). Ἡ Ε.Ε. ἐπίσης εἶναι καλή, διότι αὐτὴ εἶναι (διὰ τῆς Ἀναγεννήσεως) ἡ κληρονόμος τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας. Καὶ ἐμεῖς οἱ «ἑλλαδίτες» θὰ ἐπανελληνισθοῦμε «ἐξευρωπαϊζόμενοι», ἀφοῦ ἡ Δυτ. Εὐρώπη εἶναι πολὺ «Ἑλληνικώτερη» (ἀπὸ πλευρᾶς παιδείας-πολιτισμοῦ) ἀπὸ ἐμᾶς, τοὺς «ρωμιούς». Ἄρα, ἡ ἀπεθνικοποίησίς μας διὰ τοῦ «ἐξευρωπαϊσμοῦ» μας εἶναι διεργασία προοδευτικὴ καὶ ἄκρως θετική. Ἔτσι, ἡ γνωστὴ ρῆσις τοῦ Ἰσοκράτους, μεταλλάσσεται σὲ ἐργαλεῖο τῆς Νέας Τάξεως. Γι’ αὐτὸ θεωρῶ σκόπιμον νὰ τονισθῆ ὅτι ὁ Ἰσοκράτης (τοῦ ὁποίου στὸ κάτω-κάτω οἱ τυχὸν ἀπόψεις δὲν συνιστοῦν ἀναμφισβήτητες ἀλήθειες καὶ ὑποχρεωτικὰ γιὰ ὅλους δόγματα) οὐδέποτε εἶπε αὐτὸ ποὺ σκοπίμως ἤ ὄχι τοῦ ἀποδίδουν.

Καταχωρῶ λοιπὸν ἐδῶ, μία ἐπιστολή μου ἐπ’ αὐτοῦ, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «Δαυλός» τ. 169 (Ἰαν. 1996).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/23/1376/

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΓΗ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΑΝΕ ΤΟ ΟΜΙΛΟΥΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ!

ΑΞΙΖΕΙ Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΙΚΟΥΣ ΤΑΓΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ

Μέσα στὸν τρισάθλιο λαϊκιστικὸ ὀρυμαγδό ποὺ ξέσπασε κατὰ τῶν ἀξίων θεματοφυλάκων τῆς Νομιμότητος καὶ τῆς Δικαιοσύνης ὀφείλουμε, ὅλοι ἐμεῖς, οἱ τίμιοι καὶ νὰ νομοταγεῖς πολίτες αὐτῆς τῆς χώρας, νὰ ὑψώσουμε μὲ τόλμη τὴν φωνή μας καὶ νὰ τοὺς ὑπερασπιστοῦμε μὲ ζῆλο.

Μία ἐνενηντάχρονη κυρία -ἄκου «κυρία»…, τέλος πάντων!- εἶχε τὸ περισσό θράσος νὰ παραβιάσει κατάφωρα τὸν Νόμο γιὰ νὰ ἐπιδοθεῖ σὲ παράνομο πλουτισμό, στρώνοντας ἕνα μικρὸ χαρτόνι, δίπλα σὲ κάτι κάδους -ἡ πονήρω!- γιὰ νὰ πουλήσει… πλεκτὲς χειροποίητες κάλτσες, δίχως, ἀσφαλῶς, νὰ διαθέτει σχετικὴ ἄδεια, δηλαδὴ φοροδιαφεύγοντας καὶ κλέβοντας ἔτσι τὸ Κράτος καὶ Ὅλους Ἐμᾶς τοὺς τιμίως ἐργαζομένους φορολογουμένους πολῖτες. Ντροπὴ της! Στὴν ἡλικία της μάλιστα… Εἶναι ἀπὸ αὐτὲς τὶς στιγμὲς ποὺ ἔρχεται αὐθορμήτως στὸ νοῦ κάθε χρηστοήθους ἀνθρώπου τὸ εὔλογο ἐρώτημα: «Σὲ τὶ κοινωνία ζοῦμε; Τὶ κοινωνία θὰ παραδώσουμε στὰ παιδιά μας;».

Δὲν εἶναι ὅμως ὅλα μαῦρα σ’ αὐτὸν τὸν τόπο. Οἱ ἄγρυπνοι Ἡρακλεῖς τῆς Τάξεως, ὅλοι αὐτοὶ ὅπου τὴν ζωὴ τους ὅρισαν νὰ φυλάγουν Θερμοπύλες, φρόντισαν νὰ τὴν καταγγείλουν, νὰ τὴν συλλάβουν, νὰ τὴν κρατήσουν εἰς τὸ οἰκεῖον ἀστυνομικὸν κατάστημα, νὰ τῆς πάρουν ἀποτυπώματα, νὰ τῆς ἀπαγγείλουν κατηγορίες καὶ νὰ σχηματίσουν δικογραφία εἰς βάρος της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/22/%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83-%ce%b7%cf%81%cf%89%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%83-%cf%84/

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

ΠΙΝΑΚΙΔΑΚαράμπωσα τό βούλινο διράνι

Σάν ἄλιφο τουνέσι πού κιράνει…

Ναπολέων Λαπαθιώτης

 

 

 

 

Εἶναι πολλά τά ζητούμενα τά ὁποῖα καλούμεθα νά διερευνήσωμεν ἀναφορικῶς μέ τό ὑπό εξέτασιν θέμα τῆς γλώσσης. Ὑπάρχει πάντοτε ἡ δυνατότης τῆς ἐπεκτάσεώς τους ἤ τῆς συρρικνώσεώς τους κατ’ ἀναλογίαν τῆς ἐκτάσεως καί τῆς ὀπτικῆς ὑπό τήν ὁποία θά θελήσωμε νά προσεγγίσωμεν τό ἐν λόγῳ θέμα. Ἐν πάση περιπτώσει, τό ζητούμενο εἶναι ἡ ὀρθή καί ἀκριβῆς διατύπωσις τῶν ὅσων ἐπιθυμοῦμε νά τύχουν τῆς προσοχῆς καί τοῦ προβληματισμοῦ τῶν ἐνδιαφερομένων.Μία βασική προϋπόθεσις, ἡ ὁποία τίθεται, συνήθως, εἶναι ὁ προσδιορισμός τῆς γλώσσης. Συνακόλουθα ἔρχεται ὁ καθορισμός τοῦ ἐνδιαφέροντος πού παρουσιάζει. Ἐδῶ, καλούμεθα νά διαπιστώσωμεν τόσον τό ἐνδιαφέρον ἀπό γενικῆς ἀπόψεως ὅσον καί σέ σχέσιν μέ τήν ἀναρχική σκέψιν, δρᾶσιν καί προοπτικήν.Εἶναι χρήσιμη ἡ γλῶσσα γιά τήν ἀπελευθερωτική διεργασία; Ἄν ναί, τότε ποία εἶναι ἡ ἀναγκαία συνθήκη, πού διευκολύνει τήν ἀνάδειξιν τῆς ἀπελευθερούσης διαστάσεώς της; Αὐτά εἶναι ὡρισμένα ἀπό τά ἐρωτήματα τά ὁποῖα χρειάζεται νά ἀπαντῶνται, ὥστε νά γίνονται σαφεῖς οἱ ὁρίζοντες καί τά πεδία πού ὁδηγοῦν πρός τήν ἀναρχία.Ἔχομεν, ἤδη, ἀναφερθεῖ εἰς τά ἰδιαίτερα δεδομένα τά ὁποῖα συνέβαλον εἰς τήν δημιουργίαν ἑκάστης τῶν γλωσσῶν. Μέσα ἀπό αὐτά ἀναδεικνύεται τό γεγονός ὅτι ἡ γλῶσσα εἶναι δημιούργημα καί ὡς ἐκ τούτου ἀντιδιαστέλλεται ὡς προς τό κατασκεύασμα.Ἐν προκειμένῳ, στό κατασκεύασμα εἶναι γνωστοί καί περιορισμένοι, τόσον ὡς πρός τάς δυνατότητάς τους ὅσον καί ὡς πρός τόν ἀριθμόν τους, αὐτοί οἱ ὁποῖοι θά φέρουν εἰς πέρας ἕνα συγκεκριμένο ἔργο. Ἐν προκειμένῳ, ἡ κατασκευή ἑνός πύργου θά ἀπαιτήση τήν ὕπαρξιν ἑνός συγκεκριμένου χώρου, ὁ ὁποῖος θά ἀνήκη σέ κάποιον ἤ κάποιους. Θά ἀκολουθήση ὁ σχεδιαστής, οἱ οἰκοδόμοι καί οἱ μηχανικοί, οἱ διάφοροι ἐργάται, οἱ τεχνικοί, οἱ διακοσμηταί καί οἱ συντηρηταί. Ἐνδεχομένως νά χρειασθοῦν καί ὡρισμένα ἀκόμη ἄτομα διά συγκεκριμένας ἐπί πλέον ἐργασίας καί τό ἔργον θά περατωθῆ ἐντός ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος.Στό δημιούργημα, ἀντιθέτως, οἱ συντελεσταί εἶναι πάρα πολλοί μή σχετιζόμενοι ἀποκλειστικῶς μέ συγκεκριμένα εἴδη ἤ κατηγορίας, τόσον τοπικῶς ὅσον καί χρονικῶς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/22/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b3%ce%bb%cf%89%cf%83%cf%83%ce%b7%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1/

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ: ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΗΝ ΜΑΖΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ

ΟΥ ΠΑΝΤΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ (1)

Ὁ Πλάτων («Κρίτων» 48β) διατυπώνει τὴν θέσιν ὅτι σκοπὸς πρέπει νὰ εἶναι ὄχι τὸ ζῆν, ἀλλὰ τὸ εὖ ζῆν. Καὶ ἐξηγεῖ: εὖ ζῆν σημαίνει τὸ ζῆν καλῶς καὶ δικαίως.

Ὁ Ἕλλην γεννιέται ἤ γίνεται;

Ὁ Θαλῆς εὐχαριστοῦσε τοὺς θεοὺς, ἐπειδὴ «γεννήθηκε ἄνθρωπος καὶ ὄχι ζῶον, ἄνδρας καὶ ὄχι γυναίκα, Ἕλλην καὶ ὄχι βάρβαρος» (Ἕρμιππος «Βίοι» 32). Ὁ ἄνθρωπος, τὸ ζῶον, ὁ ἄνδρας, ἡ γυναίκα γεννιοῦνται -δὲν γίνονται. Εἶναι ἰδιότητες φυσικές, ὄχι ἐπίκτητες. Ἄρα, τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὶς ἰδιότητες «Ἕλλην»-«βάρβαρος». Ὁ ἄνθρωπος γεννιέται ἤ Ἕλλην ἤ βάρβαρος = μὴ Ἕλλην. Συνεπῶς, τὸ «Ἑλληνικῶς Ζῆν» εἶναι δυνατότης ποὺ προσφέρεται ἀπὸ τοὺς θεοὺς μόνον στὴν περίπτωση τοῦ πρώτου. Ὁ Ἕλλην εἶναι ἱκανὸς ἐκ φύσεως, ἄν τὸ θελήση καὶ τὸ προσπαθήση, νὰ ζήσει «ἑλληνικῶς». Ὁ μὴ-Ἕλλην προορίζεται ἀπὸ τὴν φύσιν του γιὰ ἄλλον τρόπο ζωῆς.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/21/%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%83-%cf%84%ce%bf-%ce%b6%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%89%cf%83-1/

… ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΓΩ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΩΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ!

Μὲ συγκίνηση βαθιὰ καὶ ἔντονα συναισθήματα, θέλω νὰ πῶ σὲ ὅλους ἐσᾶς ποὺ στέλνετε τὰ μηνύματά σας πρὸς τὸ πρόσωπό μου, ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ. Ἕνα εὐχαριστῶ ποὺ μπορεῖ καὶ κλείνει μέσα του ὅλα ὅσα νιώθω γιὰ τὸν τόπο μου τὴν Κρήτη, γιὰ τὴν Πατρίδα μου τὴν Ἑλλάδα, γιὰ τοὺς συνανθρώπους μου καὶ γιὰ τοὺς συντρόφους μου στὶς Εἰδικὲς Δυνάμεις καὶ τοὺς τιμημένους Ἀλεξιπτωτιστές. Θέλω νὰ σᾶς ἐνημερώσω, ὅτι ἡ ἐκπαίδευσή μου ἔχει ὁλοκληρωθεῖ καὶ μοῦ ἔχει ἀπονεμηθεῖ τόσο τὸ πτυχίο ὅσο καὶ ἡ ἀκριβή μας Πουλάδα, τὸ σῆμα τῶν Ἀλεξιπτωτιστῶν. Σέβομαι καὶ τιμῶ τὶς ἔνοπλες Δυνάμεις, σέβομαι καὶ τιμῶ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἐκπαιδευτές μου, σέβομαι καὶ τιμῶ ὅλα ὅσα προσφέρουν στὴν πατρίδα τὴν κοινωνία καὶ τὴν κάθε οἰκογένεια ξεχωριστά, ἡ ὕπαρξη καὶ τὸ ἔργο τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων σὲ ὅλα τὰ σώματα καὶ τὰ ὄπλα.

Ὁ σεβασμὸς αὐτὸς ὅμως, εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἀξιῶν τῆς οἰκογένειάς μου, ὅλων ὅσων διδάχτηκα ἀπὸ τοὺς παπποῦδες μου καὶ τοὺς δασκάλους μου στὴ γῆ μου τὰ Σφακιά. Ποτὲ δὲ σκέφτηκα τίποτε ἄλλο πέρα ἀπὸ τὸ ὄμορφο, τὸ δίκαιο καὶ τὸ συνετό. Διότι εἶναι ὄμορφο νὰ βρίσκεσαι στὸ ἀέρα, στὸν οὐρανὸ τῆς χώρας μας, εἶναι δίκαιο νὰ ἀναγνωρίζονται οἱ προσπάθειές σου καὶ ἡ περπατησιὰ σου ὅπως πρέπει εἶναι, νὰ βρίσκεσαι μὲ σύνεση στὴν πρώτη γραμμή, νὰ ἀνήκεις στοὺς ἐπίλεκτους καὶ νὰ ὑπακοῦς στοὺς ἀνωτέρους σου γιὰ ὅλα ὅσα μποροῦν νὰ σὲ μάθουν νὰ σὲ ἐκπαιδεύσουν, νὰ σοῦ ἐμφυσήσουν ὥστε νὰ πράξεις ὅλα ἐκεῖνα πού κάνουν αὐτὴ τὴ χώρα περήφανη καὶ ἀσφαλῆ. Αἰσθάνομαι βαθιὰ μέσα στὸ μυαλὸ καὶ τὴν καρδιά μου, ὅτι δὲν ατίμωσα τίποτε, δὲν ντρόπιασα κανέναν, δὲν ἀπειλήθηκε οὐδείς, δὲν στεναχώρεσα ἔστω καὶ ἕναν Ἕλληνα ἔνστολο ἤ μή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/16/%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b3%cf%89-%ce%b5%ce%bd-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%89%cf%83-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%86%ce%b9%ce%bb/

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)

«Γνωρίζω ὅτι θὰ μὲ κρεμάσετε. Ὅ,τι ἔκαμα τὸ ἔκαμα ὡς Ἕλλην Κύπριος ὅστις ζητεῖ τὴν Ἐλευθερίαν του. Τίποτα ἄλλο»

«Θ’ ἀκολουθήσω μὲ θάρρος τὴ μοίρα μου. Ἴσως αὐτὸ νὰ ‘ναι τὸ τελευταῖο μου γράμμα. Μὰ πάλι δὲν πειράζει. Δὲν λυπᾶμαι γιὰ τίποτα. Ἄς χάσω τὸ κάθε τί. Μία φορὰ κανεὶς πεθαίνει. Θὰ βαδίσω χαρούμενος στὴν τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τὶ αὔριο; Ὅλοι πεθαίνουν μία μέρα. Εἶναι καλὸ πράγμα νὰ πεθαίνει κανεὶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὥρα 7:30. Ἡ πιὸ ὄμορφη μέρα τῆς ζωῆς μου. Ἡ πιὸ ὄμορφη ὥρα. Μὴ ρωτᾶτε γιατὶ»

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΡΙΓΟΥΜΕ Ή ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!

 

ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ

ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ!

 

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

ΚΑΤΕΡΙΝΗ 10/3/2019

 

Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ!

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/10/%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%83-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b4%cf%85-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%83/

Η ΕΥΓΟΝΙΚΗ ΩΣ ΑΓΓΛΟΣΑΞΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ

nsdap.jpg

Ἀρχαία Σπάρτη καί Εὐγονική

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Προμηθέως!

Ὁ σύγχρονος κεκαλυμμένος θρίαμβος τῆς Εὐγονικῆς

 

Α) ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΓΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ

Στὴν Ἀρχαιότητα ἡ λέξη εὐγονία καὶ εὔγονος ἀνεφέρετο σὲ μία φυσικὴ κατάσταση -τὴν δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ γεννᾶ μὲ καλὰ ἀποτελέσματα. Ἡ λέξη εὐγονικὴ ἦταν ἄγνωστη. Οἱ προγονοί μας δὲν ἐσκέφθησαν ποτὲ νὰ χρησιμοποιήσουν τεχνητὰ μέσα, δηλαδὴ τεχνολογία, γιὰ νὰ ἐπηρεάσουν τὴν γέννηση τῶν παιδιῶν. Ἡ ἐπιστήμη τους ἦταν βασισμένη στὸν σεβασμὸ τῆς φύσεως, διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι μέρος τῆς φύσεως καί δὲν νοεῖται νὰ διαταράξη τήν ἁρμονία καὶ τὴν φυσικὴ ἰσορροπία τοῦ οἰκοσυσυστήματος, δηλαδὴ τὸ σύνολο τῶν ζωντανῶν ὀργανισμῶν (βιοκοινότητα) μέσα στὸ σύνολο τοῦ περιβάλλοντος (βιοτόπου).

1. Τὸ πρῶτο μικρόβιο πού εἰσεχώρησε πολὺ ἀργότερα, μὲ τὴν ἄνοδο τῆς Δύσεως, στὸ φαινόμενο τῆς εὐγονίας, ἦταν ἡ ἠθικολογία πού ἀντεκατέστησε τὸ ἦθος, ἰδίως δὲ εἰς τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Καὶ ἔτσι, μὲ τὴν ἄνοδο τῆς δυτικῆς τεχνολογίας -διὰ τῆς ὁποίας ὄχι μόνον ἀπεμακρύνθη ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν φύση ἀλλά καὶ τὴν ἐβίασε ὡς βάρβαρος- ἐνεφανίσθη ἡ εὐγονικὴ «ἐπιστήμη», δηλαδὴ μία τεχνολογία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἐξ ἴσου τεχνικὴ «δυσγονική». Τὸ ἦθος, συνδεδεμένο μὲ τὴν ἀρετή, προέρχεται ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο πού συνδέεται μὲ τὴν παράδοση τοῦ γένους καὶ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ἐνῷ ἡ ἠθικὴ (ὡς ἠθικολογία) ἐπιβάλλεται ἀπ’ ἔξω στὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ τὴν κοινωνία καὶ ἀπὸ τὴν θρησκεία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:
https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/09/%ce%b7-%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%cf%89%cf%83-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%83%ce%b1%ce%be%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86/

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ!

 

«Τώρα νὰ καοῦν γιὰ νὰ βάλουν μυαλὸ ρὲ φίλε… Ναί, μπορεῖ νὰ ἔχουμε 50 νεκροὺς γιὰ πλάκα γιὰ τὸν κάθε β@@@@ τώρα… Τὰ ὄρνια νὰ μείνουν ἐκεῖ»

 

Ἀπὸ τὸν διάλογο ἀξιωματικοῦ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος μὲ τὸν ἀξιωματικὸ ὑπηρεσίας τοῦ 199 τὴν ὥρα τῆς φωτιᾶς στὸ Μάτι (δημοσιευμένο στοιχεῖο ἀπὸ τὸν εἰσαγγελικὸ φάκελο)

ΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΕΙ ΕΚΕΙΝΟ!

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ «ΤΡΙΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» ΚΟΙΤΑΕΙ ΠΑΝΩ ΣΟΥ!

«πολλὲς ἀπὸ τὶς προληπτικὲς προσαγωγὲς ποὺ ἔχουν γίνει σὲ διάφορα γεγονότα τοὺς τελευταῖους μῆνες, κυρίως στὴ Βόρεια Ἑλλάδα, οἱ προσαγωγὲς ἔχουν ὀνοματεπώνυμα καὶ οἱ ἴδιοι ξέρουν γιατί. Καὶ ξέρουν τὶ ἑτοιμαζόταν νὰ κάνουν. Αὐτὸ εἶναι μέρος τῆς δουλειᾶς» 6/3/2019

Ὄλγα Γεροβασίλη, Ὑπουργὸς Προστασίας τοῦ Πολίτη γιὰ τὶς προληπτικὲς προσαγωγὲς στὰ Γιαννιτσᾶ

 

 

ΚΑΗΜΕΝΕ ΜΟΥ, ΑΝ ΑΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΙΣΤΑΣΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ, ΤΗΝ ΑΝΟΙΚΤΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΚΟΣΜΟ ΖΕΙΣ

 

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΑΓΑΓΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

 

ΘΕΛΕΙ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΣΕ ΕΞΟΝΤΩΣΕΙ

ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

 

ΣΠΑΣΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

ΣΚΕΨΟΥ, ΜΕΛΕΤΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ, ΔΡΑΣΕ

ΕΣΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ

 

ΘΕΩΡΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟ Ἡ ΣΚΛΑΒΟ

ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ

Ἠ ΑΥΤΟΙ Ἠ ΕΜΕΙΣ!

ΤΟ ΒΟΘΡΟΚΑΝΑΛΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Οἱ δημοσιογραφικοὶ γκαιμπελίσκοι, τὰ κρατικοδίαιτα τρωκτικὰ καὶ τὰ συνδικαλιστικὰ παράσιτα τῆς «Ε»ΡΤ ξερνοῦν δηλητηριώδη κρατικὴ προπαγάνδα καὶ ἀνθελληνικὸ μῖσος μὲ τὰ λεφτὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Ἐκμεταλλεύθηκαν μὲ τὸν χυδαιότερο τρόπο τὴν ἀνιδιοτελῆ ἀλληλεγγύη δεκάδων χιλιάδων ἁπλῶν ἀνθρώπων ποὺ τοὺς συμπαραστάθηκαν ὅταν ἔχαναν τὴν δουλειά τους.

Εἶναι ἄθλιοι στυλοβάτες τοῦ Κατεστημένου, ποὺ ρημάζει τὴν χώρα καὶ ἐξοντώνει τὸν ἑλληνισμό.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΥΨΩΘΗ! – ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ!

stayros-mytilhnh

Συνολικῶς 33 ἄτομα προσήγαγε ἡ «Ε»ΛΑΣ τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς στὴν πολύπαθη, ἀπὸ τὴν ὀργανωμένη λαθρομεταναστευτικὴ εἰσβολή, Λέσβο. Ὁμάδα ντόπιων χριστιανῶν πατριωτῶν τοποθέτησε μεγάλο μεταλλικὸ σταυρὸ στὴν ἀκτὴ Ἀπελῆ, στὸ σημεῖο στὸ ὁποῖο βέβηλα μισελληνικά καθάρματα εἶχαν καταστρέψει τὸν παλιό, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ περασμένου ἕτους.

Οἱ Ἕλληνες πατριῶτες τοποθέτησαν ἕναν μεγάλο μεταλλικὸ σταυρό, χρησιμοποιώντας γερανό, καὶ τοποθέτησαν μία τσιμεντένια βάση, στὴν ὁποία ζωγράφισαν τὴν ἑλληνικὴ σημαία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΕΓΧΩΡΙΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΡΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΝ ΣΑΣ ΦΤΑΙΝ’ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΒΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΣ ΜΑΛΑΚΙΖΟΥΝ ΠΝΙΧΤΕ ΤΟΥΣ!

Ἴων Δραγούμης , «Ὅσοι ζωντανοὶ»

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/02/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%b3%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%ba%ce%b1/

ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ: ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΑ

Στὴν Ἑλλάδα πραγματοποιοῦνται δεκάδες χιλιάδες νόμιμες ἀμβλώσεις κάθε χρόνο, ἀναδεικνύοντας τὴν χώρα μας σὲ «πρωταθλήτρια» τῆς Εὐρώπης. Ὑπολογίζεται ὅτι ὁ ἐτήσιος ἀριθμὸς τῶν ἀμβλώσεων ἀγγίζει τὶς 150.000 ἐτησίως καὶ σχεδόν 30.000 κορίτσια κάτω τῶν 16 ἐτῶν ὑποβάλλονται σὲ ἄμβλωση κάθε χρόνο.

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι μία χώρα ποὺ βρίσκεται σὲ ραγδαῖα δημογραφικὴ παρακμή, καθὼς οἱ θάνατοι ὑπερβαίνουν πλέον κατὰ πολὺ τὶς γεννήσεις. Τὸ 2017, σύμφωνα μὲ τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, καταχωρήθηκαν 113.247 θάνατοι καὶ 81.850 γεννήσεις. Σὲ αὐτοὺς τοὺς θανάτους δὲν καταχωροῦνται, ἀσφαλῶς, τὰ 150.000 νεκρὰ ἔμβρυα, μιᾶς καὶ ἡ σύγχρονη φιλελεύθερη καὶ «προοδευτικὴ» ἰδεολογία τῶν «ἀτομικῶν δικαιωμάτων» δὲν τὰ θεωρεῖ ἀνθρώπους, ἀλλὰ μέρος ἤ περιεχόμενο τοῦ σώματος τῆς γυναῖκας-ἄτομο (κάτι σὰν τὰ κύτταρα ἤ τὰ κόπρανα)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/02/%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83-%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%b3%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%b1/

Η ΛΕΥΚΗ ΦΥΛΗ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Τὸ πρόβλημα

 

Στὴν Β’ διδαχὴ τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ (1714-1779) διαβάζουμε : «Ἀπέθανον ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Εὔα, ἐπῆγαν εἰς τὴν Κόλασιν καὶ ἐκαίγοντο καὶ ἐφλογίζοντο 5.500 χρόνους ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὁποὺ ἀπέθαιναν. Ἐπήγαιναν εἰς τὴν Κόλασιν, ἐπειδὴ ὁ Παράδεισος ἦτον κλεισμένος… Ὁ Διάβολος ἔβγαλε ὅλες τους τὲς κακίες καὶ ἔβαλε σκοπὸν νὰ χαλάση τὸν κόσμον… Ἔβανε ὁ Διάβολος μῖσος εἰς τὴν καρδίαν τῶν ἀνδρῶν νὰ μισοῦνε τὰς γυναῖκας καὶ οἱ γυναῖκες τοὺς ἄνδρας διὰ νὰ μὴν ὑπαντρεύωνται καὶ κάνουν παιδιὰ καὶ αὐξήση ὁ κόσμος. Καὶ ἔτσι δὲν ἐφρόντιζαν οἱ ἄνθρωποι νὰ ἔχουν παιδιὰ καὶ τὸ μεγαλύτερον, ἔρριχνεν ὁ Διάβολος τοὺς ἀνθρώπους εἰς ἀρσενοκοιτίες, κτηνοβασίες καὶ ἄλλα αἰσχρά [ὅπως οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες] ὁποῖα δέν ἔκανε μήτε σκύλος, μήτε γάϊδαρος. Θέλοντας ὁ πανάγαθος Θεὸς νὰ κόψη τοῦτο τὸ κακόν, ἐπαράγγειλε πὼς ὅποιος δέν κάμνει παιδιὰ εἶναι κατηραμένος».

Ὅταν ἡ Ῥώμη κατέκτησε τὶς πόλεις τῆς Ἑλλάδος, στὸν δεύτερο αἰῶνα π.Χ., διεπίστωσε πὼς οἱ Ἕλληνες εἶχαν μετατραπῆ σὲ Γραικύλους καὶ ἐμαστίζοντο ἀπὸ τὴν ὑπογεννητικότητα, ἀσχολούμενοι μὲ ἀρσενοκοιτίες καὶ κτηνοβασίες ποὺ ἀπεικονίζοντο στὰ ἀγγεῖα τους καὶ διηρημένοι ἀπὸ τὴν πάλη τῶν φύλων. Ἦλθεν ὁ Χριστὸς στοὺς Ῥωμαίους, ἐπανέφερε τὴν ἀγάπη καὶ τὸν ἀλληλοσεβασμὸ γυναικὸς καὶ ἀνδρός, μετετράπη ἡ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία σὲ χριστιανικὴ καὶ ἐπλήθυνε καὶ πάλιν ἡ Ἑλλάς. Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς ἐσώθη ἀπὸ τὸ ναυάγιο χάριν τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ ἐστήριξε τὸ ἀναγεννημένο ῥωμαϊκὸ κράτος στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ ὁποῖο παρὰ τὶς μεγάλες καὶ συνεχεῖς ἐπιδρομὲς τῶν Βαρβάρων, ἠδυνήθη νὰ ἀφομοιώση τοὺς γερμανικοὺς, σλαυϊκοὺς καὶ τουρκικοὺς βαρβαρικοὺς πληθυσμούς, μὲ ἐξαίρεση τὸν δυτικὸ του βραχίωνα ποὺ ἐσάπισε ὑπὸ τὸ βάρος τῶν ἐπιδρομῶν καὶ ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσα γάγγραινα ἠγέρθη ἡ Δύση μὲ παραμορφωμένο τὸν ἑλληνοχριστιανικὸ πολιτισμό. Ἔτσι, τὸ ἔκτρωμα τῆς Δύσεως ἐξηπλώθη διὰ τοῦ ἀποικισμοῦ καὶ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, κατέστρεψε τὴν βυζαντινωθωμανικὴ αὐτοκρατορία καὶ ὁλόκληρον τὸν πλανήτη, ἐπανέφερε τὶς ἁμαρτίες τοῦ ἀρχαίου κόσμου, δηλαδὴ τὴν πάλη τῶν φύλων, μέσῳ τοῦ φεμινισμοῦ, τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ τὴν κτηνοβασία, ἐδημιούργησε καὶ πάλι τὸ κενὸ τῆς ὑπογεννητικότητος καὶ ὡς μπούμερανγκ ὑπέστη τὴν ἐκδίκηση τῶν ἀποικισμένων μὲ νέες μαζικὲς ἐπιδρομὲς ἀπὸ ἀνατολὰς καὶ νότου μεταναστῶν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/02/%ce%b7-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%b7-%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b6%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%80%ce%bf-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd/

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

 

Ἡ ταινία ΤΑΜΑΜΑ ἤ «Περιμένοντας τὰ Σύννεφα» (ὁ πρωτότυπος τίτλος στὰ τουρκικὰ εἶναι Bulutlari beklerken, στὰ ἀγγλικὰ Waiting for the Clouds) παραγωγῆς τοῦ 2004 εἶναι σκηνοθετημένη ἀπὸ τὴν Γιεσὶμ Οὐστάογλου μὲ θέμα τὴν πολιτικὴ καταπίεση τοῦ πρόσφατου παρελθόντος στὴν Τουρκία καὶ τὶς συνέπειες τοῦ διωγμοῦ τῶν Ἑλλήνων Ποντίων. Ἡ ταινία βασίζεται στὸ μυθιστόρημα «ΤΑΜΑΜΑ» τοῦ Γ. Ανδρεάδη καὶ παρουσιάζει τὴν «Ὀδύσσεια» τῆς Ἑλένης πού ἔγινε Αισέ.. ἀλλὰ παρέμεινε Πόντια.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/02/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%83/

ΑΠ’ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ!

ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,

ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗ!

ΣΚΥΛΙΑ ΦΥΛΑΤΕ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΑΣ! (Τὴν συγγνώμη μας στὰ σκυλιά)

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ:

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟ ΓΙΑ ΠΟΛΥ-ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!

ΓΙΑΤΙ  ΣΚΟΠΟΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΕΙ ΠΑΙΔΕΣ ΕΣΤΕ!

 

Ὦ Σόλων Σόλων σεῖς οἱ Ἕλληνες εἶσθε πάντοτε παιδία, γέρων δὲ Ἕλλην δὲν ὑπάρχει. Εἶσθε κατὰ τὴν ψυχὴν πάντες νέοι διότι δὲν ἔχετε εἰς τὴν ψυχήν σας ἕνεκα ἀρχαίας παραδόσεως καμμίαν ἐρριζωμένην παλαιὰν ἀντίληψιν οὐδὲ καμμίαν πεπαλαιωμένην γνῶσιν.

Ὁ δὲ ἰδικός σας πολιτισμὸς καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα αἱ πόλεις χρειάζονται εἶναι νεώτατος καὶ πάλιν ὅταν περιοδικῶς ἔρχεται ὡσὰν ἀσθένεια προερχομένη ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ρεῦμα, τὸ ὁποῖον σαρώνει τὰ πάντα ἀφίνει ἀπὸ σᾶς νὰ ἐπιζήσουν οἱ ἀγράμματοι καὶ οἱ ἄμουσοι ὥστε πάλιν ἐξ ἀρχῆς γίνεσθε σὰν νέοι μηδὲν γνωρίζοντες οὔτε ἀπὸ τὰ ἰδικά μας πράγματα οὔτε ἀπὸ τὰ ἰδικά σας ὑπῆρχον εἰς τοὺς παλαιοὺς χρόνους.

 

Ἀπόκρισις τοῦ Αἰγυπτίου ἰερέως τῆς Σαΐδος στὸν Σόλωνα

 

Πλάτων, «Τίμαιος»

 

ΤΑ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΤΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣΥΝΗΣ, ΤΟ ΡΩΜΑΙΪΚΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΝΕΟΓΡΑΙΚΩΝ

Τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου τῆς Φραγκοσύνης

Οὐδαμοῦ ἴσως φαίνεται σαφέστερον ἡ ριζικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῶν πολιτισμῶν τῆς Φραγκοσύνης καὶ τῆς Ρωμαιοσύνης ὅσον εἰς τὸ θέμα τοῦτο.

Οἱ Φράγκοι σαφῶς διέκριναν μεταξὺ τῶν φυσικῶν δικαιωμάτων ἑκάστης τάξεως. Αὐτὰ ἦσαν διὰ τοὺς Φράγκους ἐκ γενετῆς φυσικὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα συμπεριελάμβανον καθήκοντα καὶ ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ ἀνωτέρου κλήρου, τοῦ κατωτέρου κλήρου, τῶν εὐγενῶν καὶ τῶν δουλοπάροικων. Ταῦτα μάλιστα ὑπεστήριζον καὶ οἱ «εὐγενεῖς» θεολόγοι τῆς Φραγκοσύνης. Ἐξ ἀπόψεως ταξικῆς ἡ κοινωνία τῶν Φράγκων εἶχε λεπτομερῆ ὀργάνωσιν, κατ’ οὐσίαν στρατιωτικήν. Φαίνεται ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς συνεχοῦς καθυποτάξεως καὶ πειθαρχίας τῆς τεραστίας κατωτέρας τάξεως, ὡς καὶ αἱ δεισιδαιμονίαι τῆς εἰδωλολατρικῆς προελεύσεως τῶν Φράγκων, μαζὶ μὲ τὴν ἀπόλυτον πεποίθησιν αὐτῶν περὶ τῆς φυσικῆς ἀνωτερότητος τῶν «εὐγενῶν» Φράγκων καὶ τῆς κατωτερότητος τῶν ἄλλων, συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐκ μέρους των ἀποδοχὴν τῆς διδασκαλίας τοῦ Αὐγουστίνου περὶ ἀπολύτου προορισμοῦ, μὲ τὸν τονισμόν, εἰς τὴν θεολογίαν αὐτοῦ, τῆς ἰδέας ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ μόνον τοὺς προωρισμένους διὰ τὴν σωτηρίαν. Τοῦτο συμφωνεῖ μὲ τὴν βασικὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ τοὺς «εὐγενεῖς» καὶ διὰ τοῦτο ἐγεννήθησαν «εὐγενεῖς», ἐνῶ οἱ κατὰ φύσιν δουλοπάροικοι δεν τυγχάνουν τῆς ἰδίας ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ εὐμενείας. Ἄλλως θὰ ἦσαν καὶ αὐτοὶ κατὰ φύσιν εὐγενεῖς!

Οὕτως οἱ Φράγκοι υἱοθέτησαν μίαν στατικὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καὶ ἐδέχθησαν τὴν αὐγουστίνειον διδασκαλίαν ὅτι ὁ προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ εὐδαιμονία μέσῳ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ ἀνθρώπου διὰ τῆς ὁράσεως τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν ἄλλην ζωήν. Ἑπομένως ἡ ἐπιθυμία διὰ τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι φυσικὸν ἐκ Θεοῦ δικαίωμα διὰ τοὺς προορισμένους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ: ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ

d22a9-dscf3019-e1394284458280ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ,
ΠΩΣ ΝΑ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Πολλοὶ λόγοι, ἀγαπητά μου παιδιά, μὲ κάνουν νὰ σᾶς δώσω αὐτὲς τὶς συμβουλές. Πιστεύω ὅτι εἶναι οἱ καλύτερες καὶ θὰ σᾶς ὠφελήσουν, ἂν τὶς κάνετε κτῆμα σας. Ἔχω προχωρημένη ἡλικία. Ἀσκήθηκα στὴ ζωὴ μὲ πολλοὺς τρόπους. Γνώρισα ἐπὶ πολλὰ χρόνια τὶς βιοτικὲς μεταβολές, ποὺ συμπληρώνουν τὴν ἀνθρώπινη μόρφωση. Ἔτσι, ἔχω κάμποση πείρα στὰ ἀνθρώπινα πράγματα. Μπορῶ, λοιπόν, σ᾿ αὐτοὺς ποὺ πρωτομπαίνουν στὸ στάδιο τῆς ζωῆς, νὰ δείξω τὸν ἀσφαλέστερο δρόμο. Ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς συγγένειας, ἔρχομαι εὐθὺς μετὰ τοὺς γονεῖς σας. Γι᾿ αὐτό, σᾶς ἀγαπῶ ὅμοια μ᾿ ἐκείνους. Καὶ σεῖς μὲ βλέπετε σὰν πατέρα σας, ἔτσι θαρρῶ. Ἄν, λοιπόν, δεχθῆτε μὲ προθυμία τὰ λόγια μου, θὰ ἀνήκετε στὴ δεύτερη κατηγορία ἐκείνων ποὺ ἐπαινεῖ ὁ ἀρχαῖος ποιητὴς Ἡσίοδος, γράφοντας ὅτι εἶναι ἄριστος ἄνθρωπος ὅποιος μονάχος του ξεχωρίζει τὸ σωστὸ κι εἶναι καλὸς ἄνθρωπος ὅποιος συμμορφώνεται μὲ τὶς σωστὲς ὑποδείξεις. Ἐνῷ ὅποιον δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ τὸ κάνει αὐτό, τὸν χαρακτηρίζει σὰν ἄνθρωπο ἄχρηστο. Καὶ μὴν ἀπορήσετε ποὺ ἔρχομαι νὰ προσθέσω κάτι δικό μου σὲ ὅσα διαβάζετε ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους στὰ σχολεῖα σας καὶ μάλιστα νὰ σᾶς πῶ ὅτι αὐτὸ τὸ δικό μου εἶναι ὠφελιμότερο ἀπὸ ὅσα ἐκεῖνοι σᾶς διδάσκουν. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς συμβουλῆς μου: δὲν πρέπει νὰ παραδώσετε στοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς τὸ τιμόνι τοῦ νοῦ σας, γιὰ νὰ σᾶς πᾶνε ὅπου αὐτοὶ θέλουν. Δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀκολουθεῖτε σὲ ὅλα. Πρέπει νὰ πάρετε ἀπ᾿ αὐτοὺς ὅ,τι εἶναι χρήσιμο καὶ νὰ μὴ δώσετε προσοχὴ στὰ ὑπόλοιπα. Ἔρχομαι, λοιπόν, ἀμέσως νὰ σᾶς ὑποδείξω ποιὰ εἶναι τὰ ἄχρηστα μέσα στὰ συγγράμματά τους καὶ πῶς νὰ ξεχωρίζετε τὰ πρῶτα ἀπὸ τὰ δεύτερα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΟΝΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΝΤΑΛΑΡΕΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ»

Πὼς; Εἶσαι ἀντίθετος μὲ τὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν; Σοβαρολογεῖς τώρα; Δὲν χειροκροτεῖς, δὲν ζητωκραυγάζεις γιὰ αὐτὴ τὴν κολοσσιαία νίκη τοῦ διεθνισμοῦ, τοῦ ΝΑΤΟ, τῆς ΕΕ καὶ τῶν λοιπῶν ὑπερκρατικῶν ὁμοούσιων παραφυάδων τούς; Ε, εἶσαι «φασίστας»! Εἶσαι «φασισταριὸ τοῦ κέρατα, ταγματασφαλίτης, γκεσταπίτης, στέλεχος τῶν Ες-Ες» κι ὀλίγα σοῦ λέγω! Σε παρακαλῶ, μὴν προσπαθεῖς νὰ δικαιολογηθεὶς, δὲν θέλω νὰ ἀκούσω κουβέντα. Ὅποιος δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν κυβέρνηση, δὲν συμφωνεῖ καὶ μὲ τὴν «πραγματικότητα». Τόσο ἁπλὸ εἶναι. Ἀσφαλῶς καὶ κάνω πνεύμα…
Διότι, «ἄθλιε ἐσὺ φασίστα», ἡ «πραγματικότητα» κατασκευάζεται, ἄρα καὶ μεταβάλλεται κατὰ τὸ κέφι τῆς ἐξουσίας. Ἄλλως τε ἔχει χύσει ἄπειρο μελάνι καὶ (κυρίως) αἷμα, ὥστε νὰ ἑδραιώσει ἡ κομμουνιστικὴ ἐξουσία ὅλον αὐτὸν τὸν μηχανισμὸ ἐξαπάτησης καὶ χειραγώγησης. Πὼς; Τὶ παλαβομάρες εἶναι αὐτὲς πού λέω; Ὁ κομμουνισμὸς κατέρρευσε ἐδῶ καὶ δεκαετίες; Καλά, συγνώμη, εἶσαι παντελῶς ἀφελὴς; «Ἐλᾶτε νὰ ἑνωθοῦμε» εἶπε ὁ Γεώργιος «Θάμνος» Α΄ τοῦ Γκόρμπι τὸ ’89 στὴ Μάλτα. Κι αὐτὸς βέβαια ἄλλο πού δὲν ἤθελε. «Ἔκλεισαν τὸ μαγαζὶ» (ἐν μία νυκτὶ) οἱ «σύντροφοι» καὶ γαία πυρὶ μειχθήτω˙ ἑκατομμύρια ἐξαθλιωμένοι τοῦ ἑνὸς πολιτικοῦ συστήματος ἔγιναν σὲ ἐλάχιστο χρόνο ὁ «μοχλὸς ἀνάπτυξης» τοῦ ἄλλου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ VS ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ VS ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

Πολιτεία τῶν πολιτῶν καὶ τὸ Κράτος τῶν δούλων

Ἡ ἀρρώστια τοῦ Ἐθνικισμοῦ

 

 

τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

Τακτικοῦ Μέλους τῆς Καναδικῆς Ἀκαδημίας

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας,

Ἐπιτίμου Προέδρου τοῦ «Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη» ΝΠΔΔ

 

 

Α) ΓΕΝΟΣ, ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ

Τὸ ἑλληνικὸ κράτος ἦταν ἀνύπαρκτο σὲ ὅλη τὴν διάρκεια ζωῆς τοῦ ἑλληνικοῦ γένους, ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Τὸ Γένος συνεκροτεῖτο στὰ πλαίσια τῆς πόλεως ἤ τῆς αὐτοκρατορίας.

Ὁ ἱστορικὸς καὶ πρωθυπουργὸς Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919) -ποὺ στὸ πρόσωπό του συνεκέντρωνε τὴν εὐρεῖα αἰωνία ἔννοια τοῦ γένους τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τὴν παροδικὴ ἔννοια τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους -ὄντας πρωθυπουργὸς ἑνὸς κατατμημένου κρατιδίου μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης (1916-1917), ἔγραφε: «Πάντες πταίομεν, ἄν ἡ μεγάλη, ἡ ἀνέκφραστος, ἡ κολοσσιαία ἰδέα τοῦ Γένους ἐξέλειπε, κατὰ μικρόν, ὑποχωρήσασα εἰς τὴν ἧττον βαρυσήμαντον ἰδέαν τοῦ Ἔθνους, καὶ αὕτη εἰς τὴν ταπεινὴν ἀντίληψιν τοῦ Κράτους»…

Τὸ κράτος ὑπῆρξε πάντα μία ἀντιπαθητικὴ ἔννοια γιὰ τὸ ἑλληνικό γένος. Ὁ ἑλληνιστὴς Μάρξ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἑλληνομαθεῖς ἀναρχικοὶ τοῦ ΙΘ΄ αἰῶνος ἀπηχθάνοντο τὸ κράτος ἐπειδὴ ἦτο ὅπλο καταστολῆς καὶ ὅλοι εἶχαν ὡς στόχο τὴν κατάλυσή του. Αὐτὸ διότι στὴν ἑλληνικὴ μυθολογία, κατὰ τὴν Θεογονία τοῦ Ἡσιόδου, Κράτος καὶ Βία ἦσαν ἀδέλφια, ἡ προσωποποίηση τῆς ὠμῆς ἐξουσίας!

Κράτος δικαίου δὲν δύναται ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ! Ὄχι μόνον ὁ Μάρξ ἀλλὰ καὶ ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Σωκράτης κατεδίκασαν τὴν ἔννοια τοῦ κράτους. Ὁ Μάρξ ἐδέχθη τὸ κράτος μόνον ὡς ὅπλο καταπιέσεως καὶ ἐξαφανίσεως τῆς ἀντιπάλου ἀστικῆς τάξεως, μέσω τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου. Ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Σωκράτης, ἐπειδὴ ἦσαν κατὰ τῆς βίας (ἀδελφῆς τοῦ κράτους) -συνεπῶς δὲν ἦσαν πολιτικοὶ ἐπαναστάτες, παρὰ μόνον πνευματικοί- ἠρνήθησαν νὰ πολεμήσουν τὸ κράτος καὶ ὑπήκουσαν στοὺς νόμους του, δίδοντας τὴν ζωή τους ἀντὶ νὰ δραπετεύσουν, ὅπως τοὺς τὸ συνεβούλευαν οἱ μαθητές τους. (Ἄν εἶχαν δραπετεύσει, ἡ θυσία τους θὰ ἔχανε κάθε νόημα). Ἡ θυσία τους ἦταν ὁ ὑπέρτατος τρόπος νὰ καταδικάσουν τὴν βία τοῦ κράτους!

Στὸν Προμηθέα Δεσμώτη, ὁ Αἰσχύλος παρουσιάζει τὰ ἀδέλφια Κράτος καὶ Βία ὡς πιστοὺς ἐκτελεστὲς τοῦ θεοῦ καὶ τυράννου Δία («ὁ Ζεὺς ὁ σκληρόψυχος»). Τὸ Κράτος ποὺ ἔδεσε στὸν βράχο τὸν Προμηθέα ἀπέδειξε ὅτι οὐδεὶς ἐλεύθερος πλὴν Διός.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΥΠΡΑΙΟΥ, Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ, ἐκδόσεις «Ἔξοδος», Ἀθήνα, 2019

Ἔχουμε τὴν ἰδιαίτερη χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο αὐτό, ποὺ μόλις κυκλοφόρησε, ἕνα βιβλίο ἄκρως πρωτότυπο, γραμμένο σὲ ἁπλὴ γλῶσσα καὶ μὲ πάρα πολὺ ἐνδιαφέρον.

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ:
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΥΠΡΑΙΟΥ

(188 σελ.)

ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙΤΕ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ὅρος «ἑλληνοτουρκισμός» περιγράφει φ’ ἑνὸς τὸ πολιτισμικ φαινόμενο τῆς σμώσεως μεταξἑλληνισμοῦ καὶ τουρκισμοῦ ἀπὸ τὸν 11ο αἰῶνα καὶ ἔπειτα, καὶ ἀφ’ τέρου τὴν ἰδεολογία ποὺ προσβλέπει στσυγκρότηση μις ἑλληνοτουρκικῆς κρατικς ὀντότητας ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ φαινομένου. Τπαρὸν βιβλίο ἐξετάζει τὴν ἱστορικὴ ἐξέλιξη τῆς συγκεκριμένης ἰδεολογίας, κδιπλώνοντας μία μακρὰ κολουθία σημαινόντων ἀνθρώπων ποὺ πεστήριξαν τὴν ἰδέα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς πολιτικῆς ἑνοποίησης: τὸν ὕστερο Βυζαντινὸ φιλόσοφο Γεώργιο Τραπεζούντιο (15ος αἰῶνας)· τὸν Ἕλληνα πολιτικὸ Τυπάλδο-Ἰακωβάτο, τὸν Ὀθωμανὸ ἐπιχειρηματία Σκαλιέρη, τὸν Ὀθωμανὸ Σουλτάνο Μουρὰτ Ε΄, τὸν Ὀθωμανὸ τραπεζίτη Ζαρίφη, τὸν Ὀθωμανὸ πολιτικὸ Καραθεοδωρ Πασ καὶ τοὺς Ἕλληνες διανοουμένους Δραγούμη καὶ Σουλιώτη-Νικολαΐδη (μέσα 19ου αἰῶνα ἕως τὸ 1920)· τὶς δυὸ μεγαλύτερες πολιτικές προσωπικότητες στν σύγχρονη ἱστορία τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Τουρκίας, λευθέριο Βενιζέλο καὶ Κεμλ Ἀτατοὺρκ (1928-1933)· τοὺς ἡγέτες τῶν συγκαιρινῶν στρατιωτικῶν καθεστώτων στὶς δύο χῶρες νάμεσα στὸ 1968 καὶ τὸ 1973· καὶ, τέλος, τὸν πιφανέστερο θεωρητικ τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ στς μέρες μας, καθηγητ Δημήτρη Κιτσίκη. Γενικῶς μελέτη μαρτυρ τὴν διαχρονικότητα τῆς ελληνοτουρκιστικς ἰδεολογίας, παρὰ τὶς περιοδικὲς ρήξεις καὶ τὸν παραδοσιακό ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ λλήνων κα Τούρκων.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Χρστος Κυπραος γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα τ 1985. Κατάγεται ἀπὸ τὴ Σμύρνη, τ Σάμο, τν Ζάκυνθο καὶ τὴν Ἀκαρνανία. πόφοιτος τῆς Νομικῆς Ἀθηνῶν (2009), μ μεταπτυχιακς σπουδς στΔιεθνς Δίκαιο, τὶς Διεθνες Σχέσεις καὶ τὴν Ἱστορία στ Πανεπιστήμιο το Νόττινγχαμ (2010-11), στ İstanbul Bilgi Üniversitesi (2011-13) καὶ στὸ Sciences Po Paris (2013-14). Ἀπὸ τὸ 2014 εἶναιποψήφιος Διδάκτωρ Νομικῆς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Βασιλείας καὶ ἐρευνητὴς στὸ Ἰνστιτοῦτο Συγκριτικο Δημοσίου καὶ Διεθνοῦς Δικαίου Max Planck τῆς Γερμανίας.

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

χουμε τὴν ἰδιαίτερη χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο ποὺ κρατᾶτε στὰ χέρια σας, ἕνα βιβλίο ἄκρως πρωτότυπο, γραμμένο σὲ ἁπλὴ γλῶσσα καὶ μὲ πάρα πολὺ ἐνδιαφέρον.

Ἡ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ἔχει μιὰ ἱστορία 565 ἐτῶν. Τόσο ἡ παλαιότητά της ὅσο καὶ ἡ ἀντοχή της μέσα στὸν χρόνο καταδεικνύουν ὅτι πρόκειται γιὰ μία πολὺ σοβαρὴ ὑπόθεση, ποὺ διαθέτει γερὲς ἱστορικὲς ρίζες καὶ μεγάλο στρατηγικὸ βάθος.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ»

Ὁ Παπαδιαμάντης ὑπῆρξε κορυφαῖος λογοτέχνης πεζογράφος ποὺ ἀνέδειξε ὁ ἑλληνικὸς χῶρος καὶ κόσμος ἀπὸ τὴν ἀρχαῖα ἐποχὴ μέχρι σήμερα. Ἦταν ὅμως καὶ ποιητὴς. Ὄχι διότι ἔγραψε κάποια ποιήματα ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη ποιητικὴ πνοή. Ὅπως γράφω στὴ δίτομη ἱστορία μου τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου (τόμ. Β΄, σ. 531), ἡ ποιητικότητά του ἀποκαλύπτεται στὰ μεγάλα πεζογραφήματά του. «Χάρη σὲ αὐτὰ ἀναδεικνύεται ὡς ὁ μεγαλύτερος ποιητὴς τοῦ πεζοῦ λόγου. Ἔκανε τὸν πεζὸ λόγο ποίηση». Ὡς κορυφαῖος πεζογράφος, λοιπόν, δὲν ἦταν ὁ Παπαδιαμάντης ἕνας μονοδιάστατος συγγραφέας, πρωτίστως θρησκευτικός, ὅπως τὸν παρουσίασε μία κατηγορία θαυμαστῶν καὶ ἄλλη μία κατηγορία ἐπικριτῶν. Ἦταν ἕνας πολυεπίπεδος συγγραφέας, καὶ ὡς ἄνθρωπος μιὰ σύνθετη προσωπικότητα, ἕνας ψυχικὸς συλλαβόγριφος, ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ ἑρμηνευθεῖ, ἄν ἐξετασθεῖ ἀπὸ μία καὶ μόνο ὀπτικὴ γωνία. Κατ’ ἐμὲ ὁ Παπαδιαμάντης, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ σημαίνει πὼς ἀρνοῦμαι τὴ θρησκευτικότητα, τὸν ἐρωτισμό, τὴ φυσιολατρία, τὸν παγανισμὸ καὶ τὴν ψυχολογική του διεισδυτικότητα, εἶναι ἕνας μεγάλος κοινωνικὸς καὶ πολιτικὸς συγγραφέας, ὁ μεγαλύτερος πολιτικὸς συγγραφέας τοῦ καιροῦ του, ὁ βαθύτερος μελετητὴς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς τῶν λαϊκῶν στρωμάτων τῆς δικῆς του ἐποχῆς ἀλλὰ καὶ τῶν μεταγενεστέρων ἐποχῶν μέχρι τῆς σημερινῆς. Ὡς πολιτικὸς συγγραφέας ὁ Παπαδιαμάντης εἶναι καὶ ὀξύτατος σατιριστὴς καὶ γι’ αὐτὸ ἴσως ἐνόχλησε τότε, ὅπως ἐνοχλεῖ καὶ νῦν. Κι ἐπειδὴ οἱ πολιτικοὶ στοχασμοὶ τοῦ Παπαδιαμάντη ἦσαν ἄκρως ἐνοχλητικοί, καθότι ἦταν σωστοί, βρέθηκε καὶ γι’ αὐτὸν ἡ ταμπέλα τοῦ «συντηρητικοῦ» καὶ τοῦ «ἀντιδραστικοῦ». Ἀλλ’ ὅμως κανεὶς «προοδευτικὸς» δὲν μᾶς ἔχει δώσει μὲ τόση περιγραφικὴ γλαφυρότητα τὴν εὐτέλεια τοῦ τότε καὶ νῦν πολιτικοῦ μας βίου στὸ βαθμὸ ποὺ τὸ πέτυχε ὁ Παπαδιαμάντης μὲ τὸ περίφημο ἀφήγημα «Οἱ χαλασοχώρηδες», ποὺ δημοσιεύθηκε σὲ συνέχειες στὴν Ἀκρόπολι τοῦ Γαβριηλίδη τὸν Αὔγουστο τοῦ 1892. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΜΑΔΟΥΡΟ

¡ABAJO CADENAS!

Gloria al bravo pueblo

que el yugo lanzó

la Ley respetando

la virtud y honor

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ Βενεζουέλα ἀποτελοῦσε γιὰ τὴν σύγχρονη Ἀριστερὰ, μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, μία νέα ἐλπίδα γιὰ τὴν ἐπαναφορά της στὸ προσκήνιο ὕστερα ἀπὸ τὴν παταγώδη διάψευση τῶν σοσιαλιστικῶν ὁραμάτων καὶ τὸν θρίαμβο τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ. Μετὰ τὴν νίκη τῶν σοσιαλιστῶν τοῦ Οὖγκο Τσᾶβες πολλοὶ ἔσπευσαν νὰ ἀναγορεύσουν τὴν Βενεζουέλα σὲ χώρα-πρότυπο γιὰ τὸν «σοσιαλισμὸ τοῦ 21ου αἰῶνα», ἀπαλλαγμένο ἀπὸ τὸν ἀπωθητικὸ ὁλοκληρωτικὸ του χαρακτῆρα, ποὺ τὸν εἶχε στιγματίσει ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰῶνα.

Ἡ σημερινὴ δραματικὴ κατάσταση στὴν Βενεζουέλα ἔχει διαψεύσει παντελῶς αὐτὲς τὶς διακηρυγμένες προσδοκίες καὶ ἔχει ἀποκαλύψει, γιὰ μία ἀκόμη φορά, τὸν ἐκ πολιτικῆς φύσεως τυραννικὸ καὶ ὁλοκληρωτικὸ χαρακτήρα τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τὴν πλήρη διάστασή της μὲ τοὺς θεμελιωτὲς τοῦ σοσιαλισμοῦ τὸν 19ο αἰῶνα.

Κατὰ πρώτον καὶ βασικότερο λόγο, ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι μονάχα ἕνα παγκόσμιο σύστημα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ οἰκοδομηθεῖ σὲ μία μόνη χώρα, ὅπως ἀπεναντίας φρονεῖ τὸ σταλινικὸ δόγμα. Ἕνα σύστημα ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ ἐξαλείψει τὶς κοινωνικὲς τάξεις διαμέσου ἑνὸς οἰκονομικοῦ καθεστῶτος ἀπόλυτης καὶ μόνιμης ὑλικῆς ἀφθονίας δὲν μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ οὔτε στὴν πιὸ οἰκονομικῶς προηγμένη χώρα τοῦ κόσμου. Ἡ πολύχρονη ἐμπειρία ἀπέδειξε ἄλλωστε ὅτι ὁ προγενέστερος «ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς» δὲν ἦταν παρὰ ἕνας μῦθος.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΣΚΟΙ

Γιὰ τοὺς ἀριστεροὺς κρατικοδίαιτους γκαιμπελίσκους τῆς «Ε»ΡΤ τὸ σύνθημα «Μακεδονία Γῆ Ἑλληνικὴ» εἶναι «ρατσιστικὸ σύνθημα μίσους καὶ τρομοκρατίας»!

Μετὰ τὸν «δημοσιογράφο» τῆς «Ε»ΡΤ 3, ποὺ τὴν ἑπομένη τῆς κύρωσης ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἀπὸ τοὺς 153 Προδότες βάφτισε τὴν Μακεδονία «Νότια Μακεδονία», τὰ Δελτία Κυβερνητικῆς Προπαγάνδας δημιουργοῦν τὸ κατάλληλο κλῖμα γιὰ τὴν ποινικοποίηση τοῦ ἀγῶνα γιὰ τὴν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας.

Στελέχη τοῦ Σύριζα ἔχουν ἤδη χαρακτηρίσει «ἀλυτρωτικό» τὸ σύνθημα «Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καὶ Ἑλληνικὴ», ἐνῶ ὁ ἀρνητὴς τῆς Γενοκτονίας τῶν Ποντίων, Νῖκος Φίλης, ὁμιλεῖ γιὰ «ἐθνοκάθαρση» τῆς Μακεδονίας… ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες!

Ὁ στόχος τῆς κρατικῆς προπαγάνδας εἶναι ἡ τρομοκράτηση, ἡ ἀστυνομικὴ καταστολὴ καὶ ἡ δικαστικὴ καταδίκη τῶν Ἑλλήνων πατριωτῶν βάσει τοῦ διαβόητου ἄρθρου 6 τῆς Προδοτικῆς Συμφωνίας, τὸ ὁποῖο χαρακτηρίζει κάθε εἴδους δήλωση καὶ ἐκδήλωση ὑποστήριξης τῆς ἑλληνικότητας τῆς Μακεδονίας ὡς πράξη ποὺ ὑποδαυλίζει τὴν ἐχθρότητα, τὸ μίσος καὶ τὸν ἀλυτρωτισμό.

Οἱ κυβερνητικοὶ ὑπαλληλίσκοι τῆς ἀνθελληνικῆς κρατικῆς τηλεόρασης, πλειοδοτώντας σὲ φιλοκυβερνητικὸ ζῆλο, προσέθεσαν τώρα καὶ τὶς κατηγορίες τοῦ… ρατσισμοῦ (!) καὶ τῆς τρομοκρατίας (!) γιὰ ὅποιον ὑποστηρίζει τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονικῆς Γῆς. Αὐτὸ ποὺ θέλουν νὰ ἐπιτύχουν εἶναι νὰ δώσουν κάλυψη σὲ διώξεις πατριωτῶν γιὰ πρόκληση σὲ βία, ὅπως ἔχει ἤδη γίνει, καὶ νὰ ἐντάξουν τὶς πατριωτικὲς φωνὲς στὰ ἀδικήματα τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νόμου.

Ἡ σταλινικὴ ἑθνομηδενιστικὴ συμμορία, ποὺ κυβερνᾶ τὴν χώρα μὲ τὴν στήριξη τῶν Ξένων πατρώνων, ἔχει κηρύξει τὸν πόλεμο στὸν ἑλληνικὸ λαό. Ἀφοῦ ἐκποίησε τὴν δημόσια περιουσία γιὰ 99 χρόνια στοὺς Διεθνεῖς Τοκογλύφους, τώρα ἀνοίγει τὸν δρόμο γιὰ τὸν διαμελισμὸ τῆς Ἑλλάδας.

Αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ ὑφίσταται εἶναι τὸ μῖσος, ἡ ἐχθρότητα, ὁ ρατσισμὸς καὶ ἡ τρομοκρατία τῆς κυβερνώσας (καὶ παρακυβερνώσας) Ἀριστερᾶς ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ποὺ δὲν ἐννοοῦν νὰ γίνουν ραγιάδες. Ἡ μόνη ὑπαρκτὴ ἐθνοκάθαρση εἶναι ἡ ἐθνοκάθαρση τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸ ἀνθελληνικὸ κράτος, διαμέσου τῶν χιλιάδων αὐτοκτονιῶν, τῆς ραγδαῖας δημογραφικῆς παρακμῆς καὶ τῆς συστηματικῆς ἀντικατάστασης πληθυσμοῦ μὲ τὴν ἀθρόα εἰσαγωγὴ λαθρομεταναστῶν καὶ τὶς μαζικὲς «ἑλληνοποιήσεις» ἀλλοδαπῶν δήθεν γιὰ ἀνθρωπιστικοὺς λόγους, καὶ στὴν πραγματικότητα γιὰ τὴν δημιουργία ἑνὸς πολυεθνικοῦ ἀνθρωποπολτοῦ δούλων τοῦ Κεφαλαίου.

Ἀφοῦ οἱ Συριζαῖοι μισοῦν τόσο πολύ τὴν Ἑλλάδα, θὰ πρέπει νὰ φορτωθοῦν σὲ ἕνα πλοῖο μὲ προορισμὸ τὴν ἀγαπημένη τους Βενεζουέλα τοῦ τυράννου Μαδούρο, ποὺ ἔχει καταδικάσει τὸν λαὸ του στὴν πείνα καὶ τὴν ἐξαθλίωση ἐνῶ πλουτίζει ἡ κομματικὴ νομενκλατούρα, γιὰ νὰ μᾶς ἀπαλλάξουν μιὰ γιὰ πάντα ἀπὸ τὴν παρουσία τους.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ, Η «ΜΑΖΑ» ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ὁ καπιταλισμὸς λοιπὸν δὲν ἔχει τέλη, διότι στὶς «φιλοσοφικὲς» ἀρχές του δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ ἐμπορικὴ διαδικασία. Μέσα σὲ αὐτὴ ἀκριβῶς τὴ φύση του κατάφερε, ὅπως ἀναφέραμε πιὸ πρίν, κάτι τὸ ἄκρως πολύτιμο, τὸ ὁποῖον σήμερα ἀποτελεῖ τὸ μεῖζον πρόβλημα τῶν καιρῶν μας: ἀνεκάλυψε τὴν ἀξιοποίηση τῆς ἐννοίας τῆς μάζης. Ὁ Πλάτωνας στὴν Πολιτεία του ἀφήνει τοὺς χάλκινους καὶ τοὺς σιδερένιους ἀνθρώπους ἀτομικῶς νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν βελτίωση τοῦ μετάλλου τους ὡς πρὸς τό… «ἀγαθὸ». Ὁ καπιταλισμὸς καθησύχασε τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι οὐδεμία τέτοια προσπάθεια εἶναι ἀναγκαία, καὶ ἐφεῦρε ἁπλῶς (αὐτὸ ὀνομάζεται «καταμερισμὸς ἐργασίας») χάλκινες δουλειές, σιδερένιες δουλειές, ἀσημένιες δουλειὲς κλπ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαθύτερη φιλοσοφία τοῦ «φιλελευθερισμοῦ» ὅπως θὰ ἰδοῦμε. Πρόκειται ὄντως περὶ μεγαλοφυοῦς ἐφευρέσεως, τὴν ὁποίαν ἀκριβῶς σήμερα εἶναι ἀνάγκη νὰ «ἀνακαλύψουν» ὅλες οἱ κοινωνίες. Αὐτὸ εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν πρόβλημα. Ἡ μικρὴ «ἀνωμαλία» μὲ τὴν καπιταλιστικὴ αὐτὴ ἀνακάλυψη εἶναι μόνο, ὄχι ὅτι ὁ χάλκινος ἄνθρωπος δὲν ἔχει καμμίαν ἐλπίδα νὰ γίνη… σιδερένιος, ἀλλὰ ὅτι ἡ διατήρηση τοῦ «καταμερισμοῦ», ποὺ εἶναι τὸ προέχον, κάνει πολλὲς φορὲς διὰ τῶν «ποσοστῶν» καὶ τοὺς σιδερένιους χάλκινους… Τὸ «βιοτικὸ ἐπίπεδο» εἶναι ἄσχετο μὲ τὶς ἐν λόγῳ κατανομές. Ἴσα-ἴσα σήμερα τὰ ὅρια μεταξὺ… χαλκοῦ καὶ σιδήρου ἔχουν γίνει ἀμετακίνητα, ἀκριβῶς διὰ τῆς ἀνόδου τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐδῶ βρίσκεται καὶ ἡ ἀντίφαση ὡς πρὸς τὴν ἰδεολογία. Ὁ «καταμερισμὸς ἐργασίας» δὲν μορφώνει. Ἔχει ἀντίθετα ἀνάγκη νὰ διατηρῆ τὰ ποσοστὰ τῆς κοινωνικῆς βλακείας ποὺ τὸν συντηροῦν. Ἡ ἔννοια τῆς μάζης δὲν αἴρεται σὲ ἐκείνην τοῦ «συνειδητοῦ πολίτη», ὅπως διακηρύσσει ἡ ἰδεολογία, ἀλλὰ ἁπλῶς σὲ ἐκείνην τοῦ διὰ τῆς ἀστυνομίας συμμορφουμένου ἀτόμου πρὸς ὡρισμένους κανόνες κοινωνικῆς συμπεριφορᾶς. Ὁ καπιταλισμὸς δὲν ἔχει παιδεία (Bildung), δὲν ἐπιτρέπεται να ἔχῃ, ἀλλὰ μόνο ἐκπαίδευση (Erziehugn). Τὸ χειρότερο ποὺ μποροῦσε νὰ ὑπάρξη στὸν κόσμο τὸ ἔφκιασε ὁ καπιταλισμὸς καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κεφάλι τοῦ μικροαστοῦ… Αὐτὴ ὅμως εἶναι καὶ ἡ βάση του! Σιδηροδέσμιος αὐτῆς τῆς βάσης, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβάλλη σὲ γενικὴ συνείδηση τὴν στοιχειώδη ἰδεολογία ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ ἀστοιχείωτη καὶ ἄξεστη φύση τοῦ μικροαστοῦ, αὐτὴ τῆς «δημοκρατίας» καὶ τῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων», ἡ ὁποία ἀναγκαστικὰ ἔτσι ἀποτελεῖ καὶ τὸν ἀναποτελεσματικὸν φορέα τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, μεταβαλλομένη κατ’ ἀνάγκην σὲ ἰδεολογικὸ ἰμπεριαλισμό. Ἐπειδὴ καλοπέραση (ποὺ χωρὶς παιδεία καλύπτεται πλήρως ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ αὐτοκινήτου καὶ τῆς τηλεόρασης) εἶναι γιὰ τὸν μικροαστὸ ταυτόσημη τῆς «δημοκρατίας», ἔτσι ἀκριβῶς (καὶ κατὰ προέκταση) ἡ ἀνάπτυξη τῆς Ταϊβὰν καὶ τῆς Ν. Κορέας ἔγιναν διὰ τῆς «δημοκρατίας» καὶ ὄχι τῶν πιο στυγνῶν δικτατοριῶν….

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΤΩΡΑ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Ἡ προδοτικὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, μετὰ τὴν ὑπερψήφισή της ἀπὸ τὴν Βουλὴ καὶ τὴν ὑπογραφή της ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας (sic), ἀποτελεῖ πλέον νόμο τοῦ κράτους (ΦΕΚ, 25/1/2019).

Βάσει τοῦ ἄρθρου 6 κάθε εἴδους ἐκδήλωση, λόγῳ ἤ ἔργῳ, γιὰ τὴν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας θεωρεῖται πράξη ποὺ ὑποδαυλίζει τὴν ἐχθρότητα, τὸν ἀλυτρωτισμὸ, τὸν σωβινισμὸ καὶ τὸ μῖσος κατὰ τοῦ Κράτους τῶν Σκοπίων καὶ τῶν Σκοπιανῶν.

Συγκεκριμένα τὸ ἄρθρο αὐτὸ προβλέπει τὰ ἐξῆς:
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

Ἡ κύρωση τῆς προδοτικῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἀπὸ τὴν Βουλὴ ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρία τῆς διαδικασίας διαμελισμοῦ τῆς χώρας μας, μὲ τὴν ἀπόσπαση τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Θράκης καὶ τῆς Κρήτης ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια καὶ τὸν διαμοιρασμὸ τοῦ Αἰγαίου μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας.

Συγκεκριμένα, ἡ ἀναγνώριση τοῦ Κράτους τῶν Σκοπίων ὡς «Βόρεια Μακεδονία» δρομολογεῖ τὴν ἀρχὴ τοῦ τέλους τῆς ἑλληνικῆς κρατικῆς παρουσίας στὴν σημερινὴ Βόρειο Ἑλλάδα.

Ὅπως εἶναι πρόδηλο, ἡ ὕπαρξη ἰδιαιτέρου κράτους «Βόρειας Μακεδονίας» προϋποθέτει τὴν ὕπαρξη «Νότιας Μακεδονίας», ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ φυσικό του συμπλήρωμα, ὑποδηλώνοντας σαφῶς τὴν ἀνάγκη ἑνοποιήσεως τῶν δύο μερῶν σὲ ἕνα ἑνιαῖο κράτος. Ὅπως ὑποστηρίζει ψευδῶς τὸ ἀφήγημα τῶν ὑποστηρικτῶν τοῦ «μακεδονισμοῦ», ἡ Μακεδονία εἶναι μία γεωγραφικὴ περιοχὴ, ἡ ὁποία εἶναι σήμερα διασπασμένη καὶ μοιρασμένη μεταξὺ Σκοπίων, Ἑλλάδος καὶ Βουλγαρίας. Οἱ χῶρες αὐτὲς ὑποτίθεται ὅτι κατέχουν ἡ καθεμιὰ καὶ ἕνα τμῆμα τοῦ «μακεδονικοῦ χώρου» ἀπὸ τὸν καιρό τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων, δηλαδὴ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς βίαιης τριχοτομήσεως τοῦ γεωγραφικῶς ἑνιαίου χώρου τῆς «Μακεδονίας» ἀπὸ τὴν Σερβία, τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Βουλγαρία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ!

Μὲ τὴν ὑπερψήφιση τῆς προδοτικῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἀπὸ τὰ δοσιλογικὰ καθάρματα τῆς Συριζαίας Ἀριστερὰς καὶ τὰ περιτρίμματα τῶν συνεργατῶν τους τίθεται σὲ ἐφαρμογὴ τὸ σχέδιο διαλύσεως καὶ ἀκρωτηριασμοῦ τῆς χώρας -σὲ πρώτη φάση διαμέσου τῆς δημιουργίας ψευδομειονοτήτων σὲ Μακεδονία, Θράκη, Ἤπειρο καὶ στὰ νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ἤδη ἀναμένεται ἡ ἀνακήρυξη «μακεδονικῆς μειονότητος» στὴν Βόρειο Ἑλλάδα ἀπὸ τοπικοὺς πράκτορες τῶν Σκοπίων μὲ προφανῆ στόχο τὴν προώθηση τῶν ἀλυτρωτικῶν σχεδίων τοῦ σκοπιανοῦ ἐθνικισμοῦ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

«Καὶ ἐν τούτοις, παρὰ τὸν λαϊκὸν αὐτῆς κατ’ ἐπίφασιν χαρακτήρα, ἡ ἑλληνικὴ ὀλιγαρχία ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων οὐδὲν γενναῖον καὶ σωστικὸν ἐδημιούργησεν ὑπὲρ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐν τῇ εἰλικρινεῖ καὶ ἀμερολήπτῳ ἀναλύσει τῶν ἱστορικῶν γεγονότων, τῶν ἐπελθόντων ἀπὸ τῆς ἰδρύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, καταδηλοῦται, ὅτι οὐχὶ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἐπρωτοστάτησεν ἐν τῇ διοικήσει τῶν κοινῶν πραγμάτων, ἀλλὰ τὸ κομματικόν, ἡ ἀπὸ κομματικῆς ἀπόψεως ἀντίληψις. Ἡ ὀλιγαρχία, βασιζομένη κατὰ πλάσμα ἐπὶ τῆς λαϊκῆς βουλήσεως, ἐξετράπη εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ μὴ διστάσῃ νὰ κηρύξῃ πλέον ἢ ἄπαξ ἀνυποκρίτως τὴν ἀνάγκην τῆς θυσίας τῶν γενικῶν συμφερόντων εἰς τὰ μερικά, τὰ κομματικά. Καὶ ταῦτα ἐν ὀνόματι του Κοινοβουλευτισμοῦ, τῶν Θεσμῶν. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ: ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ ΤΕΥΧΟΣ Β — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν»

Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523

Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Β (νέα σειρά), Φθινόπωρο 2018, 186 σελ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Ὁ ἑλληνικὸς Κοινοτισμὸς τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα

  • Ὁ «Οἰκονομικός» τοῦ Ξενοφῶντος : Γεωργίας ἐγκώμιον, τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ

  • Ὁ Ἀριστοτέλης στὴν Γουὼλ Στρήτ, τοῦ Ροζέρ-Πόλ Ντρουά

  • Ἡ ἐνδόρρηξη τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συστήματος, τοῦ Σαμὶρ Ἀμίν

  • Ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία καὶ ἐθνικὸ νόμισμα, τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη

  • Κόκκινοι ἤ φιλελεύθεροι; Ἡ ἀποδόμηση τῆς μεταμοντέρνας Ἀριστερᾶς, τοῦ Ἀντριάνο Ἐρριγιέλ

  • Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944: Μιὰ ἄλλη ματιά, τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη

  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ Δούκας Ἰωάννης Γ΄ Βατάτζης

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

 

_MG_9625_λ

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ!

ΩΣ ΕΔΩ!

ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ

 

Ρημάξανε τὴν κοινωνία ψηφίζοντας καὶ ἐφαρμόζοντας

τὰ χειρότερα μνημόνια

Ἁρπάζουν τὴν ἰδιωτικὴ περιουσία τῶν Ἑλλήνων

μὲ χιλιάδες πλειστηριασμοὺς

Πουλήσανε τὸν τόπο μας γιὰ 99 χρόνια στοὺς ξένους

Μετέβαλαν τὴν Ἑλλάδα σὲ ἕνα ἀπέραντο χὸτ σπότ.

Ξεπούλησαν τὴν Μακεδονία καὶ ὑπονομεύουν τὴν Θράκη,

δίδοντας τὸ ἔναυσμα γιὰ τὸν διαμελισμὸ τῆς χώρας.

Ἔκαναν σημαία τους τὸν ἐθνομηδενισμὸ καὶ τὴν ἐθελοδουλεία

ἀνεμίζοντάς την μὲ περισσό θράσος.

.

Δὲν ὑπάρχει ἔγκλημα ποὺ δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ διαπράξουν

γιὰ νὰ παραμείνουν στὴν ἐξουσία.

Μποροῦμε νὰ τοὺς σταματήσουμε,

γιατὶ ἐμεῖς εἴμαστε ἡ πραγματικὴ δύναμη,

ἀρκεῖ νὰ ἐγερθοῦμε!

 

ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΥΛΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ!

 

Η ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΞΑΝΑ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ

5b8a9fb20f25431a1c6aff7fἩ ἱστορικὴ Μονὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, στὸν Πόντο, στὴν Τραπεζούντα-μας, ἄνοιξε ἀπὸ σήμερα καὶ πάλι τὶς πύλες της γιὰ τὸ κοινὸ, ἐνῶ γιὰ τὸ προσεχές ἔτος ἀναμένεται νὰ εἶναι προσβάσιμος ὅλος ὁ χῶρος.

Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἡ Μονὴ εἶχε καταστραφεῖ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἐθνικιστές-προδρόμους τοῦ ναζισμοῦ, τοὺς ὁποίους, διόλου περιέργως, ἐξυμνοῦν οἱ ἑλληνόφωνοι ἐθνομηδενιστές ὡς «ἐθνικοαπελευθερωτές», μαζὶ μὲ τὸν ἡγέτη τους, Μουσταφᾶ Κεμάλ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε τὸ ἴνδαλμα τοῦ Χίτλερ.

Ἡ χαρμόσυνη εἴδηση δὲν ἀποτελεῖ γιὰ ἐμᾶς γεγονός τουριστικῆς σημασίας, ὅπως ἀσφαλῶς ἀποτελεῖ γιὰ τὸ Τουρκικὸ Κράτος, ἀλλὰ σημεῖο ὑπενθύμισης τῆς ἀναπόφευκτης ἐπιστροφῆς τῶν Ἑλλήνων στὶς πατρογονικές τους ἑστίες, ὄχι ὡς ἐκδικητὲς ἀλλὰ ὡς πρεσβευτὲς τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς εἰρηνικῆς συνύπαρξης τῶν λαῶν.

Ἄς μὴν μᾶς διαφεύγει ὅτι ἐπικίνδυνος γιὰ τὸν τουρκικὸ σωβινισμὸ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἐν Ἑλλάδι Κατεστημένο δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ δὲν ξεχνᾶ ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ ἐπιστρέψει!

ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ ΠΕΡΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΥ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ι. Πολιτισμὸς

Πολιτισμὸς καὶ βαρβαρισμὸς

Στὰ ἑλληνικὰ ἡ λέξη κουλτούρα δὲν ὑπάρχει. Καὶ αὐτό, ὄχι μόνον διότι ὁ ὁρισμὸς τῆς λέξεως συνδέεται μὲ τὶς σύγχρονες ἔννοιες ἔθνους καὶ ἐθνικισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διότι πάντα τὸ ἑλληνικὸ ἰδεῶδες δὲν ἦτο ἐθνικιστικὸ καὶ δὲν συνεδέετο μὲ σύνορα ψυχικὰ ἤ πολιτικά. Τὸ ἑλληνικὸ πρότυπο ἀπευθύνεται στὸν ἄνθρωπο ἐπὶ τῆς γῆς, ἐπὶ τῶν πλανητῶν, ἐπὶ τῶν γαλαξιῶν, ἐπὶ τοῦ σύμπαντος. Διὰ τοῦτο, στὴν οὐσία, ἐὰν θέλουμε νὰ ἀκριβολογοῦμε, ἕνας εἶναι ὁ πολιτισμός, ὁ ἑλληνικός, μὲ ἐξαίρεση ἴσως τὸν κινεζικό, καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀποκαλούμενοι -καταχρηστικῶς- πολιτισμοὶ προέρχονται ἀπὸ τοὺς δύο αὐτοὺς πολιτισμούς. Ἔτσι, ὁ αἰγυπτιακὸς καὶ ὁ ἰνδικὸς πολιτισμὸς εἶναι συνάμα προπαρασκευαστικοὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ συνέχειά του· καὶ διὰ τοῦτο, ἡ λεγομένη ἑλληνικὴ προχριστιανικὴ θρησκεία συνεχίζεται σήμερα στὸν ἰνδουϊσμὸ καὶ ὄχι βέβαια στὴν κακότεχνη ἀποτύπωση τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀρχαιολατρῶν.

Χαρακτηριστικὸ εἶναι πὼς ἐνῷ στὶς δυτικὲς γλῶσσες χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη ἄνδρας γιὰ νὰ ὁρισθῇ καὶ ἡ γυναῖκα (homme, man), στὰ ἑλληνικὰ χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη ἄνθρωπος. Ἐξ οὗ καὶ ἡ ἔννοια τοῦ ἀνθρωπισμοῦ ποὺ στὴν δυτικὴ Ἀναγέννηση ὑπεβιβάσθη σὲ humanismus. Ἐξ οὗ καὶ ἡ ἔννοια τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴ γυναῖκα ποὺ στὴν ἑλληνικὴ παράδοση προσωποποιεῖται ἀπὸ τὴν Ἀθηνᾶ καὶ τὴν Παναγία, ἡ ὁποία στὴν Δύση ἐξετράπη στὴν ἀνισόρροπη ἔννοια τοῦ φεμινισμοῦ (γυναικισμοῦ). Ἡ ἑλληνικὴ θρησκεία δὲν ἐξηφανίσθη οὔτε παρήκμασε. Ζῇ σήμερα στὸν ἰνδουϊσμό, εἴτε ὑπὸ μορφὴν μονοθεϊσμοῦ εἴτε ὑπὸ τὴν λαϊκή της παρερμηνεία τοῦ πολυθεϊσμοῦ. Αὐτὸ ποῦ ἐξηφανίσθη στὸν Δ΄ αἰῶνα μ.Χ. στὴ Εὐρώπη ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ χριστιανισμοῦ εἶναι ἡ ἐξ ἀρχῆς παραμόρφωση τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας ἀπὸ τοὺς Ῥωμαῖους τῆς ἰταλικῆς χερσονήσου καὶ ποὺ ἀναβιώνει σήμερα ὑπὸ τὴν τραγελαφική της δυτικοποιημένη μορφὴ (δυτικὴ ἀρχαιολατρεία) ὡς ἀντιχριστιανικὸ ὅπλο, ἐνῷ ὑπὸ τὴν γνησία της μορφὴ, τὸν ἰνδουϊσμό, δὲν παρουσιάζει ἴχνος ἀντιχριστιανισμοῦ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΝ ΠΟΜΠΑΙΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΟΙΣ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ «ὑποδοχή» ποὺ ἔγινε στοὺς δύο στρατιωτικοῦς, ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν Τουρκία, δὲν ἔχει στοιχειώδη σχέση μὲ τὴν πραγματικότητα. Παρ’ ὅλα αὐτά, οἱ ξετσίπ(ρ)ωτοι καὶ κοπρίζοντες, ὁτιδήποτε ἐγγίζουν, ἐξουσιαστές ἔσπευσαν νὰ τὴν ὀργανώσουν καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἐπῳδὴ κάποιας ἐπιτυχοῦς διπλωματίας.

Βεβαίως καὶ εἶναι πασίγνωστη στὸ σύνολον τοῦ ἑλλαδικοῦ πληθυσμοῦ ὄχι μόνον ἡ «διπλωματικὴ ἱκανότητα» τῆς ἐξουσιαστικῆς πλέμπας ποὺ διεκπεραιώνει τὶς ὑποθέσεις των ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς χώρας κρατούντων, ἀλλὰ ἡ περήφανη διαπραγματευτικὴ τους ἐπιτυχία σὲ ὅ,τι ἀναλαμβάνουν νὰ φέρουν εἰς πέρας. Ἡ μεγαλύτερη μάλιστα ἱκανότητά τους ἔγκειται στὸ νὰ ἐμφανίζουν (πάντα στοὺς ἀνοήμονες ὀπαδούς τους), μετὰ ἀπ’ αὐτὰ, σὰν ἐπιτυχία τὸ δίπλωμά τους στὴ γνωστὴ καὶ προσφιλῆ στάση: Τεσσάρσιν! (Στὰ τέσσερα!), γιὰ τὴν ὁποῖα ἐμέμφετο τοὺς προηγουμένους διεκπεραιωτὲς ὁ θρυλικὰ «ἀσυμβίβαστος» Καμμένος.

Βεβαίως καὶ δὲν ὑπάρχει κανενὸς εἴδους γενναιότης σ’ αὐτοὺς ποὺ σὲ ἄλλες ἐποχὲς θὰ χαρακτηρίζονταν «κουραμπιέδες» καὶ οἱ ὁποῖοι, συμφώνως πρὸς τὰ ὅσα ἔχουν διαρρεύσει, εἶναι καὶ κατ’ ἐντολὴν τῶν ἀνωτέρων τους ριψάσπιδες. Γιὰ νὰ λέγονται τὰ ὅσα συμβαίνουν με τὸ ὄνομά τους…

«Ἐπιπτυχὴ διπλωματία» χαρακτηρίζουν τὴν ἀποδοχὴ τῶν ὅρων ποὺ μὲ ὠμὸ γκανγκστερισμό ἐπιβάλλουν οἱ τούρκοι ἐξουσιαστές, οἱ ὁποῖοι ἀδίστακτα ἀπαγάγουν, συλλαμβάνουν καὶ ζητοῦν ἀνταλλαγὲς (μὲ τοὺς ἐν Ἑλλάδι «8», τὸν Γκιουλέν, στὶς ΗΠΑ, κ.ἄ.), ἐκβιάζουν, ἀπειλοῦν καὶ περιδιαβαίνουν σὲ Αἰγαῖο, Θράκη, Συρία καὶ Ἰρὰκ σὰν ἀδιαμφισβήτητα ἀφεντικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

Ἄγγελος Μητρετώδης καὶ ὁ Δημήτρης Κούκλατζης εἶναι πάλι κοντά μας!

Καλή πατρίδα, παιδιά!

Ὕστερα ἀπὸ 5 μῆνες αἰχμαλωσίας στὶς τουρκικὲς φυλακὲς ὑψίστης ἀσφαλείας οἱ δύο στρατιωτικοὶ ἀφέθησαν ἐλεύθεροι καὶ ἐπέστρεψαν στὴν Ἑλλάδα.

Κατὰ τὶς 167 ἡμέρες τῆς αἰχμαλωσίας τους εἶχαν ἐγκαταλειφθεῖ στὴν τύχη τους ἀπὸ τὴν κυβέρνηση, ἡ ὁποῖα ἦταν ἀπασχολημένη μὲ τὸ ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας μας στὸν ἐθνικισμὸ τῶν Σκοπίων καὶ στὸ πλασάρισμα τοῦ ἀφηγήματος γιὰ τὴν δῆθεν ἔξοδο ἀπὸ τὴν κρίση.

Γι’ αὐτὸ, λοιπὸν, ἐπειδὴ ἡ ἀπελευθέρωσή τους δὲν ἦταν ἀποτέλεσμα πιέσεων τῆς κυβέρνησης τῆς Ἑλλάδας ἀλλὰ ἀπόφασης τοῦ Ἐρντογάν, θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε ἐπιφυλακτικοὶ ὡς πρὸς τυχὸν ἀνταλλάγματα τῶν ἐθνομηδενιστῶν τοῦ Σύριζα καὶ τῶν πατριδοκάπηλων Ανελ πρὸς τὴν Τουρκία.

Ἄλλωστε αὐτὸ δὲν θὰ ἀργήσει νὰ φανεῖ, ἄν δὲν ἔχει φανεῖ ἤδη μὲ τὴν κυβερνητικὴ ρύθμιση γιὰ τοὺς μουφτήδες τῆς Δυτικῆς Θράκης.

14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1996: ΜΝΗΜΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ-ΜΝΗΜΗ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

Ἡ θυσία τῶν δύο ἐθνομαρτύρων τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀποτελεῖ μόνιμη πηγὴ ἔμπνευσης γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγῶνα μέχρι νὰ φύγει ὁ κατακτητὴς ἀπὸ τὴν Κύπρο μας.

Ἄν οἱ ἡγεσίες Ἑλλάδας καὶ Κύπρου διέθεταν ἐθνικὸ σθένος θὰ εἶχαν ἀκολουθήσει τὴν διεθνῶς ἀναγνωρισμένη τακτικὴ τῶν Ἑβραίων κυνηγῶν τῶν ναζιστῶν ἐγκληματιῶν: θὰ ἐντόπιζαν τοὺς ἄνανδρους δολοφόνους, θὰ τοὺς συνελάμβαναν ὅπου κι ἄν βρίσκονταν καὶ θὰ τοὺς παρέπεμπαν στὴν κυπριακὴ δικαιοσύνη γιὰ νὰ δικαστοῦν γιὰ τὰ ἐγκλήματά τους.

Γιατὶ οἱ νεομάρτυρες τοῦ κυπριακοῦ ἀγῶνα δὲν εἰσέβαλαν σὲ ξένο ἔδαφος ἀλλὰ δολοφονήθηκαν μέσα στὴν ἴδια τους τὴν κατεχόμενη χώρα ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς βάρβαρους κατακτητές.

Καὶ ἡ ἱστορία τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἡ διαρκῆς ἀντίσταση ἀπέναντι στὴν βαρβαρότητα.

Ἡ φιλία τῶν λαῶν στὴν Κύπρο δὲν μπορεῖ νὰ οἰκοδομηθεῖ πάνω στὴν ἀναγνώριση τοῦ τετελεσμένου τῆς Βαρβαρότητας τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς καὶ κατοχῆς.

Κι αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζουν μόνο οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου, ἀλλὰ καὶ οἱ λεγόμενοι «Τουρκοκύπριοι», οἱ ὁποῖοι, στὴν πραγματικότητα, εἶναι ἐξισλαμισμένοι Ἕλληνες, ποὺ βιώνουν τι σημαίνει «τουρκικὴ προστασία» ζῶντας ὡς ὑποτελεῖς τῆς Τουρκίας καὶ ὑπομένοντας τὸν τουρκικὸ ἐποικισμό. Καὶ γι’ αὐτὸ ἐπιθυμοῦν τὴν ἕνωση τῆς βιαίως διχοτομημένης Κύπρου, ὅπως τὴν θέλουμε κι ἐμεῖς.

Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς σέβεται ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ γι’ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι σωβινισμός.

Ἐμεῖς δὲν θέλουμε -δὲν θελήσαμε ποτέ- νὰ ζοῦμε εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Ἔχουμε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτὸ μας, ἐπειδὴ ξέρουμε ὅτι ὅποτε στηριζόμαστε στὶς δικές μας δυνάμεις μεγαλουργοῦμε.

Ἡ θυσία τῶν μαρτύρων τοῦ κυπριακοῦ ἀγῶνα δὲν ἔγινε γιὰ «νὰ φᾶμε τοὺς Μογγόλους», ὅπως λένε οἱ ἀνεγκέφαλοι σωβινιστές, ἀλλὰ γιὰ νὰ ὑποστηρίξουμε τὰ ἱστορικὰ μας δίκαια: τὴν Ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν Μητέρα Πατρίδα. Μιὰ Κύπρος ποὺ θὰ εἶναι ταυτόχρονα τὸ κοινὸ σπίτι ὅλων τῶν λαῶν ποὺ τὴν κατοικοῦν.

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΔΙΨΑΜΕ ΓΙΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΣ-ΣΚΥΤΑΛΟΔΡΟΜΩΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Οἱ κυβερνῶντες ἐθνομηδενιστὲς νόμιζαν ὅτι ἡ ἐκχώρηση τῆς ἱστορίας ἑνὸς λαοῦ ἐν ὀνόματι μιᾶς ὁλοκληρωτικῆς, γενοκτόνου καὶ ἀποτυχημένης ἰδεολογίας -τοῦ σταλινισμοῦ- θὰ ἦταν μιὰ εὔκολη ὑπόθεση. Πιστοὶ στὴν δικὴ τους ἱστορία -τὴν ἱστορία τοῦ Ἐμφυλίου- χρησιμοποίησαν τὸ Σκοπιανὸ γιὰ «πάρουν τὸ αἷμα τους πίσω», πιστεύοντας ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς θὰ τὸ ὑπομείνει κι αὐτὸ, ὅπως ὑπέμεινε τὴν ἐκποίηση τῆς χώρας στοὺς Ξένους γιὰ 99 χρόνια καὶ τὴν σκληρὴ λιτότητα ποὺ τοῦ ἐπέβαλαν γιὰ νὰ μποροῦν νὰ νέμονται τὴν ἐξουσία ὡς τοπάρχες τοῦ νέου Γερμανικοῦ Ράιχ.

Ἀντιμετώπισαν τὸν ἑλληνικὸ λαὸ σὰν ἕναν ὄχλο, ὅπως τὸν ὀνόμασε ὁ πρωθυπουργὸς τους, ποὺ μπορεῖ εὔκολα νὰ χειραγωγεῖται κρίνοντας ἀπὸ τὴν πάγια συμπεριφορὰ τῶν ὀπαδῶν τους, τοὺς ὁποῖους ἔχουν μάθει νὰ στοιχίζουν σὰν κοπάδι πίσω ἀπὸ τὴν κομματικὴ γραμμή.

Ἡ πραγματικότητα ὅμως τοὺς διέψευσε, ἀφοῦ γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἡ ἱστορία τους εἶναι ἡ ψυχὴ τους. Ἐντὸς τοῦ 2018 ἔγιναν πάνω ἀπὸ ΕΞΗΝΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Μακεδονίας μας -πράγμα ποὺ δὲν ἔχει γίνει ποτὲ γιὰ κανένα ἄλλο ζήτημα.

Τώρα, ὅσο καὶ νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ παριστάνουν τοὺς ἄνετους, γνωρίζουν καλὰ ὅτι ἔχουν ἀπέναντί τους τὸν ἴδιο τὸν λαὸ, γι’ αὐτὸ καὶ χρησιμοποιοῦν κάθε μέσο σταλινικῆς προπαγάνδας. Εἰς μάτην, ὅμως, γιατὶ τὰ συλλαλητήρια συνεχίζονται -ὅσο κι ἄν προσπαθοῦν νὰ τὰ ἐξαφανίσουν ἀπὸ τὴν δημοσιότητα-, ἀκόμη καὶ μέσα στὸ κατακαλόκαιρο, καὶ θὰ συνεχιστοῦν καὶ μετὰ τὶς διακοπές, γιατὶ τίποτα δεν τελείωσε καὶ τίποτα δὲν πρόκειται νὰ γίνει γιὰ τὸ Σκοπιανὸ χωρὶς τοὺς Ἕλληνες.

Ο ΓΙΓΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ

18 Ἀπριλίου 1941, Μεγάλη Παρασκευὴ. Οἱ Γερμανοί εἰσβολεῖς προελαύνουν. Ὁ πρωθυπουργὸς Ἀλέξανδρος Κορυζῆς, μετὰ τὴν συνεδρίαση τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου πηγαίνει στὸ σπίτι του καὶ αὐτοκτονεῖ. Μποροῦσε νὰ φύγει μαζὶ μὲ τὴν κυβέρνηση καὶ τὸν βασιλιᾶ γιὰ τὴν Μέση Ἀνατολὴ, ἀλλὰ ἐκεῖνος προτίμησε νὰ δώσει τέρμα στὴν ζωή του, ἀρνούμενος νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ὑποδούλωση τῆς πατρίδας 120 χρόνια μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσή της.

Τὰ πολιτικὰ ἀνθρωπάκια τῆς Ἐθνοσωτηρίου Μεταπολιτεύσεως ρήμαξαν ἐπὶ 44 χρόνια τὴν χώρα καὶ τὴν ξεπούλησαν στοὺς ξένους.

Ὁ «ἐθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλῆς δὲν αὐτοκτόνησε ὅταν ἐπὶ πρωθυπουργίας του ὁ Ἀττίλας κατέλαβε τὸ 38% τῆς Κύπρου, γιατὶ ἄφησε ἀβοήθητη τὴν ἡρωικὴ Κυπριακὴ Ἐθνικὴ Φρουρά νὰ μάχεται μόνη της κατὰ τῶν Τούρκων, ἐπειδή ἡ νῆσος τοῦ ἔπεφτε μακρυά . Ὁ «σοσιαλιστής» Ἀνδρέας Παπανδρέου καταχρέωσε τὴν χώρα μετατρέποντας τὸν ἀσύστολο δανεισμὸ σὲ παροχὲς γιὰ νὰ παραμένει στὴν ἐξουσία. Ὁ «ἐκσυγχρονιστής» Σημίτης μετέτρεψε τὴν Ἑλλάδα σὲ ἕνα ἀπέραντο χρηματιστήριο, ἀφήνοντας στὸ τέλος τοὺς ἀετονύχιδες νὰ μαζέψουν τὰ λεφτὰ χιλιάδων κορόιδων, ποὺ ἡ κρατικὴ προπαγάνδα τοὺς ὑποσχόταν εὔκολο καὶ ἄκοπο χρῆμα. Ὁ Κώστας Καραμανλὴς ἔφερε τὴν χώρα στὸ χείλος τῆς χρεωκοπίας. Ὁ Γιώργος Παπανδρέου τὴν παρέδωσε στὴν ἐπιστασία τῶν ξένων δανειστῶν, γιὰ νὰ συνεχίσουν τὸ καταστροφικὸ του ἔργο ὁ Παπαδήμος καὶ ὁ Σαμαρὰς. Ὁ Τσίπρας καταπάτησε μὲ τὸν πιὸ ξετσίπωτο τρόπο τὶς προεκλογικὲς του ἐξαγγελίες καὶ ξεπούλησε τὴν χώρα στοὺς ξένους γιὰ 99 χρόνια (κάτι ποὺ καμία κυβέρνηση δὲν ἔχει κάνει ποτέ) μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ παραμείνει στὴν ἐξουσία. Σήμερα, αὐτὸς καὶ ἡ συριζέϊκη ἀριστερή συμμορία του, παραμένει γαντζωμένος στὴν καρέκλα του παρὰ τὴν πολιτικὴ εὐθύνη ποὺ ἀνέλαβε γιὰ τὴν πιὸ πολύνεκρη πυρκαγιά της σύγχρονης Ἑλλάδας.

Τὸ καθεστὼς τοῦ μεταπολιτευτικοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτικαντισμοῦ χτἰστηκε πάνω στὰ ἀποκαϊδια τῆς σκλαβωμένης Κύπρου. Οἰ πολιτικάντηδες ὅλων τῶν ἀποχρώσεων ἔκαναν σὰ νὰ μὴν συμβαίνει τίποτα καὶ ὑποσχέθηκαν στὸ λαὸ τὴν καλοπέρασὴ του ρημάζοντας σιγὰ σιγὰ ἀλλὰ σταθερἀ τὸν τόπο, γιὰ νὰ τὸν μετατρέψουν τελικὰ σὲ οἰκόπεδο τῆς Γερμανίας καὶ τῶν ξένων τραπεζιτῶν καὶ τοὺς Ἕλληνες σὲ παρἰες τῆς Εὐρώπης.

Στὸ Μάτι ἀποτυπώθηκε τραγικὰ ἡ κατάσταση τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας. Ἀλλὰ τὸ νεοελληνικὸ δράμα δὲν τελειώνει ἐδῶ. Τὸ ἐγχώριο Κατεστημένο ἔχει ὅλη τὴν διάθεση νὰ μετατρέψει σὲ Μάτι ὁλόκληρη τὴν χώρα. Οἱ Συριζέοι, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἐξουσιολάγνο σταλινικὸ κυνισμὸ τους καὶ τὸ ἀσίγαστο μίσος τους γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, ἀποτυπώνουν ξεκάθαρα τὸν ἀσύστολο μηδενισμὸ του.

Ὁ σοφὸς Ἡράκλειτος εἶπε ὅτι «γιὰ τοὺς ἀνόητους δάσκαλος δὲν εἶναι ἡ λογικὴ ἀλλὰ ἡ συμφορά». Οἱ Νεοέλληνες πόσες συμφορές χρειάζονται γιὰ νὰ διδαχθοῦν ὅτι τούς κυβερνοῦν ἀδίστακτα ἀνθρωπάκια, ποὺ παίρνουν τὸ ἕνα τὴν σκυτάλη ἀπὸ τὸ ἄλλο; Κάτι σὰν ὀμαδικὸς βιασμὸς δηλαδή.

Ἕλληνες γρηγορεῖτε καὶ ἐγερθεῖτε!

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ: ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πολλοὶ νομίζουν πὼς μὲ τὸ νὰ ἀπευθύνονται στὸ λαὸ μποροῦν νὰ φέρουν τὴ νεοελληνικὴ ἄνθιση. Ὁ λαὸς ὅμως δὲ φωτίζεται μὲ μοναχικὲς ἐνέργειες μερικῶν ἀτόμων ὅσο φωτεινὰ καὶ νὰ εἶναι, χρειάζεται μιὰ ἀριστοκρατία ὁλόκληρη γιὰ νὰ ἐπηρεαστεῖ ὁ λαός. Ὄχι ἀπὸ κάτω παρὰ ἀπὸ πάνω θ’ ἀρχίσει ὁ ξαναγεννημός. Ἄς φωτιστοῦν οἱ μορφωμένοι, ἄς λουστοῦν στὰ φεγγερὰ καὶ διάφανα νερὰ τῆς λαϊκῆς ψυχῆς, ἄς συνταραχτοῦν καὶ ἄς θελήσουν κάτι, καὶ ὁ λαὸς θὰ τοὺς ἀκολουθήσει ἔπειτα.

Δὲν ἐνδιαφέρει ἄν θὰ εἶναι στολισμένοι μὲ τίτλους, μὲ γαλόνια ἤ μὲ γνωστὰ ὀνόματα, δὲν ἐνδιαφέρει ἄν θὰ εἶναι πλούσιοι ἤ φτωχοὶ, οὔτε ἄν θὰ ξέρουν πολλὰ ἤ λίγα γράμματα, μὰ πρέπει δίχως ἄλλο νὰ εἶναι εὐγενικοὶ στὴ σκέψη καὶ στὴν πράξη. Μπορεῖ νὰ ξέρουν πολλὲς γλῶσσες ξένες ἤ καὶ νὰ μὴν ξέρουν παρὰ τὴν ἑλληνική, μὰ ἡ γλῶσσα ποὺ θὰ ξέρουν -γιατὶ θὰ μιλοῦν ἀναγκαστικὰ μιὰ γλῶσσα ἀφοῦ εἶναι ἄνθρωποι- ἀπαραίτητο νὰ εἶναι ἡ γλῶσσα τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς τους τῆς σύγχρονης. Καὶ τὴν ἴδια γλῶσσα θὰ τὴ μιλοῦν καὶ θὰ τὴ γράφουν. Μπορεῖ νὰ ἔχουν γνωριστεῖ μὲ ξένες συνήθειες καὶ φιλολογίες καὶ πολιτισμοὺς ἤ νὰ μὴν ἔχουν εἴδηση ἀπὸ δαῦτες, ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ θὰ γνωρίζουν τέλεια θὰ εἶναι οἱ συνήθειες τοῦ τόπου τους, ἡ φιλολογία καὶ ὁ πολιτισμὸς ποὺ μεταμόρφωσε τοὺς ἀνθρώπους τῆς πατρίδας τους καὶ τοὺς ἔπλασε τέτοιους ποὺ σήμερα εἶναι. Καὶ θὰ περηφανεύονται γι’ αὐτὰ, καὶ αὐτὸ ἀκόμα θὰ γίνει. Μπορεῖ νὰ ἔχουν μελετημένες τὶς ἐπιστῆμες εἴτε σὲ ξένα μέρη εἴτε στὸ σπίτι τους, ἤ καὶ νὰ μὴν ἔχουν καμιὰ μάθηση συστηματικὰ καὶ ἀπὸ βιβλία -οἱ ἐπιστῆμες δὲ δημιουργοῦν πολιτισμοὺς- ἀλλὰ δὲ θὰ εἶναι ἄνθρωποι ἄν δὲν ἔχουν προσέξει καὶ σπουδάσει βαθειὰ τὸν ἑαυτό τους. Καὶ τοῦ ἑαυτοῦ τους τὶς ρίζες ψάχνοντας θὰ τὶς βροῦν μέσα στὸ ἔθνος τους. Προπάντων θὰ εἶναι γνήσιοι καὶ ξάστεροι καὶ καθάριοι, ὄχι παρδαλοὶ καὶ μπογιατισμένοι καὶ ψεύτικοι, ἐσωτερικοὶ καὶ ὄχι ἐξωτερικοί, βαθιοὶ στὴ σκέψη καὶ ὄχι ρηχοί, καλοστεκούμενοι καὶ καλοκαθισμένοι καὶ ὄχι παραπατώντας, παραδέρνοντας καὶ ἑτοιμόρροποι, αὐτόφωτοι καὶ ὄχι ἑτερόφωτοι. Καὶ οἱ πράξεις τους, ποὺ θὰ εἶναι σύμφωνες μὲ τὸν ἑαυτό τους, θὰ δείχνουν αὐτοπεποίθηση, αὐτογνωσία, αὐτοβουλία. Καὶ δὲ θὰ φοβοῦνται τίποτα, οὔτε τὴν κοινὴ γνώμη, ποὺ εἶναι ὁ τρομερότερος δράκος. Καὶ δὲ θὰ συλλογίζονται τὸ θάνατό τους, ἀγκαλὰ μπορεῖ βέβαια νὰ συλλογίζονται καὶ συχνὰ μάλιστα τὸ θάνατο. Καὶ θὰ εἶναι ἀπρόσωποι, γιατὶ θὰ ξέρουν πὼς δὲν ἀξίζει ὁ ἑαυτὸς μας παρὰ σὰν ὄργανο γιὰ νὰ μαθαίνουμε καὶ νὰ ἐνεργοῦμε, ἀλλοιῶς τὶ τὸν θέλουμε; Θὰ προσπαθοῦν νὰ γίνονται καλλίτεροι ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους ὄχι ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸ ἐγώ τους παρὰ ἀπὸ ἐπιθυμία νὰ κάμουν τὸ ὄργανο τῆς μάθησης καὶ τῆς πράξης πιὸ τέλειο. Ὄχι ἐγωλατρεία, μὰ καλλιέργεια τοῦ ἑαυτοῦ τους ἐπίμονη. Καὶ δὲ θὰ ξιπάζονται ἀπὸ τὰ ξένα, ἀπὸ τὰ περασμένα καὶ ἀπὸ τὰ παράξενα. Θὰ τὰ προσέχουν καὶ θὰ τὰ ζυγίζουν. Θὰ εἶναι ξυπνητοί, πλημμυρισμένοι ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὴ ζωή, γιὰ τὴ φύση, γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι ξεροὶ καὶ κρυσταλλωμένοι. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

 

Μεσ’ στὴ σγουρήσου φλόγα τυλιγμένος,

στην πιο αψηλη κορφη στο Καθαρτήρι,

στέκεις ορθος και συντηρας το Γένος

Το άναντρο εσυ της Λησμονιας ποτήρι

δεν καταδέχτηκες να πιεις, αντάρα

να μην πλακόσει το μυαλο, χατήρι

να μη σου κάμει ο Θεος κι αλησμονιάρα

μη σκορπιστει στα μάβρα κυπαρίσια

του αντρους η πιο τρανη αρετη, η Λαχτάρα.

Περήφανη ψυχη παληκαρίσια,

απόξω απ’ της Παράδεισος τη θύρα,

την γκρίζα κεφαλη κρατώντας ίσια,

ζητιάνος συ δε γίνεσαι στη μοίρα·

δε θες να μπεις και στη γλυκεια ζαλάδα

της βουρκιασμένης εφτυχιας την πύρα

που σ’ έκαιγε να σβύσεις, την Ελάδα!

Περίσια για Παράδεισό ’σαι αντάρτης

και λαχταρας της γης την αγριάδα.

Τα χελιδόνια γύρισαν κι ο Μάρτης

χλωρος σε μιαν καινούργια Λάβρα ανθίζει·

Δραγούμη, ανοίξαν οι ψυχες και θάρτεις

τη γης ξανα να πιάσεις μετερίζι·

βγάλε το ματομένοσου μαντήλι,

παιχνίδι ’ναι η ζωη και παιχνιδίζει

πα στα χοντρα φιλήδονάσου χείλη·

γιομόσαν τα κορμια ψυχη κι αντράλα

κι άντρες λεβέντες γίναν οι γραικύλοι.

Ω λύκαινα Παληκαρια, το γάλα

της λεφτεριας τον βύζαξες και τόρα,

μονιας, σε γάβρο στεναγμο καβάλα,

λιγνος Ακρίτας τρογυρνάει τη χώρα,

τα σύνορα μετράει, μετράει το νούμας,

τον κίντυνο νογάει κι ορμάει με φόρα,

μπλάβη αστραπη στην άκρα του γκρεμούμας!

2/10/1940

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ