ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ;

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ διαμάχη μεταξὺ τῆς κυβέρνησης τῆς Ἱσπανίας καὶ τῆς ἡγεσίας τοῦ κινήματος ἀνεξαρτησίας τῆς Καταλωνίας κατέστη τὸ κυριότερο γεγονὸς τῆς διεθνοῦς εἰδησεογραφίας στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου. Τὰ ἐθνικιστικὰ κόμματα ποὺ συγκροτοῦν τὴν τοπικὴ κυβέρνηση στὴν Βαρκελώνη ἀνακήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησία τῆς χώρας. Ἡ Μαδρίτη δὲν κάνει παραχωρήσεις καὶ στέλνει τὶς ἀστυνομικές της δυνάμεις στὴν Καταλωνία. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς διενεργοῦν δημοψήφισμα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία. Ἡ κεντρικὴ κυβέρνηση δὲν τὸ ἀναγνωρίζει καὶ καταβάλει προσπάθειες νὰ τὸ ὑπονομεύσει. Οἱ τοπικὲς ἀρχὲς ἀπαντοῦν μὲ τὴν κήρυξη γενικῆς ἀπεργίας καὶ ἀνακοινώνουν ὅτι ἡ ἐπαρχία τῆς Καταλωνίας θὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἱσπανία καὶ θὰ γίνει ἀνεξάρτητη δημοκρατία.

Αὐτὴ εἶναι μία μικρὴ σύνοψη τῆς ἀλληλουχίας τῶν γεγονότων, ἀλλὰ τί κρύβεται, ἀλήθεια, πίσω ἀπὸ αὐτά; Ποιὰ εἶναι τὰ πραγματικὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἀληθινὰ κίνητρα τῶν δυὸ πλευρῶν σὲ αὐτὴν τὴν διαμάχη;

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Η ΕΛΛΑΣ ΕΝ ΒΟΥΡΚΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»: «Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου* πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι…» (*τόπ΄ = μπάλα κανονιού).

Εννοείται ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός.

Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού, η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά -πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ»

sorosmigrants1

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

κείμενο μεταναστευτικό ανταγωνισμός pdf

ενγκελς ανταγωνισμός pdf

 

Η πολιτική της μαζικής μετανάστευσης, της οποίας ακροτελεύτια απόρροια είναι τα «ανοικτά σύνορα», εν απουσία των απαραίτητων προϋποθέσεων που εξασφαλίζουν στους μετανάστες την νόμιμη υπόσταση, την αξιοπρεπή απασχόληση και την κοινωνική ένταξη στις χώρες υποδοχής, έχει ως αναπόφευκτες συνέπειες αφενός την ανομία, την υπερεκμετάλλευση και την περιθωριοποίηση των αλλοδαπών εργατών και αφετέρου την ανασφάλεια, την πτώση του βιοτικού επιπέδου και την άρση των κατακτήσεων των ημεδαπών εργαζομένων.

Στην περίπτωση της απεριόριστης και αχαλιναγώγητης εισροής μεταναστών, και ειδικά υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, ενεργοποιείται ο μηχανισμός της προσφοράς και της ζήτησης στην αγορά εργασίας που λειτουργεί εν προκειμένω εις βάρος τόσο των ξένων όσο και των ντόπιων εργατών και δρα αποκλειστικά προς όφελος των εργοδοτών. Το αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του ανταγωνισμού, όχι μεταξύ της εργατικής και της αστικής τάξης, αλλά μεταξύ των ίδιων των εργαζομένων για την αναδιανομή των διαθέσιμων πόρων και την εξασφάλιση των προσφερόμενων μέσων διαβίωσης μετατρέποντάς τους από «εν τη τάξει αδελφούς» σε «εν πολέμω αδελφοκτόνους». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«ΟΧΙ» ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ! – ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

s5ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μετά το αποτέλεσμα, την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και το τελεσίγραφο των δανειστών για συμφωνία μέχρι την Κυριακή υπό το φόβητρο της αποπομπής από την ευρωζώνη, βρισκόμαστε σε ένα νέο κρίσιμο σταυροδρόμι. Κερδίσαμε μια μάχη, παρότι στο πεδίο μιας αστικής διαδικασίας, που είναι το δημοψήφισμα. Τώρα πρέπει να συνταχθούμε για να κερδίσουμε τον πόλεμο που μαίνεται εναντίον μας εδώ και πέντε χρόνια και που δεν πρόκειται να τελειώσει για τις δυνάμεις της διεθνούς και ντόπιας κεφαλαιοκρατίας έως την ολοκληρωτική μας υποταγή και την μετατροπή της χώρας σε κινεζικού τύπου «ζώνη ελεύθερης αγοράς» μέσα στην ένωση του συνασπισμένου ευρωπαϊκού κεφαλαίου.

Πρέπει να έχουμε καλά στον νου μας ότι όποιος κερδίζει μισές μάχες σκάβει τον λάκκο του, ειδικά όταν αναμετριέται στο εκλογικό πεδίο του συστήματος. Εμείς πρέπει να δώσουμε τον δικό μας πόλεμο στον δικό μας χώρο, με τα δικά μας μέσα και τα δικά μας όπλα: στο πεδίο της ταξικής πάλης, με μέσα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη και όπλα την διαδήλωση και την απεργία.

ΣΑΛΠΙΣΜΑ Νο. 4 – «ΟΧΙ» ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

salpisma4ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ασφαλώς θα πρέπει να καταψηφίσουμε μαζικά και απερίφραστα την πρόταση-οδοστρωτήρα των τροϊκανών. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι τυχόν επικράτηση του ΝΑΙ ισοδυναμεί με θρίαμβο των διεθνών τραπεζιτών και της εγχώριας μεγαλοαστικής τάξης, που ανεμίζοντας το λάβαρο της «λαϊκής ετυμηγορίας» θα εφορμήσουν για να σαρώσουν τα πάντα στο διάβα τους και να βάλουν μια βαριά ταφόπλακα σε κάθε απόπειρα εργατικής αντίστασης. Μια τέτοια άμεση προοπτική γίνεται ακόμη πιο ζοφερή μέσα σε συνθήκες πιστωτικού γεγονότος, τραπεζικής ασφυξίας, επαπειλούμενης χρεωκοπίας, οξύτατης πολιτικής κρίσης και βαθιάς κοινωνικής πόλωσης, που απαιτούν ανάληψη της κυβερνητικής διαχείρισης από τις πιο αντιδραστικές τροϊκανές δυνάμεις μέσα σε ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης και μάλιστα ύστερα από τρία χρόνια αλλεπάλληλων ηττών και κινηματικής άπνοιας, που θα βρει τον κόσμου που αγωνίστηκε όλα αυτά τα χρόνια σε κατάσταση ψυχρολουσίας.

Όμως το ΟΧΙ των ψηφοφόρων που εύλογα θα σπεύσουν να καταψηφίσουν την επαπειλούμενη τροϊκανή λαίλαπα θα πρέπει να είναι ένα συνολικό, κατηγορηματικό και ανυποχώρητο ΟΧΙ μέχρι τέλους σε κάθε μνημονιακή συμφωνία με τους τροϊκανούς, σε κάθε πακέτο μέτρων λιτότητας, σε κάθε νέα δανειακή σύμβαση με τους διεθνείς πιστωτές. Αυτό το ΟΧΙ δεν πρέπει να μείνει στην κάλπη. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι αν αυτό το ΟΧΙ μείνει στην κάλπη θα στραφεί εναντίον μας. Σε περίπτωση νίκης, αν εναποθέσουμε το ΟΧΙ στην κυβέρνηση γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι πάμε σε νέο μνημόνιο, αμέσως ή λίγο μετά, με την βούλα ή χωρίς την βούλα της σημερινής κυβέρνησης. Αλλά πάντως αν μείνουμε άπραγοι εκεί σίγουρα θα πάμε.

Είναι λοιπόν απαραίτητο να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Αυτό το ΟΧΙ πρέπει να εκφραστεί δυναμικά από την επόμενη κιόλας μέρα και να διατρανώσει την σθεναρή μας αντίθεση σε κάθε μνημονιακό κατασκεύασμα, όπως κι αν το βαφτίσουν, όπως και να το χρυσώσουν, ελληνική κυβέρνηση και τροϊκανοί. Πρέπει να μεταφραστεί στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς σε διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις, μορφές εργατικής αυτοοργάνωσης, που θα βάλουν φραγμό στην συνέχιση της μνημονιακής λαίλαπας. Πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο μιας μαζικής και δυναμικής εργατικής αντεπίθεσης στο σύστημα που γεννά κρίσεις και φορτώνει τις ολέθριες συνέπειές τους στις πλάτες της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων που μπορούν να ζήσουν μονάχα από την δουλειά τους, εργαζομένων και ανέργων. Πρέπει να γίνει σάλπισμα ενός διεθνιστικού και διεθνούς ταξικού αγώνα ενάντια στο μέτωπο του πανευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.

«ΟΧΙ» – ΑΛΛΑ «ΟΧΙ» ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

just_say_no

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ύστερα από πέντε μήνες ατέρμονων διαβουλεύσεων, διαρκών υποχωρήσεων και λίγο πριν την συνομολόγηση ενός νέου μνημονίου, η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων οδήγησε την κυβέρνηση με κορμό και ηγέτη τον Σύριζα στην διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα της αποδοχής ή όχι των τελεσιγραφικών όρων των δανειστών. Είναι φανερό ότι η προσφυγή σε αυτό το δημοψήφισμα αποτελεί ομολογία της αποτυχίας της κυβερνητικής τακτικής, όπως άλλωστε αναγκάστηκε να παραδεχτεί και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Αλλά πολύ περισσότερο είναι μια ήττα κατά κράτος της ίδιας της απόπειρας διαχείρισης της βαθύτατης κρίσης του συστήματος από μια αριστερή σοσιαλδημοκρατική ηγεσία. Αποτελεί τρανταχτή απόδειξη ότι το σοβαρότατο οικονομικό ζήτημα και οι ολέθριες κοινωνικές του συνέπειες δεν μπορούν ούτε να επιλυθούν, αλλά ούτε καν να αμβλυνθούν στο πλαίσιο του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Ακριβώς γιατί το πραγματικό πρόβλημα είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός και όχι ορισμένες δυσμενείς πλευρές του ή κάποιοι κακοί διαχειριστές του. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ

lagardvaroufakisΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

See the english translation of the article on the SYRIZA Climbdown in PDF format

 

Voir l’article sur la reculade de Syriza traduit en francais  en PDF format

 

Ο κύβος ερρίφθη! Η περίφημη αντιμνημονιακή συγκυβέρνηση με ραχοκοκαλιά και αρχηγέτη την πάλαι ποτέ «ριζοσπαστική Αριστερά» υπό τον Σύριζα, με συνεταίρους τους δεξιούς εθνοκάπηλους Ανέλ, παρέδωσε κυριολεκτικά γη και ύδωρ στην Καγκελαρία του «Τέταρτου Ράιχ» καταπίνοντας αμάσητες τις χρόνιες αντιστασιακές κορώνες που εξαπέλυε εναντίον των προηγούμενων κυβερνώντων «γερμανοτσολιάδων», πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τις διακηρύξεις της και τα αντιστασιακά της λάβαρα, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις υποσχέσεις που μοίραζε αφειδώς στους ψηφοφόρους της, τσακίζοντας ανελέητα τις φρούδες ελπίδες που καλλιέργησε και κάνοντας κομματάκια την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού να απαλλαγεί επιτέλους από την πενταετή μνημονιακή λαίλαπα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΣΑΒΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΑΔΟΥΡΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η Βενεζουέλα, μία από τις αναδυόμενες καπιταλιστικές χώρες, βρίσκεται οικονομικώς και πολιτικώς στο χείλος της καταστροφής. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κρίση, όλοι οι υπουργοί έχουν παραιτηθεί και η αντιπολίτευση επανέρχεται πιο ενισχυμένη σε ολόκληρη την χώρα. Για τους αστούς αναλυτές όλα είναι αποτέλεσμα της «τρέλας» του σοσιαλιστή Μαδούρο να συνεχίσει την πολιτική του προηγούμενου προέδρου Τσάβες, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Μάρτιο.[1] Με άλλα λόγια, πιστεύουν ότι η σοβαρή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα ανάγεται σε μια παράλογη οικονομική πολιτική, η οποία δίδει προτεραιότητα στο κράτος προνοίας και η οποία έχει σχεδόν σπαταλήσει πλήρως τα έσοδα που προέρχονται από το πετρέλαιο, «γονατίζοντας» την χώρα, πλήττοντας ακόμη και τους ίδιους τους αποδέκτες της κρατικής γενναιοδωρίας και εκμηδενίζοντας μικροαστούς επιχειρηματίες και εμπόρους. Το επιχείρημά τους είναι ότι ο ουτοπικός «μπολιβαριανός σοσιαλισμός» προκάλεσε ανυπολόγιστη ζημιά στην εθνική οικονομία κυνηγώντας το όνειρο της ισότητας, ένα όνειρο που δεν είναι βιώσιμο για καμία οικονομική πραγματικότητα, πολύ περισσότερο για την Βενεζουέλα. Τούτο προσδίδει αξιοπιστία στο διττό ψέμα κατά το οποίο αυτή η χώρα της Νοτίου Αμερικής αποτελεί πράγματι πεδίο εφαρμογής ενός σοσιαλιστικού πειράματος και ότι κάθε οικονομικό σύστημα που δεν είναι καπιταλιστικό δεν μπορεί να είναι εφικτό, επειδή αρνείται τα γεγονότα καθώς και ολόκληρη την οικονομική λογική.

Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Πρώτα απ’ όλα η Βενεζουέλα είναι μια καπιταλιστική χώρα με την μόνη διαφορά ότι το πετρέλαιο, ο πιο σημαντικός τομέας από οικονομικής απόψεως, βρίσκεται στα χέρια του κράτους, το οποίο δεν μπορεί να αντέξει το βάρος της κρίσης, η οποία εξακολουθεί να προκαλεί καταστροφές διεθνώς σε κάθε μήκος και πλάτος του καπιταλιστικού πλέγματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗ ΒΟΣΝΙΑ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

"Θάνατος στον εθνικισμό!” στον τοίχο του δημαρχείου της Τούζλα.

«Θάνατος στον εθνικισμό!” στον τοίχο του δημαρχείου της Τούζλα.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ανεξαρτήτως της ενδεχόμενης διάρκειας των αγώνων που ξεκίνησαν στη Βοσνία την περασμένη εβδομάδα υπάρχει κάτι θετικό σε αυτούς. Το αρχικό ζήτημα αφορούσε την ιδιωτικοποίηση πέντε εργοστασίων στο καντόνι της Τούζλα.[1] Οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, έχουν οδηγήσει στο κλείσιμό τους. Ο παράγοντας που πυροδότησε την όλη κατάσταση  -κάτι το οποίο δεν αποτελεί κάτι ασυνήθιστο για την πρώην Γιουγκοσλαβία- ήταν η δολοφονική απάντηση εκ μέρους της αστυνομίας.

Η αστυνομική καταστολή ήταν πολύ έντονη και αποτέλεσε ένα από τα εναύσματα αυτών των ταραχών. Υπάρχουν πολλά βίντεο που δείχνουν την αστυνομία να χτυπά τον κόσμο, να τους πετάει πέτρες ή να τους ρίχνει στο ποτάμι.[2]

Για πολλούς αυτή ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ukraine-protestsΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Είναι πάνω από δύο μήνες από τότε που ξέσπασε η πολιτική κρίση στην Ουκρανία. Πρόκειται για  μια εκδήλωση υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ούτε που θα το πίστευε ο Νάιτζελ Φάραζ[1] (όπως άλλωστε δύσκολα θα το πίστευαν και πολλοί στον ευρωπαϊκό νότο). Οι άνθρωποι είναι στους δρόμους και εξεγείρονται πράγματι επειδή η κυβέρνησή τους δεν κατάφερε να συνάψει μία συμφωνία εμπορικής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ενδεχομένως όλη αυτή η κατάσταση να ξεκίνησε ως διαμαρτυρία για την αποτυχία του προέδρου Γιανούκοβιτς να επιτύχει μια συμφωνία που ήταν «στα σκαριά» εδώ και μια δεκαετία. Το θέμα όμως έχει αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις. Τούτο αποτελεί πλέον ένδειξη του γεγονότος ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σε μια Ουκρανία που μαστίζεται από την κρίση, στην οποία δεσπόζουν οι ολιγάρχες και επικρατεί διαφθορά. Η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων βρήκε αφορμή και διέξοδο.

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ – ΑΟΥΣΒΙΤΣ: ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΛΛΟΘΙ

χιροσίμα

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

MAZI ME ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ

 

Ο αριστερός τύπος, για άλλη μια φορά, καταδεικνύει ότι ο ρατσισμός, και πρωτίστως ο αντισημιτισμός, αποτελεί το μέγα άλλοθι του αντιφασισμού. Αυτό είναι το λάβαρο που προτιμά καλύτερα να ανεμίζει και, ταυτοχρόνως, το τελευταίο του αποκούμπι ως προς τη διαπραγμάτευση του όλου ζητήματος. Ποιος μπορεί να μην φέρνει στον νου του τα στρατόπεδα εξόντωσης και τα κρεματόρια; Ποιος δεν κλίνει την κεφαλή μπροστά σε έξι εκατομμύρια δολοφονημένους Εβραίους; Ποιος δεν φρίττει μπροστά στον σαδισμό των ναζί; Και όμως, αυτή είναι η πιο σκανδαλώδης φενάκη του αντιφασισμού, και έχουμε χρέος να την καταδείξουμε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΜΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

egypt3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Όσα διαδραματίζονται στην Αίγυπτο εκφράζουν με δραματικό τρόπο τον βαθύ πολιτικό αποπροσανατολισμό του παγκόσμιου προλεταριάτου καθώς επίσης και μία από τις χειρότερες κρίσεις στην ιστορία του καπιταλισμού.
Η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του προλεταριάτου και των μη προνομιούχων μαζών ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες της περσινής εκλογικής νίκης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα αξιοποιώντας τεράστιους οικονομικούς πόρους που προέρχονταν από μια μερίδα της αιγυπτιακής αστικής τάξης καθώς και από ορισμένες αραβικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες, και ιδίως το Κατάρ, κατάφερε να στηρίξει ένα υποτυπώδες σύστημα κοινωνικής πρόνοιας υπό την μορφή «φιλανθρωπίας», το οποίο, φυσικά, δεν ήταν δυνατό να εξαλείψει τη δυστυχία εκατομμυρίων προλετάριων, ακόμη κι αν αυτό άμβλυνε κατά ένα μέρος τις πιο ακραίες της μορφές για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ;

skepsiΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Λάβαμε το παρακάτω κείμενο και το δημοσιεύουμε. Πρόκειται για μια πολύ καλή ανάλυση των σύγχρονων συνεργατικών προσπαθειών, η οποία, ως επί το πλείστον, μας βρίσκει σύμφωνους.

 

Μια κριτική προσέγγιση στα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα

 

Ανεξάρτητα από το τι είναι η αλληλέγγυα οικονομία και το πώς μπορεί να πραγματωθεί μέσα σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής επίθεσης, πέρα δηλ. από το αφαιρετικό πεδίο της θεωρίας, υπάρχουν (και βγαίνουν να μας φωνάζουν από τα κεραμίδια, όπως θα έλεγε ο Oscar Wilde) οι καθημερινές μας επιλογές και οι αντιφάσεις της εφαρμογής των ιδεών μας. Και αυτό ισχύει για όλους μας. Η κουβέντα για τα συνεργατικά εγχειρήματα και τις κολεκτίβες έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και έχει διπλό χαρακτήρα. Από τη μια υπάρχει μεγάλος θεωρητικός προβληματισμός που κατατίθεται με ποικίλους τρόπους και που η καπιταλιστική κρίση τους καθιστά απόλυτα επίκαιρους τώρα που το παραγωγικό μοντέλο του καπιταλισμού παράγει τη φτώχεια και αναζητείται η φόρμουλα που θα το ξεπεράσει. Από την άλλη η δοκιμή στην πράξη που όλο και περισσότερο επιχειρείται και η σύσταση πολλών συνεργατικών δομών (βλ. Παγκάκι, Collective courier, Εκδόσεις των Συναδέλφων κ.ά.) ανοίγουν de facto την συζήτηση γύρω από το θέμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Schließung des Fernsehsenders ERT

ert2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ανακοίνωσή μας για την ΕΡΤ κυκλοφορεί σε δίγλωσση  προκήρυξη (γερμανικά/ελληνικά) στην Γερμανία από τους συντρόφους μας της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών (GIS)

Schließung des Fernsehsenders ERT: Lasst uns nicht mehr Zuschauer sein! Nehmen wir unser Leben in die eigenen Hände!

 

Die Schließung des Senders ERT weckte bei vielen die Befürchtung, dass die demokratische Entwicklung des Landes infrage gestellt sei. Die Forderung nach einem „Griechischen Öffentlich Rechtlichen Fernsehsender“ dominiert und die zentrale Losung zielt auf die Verteidigung der Demokratie und des Rechts auf öffentlicher Information. Gleichzeitig werden Neuwahlen ins Spiel gebracht.
Dieser Angriff wird nicht von einer Junta sondern einer gewählten Regierung mit dem Segen des “Wählerwillens” und der verlogenen demokratischen parlamentarischen Verfassung durchgeführt. Eine Regierung, die einschneidende Kürzungsprogramme in die Wege leitet, um den Erfordernissen des Kapitals in einer akuten Krise Rechnung zu tragen. Was uns gegenübersteht, ist die unverhohlene Fratze eines Systems, welches sich in einer tiefen Krise befindet und nicht bereit ist auch nur die kleinsten Zugeständnisse zu machen. Die Bourgeoisie ist fest entschlossen die größten Verbrechen zu begehen, um ihre Profite zu verteidigen. Für sie ist es eine Frage des Überlebens, eine Frage von Leben und Tod. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ON THE CASE OF GREEK RADIO-TELEVISION (ERT)

ert1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

On the occasion of the shut-down of the State broadcaster ERT …

Let’s stop being spectators! Let’s take life in our own hands!

 

Shutting down the signal of ERT, rang a bell that the country is well on the way of questioning democracy itself. The demand for ‘Greek public radio-television’ dominates and the big slogan that unites everyone is that of the defence of democracy and information as a public good. And scenarios for elections are firing up.

But what is unfolding in front of our eyes is nothing more than the escalation of the frontal attack on workers that we have experienced over the last three years. This attack is not unleashed by a military dictatorship but by elected governments, which with the seal of the «popular mandate», i.e. under the fake democratic parliamentary constitution, are passing successive austerity packages to try to manage the needs of a capitalism in acute crisis. What we have against us is the true face of a system that is not prepared to make the slightest concession precisely because it is immersed in deep crisis. The bourgeoisie is rigid and willing to commit the greatest crimes in order to protect its profits because it is a matter of survival, a matter of life and death. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ

ertΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ  PDF

 

Με αφορμή την ΕΡΤ…

Ας σταματήσουμε να είμαστε θεατές!
Ας πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!

 

Με το κλείσιμο του σήματος της ΕΡΤ σήμανε για πολλούς το καμπανάκι του ότι η χώρα μπαίνει για τα καλά σε τροχιά αμφισβήτησης της ίδιας της δημοκρατίας.
Το αίτημα για ‘δημόσια ελληνική ραδιοτηλεόραση’ κυριαρχεί και το μεγάλο σύνθημα που ενώνει είναι η υπεράσπιση της δημοκρατίας και του αγαθού της ενημέρωσης. Και τα σενάρια για εκλογές φουντώνουν.

Όμως αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από την κλιμάκωση της κατά μέτωπο επίθεσης εναντίον των εργαζομένων που βιώνουμε τα τελευταία τρία χρόνια. Και η επίθεση αυτή δεν εξαπολύεται από μια Χούντα αλλά από εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι οποίες με τη βούλα της «λαϊκής εντολής», δηλ. στο πλαίσιο της κάλπικης δημοκρατίας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, περνάνε το ένα πακέτο μέτρων μετά το άλλο προσπαθώντας να διαχειριστούν τις ανάγκες ενός κεφαλαίου που βρίσκεται σε οξύτατη κρίση. Αυτό που έχουμε απέναντί μας είναι το πραγματικό πρόσωπο ενός συστήματος που δεν είναι διατεθειμένο να προβεί στην παραμικρή υποχώρηση ακριβώς επειδή είναι βυθισμένο σε βαθιά κρίση. Η αστική τάξη είναι άκαμπτη και διατεθειμένη να διαπράξει τα μεγαλύτερα εγκλήματα για να προασπίσει τα κέρδη της γιατί πρόκειται για ζήτημα επιβίωσής της, ζήτημα ζωής και θανάτου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

https://engymo.wordpress.comΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Θα αφήσουμε στους δημοσιογράφους, με τις διαθέσιμες εντυπωσιακές τους φωτογραφίες, να εντοπίσουν τις υποτιθέμενες αιτίες των πρόσφατων διαδηλώσεων στην Τουρκία. Πάντως, είναι γελοίο να εντοπίζει κανείς τις αιτίες τους στην καταστροφή του Πάρκου Γκεζί για να χτιστεί στη θέση του ένα εμπορικό κέντρο, ένα τέμενος και ένας χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων, οι οποίες αποτέλεσαν απλώς την αφορμή των διαμαρτυριών στην Ισταμπούλ καθώς και η βάναυση κρατική καταστολή της αστυνομίας ύστερα από δύο μέρες συγκρούσεων.

Όλα, βέβαια, ξεκίνησαν από έναν χώρο πρασίνου της Πλατείας Ταξίμ, το πάρκο, αλλά το ότι στην αρχή δεκάδες χιλιάδες και ύστερα εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες τουρκικές πόλεις απαιτεί μια βαθύτερη εξήγηση.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ Ή ΘΑ ΗΤΤΗΘΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ!

internationalism5

Διεθνιστική προκήρυξη που κυκλοφορεί στα ελληνικά και στα γερμανικά και διανέμενεται στην Γερμανία και στην Ελλάδα

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ο ταξικός αγώνας δεν γνωρίζει σύνορα

Ο εθνικισμός ειναί συνταγή ήττας

Ή θα νικήσουμε διεθνιστικά Ή θα ηττηθούμε πατριωτικά!

Εργασιακή ανασφάλεια, απολύσεις, περικοπές των κοινωνικών παροχών, κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας των νέων, φορολογικές αυξήσεις για τους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους, περικοπές στις συντάξεις και στο κράτος πρόνοιας για όλους. Δεν έχει σημασία πού ζει κανείς στις λεγόμενες «προηγμένες» καπιταλιστικές χώρες. Η λύση για την κρίση είναι παντού η ίδια. Πολλοί θεωρούν ότι τα χειρότερα έρχονται και ακόμα και τμήματα της άρχουσας τάξης το λένε απερίφραστα. Η βάρβαρη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο και τις συνθήκες εργασίας μας θα συνεχιστεί με αυτόν τον τρόπο, εάν το αφήσουμε έτσι.

Δεν πρόκειται απλώς για μια κρίση που αφορά «επισφαλή δάνεια» ή «αναξιόπιστες τράπεζες». Πρόκειται για μια δομική κρίση που υποβόσκει εδώ και δεκαετίες, στην πραγματικότητα από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 . Ταυτόχρονα, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες η διεθνής εργατική τάξη βρίσκεται σε συνεχή υποχώρηση. Τα λίγα μικρά σημάδια αντίστασης εκδηλώνονται μόνο σε χώρες που υφίστανται τις χειρότερες συνέπειες της κρίσης, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία. Οι καπιταλιστές προκειμένου να καταπνίξουν κάθε αντίσταση εν τη γενέσει της επιτίθενται σε αυτές τις χώρες με τον σκληρότερο τρόπο. Ξέρουν πολύ καλά πώς να τα βάλουν μαζί μας. Η τακτική τους συνοψίζεται σε μια φράση: «διαίρει και βασίλευε». Σήμερα οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα είναι αυτοί που πρέπει να ματώσουν. Αύριο θα έλθει και των άλλων η σειρά. Για να το καταφέρουν αυτό δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε ψέμα. Οι εργάτες στη Γερμανία και αλλού πρέπει να πεισθούν με κάθε τρόπο ότι για την κρίση ευθύνεται το βιοτικό επίπεδο του λαού της Ελλάδας. Αντιστρόφως, στην Ελλάδα πρέπει να φάνε το παραμύθι ότι ο γερμανικός λαός επωφελείται από τη δικιά τους δυστυχία.

Είναι φανερό: οι αστικές τάξεις των χωρών μας προσπαθούν να μας διχάσουν. Προσπαθούν να μας στρέψουν τον έναν εναντίον του άλλου. Όσο βρισκόμαστε στα μαχαίρια μεταξύ μας, δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ενάντια στην καταπίεσή τους. Η ιδέα του «έθνους» είναι το σημαντικότερο όπλο τους γιατί κρύβει τον ταξικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος και υποβάλει την ιδέα ότι η υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων είναι μια έκφραση των κοινών συμφερόντων του «λαού». Αλλά εμείς δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας! Ο μοναδικός τρόπος να αντισταθούμε στην παγκόσμια επίθεση κατά του βιοτικού επιπέδου μας είναι να πραγματοποιήσουμε ενωμένοι την αντεπίθεσή μας. Αυτό θα το πετύχουμε αν καταλάβουμε ότι κάθε αγώνας εναντίον των μέτρων λιτότητας είναι και δικός μας αγώνας. Πρέπει να απορρίψουμε κατηγορηματικά κάθε εθνικιστική ιδεολογία και να βρούμε τρόπους να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ανεξαρτήτως ηλικίας, επαγγέλματος, θέσης εργασίας ή κλάδου, είτε έχουμε (ακόμα) δουλειά είτε είμαστε άνεργοι. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΚΡΙΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

greekcrisis1[ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF]

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΦΟΡΙΑΣ

 

Τον Νοέμβριο του 2009, όταν το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την κυβέρνηση, ανακαλύπτει με έκπληξη τα καταστροφικά οικονομικά που άφησε η κυβέρνηση της Δεξιάς: το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν είναι πια στο 6% περίπου του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), όπως άφηνε να πιστεύεται η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά της τάξης του 12,7%! Με ένα χρέος 129% του ΑΕΠ, το ΠΑΣΟΚ και μαζί του οι χρηματοπιστωτικές αγορές, δηλαδή, οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες, οι ασφαλιστικές εταιρείες, τα «αντισταθμιστικά αμοιβαία κεφάλαια (υψηλού κινδύνου)» [hedge funds][1] κτλ, συνειδητοποιούν ότι το ελληνικό κράτος βρίσκεται σε κατάσταση δυνητικής χρεωκοπίας. Επιπλέον, αυτές οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι απρόθυμες να δανείσουν χρήματα, ακόμη και σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, παρόλο που η Ελλάδα αποτελεί μέρος ενός τεράστιου οικονομικού συνόλου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα επιτόκια αρχίζουν να ανεβαίνουν στα ύψη, μέχρι και πάνω από 7%!

Ο Παπανδρέου, λοιπόν, καλεί για βοήθεια τους «Ευρωπαίους αδερφούς» του, και ειδικά τους εκπροσώπους της γαλλικής και γερμανικής αστικής τάξης. Η Μέρκελ κωφεύει και απαντά με ένα Nein [«Όχι»]. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των ετών 2000-2007 οι γαλλικές, οι γερμανικές και οι αμερικανικές τράπεζες έσπευδαν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα και να δανείσουν στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα. Αυτά ήταν τα χρόνια της ευφορίας που ακολούθησαν τη διεθνή κρίση του 2001-2002, η οποία είδε, μεταξύ άλλων, τη χρεωκοπία του κράτους της Αργεντινής και την επιβολή στους δανειστές του μιας αναδιάρθρωσης χρέους με ένα σημαντικό ποσοστό διαγραφής (66%). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Όταν το αόρατο χέρι της αγοράς υψώνεται σε ναζιστικό χαιρετισμό

nazism1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

[Όσα ζούμε σήμερα είχαν περιγραφεί χρόνια πριν…]

Παράλληλα με την εμφάνιση ενός αυξανόμενου αριθμού “περιφερειακών πολέμων” και “εσωτερικών συγκρούσεων”, το κεφάλαιο ακολουθεί ατραπούς μιας άτυπης συσσώρευσης και μεγάλες μάζες εργαζομένων τίθενται σε κινητικότητα. Αποτέλεσμα: ένας τεράστιος κυλιόμενος τροχός εκατομμυρίων μεταναστών που διακινούνται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ως “ξένοι” σε αυτόν τον “χωρίς σύνορα κόσμο” τον οποίον είχαν υποσχεθεί οι νικητές του ψυχρού πολέμου, οι μετανάστες αναγκάζονται να υπομένουν ρατσιστικές διώξεις, επισφαλή απασχόληση, απώλεια της πολιτιστικής τους ταυτότητας, αστυνομική καταστολή, πείνα, φυλακίσεις και δολοφονίες (…) Ο στόχος της μεταναστευτικής πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού είναι η αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας αγοράς εργασίας και όχι ο φραγμός της μετανάστευσης. Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος –με τους μηχανισμούς του καταστροφής/ερήμωσης και ανασυγκρότησης/αναδιοργάνωσης– προκαλεί τη μετακίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων. Το πεπρωμένο τους είναι να περιπλανούνται στον κόσμο, μεταφέροντας μαζί τους το βάρος του εφιάλτη, έτσι ώστε να αποτελέσουν απειλή για τους εργαζόμενους που έχουν ακόμα δουλειά και παράλληλα να δημιουργήσουν έναν αποδιοπομπαίο τράγο, σχεδιασμένο για να κάνει τους ανθρώπους να ξεχνούν τα αφεντικά τους και για να αποτελέσει τη βάση για τον ρατσισμό που γεννάει ο νεοφιλελευθερισμός. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ, Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

crisis2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

[Σημείωση: Τα σχήματα φαίνονται στο αρχείο PDF επάνω]

Οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής βασίζονται σε έναν θεμελιώδη νόμο: τη δημιουργία υπεραξίας μέσω της πραγματοποίησης κέρδους. Η άνιση σχέση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας δεν περιορίζεται απλά στο γεγονός του ότι το κεφαλαίο αποκομίζει κέρδος, αλλά έχει ως συνέπεια την απόσπαση του μέγιστου δυνατού κέρδους. Εντός αυτού του πλαισίου, η μεγιστοποίηση του κέρδους μπορεί να επιτευχθεί μονάχα διαμέσου της διευρυμένης αναπαραγωγής, η οποία στηρίζεται στην αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και ως εκ τούτου αυξάνοντας το ποσοστό υπεραξίας. Η διαδικασία της συσσώρευσης, της συγκέντρωσης των μέσων παραγωγής και της συγκεντροποίησης κεφαλαίου απορρέουν ως φυσικό αποτέλεσμα εξ αυτού του γεγονότος  . Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Άντον Πάνεκουκ – Η Θεωρία της Κατάρρευσης του Καπιταλισμού

collapseΗ Θεωρία της Κατάρρευσης PDF

Πηγή: http://coghnorti.wordpress.com/

Τίτλος πρωτότυπου: Die Zusammenbruchstheorie des Kapitalismus[1]
(πρώτη δημοσίευση: Rätekommunist, Nr.1, Ιούνιος 1934)

Τα πρώτα χρόνια μετά τη ρωσική επανάσταση ήταν πολύ διαδεδομένη η άποψη πως ο καπιταλισμός βρίσκεται στην τελευταία, την τελική του κρίση. Με την υποχώρηση του επαναστατικού εργατικού κινήματος στη Δυτική Ευρώπη, η 3η Διεθνής εγκατέλειψε αυτήν τη θεωρία. Η αντιπολίτευση του KAPD συνέχισε να την υποστηρίζει, μετατρέποντας μάλιστα την υποστήριξή της σε ειδοποιό διαφορά της επαναστατικής από τη ρεφορμιστική οπτική. Το ζήτημα της αναγκαιότητας της καπιταλιστικής κατάρρευσης, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να την κατανοήσουμε, είναι για την εργατική τάξη, τόσο ως προς την τακτική όσο και ως προς τις θέσεις της, το πιο σημαντικό από όλα τα ερωτήματα. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ είχε ήδη από το 1912 ασχοληθεί με το ζήτημα στο βιβλίο της Η Συσσώρευση του Κεφαλαίου, καταλήγοντας μάλιστα στο συμπέρασμα ότι σε ένα καθαρό, κλειστό καπιταλιστικό σύστημα, η υπεραξία που απαιτείται για τη συσσώρευση δε γίνεται να πραγματωθεί, και επομένως ο καπιταλισμός πρέπει κατ’ ανάγκη να επεκτείνεται διαρκώς σε μη-καπιταλιστικές περιοχές μέσω του εμπορίου. Που σημαίνει: όταν αυτή η επέκταση δε θα είναι πια εφικτή, ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει: δε θα μπορεί να λειτουργήσει ως οικονομικό σύστημα. Αυτή η θεωρία, που με την εμφάνισή της κριτικαρίστηκε από διάφορες πλευρές, υποστηρίχθηκε συχνά από το KAPD. Μια ολότελα διαφορετική θεωρία αναπτύχθηκε από τον Χένρικ Γκρόσμαν στο έργο του Ο Νόμος της Συσσώρευσης και Κατάρρευσης του Καπιταλιστικού Συστήματος (1929). Το συμπέρασμα της ανάλυσης του Γκρόσμαν είναι ότι ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει λόγω της καθαρά οικονομικής του διάστασης, εννοώντας με αυτό ότι ανεξάρτητα από την ανθρώπινη παρέμβαση, τις επαναστάσεις, η ίδια η ύπαρξή του ως οικονομικού συστήματος θα καταστεί αδύνατη. Η βαθιά και μακροχρόνια κρίση που ξεκίνησε από το 1930, έκανε δίχως αμφιβολία δεκτικότερα τα πνεύματα σε μια τέτοια θεωρία της τελικής κρίσης. Στο πρόσφατα δημοσιευμένο Μανιφέστο της Ένωσης Εργατών Αμερικής [United Workers of America] η θεωρία του Γκρόσμαν χρησιμοποιείται ως θεωρητική βάση για ένα νέο προσανατολισμό του εργατικού κινήματος. Οπότε είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε στην κριτική της εξέταση. Πρώτα όμως πρέπει να αναφερθούμε στο τρόπο που έθεσε το ζήτημα ο ίδιος ο Μαρξ, καθώς και στην συζήτηση που αναπτύχθηκε με βάση την προβληματική του. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου