ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ: Ο ΑΝΟΙΧΤΟΜΥΑΛΟΣ ΜΑΚΑΡΘΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

H νέα μόδα που ήρθε για να ανανεώσει το λεξιλόγιο, την αισθητική και τους τρόπους συμπεριφοράς των φιλελεύθερων κοινωνιών ακούει στο όνομα «πολιτική ορθότητα». Από τις μεσοαστικές γειτονιές των Βρυξελλών, τις φοιτητικές συνοικίες της Βαρκελώνης, το Καρτιέ Λατέν των Παρισίων, τα ακαδημαϊκά campus των Ηνωμένων Πολιτειών, τα Εξάρχεια ως και το Kreuzberg, η πολιτική ορθότητα είναι το νέο must στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Εκ πρώτης όψεως, τούτη η ρυθμιστική αρχή φαντάζει ιδιαίτερα γοητευτική εφόσον και δημιουργεί προσδοκίες υπεράσπισης των αδυνάμων και όσων δεν χαίρουν μιας σειράς τυπικών δικαιωμάτων. Όμως, στην πραγματικότητα έχει καταλήξει να δημιουργήσει ένα αποπνικτικό περιβάλλον γραφειοκρατικών ελέγχων και μαζικής υστερίας προς οποιαδήποτε κριτική σ’ αυτό το fair-play της ανεκτικής αδιαφορίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΟΠΛΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ: Ο ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παρουσιάζουμε τὸ ἐκτενὲς ἄρθρο τῆς Κέλυ Μ. Γκρήνχιλ ὑπὸ τὸν χαρακτηριστικὸ τίτλο «Ὄπλα μαζικῆς μεταναστεύσεως», μεταφρασμένο γιὰ πρώτη φορᾶ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα. Πρόκειται γιὰ μία παρουσίαση τοῦ βιβλίου της μὲ τὸν ὁμώνυμο τίτλο, Weapons of Mass Migration: Forced Displacement, Coercion and Foreign Policy (Ithaca, NY, Cornell Studies in Security Affairs, Cornell University Press, 2010). Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἐπιστημονικὲς μελέτες τῆς χρήσεως τοῦ προσφυγικοῦ-μεταναστευτικοῦ ζητήματος ὡς μέσον πολιτικοῦ ἐξαναγκασμοῦ στὶς διεθνεῖς σχέσεις, τὸ ὁποῖο τὸ 2011 ἔλαβε τὸ βραβεῖο τοῦ καλύτερου βιβλίου τῆς χρονιᾶς ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία Διεθνῶν Σπουδῶν (ISA). Ἡ Ἀμερικανίδα καθηγήτρια Κέλυ Γκρήνχιλ συγκαταλέγεται παγκοσμίως μεταξὺ τῶν σημαντικότερων ἀκαδημαϊκῶν ἐρευνητῶν σὲ ζητήματα διεθνῶν σχέσεων καὶ ἀσφαλείας. Ἡ Γκρήνχιλ εἶναι πολιτικὸς ἐπιστήμων, καθηγήτρια στὸ Πανεπιστήμιο Ταφτς καὶ ἐπιστημονικὸς συνεργάτης τοῦ Κέντρου Μπέλφερ γιὰ τὴν Ἐπιστήμη καὶ τὶς Διεθνεῖς Σχέσεις τῆς Σχολῆς Διακυβερνητικῆς Τζῶν Φ. Κένεντυ τοῦ Πανεπιστημίου Χάρβαρτ. Ἐπιπλέον, ἔχει ἐργασθεῖ ὡς ἐπιστημονικὴ σύμβουλος σὲ σημαντικὲς κρατικὲς ὑπηρεσίες τῶν ΗΠΑ, σὲ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς καὶ σὲ μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις, ἐνῶ διετέλεσε καὶ βοηθὸς τοῦ –τότε γερουσιαστῆ- Τζῶν Κέρυ. Μὲ δυὸ λόγια, πρόκειται γιὰ πρόσωπο ποὺ ἔχει πολὺ σημαντικὰ πράγματα νὰ μᾶς πεῖ ἀπὸ πλευρᾶς ἀμερικανικοῦ καὶ διεθνοῦς κατεστημένου ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτικὴ ἐκμετάλλευση τοῦ προσφυγικοῦ-μεταναστευτικοῦ ζητήματος, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄσκηση ἐξαναγκασμοῦ μεταξὺ κρατῶν. Παρὰ τὸ ἐπιτηδευμένο καὶ ἐνίοτε κουραστικὸ ἀκαδημαϊκὸ τοῦ ὕφος, τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο τῆς Γκρήνχιλ ἀποτελεῖ μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα καὶ περιεκτικὴ περιγραφὴ καὶ ἀνάλυση τῆς τακτικῆς της χρησιμοποίησης τῶν προσφύγων καὶ τῶν μεταναστῶν ὡς ἐξαναγκαστικὸ ὅπλο ἀπὸ διάφορες κυβερνήσεις ποὺ ἐπιδιώκουν μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ νὰ ἐπιτύχουν τὸν ἑκάστοτε σκοπὸ τοὺς εἰς βάρος ἄλλων κρατῶν. Τὸ ἄρθρο δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικό μας, «Τὸ Ἔνζυμο» Νό. 7, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016. ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ, ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF, ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΑΝΣΗ ΣΤΟ ΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ.

ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 του Π. Κονδυλη

Περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εννοιολογική σύγχυση και πολιτική εκμετάλλευση

Δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Για να το πούμε ακριβέστερα: εν έτει 1998 δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα υπάρξουν στο μέλλον. Η διαπίστωση αυτή είναι αναπόδραστη αν επιθυμούμε να ορίσουμε την έννοια του «δικαιώματος» και του «ανθρώπινου δικαιώματος» αυστηρά και αδιαφορώντας απέναντι σε πολιτικές – ιδεολογικές σκοπιμότητες. «Δικαίωμα» δεν είναι κάτι που απλώς διάγει βίο φαντάσματος μέσα στα κεφάλια των φιλοσόφων ή που ευδοκιμεί στα χείλη των προπαγανδιστών. Στην ουσία του δικαιώματος ανήκει εξ ορισμού η δυνατότητα να απαιτείται και να επιβάλλεται. Και ως «ανθρώπινο δικαίωμα» επιτρέπεται να θεωρείται μονάχα ένα δικαίωμα το οποίο απολαμβάνουν όλοι οι άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή είναι άνθρωποι, δηλαδή χωρίς τη διαμεσολάβηση εξουσιαστικών αρχών και συλλογικών υποκειμένων (π.χ. εθνών και κρατών) που, από εννοιολογική και φυσική άποψη, είναι στενότερα από την ανθρωπότητα ως σύνολο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου