Ο ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΦΑΡΣΑ

democracy-300x300ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ο φιλελευθερισμός προσδιόρισε τον ρόλο του ως νόμιμος κληρονόμος του Θεού όταν διακήρυξε την ιερότητα του ατόμου -ενός ατόμου το οποίο είναι ένα εντελώς αυτόνομο φάντασμα που πλανάται πάνω από τον κόσμο. Όλα αυτά τα φαντάσματα, που είναι προικισμένα με θεία ισότητα, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το θεσπέσιο φάντασμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας!

Η αστική τάξη κατέδειξε την ανικανότητά της να σκοτώσει τον Θεό όταν ο Ροβεσπιέρος ανακήρυξε «Θεά του Λόγου» την Τερέζ Μομορό[1]. Οι καινούργιοι «κοσμικοί ιερείς» με τις συνταγματικές τους βίβλους κηρύττουν την λατρεία του ακρωτηριασμένου Θεού του «φιλελευθερισμού». Οι ανόητοι αυτοί κοσμικοί ευαγγελιστές διακηρύσσουν παντού ότι η άποψη της πλειοψηφίας –μιας πλειοψηφίας αποτελούμενης από τρομακτικές οντότητες που είναι χωρισμένες από τον υλικό κόσμο- είναι η απόλυτη αλήθεια. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ: ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΚΡΑΤΙΑ

einsteinΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Κοινή γνώμη: εύπλαστη ύλη

 

Οι γιγάντιοι μηχανισμοί της παγκόσμιας «ενημέρωσης», έτοιμοι ν’ αδράξουν κάθε ευκαιρία και να εκμεταλλευτούν σοφά την είδηση που σκηνογραφείται και σκηνοθετείται για να πουλήσει καλύτερα, τέθηκαν σε πλήρη ισχύ με την αναγγελία του θανάτου του μεγάλου επιστήμονα. Ο Αϊνστάιν, θύμα ενός σοβαρού ιατρικού διαγνωστικού λάθους, έφυγε ίσως πριν την ώρα του.

Το υλικό ήταν πρώτης τάξεως και πολλών  δυνατοτήτων. Τροφοδοτείται απ’ όλες τις πηγές με τους προβλεπόμενους τόνους και χρησιμοποιώντας τους κοινούς τόπους με τους οποίους αρέσει στο πλατύ σύγχρονο κοινό να γαλουχείται επ’ άπειρον. Η καημένη η κοινή γνώμη πιστεύει ότι είναι βασίλισσα του σύγχρονου κόσμου, αφού νομίζει ότι όποιος την ακολουθεί «σώζεται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ – ΑΟΥΣΒΙΤΣ: ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΛΛΟΘΙ

χιροσίμα

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

MAZI ME ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ

 

Ο αριστερός τύπος, για άλλη μια φορά, καταδεικνύει ότι ο ρατσισμός, και πρωτίστως ο αντισημιτισμός, αποτελεί το μέγα άλλοθι του αντιφασισμού. Αυτό είναι το λάβαρο που προτιμά καλύτερα να ανεμίζει και, ταυτοχρόνως, το τελευταίο του αποκούμπι ως προς τη διαπραγμάτευση του όλου ζητήματος. Ποιος μπορεί να μην φέρνει στον νου του τα στρατόπεδα εξόντωσης και τα κρεματόρια; Ποιος δεν κλίνει την κεφαλή μπροστά σε έξι εκατομμύρια δολοφονημένους Εβραίους; Ποιος δεν φρίττει μπροστά στον σαδισμό των ναζί; Και όμως, αυτή είναι η πιο σκανδαλώδης φενάκη του αντιφασισμού, και έχουμε χρέος να την καταδείξουμε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ή ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ Ή ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ

bordiga5ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Αμαντέο Μπορντίγκα

Ή προετοιμασία επαναστατική ή προετοιμασία εκλογική

Θεωρούμε ότι έχουμε εισέλθει σε μια ιστορική επαναστατική περίοδο στην οποία το προλεταριάτο κατορθώνει να καταβάλει την αστική εξουσία, δεδομένου ότι αυτό το αποτέλεσμα έχει επιτευχθεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στις άλλες οι κομμουνιστές πρέπει να ενώσουν όλες τους τις δυνάμεις για να επιτύχουν τον ίδιο σκοπό.

Τα κομμουνιστικά κόμματα πρέπει, επομένως, να αφιερωθούν στην επαναστατική προετοιμασία, προετοιμάζοντας το προλεταριάτο όχι μόνο για την κατάκτηση αλλά επίσης και για την άσκηση της πολιτικής του δικτατορίας, φροντίζοντας να συγκροτηθούν μέσα στους κόλπους της εργατικής τάξης οι κατάλληλοι οργανισμοί για τη διεύθυνση της κοινωνίας.

Η προετοιμασία αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί στο προγραμματικό πεδίο, διαμορφώνοντας στις μάζες τη επίγνωση  της πολύπλοκης ιστορικής διαδικασίας διαμέσου της οποίας η εποχή του καπιταλισμού θα δώσει τη θέση της στον κομμουνισμό. Επίσης, η προετοιμασία αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε επίπεδο τακτικής, με τη συγκρότηση προσωρινών σοβιέτ που προετοιμάζονται να αναλάβουν τις κεντρικές και τοπικές εξουσίες, και την επιστράτευση όλων των μορφών πάλης που είναι απαραίτητες για την ανατροπή της αστικής τάξης.

Στην περίοδο στην οποία επικεντρώνεται αυτή η προετοιμασία όλες οι δυνάμεις του κομμουνιστικού κόμματος επικεντρώνονται στη δημιουργία του περιβάλλοντος της προλεταριακής δικτατορίας υποστηρίζοντας με την προπαγάνδα, όχι μονάχα στα λόγια, αλλά, πάνω απ’ όλα, με τα έργα, την κύρια αρχή της δικτατορίας του προλεταριάτου, δηλαδή τη διακυβέρνηση της κοινωνίας από την εργατική τάξη και την άρση κάθε συμμετοχής και όλων των πολιτικών δικαιωμάτων της αστικής μειοψηφίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΠΟΧΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΔΙΕΘΝΗ

comintern2ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ομιλία του Αμαντέο Μπορντίγκα,εκπροσώπου της Αριστερής Αποχικής Φράξιαςτου Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος,στο 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς

 

Η Αριστερή Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι αντικοινοβουλευτική ως προς τις απόψεις της κι αυτό για λόγους που δεν ισχύουν μονάχα για την Ιταλία, αλλά οι οποίες έχουν έναν γενικό χαρακτήρα.

Μήπως ασχολούμαστε εδώ μονάχα με ένα ζήτημα αρχής; Ασφαλώς, όχι. Από θέση αρχής είμαστε όλοι, στο κάτω-κάτω, αντίπαλοι του κοινοβουλευτισμού, επειδή τον απορρίπτουμε ως μέσο απελευθέρωσης του προλεταριάτου και ως πολιτική μορφή του προλεταριακού κράτους. Οι αναρχικοί είναι αντικοινοβουλευτικοί από θέση αρχής, αφού δηλώνουν ότι είναι ενάντια σε κάθε εκπροσώπηση της εξουσίας. Οι συνδικαλιστές που είναι πολέμιοι της πολιτικής δράσης του κόμματος, και οι οποίοι έχουν μια εντελώς διαφορετική αντίληψη της διαδικασίας απελευθέρωσης του προλεταριάτου, είναι επίσης εναντίον του. Σε ό,τι μας αφορά, ο αντικοινοβουλευτισμός μας βασίζεται στη μαρξιστική κριτική της αστικής δημοκρατίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ

workersmashingΤρίτη (Κομμουνιστική) Διεθνής

Δεύτερο Συνέδριο

1920

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ PDF

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ

Κομμουνιστική Αποχική Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος

 

1. Ο κοινοβουλευτισμός είναι η μορφή πολιτικής εκπροσώπησης που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό καθεστώς. Από άποψη αρχής, η κριτική των μαρξιστών κομμουνιστών αναφορικά με τον κοινοβουλευτισμό και την αστική δημοκρατία γενικά καταδεικνύει ότι το δικαίωμα ψήφου που δόθηκε σε όλους τους πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων στις εκλογές για τα αντιπροσωπευτικά όργανα του κράτους δεν μπορεί να εμποδίσει τον κυβερνητικό μηχανισμό του κράτους να συγκροτηθεί σε επιτροπή υπεράσπισης των συμφερόντων της άρχουσας αστικής τάξης ούτε μπορεί να εμποδίσει το κράτος να οργανωθεί ως το ιστορικό όργανο της αστικής τάξης στην πάλη κατά της προλεταριακής επανάστασης.

2. Οι κομμουνιστές απορρίπτουν κατηγορηματικά τη δυνατότητα να καταλάβει η εργατική τάξη την εξουσία κερδίζοντας την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο αντί να την αποκτήσει με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα. Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο, η οποία είναι το σημείο αφετηρίας του έργου της κομμουνιστικής οικονομικής οικοδόμησης, συνεπάγεται τη βίαιη και άμεση κατάργηση των δημοκρατικών οργάνων, τα οποία θα αντικατασταθούν από τα όργανα της προλεταριακής εξουσίας, τα εργατικά συμβούλια. Με τη στέρηση, έτσι, των πολιτικών δικαιωμάτων της τάξης των εκμεταλλευτών θα πραγματοποιηθεί η δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή ένα σύστημα ταξικής κυβέρνησης και εκπροσώπησης. Η κατάργηση του κοινοβουλευτισμού είναι, επομένως, ένας ιστορικός στόχος του κομμουνιστικού κινήματος. Ακόμη περισσότερο, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ακριβώς η πρώτη δομή της αστικής κοινωνίας που πρέπει να ανατραπεί πριν από την καπιταλιστική ιδιοκτησία, πριν ακόμη και από τον γραφειοκρατικό και κυβερνητικό κρατικό μηχανισμό.

3. Το ίδιο ισχύει και για τους δημοτικούς ή κοινοτικούς θεσμούς της αστικής τάξης, οι οποίοι ψευδώς θεωρούνται ότι θα ήταν δυνατόν να αντιπαρατεθούν στα κυβερνητικά όργανα. Στην πραγματικότητα, ο μηχανισμός τους είναι πανομοιότυπος με τον κρατικό μηχανισμό της αστικής τάξης. Αυτοί πρέπει, ομοίως, να καταστραφούν από το επαναστατικό προλεταριάτο και να αντικατασταθούν με τοπικά σοβιέτ εργατών εκπροσώπων.

4. Ενώ ο εκτελεστικός, στρατιωτικός και αστυνομικός μηχανισμός του αστικού κράτους οργανώνει την άμεση δράση κατά της προλεταριακής επανάστασης, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία αποτελεί ένα μέσο έμμεσης υπεράσπισης που λειτουργεί διαδίδοντας στις μάζες την αυταπάτη ότι η απελευθέρωσή τους μπορεί να επιτευχθεί διαμέσου μιας ειρηνικής διαδικασίας και την αυταπάτη ότι η μορφή του προλεταριακού κράτους μπορεί επίσης να έχει μια κοινοβουλευτική βάση με το δικαίωμα εκπροσώπησης της αστικής μειοψηφίας. Το αποτέλεσμα αυτής της δημοκρατικής επιρροής πάνω στις προλεταριακές μάζες ήταν η διαφθορά του σοσιαλιστικού κινήματος της Δεύτερης Διεθνούς στο πεδίο της θεωρίας καθώς επίσης και της δράσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

rassegna_smallΚομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας

 

Σε ένα προηγούμενο άρθρο στο οποίο αναπτύξαμε ορισμένες θεμελιώδεις θεωρητικές έννοιες, δείξαμε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει καμία αντίφαση στο γεγονός του ότι το πολιτικό κόμμα της εργατικής τάξης, το απαραίτητο όργανο των αγώνων για την απελευθέρωση αυτής της τάξης, περιλαμβάνει στις γραμμές του μονάχα ένα μέρος, μια μειοψηφία, της τάξης, αλλά δείξαμε, επίσης, ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για μια τάξη ως ιστορικό κίνημα χωρίς την ύπαρξη ενός κόμματος που έχει μια σαφή συνείδηση αυτού του κινήματος και των σκοπών του και το οποίο τίθεται στην πρωτοπορία αυτού του κινήματος μέσα στην πάλη.
Μια πιο λεπτομερής εξέταση των ιστορικών καθηκόντων της εργατικής τάξης μέσα στην επαναστατική της πορεία, τόσο πριν όσο και μετά την ανατροπή της εξουσίας των εκμεταλλευτών, δεν μπορεί παρά να επιβεβαιώσει την επιτακτική αναγκαιότητα ενός πολιτικού κόμματος που πρέπει να κατευθύνει όλο τον αγώνα της εργατικής τάξης.
Για να δώσουμε μια σαφή και χειροπιαστή ιδέα της τεχνικής αναγκαιότητας του κόμματος θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε -ακόμη κι αν αυτό φαίνεται παράλογο- τα καθήκοντα που το προλεταριάτο πρέπει να εκπληρώσει αφότου έρθει στην εξουσία και αφότου αποσπάσει βίαια τον έλεγχο της κοινωνικής μηχανής από την αστική τάξη.
Αφού αποκτήσει τον έλεγχο του κράτους, το προλεταριάτο πρέπει να αναλάβει σύνθετες λειτουργίες. Εκτός από το να αντικαταστήσει την αστική τάξη στη διεύθυνση και τη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων αυτό πρέπει να δημιουργήσει έναν εντελώς νέο και διαφορετικό διοικητικό και κυβερνητικό μηχανισμό με πάρα πολύ πιο σύνθετους στόχους από αυτούς που περιλαμβάνει σήμερα η «τέχνη της διακυβέρνησης». Αυτές οι λειτουργίες απαιτούν την αυστηρή πειθαρχία των ατόμων που είναι ικανά να εκτελούν διάφορες λειτουργίες, να μελετούν ποικίλα προβλήματα και να εφαρμόζουν ορισμένα κριτήρια στους διαφόρους τομείς της συλλογικής ζωής: αυτά κριτήρια απορρέουν από τις γενικές επαναστατικές αρχές και αντιστοιχούν στην αναγκαιότητα που εξαναγκάζει την προλεταριακή τάξη να διαρρήξει τους δεσμούς της με το παλαιό καθεστώς για να δημιουργήσει νέες κοινωνικές σχέσεις. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΤΑΛΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΧΙΚΗΣ ΦΡΑΞΙΑΣ Μάιος 1920

bordiga6Ι

1. Ο κομμουνισμός είναι η διδασκαλία των κοινωνικών και ιστορικών προϋποθέσεων για την απελευθέρωση του προλεταριάτου.

Η επεξεργασία αυτής της διδασκαλίας άρχισε την περίοδο των πρώτων προλεταριακών κινημάτων κατά των συνεπειών του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής. Διαμορφώθηκε με τη μαρξιστική κριτική της καπιταλιστικής οικονομίας, τη μέθοδο του ιστορικού υλισμού, τη θεωρία της πάλης των τάξεων και την αντίληψη για την εξέλιξη που θα λάβει το ιστορικό προτσές της πτώσης του καπιταλιστικού καθεστώτος και της προλεταριακής επανάστασης.

2. Σε αυτή τη διδασκαλία, που η πρώτη και θεμελιακή συστηματική της έκφραση είναι το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του 1848, βασίζεται η δημιουργία του κομμουνιστικού κόμματος.

3. Στη σημερινή ιστορική περίοδο γίνεται όλο και πιο αφόρητη για το προλεταριάτο η κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις αστικές σχέσεις παραγωγής, που βασίζονται στην ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, στην ατομική ιδιοποίηση των προϊόντων της συλλογικής εργασίας και στον ελεύθερο ανταγωνισμό στο ιδιωτικό εμπόριο των προϊόντων.

4. Σε αυτές τις οικονομικές σχέσεις αντιστοιχούν οι πολιτικοί θεσμοί που χαρακτηρίζουν τον καπιταλισμό: το κράτος που στηρίζεται στη δημοκρατική και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Σε μια κοινωνία διαιρεμένη σε τάξεις το κράτος είναι η οργάνωση της εξουσίας της οικονομικά προνομιούχας τάξης. Μολονότι η αστική τάξη είναι μειοψηφία μέσα στην κοινωνία, το δημοκρατικό κράτος αποτελεί το σύστημα της ένοπλης ισχύος που είναι οργανωμένη με σκοπό τη διατήρηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αμαντέο Μπορντίγκα: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

bordiga7

Η χρήση ορισμένων όρων για την έκθεση των προβλημάτων του κομμουνισμού πολύ συχνά προκαλεί αμφισημίες, εξαιτίας των διαφορετικών νοημάτων που μπορούν να αποδοθούν σε αυτούς τους όρους. Αυτή είναι και η περίπτωση με τις λέξεις «δημοκρατία» και «δημοκρατικός». Κατά την έκθεση των αρχών του, ο μαρξιστικός κομμουνισμός παρουσιάζεται ως κριτική και ως άρνηση της δημοκρατίας. Παρ’ όλα αυτά, οι κομμουνιστές συχνά υπερασπίζονται το δημοκρατικό χαρακτήρα των προλεταριακών οργανώσεων (τα εργατικά συμβούλια ως σύστημα κρατικής οργάνωσης, τα συνδικάτα και το Kόμμα) και την εφαρμογή της δημοκρατίας στο εσωτερικό τους. Αυτό, ασφαλώς, δεν εμπεριέχει καμία αντίφαση και δεν μπορεί να προβληθεί καμία αντίρρηση στην προβολή του διλήμματος «αστική ή προλεταριακή δημοκρατία;» ως το απόλυτο ισοδύναμο στη διατύπωση «αστική δημοκρατία ή δικτατορία του προλεταριάτου;».

Η μαρξιστική κριτική των αξιωμάτων της αστικής δημοκρατίας στηρίζεται στον προσδιορισμό του ταξικού χαρακτήρα της σύγχρονης κοινωνίας. Καταδεικνύει τη θεωρητική ασυνέπεια και την πρακτική απάτη ενός συστήματος που διατείνεται ότι συμφιλιώνει την πολιτική ισότητα με τη διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις, οι οποίες καθορίζονται από τη φύση του τρόπου παραγωγής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου