ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ

Σκληρὸ νὰ πρέπει κάποιος νὰ σηκώνει ἀσήκωτα βάρη, χειρότερο ὅμως νὰ μὴν ἔχει κανέναν γιὰ νὰ τοῦ ἀνακοινώσει τὸ τί κρατᾶνε οἱ πλάτες του. Ἡ χωρὶς κλαψουρίσματα διήγηση τῶν βασάνων λειτουργοῦσε κάποτε στὴν Ἑλλάδα σὰν φάρμακο καὶ μαζὶ σὰν μάθημα γιὰ τοὺς πρωτόβγαλτους. Στὴ συνέχεια, τὸ φάρμακο ἀπεσύρθη, τὸ μάθημα διακόπηκε. Τὶς συνέπειες τῆς ἀλλαγῆς τὶς βλέπουμε σήμερα ὁλοκάθαρα πάνω στὰ πρόσωπα τῶν νεότερων. Ἔχουν μείνει ἐμβρόντητοι, παραλυμένοι ἀπὸ τὸ πλῆγμα τῆς κρίσης ποὺ ἦρθε γιὰ νὰ διαψεύσει βάναυσα τὶς βεβαιότητες μὲ τὶς ὁποῖες τοὺς τάιζαν οἱ γονεῖς τους. Ἦταν ὅμως, πράγματι, τόσο βέβαιοι οἱ γονεῖς ὅτι τὰ πράγματα θὰ κυλοῦσαν συνεχῶς ὁμαλά; Ἤ μήπως ἔκρυβαν τὶς λιγότερο αἰσιόδοξες σκέψεις τους, γιὰ νὰ μὴν ἀνησυχήσουν τὰ λεπτεπίλεπτα παιδιά τους;

Ἡ ἀπάντηση βρίσκεται στὴ μέση. Οἱ γονεῖς εἶχαν ἀρχίσει νὰ σβήνουν τὶς τραχιὲς ἐμπειρίες ἀπὸ τὴ μνήμη τους, ἀνυπόμονοι νὰ τὶς ἀντικαταστήσουν μὲ τερπνὲς προσδοκίες, μὲ ἐλπίδες, μὲ ἕνα ἅπλωμα τῆς φαντασίας ποὺ ἔστηνε πλούσια σκηνικὰ γιὰ τὸ μέλλον καὶ ὅπου στὸ κέντρο τους τοποθετοῦσε τὴ νέα γενιά. Ἐπιτέλους, μιὰ φουρνιὰ ἄκαπνη, ἀμουντζούρωτη γιὰ πρώτη φορά. Προσπαθοῦσαν νὰ ξεχάσουν οἱ πρεσβύτεροι τὶς παλιὲς στερήσεις τους, γιὰ νὰ ξορκίσουν τὸ κακό. Δὲν μιλοῦσαν γι’ αὐτές, γιὰ νὰ μὴ ζαρώσουν οἱ βλαστοί τους ἀπὸ φόβο, καθὼς θὰ τὶς ἄκουγαν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/08/10/%cf%84%ce%b9-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%b9%cf%80%ce%b1%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83-%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%84/

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΙΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΙΜΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ

Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς βρετανικῆς ἐφημερίδας Independent. οἱ ἀνασκαφὲς σὲ ἕνα πολὺ μικρὸ νησάκι τοῦ Αἰγαίου, τὸ Δασκαλιό, ποὺ βρίσκεται πολὺ κοντὰ στὴν Κέρο τῶν Κυκλάδων (ποὺ κάποτε ἑνώνονταν ἀπὸ μιὰ λεπτὴ λωρίδα γῆς), φέρνουν στὸ φῶς τὸ πιὸ πρώιμο μνημειακὸ συγκρότημα κτιρίων πού ἔχει ἐντοπιστεῖ ποτὲ στὴν Ἑλλάδα. Χρονολογεῖται ἐδῶ καὶ 4.600 χρόνια πρίν.

«Δασκαλιό τὸ νησὶ αἴνιγμα» Αὐτὸς εἶναι ὁ τίτλος τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἀρχαιολογικοῦ περιοδικο «World Archaeology» ποὺ ἀναφέρει ὅτι στὴν βραχονησίδα αὐτὴ δημιουργήθηκε γι πρώτη φορά ἕνας τύπος οἰκισμοῦ ποὺ δὲν ὑπρχε πουθενὰ ἀλλοῦ στὴν Εὐρώπη!

Ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται ὁ τόπος εἶχε ἐπιλεγεῖ ὡς θρησκευτικὸς χῶρος. Τὸ ἐκπληκτικὸ εἶναι ὅτι οἱ ἀρχαιολόγοι ἐκτιμοῦν ὅτι γιὰ νὰ κατασκευαστεῖ τὸ κτιριακὸ αὐτὸ συγκρότημα οἱ Ἕλληνες τῆς πρώιμης Ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ πραγματοποίησαν τουλάχιστον 3.500 ναυτικὰ ταξίδια γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ μεταφέρουν μιὰ ποσότητα τῆς τάξης τῶν 7.000 ὡς 10.000 τόνων ἀστραφτεροῦ λευκοῦ μαρμάρου, κυρίως ἀπὸ τὴν Νάξο.

Γιὰ νὰ διαβάσετε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο, μπεῖτε στὸν παρακάτω σύνδεσμο:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/07/28/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%88/

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ-ΤΕΥΧΟΣ Δ, ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

Κυκλοφόρησε τὸ νέο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας!!

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ -ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» – Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523

Τεῦχος Δ, Καλοκαίρι 2019, 158 σελ.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Σύντομη ἱστορία τῆς γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (1914-1923)

  • Σημειώσεις γιὰ τὴν γενοκτονία τῶν χριστιανῶν τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας

  • Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ στὸν σύγχρονο κόσμο

  • Ἡ γενοκτονία τῶν Χερέρο, τοῦ Ἄνταμ Τζόουνς

  • Περὶ σοσιαλισμοῦ, τοῦ Ἀλαῖν ντὲ Μπενουᾶ

  • Τὸ παράδοξο τῆς χρηματιστικοποιημένης ἐκβιομηχάνισης, τοῦ Μάικλ Χάντσον

  • Ὁ Πλάτων καὶ ὁ Ἀριστοτέλης γιὰ τὸν τόκο

  • Μήπως εἶναι σὲ ἐξέλιξη μία νέα Δ΄ Σταυροφορία; τοῦ Σπῦρου Λαβδιώτη

  • Ἐθνικισμὸς καὶ Διεθνισμός, τοῦ Σαράντου Καργάκου

  • Ἡ αἰωνία νεότης τῶν Ἑλλήνων, τοῦ Δημητρίου Βεζανῆ

  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ : Ἰωάννης Ρωμανίδης, τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

  • Παρουσίαση τοῦ νέου βιβλίου τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη: «Ἑλλὰς καὶ Τουρκία στὸν Κ΄ αἰῶνα»

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΚΑΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸ λεύκωμα τοῦ Κ. Φωτιάδη: «Πόντος-Δικαίωμα στὴ μνήμη»

«Τοῦ εἶπα, Ἀγᾶ καθάρισε τὸν Πόντο καλά. Μὴν ἀφήσεις οὔτε λιθαράκι στὰ ἑλληνικὰ χωριὰ τοῦ Πόντου».

Ἐκεῖνος μοῦ ἀπάντησε:

«Αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ κάνω, ἀλλὰ θὰ προστατεύσω καὶ δὲν θὰ καταστρέψω τὶς ἐκκλησιὲς καὶ τὰ κτήρια, ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ ἀποβοῦν χρήσιμα στὸ μέλλον».

Τοῦ εἶπα:

«Γκρέμισε καὶ τὰ κτήρια καὶ τὶς ἐκκλησιὲς καὶ σκόρπισε τὶς πέτρες τους μακριά. Ποτὲ δὲν ξέρεις τί θὰ γίνει στὸ μέλλον. Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ μπορεῖ νὰ ἔρθει ἐκεῖ στὸ μέλλον καὶ νὰ πεῖ ‘ἐδῶ ὑπῆρχε μιὰ ἐκκλησιά’».

Ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε ὁ Τοπὰλ Ὀσμᾶν ἦταν ἡ ἐξῆς:

«Ἔτσι θὰ κάνω. Δὲν σκέφτηκα σωστά».

πόσπασμα ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Ριζὰ Νούρ, κύριου διαπραγματευτ στὶς διαπραγματεύσεις στὴν Λωζάνη, γιὰ τὶς συζητήσεις ποὺ εἶχε μὲ τὸν Τοπὰλ Ὀσμᾶν [Rıza Nur, Hayat ve Hatıratım («Ἡ ζωή μου καὶ ἀναμνήσεις»), İşaret, 1992, σ. 164.

Tsetinoglou_2

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Ἀλὶ Σαΐτ Τσετίνογλου «Τὸ κίνημα ἀνεξαρτησίας τοῦ Πόντου καὶ ἡ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων» (μετάφραση Σωτήρη Γιαννέλη) ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικό μας [«Τὸ Ἔνζυμο», τεῦχος Α, Καλοκαίρι 2018, σελ. 114-129].

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/05/18/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%b1%cf%83-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1/

«ΕΒΓΕ» ΣΤΟ ΕΝΖΥΜΟ! ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ!

Tὸ περιοδικό μας διακρίθηκε στὰ φετινὰ Ἑλληνικὰ Βραβεῖα Γραφιστικῆς καὶ Εἰκονογράφησης (ΕΒΓΕ 2019-https://www.ebge.gr/2019/) ὅπου κατέλαβε τὴν τρίτη θέση, κατατασσόμενο ὡς τὸ 3ο καλύτερα σχεδιασμένο περιοδικὸ στὴν Ἑλλάδα!!

Συγχαίρουμε ὰπὸ καρδιᾶς τὸν γραφίστα μας Χρῆστο Κωτσίνη! Παρ’ ὅλο ποὺ δὲν ἀποτελεῖ μέλος τῆς Συντακτικῆς Ὁμάδας τοῦ Ἐνζύμου καὶ μᾶς συνδέει μιὰ ἀποκλειστικὰ ἐπαγγελματικὴ σχέση, θέλουμε νὰ τὸν εὐχαριστήσουμε πολὺ γιὰ τὴν ἀγαστὴ συνεργασία μας ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια καὶ τὶς πάντοτε πρωτότυπες καὶ ὡραῖες ἰδέες του.

ΕΥΓΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ΕΝΖΥΜΟ!!

ΝΗΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΝΗΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ, ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΕ ΣΗΜΕΡΟΝ. Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΓΕΜΕΙ, ΤΡΥΦΗΣΑΤΕ ΠΑΝΤΕΣ. Ο ΜΟΣΧΟΣ ΠΟΛΥΣ, ΜΗΔΕΙΣ ΕΞΕΛΘΗ ΠΕΙΝΩΝ. ΠΑΝΤΕΣ ΑΠΟΛΑΥΣΑΤΕ ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ.

Μία καὶ μοναδικὴ φορὰ τὸν χρόνο, στὴν Θεία Λειτουργία τῆς Ἀναστάσεως, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ τέλος, ὁ ἱερέας διαβάζει τὸν Κατηχητικὸ λόγο τοῦ Ἰωάννη τοῦ Χρυσοστόμου.
Πρόκειται γιὰ ἕνα ἄκρως συγκλονιστικὸ κείμενο.

Ἤμουν παιδὶ ὅταν τὸ πρωτοάκουσα στὸ μικρὸ ἐκκλησάκι τοῦ πατρικοῦ μου χωριοῦ.

Εἶχα νηστέψει (μᾶλλον μὲ εἶχαν νηστέψει) τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα γιὰ νὰ κοινωνήσω. Εἶχα κουραστεῖ περιμένοντας μέχρι τὶς πρῶτες πρωϊνὲς ὧρες στὴν ἐκκλησία γιὰ τὴν Θεία Κοινωνία ἀλλὰ ὅλα πῆγαν στὸ τέλος κατ’ εὐχήν καὶ ἔνιωσα χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση. Καθ’ ὁδὸν γιὰ τὸ σπίτι, μὲς στὸ σκοτάδι τῆς ἀνοιξιάτικης νύχτας, ὅλοι μὲ τὶς λαμπάδες μας στὰ χέρια προσπαθῶντας νὰ μὴν μᾶς σβήσει τὸ Ἅγιο φῶς, ὁ πατέρας μου εἶχε τὴν ἐξαιρετικὴ ἰδέα νὰ μοῦ ἐξηγήσει μὲ τὸν δικό του ἁπλοϊκὸ τρόπο τὸ νόημα αὐτοῦ τοῦ κειμένου καὶ πραγματικὰ αὐτὸ τὸ «νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον» ἦταν γιὰ μένα σὰν μιὰ δεύτερη Θεία Κοινωνία.

Κάθε Πάσχα περίμενα νὰ τὸ ἀκούσω. Τὰ χρόνια περνοῦσαν, στὴν ἐκκλησία δὲν πήγαινα πάντα, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ἀναστάσιμος ὕμνος εἶχε ἐντυπωθεῖ μέσα μου καὶ μεγαλώνοντας συνεχίζει νὰ συγκλονίζει τὴν καρδιά μου. Πρόκειται γιὰ ἕνα πραγματικὰ, τρόπον τινὰ, ἐπαναστατικὸ κείμενο καὶ μιὰ πρόσκληση μεγαλοσύνης. Καλεῖ ὅλους – εἴτε νήστεψαν εἴτε δὲν νήστεψαν, εἴτε προσῆλθαν ἔγκαιρα εἴτε καθυστερημένα, εἴτε προετοιμάστηκαν εἴτε ὄχι -, μᾶς καλεῖ ὅλους, χωρὶς ἐνδοιασμούς, χωρὶς ἀποκλεισμούς, στὸν κοινὸ ἑορτασμό, στὴν κοινὴ τράπεζα τῆς συλλογικῆς μας συνύπαρξης, μᾶς προσκαλεῖ νὰ γίνουμε κοινωνοὶ τοῦ ἀναστάσιμου μηνύματος τῆς κατανίκησης τοῦ φόβου τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.
Ἐπίσης σὲ ἄλλο σημεῖο ἀποδοκιμάζει τὸν ἐξωτερικὸ φαινομενικὸ εὐπρεπισμὸ καὶ τὴν τυπικὴ συμμόρφωση. Ἀποτινάσσει τὸν καταναγκασμὸ τῶν τύπων πρὸς χάριν τῆς αἰώνιας καὶ ἀπελευθερωτικῆς ἀναζήτησης τῆς οὐσίας.

Ἀξίζει νὰ σταθοῦμε στὸν ὕμνο αὐτὸν λέξη πρὸς λέξη καὶ νὰ βιώσουμε τὸ συμπυκνωμένο μεγαλεῖο του.

Καλὴ Ἀνἀσταση σὲ ὅλους μας!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/29/%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b7-%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%83-%ce%b5%cf%85%cf%86/

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ, ΕΙΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΕΙΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΛΥΧΝΑΡΙ

«Μιὰ ζωὴν ὁλόκληρη ἀγωνίστηκα γι’ αὐτὸ πού λέμε «Ἑλληνικότητα». Καὶ ποὺ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνας τρόπος νὰ βλέπεις καὶ νὰ αἰσθάνεσαι τὰ πράγματα. Εἴτε στὴν κλίμακα τὴ μεγάλη εἴτε στὴν ταπεινή. Θέλω νὰ πῶ εἴτε σὲ ἕναν Παρθενῶνα εἴτε σὲ ἕνα λυχνάρι. Τὸ πᾶν εἶναι ἡ εὐγένεια, ἡ ποιότητα, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ μέγεθος καὶ τὴν ποσότητα ποὺ χαρακτηρίζουν τὴ Δύση. Γιατὶ ἐκεῖ βρίσκεται ἡ διαφορά…»

Δεῖτε τὴν ἐνδιαφέρουσα συνέντευξη τοῦ ποιητῆ μας Ὀδυσσέα Ἐλύτη στὴν ΕΡΤ τὸ 1980, στὴν ὁποία ἀναφέρεται στὴν σχέση τῆς Ἑλλάδας μὲ τὴν Εὐρώπη καὶ στὶς διαφορές μας ἐδῶ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/18/%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%83-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%bb%ce%b5%cf%80/

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Γ, Διπλό Τεῦχος, Χειμώνας-Ἄνοιξη 2019, 172 σελ.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΧΩΡΟΙ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

– Κόκκινοι ἤ φιλελεύθεροι; Ἡ ἀποδόμηση τῆς μεταμοντέρνας Ἀριστερᾶς, Δεύτερο μέρος, τοῦ Ἀντριάνο Ἐρριγιέλ

– Ποταμοὶ αἵματος, τοῦ Ἔνοχ Πάουελ

– «Ἀμυκλαῖοι σιγῆ ἀπώλοντο», τοῦ Σαράντου Καργάκου

– Γεωπολιτικὴ μίας μελλοντικῆς Μέσης Ἀνατολῆς, τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

– Φυλετικὴ ὑπόστασις τῆς τουρκικῆς ἐθνότητος, τοῦ Ξενοφῶντος Λίβα

-Σχέσις Γαλλικῆς καὶ Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, τοῦ Ἰωάννη Ρωμανίδη

-Σοσιαλισμὸς καὶ Κοινοτισμός, τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα

-Συνεταιρισμὸς Ἀμπελακίων: «καὶ ἦν ἡ ψυχὴ τοῦ πλήθους μία», τῆς Ἑλένης Δημοπούλου

-ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ  Ἰωάννης Συκουτρῆς: Ὁ ἐμπνευσμένος καὶ ὁ ἡρωικός, τοῦ Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου

ΑΙΤΗΜΑ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΫΛΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ UNESCO

unescoΤὴν ἐγγραφὴ τῶν ἀρχαίων γλωσσῶν στὸν κατάλογο τῆς ἄυλης πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς τῆς Unesco ζήτησε ἡ γαλλικὴ ἕνωση «Human-Hist».

«Θεωρήσαμε ἀπαραίτητο νὰ διαφυλάξουμε τὴ διδασκαλία τῶν λατινικῶν καὶ τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὶς βάσεις τῆς γαλλικῆς γλώσσας καὶ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας» ἐξήγησε ὁ Καθηγητὴς Ἀρχαιολογίας Βενσὰν Μερκενμπρέκ, πρόεδρος τῆς ἕνωσης «Human-Hist».

Ἕνας 13χρονος μαθητὴς ποὺ συμμετεῖχε στὶς ἐργασίες τοῦ συνεδρίου, ὁ Ἀντρέ, δήλωσε ὅτι ἔχει πάθος μὲ τὰ λατινικὰ καὶ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ γιατὶ «βοηθοῦν νὰ γνωρίζει τὸ παρελθόν, νὰ κατανοεῖ τὸ παρὸν καὶ νὰ ἐξηγεῖ τὸ μέλλον».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/04/02/%ce%b1%ce%b9%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bb%ce%b7%cf%86%ce%b8%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%bb/

ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ’52-’58 ΕΩΣ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ: ΟΙ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ ΝΕΟΛΑΙΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀφιερώνεται στὴ μνήμη τοῦ Νίκου Νικολαΐδη καὶ τῶν ἀνυπότακτων νεολαίων τῆς δεκαετίας τοῦ ’50.

 

 

«Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ πατάξη πᾶσαν ἀναρχικὴν ἐκδήλωσιν, ἡ ὁποία ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ πατριωτισμοῦ ἀποβλέπει εὐθέως εἰς ἀντεθνικοὺς σκοπούς».

Κωνσταντίνος Καραμανλῆς (πρωθυπουργός) 9/5/1956

«Ἐκεῖνο τὸ βράδυ διώξαμε νωρὶς τὰ κορίτσια ἀπὸ τὸ Στέκι καὶ συναντηθήκαμε γιὰ πρώτη φορὰ μὲ κάτι ἄλλα παιδιὰ ἀπὸ τὰ γύρω δημόσια σχολεῖα κι ἀποφασίσαμε τὴν ἄλλη μέρα στὴ διαδήλωση νὰ φτιάξουμε μιὰ σφιχτὴ ὁμάδα καμιὰ σαρανταριὰ νὰ ἤμαστε ὅλοι μαζὶ μακρυὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους – ὄχι σὰν τὰ πρόβατα καὶ νὰ τὴν πέφτουμε πίσω ἀπὸ τοὺς μπάτσους ἐκεῖ πού δὲν περίμεναν θὰ εἴχαμε μαζί μας ξυραφάκια καὶ σουγιᾶδες μὰ κάτι τύποι πιὸ μεγάλοι ἀπὸ ἐμᾶς δεκαοχτάρηδες καὶ βάλε δὲν γουστάραν τέτοιο σκηνικὸ καὶ εἶπαν ὅτι ἔπρεπε νὰ πᾶμε ὅλοι μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ εἴμαστε ἥσυχοι γιατὶ ἂν τοὺς χτυπούσαμε τοὺς μπάτσους θὰ παίζαμε λέει τὸ παιχνίδι τους…».

Νίκος Νικολαΐδης, Μιὰ στεκιὰ στὸ μάτι τοῦ Μοντεζούμα

 

Οἱ ἱστορίες ποὺ δὲν εἶναι Ἱστορία

Λέγεται πὼς τὴν Ἱστορία τὴν κατασκευάζουν οἱ νικητές. Οἱ κάθε εἴδους νικητὲς ποὺ ἐνσαρκώνουν, μὲ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον τρόπο, τὴν ἐξουσία διαχρονικά. Νικητὲς πού, συχνὰ πυκνά, ἐκκινοῦν ἀπὸ τὸ μετερίζι τῶν καταπιεσμένων, γιὰ νὰ καταλήξουν, ἀνερυθρίαστα, καταπιεστές, συνήθως χαρακτηριστικὰ σκληρότεροι ἀπὸ αὐτοὺς πού μέχρι πρότινος μέμφονταν. Αὐτοὶ «γράφουν» τὴν Ἱστορία, μὲ κεφαλαῖο, αὐτοὶ ὁρίζουν μὲ ἀκρίβεια τὸ «ἀληθές», αὐτοὶ διαχειρίζονται τὴν προκρούστεια κλίνη τοῦ damnati memoriae, ἄλλοτε μὲ ἐπιτυχία κι ἄλλοτε ὄχι.

Ἄν τὸ καλοσκεφτοῦμε, οἱ ἀνωτέρω βίαια κατακτημένες δυνατότητες δίνουν στοὺς ἐξουσιαστές, παράλληλα, καὶ τὸ «δικαίωμα» νὰ δομήσουν τὸ παρελθόν, αὐτὸ πού ὀνομάζουμε μνήμη, κατὰ τὸ κέφι τους. Καὶ εἶναι σαφὲς πὼς ὅποιος δύναται σὲ μεγάλο βαθμὸ νὰ ἐλέγξει τὴ μνήμη τοῦ παρελθόντος, μπορεῖ νὰ κάνει τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ νὰ διαμορφώσει κατὰ τὸ δοκοῦν τὸ μέλλον. Μὲ ἄλλα λόγια, αὐτὸ πού καταφανῶς ἀδόκιμα καὶ ἀφηρημένα ἀποκαλοῦμε «πραγματικότητα» εἶναι ἀποτέλεσμα συστηματικῆς στρέβλωσης, μεγέθυνσης καί, κυρίως, ἀφαίρεσης.

Ὡστόσο, πέρα ἀπὸ τὴν Ἱστορία ἤ, πιὸ εὔστοχα, ἔξω ἀπὸ αὐτήν, ζοῦν καὶ ἀναπνέουν οἱ ἱστορίες, οἱ κάθε εἴδους ἀφηγήσεις, μικρὲς καὶ μεγάλες, πού σπανίως συναντᾶς σὲ βιβλία, ἄρθρα, ἔντυπα ἤ ἠλεκτρονικὰ μέσα ἐν γένει. Οἱ ἱστορίες πού δὲν εἶναι Ἱστορία, πού τὶς γεννᾶ ἡ κοινωνία καὶ ὄχι ἡ ἐξουσία, γιατὶ ἐνῶ ἀποτελοῦν ἀνθρώπινο κεφάλαιο δὲν διαθέτουν κεφαλαῖο γράμμα. Οἱ ἱστορίες πού περνοῦν ἀπὸ στόμα σὲ αὐτί, ἀπὸ τότε πού ὑπάρχει λόγος, λογική, συναίσθημα καὶ ἀνθρώπινη ὁμάδα, πού ὑπάρχουν γιὰ νὰ ὑπάρχουν, γιὰ νὰ εἰσπράττει ὁ καθεὶς τὰ νομιζόμενα ὅπως αὐτοβούλως κρίνει κι ὄχι γιὰ νὰ ἀποτελέσουν ἐκμαγεῖο γιὰ ἀνδράποδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/15/%ce%b1%cf%80%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-52-58-%ce%b5%cf%89%cf%83-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd/

Η ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (MIA ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ)

Παραθέτουμε μιὰ σπάνια συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸν Ρένο Ἀποστολίδη στὴν Ἐφημερίδα “Ἐλευθερία” στὶς 15 Ἰουνίου 1958.

Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέ ὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…

Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή τοῦ Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/03/14/%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%b4%ce%b1%ce%b9%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%cf%89%ce%bd-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b1/

KATA ΤΩΝ ΤΟΚΙΖΟΝΤΩΝ

Ἁγίου Γρηγορίου, ἐπισκόπου Νύσσης

 

Κατὰ τῶν τοκιζόντων

 

 

 

 

«Ἔκκλινον ἀπὸ τοῦ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθὸν» (Ψαλμ. 36, 27)

Τῶν φιλαρέτων ἀνθρώπων ποὺ προαιροῦνται νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸν θεῖο Λόγο (πρβλ. Ἰωάν. 1, 1) ὁ βίος τους ἔχει κανονισθεῖ μὲ νόμους ἀγαθοὺς καὶ προστάγματα, στὰ ὁποῖα φαίνεται καθαρὰ ἡ γνώμη τοῦ νομοθέτη, ποὺ ἀποτείνεται γενικῶς σὲ δύο σκοπούς: ὁ ἕνας μὲν ποὺ ἀπαγορεύει αὐτὰ ποὺ δὲν πρέπει νὰ γίνονται, ὁ ἄλλος δὲ ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ἐνέργεια τῶν καλῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸ διαφορετικὰ νὰ κατορθωθεῖ βίος μὲ καλὴ πολιτεία καὶ φρόνιμος, παρὰ μόνον ἄν ἀποφύγει μὲ ὅλη του τὴν δύναμη τὴν κακία καὶ ἐπιδιώξει τὴν ἀρετή, ὅπως ὁ υἱὸς τὴν μητέρα του. Ἀφοῦ συναχθήκαμε λοιπὸν καὶ σήμερα γιὰ νὰ ἀκούσουμε τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, ἀκούσαμε τὸν προφήτη νὰ φονεύει τὰ κακὰ παιδιὰ τῶν δανεισμάτων, τοὺς τόκους (Ἰεζ. 22, 12), καὶ νὰ ἐξαίρει στὴν ζωὴ τὴν χρήση τῶν χρημάτων γιὰ ἐργασία. Ἄς δεχθοῦμε προθύμως τὸ παράγγελμα, γιὰ νὰ μὴ γίνουμε ἡ πέτρα ἐκείνη στὴν ὁποία κατέπεσε ὁ σπόρος καὶ ἔμεινε ξηρὸς καὶ ἄγονος (Λουκ. 8, 13), οὔτε νὰ λεχθοῦν σ’ ἐμᾶς αὐτὰ ποὺ κάποτε ἐλέχθησαν στὸν ἀπείθαρχο Ἰσραὴλ: «Θὰ ἀκούσετε μὲ τὰ αὐτιά σας καὶ δὲν θὰ καταλάβετε, θὰ ἰδεῖτε μὲ τὰ μάτια σας καὶ δὲν θὰ ἰδεῖτε» (Ἡσ. 6, 9). Παρακαλῶ δὲ αὐτοὺς ποὺ θὰ μὲ ἀκούσουν νὰ μὴ μὲ κατακρίνουν καθόλου γιὰ θρασύτητα ἤ ἀνοησία· ἄν καὶ ἄνδρας ἐκλεκτὸς καὶ ὀνομαστὸς γιὰ τὴν φιλοσοφία του, ποὺ καὶ ἀσκήθηκε σὲ κάθε εἶδος παιδείας 1, καὶ ἔχοντας καλὴ φήμη σ’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεση καὶ μᾶς ἄφησε τὸν λόγο του κατὰ τῶν τοκιστῶν κτῆμα γιὰ τὴν ζωή, καὶ ἐγὼ πρὸς τὴν ἴδια ἅμιλλα κατέβηκα, ἀφοῦ ἐχρησιμοποίησα ἅρμα ὄνων ἤ βοδιῶν δίπλα σὲ ἄλογα στεφανωμένα. Διότι ἐμφανίζονται πάντοτε τὰ μικρὰ κοντὰ στὰ μεγάλα: ἡ σελήνη, ποὺ λάμπει ὅταν φωτίζει ὁ ἥλιος· καὶ ὅταν τὸ μυριόφορτο2 πλοῖο πλέει καὶ σπρώχνεται μὲ τὴν σφοδρότητα τῶν ἀνέμων, ἐπακολουθεῖ ἡ μικρὴ βαρκούλα, ποὺ διαβαίνει τὰ ἴδια βάθη· καὶ ἐνῶ πάλιν ἀγωνίζονται οἱ ἄνδρες μὲ τοὺς ἀθλητικοὺς νόμους, μετέχουν στὸν ἀγῶνα στὸ ἴδιο μέρος καὶ τὰ παιδιά. Αὐτὴ λοιπὸν ἄς εἶναι ἡ αἴτηση τῆς συγγνώμης.

Τὰ ἔργα τοῦ τοκιστῆ

Σὺ ὅμως πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται ὁ λόγος, ὁποιοσδήποτε καὶ ἄν εἶσαι, μίσησε, τὸν τρόπο τὸν καπηλικό· σὰν ἄνθρωπος, ποὺ εἶσαι, ἀγάπησε τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι τὰ χρήματα.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ;

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΔΩ:

https://ellinikosblog.wordpress.com/2019/02/27/%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b6%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b4%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%cf%89/

 

Δικό μας σχόλιο:

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΥΛΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΓΡΑΙΚΥΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΙΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΤΟΥΝ ΡΑΓΙΑΔΕΣ (ΔΗΛΑΔΗ «ΚΟΠΑΔΙ»), ΤΟΤΕ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΑΣ (ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥΣ ΦΥΣΙΚΑ)

ΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ (ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ) ΠΟΥ ΛΥΜΑΙΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ-ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ

ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ

ΕΛΛΑΣ ΕΓΕΙΡΟΥ!

ΟΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ!

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ ΔΙΕΞΕΡΧΟΜΑΙ

https://ellinikosblog.wordpress.com

 

ceb1cebdcf84ceb9ceb3cf8ccebdceb7

ΜΕΤΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ!

ΟΙ ΚΟΣΜΟΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΜΑΣ ΚΗΡΥΞΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ  ΤΟ ΕΓΧΩΡΙΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥΣ!

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!

ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΒΕΤΑΙ! ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ!

Πέρα ἀπὸ τὸν Μεγάλο Ζόφο ποὺ ἔχει σκεπάσει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων προβάλει σήμερα ἕνας Μεγάλος Ἥλιος. Ὁ Ἥλιος αὐτὸς λέγεται ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗ (ΑΟΖ). Εἶναι τὸ Μεγάλο Δῶρο τῆς Φύσης πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἡ Μεγάλη Λύση στὴν Οἰκονομικὴ Καταστροφὴ τῆς χώρας καὶ στὴν Ἀναγέννηση τοῦ σύγχρονου Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι ἡ Μοναδικὴ Εὐκαιρία ποὺ ἀνοίγεται μπροστά μας γιὰ νὰ Ἀποτινάξουμε τὸν ζυγὸ τῆς Νέας Κατοχῆς ποὺ μᾶς ἔχει καταστήσει Ἀποικία Χρέους καὶ παρασιτικὴ ἀπόφυση τῆς Δύσης. Εἶναι τὸ Μεγάλο Ἐφαλτήριο τῆς οἰκονομικῆς μας Ἀνόρθωσης καὶ μπορεῖ νὰ γίνει ἡ Ἀφετηρία γιὰ τὴν Νέα Ἐθνική μας Παλιγγενεσία. Ὑπὸ ἕναν αὐστηρό ὅρο: ΝΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ!

Ἡ βάση γιὰ τὸ Ξεπέρασμα τῆς Κρίσης καὶ τὴν Οἰκονομικὴ Ἄνθιση τῆς Ἑλλάδας εἶναι ἡ ἐκμετάλλευση τοῦ Τεράστιου Ὑποθαλάσσιου Ἐνεργειακοῦ Πλούτου τῆς ΑΟΖ. Καὶ εἰδικὰ τὰ χρυσοφόρα Κοιτάσματα Ὑδρογονανθράκων ποὺ βρίσκονται Νοτίως τῆς ΚΡΗΤΗΣ (στὴν «Λεκάνη τοῦ Ἡροδότου»).

Ἡ Ἀνακήρυξη καὶ ἡ Ἐκμετάλλευση τῆς ΑΟΖ καθιστοῦν τὴν Ἑλλάδα Ἐνεργειακὴ Πρωτεύουσα τῆς Μεσογείου καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κέντρα ὑδρογονανθράκων στὸν κόσμο. Οἱ Ὑπολογισμοὶ τῶν Μεγάλων Ἑταιρειῶν καὶ οἱ ἐκτιμήσεις τῶν Ἐμπειρογνωμόνων εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ λαμπρές:

3,5 Τρισεκατομμύρια κυβικὰ μέτρα Φυσικοῦ Ἀερίου

Ποὺ Ἰσοδυναμοῦν μὲ 437 δις Δολάρια τὰ Πρῶτα 25 χρόνια καὶ δημιουργοῦν μέσα στὰ ἑπόμενα χρόνια 300.000 νέες θέσεις ἐργασίας

Καθιστοῦν τὴν Εὐρώπη ἐνεργειακὰ αὐτάρκη τὸν 21ο αἰῶνα μέσω τῶν ὑδρογονανθράκων τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου: δηλαδὴ πρωτίστως τῆς Ἑλλαδικῆς καὶ Κυπριακῆς ΑΟΖ.

Τὸ Κλειδὶ γιὰ τὴν μετατροπὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ σὲ Ἀραβία τῆς Μεσογείου εἶναι ἡ Ἑνοποίηση τῆς Ἑλλαδικῆς καὶ Κυπριακῆς ΑΟΖ μέσα στὸ πλαίσιο τοῦ Ἄξονα Ἑλλάδα-Κύπρος-Ἱσραὴλ-Αἴγυπτος.

Τὸ Καθοριστικὸ Σημεῖο γιὰ τὴν Δημιουργία τῆς ΑΟΖ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι τὸ Καστελόριζο (γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ νησιωτικὸ σύμπλεγμα τοῦ Καστελορίζου).

Τὸ νησιωτικὸ σύμπλεγμα τοῦ Καστελορίζου εἶναι τὸ Μοναδικὸ Σημεῖο ποὺ ἑνώνει τὴν ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδας μὲ τὴν ΑΟΖ τῆς Κύπρου.

Ἔτσι, τὸ Καστελόριζο ἀποτελεῖ τὴν Αἰχμὴ τοῦ Δόρατος τῆς Ἑλληνικῆς ΑΟΖ.

Ἀποτελεῖ, ταυτόχρονα τὸ Σημεῖο Κλειδὶ γιὰ τὴν ἔκταση τοῦ Σημαντικότερου Τμήματος τῆς Ἑλληνικῆς ΑΟΖ πλησίον τῆς Κρήτης γιατὶ ἡ ΑΟΖ τοῦ συμπλέγματος τοῦ Καστελορίζου ὁρίζει μία θαλάσσια περιοχὴ ποὺ εἶναι ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ.

Χωρὶς τὸ νησιωτικὸ σύμπλεγμα τοῦ Καστελορίζου ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ νὰ ἑνοποιηθοῦν ἡ Ἑλλαδικὴ καὶ ἡ Κυπριακὴ ΑΟΖ καὶ ἡ ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΙ μεγάλο μέρος τῆς χρυσοφόρας ΑΟΖ τῆς Κρήτης.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἡ Τουρκία ΕΧΕΙ ΛΥΣΣΑΞΕΙ εἰδικὰ μὲ τὸ Καστελόριζο.

Ἡ Τουρκία γενικῶς δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξη ΑΟΖ στὸ Καστελόριζο, στὰ ἑλληνικὰ νησιά τοῦ Αἰγαίου, στὴν Κρήτη καὶ στὴν Κύπρο!

Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ ἀνακήρυξη καὶ ἡ ἐκμετάλλευση τῆς ΑΟΖ τῆς Ἑλλάδας καὶ ἡ ἑνοποίησή της μὲ τὴν ΑΟΖ τῆς Κύπρου θέτουν τὴν Τουρκία στὸ περιθώριο τῆς Μεγάλης Γεωοικονομικῆς Ἀνακατάταξης στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο ποὺ μετατρέπει Ἑλλάδα καὶ Κύπρο σὲ κυρίαρχες οἰκονομικὲς δυνάμεις στὴν περιοχή.

Ἡ Τουρκία, βέβαια, ἔχει ΑΟΖ, καὶ μάλιστα μεγάλη. Βρίσκεται στὴν Μαύρη Θάλασσα. Τὴν κατέκτησε μὲ τὶς Γενοκτονίες ποὺ διέπραξε εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καὶ τῶν Ἀρμενίων!

Ἕνας ἐνδεδειγμένος τρόπος γιὰ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση ἡ Τουρκία στὰ κοιτάσματα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου εἶναι νὰ ἀμφισβητήσει ἔμπρακτα τὴν ΑΟΖ τοῦ Καστελορίζου καὶ στὴν συνέχεια νὰ ἀπαιτήσει συνεκμετάλλευση. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ὄχι μόνο γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ ΑΟΖ ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς Ἑλλάδας. Ἡ Τουρκία θὰ ἁπλώσει χέρι στὸ μισὸ Αἰγαῖο καὶ στὴν Θράκη. Θὰ βάλει χέρι σὲ ὁλόκληρη τὴν Κύπρο μὲ τὴν δημιουργία ἑνιαίου κράτους μὲ δύο κοινότητες. Κάθε πρόταση γιὰ Συνεκμετάλλευση τῆς Ἑλλαδικῆς καὶ Κυπριακῆς ΑΟΖ μὲ τὴν Τουρκία εἶναι μία πρόταση ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑΣ τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ κατάφωρη ἐνέργεια ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. Οἱ διάφοροι καλοθελητὲς Ξένων Συμφερόντων μᾶς ζητοῦν νὰ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς εἰρήνης στὴν περιοχή.

Τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ Ἐμᾶς τοὺς Ἴδιους. Οἱ Ἕλληνες σὲ Ἑλλάδα καὶ Κύπρο πρέπει νὰ διεκδικήσουν αὐτὸ που δικαιωματικὰ τοὺς ἀνήκει: τὴν ἐκμετάλλευση τοῦ φυσικοῦ πλούτου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καὶ μάλιστα σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἡ ἐνέργεια ἔχει μετατραπεῖ στὸν σημαντικότερο φυσικὸ πόρο παγκοσμίως, γιατὶ χωρὶς αὐτὴν εἶναι ἀδύνατον νὰ λειτουργήσει ἕνα οἰκονομικὸ σύστημα ποὺ βασίζεται στὴν μαζικὴ παραγωγή καὶ στὶς κλιμακούμενες καταναλωτικὲς ἀνάγκες ἑνὸς παγκόσμιου πληθυσμοῦ 7,5 δισεκατομμυρίων ποὺ αὐξάνεται ραγδαῖα. Ὁ 21ος αἰῶνας θὰ εἶναι ὁ αἰῶνας τῆς Μεγάλης Πλανητικῆς Διαμάχης γιὰ τὴν Κατανομὴ καὶ τὴν Ἀνακατανομὴ τῶν Παγκοσμίων Πόρων. Οἱ ὑδρογονάνθρακες καθιστοῦν τὸν Ἑλληνισμὸ Προνομιακὸ Παίκτη σὲ αὐτὸν τὸν ἀνελέητο διεθνῆ ἀνταγωνισμό.

Τυχὸν ἀπώλεια τῶν ὑδρογονανθράκων δὲν σημαίνει ἁπλῶς ὅτι οἱ Ἕλληνες θὰ βρεθοῦν στὸ περιθώριο τῶν διεθνῶν ἐξελίξεων ἀλλὰ θὰ καταδικαστοῦν στὴν τελικὴ ἐξαφάνιση μέσω τῆς ραγδαίας Δημογραφικῆς Παρακμῆς ἐξαιτίας τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς τῆς χώρας σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν μεθοδευμένη ἀλλοίωση τῆς ἐθνολογικῆς σύνθεσης τοῦ πληθυσμοῦ μέσω τῆς ὀργανωμένης μεταναστευτικῆς εἰσβολῆς ποὺ τὴν ἐκτρέφει ἡ δημογραφικὴ ἔκρηξη τοῦ Τρίτου Κόσμου.

Ὁ Ἑλληνισμὸς στὸν 21ο αἰῶνα ΠΑΙΖΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ. Ἥ θὰ ἐπιβιώσουμε καὶ θὰ παραμείνουμε ἐνεργὰ ἐντὸς Ἱστορίας ἤ θὰ ἔχουμε τὴν τύχη τῶν ἱστορικῶν λαῶν ποὺ ἐξαφανίστηκαν στὴν πορεία τοῦ χρόνου. Ἥ θὰ παίζουμε τὸν ρόλο ποὺ ἀναλογεῖ στὸ ἱστορικότερο ἔθνος τοῦ κόσμου ἤ θὰ γίνουμε οἱ σύγχρονοι Μοϊκανοί.

Πρέπει νὰ ἀδράξουμε Τώρα τὴν Μεγάλη Εὐκαιρία ποὺ μᾶς δίνει ἁπλόχερα ἡ φύση. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ μιμηθεῖ τὸ ἐπιτυχημένο παράδειγμα τῆς Κύπρου. Πρέπει νὰ προχωρήσει ἀμέσως στὴν ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΟΖ καὶ ἐκμετάλλευση τῶν θαλασσίων οἰκοπέδων μὲ ἐθνικὰ ἐπωφελεῖς συμβάσεις μὲ τοὺς μεγάλους πετρελαϊκοὺς κολοσσος τῆς Δύσης, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει κάνει ἡ Κύπρος, ποὺ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἐσόδων πηγαίνει στὸ κυπριακὸ κράτος.

Ταυτόχρονα, πρέπει νὰ θωρακίσουμε τὴν θέση μας ἀπέναντι στὴν Τουρκία. Ἡ γεωοικονομικὴ ἀναδιάταξη τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου βάζει ὁριστικὰ τὴν Τουρκία στὸ περιθώριο. Ἡ Τουρκία δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτρέψει στὸν ἑαυτό της νὰ ἡττηθεῖ ἱστορικὰ χωρὶς μάχη. Θὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ νὰ ἀντεπεξέλθει στὴν γεωπολιτικὴ καὶ γεωοικονομική της ὑποβάθμιση προβάλλοντας δυναμικὰ τὶς διεκδικήσεις της στὸ Αἰγαῖο, ἐκμεταλλευόμενη τὸν Γραικυλισμὸ τοῦ ἐγχώριου ἑλλαδικοῦ Κατεστημένου τῶν Πουλημένων Πολιτικάντηδων, τῆς Λοῦμπεν Πλουτοκρατίας καὶ τῆς Ἐθνομηδενιστικῆς Διανόησης. Τὰ πάντα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Λαὸ καὶ τὶς πρωτοπόρες δυνάμεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀφύπνισης.

Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ υἱοθετήσει μία αὐστηρὴ στάση ἔναντι τῆς τουρκικῆς ἐπιθετικότητας. Πρέπει ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΑΚΕΡΑΙΗ ΤΗΝ ΑΟΖ. Καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι προετοιμασμένη γιὰ νὰ ἀπαντήσει σθεναρὰ σὲ τυχὸν θερμὸ ἐπεισόδιο προασπίζοντας κάθε σπιθαμὴ ἑλληνικῆς γῆς. Τὸ βλέμμα μας πρέπει νὰ βρίσκεται στὰ νησιά-μας, στὴν Θράκη-μας καὶ εἰδικὰ στὸ Καστελόριζο. Ὄχι μόνο δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψουμε ἄλλο «γκριζάρισμα» τοῦ Αἰγαίου, ἀλλὰ πρέπει νὰ προχωρήσουμε στὴν ἀνακήρυξη τῶν 12 ναυτικῶν μιλιῶν. Γιὰ νὰ διασφαλίσουμε τὴν ἐθνικὰ ἐπωφελ εἰρήνη πρέπει νὰ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ.

Ὁ πόλεμος μὲ τὴν Τουρκία ἀργὰ ἤ γρήγορα εἶναι μία ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ποὺ ὀφείλεται ἀποκλειστικὰ στὴν πάγια Τουρκικὴ Ἐπιθετικότητα. Δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καλή μας θέληση γιὰ εἰρήνη ἀλλὰ ἀπὸ τὶς μόνιμες κατακτητικὲς βλέψεις τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΕΙ ἄν δὲν πραγματοποιήσει τὰ μεγαλοϊδεατικά της ὄνειρα. Πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ τῆς κόψουμε τὸν βῆχα. Ἡ Τουρκία ἔχει ἀποδείξει ὅτι εἶναι θρασύδειλη. Χτυπάει πάντοτε ἄν εἶναι σίγουρη γιὰ τὴν νίκη. Χτυπάει ὅταν θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται στὸ ναδὶρ τῆς ἀδυναμίας της. Καὶ γι’ αὐτὸ χτυπάει ὅταν ἀναμένει ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν θέλει θὰ πολεμήσει. Ἔτσι κατελήφθη τὸ 1/3 τῆς Κύπρου. Ἔτσι γκριζαρίστηκαν τὰ Ἴμια.

Σήμερα εἶναι ἡ κατάλληλη στιγμὴ γιὰ τοὺς Τούρκους νὰ πιέσουν τὴν Ἑλλάδα. Γιατὶ ξέρουν ὅτι βρίσκεται σὲ οἰκονομικὴ κατάρρευση. Γιατὶ ξέρουν ὅτι κυβερνᾶται ἀπὸ ἕνα Κατεστημένο Γραικύλων καὶ Ἐθνομηδενιστῶν. Γιατὶ ἔχουν δεῖ τὴν Προδοσία στὸ Μακεδονικό, τὴν ἐνδοτικότητα ἀπέναντι στὴν Ἀλβανία καὶ τὴν ἀνοχὴ στὶς ἔξαλλες τουρκικὲς μηχανορραφίες στὴν Δυτικὴ Θράκη. Τώρα εἴμαστε μπόσικοι γιὰ τοὺς Τούρκους!

Δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψουμε στὸ ἐγχώριο Κατεστημένο νὰ ὁλοκληρώσει τὸ καταστροφικό του ἔργο ἀπέναντι στὸν Ἑλληνισμό παραδίδοντας τὴν Ἑλληνικὴ ΑΟΖ σὲ συνεκμετάλλευση μὲ τὴν Τουρκία καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς στρατηγικῆς σημασίας ΑΟΖ τοῦ Καστελόριζου. Πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ κόψουμε ἀπὸ τὴν ρίζα τὸ τουρκικὸ χέρι ποὺ θὰ ἁπλωθεῖ πάνω σὲ ἑλληνικὸ ἔδαφος. Ἡ νίκη σὲ ἕναν ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο θὰ κριθεῖ ἀπὸ τὸ πρῶτο ἀποφασιστικὸ πλῆγμα, θὰ κριθεῖ σὲ ἐπίπεδο κεραυνοβόλου πολέμου. (βλ. σὲ παρακάτω δημοσίευμα: «Τὰ τέσσερα βήματα ἑνὸς ἐλληνοτουρκικοῦ πολέμου»).

Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι πολιτισμός. Εἶναι δημιούργημα τῶν προγόνων μας καὶ ἀποτελεῖ ἕνα δώρο πρὸς τὴν Ἀνθρωπότητα. Γι’ αὐτὸ ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀπὸ τὴν φύση του παγκόσμιος καὶ ὄχι ἐθνικιστικός.

ΟΜΩΣ, ἄν πρόκειται γιὰ τὰ δίκαια καὶ τὴν ἐπιβίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε ἁπλῶς ἐθνικιστές ἀλλὰ ΣΩΒΙΝΙΣΤΕΣ. Πρέπει νὰ εἴμαστε σὲ θέση νὰ ὑπαραμυνθοῦμε γιὰ τὴν ὕπαρξή μας μὲ κάθε μέσο, ἀμυντικὸ ἤ ἐπιθετικό. Ἔχουμε κάθε δικαίωμα νὰ ζήσουμε! Ὅταν διακυβεύονται τὰ δίκαια καὶ ἡ ἐπιβίωσή μας Η ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ!

Ἡ ἐθνικὴ κατρακύλα ἀπὸ τὸ ‘22 μέχρι τὸ ‘74, καὶ σήμερα τὸ 2019 μὲ τὴν Κατάπτυστη καὶ Προδοτικὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, πρέπει νὰ λάβει τέλος!

Δὲν μποροῦμε νὰ ἀνεχόμαστε νὰ εἴμαστε οἱ ξεφτιλισμένοι τῆς Εὐρώπης, τὰ πιόνια τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τὰ κορόϊδα τῶν Σκοπιανῶν, τῶν Ἀλβανῶν καὶ τῶν Τούρκων.

Ὅσο περισσότερο ὑποχωροῦμε τόσο περισσότερο ἀνοίγει ἡ ὄρεξη τῶν Εὐρωκρατῶν καὶ τῶν Βαλκάνιων Γειτόνων. Οἱ Ἀμερικάνοι ἐνδιαφέρονται μονάχα γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν στρατιωτικῶν τους βάσεων καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἑταιρειῶν τους. Τόσο καιρὸ παριστάνουν τοὺς φίλους ἐκ τοῦ μακρόθεν ἀφήνοντας τὴν Γερμανία νὰ κάνει τὴν βρώμικη δουλειά. Σὲ ἕνα ἑλληνοτουρκικὸ θερμὸ ἐπεισόδιο πρέπει νὰ εἴμαστε προετοιμασμένοι νὰ μᾶς πουλήσουν ὅπως τὸ ἔκαναν στὴν Κύπρο τὸ ‘74 καὶ στὰ Ἴμια τὸ 1996.

Ἀσφαλῶς δὲν μποροῦμε νὰ τὰ βάλουμε μὲ ὅλον τὸν κόσμο, εἰδικὰ στὴν ἄθλια κατάσταση ποὺ βρισκόμαστε σήμερα. Πρέπει ὅμως νὰ κινηθοῦμε γρήγορα καὶ ἀποφασιστικ ξέροντας ὅτι μόνο ἐμεῖς μποροῦμε νὰ φροντίσουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας. Σὲ αὐτὸ ἡ Τουρκία ἀποτελεῖ παράδειγμα πρὸς μίμηση. Μία χώρα ποὺ ἔχασε πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια τὴν αὐτοκρατορία της, ξεκίνησε ἀπὸ ἕνα τριτοκοσμικὸ κράτος, ἀναδείχθηκε σὲ περιφερειακὴ δύναμη καὶ σήμερα εἶναι μέλος τοῦ G 20, ἐνῶ ἡ Ἑλλάδα εἶναι σήμερα ὁ καρπαζοεισπράκτορας καὶ ὁ παρίας τῆς Εὐρώπης. Τὸ μυστικὸ τῆς Τουρκίας βρίσκεται στὸ ὅτι μπορεῖ νὰ ἀξιοποιεῖ τὶς συμμαχίες της πρὸς ὄφελός της καὶ στὸ ὅτι δὲν γίνεται δοῦλος ἀλλὰ συνεταίρος τῶν συμμάχων της ἀπαιτῶντας κάθε φορὰ τὸ μερίδιό της καὶ ἐπιδεικνύοντας τὴν αὐτονομία της ὅταν θεωρεῖ ὅτι θίγονται τὰ ἐθνικά της συμφέροντα.

Στὴν διεθνῆ κονίστρα ἐπικρατεῖ πάντα ὁ πιὸ ἀποφασισμένος. Δὲν ὑπάρχει ἔλεος γιὰ τοὺς ἀδύνατους, πέρα ἀπὸ τὰ παραμύθια περὶ «διεθνοῦς δικαίου» καὶ «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων». Γιὰ νὰ ἐπιβιώσεις σὲ αὐτὴν τὴν παγκόσμια ζούγκλα πρέπει νὰ σὲ σέβονται οἱ σύμμαχοι καὶ νὰ σὲ φοβοῦνται οἱ ἐχθροί. Ὅμως, ἀπὸ τὴν Κυπριακὴ Τραγωδία, ἡ Ἑλλάδα κατάντησε τὸ ὑποχείριο τῶν συμμάχων της καὶ ὁ ἀγαθοβιόλης τῶν ἐχθρῶν της.

Τὸ Μεταπολιτευτικὸ Καθεστὼς εἶναι ἕνα καθεστς χωρὶς ἱστορικὴ καὶ ἠθικὴ νομιμοποίηση γιατὶ θεμελιώθηκε πάνω στὴν Ἐθνικὴ Τραγωδία τῆς Κύπρου. Εἶναι ἕνα καθεστς ποὺ στηρίχθηκε στὸν οἰκονομικὸ παρασιτισμό, στὸ σάπιο πελατειακὸ σύστημα, στὴν μαζικὴ διαφθορὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, στὴν συστηματικὴ καταπολέμηση τῆς ἀξιοκρατίας καὶ στὴν σταδιακὴ ἐπιβολὴ τῆς Δικτατορίας τῶν Χειρίστων σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς. Εἶναι τὸ καθεστς ποὺ ἀφοῦ μετέτρεψε προηγουμένως τὴν Ἑλλάδα σὲ Παράσιτο τῆς Δύσης τὴν ὁδήγησε στὴν πάσης φύσεως Χρεωκοπία καὶ στὴν μετατροπή της σὲ μία σύγχρονη Τριτοκοσμικὴ Ἀποικία. Σήμερα ἔχουμε φθάσει στὸ σημεῖο νὰ ἀπειλούμαστε μὲ ἄμεσο ἐθνικὸ ἀκρωτηριασμὸ ἀπὸ τοὺς γείτονές μας. Ἄν ἐξακολουθοῦμε νὰ ἐπιδεικνύουμε τὴν ἐνδοτικότητά μας πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις, τότε θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι οἱ ὁμολογημένοι ἐχθροὶ καὶ ἄσπονδοι φίλοι θὰ μᾶς κατασπαράξουν ἄν ἐξακολουθοῦμε νὰ κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλό μας καὶ νὰ ὀνομάζουμε τὴν δουλικότητά μας «ρεαλιστικὴ καὶ ὑπεύθυνη στάση».

Ἡ Ἑλλάδα πρέπει ἐπειγόντως νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν σημερινὴ ξενόδουλη κοινοβουλευτικὴ ὀλιγαρχία, νὰ ἀποτινάζει τὸ καθεστς τῆς νεοαποικιακῆς τυραννίας, νὰ ἀνατρέψει τὸ σάπιο καθεστς τῆς χειριστοκρατίας καὶ νὰ μετατραπεῖ σὲ ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ἀναδεικνύοντας κυβερνήτες ποὺ ἐνεργοῦν μὲ ἀποκλειστικὸ γνώμονα τὸ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, προωθώντας τοὺς ἄξιους καὶ τοὺς ἐργατικοὺς σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς πολιτικς, κοινωνικς, οἰκονομικῆς καὶ πνευματικῆς ζωῆς καὶ διαμορφώνοντας μέσω μιᾶς πραγματικὰ ἐθνικῆς παιδείας ὑπεύθυνους πολίτες.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!

ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΤΩΡΑ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ

ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ!

 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΟΥ

Η ΕΛΛΑΔΑ Η ΧΩΡΑ ΜΟΥ!

ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ: ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ-ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΟΜΙΛΙΑ ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ

ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

 

ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΑΝ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ 24 ΠΟΛΕΩΝ

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΙΚΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ 24 ΠΟΛΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ!

ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ ΑΛΛΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΟΥ ΓΟΝΙΔΙΑ, ΟΣΑ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΣΟΒΑΝΤΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΕΝΑΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΜΑΚΙΓΙΑΖ ΤΟΥ ΤΑΧΑΜΟΥ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΥ

 

 

 

 

 

ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ

Διάλεξη τοῦ Νίκου Λυγερού μὲ θέμα: «Νέα στρατηγικά δεδομένα Ἑλληνικὴς ΑΟΖ». Ἐπιμελητήριο Ἀλεξανδρούπολης. Πέμπτη 31 Μαΐου 2018

 

ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΚΟΜΒΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΥΝ ΡΙΖΙΚΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΒΡΕΦΩΝ, ΝΗΠΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΩΝ!

 

ΚΑΙ ΝΟΜΟΝ ΓΕ ΘΕΣ ΠΑΡ’ ΕΜΟΥ ΤΟΝ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΟΝ ΑΙΔΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΗΣ ΜΕΤΕΧΕΙΝ ΚΤΕΙΝΕΙΝ ΩΣ ΝΟΣΟΝ ΠΟΛΕΩΣ

ΠΛΑΤΩΝ, ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ, 323

ΕΝΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ: Η ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ

Ἀπαρτίσας οὖν τὰ πάντα, ὡς αὐτῷ ἐδόκει καλῶς, ἔπεμψεν ἔνδον λέγων τῷ βασιλεῖ «Γίνωσκε τὰ τοῦ πολέμου ἤδη ἀπήρτησθαι• καὶ καιρός ἐστιν ἀπό τοῦ νῦν πρᾶξαι τὸ ἐνθυμηθὲν πρὸ πολλοῦ παρ’ ἡμῖν νῦν• τὴν δὲ ἔκβασιν τοῦ σκοποῦ τῷ Θεῷ ἐφίεμεν. Τί λέγεις; Βούλει καταλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀπελθεῖν, ἔνθα καὶ βούλει, μετὰ τῶν σῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καταλιπὼν τὸν δῆμον ἀζήμιον εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ παρά σοῦ; ἤἀντιστῆναι καὶ σὺν τῇ ζωῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολέσεις σύ τε καὶ οἱ μετὰ σέ, ὁ δὲ δῆμος αἰχμαλωτιστθεὶς παρὰ τῶν Τούρκων διασπαρῶσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ;»

Ὁ βασιλεὺς δ’ ἀπεκρίνατο σὺν τῇ συγκλήτῳ• «Εἰ μἐν βούλει, καθὼς καὶ οἱ πατέρες σου ἔζησαν, εἰρηνικῶς σὺν ἡμῖν συζῆσαι καὶ σύ, τῷ Θεῷ χάρις. Ἐκεῖνοι γὰρ τοὺς ἐμοὺς γονεῖς ὡς πατέρας ἐλόγιζον καὶ οὕτως ἐτίμων, τὴν δὲ πόλιν ταύτην ὡς πατρίδα• καὶ γὰρ ἐν καιρῷ περιστάσεως ἅπαντες ἐντὸς ταύτης εἰσιόντες ἐσώθησαν καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντισταίνων ἐμακροβίω. Ἔχε δὲ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἁρπαχθέντα ἀδίκως κάστρα καὶ γῆν ὡς δίκαια καὶ ἀπόκοψον καὶ τοὺς φόρους τόσους, ὅσους κατὰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, κατ’ ἔτος τοῦ δοῦναι σοι καὶ ἄπελθε ἐν εἰρήνῃ. Τί γὰρ οἶδας, εἰ θαῤῥῶν κερδᾶναι εὐρεθῇς κερδανθείς; Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ• κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».

Ἀπόδοση:

(Ὁ Μεχεμέτ), ἀφοῦ ἑτοίμασε τὰ πάντα ὅπως καλύτερα νόμιζε, ἔστειλε μήνυμα λέγοντας στὸ βασιλιά: «Μάθε ὅτι ἔχουν τελειώσει οἱ πολεμικὲς προετοιμασίες. Ἦρθε πιὰ ἡ ὥρα νὰ κάνουμε πράξη αὐτὸ ποὺ θέλουμε ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό. Τὴν ἔκβασή του τὴν ἀφήνουμε στὸ Θεό. Τί λές; Θέλεις νὰ ἐγκαταλείψεις τὴν Πόλη καὶ νὰ φύγεις, ὅπου θέλεις, μαζὶ μὲ τοὺς ἄρχοντές σου καὶ τὰ ὑπάρχοντά τους, ἀφήνοντας ἀζήμιο τὸ λαὸ καὶ ἀπὸ μένα καὶ ἀπὸ σένα; Ἢ θέλεις νὰ ἀντισταθεῖς καὶ νὰ χάσεις τὴ ζωή σου καὶ τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ σὺ καὶ οἱ μετά σου, κι ὁ λαὸς ἀφοῦ αἰχμαλωτιστεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους, νὰ διασκορπιστεῖ σ’ ὅλη τη γῆ;»

Κι ὁ βασιλιὰς μὲ τὴ σύγκλητο ἀποκρίθηκε: «Ἂν θέλεις νὰ ζήσεις μαζί μας εἰρηνικά, ὅπως καὶ οἱ πρόγονοί σου, ἂς ἔχεις τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Γιατί ἐκεῖνοι θεωροῦσαν τοὺς γονεῖς μου ὡς πατέρες τους καὶ τοὺς τιμοῦσαν ἀνάλογα, κι αὐτὴ τὴν πόλη τὴ θεωροῦσαν ὡς πατρίδα τους. Σὲ καιρὸ ἀνάγκης ὅλοι τους ἔτρεχαν μέσα νὰ σωθοῦν καὶ κανένας ἀντίπαλός της δὲν ἔζησε πολλὰ χρόνια. Κράτα τὰ κάστρα καὶ τὴ γῆ πού μᾶς ἅρπαξες ἄδικα, ὅρισε καὶ ἐτήσιους φόρους ἀνάλογα μὲ τὴ δύναμή μας καὶ φύγε εἰρηνικά. Σκέφτηκες ὅτι ἐνῷ νομίζεις πὼς θὰ κερδίσεις μπορεῖ νὰ βρεθεῖς χαμένος; Τὸ νὰ σοῦ παραδώσω τὴν Πόλη οὔτε δικό μου δικαίωμα εἶναι οὔτε κανενὸς ἄλλου ἀπὸ τοὺς κατοίκους της· γιατί ὅλοι μὲ μιὰ ψυχὴ προτιμοῦμε νὰ πεθάνουμε μὲ τὴ θέλησή μας καὶ δὲ λυπόμαστε γιὰ τὴ ζωή μας».

Γεώργιος Φραντζής, Ἡ Πόλις ἑάλω

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΡΦΕΤΟ ΤΩΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΩΝ

Χαιρετίζω τοὺς ἥρωες ἀπογόνους τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἐκείνων ποὺ ἔγραψαν ἱστορίες ἀντίστασης στὰ βουνά του, στὴν Νεβιᾶν, στὴν Σάντα.

Δὲν ξεχάσαμε αὐτοὺς ποὺ ἔκαψαν ζωντανούς τοὺς ἀνθρώπους μας μέσα στὶς ἐκκλησίες, μέσα στὰ σχολεῖα τους, μέσα στὰ σπίτια τους.

Δὲν ξεχάσαμε κι αὐτοὺς ποὺ σκότωσαν, μὲ φωτιὰ καὶ μὲ καπνούς, μέσα στὶς σπηλιὲς χιλιάδες ἄνδρες καὶ τὰ γυναικόπαιδά μας.

Δὲν ξεχάσαμε αὐτοὺς ποὺ βίασαν τὶς γυναῖκες μας, τὰ μικρὰ κορίτσια μας καὶ τὰ πῆραν στὰ χαρέμια τους.

Δὲν ξεχάσαμε τοὺς 353.000 Ἕλληνες τοῦ Πόντου ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχουν ταφεῖ.

Δὲν θὰ ξεχάσουμε καὶ δὲν ξεχνᾶμε τοὺς 200.000 Ἕλληνες τοῦ Πόντου ποὺ ἐξορίστηκαν ἀπὸ τὴν πατρίδα τους στὴν ὁποία ζοῦσαν ἐπὶ χιλιάδες χρόνια.

Δὲν ξεχάσαμε καὶ τὸν Μουσταφᾶ Κεμάλ, ποὺ ἔδωσε τὴν ἐντολὴ τῆς Γενοκτονίας στὶς 19 Μαΐου, πηγαίνοντας ὁ ἴδιος στὴν Σαμψούντα.

Δὲν ξεχάσαμε τὶς συμμορίες τοῦ Τοπὰλ Ὀσμᾶν καὶ τὸν Ἰπσὶζ Ρετζέπ, ποὺ ἐφάρμοσαν τὴν ἐντολὴ τῆς Γενοκτονίας καθώς καὶ τὴν Κεντρικὴ Στρατιὰ καὶ τὸν στρατηγὸ της Νουρεντὶν Πασά.

Δὲν ξεχάσαμε καὶ τὶς τουρκικὲς κυβερνήσεις ποὺ ἀρνοῦνται ἐδῶ καὶ 100 χρόνια τὴν Γενοκτονία καὶ τὴν ὕπαρξη τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Δὲν ξεχάσαμε ἐπίσης αὐτοὺς ποὺ ὑπέγραψαν τὴν Συνθήκη τῆς Ἀνταλλαγῆς Πληθυσμῶν καὶ ὅλους ὅσους συνέβαλαν σ’ αὐτό.

Δὲν ξεχάσαμε ἐπίσης τὰ λόγια του Ὑπουργοῦ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὅτι δὲν ἔχει πραγματοποιηθεῖ Γενοκτονία.

 

Ταμὲρ Τσιλιγκίρ

Ὁμιλία γιὰ τὴν Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου στὴν πλατεῖα Ἁγίας Σοφίας τῆς Θεσσαλονίκης, Κυριακὴ 19 Μαΐου 2018

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ: ΜΙΑ ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΧΕΣΗ

Γιὰ περαιτέρω μελέτη:

Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ 2,5 ΛΕΠΤΑ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΒΑΣΙΛΗ!

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΘΑΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΤΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ!

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΥΣΣΩΜΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗ ΤΗΣ

Περισσότερα ἀπὸ 300 ἄτομα ἀνταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, μέσω Facebook, καὶ συμμετεῖχαν στὴν συγκέντρωση συμπαράστασης στὸν Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Γιάννη Μπουτάρη, γιὰ τὴν γνωστὴ ἐπίθεση ποὺ δέχθηκε τὸ περασμένο Σάββατο. Τὸ κάλεσμα ἔγινε ἀπὸ τὴν ὁμάδα «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ» (!). Κατόπιν αὐτοῦ τὸ συμπέρασμα ποὺ ἐξάγεται, μετὰ τὴν μαζικὴ παρουσία τῶν Θεσσαλονικέων, εἶναι ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη ἀπὸ μεγάλος δῆμος μετατρέπεται σὲ κοινότητα.

19 ΜΑΪΟΥ 2018: 99η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

 

 ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 353.000 ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΣΤΙΕΣ

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ

ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!

σημαία πόντου

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Ἕνα βιβλίο ποὺ ρίχνει φῶς σὲ διαφορετικὲς πτυχὲς τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, ἄγνωστες μέχρι σήμερα στὸ εὐρὺ κοινό, καὶ φέρει τὴν ὑπογραφὴ τοῦ κατὰ δήλωσή του «Ἕλληνα Πόντιου» τουρκικῆς ὑπηκοότητας συγγραφέα Ταμὲρ Τσιλινγκὶρ θὰ κυκλοφορήσει ἐντὸς τοῦ Μαΐου στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Λιβάνη. Μὲ τίτλο Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴ Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου (τουρκικὸς τίτλος: Pontos Gerçeği: 1914-1923 Yılları Arasında Karadeniz’de Yaşananlar, ἐκδ. Ragıp Zarakolu), καὶ σὲ μετάφραση Σάββα Καλεντερίδη καὶ Σοφίας Ἀγγελίδου, τὸ βιβλίο τοῦ Τσιλινγκὶρ περιέχει ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ πῶς ὁ Μουσταφὰ Κεμὰλ πῆγε ὀργανωμένος στὴ Σαμψούντα, γιὰ τὸ ρόλο τῶν Ἄγγλων, γιὰ τὶς σφαγές τοῦ Τοπὰλ Ὀσμᾶν σὲ συνεργασία μὲ τὸν Νουρετὶν πασᾶ. Κάθε σελίδα τοῦ βιβλίου ἐπιβεβαιώνει γιὰ ἀκόμα μία φορᾶ τὰ φρικτὰ ἐγκλήματα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας σὲ βάρος Ἀρμενίων, Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολῆς καὶ Ἀσσυρίων.

O ΑΡΗΣ ΠΟΥΛΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ

Ὁ  κ. Ἄρης Ν. Πουλιανὸς γεννήθηκε στὸν Εὔδηλο Ἰκαρίας στὶς 24 Ἰουλίου 1924. Σπούδασε βιολογία στὶς ΗΠΑ καὶ ἀνθρωπολογία στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Τὸ 1961 τοῦ ἀπενεμήθη ὁ τίτλος τοῦ Διδάκτορα (Ph. D) ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Μόσχας γιὰ τὴν διατριβή του «Ἡ προέλευση τῶν Ἑλλήνων». Ἐργάσθηκε στὴν Σοβιετικὴ Ἀκαδημία, στὸ Τμῆμα Ἀνθρωπολογίας, καὶ διετέλεσε ἀρχηγὸς ἀποστολῶν τόσο στὴν Ρωσία ὅσο καὶ στὸ ἐξωτερικὸ (Βουλγαρία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Γεωργία, Ἀρμενία, Καύκασο, Καζακστσᾶν, Τουρκμενιστάν, Οὐζμπεκιστᾶν κ.ἅ.), διδάσκοντας ταυτόχρονα στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Μόσχας. Τὸ 1965 ἐπαναπατρίσθηκε καὶ συνεχίζει μὲ νεότερες ἀνθρωπολογικὲς μελέτες (Ἰαπωνία-Ἀϊνού, Ἱσπανία κ.ἅ.), οἱ ὁποῖες ρίχνουν φῶς στὴν καταγωγὴ ὄχι μόνο τῶν βαλκανικῶν λαῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπολοίπων Εὐρωπαίων. Τὸν ἴδιο χρόνο ἔγινε μέλος τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Σπηλαιολογικῆς Ἑταιρείας. Παράλληλα ἀσχολεῖται συστηματικὰ μὲ τὶς παλαιοανθρωπολογικὲς ἀνασκαφὲς τοῦ Σπηλαίου Πετραλώνων καὶ τῆς ἀνοικτῆς θέσης Τρίλλιας Χαλκιδικῆς, καθὼς καὶ τοῦ προϊστορικοῦ ἐλέφαντα στὸν Περδίκκα Πτολεμαϊδας.

Τὸ 1968 ἐξελέγη Ἀντιπρόεδρος τοῦ 8ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ἀνθρωπολογίας στὸ Τόκιο. Τὸ 1979 ὁρίσθηκε στὴν Πρᾶγα Πρόεδρος τοῦ 3ου Πανευρωπαϊκοῦ Συνεδρίου Ἀνθρωπολογίας, τὸ ὁποῖο πραγματοποίησε τὶς ἐργασίες του στὰ Πετράλωνα Χαλκιδικὴς τὸ 1982. Εἶναι ἱδρυτὴς τῆς Ἀνθρωπολογικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος (1971) καὶ τῆς Εἰδικῆς Ὑπηρεσίας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ (1977). Διατελεῖ μέλος τοῦ Μονίμου Διεθνοῦς Συμβουλίου Ἀνθρωπολογικῶν καὶ Ἐθνολογικῶν Ἐπιστημῶν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς UNESCO καὶ ἀπὸ τὸ 1987 ἐνεργὸ μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἔχει δημοσιεύσει 5 βιβλία καὶ πάνω ἀπὸ 200 ἐπιστημονικὲς ἐργασίες.

Μπορεῖτε νὰ κατεβάσετε τὴν διδακτορική του διατριβὴ («Ἡ προέλευση τῶν Ἑλλήνων»), ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸν ἰστότοπο scribd.

 Πουλιανός–Η-Προέλευση-Των-Ελλήνων-Άρης-Πουλιανός

Ὁ κ. Πουλιανὸς πραγματοποίησε παλαιοανθρωπολογικὲς ἀνασκαφὲς στὸ Σπήλαιο τῶν Πετραλώνων τῆς Τριγλίας καὶ τῆς τοποθεσίας πλειοκαινικῶν ἐλεφάντων στὸν Περδίκκα τῆς Πτολεμαΐδος, ὅπου ἀνακαλύφθηκε ὁ Ἀρχάνθρωπος τῶν Πετραλώνων, γιὰ τὸν ὁποῖο ὑποστηρίζει ὅτι εἶναι ἡλικίας 700.000, δηλαδὴ ἀποτελεῖ τὸν ἀρχαιότερο ἄνθρωπο τῆς Εὐρώπης.

Τὸ βίντεο προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐνημερωτικὴ ἐκπομπὴ τῆς ΕΡΤ 1 «Σὰν παραμύθι» μὲ τίτλο «Ἀλήθεια ποιός εἶστε…» (ἡμερομηνία πρώτης προβολῆς 16/06/2005, http://archive.ert.gr/68754/).

Στὴν ἐκπομπὴ αὐτὴ ὁ Ἄρης Πουλιανὸς ἀφηγεῖται τὴν ἀνακάλυψή του στὸ Σπήλαιο τῶν Πετραλώνων καθὼς καὶ τὶς ἀλλεπάλληλες πολυετεῖς διώξεις ποὺ ὑπέστη ἀπὸ τὸ χειριστοκρατικὸ κατεστημένο ποὺ λιμαίνεται τὸ νεοελληνικὸ κρατίδιο ἐξαιτίας αὐτῆς του τῆς ἀνακάλυψης.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΜΠΝΕΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΟΙΚΟΔΟΜΕΙ ΕΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

 

Ἡ Ἀριστερὰ χαμογελᾶ σταθερὰ στὸ διαφορετικὸ. Ἄλλοτε σιωπηρὰ καὶ ἄλλοτε φωναχτά. Ἀγωνίζεται γιὰ ἕνα λαμπρό μέλλον ὅπου ὅλες οἱ διακρίσεις θὰ βρίσκονται στὸ χρονοντούλαπο τῆς Ἱστορίας -ὅπως οἱ ξεπερασμένες καὶ φασιστικὲς διαφορὲς ἀνάμεσα στὰ φῦλα. Οὐδόλως μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ δυσαρέσκεια τῶν ρατσιστῶν γιὰ τὸ σκίτσο τοῦ πρωτοκαπετάνιου τοῦ ΕΛΑΣ, τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ τὸ παλιὸ άντιεξουσιαστικὸ περιοδικὸ «Ἰδεοδρόμιο». Τὸ ἀφιερώνουμε ἐξαιρετικὰ στοὺς βουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ποὺ ὑπερψήφισαν τὸ νομοσχέδιο τῆς κυβέρνησης γιὰ τὴν άναδοχὴ παιδιῶν ἀπὸ «ὁμόφυλα ζευγάρια». Εἴμαστε βέβαιες/βέβαιοι/βέβαια ὅτι μὲ τέτοιους ἐξαίρετους γονεῖς, σὰν τοὺς εἰκονιζόμενους, τὰ παιδιά αὐτὰ θὰ εὐτυχήσουν.

 

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΛΑΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΜΟΙΡΗ ΛΕΣΒΟ

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΔΕΙΚΤΗ ΕΥΦΥΪΑΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΤΟΥ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ ΚΡΙΜΙΖΗ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ – ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ UFO.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ-24/4/1915 ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΜΕΝΙΩΝ (ΔΙΑΣΩΘΕΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ «RAVISHED ARMENIA»)

ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΡΑΙΚΥΛΙΣΜΟΣ

Ὁ Πρόεδρος τῆς Πολωνίας Ἀντρέϊ Ντούντα γονατίζει μπροστὰ

στὸ μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη.

Ὁ Νεοέλλην Γραικύλος κομπολογοπαίχτης ξεκουράζει

τὸ ἀγωνιστικὸ του ποδάρι πάνω στο κενοτάφιο μπροστὰ

ἀπὸ τὸ μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ!

Ἡ Δημοτικὴ Ἀρχὴ Πάτρας ἀνταποκρινόμενη στὸ χρέος τῆς ἀπέναντι στὰ παιδιά, στὴν κοινωνία καὶ στὸ μέλλον τῆς πόλη μας, ἔχει σαφῆ θέση ἐνάντια στὴν νομιμοποίηση τῆς κάνναβης. Παίρνει πρωτοβουλίες σὲ συνεργασία μὲ φορεῖς ἐνισχύοντας τὸν ἀντιναρκωτικὸ ἀγῶνα.

Πρόσφατα (24 – 1 – 2018) πραγματοποιήθηκε ἡμερίδα τοῦ Δήμου Πατρέων σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ἐθνικὸ Συμβούλιο κατὰ τῶν Ναρκωτικῶν (ΕΣΥΝ), τὸ ΚΕΘΕΑ καὶ τὴν Ἕνωση Γονέων καὶ Κηδεμόνων Δήμου Πατρέων μὲ θέμα «Ὄχι σὲ ὅλα τὰ ναρκωτικά».

Αὐτὸ τὸ διάστημα εἶναι σὲ ἐξέλιξη καὶ ὑλοποιοῦνται ἐκπαιδευτικὲς δράσεις τοῦ Δήμου Πατρέων μὲ τὴν συνεργασία τοῦ ΕΣΥΝ καὶ τῆς Ἕνωσης Γονέων καὶ Κηδεμόνων μὲ θέμα τὴν «Πρόληψη κατὰ τῶν ἐξαρτήσεων» καὶ ἀφορᾶ μαθητὲς τῶν σχολικῶν μονάδων τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης καὶ τοὺς γονεῖς τους.

Ἡ Δημοτικὴ Ἀρχὴ Πάτρας διεκδικεῖ ἐνίσχυση καὶ ἐπαρκῆ χρηματοδότηση τῶν φορέων Πρόληψης, ἐνίσχυση Στεγνῶν θεραπευτικῶν Προγραμμάτων, λέει «ὄχι» σὲ ὅλα τὰ ναρκωτικά, ἀγωνίζεται γιὰ μία κοινωνία χωρὶς ναρκωτικὰ καὶ ὄχι μὲ ἐλεύθερα ναρκωτικά. Γιὰ μία κοινωνία τῆς δουλειᾶς καὶ τῆς προκοπῆς.

 

 

THEA HALO: ΟΥΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ – ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ – ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Thea Halo ἀφηγεῖται τὴν ἀλησμόνητη ἱστορία τῆς μητέρας της, Σάνο. Στὴν ἡλικία τῶν δέκα μόλις ἐτῶν, ἡ Σάνο ἐπιβίωσε ἀπὸ τὴν πορεία θανάτου ποὺ ἀφάνισε τὴν οἰκογένειά της. Ἑβδομήντα χρόνια μετὰ τὸν ἐκπατρισμό της, ἡ Σάνο καὶ ἡ κόρη της Thea ἐπιστρέφουν στὴν Τουρκία σὲ μιὰ προσπάθεια ἀναζήτησης τοῦ χωριοῦ καὶ τοῦ πατρικοῦ της. Στὸ βιβλίο, ἡ Σάνο, μιὰ Ἑλληνίδα Πόντια ποὺ γεννήθηκε σὲ ἕνα μικρὸ χωριὸ κοντὰ στὴ Μαύρη Θάλασσα, ἀναπολεῖ τὴν παραδοσιακὴ ἀγροτικὴ ζωή της στὰ βουνὰ τοῦ Πόντου.

Πόντος 1919.

Ἡ φοβερὴ συνειδητοποίηση ὅτι κάτι δὲν πήγαινε καλὰ ἔφτασε σιγὰ σιγὰ στὸ χωριὸ τῆς Σάνο. Ἄγνωστοι ἄρχισαν νὰ περιφέρονται καὶ νὰ διανυκτερεύουν στὰ χωράφια καὶ στὰ δάση τῆς περιοχής. Παραμόνευαν ἀπὸ ἀπόσταση σὰν ἁρπακτικά. Τοῦρκοι στρατιώτες ἔκαναν ἐπιδρομὲς καὶ ὁδηγοῦσαν τοὺς ἄντρες στὰ ἄθλια στρατόπεδα ἐργασίας. Οἱ περισσότεροι πέθαιναν ἀπὸ τὶς κακουχίες καὶ τὴν πείνα. Ἀργότερα, τὴν ἄνοιξη τοῦ 1920, οἱ Τοῦρκοι στρατιῶτες ξαναγύρισαν καὶ διέταξαν τοὺς κατοίκους νὰ ὑπακούσουν στὶς ἐντολὲς τοῦ Στρατηγοῦ Κεμάλ Ατατούρκ: «Πρέπει νὰ φύγετε ἀπ’ αὐτὸν τὸν τόπο. Μαζί σας θὰ πάρετε μόνο ὅσα μπορεῖτε νὰ σηκώσετε…». Στὶς πορεῖες θανάτου ποὺ ἀκολούθησαν, τὰ θύματα πέθαιναν ἐκεῖ ὅπου ἔπεφταν, μὲ τὰ ἁρπακτικὰ νὰ παραμονεύουν.

Ἔχοντας χάσει ὅ,τι ἀγαποῦσε στὴ ζωή της, ἀκόμα καὶ τ’ ὄνομά της, ἡ Σάνο δόθηκε μὲ προξενιὸ σ’ ἕναν ἄντρα ποὺ τὴν πῆρε μαζί του στὴν Ἀμερικὴ στὴν ἡλικία τῶν δεκαπέντε ἐτῶν. Ὁ ἄντρας της εἶχε τὰ τριπλάσια χρόνια της. Ἡ ἀφήγηση παρακολουθεῖ τὴν πορεία τοῦ γάμου της, τὴν ἀνατροφὴ τῶν δέκα παιδιῶν της καὶ τὴ μεταμόρφωσή της ἀπὸ μιὰ ἀθώα παιδούλα ποὺ ζοῦσε μιὰ παραδοσιακὴ ζωὴ σὲ ἕνα ἀπομακρυσμένο τόπο, σὲ μιὰ στοργικὴ μητέρα καὶ ἀποφασιστικὴ γυναῖκα στὴ Νέα Ὑόρκη τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα.

Ἡ Τουρκία ἀποσιωπᾶ συνειδητὰ τὶς σφαγὲς σχεδόν τριῶν ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων ποὺ ἀνῆκαν στὶς χριστιανικὲς μειονότητες τῶν Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων, καθὼς καὶ τοὺς μαζικοὺς ἐκτοπισμοὺς ἑκατομμυρίων ἄλλων. Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι μιὰ σπάνια προσωπικὴ μαρτυρία τῶν τρομερῶν συμβάντων ἐκείνης τῆς γενοκτονίας. Ἡ ἀφήγηση ἀποτελεῖ μιὰ αὐθεντικὴ κατάθεση ψυχῆς γραμμένη ἀριστουργηματικὰ, ἐνῶ ἡ πλοκὴ ἐξελίσσεται μέσα ἀπὸ τὶς προσωπικὲς ἀναμνήσεις καὶ τὶς ἀγωνίες ἑνὸς δράματος.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

https://kupdf.com/download/-thea-halo_59b55cd2dc0d600e2d8ceb1f_pdf

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

 

 

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς τάξεις
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος 10, Χειμῶνας 2018, 154 σελ.
Περιοδικὸ τῶν Συντρόφων Διεθνιστῶν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Καλωσόρισμα – Προλογικὰ σημειώματα ἄρθρων

  • Ἐν ἀρχὴ τὸ τέλος. Τὰ παιδιὰ τῆς Ἀντιγόνης

  • Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ: Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Μέρος Δεύτερο, τοῦ Χρῆστου Κυπραίου

  • Πῶς βλέπουμε τὸν ἑλληνοτουρκισμό, τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐνζύμου

  • Ποιός πρέπει νὰ εἶναι ὁ διάδοχος τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας; τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

  • Τί εἶναι – ἄν μὴ τὶ ἄλλο – ἕνας Βυζαντινός; τοῦ Κλίφτον Φὸξ

  • Ἡ Ἄνω Μακεδονία: Ἱστορικὸ καὶ γεωγραφικὸ πλαίσιο, τῆς Γεωργίας Καραμήτρου-Μεντεσίδη

  • Κεντρικὴ Βαλκανικὴ Δημοκρατία: Μία πρόταση γιὰ τὸ κοινὸ καλὸ

  • Ἡ πρόοδος κατά τῆς ἐλευθερίας, τοῦ Tὲντ Καζύνσκι

  • Το πρεκαριάτο καὶ ἡ ταξικὴ πάλη, τοῦ Γκάι Στάντιγκ

  • Γνωριμία μὲ τὶς κοινοτικὲς ἰδέες τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα: Μιὰ ἐγχώρια πρόταση γιὰ τὴν σπουδαιότητα τῆς συντροφικότητας στὴν προώθηση τοῦ κοινοῦ καλοῦ, τῆς Ἑλένης Δημοπούλου

  • Ἡ γλώσσα μας, τῆς Εὐαγγελίας Βαλάτα

  • Ἀλήθεια – Μνήμη – Ἀνυπακοὴ

  • Γλωσσάρι

 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ): Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΒΩΝ

Κεντρικὴ, γιατὶ ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὰ Σκόπια καὶ τὸ νοτιότερο ἄκρο τῆς Βαλκανικῆς, τὸ ἀκρωτήριο Ταίναρο καὶ τὰ Σκόπια μέχρι τὸ βορειότερο ἄκρο, τὸν Προύθο ποταμό, εἶναι ἡ ἴδια. Βαλκανικὴ, γιατὶ ἀναφέρεται καὶ ἀντιπροσωπεύει μιὰ κοινὴ σὲ ὅλες τὶς ἐθνικὲς ὁμάδες τοῦ νέου κράτους συνείδηση, ταυτότητα καὶ προσδοκία. Δημοκρατία, γιατὶ αὐτὸ τὸ κράτος γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του καὶ μόνον ὀφείλει νὰ εἶναι δημοκρατικό. Νὰ ἐξασφαλίζει σὲ ὅλες τὶς ἐθνικές, θρησκευτικὲς ὁμάδες συνθῆκες ἰσότητας, ἰσονομίας, ἰσοπολιτείας. Οἱ πολῖτες του θὰ ἐκφράζουν ἐλεύθερα τὴν ταυτότητα τῆς ἐθνικῆς ἤ θρησκευτικῆς ὁμάδας στὴν ὁποῖα αἰσθάνονται ὅτι ἀνήκουν ἤ ἀναγνωρίζονται. Αὐτοὶ ποὺ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Μακεδόνα, σημαίνει ὅτι θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους μέρος ἑνὸς ἱστορικοῦ καὶ μαρτυρικοῦ, λόγῳ τῶν ἀλλεπάλληλων διώξεων καὶ καταναγκασμῶν, κομματιοῦ τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Μακεδονικοῦ. Αὐτοῦ ποὺ ἕνωσε τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 75 ΧΡΟΝΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ!

 «Έξι ώρες οι Γερμανοί ούρλιαζαν από λύσσα, γιατί δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι ήταν δυνατόν να κινηθεί ένας τεράστιος όγκος 400 χιλιάδων ανθρώπων με τέτοιο συντονισμό και ακρίβεια. Έξι ώρες, μάτωναν οι δρόμοι της Αθήνας, από το αίμα των καλύτερων παιδιών της», αφηγείται ο Μίνως Σταυρίδης, αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων της διαδήλωσης, στις 22 Ιουλίου 1943, στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Βογιάζου «Χρονικό της Εθνικής Αντίστασης», το 1985….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/ntokoumenta-apo-tin-ematiri-diadilosi-tou-43-i-germani-anixan-pir-kata-ton-diadiloton-pou-fonazan-na-min-parachorithi-i-makedonia-ke-i-thraki-sti-voulgaria-mia-kopela-ormise-sto-tank-ke-chtipise-t/

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΩΑΝΝΗ ΜΑΖΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Ὅταν ἔχεις τὴν ἰδεολογία τῶν γκουλὰκ

δὲν σ’ ἀρέσουν τὰ Συλλαλητήρια,

δὲν σ’ ἀρέσει ἡ λαοθάλασσα,

δὲν ἀντέχεις τὰ δημοψηφίσματα

ἐκτὸς ἂν εἶναι στημένα γιὰ νὰ εἶσαι

σίγουρος γιὰ τὸ ἀποτέλεσμα

ἀλλὰ νὰ ξέρεις ὅτι στὴν πατρίδα μας

πιστεύουμε μόνο στὸν Χριστὸ

ἐπειδὴ ξέρουμε τί ἔκανε

γιὰ τὴν Ἀνθρωπότητα.

 

 

Πίσω ἔχει ἡ ἀχλάδα τὴν οὐρὰ

εἶπε ὁ Μίκης στον κύριο

ποῦ δὲν ἔμαθε ἀκόμα

τί σημαίνει Συλλαλητήριο

διότι ἀνήκει σὲ ἰδεολογία

ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἔκφραση

τοῦ λαοῦ ἀφοῦ πιστεύει μόνο στὸ κόμμα

ὅμως στὴν Ἑλλάδα εἴμαστε τοῦ Μίκη.

 

ΝΙΚΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ

ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ποῦ βρέθηκαν τόσοι Ἕλληνες νὰ χλευάζουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας, νὰ ἀπαξιώνουν κάθε τί ποὺ ἐμφανίζεται ἑλληνικό, νὰ καταδικάζουν κάθε πολιτικὴ ποὺ ὑπερασπίζεται ἐδάφη καὶ κυριαρχίες τῆς χώρας καὶ νὰ περηφανεύονται ὅτι εἶναι ἀντιεθνικιστές; Μά, στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια, στὰ ἀπομεινάρια μίας ἐμμονικῆς ἀριστερᾶς καί, κυρίως, στὰ κονδύλια ἀμερικανικῶν καὶ εὐρωπαϊκῶν ἱδρυμάτων, ποὺ μετὰ τὸ ’80 χρηματοδότησαν ἀνθρώπους σὲ χῶρες ὅπου ἡ ἔννοια πατρίδα ἦταν φρένο στὴν παγκοσμιοποίηση.

Ἐπειδὴ ἡ παγκοσμιοποίηση εἶναι τὸ αὔριο τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Καὶ ὁ μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθυστερήσει τὸ χτίσιμό του εἶναι τὰ σύνορα. Οἱ πατρίδες. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν πατρίδες δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ σύνορα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΑΜΕ!

1.500.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ!

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ!

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

«Εἶμαι πατριώτης διεθνιστὴς καὶ μάχομαι συνάμα τὸν φασισμὸ σὲ ὅλες τὶς μορφὲς καὶ προπαντὸς στὴν πιὸ ἐπικίνδυνη μορφή του, τὴν ἀριστερόστροφη».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ;

Η ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ!

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ

ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ!

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

Γιὰ ἕνα πρᾶγμα στενοχωριόμαστε. Ὅτι δὲν ἤμασταν κοντὰ της γιὰ νὰ τὴν ἀγκαλιάσουμε. Γιατὶ εἶναι ἡ ἐνσάρκωση τοῦ ἀλεξανδρινοῦ πνεύματος. Παγκόσμιου, Πανανθρώπινου, Ἑλληνικοῦ.

Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸ συλλαλητήριο τοῦ Συντάγματος γιὰ τὴν Μακεδονία. Αὐτὸ ποὺ κάποιοι εἶχαν τὸ θράσος νὰ ἀποκαλέσουν «ἐθνικὸ βοῦρκο τῆς πλατείας Συντάγματος» ἐκδηλώνοντας ἔτσι τὴν φασιστικὴ τους χαρακτηροδομή.

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Nikos Lygeros – Omelia al raduno di massa per la questione di Skopje prima de 500.000 persone – Salonicco 21/01/2018

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ!

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

 Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!

 

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!

συλλαλητήριο μακεδονίαΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΥΛΩΝ!

 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ!

enz9blogΚυκλοφόρησε τὸ 9ο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας!

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Γιὰ μιὰ κοινωνία χωρὶς τάξεις
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος 9, Καλοκαίρι 2017, 165 σελ.
Περιοδικὸ τῶν Συντρόφων Διεθνιστῶν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα – Προλογικὰ σημειώματα ἄρθρων

-Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ: Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Μέρος Πρῶτο, τοῦ Χρῆστου Κυπραίου

-Κοινωνιολογία τοῦ νέου ελληνισμοῦ τοῦ Δημητρίου Τσάκωνα

-Περὶ τῶν τεχνολογιῶν αἰχμῆς τοῦ 21ου αἰώνα: Γιατί τὸ μέλλον δὲν μᾶς χρειάζεται; τοῦ Μπὶλ Τζόυ

-Παρακμὴ τοῦ καπιταλιστικοῦ τρόπου παραγωγῆς ἤ παρακμὴ τῆς ἀνθρωπό­τητας; τοῦ Ζὰκ Καμὰτ

-Περὶ ἐπαναστάσεως κατὰ Πλάτωνα, τοῦ Κ. Ι. Δεσποτόπουλου

-Γλωσσάρι

MΑΚΡΟΝ-ΛΕ ΠΕΝ: Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 Ὁ πρῶτος γύρος τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν σηματοδότησε τὴν κατάρρευση τοῦ δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος τῆς πέμπτης γαλλικῆς δημοκρατίας. Ὁ δημοσιογράφος τῆς ἐφημερίδας «Λὲ Φιγκαρό» Ματιὲ Σλαμᾶ ἀναλύει τὸ κοινωνικὸ ὑπόβαθρο τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν ταξικὴ πόλωση ποὺ ἐκφράζεται στὴν ἀναμέτρηση τῶν δυὸ ὑποψηφίων του δεύτερου γύρου: τὴν κοσμοπολιτικὴ Γαλλία τοῦ παγκοσμιοποιημένου μεγάλου κεφαλαίου καὶ τὴν πατριωτικὴ Γαλλία τῶν πληβειακῶν κοινωνικῶν στρωμάτων.

 

Θεωρούσαμε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ταξικῆς πάλης ἦταν ξεπερασμένη. Οἱ διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς, Γκῶς Σαντὰλ Μοὺφ [Gauche Chantal Mouffe] καὶ Ζᾶν Κλὼντ Μισέα [Jean-Claude Michea], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐντρυφήσει στὴν μαρξιστικὴ σκέψη, εἶχαν ἰσχυριστεῖ προσφάτως ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ χρήζει ἐπανεξέτασης. Κανένας ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους της Ἀριστερᾶς, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ναταλὶ Ἀρτῶ [Νathalie Arthaud], δὲν ἔκανε οὐδεμία νύξη σὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας.

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμία σημασία. Ἡ πάλη τῶν τάξεων ἐπανεμφανίζεται στὸ πολιτικὸ προσκήνιο στὴν μονομαχία τοῦ δεύτερου γύρου, ποὺ θὰ φέρει ἀντιμέτωπους τὸν φιλελεύθερο Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τὴν ὑπέρμαχο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας Μαρὶν Λὲ Πέν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

scan-3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο  δημοσιεύτηκε στο 6ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2016) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται στο αφιέρωμα δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.
Το τρίτο αυτό κείμενο του θεματικού πλουραλιστικού αφιερώματος είναι του Μόντυ Τζώνστοουν και έχει τίτλο «Μαρξ, Μπλανκί και δημοκρατία». Με υποδειγματική συστηματικότητα και επιστημονική αντικειμενικότητα ο συγγραφέας παρουσιάζει τις αντίστοιχες απόψεις του Μπλανκί και των θεμελιωτών του μαρξισμού για το ζήτημα της κυβερνητικής εξουσίας κατά την πορεία προς τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, αποκαθιστώντας ταυτόχρονα και το περιεχόμενο της περιβόητης (ή πλέον διαβόητης) «δικτατορίας του προλεταριάτου» στην σκέψη του Μαρξ και του Ένγκελς, που κατάντησε να σημαίνει την δικτατορική διακυβέρνηση μιας προνομιούχας «επαναστατικής μειονότητας», που υποτίθεται ότι κατέχει το copyright της αλήθειας. Ο Τζώνστοουν αποδεικνύει με σχολαστική φροντίδα ότι για τους ιδρυτές του μαρξισμού ο όρος αυτός είχε ακριβώς το αντίθετο περιεχόμενο από αυτόν που αργότερα απέκτησε και ότι μάλιστα ο Μαρξ τον επινόησε ακριβώς για να διαχωριστεί ρητά από τον Μπλανκί και τους οπαδούς του, που υποστήριζαν ότι η ανάληψη της εξουσίας πρέπει να πραγματοποιηθεί από μια επαναστατική ελίτ, ακόμα και παρά την θέληση της πλειοψηφίας του λαού (δηλαδή, «δικτατορία του προλεταριάτου» ως δημοκρατική διακυβέρνηση των λαϊκών μαζών σε αντίθεση με την «δικτατορία της επαναστατικής πρωτοπορίας»).

Μόντυ Τζώνστοουν

ΜΑΡΞ, ΜΠΛΑΝΚΙ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι απαραίτητη η υποστήριξη της πλειοψηφίας του πληθυσμού για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας; Ή μήπως ένα επαναστατικό κόμμα ή μια επαναστατική οργάνωση μπορεί να αναλάβει την εξουσία δίχως αυτήν την υποστήριξη και να την διατηρήσει ακόμη και παρά την αντίθετη βούληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού; Το ζήτημα αυτό -το οποίο υπήρξε βασικό στην συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του σοσιαλιστικού κινήματος σχετικά με την θεωρία και την πράξη της δημοκρατίας- δίχασε τους επαναστάτες επί εκατόν πενήντα χρόνια και εξακολουθεί και σήμερα να τους διχάζει.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ 7ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

enz7coverΚυκλοφόρησε το 7ο τεύχος του περιοδικού μας.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 7, Φθινόπωρο 2016
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα
-Όπλα μαζικής μεταναστεύσεως. Ο αναγκαστικός εκτοπισμός ως μέσον εξαναγκασμού, της Κέλυ Μ. Γκρήνχιλ
-Η σιωνιστική πλάνη, του Γ. Τ. Στέις
-Η συμμετοχή της Γερμανίας στη γενοκτονία των Αρμενίων, της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών
-Η νέα βρετανική εξωτερική πολιτική, του Τιερύ Μεϊσάν
-Το λυκόφως του ΝΑΤΟ, του Τιερύ Μεϊσάν

ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕΣΑΙ!

 

man-woman

Ζητήματα φύλου και σύγχρονες συστημικές μεταμοντέρνες θεωρίες περί «φυλετικής κατασκευής» προσέγγισε ο Δημήτρης Πατέλης αν.Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ο οποίος προ μηνών αποτέλεσε στόχο ενορχηστρωμένης αηθούς επίθεσης για τις «αιρετικές» του απόψεις, σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στον Γιώργο Γκόντζο στο δημοτικό ραδιόφωνο Ιωαννίνων.

Απαντώντας σε ερωτήσεις σημείωσε μεταξύ άλλων πως «από τη μια πλευρά είναι το καθ’ όλα δικαιολογημένο αίτημα το οποίο απαιτεί την απουσία οποιασδήποτε διάκρισης και καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για  οποιαδήποτε κατηγορία ανθρώπων και δεύτερο είναι η υπέρμετρη προβολή στο όνομα των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκείνης της πλευράς που έχει να κάνει με την επιβολή της κατασκευαστικής αντίληψης περί του φύλου…»

Επισήμανε ότι αυτό «δεν είναι άσχετο με την επέλαση του φιλελευθερισμού ως στρατηγικής του σημερινού σταδίου της  κεφαλαιοκρατίας και ως ιδεολογίας, δηλαδή αποδόμησαν οποιαδήποτε συλλογικότητα: σωματεία, κόμματα, πολιτικές εκπροσωπήσεις, αποδομούν την ίδια την οικογένεια σε τεράστιο βαθμό. Τώρα έχουν αρχίσει επέλαση και στον ίδιο τον βιολογικό πυρήνα της προσωπικότητας».

Σημείωσε πως «άνδρας και γυναίκα  και γεννιέσαι και γίνεσαι. Και μείζον θέμα διεκδίκησης για όλους, κοινωνία, γονείς, εκπαιδευτικούς, είναι να προτάξουμε την  πραγματική πολιτισμική  καλλιέργεια ανδρών και γυναικών, σε μια κοινωνία που δεν θα υπάρχει ανταγωνισμός, καταπίεση, εκμετάλλευση, σε μια κοινωνία στην οποία η ολόπλευρη ανάπτυξη των δημιουργικών δυνατοτήτων της προσωπικότητας του καθένα, θα είναι όρος για την ανάπτυξη της ανθρωπότητας».

Ακούστε ολόκληρη την συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο..

https://clyp.it/zgrcpzfe/widget

Πηγή: http://www.dimotikoradiofono.gr/

ΟΙ ΝΕΟΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΗΣ «ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ!

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Κάποιες σημειώσεις περί «ανοικτών συνόρων» και διεθνισμού με αφορμή ένα περιστατικό

 

Χθες βράδυ (Κυριακής) στα Ταμπάκικα της Χίου διμοιρία των ΜΑΤ επιτέθηκε απρόκλητα και ξυλοφόρτωσε άγρια κατοίκους, οι οποίοι διαμαρτύρονταν ειρηνικά για την μεταφορά προς απέλαση λαθρομεταναστών με σκοπό την φυλάκισή τους σε κτήριο της περιοχής.

Οι συγκεκριμένοι μετανάστες, 78 τον αριθμό, ήσαν προηγουμένως έγκλειστοι στο hot spot του νησιού και αφού επιλέχθηκαν για απέλαση, μεταφέρθηκαν σιδηροδέσμιοι και οδηγήθηκαν με κλούβες της αστυνομίας στο κτήριο στο οποίο προηγουμένως γινόταν η καταγραφή προσφύγων και μεταναστών. Οι άνθρωποι αυτοί είναι μερικοί από τους εκατοντάδες χιλιάδες που οδηγήθηκαν στην Ελλάδα από τα δουλεμπορικά κυκλώματα που δρουν με την στήριξη της τουρκικής κυβέρνησης -η οποία, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διάλυση της Συρίας και στην ενδυνάμωση του Ισλαμικού Κράτους- και την αγαστή συνεργασία της «προοδευτικής» και «ανθρωπιστικής» κυβερνώσας Αριστεράς, που άνοιξε πρόθυμα τα σύνορα όταν η Μέρκελ, κατ’ επιταγήν των Γερμανών βιομηχάνων, κάλεσε στην Γερμανία ένα εκατομμύριο πρόσφυγες και μετανάστες για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες σε φθηνή εργατική δύναμη.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ Νο6

cover6ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

Κυκλοφόρησε το έκτο τεύχος του περιοδικού μας!

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 6, Άνοιξη 2016
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

126 σελ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Καλωσόρισμα
-Μαρξ, Μπλανκί και η δημοκρατία, του Μόντυ Τζώνστοουν
-Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος από τον Λασσάλ έως τον φιλελευθερισμό.Η παραμορφωτική ηγεμονία της αντιπαραγωγικής μεσαίας τάξης, του Λόρεν Γκόλντνερ
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος τέταρτο
-Φοβίες: Η ψυχιατρικοποίηση της καθημερινής ζωής, του Φρανκ Φουρέντι
-Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ [Communism against Democracy]

KΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο από τη Διεθνιστική Κομμουνιστική Ομάδα (ICG) και δημοσιεύτηκε στο 4ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2015) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.

Επειδή το παρακάτω άρθρο είναι ιδιαίτερα εκτενές, για τη διευκόλυνση του αναγνώστη, θεωρήσαμε προτιμότερο να το δημοσιεύσουμε χωρίς τις υποσημειώσεις του. Ωστόσο, το πλήρες κείμενο μπορεί να το βρει κανείς στην μορφή PDF που παραθέτουμε.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ

Τις περισσότερες φορές εντός του ίδιου του κομμουνιστικού κινήματος προκατασκευασμένες ιδέες που κληρονομήθηκαν από την κυρίαρχη ιδεολογία εμποδίζουν την πλήρη κατανόηση του επαναστατικού προγράμματος. Σε πολλά ουσιώδη ζητήματα αυτή που προβάλλεται δεν είναι η κομμουνιστική αντίληψη, που έχει επιβεβαιωθεί από αναρίθμητες εργατικές εξεγέρσεις, αλλά απεναντίας η σοσιαλδημοκρατική και λασσαλική «παράδοση» (σε ριζοσπαστική ή μη ριζοσπαστική μορφή διαμέσου της λενινιστικής ορολογίας), δηλαδή, αυτό που η ίδια η αστική τάξη αντιλαμβάνεται για το επαναστατικό κίνημα. Οπότε, ως προς το θεμελιώδες ζήτημα της δημοκρατίας όλοι οι δήθεν μαρξιστές υποστηρίζουν πλήρως τους μεγάλους μύθους της Γαλλικής Επανάστασης -αυτό το αρχέτυπο όλων των αστικών επαναστάσεων, με το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα- θεωρώντας ότι η αστική τάξη πρόδωσε τα ίδια της τα ιδεώδη και έτσι αναθέτουν το καθήκον της πραγμάτωσής τους στο προλεταριάτο!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 5ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ

Κυκλοφόρησε το 5ο τεύχος του περιοδικού μας!

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 5, Φθινόπωρο 2015
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Καλωσόρισμα
-Ο Μαρξ και η δικτατορία του προλεταριάτου, του Χαλ Ντράπερ
-Η κομμουνιστική κοινωνία: Αξία, Εργασία και Χρόνος – Μια απάντηση στον Ζιλ Ντωβέ
-Άγνωστα σχετικά με τον Ναζίμ Χικμέτ. Ο ποιητής προδότης της πατρίδας
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος τρίτο
-Ο κύριος εχθρός βρίσκεται μέσα στην χώρα μας
-Επί του πιεστηρίου: Τα παραμύθια τελείωσαν-Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης
Μια σύντομη παρουσίαση των θέσεων της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης
Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

Από τις εκδόσεις των Συντρόφων Διεθνιστών κυκλοφόρησε το βιβλίο:

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

Σύμφωνα με τον συγγραφέα «η αρχή της δημοκρατίας δεν έχει καμιά εγγενή αξία. Δεν αποτελεί μια αρχή, αλλά μάλλον έναν απλό οργανωτικό μηχανισμό που βασίζεται στην απλή και χονδροειδή αριθμητική υπόθεση ότι η πλειοψηφία έχει δίκιο και η μειοψηφία άδικο». Στο κείμενό του o Μπορντίγκα εξετάζει το περιεχόμενο της δημοκρατικής αρχής, τόσο από γενικής απόψεως όσο και αν και σε ποιο βαθμό αυτός ο μηχανισμός είναι χρήσιμος και αρκετός για τη λειτουργία των οργανώσεων που περιλαμβάνουν πιο στενές συλλογικότητες που δεν διχάζονται από οικονομικούς ανταγωνισμούς. Επίσης εξετάζει το κατά πόσο μπορεί αυτός ο δημοκρατικός μηχανισμός να εφαρμοστεί στη δικτατορία του προλεταριάτου, δηλ. στην κρατική μορφή που γεννιέται από την επαναστατική νίκη της τάξης που εξεγείρεται κατά της εξουσίας του αστικού κράτους, δηλαδή αν μπορεί αυτή η μορφή κράτους, χάρη στον εσωτερικό μηχανισμό ανάθεσης των εξουσιών και σχηματισμού των ιεραρχιών, να χαρακτηριστεί ως «προλεταριακή δημοκρατία».

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 4ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ!

KATEBAΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Κυκλοφόρησε και βρίσκεται στους χώρους διανομής το 4ο τεύχος του περιοδικού μας.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ
Για μια κοινωνία χωρίς τάξεις
Τριμηνιαία Έκδοση, Τεύχος 4, Άνοιξη 2015
Περιοδικό των Συντρόφων Διεθνιστών

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Καλωσόρισμα
-Κομμουνισμός και δημοκρατία: Οι δύο αντίποδες
-Προειδοποίηση προς τον λαό (Η πρόποση του Λονδίνου), του Αύγουστου Μπλανκί
-Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!
-Υστερόγραφο σχετικά με τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo
-Ροζάβα: Ο λαϊκός πόλεμος δεν είναι ταξικός πόλεμος
-Τα οδοφράγματα πρέπει να διαλυθούν. Ο μοσχοβίτικος φασισμός στην Ισπανία, του Πάουλ Μάτικ
-Η αριστερή πτέρυγα του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Μέρος δεύτερο
-Μια σύντομη παρουσίαση των θέσεων της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης
Γλωσσάρι-Ονοματολόγιο

TEN THESES ON THE COMMUNIST PROJECT TODAY

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Only the proletariat’s conscious struggle for its own emancipation can lead to the overthrow of capitalism and to the creation of a communist society. Communism is a radical project that emerges as a necessity from the real social relations and it draws its force from a rational and ethical liberating dictate: the constitution of the human species in a community, the creation of a universal society governed by the principle of justice, conceived as a universal relationship of equality and collectivity among people.

 

2. Proletarian revolution is not a spontaneous process that is caused automatically by the living conditions experienced by the working class under capitalism, which unfolds just as spontaneously towards aclassless society through its own objective logic of things, regardless of the intention of the actions of the social subjects who are animated by the selfish desire to promote their own social position. Social development is not a mechanical process; revolution is not the work of the ‘invisible hand’ and social liberation is not a selfish affair. The proletariat is not, of course, a purely moral subject and it cannot exceed the empirical determination of its will. However, this will, in order to be a liberating will, must be universal; it must stem from the need for a radical overcoming of bourgeois society and to raise the issue of creating a society of human species. Communist liberation cannot be accomplished if its protagonists, the hundred of millions of proletarians, don’t have a high degree of awareness of the purpose of their activity. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΕΚΑ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Barricade18March1871ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

1. Μονάχα η συνειδητή χειραφετητική δραστηριότητα του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού και στη δημιουργία της κομμουνιστικής κοινωνίας. Ο κομμουνισμός είναι το ριζοσπαστικό πρόταγμα που αναδεικνύεται ως αναγκαιότητα από τις πραγματικές κοινωνικές σχέσεις και αντλεί την ισχύ του από μια ορθολογική και ηθική χειραφετητική επιταγή: τη συγκρότηση του ανθρώπινου είδους σε κοινότητα, τη δημιουργία μιας πανανθρώπινης κοινωνίας που διέπεται από την αρχή της δικαιοσύνης, νοούμενης ως μια καθολική σχέση ισοτιμίας και συλλογικότητας μεταξύ των ανθρώπων.

2. Η προλεταριακή επανάσταση δεν είναι μια αυθόρμητη διαδικασία που προκαλείται αυτόματα από τις συνθήκες ζωής που βιώνει η εργατική τάξη μέσα στον καπιταλισμό και η οποία εκτυλίσσεται εξίσου αυθόρμητα προς την αταξική κοινωνία μέσω της ίδιας της αντικειμενικής λογικής των πραγμάτων, ανεξάρτητα από τις προθέσεις των δρώντων κοινωνικών υποκειμένων τα οποία εμφορούνται από την εγωιστική επιθυμία να προαγάγουν τη δική τους κοινωνική θέση. Η κοινωνική εξέλιξη δεν είναι μια μηχανική διαδικασία, η επανάσταση δεν είναι έργο της «αόρατης χειρός» και η κοινωνική απελευθέρωση δεν είναι μια εγωιστική υπόθεση. Το προλεταριάτου δεν είναι, ασφαλώς, ένα καθαρά ηθικό υποκείμενο και δεν μπορεί να υπερβεί τον εμπειρικό καθορισμό της βούλησής του. Ωστόσο, αυτή η βούληση για να είναι βούληση απελευθερωτική πρέπει να είναι βούληση καθολική, πρέπει να πηγάζει από την ανάγκη ριζικής υπέρβασης της αστικής κοινωνίας και να θέτει το ζήτημα της δημιουργίας μιας κοινωνίας του ανθρώπινου είδους. Η κομμουνιστική απελευθέρωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν οι πρωταγωνιστές της, οι εκατοντάδες εκατομμύρια προλετάριοι, δεν έχουν υψηλή συνείδηση του σκοπού της δράσης τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

granaziaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο[1] και ταξική συνείδηση

Σ’ αυτό το άρθρο θέλω να εστιάσω στο πώς η μετάβαση από την τυπική στην πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο –ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες- έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη σύνθεση της εργατικής τάξης, στην ιδεολογία της και στους τρόπους υποκειμενοποίησής[2] της καθώς επίσης και στην ανάδειξη ορισμένων ζητημάτων σχετικά με την εργατική  ταξική συνείδηση και τις προοπτικές του καπιταλισμού σε μια εποχή κοινωνικής οπισθοδρόμησης.

Το τέλος της φορντικής[3] περιόδου της καπιταλιστικής βιομηχανικής παραγωγής, με τον «εργάτη-μάζα»[4] συγκεντρωμένο σε τεράστια βιομηχανικά συγκροτήματα, όπως η FIAT Mirafiori, και η μετάβαση στο μεταφορντικό[5] αυτοματοποιημένο εργοστάσιο, ως σημείο κορύφωσης της επιτάχυνσης της τάσης αύξησης της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, έχει αναδιαμορφώσει το ταξικό τοπίο του καπιταλισμού. Η μακραίωνη διαδικασία με την οποία οι αγρότες μετατράπηκαν σε βιομηχανικούς εργάτες έχει φθάσει κατά τη μεταφορντική παραγωγή στο τελικό της στάδιο. Ο μεταφορντισμός έχει επίσης συνεπιφέρει τόσο τη συνέχιση και την επιτάχυνση της ανασύνθεσης της εργατικής τάξης, κατά την οποία η εργατική δύναμη μετατοπίζεται όλο και περισσότερο από τον βιομηχανικό τομέα στον τομέα των υπηρεσιών, και έχει μετασχηματίσει την παραδοσιακή μαρξιστική διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη-παραγωγικής εργασίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Einige grundlegende programmatische Thesen

kapd1

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1) Im gegenwärtigen kapitalistischen Gesellschaftssystem der Ausbeutung der Lohnarbeit durch das Kapital führt der Widerspruch zwischen den Produktivkräften und den Produktionsverhältnissen, zwischen dem gesellschaftlichen Charakter der Produktion und der individuellen Aneignung des Reichtums zu wachsenden sozialen Gegensätzen und einer Verschärfung des Kampfes zwischen Bourgeoisie und Proletariat.

2) Die historisch fortschrittliche Rolle des Kapitalismus lag im Hervorbringen der notwendigen materiellen und gesellschaftlichen Bedingungen für die Errichtung einer klassenlosen Gesellschaft. Diese Rolle endete in der Ära des Imperialismus, der Ära der verheerenden internationalen Krise und Weltkriege. Die Produktivkräfte traten in Widerspruch zu den Produktionsverhältnissen. Als Ergebnis dessen wandelten sich die Produktivkräfte in ihr Gegenteil. Die gnadenlose Jagd des Kapitals nach einem Maximum an Profit hat die weitere Entwicklung der Menschheit auf Eis gelegt. Der Kapitalismus kann nicht verbessert oder zum Wohl der Gesellschaft umgestaltet werden. Die Frage „Sozialismus oder Barbarei“ steht auf der historischen Tagesordnung und kann nur durch den Sieg der kommunistischen Weltrevolution gelöst werden. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

QUELQUES THESES PROGRAMMATIQUES DE BASE

kokkinisfina 

1. Dans le système social capitaliste actuel d’exploitation du travail par le capital, le conflit entre les forces productives et les rapports de production – qui est dû à la contradiction entre le caractère social de la production et l’appropriation individuelle de la richesse produite – grandit de plus en plus provoquant l’intensification des contradictions sociales et un aiguisement de la lutte entre la bourgeoisie et le prolétariat. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

SOME BASIC PROGRAMMATIC THESES

sfirodrepano1PDF format


1. In the present capitalist social system of exploitation of labour by capital, the conflict between productive forces and productive relations which is due to the contradiction between the social character of production and the individual appropriation of wealth that is producedis increasingly growing causing an intensity of social contradictions and a sharpening of struggle between the bourgeoisie and proletariat.

 

 2. The historically progressive role of capitalism lies in creating the necessary material and social conditions for the creation of a classless society. This role ends in the era of imperialism, the era of devastating international crises and world wars. The productive forces come into conflict with the existing productive relations and, as a result, these relations from forms of development of productive forces have turned into their bonds. The rampant race of capital for maximum profit has put the further development of humanity on absolute hold. Capitalism can neither be improved nor can be run for the benefit of society. On the historical agenda is posed, in the most explicit way, the dilemma ‘socialism or barbarism’, which can be solved only by the victory of world communist revolution.

 

 3. The working class, i.e. the class of modern wage laborers who live by selling their labour power and produce the whole social wealth, is the most oppressed and the only potentially revolutionary class of bourgeois society, the future vehicle of the communist liberation of humanity. It is the social class whose objective interest is the abolition of capitalism. At the same time, since it is a non-possessing class, when it takes over the governance of society it will not establish a new system of exploitation but will open the way for the creation of a society of common ownership and equality.

The working class as an exclusively suffering class in bourgeois society – seen as a simple sociological category upon which the capitalist system is based- is an individualized multitude and the only thing that unifies it is that it is a human matter for exploitation, a universally alienated mass that constitutes the class of modern wage slaves of capital. This class is either revolutionary or nothing. In order to exercise its revolutionary liberating role, it has to be transformed from a subject of exploitation into a class that fights for its liberation by smashing all the chains that enslave it and, therefore, abolishing itself as a class. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

1943-11-01-pcint

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Υπό το παρόν καπιταλιστικό κοινωνικό καθεστώς εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο η σύγκρουση μεταξύ παραγωγικών δυνάμεων και παραγωγικών σχέσεων -η οποία οφείλεται στην αντίφαση μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και του ατομικού χαρακτήρατης ιδιοποίησης του παραγόμενου πλούτου- αναπτύσσεται με αυξανόμενο βαθμό προκαλώντας την ένταση των κοινωνικών αντιθέσεων και την όξυνση της πάλης μεταξύ της αστικής τάξης και του προλεταριάτου.

2. Ο ιστορικά προοδευτικός ρόλος του καπιταλισμού έγκειται στη δημιουργία των αναγκαίων υλικών και κοινωνικών προϋποθέσεων για τη δημιουργία μιας αταξικής κοινωνίας. Ο ρόλος αυτός τερματίζεται στην εποχή του ιμπεριαλισμού, στην εποχή των καταστροφικών διεθνών κρίσεων και των παγκοσμίων πολέμων. Οι παραγωγικές δυνάμεις έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, με αποτέλεσμα οι σχέσεις αυτές από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων να μετατρέπονται σε δεσμά τους. Η αχαλίνωτη δυναμική της κούρσας του κεφαλαίου για την αποκόμιση του μέγιστου δυνατού κέρδους έχει καταστεί ένας απόλυτος ανασταλτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί ούτε να βελτιωθεί σταδιακά ούτε να διοικηθεί προς όφελος της κοινωνίας. Στην ημερήσια διάταξη της ιστορίας τίθεται, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», το οποίο μπορεί να επιλυθεί μονάχα με την επικράτηση της παγκόσμιας κομμουνιστικής επανάστασης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

battagliacommunistaΠαρουσιάζουμε την πολιτική πλατφόρμα της Ομάδων Διεθνών Σοσιαλιστών, η οποία αποτελεί μια διεθνιστική επαναστατική οργάνωση που δρα στη Γερμανία.

 

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα!

Πολιτική Πλατφόρμα της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών

«Η αστική κοινωνία βρίσκεται σε σταυροδρόμι: ή μετάβαση στον σοσιαλισμό ή επιστροφή στη βαρβαρότητα. Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την επιλογή… είτε τον θρίαμβο του ιμπεριαλισμού και την κατάρρευση ολόκληρου του πολιτισμού, όπως στην αρχαία Ρώμη, την ερήμωση, τον αφανισμό, τον εκφυλισμό -ένα μεγάλο νεκροταφείο- είτε τη νίκη του σοσιαλισμού, που σημαίνει τον συνειδητό και ενεργητικό αγώνα του διεθνούς προλεταριάτου κατά του ιμπεριαλισμού και του πολέμου. Αυτό είναι το δίλλημα της παγκόσμιας ιστορίας: είτε το ένα είτε το άλλο. Η πλάστιγγα ταλαντεύεται μπροστά στην απόφαση του ταξικά συνειδητού προλεταριάτου». Ρόζα Λούξεμπουργκ, 1915.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Ζούμε μέσα σ’ ένα καπιταλιστικό κοινωνικό σύστημα που απλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κυριαρχία του κεφαλαίου αντηχεί σε ολόκληρο τον πλανήτη και διαπερνά όλους τους τομείς της ζωής. Ο καπιταλισμός βασίζεται στην εκμετάλλευση της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, η οποία δεν έχει άλλη επιλογή από το να πωλεί την εργατική της δύναμη στους καπιταλιστές για να πληρώνει τα αναγκαία προς το ζην. Ανάμεσα σ’ αυτούς που στηρίζονται στον μισθό και στους καπιταλιστές υπάρχει, επομένως, μια αγεφύρωτη ταξική αντίθεση. Η εργατική τάξη είναι η μόνη τάξη που έχει το αντικειμενικό συμφέρον και τη δύναμη για να ανατρέψει το καπιταλιστικό σύστημα του κέρδους. Η ανατροπή του συστήματος, η απελευθέρωση της εργατικής τάξης διαμέσου της συνειδητής παγκόσμιας κατάργησης των καπιταλιστικών σχέσεων, είναι η βασική προϋπόθεση για την κατάργηση κάθε καταπίεσης. Η βάρβαρη δυναμική της κούρσας του κεφαλαίου για κέρδη έχει γίνει ο ανασταλτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων έχει προ πολλού φθάσει στο σημείο κατά το οποίο η πείνα, ο πόλεμος και η κυριαρχία μπορούν ουσιαστικά να ξεπεραστούν. Η εργατική τάξη δεν είναι απαραίτητο να διέλθει από «δημοκρατικά στάδια» ή να εκπληρώσει «αστικά καθήκοντα», αλλά, απεναντίας, αυτό που μονάχα είναι απαραίτητο είναι να επέμβει για τα βασικά ταξικά της συμφέροντα. Είμαστε κατά όλων των μορφών ταξικής συνεργασίας και των συμμαχιών με αστικές δυνάμεις. Μόνο όταν οι μισθωτοί εργάτες πάρουν στα χέρια τους τον αγώνα για τα συμφέροντά τους, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες της κυρίαρχης τάξης και εναντίον τους, μπορεί ο αγώνας τους τελικά να πετύχει.

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι δυνατή μονάχα διαμέσου της αλληλεγγύης και της αυτόνομης δράσης της εργατικής τάξης. Ως επαναστάτες υποστηρίζουμε όλους τους αγώνες για την υπεράσπιση των άμεσων ταξικών συμφερόντων απέναντι στις επιθέσεις του κεφαλαίου. Αυτοί προσφέρουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα της διάλυσης της αστικής ιδεολογίας, της υπέρβασης του ατομισμού και των διαχωριστικών γραμμών και της ανάπτυξης μιας συλλογικής δύναμης κατά του ταξικού εχθρού. Ταυτόχρονα, είμαστε αντίθετοι με όλες τις δυνάμεις της «κοινωνικής μεταρρύθμισης», που διατείνονται ότι θέλουν να αποκρούσουν τον καπιταλισμό ή να τον τιθασεύσουν διαμέσου συμβιβασμών με την άρχουσα τάξη. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί ούτε να βελτιωθεί σταδιακά, με τη βαθμιαία μεταβολή της ουσίας του, ούτε να διοικηθεί με  έναν αξιοπρεπή ανθρώπινο τρόπο. Πρέπει αυτός να ανατραπεί με επαναστατικό τρόπο από την εργατική τάξη. Η εργατική τάξη δεν μπορεί να αναλάβει τις δομές του αστικού κρατικού μηχανισμού ή να τις καταστήσει χρήσιμες για τους δικούς της σκοπούς. Το αστικό κράτος δεν είναι ένα ουδέτερο πράγμα που βρίσκεται υπεράνω τάξεων, αλλά είναι ένα όργανο καταστολής και ελέγχου για τη διατήρηση και την υπεράσπιση της κυριαρχίας του κεφαλαίου. Δίχως να τεθεί κατά μέρος ο κρατικός μηχανισμός και χωρίς την αποδυνάμωση των κρατούντων διαμέσου της αυτόνομης δράσης του προλεταριάτου δεν είναι δυνατή μια νέα κοινωνία που θα προετοιμάσει τον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πλατφόρμα του Διεθνούς Γραφείου για το Επαναστατικό Κόμμα (1997)

ict

Πλατφόρμα του Διεθνούς Γραφείου για το Επαναστατικό Κόμμα

Εισαγωγή

Η σημερινή περίοδος

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έθεσε τέλος στον ψυχρό πόλεμο. Όμως αυτό το γεγονός δεν έθεσε τέλος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στον ιμπεριαλισμό και στην απειλή ενός παγκοσμίου πολέμου.

Αντιθέτως, η εξαφάνιση της ΕΣΣΔ οφείλεται σε βασικούς παράγοντες που συνδέονται με τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος σαν τέτοιου. Ο πρώτος λόγος είναι η κρίση της παγκόσμιας οικονομίας. Από την αρχή της δεκαετίας του ‘70, όλες οι μορφές καπιταλισμού, είτε οι κρατικές (δήθεν σοσιαλιστικές ή σχεδιαζόμενες οικονομίες) είτε οι λεγόμενες «μεικτές» οικονομίες του «ελεύθερου κόσμου», αναγκάστηκαν να έρθουν αντιμέτωπες με μια αυξανόμενη κρίση τελμάτωσης η οποία οφειλόταν στο γεγονός ότι ο καπιταλισμός έφτασε στο τέλος του κύκλου συσσώρευσής του. Ένα από τα πρώτα σημάδια ήταν η υποτίμηση του δολαρίου το 1971, και η συνακόλουθη κατάρρευση της συμφωνίας του Bretton Woods που είχε διαμορφώσει την οικονομική τάξη του ιμπεριαλισμού μεταπολεμικά. Ήταν μια προσπάθεια ώστε να πληρωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο η επιβράδυνση της αμερικανικής ανάπτυξης.

Ο δεύτερος λόγος είναι η τελμάτωση της οικονομίας της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» όπως επέμεναν οι υποστηρικτές της, αλλά μια ιδιαίτερη μορφή καπιταλισμού όπου το κράτος είχε αναλάβει το ρόλο της κλασσικής αστικής τάξης. Δυνάμει του μονοπωλίου του στην κρατική εξουσία, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης είχε γίνει στην πραγματικότητα το όχημα της νέας κυρίαρχης τάξης, που μεταβίβασε τα προνόμια από τη μία γενιά στην άλλη.

Επιπλέον, πρέπει να προσθέσουμε και τη σχετική εξασθένιση της ΕΣΣΔ. Η τελμάτωση συνοδευόμενη από μια τεχνολογική καθυστέρηση σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το δυτικό κόσμο, είχε σαν συνέπεια να εξασθενίσει η οικονομική βάση, για να υποστηριχθεί η στρατιωτική προσπάθεια. Σε αυτή την χωρίς προηγούμενο κούρσα εξοπλισμών, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ‘70 και του ‘80, η σοβιετική οικονομία δεν ήταν με κανένα τρόπο ικανή να ισοφαρίσει τις δαπάνες του αμερικανικού κράτους. Οι απόπειρες του Γκορμπατσόφ να θέσει τέλος σε αυτή την κούρσα και να αναδιαρθρώσει την οικονομία προσέκρουσαν στο σαμποτάζ που προέρχονταν από το εσωτερικό της κυρίαρχης τάξης, και από το περιορισμένο πεδίο χειρισμών που είχε επιβάλλει η κρίση που προσπαθούσε να επιλύσει. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνέβαλλαν στην κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991.

Η ιστορία αυτής της περιόδου επιβεβαιώνει λοιπόν δύο πράγματα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ

distinguish

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Νο. 2, Μάρτης 1979

  • η διεκδίκηση της γραμμής που πάει από τον Μαρξ στον Λένιν, στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (Λιβόρνο 1921)

  • ο αγώνας της Κομμουνιστικής Αριστεράς ενάντια στον εκφυλισμό της Διεθνούς, ενάντια στη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα» και τη σταλινική αντεπανάσταση.

  • η άρνηση των Λαϊκών Μετώπων και των μπλοκ της Αντίστασης

  • το δύσκολο έργο αποκατάστασης της επαναστατικής θεωρίας και οργάνωσης σε σύνδεση με την εργατική τάξη, ενάντια στην προσωπική και κοινοβουλευτική πολιτική

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΧΤΑΤΟΡΙΑ

Οι παραπάνω συνθετικές διακηρύξεις δίνουν έναν προσανατολισμό και δεν έχουν την αξίωση να δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα. Πάρ’ όλα αυτά, μια χαρακτηριστική γραμμή του κινήματός μας γίνεται αμέσως ολοφάνερη στα μάτια του αναγνώστη. Αντίθετα μ’ αυτούς που θέλουν να κάνουν το μαρξισμό «επίκαιρο», υπάρχει μια συνεχής και αμετάβλητη γραμμή που ορίζει το κομμουνιστικό κόμμα, ακριβώς επειδή ξεπερνάει τα σκαμπανεβάσματα, τις υποχωρήσεις και τις επιτυχίες, τις σπάνιες αλλά ένδοξες νίκες και τις πολυάριθμες και καταστροφικές ήττες της εργατικής τάξης στο δύσκολο δρόμο του αγώνα χειραφέτησής της. Μονάχα χάρη στην αδιάκοπη συνέχεια αυτής της γραμμής το προλεταριάτο υπάρχει ως τάξη. Η γραμμή αυτή δεν αντικατοπτρίζει τη συγκυριακή και συχνά αντιφατική κατάσταση του προλεταριάτου σε κάθε στάδιο της πορείας του, στο χώρο και στο χρόνο, αλλά την κατεύθυνση που οφείλει υποχρεωτικά να πάρει, ξεκινώντας από την κατάστασή του ως εκμεταλλευόμενη κι υποχείρια τάξη, για να φτάσει σ’ εκείνη της κυρίαρχης τάξης και μετά, σ’ όλες τις χώρες, στην κατάργηση όλων των τάξεων, στον κομμουνισμό. Η μαρξιστική θεωρία προσδιορίζει τις αναγκαίες φάσεις και τα απαραίτητα μέσα, όπως και τον τελικό σκοπό αυτού του δρόμου, που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δημιουργεί από μόνος του τις υλικές προϋποθέσεις και που πρέπει να διανυθεί αγωνιστικά. Γι’ αυτό, παραφράζοντας ένα περίφημο κείμενο του Μαρξ, ο Λένιν λέει ότι δεν είναι μαρξιστής εκείνος που δεν ωθεί την αναγνώριση της πάλης των τάξεων μέχρι την αναγνώριση της διχτατορίας του προλεταριάτου ως αναγκαίο προϊόν αυτής της πάλης και ως αναγκαστικό σημείο μετάβασης «για την κατάργηση όλων των τάξεων και των κοινωνία χωρίς τάξεις». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου