ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ – ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

Ὑπάρχουν καὶ εὐχάριστα νέα. Σύμφωνα μὲ ἔρευνα μεταξὺ τῶν νέων τῶν χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης οἱ Ἕλληνες νέοι τάσσονται κατὰ συντριπτικὴ πλειοψηφία ὑπὲρ τῆς ἐπιστροφῆς στὴν ἐθνικὴ κυριαρχία, ἐνῶ μεγάλο εἶναι τὸ ποσοστὸ ποὺ τάσσεται ὑπὲρ τῆς ἐξόδου τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση (χωρὶς ὡστόσο νὰ ἀναφέρεται σχετικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη, τὸ ὁποῖο λογικὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι κατὰ πολὺ ὑψηλότερο). Ἀκόμη σοβαρότερο εἶναι τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ μισοὶ Εὐρωπαῖοι νέοι ἀμφισβητοῦν σοβαρὰ τὸ κοινοβουλευτικὸ καθεστώς. Παραθέτουμε τὸ σημερινὸ κεντρικὸ ἄρθρο τῆς γνωστῆς εὐρώφιλης ἐφημερίδας «Ἑστία», ποὺ εἶναι ἀφιερωμένο σὲ αὐτὴν τὴν ἔρευνα, ἐκφράζοντας τὴν ἀνησυχία της γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ ἀντιευρωπαϊκοῦ αἰσθήματος καὶ τὴν ὑπερίσχυσή του στὸ μέλλον. Ἀμήν! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΘΡΗΝΟΥΜΕ, ΑΣ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Στις 25 του Οκτωβρίου 2015 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Πολωνία. Το αποτέλεσμα δεν προκαλεί καμία έκπληξη: Το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (Prawo i Sprawiedliwość – PiS) θα αναλάβει τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Είχε αρχίσει να φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι το κόμμα της Πλατφόρμας των Πολιτών (Platforma Obywatelska – PO), έπειτα από 8 χρόνια παραμονής στην εξουσία, δεν θα μπορούσε να παραμείνει για πολύ ακόμη. Προάγγελο αυτού αποτέλεσαν οι προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν νωρίτερα φέτος, στις οποίες ο υποψήφιος της Πλατφόρμας των Πολιτών και τότε πρόεδρος της χώρας Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι έχασε και νικητής αναδείχθηκε ο υποψήφιος για το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη Αντρέι Ντούντα. Η αλαζονεία της κυβερνητικής κλίκας συνοψίζεται με τον καλύτερο τρόπο στα λόγια του ίδιου του Κομορόφσκι ο οποίος απέδωσε την ήττα του στο γεγονός ότι η «απαιτητική» νεολαία δεν μπορεί να εκτιμήσει την «ελευθερία» που κερδήθηκε σκληρά (από τον ίδιο, εννοείται, μεταξύ άλλων) και φοβάται να ριψοκινδυνέψει. Όχι, κάτι τέτοιο δεν ισχύει· όλα αυτά που μας σέρβιρε ο κ. Κομορόσφσκι και οι λοιποί ήρωες της «δημοκρατικής αντιπολίτευσης» μετά το 1989 δεν ήταν ελευθερία, αλλά καινούργιες αλυσίδες και υποτέλεια!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 20ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ [For the 20 September Election]

μυθιστόρημαΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

For the 20 September Election (statement in english)

Sur les electiones du 20 septembre en Grèce (en francais)

Το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι ολοφάνερο και δεν είναι άλλο από την ανάδειξη μιας κυβέρνησης που θα εφαρμόσει το διαβόητο Τρίτο Μνημόνιο, που είναι και το τρισχειρότερο από τα προηγούμενα δύο. Σε κάθε περίπτωση, είτε αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος είτε συγκυβέρνησης, το κυβερνητικό σχήμα που τελικώς προκύψει θα αναλάβει την «λαϊκή εντολή» για να εφαρμόσει πιστά το Τρίτο Μνημόνιο κάτω φυσικά από το άγρυπνο βλέμμα των διεθνών τοκογλύφων-δανειστών του κράτους, οι οποίοι θα προεγκρίνουν τον προϋπολογισμό, θα ελέγχουν δια των επιτόπιων τεχνικών τους κλιμακίων όλες τις κυβερνητικές πράξεις, θα ορίζουν στόχους, θα θέτουν χρονοδιαγράμματα και θα απαιτούν επιπρόσθετα μέτρα. Ο βραχύς προεκλογικός αγώνας μεταξύ των επικρατέστερων τοπαρχών της Ελλάδας θα επικεντρωθεί στο ποιος θα είναι ο καλύτερος για να εφαρμόσει το τρέχον σκληρότατο Μνημόνιο, που «η χώρα μας ούτως ή άλλως είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει», αφού ο πάλαι ποτέ «ασυμβίβαστα αντιμνημονιακός» ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε να το υπογράψει, ύστερα από «σκληρές διαπραγματεύσεις», και της Νέας Δημοκρατίας να το υπερψηφίσει στην Βουλή «για το καλό της χώρας». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ

lagardvaroufakisΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

See the english translation of the article on the SYRIZA Climbdown in PDF format

 

Voir l’article sur la reculade de Syriza traduit en francais  en PDF format

 

Ο κύβος ερρίφθη! Η περίφημη αντιμνημονιακή συγκυβέρνηση με ραχοκοκαλιά και αρχηγέτη την πάλαι ποτέ «ριζοσπαστική Αριστερά» υπό τον Σύριζα, με συνεταίρους τους δεξιούς εθνοκάπηλους Ανέλ, παρέδωσε κυριολεκτικά γη και ύδωρ στην Καγκελαρία του «Τέταρτου Ράιχ» καταπίνοντας αμάσητες τις χρόνιες αντιστασιακές κορώνες που εξαπέλυε εναντίον των προηγούμενων κυβερνώντων «γερμανοτσολιάδων», πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τις διακηρύξεις της και τα αντιστασιακά της λάβαρα, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις υποσχέσεις που μοίραζε αφειδώς στους ψηφοφόρους της, τσακίζοντας ανελέητα τις φρούδες ελπίδες που καλλιέργησε και κάνοντας κομματάκια την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού να απαλλαγεί επιτέλους από την πενταετή μνημονιακή λαίλαπα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η εντυπωσιακή νίκη του αριστερού σοσιαλδημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ και η δεινή ήττα των δυνάμεων της απερχόμενης νεοφιλελεύθερης μνημονιακής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ αποτελούν τρανή εκδήλωση της επιθυμίας της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για την απαλλαγή του από τα επαχθή μνημόνια και την άγρια αντεργατική και αντικοινωνική λαίλαπα που αυτά υπαγορεύουν. Ωστόσο, επ’ ουδενί λόγω δεν αποτελεί και την απαλλαγή του από το καθεστώς που τα δημιούργησε και από τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν την οξύτατη οικονομική κρίση που επί μακρόν ταλανίζει την χώρα.
Στις εκλογές, επί της ουσίας, αναμετρήθηκαν δύο αστικές γραμμές διαχείρισης του συστήματος και της κρίσης του: μια σκληρή νεοφιλελεύθερη και μια μετριοπαθής κεϋνσιανή, που αναγνωρίζουν εξίσου τις επαχθείς δανειακές συμβάσεις, το καθεστώς υποτέλειας της ευρωζώνης και ασφαλώς το ενωσιακό οικοδόμημα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΟΝΤΗ ΓΙΟΡΤΗ! ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

KATEΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Κυριακή κοντή γιορτή!
Εκτιμήσεις και σκέψεις για σκέψη με αφορμή τις εκλογές.

 

Θα ‘ναι φριχτό να φύγουμε έτσι, δίχως μια πίστη, έναν αγώνα, μια κραυγή –άνθρωποι που πεθάναν δίχως μια αμυχή, άνθρωποι που ‘διελύθησαν ησύχως’.
Βύρων Λεοντάρης, «Ομίχλη του μεσημεριού» (1959)

 

Για όσους ήδη μας γνωρίζουν καλά δεν αποτελεί ασφαλώς έκπληξη ότι η θέση μας και γι’ αυτές τις εκλογές είναι, για άλλη μια φορά, ρητά αποχική, σαφώς αντιεκλογική και σθεναρά αντικοινοβουλευτική, ακριβώς επειδή η πολιτική μας είναι επαναστατική και η ιδεολογία μας κομμουνιστική. Ακριβώς, γιατί για ‘μας επαναστατική στάση σημαίνει πρωτίστως συνέπεια λόγων και έργων, κι οι εκλογές άλλωστε είναι το λιγότερο γι’ αυτό. Για όσους φίλους δεν γνωρίζουν τις θέσεις μας μπορούν να διαβάσουν την αναλυτική ανακοίνωση που είχαμε βγάλει για τις προηγούμενες εκλογές («Αποχή από την εκλογική και κοινοβουλευτική απάτη-Συμμετοχή στην ταξική αντεπίθεση για την ανατροπή του συστήματος», Απρίλιος 2012) καθώς και σειρά σχετικών κειμένων που δημοσιεύονται στον ιστότοπό μας (engymo.wordpress.com).

Σήμερα Κυριακή ψηφίζει ο «κυρίαρχος λαός», αλλά η τύχη του θα αποφασιστεί από Δευτέρα. Απόψε θα «μιλήσουν οι κάλπες» αλλά «ες αύριον τα σπουδαία». Στην κοινοβουλευτική μασκαράτα της «λαϊκής κυριαρχίας» και της εκλογικής εμποροπανήγυρης τις πραγματικές αποφάσεις, πριν και μετά τις εκλογές, τις παίρνουν πάντα αυτοί που έχουν τον πλούτο και την ισχύ και όχι την ψήφο. Όπως είπε ο Πωλ Λαφάργκ: «Ο κοινοβουλευτισμός είναι ένα κυβερνητικό σύστημα που δίνει στον λαό την αυταπάτη ότι διαχειρίζεται ο ίδιος τις υποθέσεις της χώρας, τη στιγμή που, στην πραγματικότητα, η αληθινή εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια της αστικής τάξης». Ο κοινοβουλευτισμός είναι η δημοκρατική μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου και η σύγχρονη κρατική εξουσία είναι μια επιτροπή που διαχειρίζεται τις κοινές υποθέσεις των ισχυρότερων μερίδων της αστικής τάξης, δηλαδή εν προκειμένω της χρηματιστικής ολιγαρχίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ

αλεπούΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

 

Οι προλετάριοι, στην τάση τους να οργανωθούν ως αυτόνομη τάξη, χρειάζεται να έρχονται σε επαφή, να αναπτύσσουν τον Τύπο τους, να συνεταιρίζονται, να απεργούν, να καταλαμβάνουν εργοστάσια, να οργανώνουν άμεση δράση, να απελευθερώνουν φυλακισμένους συντρόφους, να οπλίζονται, κα. Αυτά τα καθήκοντα έχουν αναληφθεί με ποικίλα αποτελέσματα σε όλες τις περιόδους του ιστορικού αγώνα του προλεταριάτου, ανεξάρτητα από το είδος της αστικής κυριαρχίας: Βοναπαρτιστικής ή κοινοβουλευτικής, δημοκρατικής ή φασιστικής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΦΑΡΣΑ

democracy-300x300ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Ο φιλελευθερισμός προσδιόρισε τον ρόλο του ως νόμιμος κληρονόμος του Θεού όταν διακήρυξε την ιερότητα του ατόμου -ενός ατόμου το οποίο είναι ένα εντελώς αυτόνομο φάντασμα που πλανάται πάνω από τον κόσμο. Όλα αυτά τα φαντάσματα, που είναι προικισμένα με θεία ισότητα, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο από το θεσπέσιο φάντασμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας!

Η αστική τάξη κατέδειξε την ανικανότητά της να σκοτώσει τον Θεό όταν ο Ροβεσπιέρος ανακήρυξε «Θεά του Λόγου» την Τερέζ Μομορό[1]. Οι καινούργιοι «κοσμικοί ιερείς» με τις συνταγματικές τους βίβλους κηρύττουν την λατρεία του ακρωτηριασμένου Θεού του «φιλελευθερισμού». Οι ανόητοι αυτοί κοσμικοί ευαγγελιστές διακηρύσσουν παντού ότι η άποψη της πλειοψηφίας –μιας πλειοψηφίας αποτελούμενης από τρομακτικές οντότητες που είναι χωρισμένες από τον υλικό κόσμο- είναι η απόλυτη αλήθεια. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Die Alternative ist nicht “Faschismus oder Parlamentarismus“ sondern „Sozialismus oder Barbarei“

puppetsΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Die neonazistischen Banden der Goldenen Morgenröte sind die inoffiziellen Erfüllungsgehilfen der repressiven Herrschaft des parlamentarischen Staates. Sie führen einen regelrechten Klassenkrieg gegen die ArbeiterInnenklasse. Dies war von jeher die historische Aufgabe des Nazismus.

In Anbetracht der derzeitigen Lage in Griechenland sind die Neonazis zu einem Bestandteil der neoliberalen Krisenverwaltung des Kapitalismus geworden. Trotz ihrer gegen das System gerichteten Demagogie drücken sie in der extremsten Form eine arbeiterInnenfeindliche Haltung aus. Sie entspringen den Gedärmen einer krisengeschüttelten bürgerlichen Gesellschaft. Ihr Nährboden ist die rapide Abwertung der Arbeitskraft, die Unterdrückung der schwächsten Teile der ArbeiterInnenklasse sowie eine rassistische und nationalistische Propaganda, die bereits fester Bestandteil der Politik der konservativen und sozialdemokratischen Regierungen war. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

The Real Dilemma is not «Parliamentarism OR Fascism» But «Socialism OR Barbarism»

Pavlos FyssasΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

In the wake of the murder of the rapper Pavlos Fyssas at the hands of a neo-Nazi Gold Dawn thug and the arrest of the leader of that party Greek Internationalists issued the following leaflet. Its warning is clear. To be only anti-fascist today is to fall into the trap of the Greek «democratic» state which is bringing in new repressive measures not only against immigrants but against all dissenters of capitalism.

 

The neo-Nazi Golden Dawn squads are an informal auxiliary arm of the official repressive rule of the parliamentary state, carrying out the class war of capital against labour. This was, after all, the historical role of Nazism at its birth.

In the current context Greek neo-Nazis have become part of the neoliberal management of the deep crisis of domestic capitalism and express its anti-working class attitude at its most extreme through their so-called anti-system demagogues. They emerged from the bowels of a bourgeois society in deep crisis. They were nourished on the politics of rapid devaluation of labour power and the suppression of weaker elements of the working class, and on the racist and nationalistic propaganda that was prevalent in the politics of the conservative and social-democratic governments. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ Ή ΦΑΣΙΣΜΟΣ» ΑΛΛΑ «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ»

antifascismΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Δημοσιεύουμε προκήρυξη που μοιράσαμε σε 1.000 αντίτυπα στην κεντρική αντιφασιστική συγκέντρωση στην Αθήνα, την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013.

 

Οι νεοναζιστικές χρυσαυγίτικες ομάδες κρούσης αποτελούν άτυπο επικουρικό βραχίονα του επίσημου κατασταλτικού μηχανισμού του κοινοβουλευτικού κράτους πλαισιώνοντας την εφαρμογή του ταξικού πολέμου του κεφαλαίου κατά της εργασίας. Αυτός ήταν, άλλωστε, ο ιστορικός ρόλος του ναζισμού κατά τη γέννησή του.

 

Στη σύγχρονη συγκυρία οι έλληνες νεοναζιστές έχουν αναδειχθεί σε συστατικό στοιχείο της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της βαθιάς κρίσης του εγχώριου καπιταλισμού και εκφράζουν την αντεργατική του αιχμή με τη συνήθη δήθεν αντισυστημική τους δημαγωγία. Αναδείχθηκαν από τα σπλάχνα μιας αστικής κοινωνίας σε βαθιά κρίση. Τράφηκαν από την πολιτική ραγδαίας υποτίμησης της εργασίας και καταστολής των πιο αδύνατων μερίδων, τη ρατσιστική και εθνικιστική προπαγάνδα που αποτελούσαν διαδεδομένη πολιτική των συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων.

 

Εξέφρασαν τη ραγδαία απόγνωση κατεστραμμένων αντιδραστικών μικροϊδιοκτητών και αποκτηνωμένων ανέργων, ανεβάζοντας στην πολιτική τον βούρκο της κοινωνίας.  Συγκρότησαν πολιτικά μια κανιβαλική μάζα που αποτελεί εφεδρεία στην υπηρεσία των πιο επιθετικών μερίδων του μεγάλου κεφαλαίου. Οι ναζιστές, όπως πάντα, είναι τα γνήσια τέκνα της καπιταλιστικής παρακμής που τρέφει στον κόρφο του το κοινοβουλευτικό καθεστώς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ, ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ…

egyptΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ

PDF

Ο καθένας, οτιδήποτε κι αν λέει, οτιδήποτε κι αν κάνει, παίρνει μέρος στην πάλη των τάξεων… Με ενεργητικό ή παθητικό τρόπο… Αναπτύσσοντας κι εμβαθαίνοντάς την ή ακόμα αρνούμενος ότι αυτή υπάρχει.. Ως υποκείμενο της ίδιας της ύπαρξής του είτε ως αντικείμενο της επιβίωσής του κάτω απ’ τη δικτατορία της αξίας… Με το μέρος του προλεταριάτου ή με της μπουρζουαζίας… Ως ανθρώπινο ον είτε ως χρήσιμος ηλίθιος του κεφαλαίου… “Η ιστορία όλων των κοινωνιών μέχρι σήμερα είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων” (Καρλ Μαρξ)

Σ’ αυτό το σύντομο κείμενο πάνω στους τρέχοντες αγώνες στην Αίγυπτο, θέλουμε να δώσουμε έμφαση στη σημαντική κατάφαση της ιστορικής πάλης της τάξης μας ενάντια στην τυραννία της αξίας, ενάντια στην εκμετάλλευση. Ο στόχος μας προφανώς δεν είναι μια ανάλυση των γεγονότων αυτών προκειμένου απλώς να τα κατανοήσουμε, αλλά ο μετασχηματισμός τους, η διακοπή της ιστορικής καθημερινής φύσης της προλεταριακής ζωής στην αθλιότητα που μας περιβάλλει, προκειμένου να ξεριζώσουμε αποτελεσματικά την κοινωνική σχέση του κεφαλαίου από προσώπου γης. Δεν επιθυμούμε να ξοδέψουμε τον χρόνο μας περιγράφοντας γεμίζοντας σελίδες με τη φρίκη αυτής της κοινωνίας θανάτου και πόνου. Δεν έχουμε καμμία διάθεση να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας μέσα από μια παθητική κι ακαδημαϊκή οπτική. Δεν μας ενδιαφέρει μια βιολογική περιγραφή του κεφαλαίου, και δεν έχουμε καμμία πρόθεση να το περιγράψουμε με έναν υποτιθέμενο αντικειμενικό τρόπο. Αντιθέτως ο στόχος μας είναι να λάβουμε άμεσα μέρος στην ολοκληρωτική καταστροφή του και να δράσουμε μέσα στην κίνηση της νεκρολογίας του… Κι αυτό σημαίνει να βρισκόμαστε σταθερά στην καρδιά των γεγονότων που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, να έχουμε μια αποφασιστική συμμετοχή σ’ αυτά ως ενεργός κι αποφασιστική δύναμη…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 17ης ΙΟΥΝΙΟΥ

elections1ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Καμία αναμονή – καμία αυταπάτη

Στην «μάχη» που θα δοθεί στις κάλπες

ένας θα είναι ο νικητής: το κεφάλαιο

 

Αποχή από τη μάχη της κάλπης

Οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης

για την ανατροπή του συστήματος

 

Το πραγματικό και προαποφασισμένο αποτέλεσμα των αυριανών εκλογών, είναι ένα: η νέα κυβέρνηση που θα βγει από τις κάλπες να μπορέσει, με τη βούλα της «λαϊκής εντολής», να διαχειριστεί, με τον ευχερέστερο δυνατό τρόπο, τις ανάγκες ενός κεφαλαίου που βρίσκεται σε οξύτατη κρίση, συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τη σημερινή κατά μέτωπο επίθεση εναντίον των εργαζομένων.

Αυτό που έχουν να προτείνουν όλα τα κόμματα είναι μια διαφορετική διαχείριση του συστήματος. Αυτό ισχύει και για τα κόμματα της λεγόμενης Αριστεράς, τα οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από την αριστερή πτέρυγα του κεφαλαίου.

Ακόμη κι αν σχηματιστεί μια κυβέρνηση της «Αριστεράς», θα κληθεί να διαχειριστεί την κρίση του συστήματος. Και η διαχείριση αυτής της κρίσης μόνο προς όφελος του συστήματος μπορεί να γίνει. Άλλωστε, όλα τα παραδείγματα τέτοιου είδους «αριστερών κυβερνήσεων» στην ιστορία επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό.

Το δημαγωγικό και παραπλανητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που καλεί τον λαό να τον στηρίξει ψηφίζοντας μια πολιτική ενάντια στον φόβο, καλλιεργεί αυταπάτες. Με την καλλιέργεια ψεύτικων ελπίδων προσπαθεί να καταστείλει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Όμως η αστική τάξη είναι αποφασισμένη να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στην εργατική τάξη, διότι δεν έχει άλλη επιλογή για να μπορέσει να επιβιώσει ως κυρίαρχη τάξη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

elections2

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ PDF

 

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ

 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

 

«Η σύγχρονη κρατική εξουσία δεν είναι παρά μονάχα μια επιτροπή που διαχειρίζεται τις κοινές υποθέσεις της αστικής τάξης στο σύνολό της».

Κ. Μαρξ-Φρ. Ένγκελς, Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Η κρίση του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, μέσα σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης της καπιταλιστικής οικονομίας, οδήγησε στην προκήρυξη των σημερινών βουλευτικών εκλογών, με στόχο τη συγκρότηση ενός νέου αστικού κυβερνητικού σχήματος για τη διαχείριση αυτής της ύφεσης προς όφελος του κεφαλαίου. Ύστερα από τις αλλεπάλληλες αποτυχίες της κρατικής εξουσίας να διευθετήσει τη σοβαρή αδυναμία αναπαραγωγής του κεφαλαίου, που οδήγησε στον σχηματισμό δύο κυβερνήσεων μέσα σε τρία χρόνια, καταδεικνύεται η κραυγαλέα επιδείνωση της ανισορροπίας που έχει διαμορφωθεί ανάμεσα στην οικονομική δομή και το κρατικό εποικοδόμημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ή ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ Ή ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ

bordiga5ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Αμαντέο Μπορντίγκα

Ή προετοιμασία επαναστατική ή προετοιμασία εκλογική

Θεωρούμε ότι έχουμε εισέλθει σε μια ιστορική επαναστατική περίοδο στην οποία το προλεταριάτο κατορθώνει να καταβάλει την αστική εξουσία, δεδομένου ότι αυτό το αποτέλεσμα έχει επιτευχθεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στις άλλες οι κομμουνιστές πρέπει να ενώσουν όλες τους τις δυνάμεις για να επιτύχουν τον ίδιο σκοπό.

Τα κομμουνιστικά κόμματα πρέπει, επομένως, να αφιερωθούν στην επαναστατική προετοιμασία, προετοιμάζοντας το προλεταριάτο όχι μόνο για την κατάκτηση αλλά επίσης και για την άσκηση της πολιτικής του δικτατορίας, φροντίζοντας να συγκροτηθούν μέσα στους κόλπους της εργατικής τάξης οι κατάλληλοι οργανισμοί για τη διεύθυνση της κοινωνίας.

Η προετοιμασία αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί στο προγραμματικό πεδίο, διαμορφώνοντας στις μάζες τη επίγνωση  της πολύπλοκης ιστορικής διαδικασίας διαμέσου της οποίας η εποχή του καπιταλισμού θα δώσει τη θέση της στον κομμουνισμό. Επίσης, η προετοιμασία αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε επίπεδο τακτικής, με τη συγκρότηση προσωρινών σοβιέτ που προετοιμάζονται να αναλάβουν τις κεντρικές και τοπικές εξουσίες, και την επιστράτευση όλων των μορφών πάλης που είναι απαραίτητες για την ανατροπή της αστικής τάξης.

Στην περίοδο στην οποία επικεντρώνεται αυτή η προετοιμασία όλες οι δυνάμεις του κομμουνιστικού κόμματος επικεντρώνονται στη δημιουργία του περιβάλλοντος της προλεταριακής δικτατορίας υποστηρίζοντας με την προπαγάνδα, όχι μονάχα στα λόγια, αλλά, πάνω απ’ όλα, με τα έργα, την κύρια αρχή της δικτατορίας του προλεταριάτου, δηλαδή τη διακυβέρνηση της κοινωνίας από την εργατική τάξη και την άρση κάθε συμμετοχής και όλων των πολιτικών δικαιωμάτων της αστικής μειοψηφίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΠΟΧΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΔΙΕΘΝΗ

comintern2ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ομιλία του Αμαντέο Μπορντίγκα,εκπροσώπου της Αριστερής Αποχικής Φράξιαςτου Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος,στο 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς

 

Η Αριστερή Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι αντικοινοβουλευτική ως προς τις απόψεις της κι αυτό για λόγους που δεν ισχύουν μονάχα για την Ιταλία, αλλά οι οποίες έχουν έναν γενικό χαρακτήρα.

Μήπως ασχολούμαστε εδώ μονάχα με ένα ζήτημα αρχής; Ασφαλώς, όχι. Από θέση αρχής είμαστε όλοι, στο κάτω-κάτω, αντίπαλοι του κοινοβουλευτισμού, επειδή τον απορρίπτουμε ως μέσο απελευθέρωσης του προλεταριάτου και ως πολιτική μορφή του προλεταριακού κράτους. Οι αναρχικοί είναι αντικοινοβουλευτικοί από θέση αρχής, αφού δηλώνουν ότι είναι ενάντια σε κάθε εκπροσώπηση της εξουσίας. Οι συνδικαλιστές που είναι πολέμιοι της πολιτικής δράσης του κόμματος, και οι οποίοι έχουν μια εντελώς διαφορετική αντίληψη της διαδικασίας απελευθέρωσης του προλεταριάτου, είναι επίσης εναντίον του. Σε ό,τι μας αφορά, ο αντικοινοβουλευτισμός μας βασίζεται στη μαρξιστική κριτική της αστικής δημοκρατίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ

workersmashingΤρίτη (Κομμουνιστική) Διεθνής

Δεύτερο Συνέδριο

1920

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ PDF

ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ

Κομμουνιστική Αποχική Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος

 

1. Ο κοινοβουλευτισμός είναι η μορφή πολιτικής εκπροσώπησης που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό καθεστώς. Από άποψη αρχής, η κριτική των μαρξιστών κομμουνιστών αναφορικά με τον κοινοβουλευτισμό και την αστική δημοκρατία γενικά καταδεικνύει ότι το δικαίωμα ψήφου που δόθηκε σε όλους τους πολίτες όλων των κοινωνικών τάξεων στις εκλογές για τα αντιπροσωπευτικά όργανα του κράτους δεν μπορεί να εμποδίσει τον κυβερνητικό μηχανισμό του κράτους να συγκροτηθεί σε επιτροπή υπεράσπισης των συμφερόντων της άρχουσας αστικής τάξης ούτε μπορεί να εμποδίσει το κράτος να οργανωθεί ως το ιστορικό όργανο της αστικής τάξης στην πάλη κατά της προλεταριακής επανάστασης.

2. Οι κομμουνιστές απορρίπτουν κατηγορηματικά τη δυνατότητα να καταλάβει η εργατική τάξη την εξουσία κερδίζοντας την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο αντί να την αποκτήσει με τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα. Η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο, η οποία είναι το σημείο αφετηρίας του έργου της κομμουνιστικής οικονομικής οικοδόμησης, συνεπάγεται τη βίαιη και άμεση κατάργηση των δημοκρατικών οργάνων, τα οποία θα αντικατασταθούν από τα όργανα της προλεταριακής εξουσίας, τα εργατικά συμβούλια. Με τη στέρηση, έτσι, των πολιτικών δικαιωμάτων της τάξης των εκμεταλλευτών θα πραγματοποιηθεί η δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή ένα σύστημα ταξικής κυβέρνησης και εκπροσώπησης. Η κατάργηση του κοινοβουλευτισμού είναι, επομένως, ένας ιστορικός στόχος του κομμουνιστικού κινήματος. Ακόμη περισσότερο, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ακριβώς η πρώτη δομή της αστικής κοινωνίας που πρέπει να ανατραπεί πριν από την καπιταλιστική ιδιοκτησία, πριν ακόμη και από τον γραφειοκρατικό και κυβερνητικό κρατικό μηχανισμό.

3. Το ίδιο ισχύει και για τους δημοτικούς ή κοινοτικούς θεσμούς της αστικής τάξης, οι οποίοι ψευδώς θεωρούνται ότι θα ήταν δυνατόν να αντιπαρατεθούν στα κυβερνητικά όργανα. Στην πραγματικότητα, ο μηχανισμός τους είναι πανομοιότυπος με τον κρατικό μηχανισμό της αστικής τάξης. Αυτοί πρέπει, ομοίως, να καταστραφούν από το επαναστατικό προλεταριάτο και να αντικατασταθούν με τοπικά σοβιέτ εργατών εκπροσώπων.

4. Ενώ ο εκτελεστικός, στρατιωτικός και αστυνομικός μηχανισμός του αστικού κράτους οργανώνει την άμεση δράση κατά της προλεταριακής επανάστασης, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία αποτελεί ένα μέσο έμμεσης υπεράσπισης που λειτουργεί διαδίδοντας στις μάζες την αυταπάτη ότι η απελευθέρωσή τους μπορεί να επιτευχθεί διαμέσου μιας ειρηνικής διαδικασίας και την αυταπάτη ότι η μορφή του προλεταριακού κράτους μπορεί επίσης να έχει μια κοινοβουλευτική βάση με το δικαίωμα εκπροσώπησης της αστικής μειοψηφίας. Το αποτέλεσμα αυτής της δημοκρατικής επιρροής πάνω στις προλεταριακές μάζες ήταν η διαφθορά του σοσιαλιστικού κινήματος της Δεύτερης Διεθνούς στο πεδίο της θεωρίας καθώς επίσης και της δράσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αμαντέο Μπορντίγκα: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

bordiga7

Η χρήση ορισμένων όρων για την έκθεση των προβλημάτων του κομμουνισμού πολύ συχνά προκαλεί αμφισημίες, εξαιτίας των διαφορετικών νοημάτων που μπορούν να αποδοθούν σε αυτούς τους όρους. Αυτή είναι και η περίπτωση με τις λέξεις «δημοκρατία» και «δημοκρατικός». Κατά την έκθεση των αρχών του, ο μαρξιστικός κομμουνισμός παρουσιάζεται ως κριτική και ως άρνηση της δημοκρατίας. Παρ’ όλα αυτά, οι κομμουνιστές συχνά υπερασπίζονται το δημοκρατικό χαρακτήρα των προλεταριακών οργανώσεων (τα εργατικά συμβούλια ως σύστημα κρατικής οργάνωσης, τα συνδικάτα και το Kόμμα) και την εφαρμογή της δημοκρατίας στο εσωτερικό τους. Αυτό, ασφαλώς, δεν εμπεριέχει καμία αντίφαση και δεν μπορεί να προβληθεί καμία αντίρρηση στην προβολή του διλήμματος «αστική ή προλεταριακή δημοκρατία;» ως το απόλυτο ισοδύναμο στη διατύπωση «αστική δημοκρατία ή δικτατορία του προλεταριάτου;».

Η μαρξιστική κριτική των αξιωμάτων της αστικής δημοκρατίας στηρίζεται στον προσδιορισμό του ταξικού χαρακτήρα της σύγχρονης κοινωνίας. Καταδεικνύει τη θεωρητική ασυνέπεια και την πρακτική απάτη ενός συστήματος που διατείνεται ότι συμφιλιώνει την πολιτική ισότητα με τη διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις, οι οποίες καθορίζονται από τη φύση του τρόπου παραγωγής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου