ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ «ΣΑΛΠΙΣΜΑ» ΝΟ-2 -ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ

001ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Από εφέτος τον Ιανουάριο οι κρατούντες έχουν χαλάσει τον κόσμο με τις γιορτές για την επέτειο των 100 χρόνων από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιττό να λεχθεί ότι αυτό που λησμονείται περισσότερο είναι ότι ο ιμπεριαλισμός αποτελεί την ουσιαστική αιτία αυτής της μαζικής σφαγής. Απεναντίας, ο κλαυθμός και οδυρμός περί μιας γενικής και αόριστης «καταστροφής του αιώνα» συνοδεύεται από ένα πλήθος εθνικιστικών μύθων. Επ’ αυτού η αχαλίνωτη φαντασία δεν εξαντλείται μονάχα σε επίπεδο πολιτικής ιστορίας. Ταυτόχρονα, ακόμη και οι αστοί σχολιαστές έχουν αρχίσει να επισημαίνουν με αμηχανία τις ομοιότητες της ιστορίας με τους σημερινούς κλυδωνισμούς της παγκόσμιας πολιτικής. Πράγματι, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι το διεθνές παιχνίδι εξουσίας των κρατούντων για μια ακόμη φορά αποκτά μια μοιραία δυναμική. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η πρώτη παγκόσμια διαμάχη από ενάρξεως του ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ

https://engymo.files.wordpress.com/2013

Από τις εκδόσεις των Συντρόφων Διεθνιστών κυκλοφόρησαν τα ακόλουθα πέντε βιβλία:

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ

Άντον Πάνεκουκ

–          Παγκόσμια Επανάσταση και Κομμουνιστική Τακτική

pagosmiaCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF pagosmiaK cov

–          Η Θεωρία της κατάρρευσης του καπιταλισμού

katarefsiCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF katarefsiK cov

–          Σοσιαλδημοκρατία και κομμουνισμός

sociademocracyCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF sosialdemocracy cov

Αμαντέο Μπορντίγκα

–          Κόμμα και Τάξη – Κόμμα και ταξική δράση

bordigaCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF bordigak cov

Διεθνιστική Κομμουνιστική Τάση (ICT)

–          Τα συνδικάτα, η ταξική πάλη και οι κομμουνιστές

syndikataCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF syndikata covK

ΤΟ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΜΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

egypt3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Όσα διαδραματίζονται στην Αίγυπτο εκφράζουν με δραματικό τρόπο τον βαθύ πολιτικό αποπροσανατολισμό του παγκόσμιου προλεταριάτου καθώς επίσης και μία από τις χειρότερες κρίσεις στην ιστορία του καπιταλισμού.
Η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του προλεταριάτου και των μη προνομιούχων μαζών ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες της περσινής εκλογικής νίκης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα αξιοποιώντας τεράστιους οικονομικούς πόρους που προέρχονταν από μια μερίδα της αιγυπτιακής αστικής τάξης καθώς και από ορισμένες αραβικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες, και ιδίως το Κατάρ, κατάφερε να στηρίξει ένα υποτυπώδες σύστημα κοινωνικής πρόνοιας υπό την μορφή «φιλανθρωπίας», το οποίο, φυσικά, δεν ήταν δυνατό να εξαλείψει τη δυστυχία εκατομμυρίων προλετάριων, ακόμη κι αν αυτό άμβλυνε κατά ένα μέρος τις πιο ακραίες της μορφές για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Άντον Πάνεκουκ – Κόμμα και εργατική τάξη

mutualaid2

 

PDF Κόμμα και Τάξη

 

Πηγή: http://sites.google.com/site/syrizaorizontia/in-the-news/ademosieutastaellenikaarthratouantonpanekouk

Γράφτηκε το 1936

Πηγή: Kurasje Council Communist Archives

Βρισκόμαστε μόνον στα πολύ αρχικά στάδια ενός νέου εργατικού κινήματος. Το παλιό κίνημα ήταν ενσωματωμένο σε κόμματα. Σήμερα, εν τούτοις, η πίστη στα κόμματα αποτελεί τον μεγαλύτερο ανασχετικό παράγοντα στην ανάπτυξη της ικανότητας δράσης της εργατικής τάξης.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο κόμμα. Κι αυτό, όχι γιατί είμαστε αριθμητικά λίγοι – κάθε είδους κόμμα έχει στην αρχή λίγα άτομα – , αλλά επειδή, στις μέρες μας, ένα κόμμα δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά μια οργάνωση που σκοπός της είναι να καθοδηγεί και να εξουσιάζει την εργατική τάξη. Σ’ αυτό το είδος οργάνωσης αντιπαραθέτουμε την αρχή ότι η εργατική τάξη μπορεί να κατακτήσει τα δικαιώματά της και να κυριαρχήσει, μόνον εάν πάρει την τύχη της στα ίδια της τα χέρια. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υιοθετούν τα συνθήματα καμιάς ομάδας, όποια κι αν είναι αυτή, ούτε καν των δικών μας ομάδων· πρέπει να σκέπτονται, ν’ αποφασίζουν και να δρουν οι ίδιοι για λογαριασμό τους. Γι’ αυτόν τον λόγο, κατά τη γνώμη μας, στην μεταβατική περίοδο που διανύουμε, τα κατάλληλα όργανα για την εκπαίδευση και την διαφώτιση είναι οι ομάδες εργασίας, οι κύκλοι μελέτης και συζητήσεων, που έχουν συγκροτηθεί αυτόβουλα από τους ίδιους τους εργαζόμενους, σαν εργαλεία αναζήτησης του δικού τους δρόμου.

Αυτή η θέση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις παραδοσιακές αντιλήψεις για τον ρόλο του κόμματος ως αναγκαίου εκπαιδευτικού οργάνου των εργαζομένων. Γι’ αυτό και απωθείται από πολλούς κύκλους όπου, εν τούτοις, δεν υπάρχει πλέον ιδιαίτερη επιθυμία για πάρε-δώσε ούτε με το σοσιαλιστικό ούτε με το κομουνιστικό κόμμα. Αυτό, αναμφίβολα, μπορεί κατά ένα μέρος να εξηγηθεί από τη δύναμη της παράδοσης και της συνήθειας: όταν κάποιος πάντοτε αντιμετώπιζε τον ταξικό πόλεμο σαν ένα πόλεμο του κόμματος και ένα πόλεμο μεταξύ κομμάτων, είναι πολύ δύσκολο να υιοθετήσει την οπτική γωνία της τάξης και του ταξικού πολέμου και μόνον. Αλλά μπορεί, επίσης, κατά ένα μέρος να εξηγηθεί από το γεγονός ότι πολλοί θεωρούν πρόδηλη την ιδέα ότι, τέλος πάντων, είναι καθήκον του κόμματος να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην πάλη των εργαζομένων για την ελευθερία. Αυτήν ακριβώς την ιδέα, θα την εξετάσουμε τώρα από πιο κοντά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ

distinguish

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Νο. 2, Μάρτης 1979

  • η διεκδίκηση της γραμμής που πάει από τον Μαρξ στον Λένιν, στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (Λιβόρνο 1921)

  • ο αγώνας της Κομμουνιστικής Αριστεράς ενάντια στον εκφυλισμό της Διεθνούς, ενάντια στη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα» και τη σταλινική αντεπανάσταση.

  • η άρνηση των Λαϊκών Μετώπων και των μπλοκ της Αντίστασης

  • το δύσκολο έργο αποκατάστασης της επαναστατικής θεωρίας και οργάνωσης σε σύνδεση με την εργατική τάξη, ενάντια στην προσωπική και κοινοβουλευτική πολιτική

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΧΤΑΤΟΡΙΑ

Οι παραπάνω συνθετικές διακηρύξεις δίνουν έναν προσανατολισμό και δεν έχουν την αξίωση να δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα. Πάρ’ όλα αυτά, μια χαρακτηριστική γραμμή του κινήματός μας γίνεται αμέσως ολοφάνερη στα μάτια του αναγνώστη. Αντίθετα μ’ αυτούς που θέλουν να κάνουν το μαρξισμό «επίκαιρο», υπάρχει μια συνεχής και αμετάβλητη γραμμή που ορίζει το κομμουνιστικό κόμμα, ακριβώς επειδή ξεπερνάει τα σκαμπανεβάσματα, τις υποχωρήσεις και τις επιτυχίες, τις σπάνιες αλλά ένδοξες νίκες και τις πολυάριθμες και καταστροφικές ήττες της εργατικής τάξης στο δύσκολο δρόμο του αγώνα χειραφέτησής της. Μονάχα χάρη στην αδιάκοπη συνέχεια αυτής της γραμμής το προλεταριάτο υπάρχει ως τάξη. Η γραμμή αυτή δεν αντικατοπτρίζει τη συγκυριακή και συχνά αντιφατική κατάσταση του προλεταριάτου σε κάθε στάδιο της πορείας του, στο χώρο και στο χρόνο, αλλά την κατεύθυνση που οφείλει υποχρεωτικά να πάρει, ξεκινώντας από την κατάστασή του ως εκμεταλλευόμενη κι υποχείρια τάξη, για να φτάσει σ’ εκείνη της κυρίαρχης τάξης και μετά, σ’ όλες τις χώρες, στην κατάργηση όλων των τάξεων, στον κομμουνισμό. Η μαρξιστική θεωρία προσδιορίζει τις αναγκαίες φάσεις και τα απαραίτητα μέσα, όπως και τον τελικό σκοπό αυτού του δρόμου, που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δημιουργεί από μόνος του τις υλικές προϋποθέσεις και που πρέπει να διανυθεί αγωνιστικά. Γι’ αυτό, παραφράζοντας ένα περίφημο κείμενο του Μαρξ, ο Λένιν λέει ότι δεν είναι μαρξιστής εκείνος που δεν ωθεί την αναγνώριση της πάλης των τάξεων μέχρι την αναγνώριση της διχτατορίας του προλεταριάτου ως αναγκαίο προϊόν αυτής της πάλης και ως αναγκαστικό σημείο μετάβασης «για την κατάργηση όλων των τάξεων και των κοινωνία χωρίς τάξεις». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΙΤΑΛΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΧΙΚΗΣ ΦΡΑΞΙΑΣ Μάιος 1920

bordiga6Ι

1. Ο κομμουνισμός είναι η διδασκαλία των κοινωνικών και ιστορικών προϋποθέσεων για την απελευθέρωση του προλεταριάτου.

Η επεξεργασία αυτής της διδασκαλίας άρχισε την περίοδο των πρώτων προλεταριακών κινημάτων κατά των συνεπειών του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής. Διαμορφώθηκε με τη μαρξιστική κριτική της καπιταλιστικής οικονομίας, τη μέθοδο του ιστορικού υλισμού, τη θεωρία της πάλης των τάξεων και την αντίληψη για την εξέλιξη που θα λάβει το ιστορικό προτσές της πτώσης του καπιταλιστικού καθεστώτος και της προλεταριακής επανάστασης.

2. Σε αυτή τη διδασκαλία, που η πρώτη και θεμελιακή συστηματική της έκφραση είναι το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του 1848, βασίζεται η δημιουργία του κομμουνιστικού κόμματος.

3. Στη σημερινή ιστορική περίοδο γίνεται όλο και πιο αφόρητη για το προλεταριάτο η κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις αστικές σχέσεις παραγωγής, που βασίζονται στην ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, στην ατομική ιδιοποίηση των προϊόντων της συλλογικής εργασίας και στον ελεύθερο ανταγωνισμό στο ιδιωτικό εμπόριο των προϊόντων.

4. Σε αυτές τις οικονομικές σχέσεις αντιστοιχούν οι πολιτικοί θεσμοί που χαρακτηρίζουν τον καπιταλισμό: το κράτος που στηρίζεται στη δημοκρατική και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Σε μια κοινωνία διαιρεμένη σε τάξεις το κράτος είναι η οργάνωση της εξουσίας της οικονομικά προνομιούχας τάξης. Μολονότι η αστική τάξη είναι μειοψηφία μέσα στην κοινωνία, το δημοκρατικό κράτος αποτελεί το σύστημα της ένοπλης ισχύος που είναι οργανωμένη με σκοπό τη διατήρηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου