ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΙΑ ἤ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΙΑ ἤ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

Διάλεξη τοῦ Ν. Λυγεροῦ

Κιλκίς, 24/02/2014

«Θεώρησε τὸν ἑαυτό σου ἐλεύθερο ἢ σκλάβο, ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἐσένα». Ὅταν ξέρετε ὅτι τὸ ἔχει πεῖ φιλόσοφος στωικός, ὁ Ἐπίκτητος, ἔχει ἐνδιαφέρον. Γιατί σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ ἴδιος ἦταν σκλάβος, κι ἀπελευθερώθηκε. Ἀλλὰ ξέρει ἀκριβῶς τί σημαίνει σκλάβος, ἐνῶ νομίζω ὅτι μερικοὶ Ἕλληνες τώρα δὲν ξέρουν πιὰ τί σημαίνει καὶ νομίζουν ὅτι εἶναι τὸ ἴδιο.

Εἶναι μερικοὶ ποὺ θεωροῦν ὅτι μποροῦν νὰ πουλήσουν τὸν ἑαυτό τους. Δὲν πάει τόσο εὔκολα, γιατί ἅμα πουλήσετε τὸν ἑαυτό σας, σὲ ποιόν θὰ δώσουμε τὰ χρήματα; Ἄρα, ἡ ἰδέα, εἶναι ὅτι μπορεῖτε νὰ πουλήσετε τοὺς ἄλλους ἢ νὰ ξεπουλήσετε ἀκόμα καὶ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ ξέρετε ὅτι ὅταν ξεπουλᾶτε δὲν εἶναι θέμα χρηματικό. Γιὰ νὰ πουλήσετε πρέπει νὰ ὑπάρχει ἀγοραστής, γιὰ νὰ ξεπουλήσετε δὲν εἶναι ἀνάγκη. Ἄρα νὰ εἴμαστε πολὺ προσεκτικοὶ ὄχι τόσο πολὺ μὲ αὐτοὺς ποὺ πουλοῦν, ἀλλὰ μὲ αὐτοὺς ποὺ ξεπουλοῦν. Γιατί οἱ πρῶτοι ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ θὰ καταβάλουν ἕνα ποσό, κι οἱ δεύτεροι δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ τίποτα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Βασικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὡς οὗτος ὁλοκληρώνεται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τουρκοκρατίας, εἶναι τὰ ἀκόλουθα:

α) τὸ μυθικὸν

Ἰσχυρὰν βίωσιν τοῦ μύθου, τοῦ μυθικοῦ, πραγματώνουν μόνον λαοὶ οἱ ὁποῖοι ἔζησαν τὸ μεγαλεον καὶ ἰδίως τὴν πτῶσιν μις αὐτοκρατορίας διὰ νὰ καταστοῦν μετέπειτα ἀνέστιοι καὶ ὡς ἐν διασπορᾷ.

Ὅπως εἰς τοὺς ἑλληνιστικοὺς χρόνους τὸ ἑλληνικὸν πνεῦμα ἀνεμετρεῖτο μὲ τὸ χάος, οὕτω καὶ εἰς τὸ Βυζάντιον διερευνᾷ τὴν μεταφυσικήν. Ὁ Λόγος ἵσταται πρὸ τῶν συμφορῶν εἰς τὴν ἤρεμον αὐτάρκειάν του «μέτρον», ἐνῷ ὁ μύθος ἀπαξιώνει πᾶσαν ἐπικύρωσιν τῆς λογικῆς. Ὁ μῦθος ἐνσκήπτει ὡς ρομφαία τραγικότητος, ἐκεῖ ἔνθα τὸ ἀνικανοποίητον διαλαμβάνει τὸ ποθητόν, ὅπου ἀκριβῶς ἡ μοῖρα συντρίβεται ὡς πραγματικότης.

Οἱ ὠχροί, συγκεκινημένοι «ραγιάδες» τῶν πρώτων χρόνων τῆς τουρκοκρατίας θὰ μεταποιηθοῦν συντόμως δωρικῶς, διότι ἡ μυθοποίησις τῆς Ἁλώσεως ὁσημέραι συνειδητοποιεῖται ὁλονὲν περισσότερον εἰς γεγονὸς πνευματικὸν ἐντὸς τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Ὁ κόσμος τῶν γεγονότων θὰ μεταμορφωθῆ πλέον μόνον διὰ τῆς πράξεως. Ἡ μέθη τῆς ἐλπίδος, ἀντλοῦσα ἀπὸ τὴν ἀπόγνωσιν ἤ τὰς ἰδίας αὐτῆς δυνάμεις, κινεῖ εἰς δρᾶσιν, διὰ νὰ καταστῇ πραγματικὸν τὸ ἀπραγματοποίητον.1

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΥΒΡΙΣ-ΑΤΗ-ΝΕΜΕΣΙΣ-ΤΙΣΙΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ καρδιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ βροντοχτύπησε ἐχθὲς στὴν Θεσσαλονίκη μὲ ἕνα μεγαλειῶδες συλλαλητήριο ποὺ ξεπέρασε ἀκόμη καὶ τὶς πιὸ αἰσιόδοξες προσδοκίες. Ἔχοντας ἀπέναντί του ὅλες τὶς συστημικὲς καὶ καθεστωτικὲς δυνάμεις (κυβέρνηση-πολιτικὸ σύστημα-μμε) ὁ λαϊκὸς παράγοντας ἔγινε πρωταγωνιστὴς τῶν ἐξελίξεων καὶ βγῆκε θριαμβευτικὰ νικητὴς ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἱστορία γράφεται μὲ ἀνυπακοὴ στὰ κελεύσματα τῶν δῆθεν μεγάλων καὶ ἰσχυρῶν.

Γιατί οἱ «μεγάλοι» εἶναι μεγάλοι μονάχα ὅταν μένουμε ἐμεῖς γονατιστοί. Καὶ οἱ Ἕλληνες χθὲς ἀποφάσισαν νὰ μὴν γονατίσουν ἀλλὰ νὰ ὑψώσουν τὸ ἀνάστημά τους γιὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὴν ἐθνική τους ἀξιοπρέπεια καὶ τὴν ἔνδοξη ἱστορία τους.

Καταλαβαίνουμε βέβαια ὅτι λέξεις ὅπως «ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια», «ἑλληνικότητα» καὶ «ἱστορικὴ μνήμη» εἶναι ἀπὸ δυσνόητες ἕως ἀκατανόητες γιὰ τὴν κολωνακιώτικη ψευδοελίτ, τὰ κάθε εἴδους καὶ ἀπόχρωσης λαμόγια καὶ τοὺς «προοδευτικούς» ἀριστερούληδες, ποὺ ἔχουν ἀπὸ καιρὸ ἀποκαλύψει τὸ ἀληθινό τους ποιόν. Κατανοοῦμε ἀπολύτως ὅτι δὲν μποροῦν νὰ ἐννοήσουν ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν μονάχα γιὰ τὴν πάρτη τους ἀλλὰ ἀγωνίζονται γιὰ συλλογικὲς ἀξίες καὶ ὑπερασπίζονται συλλογικὲς ταυτότητες, ποὺ παραμένουν ἀναλλοίωτες μέσα στὸν χρόνο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Θεωρίες περὶ ἔθνους

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων λαϊκῶν ἐπαναστάσεων τοῦ 18ου αἰῶνα στὸν δυτικὸ κόσμο, οἱ ὁποῖες κατέληξαν στὸν σχηματισμὸ τῶν πρώτων ἐθνικῶν ἀστικῶν κρατῶν, τὸ πρόβλημα τῆς διατύπωσης ἑνὸς ἔγκυρου καὶ περιεκτικοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἔθνους ταλανίζει τοὺς μελετητὲς τοῦ ἐθνικοῦ φαινομένου. Ἔκτοτε ἡ σχετικὴ διαπραγμάτευση φαίνεται νὰ ἔχει καταλήξει σὲ ἀδιέξοδο, καθὼς διατυπώνονται συνεχῶς νέες θεωρίες, ἐνῶ ἀναδιατυπώνονται οἱ παλιές, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ διαρκὴς συζήτηση περὶ ἔθνους νὰ ἔχει καταντήσει πρὸ πολλοῦ ἕνα διανοητικὸ παίγνιο σίγουρα μπερδεμένο καὶ μᾶλλον πληκτικό.

Ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἐθνικὸ βίωμα ἀπαντᾶται σὲ πλείστους ὅσους λαοὺς ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καταδεικνύει ὅτι ὁ περιβόητος ὁρισμὸς τοῦ ἔθνους δὲν ἀφορᾶ, τελικῶς, τόσο τὴν θέσπιση ἐπιστημονικῶς ἔγκυρων κριτηρίων μεταξὺ τῶν εἰδικῶν μελετητῶν, ὅσο τὸν ἔντονα πολιτικὸ χαρακτήρα ποὺ ἀπέκτησε ἡ ἐν λόγῳ ἔννοια, ὑπὸ τὴν ἀποκλειστικὴ καὶ μονοσήμαντη διάστασή της ὡς ἔθνος-κράτος, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Νεωτερικότητας, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τὴν ἀνάδειξη τῶν ἀστικῶν κοινωνιῶν στὴν Δύση. Ἐπὶ χιλιάδες χρόνια τὸ ζήτημα αὐτὸ οὐδόλως εἶχε ἀπασχολήσει, παρὰ τὴν κατάδηλη ὕπαρξη τῶν ἐθνῶν.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου