ΟΙ ΚΟΣΜΟΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΜΑΣ ΚΗΡΥΞΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ  ΤΟ ΕΓΧΩΡΙΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥΣ!

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!

Advertisements

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

Ἔχει ἀποσταλεῖ στὸ τυπογραφεῖο καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ κυκλοφορήσει τὸ νέο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας.

 

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Α (νέα σειρά), Καλοκαίρι 2018, 152 σελ.

 

ΧΩΡΟΙ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Ὁ θεολογῶν πνευματικὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ Παπαδιαμάντης, τοῦ Δημητρίου Τσάκωνα
  • Τὰ σύγχρονα προβλήματα τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ
  • Ἡ ἑλληνικὴ καὶ ἡ δυτικὴ ἀντίληψη περὶ οἰκονομίας, τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη
  • Εἶναι ἡ μετανάστευση ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ ἡ λύση στὴν μείωση καὶ τὴν γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ; τοῦ Τομέα Πληθυσμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν
  • Μετανάστευση: Ὁ ἐφεδρικὸς στρατὸς τοῦ κεφαλαίου, τοῦ Ἀλαῖν ντὲ Μπενουᾶ
  • Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης Ἀριστερᾶς, τοῦ Τὲντ Καζύνσκι
  • Ὁ παράφορος θαυμασμὸς τοῦ Χίτλερ γιὰ τὸν Κεμὰλ Ἀτατούρκ, τοῦ Χαλὶλ Καραβελὶ
  • Τὸ κίνημα ἀνεξαρτησίας τοῦ Πόντου καὶ ἡ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων, τοῦ Ἀλὶ Σαϊτ Τσετίνογλου
  • Ἡ κόκκινη μηλιά, δένδρο μυστικὸ τοῦ Παραδείσου, τοῦ Κοσμᾶ Μεγαλομμάτη
  • Τὸ ἑλληνόπουλο, τοῦ Ἀλμπὲρ Καμὺ
  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ Περικλῆς Γιαννόπουλος: Περὶ τέχνης

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ

ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ!

 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΟΥ

Η ΕΛΛΑΔΑ Η ΧΩΡΑ ΜΟΥ!

ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ: ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ-ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΟΜΙΛΙΑ ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

 

ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΑΝ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ 24 ΠΟΛΕΩΝ

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΙΚΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ 24 ΠΟΛΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ!

ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ ΑΛΛΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΟΥ ΓΟΝΙΔΙΑ, ΟΣΑ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΣΟΒΑΝΤΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΕΝΑΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΜΑΚΙΓΙΑΖ ΤΟΥ ΤΑΧΑΜΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΥ

 

 

 

 

 

ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ

Διάλεξη τοῦ Νίκου Λυγερού μὲ θέμα: «Νέα στρατηγικά δεδομένα Ἑλληνικὴς ΑΟΖ». Ἐπιμελητήριο Ἀλεξανδρούπολης. Πέμπτη 31 Μαΐου 2018

 

ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΟΜΒΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΥΝ ΡΙΖΙΚΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΒΡΕΦΩΝ, ΝΗΠΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΩΝ!

 

ΚΑΙ ΝΟΜΟΝ ΓΕ ΘΕΣ ΠΑΡ’ ΕΜΟΥ ΤΟΝ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΟΝ ΑΙΔΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΗΣ ΜΕΤΕΧΕΙΝ ΚΤΕΙΝΕΙΝ ΩΣ ΝΟΣΟΝ ΠΟΛΕΩΣ

ΠΛΑΤΩΝ, ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ, 323

ΕΝΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ: Η ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ

Ἀπαρτίσας οὖν τὰ πάντα, ὡς αὐτῷ ἐδόκει καλῶς, ἔπεμψεν ἔνδον λέγων τῷ βασιλεῖ «Γίνωσκε τὰ τοῦ πολέμου ἤδη ἀπήρτησθαι• καὶ καιρός ἐστιν ἀπό τοῦ νῦν πρᾶξαι τὸ ἐνθυμηθὲν πρὸ πολλοῦ παρ’ ἡμῖν νῦν• τὴν δὲ ἔκβασιν τοῦ σκοποῦ τῷ Θεῷ ἐφίεμεν. Τί λέγεις; Βούλει καταλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀπελθεῖν, ἔνθα καὶ βούλει, μετὰ τῶν σῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καταλιπὼν τὸν δῆμον ἀζήμιον εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ παρά σοῦ; ἤἀντιστῆναι καὶ σὺν τῇ ζωῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολέσεις σύ τε καὶ οἱ μετὰ σέ, ὁ δὲ δῆμος αἰχμαλωτιστθεὶς παρὰ τῶν Τούρκων διασπαρῶσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ;»

Ὁ βασιλεὺς δ’ ἀπεκρίνατο σὺν τῇ συγκλήτῳ• «Εἰ μἐν βούλει, καθὼς καὶ οἱ πατέρες σου ἔζησαν, εἰρηνικῶς σὺν ἡμῖν συζῆσαι καὶ σύ, τῷ Θεῷ χάρις. Ἐκεῖνοι γὰρ τοὺς ἐμοὺς γονεῖς ὡς πατέρας ἐλόγιζον καὶ οὕτως ἐτίμων, τὴν δὲ πόλιν ταύτην ὡς πατρίδα• καὶ γὰρ ἐν καιρῷ περιστάσεως ἅπαντες ἐντὸς ταύτης εἰσιόντες ἐσώθησαν καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντισταίνων ἐμακροβίω. Ἔχε δὲ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἁρπαχθέντα ἀδίκως κάστρα καὶ γῆν ὡς δίκαια καὶ ἀπόκοψον καὶ τοὺς φόρους τόσους, ὅσους κατὰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, κατ’ ἔτος τοῦ δοῦναι σοι καὶ ἄπελθε ἐν εἰρήνῃ. Τί γὰρ οἶδας, εἰ θαῤῥῶν κερδᾶναι εὐρεθῇς κερδανθείς; Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ• κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».

Ἀπόδοση:

(Ὁ Μεχεμέτ), ἀφοῦ ἑτοίμασε τὰ πάντα ὅπως καλύτερα νόμιζε, ἔστειλε μήνυμα λέγοντας στὸ βασιλιά: «Μάθε ὅτι ἔχουν τελειώσει οἱ πολεμικὲς προετοιμασίες. Ἦρθε πιὰ ἡ ὥρα νὰ κάνουμε πράξη αὐτὸ ποὺ θέλουμε ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό. Τὴν ἔκβασή του τὴν ἀφήνουμε στὸ Θεό. Τί λές; Θέλεις νὰ ἐγκαταλείψεις τὴν Πόλη καὶ νὰ φύγεις, ὅπου θέλεις, μαζὶ μὲ τοὺς ἄρχοντές σου καὶ τὰ ὑπάρχοντά τους, ἀφήνοντας ἀζήμιο τὸ λαὸ καὶ ἀπὸ μένα καὶ ἀπὸ σένα; Ἢ θέλεις νὰ ἀντισταθεῖς καὶ νὰ χάσεις τὴ ζωή σου καὶ τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ σὺ καὶ οἱ μετά σου, κι ὁ λαὸς ἀφοῦ αἰχμαλωτιστεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους, νὰ διασκορπιστεῖ σ’ ὅλη τη γῆ;»

Κι ὁ βασιλιὰς μὲ τὴ σύγκλητο ἀποκρίθηκε: «Ἂν θέλεις νὰ ζήσεις μαζί μας εἰρηνικά, ὅπως καὶ οἱ πρόγονοί σου, ἂς ἔχεις τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Γιατί ἐκεῖνοι θεωροῦσαν τοὺς γονεῖς μου ὡς πατέρες τους καὶ τοὺς τιμοῦσαν ἀνάλογα, κι αὐτὴ τὴν πόλη τὴ θεωροῦσαν ὡς πατρίδα τους. Σὲ καιρὸ ἀνάγκης ὅλοι τους ἔτρεχαν μέσα νὰ σωθοῦν καὶ κανένας ἀντίπαλός της δὲν ἔζησε πολλὰ χρόνια. Κράτα τὰ κάστρα καὶ τὴ γῆ πού μᾶς ἅρπαξες ἄδικα, ὅρισε καὶ ἐτήσιους φόρους ἀνάλογα μὲ τὴ δύναμή μας καὶ φύγε εἰρηνικά. Σκέφτηκες ὅτι ἐνῷ νομίζεις πὼς θὰ κερδίσεις μπορεῖ νὰ βρεθεῖς χαμένος; Τὸ νὰ σοῦ παραδώσω τὴν Πόλη οὔτε δικό μου δικαίωμα εἶναι οὔτε κανενὸς ἄλλου ἀπὸ τοὺς κατοίκους της· γιατί ὅλοι μὲ μιὰ ψυχὴ προτιμοῦμε νὰ πεθάνουμε μὲ τὴ θέλησή μας καὶ δὲ λυπόμαστε γιὰ τὴ ζωή μας».

Γεώργιος Φραντζής, Ἡ Πόλις ἑάλω

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΡΦΕΤΟ ΤΩΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΩΝ

Χαιρετίζω τοὺς ἥρωες ἀπογόνους τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἐκείνων ποὺ ἔγραψαν ἱστορίες ἀντίστασης στὰ βουνά του, στὴν Νεβιᾶν, στὴν Σάντα.

Δὲν ξεχάσαμε αὐτοὺς ποὺ ἔκαψαν ζωντανούς τοὺς ἀνθρώπους μας μέσα στὶς ἐκκλησίες, μέσα στὰ σχολεῖα τους, μέσα στὰ σπίτια τους.

Δὲν ξεχάσαμε κι αὐτοὺς ποὺ σκότωσαν, μὲ φωτιὰ καὶ μὲ καπνούς, μέσα στὶς σπηλιὲς χιλιάδες ἄνδρες καὶ τὰ γυναικόπαιδά μας.

Δὲν ξεχάσαμε αὐτοὺς ποὺ βίασαν τὶς γυναῖκες μας, τὰ μικρὰ κορίτσια μας καὶ τὰ πῆραν στὰ χαρέμια τους.

Δὲν ξεχάσαμε τοὺς 353.000 Ἕλληνες τοῦ Πόντου ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχουν ταφεῖ.

Δὲν θὰ ξεχάσουμε καὶ δὲν ξεχνᾶμε τοὺς 200.000 Ἕλληνες τοῦ Πόντου ποὺ ἐξορίστηκαν ἀπὸ τὴν πατρίδα τους στὴν ὁποία ζοῦσαν ἐπὶ χιλιάδες χρόνια.

Δὲν ξεχάσαμε καὶ τὸν Μουσταφᾶ Κεμάλ, ποὺ ἔδωσε τὴν ἐντολὴ τῆς Γενοκτονίας στὶς 19 Μαΐου, πηγαίνοντας ὁ ἴδιος στὴν Σαμψούντα.

Δὲν ξεχάσαμε τὶς συμμορίες τοῦ Τοπὰλ Ὀσμᾶν καὶ τὸν Ἰπσὶζ Ρετζέπ, ποὺ ἐφάρμοσαν τὴν ἐντολὴ τῆς Γενοκτονίας καθώς καὶ τὴν Κεντρικὴ Στρατιὰ καὶ τὸν στρατηγὸ της Νουρεντὶν Πασά.

Δὲν ξεχάσαμε καὶ τὶς τουρκικὲς κυβερνήσεις ποὺ ἀρνοῦνται ἐδῶ καὶ 100 χρόνια τὴν Γενοκτονία καὶ τὴν ὕπαρξη τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Δὲν ξεχάσαμε ἐπίσης αὐτοὺς ποὺ ὑπέγραψαν τὴν Συνθήκη τῆς Ἀνταλλαγῆς Πληθυσμῶν καὶ ὅλους ὅσους συνέβαλαν σ’ αὐτό.

Δὲν ξεχάσαμε ἐπίσης τὰ λόγια του Ὑπουργοῦ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὅτι δὲν ἔχει πραγματοποιηθεῖ Γενοκτονία.

 

Ταμὲρ Τσιλιγκίρ

Ὁμιλία γιὰ τὴν Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου στὴν πλατεῖα Ἁγίας Σοφίας τῆς Θεσσαλονίκης, Κυριακὴ 19 Μαΐου 2018

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ: ΜΙΑ ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΧΕΣΗ

Γιὰ περαιτέρω μελέτη:

Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ 2,5 ΛΕΠΤΑ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΒΑΣΙΛΗ!

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΘΑΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΤΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ!

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΥΣΣΩΜΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗ ΤΗΣ

Περισσότερα ἀπὸ 300 ἄτομα ἀνταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, μέσω Facebook, καὶ συμμετεῖχαν στὴν συγκέντρωση συμπαράστασης στὸν Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Γιάννη Μπουτάρη, γιὰ τὴν γνωστὴ ἐπίθεση ποὺ δέχθηκε τὸ περασμένο Σάββατο. Τὸ κάλεσμα ἔγινε ἀπὸ τὴν ὁμάδα «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ» (!). Κατόπιν αὐτοῦ τὸ συμπέρασμα ποὺ ἐξάγεται, μετὰ τὴν μαζικὴ παρουσία τῶν Θεσσαλονικέων, εἶναι ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη ἀπὸ μεγάλος δῆμος μετατρέπεται σὲ κοινότητα.

19 ΜΑΪΟΥ 2018: 99η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

 

 ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 353.000 ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΣΤΙΕΣ

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!

σημαία πόντου

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Ἕνα βιβλίο ποὺ ρίχνει φῶς σὲ διαφορετικὲς πτυχὲς τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, ἄγνωστες μέχρι σήμερα στὸ εὐρὺ κοινό, καὶ φέρει τὴν ὑπογραφὴ τοῦ κατὰ δήλωσή του «Ἕλληνα Πόντιου» τουρκικῆς ὑπηκοότητας συγγραφέα Ταμὲρ Τσιλινγκὶρ θὰ κυκλοφορήσει ἐντὸς τοῦ Μαΐου στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Λιβάνη. Μὲ τίτλο Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴ Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου (τουρκικὸς τίτλος: Pontos Gerçeği: 1914-1923 Yılları Arasında Karadeniz’de Yaşananlar, ἐκδ. Ragıp Zarakolu), καὶ σὲ μετάφραση Σάββα Καλεντερίδη καὶ Σοφίας Ἀγγελίδου, τὸ βιβλίο τοῦ Τσιλινγκὶρ περιέχει ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ πῶς ὁ Μουσταφὰ Κεμὰλ πῆγε ὀργανωμένος στὴ Σαμψούντα, γιὰ τὸ ρόλο τῶν Ἄγγλων, γιὰ τὶς σφαγές τοῦ Τοπὰλ Ὀσμᾶν σὲ συνεργασία μὲ τὸν Νουρετὶν πασᾶ. Κάθε σελίδα τοῦ βιβλίου ἐπιβεβαιώνει γιὰ ἀκόμα μία φορᾶ τὰ φρικτὰ ἐγκλήματα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας σὲ βάρος Ἀρμενίων, Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολῆς καὶ Ἀσσυρίων.

O ΑΡΗΣ ΠΟΥΛΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ

Ὁ  κ. Ἄρης Ν. Πουλιανὸς γεννήθηκε στὸν Εὔδηλο Ἰκαρίας στὶς 24 Ἰουλίου 1924. Σπούδασε βιολογία στὶς ΗΠΑ καὶ ἀνθρωπολογία στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Τὸ 1961 τοῦ ἀπενεμήθη ὁ τίτλος τοῦ Διδάκτορα (Ph. D) ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Μόσχας γιὰ τὴν διατριβή του «Ἡ προέλευση τῶν Ἑλλήνων». Ἐργάσθηκε στὴν Σοβιετικὴ Ἀκαδημία, στὸ Τμῆμα Ἀνθρωπολογίας, καὶ διετέλεσε ἀρχηγὸς ἀποστολῶν τόσο στὴν Ρωσία ὅσο καὶ στὸ ἐξωτερικὸ (Βουλγαρία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Γεωργία, Ἀρμενία, Καύκασο, Καζακστσᾶν, Τουρκμενιστάν, Οὐζμπεκιστᾶν κ.ἅ.), διδάσκοντας ταυτόχρονα στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Μόσχας. Τὸ 1965 ἐπαναπατρίσθηκε καὶ συνεχίζει μὲ νεότερες ἀνθρωπολογικὲς μελέτες (Ἰαπωνία-Ἀϊνού, Ἱσπανία κ.ἅ.), οἱ ὁποῖες ρίχνουν φῶς στὴν καταγωγὴ ὄχι μόνο τῶν βαλκανικῶν λαῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπολοίπων Εὐρωπαίων. Τὸν ἴδιο χρόνο ἔγινε μέλος τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Σπηλαιολογικῆς Ἑταιρείας. Παράλληλα ἀσχολεῖται συστηματικὰ μὲ τὶς παλαιοανθρωπολογικὲς ἀνασκαφὲς τοῦ Σπηλαίου Πετραλώνων καὶ τῆς ἀνοικτῆς θέσης Τρίλλιας Χαλκιδικῆς, καθὼς καὶ τοῦ προϊστορικοῦ ἐλέφαντα στὸν Περδίκκα Πτολεμαϊδας.

Τὸ 1968 ἐξελέγη Ἀντιπρόεδρος τοῦ 8ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ἀνθρωπολογίας στὸ Τόκιο. Τὸ 1979 ὁρίσθηκε στὴν Πρᾶγα Πρόεδρος τοῦ 3ου Πανευρωπαϊκοῦ Συνεδρίου Ἀνθρωπολογίας, τὸ ὁποῖο πραγματοποίησε τὶς ἐργασίες του στὰ Πετράλωνα Χαλκιδικὴς τὸ 1982. Εἶναι ἱδρυτὴς τῆς Ἀνθρωπολογικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος (1971) καὶ τῆς Εἰδικῆς Ὑπηρεσίας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ (1977). Διατελεῖ μέλος τοῦ Μονίμου Διεθνοῦς Συμβουλίου Ἀνθρωπολογικῶν καὶ Ἐθνολογικῶν Ἐπιστημῶν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς UNESCO καὶ ἀπὸ τὸ 1987 ἐνεργὸ μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἔχει δημοσιεύσει 5 βιβλία καὶ πάνω ἀπὸ 200 ἐπιστημονικὲς ἐργασίες.

Μπορεῖτε νὰ κατεβάσετε τὴν διδακτορική του διατριβὴ («Ἡ προέλευση τῶν Ἑλλήνων»), ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸν ἰστότοπο scribd.

 Πουλιανός–Η-Προέλευση-Των-Ελλήνων-Άρης-Πουλιανός

Ὁ κ. Πουλιανὸς πραγματοποίησε παλαιοανθρωπολογικὲς ἀνασκαφὲς στὸ Σπήλαιο τῶν Πετραλώνων τῆς Τριγλίας καὶ τῆς τοποθεσίας πλειοκαινικῶν ἐλεφάντων στὸν Περδίκκα τῆς Πτολεμαΐδος, ὅπου ἀνακαλύφθηκε ὁ Ἀρχάνθρωπος τῶν Πετραλώνων, γιὰ τὸν ὁποῖο ὑποστηρίζει ὅτι εἶναι ἡλικίας 700.000, δηλαδὴ ἀποτελεῖ τὸν ἀρχαιότερο ἄνθρωπο τῆς Εὐρώπης.

Τὸ βίντεο προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐνημερωτικὴ ἐκπομπὴ τῆς ΕΡΤ 1 «Σὰν παραμύθι» μὲ τίτλο «Ἀλήθεια ποιός εἶστε…» (ἡμερομηνία πρώτης προβολῆς 16/06/2005, http://archive.ert.gr/68754/).

Στὴν ἐκπομπὴ αὐτὴ ὁ Ἄρης Πουλιανὸς ἀφηγεῖται τὴν ἀνακάλυψή του στὸ Σπήλαιο τῶν Πετραλώνων καθὼς καὶ τὶς ἀλλεπάλληλες πολυετεῖς διώξεις ποὺ ὑπέστη ἀπὸ τὸ χειριστοκρατικὸ κατεστημένο ποὺ λιμαίνεται τὸ νεοελληνικὸ κρατίδιο ἐξαιτίας αὐτῆς του τῆς ἀνακάλυψης.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΜΠΝΕΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΟΙΚΟΔΟΜΕΙ ΕΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

 

Ἡ Ἀριστερὰ χαμογελᾶ σταθερὰ στὸ διαφορετικὸ. Ἄλλοτε σιωπηρὰ καὶ ἄλλοτε φωναχτά. Ἀγωνίζεται γιὰ ἕνα λαμπρό μέλλον ὅπου ὅλες οἱ διακρίσεις θὰ βρίσκονται στὸ χρονοντούλαπο τῆς Ἱστορίας -ὅπως οἱ ξεπερασμένες καὶ φασιστικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στὰ φῦλα. Οὐδόλως μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ δυσαρέσκεια τῶν ρατσιστῶν γιὰ τὸ σκίτσο τοῦ πρωτοκαπετάνιου τοῦ ΕΛΑΣ, τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ τὸ παλιὸ άντιεξουσιαστικὸ περιοδικὸ «Ἰδεοδρόμιο». Τὸ ἀφιερώνουμε ἐξαιρετικὰ στοὺς βουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ποὺ ὑπερψήφισαν τὸ νομοσχέδιο τῆς κυβέρνησης γιὰ τὴν άναδοχὴ παιδιῶν ἀπὸ «ὁμόφυλα ζευγάρια». Εἴμαστε βέβαιες/βέβαιοι/βέβαια ὅτι μὲ τέτοιους ἐξαίρετους γονεῖς, σὰν τοὺς εἰκονιζόμενους, τὰ παιδιά αὐτὰ θὰ εὐτυχήσουν.

 

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΛΑΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΜΟΙΡΗ ΛΕΣΒΟ

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΔΕΙΚΤΗ ΕΥΦΥΪΑΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΤΟΥ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΡΙΜΙΖΗ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ – ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ UFO.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ-24/4/1915 ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΜΕΝΙΩΝ (ΔΙΑΣΩΘΕΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ «RAVISHED ARMENIA»)

ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΡΑΙΚΥΛΙΣΜΟΣ

Ὁ Πρόεδρος τῆς Πολωνίας Ἀντρέϊ Ντούντα γονατίζει μπροστὰ

στὸ μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη.

Ὁ Νεοέλλην Γραικύλος κομπολογοπαίχτης ξεκουράζει

τὸ ἀγωνιστικὸ του ποδάρι πάνω στο κενοτάφιο μπροστὰ

ἀπὸ τὸ μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ!

Ἡ Δημοτικὴ Ἀρχὴ Πάτρας ἀνταποκρινόμενη στὸ χρέος τῆς ἀπέναντι στὰ παιδιά, στὴν κοινωνία καὶ στὸ μέλλον τῆς πόλη μας, ἔχει σαφῆ θέση ἐνάντια στὴν νομιμοποίηση τῆς κάνναβης. Παίρνει πρωτοβουλίες σὲ συνεργασία μὲ φορεῖς ἐνισχύοντας τὸν ἀντιναρκωτικὸ ἀγῶνα.

Πρόσφατα (24 – 1 – 2018) πραγματοποιήθηκε ἡμερίδα τοῦ Δήμου Πατρέων σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ἐθνικὸ Συμβούλιο κατὰ τῶν Ναρκωτικῶν (ΕΣΥΝ), τὸ ΚΕΘΕΑ καὶ τὴν Ἕνωση Γονέων καὶ Κηδεμόνων Δήμου Πατρέων μὲ θέμα «Ὄχι σὲ ὅλα τὰ ναρκωτικά».

Αὐτὸ τὸ διάστημα εἶναι σὲ ἐξέλιξη καὶ ὑλοποιοῦνται ἐκπαιδευτικὲς δράσεις τοῦ Δήμου Πατρέων μὲ τὴν συνεργασία τοῦ ΕΣΥΝ καὶ τῆς Ἕνωσης Γονέων καὶ Κηδεμόνων μὲ θέμα τὴν «Πρόληψη κατὰ τῶν ἐξαρτήσεων» καὶ ἀφορᾶ μαθητὲς τῶν σχολικῶν μονάδων τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης καὶ τοὺς γονεῖς τους.

Ἡ Δημοτικὴ Ἀρχὴ Πάτρας διεκδικεῖ ἐνίσχυση καὶ ἐπαρκῆ χρηματοδότηση τῶν φορέων Πρόληψης, ἐνίσχυση Στεγνῶν θεραπευτικῶν Προγραμμάτων, λέει «ὄχι» σὲ ὅλα τὰ ναρκωτικά, ἀγωνίζεται γιὰ μία κοινωνία χωρὶς ναρκωτικὰ καὶ ὄχι μὲ ἐλεύθερα ναρκωτικά. Γιὰ μία κοινωνία τῆς δουλειᾶς καὶ τῆς προκοπῆς.

 

 

THEA HALO: ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ – ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ – ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Thea Halo ἀφηγεῖται τὴν ἀλησμόνητη ἱστορία τῆς μητέρας της, Σάνο. Στὴν ἡλικία τῶν δέκα μόλις ἐτῶν, ἡ Σάνο ἐπιβίωσε ἀπὸ τὴν πορεία θανάτου ποὺ ἀφάνισε τὴν οἰκογένειά της. Ἑβδομήντα χρόνια μετὰ τὸν ἐκπατρισμό της, ἡ Σάνο καὶ ἡ κόρη της Thea ἐπιστρέφουν στὴν Τουρκία σὲ μιὰ προσπάθεια ἀναζήτησης τοῦ χωριοῦ καὶ τοῦ πατρικοῦ της. Στὸ βιβλίο, ἡ Σάνο, μιὰ Ἑλληνίδα Πόντια ποὺ γεννήθηκε σὲ ἕνα μικρὸ χωριὸ κοντὰ στὴ Μαύρη Θάλασσα, ἀναπολεῖ τὴν παραδοσιακὴ ἀγροτικὴ ζωή της στὰ βουνὰ τοῦ Πόντου.

Πόντος 1919.

Ἡ φοβερὴ συνειδητοποίηση ὅτι κάτι δὲν πήγαινε καλὰ ἔφτασε σιγὰ σιγὰ στὸ χωριὸ τῆς Σάνο. Ἄγνωστοι ἄρχισαν νὰ περιφέρονται καὶ νὰ διανυκτερεύουν στὰ χωράφια καὶ στὰ δάση τῆς περιοχής. Παραμόνευαν ἀπὸ ἀπόσταση σὰν ἁρπακτικά. Τοῦρκοι στρατιώτες ἔκαναν ἐπιδρομὲς καὶ ὁδηγοῦσαν τοὺς ἄντρες στὰ ἄθλια στρατόπεδα ἐργασίας. Οἱ περισσότεροι πέθαιναν ἀπὸ τὶς κακουχίες καὶ τὴν πείνα. Ἀργότερα, τὴν ἄνοιξη τοῦ 1920, οἱ Τοῦρκοι στρατιῶτες ξαναγύρισαν καὶ διέταξαν τοὺς κατοίκους νὰ ὑπακούσουν στὶς ἐντολὲς τοῦ Στρατηγοῦ Κεμάλ Ατατούρκ: «Πρέπει νὰ φύγετε ἀπ’ αὐτὸν τὸν τόπο. Μαζί σας θὰ πάρετε μόνο ὅσα μπορεῖτε νὰ σηκώσετε…». Στὶς πορεῖες θανάτου ποὺ ἀκολούθησαν, τὰ θύματα πέθαιναν ἐκεῖ ὅπου ἔπεφταν, μὲ τὰ ἁρπακτικὰ νὰ παραμονεύουν.

Ἔχοντας χάσει ὅ,τι ἀγαποῦσε στὴ ζωή της, ἀκόμα καὶ τ’ ὄνομά της, ἡ Σάνο δόθηκε μὲ προξενιὸ σ’ ἕναν ἄντρα ποὺ τὴν πῆρε μαζί του στὴν Ἀμερικὴ στὴν ἡλικία τῶν δεκαπέντε ἐτῶν. Ὁ ἄντρας της εἶχε τὰ τριπλάσια χρόνια της. Ἡ ἀφήγηση παρακολουθεῖ τὴν πορεία τοῦ γάμου της, τὴν ἀνατροφὴ τῶν δέκα παιδιῶν της καὶ τὴ μεταμόρφωσή της ἀπὸ μιὰ ἀθώα παιδούλα ποὺ ζοῦσε μιὰ παραδοσιακὴ ζωὴ σὲ ἕνα ἀπομακρυσμένο τόπο, σὲ μιὰ στοργικὴ μητέρα καὶ ἀποφασιστικὴ γυναῖκα στὴ Νέα Ὑόρκη τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα.

Ἡ Τουρκία ἀποσιωπᾶ συνειδητὰ τὶς σφαγὲς σχεδόν τριῶν ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων ποὺ ἀνῆκαν στὶς χριστιανικὲς μειονότητες τῶν Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων, καθὼς καὶ τοὺς μαζικοὺς ἐκτοπισμοὺς ἑκατομμυρίων ἄλλων. Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι μιὰ σπάνια προσωπικὴ μαρτυρία τῶν τρομερῶν συμβάντων ἐκείνης τῆς γενοκτονίας. Ἡ ἀφήγηση ἀποτελεῖ μιὰ αὐθεντικὴ κατάθεση ψυχῆς γραμμένη ἀριστουργηματικὰ, ἐνῶ ἡ πλοκὴ ἐξελίσσεται μέσα ἀπὸ τὶς προσωπικὲς ἀναμνήσεις καὶ τὶς ἀγωνίες ἑνὸς δράματος.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

https://kupdf.com/download/-thea-halo_59b55cd2dc0d600e2d8ceb1f_pdf

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

 

 

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς τάξεις
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος 10, Χειμῶνας 2018, 154 σελ.
Περιοδικὸ τῶν Συντρόφων Διεθνιστῶν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Καλωσόρισμα – Προλογικὰ σημειώματα ἄρθρων

  • Ἐν ἀρχὴ τὸ τέλος. Τὰ παιδιὰ τῆς Ἀντιγόνης

  • Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ: Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Μέρος Δεύτερο, τοῦ Χρῆστου Κυπραίου

  • Πῶς βλέπουμε τὸν ἑλληνοτουρκισμό, τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐνζύμου

  • Ποιός πρέπει νὰ εἶναι ὁ διάδοχος τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας; τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

  • Τί εἶναι – ἄν μὴ τὶ ἄλλο – ἕνας Βυζαντινός; τοῦ Κλίφτον Φὸξ

  • Ἡ Ἄνω Μακεδονία: Ἱστορικὸ καὶ γεωγραφικὸ πλαίσιο, τῆς Γεωργίας Καραμήτρου-Μεντεσίδη

  • Κεντρικὴ Βαλκανικὴ Δημοκρατία: Μία πρόταση γιὰ τὸ κοινὸ καλὸ

  • Ἡ πρόοδος κατά τῆς ἐλευθερίας, τοῦ Tὲντ Καζύνσκι

  • Το πρεκαριάτο καὶ ἡ ταξικὴ πάλη, τοῦ Γκάι Στάντιγκ

  • Γνωριμία μὲ τὶς κοινοτικὲς ἰδέες τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα: Μιὰ ἐγχώρια πρόταση γιὰ τὴν σπουδαιότητα τῆς συντροφικότητας στὴν προώθηση τοῦ κοινοῦ καλοῦ, τῆς Ἑλένης Δημοπούλου

  • Ἡ γλώσσα μας, τῆς Εὐαγγελίας Βαλάτα

  • Ἀλήθεια – Μνήμη – Ἀνυπακοὴ

  • Γλωσσάρι

 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ): Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΒΩΝ

Κεντρικὴ, γιατὶ ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὰ Σκόπια καὶ τὸ νοτιότερο ἄκρο τῆς Βαλκανικῆς, τὸ ἀκρωτήριο Ταίναρο καὶ τὰ Σκόπια μέχρι τὸ βορειότερο ἄκρο, τὸν Προύθο ποταμό, εἶναι ἡ ἴδια. Βαλκανικὴ, γιατὶ ἀναφέρεται καὶ ἀντιπροσωπεύει μιὰ κοινὴ σὲ ὅλες τὶς ἐθνικὲς ὁμάδες τοῦ νέου κράτους συνείδηση, ταυτότητα καὶ προσδοκία. Δημοκρατία, γιατὶ αὐτὸ τὸ κράτος γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του καὶ μόνον ὀφείλει νὰ εἶναι δημοκρατικό. Νὰ ἐξασφαλίζει σὲ ὅλες τὶς ἐθνικές, θρησκευτικὲς ὁμάδες συνθῆκες ἰσότητας, ἰσονομίας, ἰσοπολιτείας. Οἱ πολῖτες του θὰ ἐκφράζουν ἐλεύθερα τὴν ταυτότητα τῆς ἐθνικῆς ἤ θρησκευτικῆς ὁμάδας στὴν ὁποῖα αἰσθάνονται ὅτι ἀνήκουν ἤ ἀναγνωρίζονται. Αὐτοὶ ποὺ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Μακεδόνα, σημαίνει ὅτι θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους μέρος ἑνὸς ἱστορικοῦ καὶ μαρτυρικοῦ, λόγῳ τῶν ἀλλεπάλληλων διώξεων καὶ καταναγκασμῶν, κομματιοῦ τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Μακεδονικοῦ. Αὐτοῦ ποὺ ἕνωσε τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 75 ΧΡΟΝΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!

 «Έξι ώρες οι Γερμανοί ούρλιαζαν από λύσσα, γιατί δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι ήταν δυνατόν να κινηθεί ένας τεράστιος όγκος 400 χιλιάδων ανθρώπων με τέτοιο συντονισμό και ακρίβεια. Έξι ώρες, μάτωναν οι δρόμοι της Αθήνας, από το αίμα των καλύτερων παιδιών της», αφηγείται ο Μίνως Σταυρίδης, αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων της διαδήλωσης, στις 22 Ιουλίου 1943, στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Βογιάζου «Χρονικό της Εθνικής Αντίστασης», το 1985….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/ntokoumenta-apo-tin-ematiri-diadilosi-tou-43-i-germani-anixan-pir-kata-ton-diadiloton-pou-fonazan-na-min-parachorithi-i-makedonia-ke-i-thraki-sti-voulgaria-mia-kopela-ormise-sto-tank-ke-chtipise-t/

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΩΑΝΝΗ ΜΑΖΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Ὅταν ἔχεις τὴν ἰδεολογία τῶν γκουλὰκ

δὲν σ’ ἀρέσουν τὰ Συλλαλητήρια,

δὲν σ’ ἀρέσει ἡ λαοθάλασσα,

δὲν ἀντέχεις τὰ δημοψηφίσματα

ἐκτὸς ἂν εἶναι στημένα γιὰ νὰ εἶσαι

σίγουρος γιὰ τὸ ἀποτέλεσμα

ἀλλὰ νὰ ξέρεις ὅτι στὴν πατρίδα μας

πιστεύουμε μόνο στὸν Χριστὸ

ἐπειδὴ ξέρουμε τί ἔκανε

γιὰ τὴν Ἀνθρωπότητα.

 

 

Πίσω ἔχει ἡ ἀχλάδα τὴν οὐρὰ

εἶπε ὁ Μίκης στον κύριο

ποῦ δὲν ἔμαθε ἀκόμα

τί σημαίνει Συλλαλητήριο

διότι ἀνήκει σὲ ἰδεολογία

ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἔκφραση

τοῦ λαοῦ ἀφοῦ πιστεύει μόνο στὸ κόμμα

ὅμως στὴν Ἑλλάδα εἴμαστε τοῦ Μίκη.

 

ΝΙΚΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ

ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποῦ βρέθηκαν τόσοι Ἕλληνες νὰ χλευάζουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας, νὰ ἀπαξιώνουν κάθε τί ποὺ ἐμφανίζεται ἑλληνικό, νὰ καταδικάζουν κάθε πολιτικὴ ποὺ ὑπερασπίζεται ἐδάφη καὶ κυριαρχίες τῆς χώρας καὶ νὰ περηφανεύονται ὅτι εἶναι ἀντιεθνικιστές; Μά, στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, στὰ ἀπομεινάρια μίας ἐμμονικῆς ἀριστερᾶς καί, κυρίως, στὰ κονδύλια ἀμερικανικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ἱδρυμάτων, ποὺ μετὰ τὸ ’80 χρηματοδότησαν ἀνθρώπους σὲ χῶρες ὅπου ἡ ἔννοια πατρίδα ἦταν φρένο στὴν παγκοσμιοποίηση.

Ἐπειδὴ ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι τὸ αὔριο τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Καὶ ὁ μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθυστερήσει τὸ χτίσιμό του εἶναι τὰ σύνορα. Οἱ πατρίδες. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν πατρίδες δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ σύνορα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΑΜΕ!

1.500.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ!

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ!

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

«Εἶμαι πατριώτης διεθνιστὴς καὶ μάχομαι συνάμα τὸν φασισμὸ σὲ ὅλες τὶς μορφὲς καὶ προπαντὸς στὴν πιὸ ἐπικίνδυνη μορφή του, τὴν ἀριστερόστροφη».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ;

Η ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ!

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ

ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ!

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

Γιὰ ἕνα πρᾶγμα στενοχωριόμαστε. Ὅτι δὲν ἤμασταν κοντὰ της γιὰ νὰ τὴν ἀγκαλιάσουμε. Γιατὶ εἶναι ἡ ἐνσάρκωση τοῦ ἀλεξανδρινοῦ πνεύματος. Παγκόσμιου, Πανανθρώπινου, Ἑλληνικοῦ.

Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸ συλλαλητήριο τοῦ Συντάγματος γιὰ τὴν Μακεδονία. Αὐτὸ ποὺ κάποιοι εἶχαν τὸ θράσος νὰ ἀποκαλέσουν «ἐθνικὸ βοῦρκο τῆς πλατείας Συντάγματος» ἐκδηλώνοντας ἔτσι τὴν φασιστικὴ τους χαρακτηροδομή.

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Nikos Lygeros – Omelia al raduno di massa per la questione di Skopje prima de 500.000 persone – Salonicco 21/01/2018

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ!

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

 Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!

 

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!

συλλαλητήριο μακεδονίαΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ!

 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ!

enz9blogΚυκλοφόρησε τὸ 9ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας!

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς τάξεις
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος 9, Καλοκαίρι 2017, 165 σελ.
Περιοδικὸ τῶν Συντρόφων Διεθνιστῶν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα – Προλογικὰ σημειώματα ἄρθρων

-Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ: Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Μέρος Πρῶτο, τοῦ Χρῆστου Κυπραίου

-Κοινωνιολογία τοῦ νέου ελληνισμοῦ τοῦ Δημητρίου Τσάκωνα

-Περὶ τῶν τεχνολογιῶν αἰχμῆς τοῦ 21ου αἰώνα: Γιατί τὸ μέλλον δὲν μᾶς χρειάζεται; τοῦ Μπὶλ Τζόυ

-Παρακμὴ τοῦ καπιταλιστικοῦ τρόπου παραγωγῆς ἤ παρακμὴ τῆς ἀνθρωπό­τητας; τοῦ Ζὰκ Καμὰτ

-Περὶ ἐπαναστάσεως κατὰ Πλάτωνα, τοῦ Κ. Ι. Δεσποτόπουλου

-Γλωσσάρι

MΑΚΡΟΝ-ΛΕ ΠΕΝ: Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 Ὁ πρῶτος γύρος τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας. Ὁ δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδας «Λὲ Φιγκαρό» Ματιὲ Σλαμᾶ ἀναλύει τὸ κοινωνικὸ ὑπόβαθρο τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν ταξικὴ πόλωση ποὺ ἐκφράζεται στὴν ἀναμέτρηση τῶν δυὸ ὑποψηφίων του δεύτερου γύρου: τὴν κοσμοπολιτικὴ Γαλλία τοῦ παγκοσμιοποιημένου μεγάλου κεφαλαίου καὶ τὴν πατριωτικὴ Γαλλία τῶν πληβειακῶν κοινωνικῶν στρωμάτων.

 

Θεωρούσαμε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ταξικῆς πάλης ἦταν ξεπερασμένη. Οἱ διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς, Γκῶς Σαντὰλ Μοὺφ [Gauche Chantal Mouffe] καὶ Ζᾶν Κλὼντ Μισέα [Jean-Claude Michea], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντρυφήσει στὴν μαρξιστικὴ σκέψη, εἶχαν ἰσχυριστεῖ προσφάτως ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ χρήζει ἐπανεξέτασης. Κανένας ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους της Ἀριστερᾶς, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ναταλὶ Ἀρτῶ [Νathalie Arthaud], δὲν ἔκανε οὐδεμία νύξη σὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία σημασία. Ἡ πάλη τῶν τάξεων ἐπανεμφανίζεται στὸ πολιτικὸ προσκήνιο στὴν μονομαχία τοῦ δεύτερου γύρου, ποὺ θὰ φέρει ἀντιμέτωπους τὸν φιλελεύθερο Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ὑπέρμαχο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας Μαρὶν Λὲ Πέν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

scan-3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο  δημοσιεύτηκε στο 6ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2016) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται στο αφιέρωμα δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.
Το τρίτο αυτό κείμενο του θεματικού πλουραλιστικού αφιερώματος είναι του Μόντυ Τζώνστοουν και έχει τίτλο «Μαρξ, Μπλανκί και δημοκρατία». Με υποδειγματική συστηματικότητα και επιστημονική αντικειμενικότητα ο συγγραφέας παρουσιάζει τις αντίστοιχες απόψεις του Μπλανκί και των θεμελιωτών του μαρξισμού για το ζήτημα της κυβερνητικής εξουσίας κατά την πορεία προς τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, αποκαθιστώντας ταυτόχρονα και το περιεχόμενο της περιβόητης (ή πλέον διαβόητης) «δικτατορίας του προλεταριάτου» στην σκέψη του Μαρξ και του Ένγκελς, που κατάντησε να σημαίνει την δικτατορική διακυβέρνηση μιας προνομιούχας «επαναστατικής μειονότητας», που υποτίθεται ότι κατέχει το copyright της αλήθειας. Ο Τζώνστοουν αποδεικνύει με σχολαστική φροντίδα ότι για τους ιδρυτές του μαρξισμού ο όρος αυτός είχε ακριβώς το αντίθετο περιεχόμενο από αυτόν που αργότερα απέκτησε και ότι μάλιστα ο Μαρξ τον επινόησε ακριβώς για να διαχωριστεί ρητά από τον Μπλανκί και τους οπαδούς του, που υποστήριζαν ότι η ανάληψη της εξουσίας πρέπει να πραγματοποιηθεί από μια επαναστατική ελίτ, ακόμα και παρά την θέληση της πλειοψηφίας του λαού (δηλαδή, «δικτατορία του προλεταριάτου» ως δημοκρατική διακυβέρνηση των λαϊκών μαζών σε αντίθεση με την «δικτατορία της επαναστατικής πρωτοπορίας»).

Μόντυ Τζώνστοουν

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι απαραίτητη η υποστήριξη της πλειοψηφίας του πληθυσμού για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας; Ή μήπως ένα επαναστατικό κόμμα ή μια επαναστατική οργάνωση μπορεί να αναλάβει την εξουσία δίχως αυτήν την υποστήριξη και να την διατηρήσει ακόμη και παρά την αντίθετη βούληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού; Το ζήτημα αυτό -το οποίο υπήρξε βασικό στην συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του σοσιαλιστικού κινήματος σχετικά με την θεωρία και την πράξη της δημοκρατίας- δίχασε τους επαναστάτες επί εκατόν πενήντα χρόνια και εξακολουθεί και σήμερα να τους διχάζει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ 7ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

enz7coverΚυκλοφόρησε το 7ο τεύχος του περιοδικού μας.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 7, Φθινόπωρο 2016
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα
-Όπλα μαζικής μεταναστεύσεως. Ο αναγκαστικός εκτοπισμός ως μέσον εξαναγκασμού, της Κέλυ Μ. Γκρήνχιλ
-Η σιωνιστική πλάνη, του Γ. Τ. Στέις
-Η συμμετοχή της Γερμανίας στη γενοκτονία των Αρμενίων, της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών
-Η νέα βρετανική εξωτερική πολιτική, του Τιερύ Μεϊσάν
-Το λυκόφως του ΝΑΤΟ, του Τιερύ Μεϊσάν

ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕΣΑΙ!

 

man-woman

Ζητήματα φύλου και σύγχρονες συστημικές μεταμοντέρνες θεωρίες περί «φυλετικής κατασκευής» προσέγγισε ο Δημήτρης Πατέλης αν.Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ο οποίος προ μηνών αποτέλεσε στόχο ενορχηστρωμένης αηθούς επίθεσης για τις «αιρετικές» του απόψεις, σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στον Γιώργο Γκόντζο στο δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων.

Απαντώντας σε ερωτήσεις σημείωσε μεταξύ άλλων πως «από τη μια πλευρά είναι το καθ’ όλα δικαιολογημένο αίτημα το οποίο απαιτεί την απουσία οποιασδήποτε διάκρισης και καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για  οποιαδήποτε κατηγορία ανθρώπων και δεύτερο είναι η υπέρμετρη προβολή στο όνομα των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκείνης της πλευράς που έχει να κάνει με την επιβολή της κατασκευαστικής αντίληψης περί του φύλου…»

Επισήμανε ότι αυτό «δεν είναι άσχετο με την επέλαση του φιλελευθερισμού ως στρατηγικής του σημερινού σταδίου της  κεφαλαιοκρατίας και ως ιδεολογίας, δηλαδή αποδόμησαν οποιαδήποτε συλλογικότητα: σωματεία, κόμματα, πολιτικές εκπροσωπήσεις, αποδομούν την ίδια την οικογένεια σε τεράστιο βαθμό. Τώρα έχουν αρχίσει επέλαση και στον ίδιο τον βιολογικό πυρήνα της προσωπικότητας».

Σημείωσε πως «άνδρας και γυναίκα  και γεννιέσαι και γίνεσαι. Και μείζον θέμα διεκδίκησης για όλους, κοινωνία, γονείς, εκπαιδευτικούς, είναι να προτάξουμε την  πραγματική πολιτισμική  καλλιέργεια ανδρών και γυναικών, σε μια κοινωνία που δεν θα υπάρχει ανταγωνισμός, καταπίεση, εκμετάλλευση, σε μια κοινωνία στην οποία η ολόπλευρη ανάπτυξη των δημιουργικών δυνατοτήτων της προσωπικότητας του καθένα, θα είναι όρος για την ανάπτυξη της ανθρωπότητας».

Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο..

https://clyp.it/zgrcpzfe/widget

Πηγή: http://www.dimotikoradiofono.gr/

ΟΙ ΝΕΟΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΗΣ «ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ!

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Κάποιες σημειώσεις περί «ανοικτών συνόρων» και διεθνισμού με αφορμή ένα περιστατικό

 

Χθες βράδυ (Κυριακής) στα Ταμπάκικα της Χίου διμοιρία των ΜΑΤ επιτέθηκε απρόκλητα και ξυλοφόρτωσε άγρια κατοίκους, οι οποίοι διαμαρτύρονταν ειρηνικά για την μεταφορά προς απέλαση λαθρομεταναστών με σκοπό την φυλάκισή τους σε κτήριο της περιοχής.

Οι συγκεκριμένοι μετανάστες, 78 τον αριθμό, ήσαν προηγουμένως έγκλειστοι στο hot spot του νησιού και αφού επιλέχθηκαν για απέλαση, μεταφέρθηκαν σιδηροδέσμιοι και οδηγήθηκαν με κλούβες της αστυνομίας στο κτήριο στο οποίο προηγουμένως γινόταν η καταγραφή προσφύγων και μεταναστών. Οι άνθρωποι αυτοί είναι μερικοί από τους εκατοντάδες χιλιάδες που οδηγήθηκαν στην Ελλάδα από τα δουλεμπορικά κυκλώματα που δρουν με την στήριξη της τουρκικής κυβέρνησης -η οποία, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διάλυση της Συρίας και στην ενδυνάμωση του Ισλαμικού Κράτους- και την αγαστή συνεργασία της «προοδευτικής» και «ανθρωπιστικής» κυβερνώσας Αριστεράς, που άνοιξε πρόθυμα τα σύνορα όταν η Μέρκελ, κατ’ επιταγήν των Γερμανών βιομηχάνων, κάλεσε στην Γερμανία ένα εκατομμύριο πρόσφυγες και μετανάστες για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες σε φθηνή εργατική δύναμη.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ Νο6

cover6ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

Κυκλοφόρησε το έκτο τεύχος του περιοδικού μας!

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 6, Άνοιξη 2016
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

126 σελ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα
-Μαρξ, Μπλανκί και η δημοκρατία, του Μόντυ Τζώνστοουν
-Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος από τον Λασσάλ έως τον φιλελευθερισμό.Η παραμορφωτική ηγεμονία της αντιπαραγωγικής μεσαίας τάξης, του Λόρεν Γκόλντνερ
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος τέταρτο
-Φοβίες: Η ψυχιατρικοποίηση της καθημερινής ζωής, του Φρανκ Φουρέντι
-Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ [Communism against Democracy]

KΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο από τη Διεθνιστική Κομμουνιστική Ομάδα (ICG) και δημοσιεύτηκε στο 4ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2015) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.

Επειδή το παρακάτω άρθρο είναι ιδιαίτερα εκτενές, για τη διευκόλυνση του αναγνώστη, θεωρήσαμε προτιμότερο να το δημοσιεύσουμε χωρίς τις υποσημειώσεις του. Ωστόσο, το πλήρες κείμενο μπορεί να το βρει κανείς στην μορφή PDF που παραθέτουμε.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ

Τις περισσότερες φορές εντός του ίδιου του κομμουνιστικού κινήματος προκατασκευασμένες ιδέες που κληρονομήθηκαν από την κυρίαρχη ιδεολογία εμποδίζουν την πλήρη κατανόηση του επαναστατικού προγράμματος. Σε πολλά ουσιώδη ζητήματα αυτή που προβάλλεται δεν είναι η κομμουνιστική αντίληψη, που έχει επιβεβαιωθεί από αναρίθμητες εργατικές εξεγέρσεις, αλλά απεναντίας η σοσιαλδημοκρατική και λασσαλική «παράδοση» (σε ριζοσπαστική ή μη ριζοσπαστική μορφή διαμέσου της λενινιστικής ορολογίας), δηλαδή, αυτό που η ίδια η αστική τάξη αντιλαμβάνεται για το επαναστατικό κίνημα. Οπότε, ως προς το θεμελιώδες ζήτημα της δημοκρατίας όλοι οι δήθεν μαρξιστές υποστηρίζουν πλήρως τους μεγάλους μύθους της Γαλλικής Επανάστασης -αυτό το αρχέτυπο όλων των αστικών επαναστάσεων, με το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα- θεωρώντας ότι η αστική τάξη πρόδωσε τα ίδια της τα ιδεώδη και έτσι αναθέτουν το καθήκον της πραγμάτωσής τους στο προλεταριάτο!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 5ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

Κυκλοφόρησε το 5ο τεύχος του περιοδικού μας!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 5, Φθινόπωρο 2015
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Καλωσόρισμα
-Ο Μαρξ και η δικτατορία του προλεταριάτου, του Χαλ Ντράπερ
-Η κομμουνιστική κοινωνία: Αξία, Εργασία και Χρόνος – Μια απάντηση στον Ζιλ Ντωβέ
-Άγνωστα σχετικά με τον Ναζίμ Χικμέτ. Ο ποιητής προδότης της πατρίδας
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος τρίτο
-Ο κύριος εχθρός βρίσκεται μέσα στην χώρα μας
-Επί του πιεστηρίου: Τα παραμύθια τελείωσαν-Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης
Μια σύντομη παρουσίαση των θέσεων της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης
Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

Από τις εκδόσεις των Συντρόφων Διεθνιστών κυκλοφόρησε το βιβλίο:

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

Σύμφωνα με τον συγγραφέα «η αρχή της δημοκρατίας δεν έχει καμιά εγγενή αξία. Δεν αποτελεί μια αρχή, αλλά μάλλον έναν απλό οργανωτικό μηχανισμό που βασίζεται στην απλή και χονδροειδή αριθμητική υπόθεση ότι η πλειοψηφία έχει δίκιο και η μειοψηφία άδικο». Στο κείμενό του o Μπορντίγκα εξετάζει το περιεχόμενο της δημοκρατικής αρχής, τόσο από γενικής απόψεως όσο και αν και σε ποιο βαθμό αυτός ο μηχανισμός είναι χρήσιμος και αρκετός για τη λειτουργία των οργανώσεων που περιλαμβάνουν πιο στενές συλλογικότητες που δεν διχάζονται από οικονομικούς ανταγωνισμούς. Επίσης εξετάζει το κατά πόσο μπορεί αυτός ο δημοκρατικός μηχανισμός να εφαρμοστεί στη δικτατορία του προλεταριάτου, δηλ. στην κρατική μορφή που γεννιέται από την επαναστατική νίκη της τάξης που εξεγείρεται κατά της εξουσίας του αστικού κράτους, δηλαδή αν μπορεί αυτή η μορφή κράτους, χάρη στον εσωτερικό μηχανισμό ανάθεσης των εξουσιών και σχηματισμού των ιεραρχιών, να χαρακτηριστεί ως «προλεταριακή δημοκρατία».

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 4ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ!

KATEBAΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Κυκλοφόρησε και βρίσκεται στους χώρους διανομής το 4ο τεύχος του περιοδικού μας.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 4, Άνοιξη 2015
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Καλωσόρισμα
-Κομμουνισμός και δημοκρατία: Οι δύο αντίποδες
-Προειδοποίηση προς τον λαό (Η πρόποση του Λονδίνου), του Αύγουστου Μπλανκί
-Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!
-Υστερόγραφο σχετικά με τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo
-Ροζάβα: Ο λαϊκός πόλεμος δεν είναι ταξικός πόλεμος
-Τα οδοφράγματα πρέπει να διαλυθούν. Ο μοσχοβίτικος φασισμός στην Ισπανία, του Πάουλ Μάτικ
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος δεύτερο
-Μια σύντομη παρουσίαση των θέσεων της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης
Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

TEN THESES ON THE COMMUNIST PROJECT TODAY

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Only the proletariat’s conscious struggle for its own emancipation can lead to the overthrow of capitalism and to the creation of a communist society. Communism is a radical project that emerges as a necessity from the real social relations and it draws its force from a rational and ethical liberating dictate: the constitution of the human species in a community, the creation of a universal society governed by the principle of justice, conceived as a universal relationship of equality and collectivity among people.

 

2. Proletarian revolution is not a spontaneous process that is caused automatically by the living conditions experienced by the working class under capitalism, which unfolds just as spontaneously towards aclassless society through its own objective logic of things, regardless of the intention of the actions of the social subjects who are animated by the selfish desire to promote their own social position. Social development is not a mechanical process; revolution is not the work of the ‘invisible hand’ and social liberation is not a selfish affair. The proletariat is not, of course, a purely moral subject and it cannot exceed the empirical determination of its will. However, this will, in order to be a liberating will, must be universal; it must stem from the need for a radical overcoming of bourgeois society and to raise the issue of creating a society of human species. Communist liberation cannot be accomplished if its protagonists, the hundred of millions of proletarians, don’t have a high degree of awareness of the purpose of their activity. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΕΚΑ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Barricade18March1871ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

1. Μονάχα η συνειδητή χειραφετητική δραστηριότητα του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού και στη δημιουργία της κομμουνιστικής κοινωνίας. Ο κομμουνισμός είναι το ριζοσπαστικό πρόταγμα που αναδεικνύεται ως αναγκαιότητα από τις πραγματικές κοινωνικές σχέσεις και αντλεί την ισχύ του από μια ορθολογική και ηθική χειραφετητική επιταγή: τη συγκρότηση του ανθρώπινου είδους σε κοινότητα, τη δημιουργία μιας πανανθρώπινης κοινωνίας που διέπεται από την αρχή της δικαιοσύνης, νοούμενης ως μια καθολική σχέση ισοτιμίας και συλλογικότητας μεταξύ των ανθρώπων.

2. Η προλεταριακή επανάσταση δεν είναι μια αυθόρμητη διαδικασία που προκαλείται αυτόματα από τις συνθήκες ζωής που βιώνει η εργατική τάξη μέσα στον καπιταλισμό και η οποία εκτυλίσσεται εξίσου αυθόρμητα προς την αταξική κοινωνία μέσω της ίδιας της αντικειμενικής λογικής των πραγμάτων, ανεξάρτητα από τις προθέσεις των δρώντων κοινωνικών υποκειμένων τα οποία εμφορούνται από την εγωιστική επιθυμία να προαγάγουν τη δική τους κοινωνική θέση. Η κοινωνική εξέλιξη δεν είναι μια μηχανική διαδικασία, η επανάσταση δεν είναι έργο της «αόρατης χειρός» και η κοινωνική απελευθέρωση δεν είναι μια εγωιστική υπόθεση. Το προλεταριάτου δεν είναι, ασφαλώς, ένα καθαρά ηθικό υποκείμενο και δεν μπορεί να υπερβεί τον εμπειρικό καθορισμό της βούλησής του. Ωστόσο, αυτή η βούληση για να είναι βούληση απελευθερωτική πρέπει να είναι βούληση καθολική, πρέπει να πηγάζει από την ανάγκη ριζικής υπέρβασης της αστικής κοινωνίας και να θέτει το ζήτημα της δημιουργίας μιας κοινωνίας του ανθρώπινου είδους. Η κομμουνιστική απελευθέρωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν οι πρωταγωνιστές της, οι εκατοντάδες εκατομμύρια προλετάριοι, δεν έχουν υψηλή συνείδηση του σκοπού της δράσης τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

granaziaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο[1] και ταξική συνείδηση

Σ’ αυτό το άρθρο θέλω να εστιάσω στο πώς η μετάβαση από την τυπική στην πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο –ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες- έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη σύνθεση της εργατικής τάξης, στην ιδεολογία της και στους τρόπους υποκειμενοποίησής[2] της καθώς επίσης και στην ανάδειξη ορισμένων ζητημάτων σχετικά με την εργατική  ταξική συνείδηση και τις προοπτικές του καπιταλισμού σε μια εποχή κοινωνικής οπισθοδρόμησης.

Το τέλος της φορντικής[3] περιόδου της καπιταλιστικής βιομηχανικής παραγωγής, με τον «εργάτη-μάζα»[4] συγκεντρωμένο σε τεράστια βιομηχανικά συγκροτήματα, όπως η FIAT Mirafiori, και η μετάβαση στο μεταφορντικό[5] αυτοματοποιημένο εργοστάσιο, ως σημείο κορύφωσης της επιτάχυνσης της τάσης αύξησης της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, έχει αναδιαμορφώσει το ταξικό τοπίο του καπιταλισμού. Η μακραίωνη διαδικασία με την οποία οι αγρότες μετατράπηκαν σε βιομηχανικούς εργάτες έχει φθάσει κατά τη μεταφορντική παραγωγή στο τελικό της στάδιο. Ο μεταφορντισμός έχει επίσης συνεπιφέρει τόσο τη συνέχιση και την επιτάχυνση της ανασύνθεσης της εργατικής τάξης, κατά την οποία η εργατική δύναμη μετατοπίζεται όλο και περισσότερο από τον βιομηχανικό τομέα στον τομέα των υπηρεσιών, και έχει μετασχηματίσει την παραδοσιακή μαρξιστική διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη-παραγωγικής εργασίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Einige grundlegende programmatische Thesen

kapd1

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1) Im gegenwärtigen kapitalistischen Gesellschaftssystem der Ausbeutung der Lohnarbeit durch das Kapital führt der Widerspruch zwischen den Produktivkräften und den Produktionsverhältnissen, zwischen dem gesellschaftlichen Charakter der Produktion und der individuellen Aneignung des Reichtums zu wachsenden sozialen Gegensätzen und einer Verschärfung des Kampfes zwischen Bourgeoisie und Proletariat.

2) Die historisch fortschrittliche Rolle des Kapitalismus lag im Hervorbringen der notwendigen materiellen und gesellschaftlichen Bedingungen für die Errichtung einer klassenlosen Gesellschaft. Diese Rolle endete in der Ära des Imperialismus, der Ära der verheerenden internationalen Krise und Weltkriege. Die Produktivkräfte traten in Widerspruch zu den Produktionsverhältnissen. Als Ergebnis dessen wandelten sich die Produktivkräfte in ihr Gegenteil. Die gnadenlose Jagd des Kapitals nach einem Maximum an Profit hat die weitere Entwicklung der Menschheit auf Eis gelegt. Der Kapitalismus kann nicht verbessert oder zum Wohl der Gesellschaft umgestaltet werden. Die Frage „Sozialismus oder Barbarei“ steht auf der historischen Tagesordnung und kann nur durch den Sieg der kommunistischen Weltrevolution gelöst werden. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

QUELQUES THESES PROGRAMMATIQUES DE BASE

kokkinisfina 

1. Dans le système social capitaliste actuel d’exploitation du travail par le capital, le conflit entre les forces productives et les rapports de production – qui est dû à la contradiction entre le caractère social de la production et l’appropriation individuelle de la richesse produite – grandit de plus en plus provoquant l’intensification des contradictions sociales et un aiguisement de la lutte entre la bourgeoisie et le prolétariat. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

SOME BASIC PROGRAMMATIC THESES

sfirodrepano1PDF format


1. In the present capitalist social system of exploitation of labour by capital, the conflict between productive forces and productive relations which is due to the contradiction between the social character of production and the individual appropriation of wealth that is producedis increasingly growing causing an intensity of social contradictions and a sharpening of struggle between the bourgeoisie and proletariat.

 

 2. The historically progressive role of capitalism lies in creating the necessary material and social conditions for the creation of a classless society. This role ends in the era of imperialism, the era of devastating international crises and world wars. The productive forces come into conflict with the existing productive relations and, as a result, these relations from forms of development of productive forces have turned into their bonds. The rampant race of capital for maximum profit has put the further development of humanity on absolute hold. Capitalism can neither be improved nor can be run for the benefit of society. On the historical agenda is posed, in the most explicit way, the dilemma ‘socialism or barbarism’, which can be solved only by the victory of world communist revolution.

 

 3. The working class, i.e. the class of modern wage laborers who live by selling their labour power and produce the whole social wealth, is the most oppressed and the only potentially revolutionary class of bourgeois society, the future vehicle of the communist liberation of humanity. It is the social class whose objective interest is the abolition of capitalism. At the same time, since it is a non-possessing class, when it takes over the governance of society it will not establish a new system of exploitation but will open the way for the creation of a society of common ownership and equality.

The working class as an exclusively suffering class in bourgeois society – seen as a simple sociological category upon which the capitalist system is based- is an individualized multitude and the only thing that unifies it is that it is a human matter for exploitation, a universally alienated mass that constitutes the class of modern wage slaves of capital. This class is either revolutionary or nothing. In order to exercise its revolutionary liberating role, it has to be transformed from a subject of exploitation into a class that fights for its liberation by smashing all the chains that enslave it and, therefore, abolishing itself as a class. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

1943-11-01-pcint

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Υπό το παρόν καπιταλιστικό κοινωνικό καθεστώς εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο η σύγκρουση μεταξύ παραγωγικών δυνάμεων και παραγωγικών σχέσεων -η οποία οφείλεται στην αντίφαση μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και του ατομικού χαρακτήρατης ιδιοποίησης του παραγόμενου πλούτου- αναπτύσσεται με αυξανόμενο βαθμό προκαλώντας την ένταση των κοινωνικών αντιθέσεων και την όξυνση της πάλης μεταξύ της αστικής τάξης και του προλεταριάτου.

2. Ο ιστορικά προοδευτικός ρόλος του καπιταλισμού έγκειται στη δημιουργία των αναγκαίων υλικών και κοινωνικών προϋποθέσεων για τη δημιουργία μιας αταξικής κοινωνίας. Ο ρόλος αυτός τερματίζεται στην εποχή του ιμπεριαλισμού, στην εποχή των καταστροφικών διεθνών κρίσεων και των παγκοσμίων πολέμων. Οι παραγωγικές δυνάμεις έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, με αποτέλεσμα οι σχέσεις αυτές από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων να μετατρέπονται σε δεσμά τους. Η αχαλίνωτη δυναμική της κούρσας του κεφαλαίου για την αποκόμιση του μέγιστου δυνατού κέρδους έχει καταστεί ένας απόλυτος ανασταλτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί ούτε να βελτιωθεί σταδιακά ούτε να διοικηθεί προς όφελος της κοινωνίας. Στην ημερήσια διάταξη της ιστορίας τίθεται, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», το οποίο μπορεί να επιλυθεί μονάχα με την επικράτηση της παγκόσμιας κομμουνιστικής επανάστασης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

battagliacommunistaΠαρουσιάζουμε την πολιτική πλατφόρμα της Ομάδων Διεθνών Σοσιαλιστών, η οποία αποτελεί μια διεθνιστική επαναστατική οργάνωση που δρα στη Γερμανία.

 

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα!

Πολιτική Πλατφόρμα της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών

«Η αστική κοινωνία βρίσκεται σε σταυροδρόμι: ή μετάβαση στον σοσιαλισμό ή επιστροφή στη βαρβαρότητα. Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την επιλογή… είτε τον θρίαμβο του ιμπεριαλισμού και την κατάρρευση ολόκληρου του πολιτισμού, όπως στην αρχαία Ρώμη, την ερήμωση, τον αφανισμό, τον εκφυλισμό -ένα μεγάλο νεκροταφείο- είτε τη νίκη του σοσιαλισμού, που σημαίνει τον συνειδητό και ενεργητικό αγώνα του διεθνούς προλεταριάτου κατά του ιμπεριαλισμού και του πολέμου. Αυτό είναι το δίλλημα της παγκόσμιας ιστορίας: είτε το ένα είτε το άλλο. Η πλάστιγγα ταλαντεύεται μπροστά στην απόφαση του ταξικά συνειδητού προλεταριάτου». Ρόζα Λούξεμπουργκ, 1915.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Ζούμε μέσα σ’ ένα καπιταλιστικό κοινωνικό σύστημα που απλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κυριαρχία του κεφαλαίου αντηχεί σε ολόκληρο τον πλανήτη και διαπερνά όλους τους τομείς της ζωής. Ο καπιταλισμός βασίζεται στην εκμετάλλευση της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, η οποία δεν έχει άλλη επιλογή από το να πωλεί την εργατική της δύναμη στους καπιταλιστές για να πληρώνει τα αναγκαία προς το ζην. Ανάμεσα σ’ αυτούς που στηρίζονται στον μισθό και στους καπιταλιστές υπάρχει, επομένως, μια αγεφύρωτη ταξική αντίθεση. Η εργατική τάξη είναι η μόνη τάξη που έχει το αντικειμενικό συμφέρον και τη δύναμη για να ανατρέψει το καπιταλιστικό σύστημα του κέρδους. Η ανατροπή του συστήματος, η απελευθέρωση της εργατικής τάξης διαμέσου της συνειδητής παγκόσμιας κατάργησης των καπιταλιστικών σχέσεων, είναι η βασική προϋπόθεση για την κατάργηση κάθε καταπίεσης. Η βάρβαρη δυναμική της κούρσας του κεφαλαίου για κέρδη έχει γίνει ο ανασταλτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων έχει προ πολλού φθάσει στο σημείο κατά το οποίο η πείνα, ο πόλεμος και η κυριαρχία μπορούν ουσιαστικά να ξεπεραστούν. Η εργατική τάξη δεν είναι απαραίτητο να διέλθει από «δημοκρατικά στάδια» ή να εκπληρώσει «αστικά καθήκοντα», αλλά, απεναντίας, αυτό που μονάχα είναι απαραίτητο είναι να επέμβει για τα βασικά ταξικά της συμφέροντα. Είμαστε κατά όλων των μορφών ταξικής συνεργασίας και των συμμαχιών με αστικές δυνάμεις. Μόνο όταν οι μισθωτοί εργάτες πάρουν στα χέρια τους τον αγώνα για τα συμφέροντά τους, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες της κυρίαρχης τάξης και εναντίον τους, μπορεί ο αγώνας τους τελικά να πετύχει.

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι δυνατή μονάχα διαμέσου της αλληλεγγύης και της αυτόνομης δράσης της εργατικής τάξης. Ως επαναστάτες υποστηρίζουμε όλους τους αγώνες για την υπεράσπιση των άμεσων ταξικών συμφερόντων απέναντι στις επιθέσεις του κεφαλαίου. Αυτοί προσφέρουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα της διάλυσης της αστικής ιδεολογίας, της υπέρβασης του ατομισμού και των διαχωριστικών γραμμών και της ανάπτυξης μιας συλλογικής δύναμης κατά του ταξικού εχθρού. Ταυτόχρονα, είμαστε αντίθετοι με όλες τις δυνάμεις της «κοινωνικής μεταρρύθμισης», που διατείνονται ότι θέλουν να αποκρούσουν τον καπιταλισμό ή να τον τιθασεύσουν διαμέσου συμβιβασμών με την άρχουσα τάξη. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί ούτε να βελτιωθεί σταδιακά, με τη βαθμιαία μεταβολή της ουσίας του, ούτε να διοικηθεί με  έναν αξιοπρεπή ανθρώπινο τρόπο. Πρέπει αυτός να ανατραπεί με επαναστατικό τρόπο από την εργατική τάξη. Η εργατική τάξη δεν μπορεί να αναλάβει τις δομές του αστικού κρατικού μηχανισμού ή να τις καταστήσει χρήσιμες για τους δικούς της σκοπούς. Το αστικό κράτος δεν είναι ένα ουδέτερο πράγμα που βρίσκεται υπεράνω τάξεων, αλλά είναι ένα όργανο καταστολής και ελέγχου για τη διατήρηση και την υπεράσπιση της κυριαρχίας του κεφαλαίου. Δίχως να τεθεί κατά μέρος ο κρατικός μηχανισμός και χωρίς την αποδυνάμωση των κρατούντων διαμέσου της αυτόνομης δράσης του προλεταριάτου δεν είναι δυνατή μια νέα κοινωνία που θα προετοιμάσει τον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πλατφόρμα του Διεθνούς Γραφείου για το Επαναστατικό Κόμμα (1997)

ict

Πλατφόρμα του Διεθνούς Γραφείου για το Επαναστατικό Κόμμα

Εισαγωγή

Η σημερινή περίοδος

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έθεσε τέλος στον ψυχρό πόλεμο. Όμως αυτό το γεγονός δεν έθεσε τέλος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στον ιμπεριαλισμό και στην απειλή ενός παγκοσμίου πολέμου.

Αντιθέτως, η εξαφάνιση της ΕΣΣΔ οφείλεται σε βασικούς παράγοντες που συνδέονται με τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος σαν τέτοιου. Ο πρώτος λόγος είναι η κρίση της παγκόσμιας οικονομίας. Από την αρχή της δεκαετίας του ‘70, όλες οι μορφές καπιταλισμού, είτε οι κρατικές (δήθεν σοσιαλιστικές ή σχεδιαζόμενες οικονομίες) είτε οι λεγόμενες «μεικτές» οικονομίες του «ελεύθερου κόσμου», αναγκάστηκαν να έρθουν αντιμέτωπες με μια αυξανόμενη κρίση τελμάτωσης η οποία οφειλόταν στο γεγονός ότι ο καπιταλισμός έφτασε στο τέλος του κύκλου συσσώρευσής του. Ένα από τα πρώτα σημάδια ήταν η υποτίμηση του δολαρίου το 1971, και η συνακόλουθη κατάρρευση της συμφωνίας του Bretton Woods που είχε διαμορφώσει την οικονομική τάξη του ιμπεριαλισμού μεταπολεμικά. Ήταν μια προσπάθεια ώστε να πληρωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο η επιβράδυνση της αμερικανικής ανάπτυξης.

Ο δεύτερος λόγος είναι η τελμάτωση της οικονομίας της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» όπως επέμεναν οι υποστηρικτές της, αλλά μια ιδιαίτερη μορφή καπιταλισμού όπου το κράτος είχε αναλάβει το ρόλο της κλασσικής αστικής τάξης. Δυνάμει του μονοπωλίου του στην κρατική εξουσία, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης είχε γίνει στην πραγματικότητα το όχημα της νέας κυρίαρχης τάξης, που μεταβίβασε τα προνόμια από τη μία γενιά στην άλλη.

Επιπλέον, πρέπει να προσθέσουμε και τη σχετική εξασθένιση της ΕΣΣΔ. Η τελμάτωση συνοδευόμενη από μια τεχνολογική καθυστέρηση σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το δυτικό κόσμο, είχε σαν συνέπεια να εξασθενίσει η οικονομική βάση, για να υποστηριχθεί η στρατιωτική προσπάθεια. Σε αυτή την χωρίς προηγούμενο κούρσα εξοπλισμών, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ‘70 και του ‘80, η σοβιετική οικονομία δεν ήταν με κανένα τρόπο ικανή να ισοφαρίσει τις δαπάνες του αμερικανικού κράτους. Οι απόπειρες του Γκορμπατσόφ να θέσει τέλος σε αυτή την κούρσα και να αναδιαρθρώσει την οικονομία προσέκρουσαν στο σαμποτάζ που προέρχονταν από το εσωτερικό της κυρίαρχης τάξης, και από το περιορισμένο πεδίο χειρισμών που είχε επιβάλλει η κρίση που προσπαθούσε να επιλύσει. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνέβαλλαν στην κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991.

Η ιστορία αυτής της περιόδου επιβεβαιώνει λοιπόν δύο πράγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ

distinguish

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Νο. 2, Μάρτης 1979

  • η διεκδίκηση της γραμμής που πάει από τον Μαρξ στον Λένιν, στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (Λιβόρνο 1921)

  • ο αγώνας της Κομμουνιστικής Αριστεράς ενάντια στον εκφυλισμό της Διεθνούς, ενάντια στη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα» και τη σταλινική αντεπανάσταση.

  • η άρνηση των Λαϊκών Μετώπων και των μπλοκ της Αντίστασης

  • το δύσκολο έργο αποκατάστασης της επαναστατικής θεωρίας και οργάνωσης σε σύνδεση με την εργατική τάξη, ενάντια στην προσωπική και κοινοβουλευτική πολιτική

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΧΤΑΤΟΡΙΑ

Οι παραπάνω συνθετικές διακηρύξεις δίνουν έναν προσανατολισμό και δεν έχουν την αξίωση να δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα. Πάρ’ όλα αυτά, μια χαρακτηριστική γραμμή του κινήματός μας γίνεται αμέσως ολοφάνερη στα μάτια του αναγνώστη. Αντίθετα μ’ αυτούς που θέλουν να κάνουν το μαρξισμό «επίκαιρο», υπάρχει μια συνεχής και αμετάβλητη γραμμή που ορίζει το κομμουνιστικό κόμμα, ακριβώς επειδή ξεπερνάει τα σκαμπανεβάσματα, τις υποχωρήσεις και τις επιτυχίες, τις σπάνιες αλλά ένδοξες νίκες και τις πολυάριθμες και καταστροφικές ήττες της εργατικής τάξης στο δύσκολο δρόμο του αγώνα χειραφέτησής της. Μονάχα χάρη στην αδιάκοπη συνέχεια αυτής της γραμμής το προλεταριάτο υπάρχει ως τάξη. Η γραμμή αυτή δεν αντικατοπτρίζει τη συγκυριακή και συχνά αντιφατική κατάσταση του προλεταριάτου σε κάθε στάδιο της πορείας του, στο χώρο και στο χρόνο, αλλά την κατεύθυνση που οφείλει υποχρεωτικά να πάρει, ξεκινώντας από την κατάστασή του ως εκμεταλλευόμενη κι υποχείρια τάξη, για να φτάσει σ’ εκείνη της κυρίαρχης τάξης και μετά, σ’ όλες τις χώρες, στην κατάργηση όλων των τάξεων, στον κομμουνισμό. Η μαρξιστική θεωρία προσδιορίζει τις αναγκαίες φάσεις και τα απαραίτητα μέσα, όπως και τον τελικό σκοπό αυτού του δρόμου, που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δημιουργεί από μόνος του τις υλικές προϋποθέσεις και που πρέπει να διανυθεί αγωνιστικά. Γι’ αυτό, παραφράζοντας ένα περίφημο κείμενο του Μαρξ, ο Λένιν λέει ότι δεν είναι μαρξιστής εκείνος που δεν ωθεί την αναγνώριση της πάλης των τάξεων μέχρι την αναγνώριση της διχτατορίας του προλεταριάτου ως αναγκαίο προϊόν αυτής της πάλης και ως αναγκαστικό σημείο μετάβασης «για την κατάργηση όλων των τάξεων και των κοινωνία χωρίς τάξεις». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου