ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟ: Λόρεν Γκόλντνερ: «Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος από τον Λασσάλ έως τον νεοφιλελευθερισμό»

shhistcovΚυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο από τις εκδόσεις μας.

Λόρεν Γκόλντνερ: «Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος από τον Λασσάλ έως τον νεοφιλελευθερισμό-Η παραμορφωτική ηγεμονία της αντιπαραγωγικής μεσαίας τάξης»

Ο συγγραφέας εξετάζει την εξέλιξη του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος παρακολουθώντας τις γεωπολιτικές του μετατοπίσεις και τις πολιτικές και ιδεολογικές του μεταπλάσεις, από την αρχική διατύπωση του σοσιαλισμού ως αυθεντικό προλεταριακό πρόταγμα για μια κοινωνία των συνεταιρισμένων παραγωγών, την μετατροπή του σε αίτημα κατάληψης του κράτους και ανάληψης της εξουσίας από τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα έως την υιοθέτησή του από τα αντιαποικιοκρατικά κινήματα για την συγκρότηση εθνικιστικών και βοναπαρτιστικών δικτατοριών. Ο Γκόλντνερ δίδει έμφαση στην ταύτιση του σοσιαλισμού με τον κρατισμό ως ερμηνεία που τελικώς επικράτησε εντός του εργατικού και σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού κινήματος και εντοπίζει τις απαρχές της στην λασσαλική αντίληψη περί «λαϊκού κράτους», που υιοθέτησε από της ιδρύσεώς της η γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Αυτή η διαδικασία «κρατικοποίησης» του σοσιαλιστικού εργατικού κινήματος, είτε στην μεταρρυθμιστική είτε στην ανατρεπτική της εκδοχή, είχε ως αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό της εργατικής τάξης και την ανάληψη της εξουσίας από μια «αντιπαραγωγική μεσαία τάξη» υπό την μορφή μιας πυραμιδωτής δημοσιοϋπαλληλίας, η οποία υποτίθεται ότι διασφάλιζε, ως τάξη των κρατικών λειτουργών, το «καθολικό συμφέρον», δηλαδή στην πραγματικότητα το δικό της συμφέρον. Εδώ θα σημειώναμε εμβόλιμα ότι στην Ελλάδα «σοσιαλισμός» σήμαινε τελικά να γίνουν όλοι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

Advertisements

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΣΣΑΛ ΕΩΣ ΤΟΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ- Η ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ.

crash_19291ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παρουσιάζουμε το κείμενο του Λόρεν Γκόλντνερ με τίτλο «Σύντομη ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος» και με δηλωτικό υπότιτλο «Η παραμορφωτική ηγεμονία της αντιπαραγωγικής μεσαίας τάξης». Ο συγγραφέας εξετάζει την εξέλιξη του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος παρακολουθώντας τις γεωπολιτικές του μετατοπίσεις και τις πολιτικές και ιδεολογικές του μεταπλάσεις, από την αρχική διατύπωση του σοσιαλισμού ως αυθεντικό προλεταριακό πρόταγμα για μια κοινωνία των συνεταιρισμένων παραγωγών, την μετατροπή του σε αίτημα κατάληψης του κράτους και ανάληψης της εξουσίας από τα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα έως την υιοθέτησή του από τα αντιαποικιοκρατικά κινήματα για την συγκρότηση εθνικιστικών και βοναπαρτιστικών δικτατοριών. Ο συγγραφέας δίδει έμφαση στην ταύτιση του σοσιαλισμού με τον κρατισμό ως ερμηνεία που τελικώς επικράτησε εντός του εργατικού και σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού κινήματος και εντοπίζει τις απαρχές της στην λασσαλική αντίληψη περί «λαϊκού κράτους», που υιοθέτησε από της ιδρύσεώς της η γερμανική σοσιαλδημοκρατία. Αυτή η διαδικασία «κρατικοποίησης» του σοσιαλιστικού εργατικού κινήματος, είτε στην μεταρρυθμιστική είτε στην ανατρεπτική της εκδοχή, είχε ως αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό της εργατικής τάξης και την ανάληψη της εξουσίας από μια «αντιπαραγωγική μεσαία τάξη» υπό την μορφή μιας πυραμιδωτής δημοσιοϋπαλληλίας, η οποία υποτίθεται ότι διασφάλιζε, ως τάξη των κρατικών λειτουργών, το «καθολικό συμφέρον», δηλαδή στην πραγματικότητα το δικό της συμφέρον. Εδώ θα σημειώναμε εμβόλιμα ότι στην Ελλάδα «σοσιαλισμός» σήμαινε τελικά να γίνουν όλοι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι. Ο Γκόλντνερ ασχολείται επίσης με την ιδεολογική αποστέωση του σοσιαλισμού ως αποτέλεσμα της υποκατάστασης του προλεταριάτου από εκείνα τα μεσαία στρώματα που έσπευσαν να εναγκαλισθούν τον σοσιαλισμό εν ονόματι των δικών τους κοινωνικών βλέψεων και την απομόνωση του σοσιαλιστικού κινήματος από κινήματα που θα μπορούσαν να ανανεώσουν το επαναστατικό του περιεχόμενο, όπως το καλλιτεχνικό κίνημα της αβάν γκαρντ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ»

sorosmigrants1

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

κείμενο μεταναστευτικό ανταγωνισμός pdf

ενγκελς ανταγωνισμός pdf

 

Η πολιτική της μαζικής μετανάστευσης, της οποίας ακροτελεύτια απόρροια είναι τα «ανοικτά σύνορα», εν απουσία των απαραίτητων προϋποθέσεων που εξασφαλίζουν στους μετανάστες την νόμιμη υπόσταση, την αξιοπρεπή απασχόληση και την κοινωνική ένταξη στις χώρες υποδοχής, έχει ως αναπόφευκτες συνέπειες αφενός την ανομία, την υπερεκμετάλλευση και την περιθωριοποίηση των αλλοδαπών εργατών και αφετέρου την ανασφάλεια, την πτώση του βιοτικού επιπέδου και την άρση των κατακτήσεων των ημεδαπών εργαζομένων.

Στην περίπτωση της απεριόριστης και αχαλιναγώγητης εισροής μεταναστών, και ειδικά υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, ενεργοποιείται ο μηχανισμός της προσφοράς και της ζήτησης στην αγορά εργασίας που λειτουργεί εν προκειμένω εις βάρος τόσο των ξένων όσο και των ντόπιων εργατών και δρα αποκλειστικά προς όφελος των εργοδοτών. Το αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του ανταγωνισμού, όχι μεταξύ της εργατικής και της αστικής τάξης, αλλά μεταξύ των ίδιων των εργαζομένων για την αναδιανομή των διαθέσιμων πόρων και την εξασφάλιση των προσφερόμενων μέσων διαβίωσης μετατρέποντάς τους από «εν τη τάξει αδελφούς» σε «εν πολέμω αδελφοκτόνους». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ (Η πρόποση του Λονδίνου) 25.2.1851 του Αυγούστου Μπλανκί

121218121752979298ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ  PDF

Προειδοποίηση προς τον λαό

(Η πρόποση του Λονδίνου)[1] 25.2.1851

 

του Αυγούστου Μπλανκί

Ποιος σκόπελος απειλεί την επανάσταση του αύριο;

Ο ίδιος που κατάφερε να συντρίψει και την επανάσταση του χθες: η αξιοθρήνητη δημοφιλία των αστών που φέρουν το προσωπείο του λαϊκού ρήτορα.

Λεντρύ-Ρολέν, Λουί Μπλαν, Κρεμιέ, Λαμαρτίν, Γκαρνιέ-Παγέ, Ντιπόν ντε λ’ Ερ, Φλοκόν, Αλμπέρ, Αραγκό, Μαράς![2]

Μαύρη λίστα! Απαίσια ονόματα που είναι γραμμένα με αίμα πάνω στους δρόμους ολόκληρης της δημοκρατικής Ευρώπης.

Η προσωρινή κυβέρνηση είναι εκείνη που σκότωσε την Επανάσταση. Αυτή είναι υπεύθυνη για όλες τις συμφορές και βαρύνεται για το αίμα τόσων χιλιάδων θυμάτων.

Η αντίδραση έκανε απλά τη δουλειά της σφαγιάζοντας τη δημοκρατία. Το έγκλημα έγινε από τους προδότες που ο λαός εμπιστεύτηκε για καθοδηγητές του και εκείνοι τον παρέδωσαν στα χέρια της αντίδρασης.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ [Communism against Democracy]

KΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο από τη Διεθνιστική Κομμουνιστική Ομάδα (ICG) και δημοσιεύτηκε στο 4ο τεύχος του περιοδικού μας «ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ» (Άνοιξη 2015) στο αφιέρωμα με γενικό τίτλο «Ο κομμουνισμός ως ‘αληθινή δημοκρατία’». Στο αφιέρωμα αυτό φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, ποικίλες γόνιμες τοποθετήσεις για το εν λόγω ζήτημα το οποίο, κατά την γνώμη μας, είναι ουσιαστικής σημασίας ως κατεξοχήν γνώρισμα του κομμουνιστικού απελευθερωτικού προτάγματος, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα που το αντιμετώπισε ο Μαρξ από την νεανική έως και την ώριμη περίοδο της πνευματικής του εξέλιξης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι τα σχετικά κείμενα που δημοσιεύονται δεν απηχούν, εν μέρει ή εν συνόλω, υποχρεωτικά τις απόψεις της ομάδας μας. Απεναντίας, επιδίωξή μας είναι η δημοσίευση μιας ποικιλίας προσεγγίσεων και ερμηνειών, εφόσον αυτές συμβάλλουν γόνιμα στην διαπραγμάτευση του υπό διερεύνηση ζητήματος. Από μέρους μας, έχουμε ήδη τοποθετηθεί ρητά υπέρ μιας αντίληψης περί κομμουνισμού ως μια συλλογικά αυτοκυβερνώμενη κοινότητα κοινωνικοποιημένων ανθρώπων διαμέσου της υπέρβασης του πολιτικού κράτους και της κοινωνίας των ιδιωτών, στην οποία το γενικό συμφέρον θα είναι ταυτόχρονα και ιδιωτικό συμφέρον.

Επειδή το παρακάτω άρθρο είναι ιδιαίτερα εκτενές, για τη διευκόλυνση του αναγνώστη, θεωρήσαμε προτιμότερο να το δημοσιεύσουμε χωρίς τις υποσημειώσεις του. Ωστόσο, το πλήρες κείμενο μπορεί να το βρει κανείς στην μορφή PDF που παραθέτουμε.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ

Τις περισσότερες φορές εντός του ίδιου του κομμουνιστικού κινήματος προκατασκευασμένες ιδέες που κληρονομήθηκαν από την κυρίαρχη ιδεολογία εμποδίζουν την πλήρη κατανόηση του επαναστατικού προγράμματος. Σε πολλά ουσιώδη ζητήματα αυτή που προβάλλεται δεν είναι η κομμουνιστική αντίληψη, που έχει επιβεβαιωθεί από αναρίθμητες εργατικές εξεγέρσεις, αλλά απεναντίας η σοσιαλδημοκρατική και λασσαλική «παράδοση» (σε ριζοσπαστική ή μη ριζοσπαστική μορφή διαμέσου της λενινιστικής ορολογίας), δηλαδή, αυτό που η ίδια η αστική τάξη αντιλαμβάνεται για το επαναστατικό κίνημα. Οπότε, ως προς το θεμελιώδες ζήτημα της δημοκρατίας όλοι οι δήθεν μαρξιστές υποστηρίζουν πλήρως τους μεγάλους μύθους της Γαλλικής Επανάστασης -αυτό το αρχέτυπο όλων των αστικών επαναστάσεων, με το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα- θεωρώντας ότι η αστική τάξη πρόδωσε τα ίδια της τα ιδεώδη και έτσι αναθέτουν το καθήκον της πραγμάτωσής τους στο προλεταριάτο!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

1921: Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ;

 

ISVESTIAΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Σήμερα είμαστε μάρτυρες της τραγωδίας μιας κοινωνικής επανάστασης που περιορίστηκε εντός εθνικών συνόρων εξαιτίας της παθητικότητας των λαών της Ευρώπης, που είχαν απέναντί τους ευφυείς και καλά εξοπλισμένες αντιδραστικές δυνάμεις. Έτσι, αυτή περιήλθε σε κατάσταση ασφυξίας και ήταν αναγκασμένη να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο απέναντι στον εχθρό, τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό. Έχουμε δει πολλά λάθη να διαπράττονται, πολλά σφάλματα να αποκαλύπτονται και, από μια ελευθεριακή σκοπιά, πολλές πολύτιμες αλήθειες να επιβεβαιώνονται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

TEN THESES ON THE COMMUNIST PROJECT TODAY

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Only the proletariat’s conscious struggle for its own emancipation can lead to the overthrow of capitalism and to the creation of a communist society. Communism is a radical project that emerges as a necessity from the real social relations and it draws its force from a rational and ethical liberating dictate: the constitution of the human species in a community, the creation of a universal society governed by the principle of justice, conceived as a universal relationship of equality and collectivity among people.

 

2. Proletarian revolution is not a spontaneous process that is caused automatically by the living conditions experienced by the working class under capitalism, which unfolds just as spontaneously towards aclassless society through its own objective logic of things, regardless of the intention of the actions of the social subjects who are animated by the selfish desire to promote their own social position. Social development is not a mechanical process; revolution is not the work of the ‘invisible hand’ and social liberation is not a selfish affair. The proletariat is not, of course, a purely moral subject and it cannot exceed the empirical determination of its will. However, this will, in order to be a liberating will, must be universal; it must stem from the need for a radical overcoming of bourgeois society and to raise the issue of creating a society of human species. Communist liberation cannot be accomplished if its protagonists, the hundred of millions of proletarians, don’t have a high degree of awareness of the purpose of their activity. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗ ΒΟΣΝΙΑ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

"Θάνατος στον εθνικισμό!” στον τοίχο του δημαρχείου της Τούζλα.

«Θάνατος στον εθνικισμό!” στον τοίχο του δημαρχείου της Τούζλα.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ανεξαρτήτως της ενδεχόμενης διάρκειας των αγώνων που ξεκίνησαν στη Βοσνία την περασμένη εβδομάδα υπάρχει κάτι θετικό σε αυτούς. Το αρχικό ζήτημα αφορούσε την ιδιωτικοποίηση πέντε εργοστασίων στο καντόνι της Τούζλα.[1] Οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, έχουν οδηγήσει στο κλείσιμό τους. Ο παράγοντας που πυροδότησε την όλη κατάσταση  -κάτι το οποίο δεν αποτελεί κάτι ασυνήθιστο για την πρώην Γιουγκοσλαβία- ήταν η δολοφονική απάντηση εκ μέρους της αστυνομίας.

Η αστυνομική καταστολή ήταν πολύ έντονη και αποτέλεσε ένα από τα εναύσματα αυτών των ταραχών. Υπάρχουν πολλά βίντεο που δείχνουν την αστυνομία να χτυπά τον κόσμο, να τους πετάει πέτρες ή να τους ρίχνει στο ποτάμι.[2]

Για πολλούς αυτή ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ; ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το Κράτος κατέχει το μονοπώλιο της πολιτικής εξουσίας και ως εκ τούτου διεκδικεί το μονοπώλιο της βίας, τον ορισμό της νομιμότητας και την απονομή της δικαιοσύνης. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτού του μονοπωλίου της βίας θεωρείται έγκλημα και παραβιάζει τους νόμους και την καπιταλιστική τάξη πραγμάτων.

Μπορούμε να συναντήσουμε χιλιάδες διαφορετικούς ορισμούς για το Κράτος, αλλά κατά βάση αυτοί ανάγονται σε δύο. Ο ένας είναι ευρύτερος και αναφέρεται εσφαλμένα στο Κράτος των αρχαίων πολιτισμών της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου και αργότερα της Ελλάδας και της Ρώμης. Δεν θα κάνουμε χρήση αυτού του ορισμού, διότι δεν ενδείκνυται για να μπορέσουμε να μελετήσουμε την καπιταλιστική κοινωνία στην οποία ζούμε. Πρόκειται για έναν ορισμό όπου, εν πάση περιπτώσει, το Κράτος χαρακτηρίζεται με βάση τον υφιστάμενο τρόπο παραγωγής: δουλοκτητικό κράτος, φεουδαλικό κράτος δούλων και καπιταλιστικό κράτος. Ο δεύτερος ορισμός είναι λιγότερο ευρύς και χρησιμοποιεί την σημερινή αντίληψη για το Κράτος, το καπιταλιστικό κράτος ή το σύγχρονο κράτος, θεωρώντας το ως την μοναδική, κυρίαρχη και απόλυτη εξουσία που επικρατεί σε κάθε χώρα. Εμείς θα κάνουμε χρήση αυτού του δεύτερου ορισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

ukraine-protestsΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Είναι πάνω από δύο μήνες από τότε που ξέσπασε η πολιτική κρίση στην Ουκρανία. Πρόκειται για  μια εκδήλωση υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ούτε που θα το πίστευε ο Νάιτζελ Φάραζ[1] (όπως άλλωστε δύσκολα θα το πίστευαν και πολλοί στον ευρωπαϊκό νότο). Οι άνθρωποι είναι στους δρόμους και εξεγείρονται πράγματι επειδή η κυβέρνησή τους δεν κατάφερε να συνάψει μία συμφωνία εμπορικής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ενδεχομένως όλη αυτή η κατάσταση να ξεκίνησε ως διαμαρτυρία για την αποτυχία του προέδρου Γιανούκοβιτς να επιτύχει μια συμφωνία που ήταν «στα σκαριά» εδώ και μια δεκαετία. Το θέμα όμως έχει αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις. Τούτο αποτελεί πλέον ένδειξη του γεγονότος ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σε μια Ουκρανία που μαστίζεται από την κρίση, στην οποία δεσπόζουν οι ολιγάρχες και επικρατεί διαφθορά. Η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια για ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων βρήκε αφορμή και διέξοδο.

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η μικροαστική τρομοκρατία των διανοουμένων, εκδηλώνεται σε μια ειδική στιγμή εξασθένισης του προλεταριάτου στη δυναμική του σχέση με το κεφάλαιο. Σε μια στιγμή που δέχεται χτυπήματα στις συνθήκες εργασίας του, στην αγοραστική του δύναμη, στην ικανότητα υπεράσπισής του. Ικανότητα που εξασθενίζει ακόμα περισσότερο από την αρνητική επίδραση του οπορτουνισμού. Σ’ αυτή τη στιγμή της μετωπικής επίθεσης της ιμπεριαλιστικής πολιτικής ενάντια στους μισθούς, κάθε τρομοκρατική πράξη καταλήγει να χτυπάει στα πλευρά το εργατικό κίνημα και να το εξασθενίζει ακριβώς τη στιγμή που έχει ανάγκη να συγκεντρώνει όλες του τις δυνάμεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ιστορία.

Συχνά, σε μια κάμψη της προλεταριακής πάλης αντιστοιχεί ένα μικροαστικό τρομοκρατικό κύμα. Η ζημιά είναι διπλή. Αυτή τη φορά κινδυνεύει να είναι τριπλή γιατί προστίθεται η γενική ιδεολογική σύγχυση των άπειρων υποθέσεων και εξηγήσεων, οι οποίες έχουν τόση μεγαλύτερη δυνατότητα διάδοσης όσο πιο πλατιά είναι η αστική και η οπορτουνιστική επίδραση στο εργατικό κίνημα.

Κι όμως, για το προλεταριάτο η επίγνωση του μικροαστικού τρομοκρατικού φαινομένου, σημαίνει ότι κέρδισε την πρώτη μάχη στην κατάσταση της κάμψης. Είναι αυτό που έπραξαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς απέναντι στην ιταλική δημοκρατική τρομοκρατία. Από την ανάλυσή τους και τη σκληρή πάλη τους, καθοδηγήθηκε μια ολόκληρη γενιά από διεθνιστές. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΥΡΙΑ: Η ΑΓΩΝΙΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ – ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ;

SyriaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες επικρατεί ιδιαίτερη αγωνία στα διάφορα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Μια χαμένη ψηφοφορία στο βρετανικό Κοινοβούλιο από την κυβέρνηση συνασπισμού[1], η υπαναχώρηση για άμεσα αντίποινα εκ μέρους του Λευκού Οίκου εν αναμονή του Κογκρέσου, η υποστήριξη της μη παρέμβασης εκ μέρους του Πάπα, οι δηλώσεις του Πούτιν ότι προμήθευσε με ανταλλακτικά εξαρτήματα για το S-300 αντιπυραυλικό σύστημα το καθεστώς Άσαντ· όλα δείχνουν μια ασυνήθιστη σύγχυση μεταξύ των κυρίαρχων του κόσμου. Τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγωνία που υπέστη ο πληθυσμός της Συρίας για δυόμισι και πλέον χρόνια. Περισσότεροι από 100.000 νεκροί, πάνω από 6 εκατομμύρια πρόσφυγες, 2 εκατομμύρια εκ των οποίων βρίσκονται σε στρατόπεδα του Ο.Η.Ε. σε Τουρκία, Ιορδανία, Ιράκ και Λίβανο. Το τελευταίο καθιστά την «κόκκινη γραμμή» του Ομπάμα για τη χρήση δηλητηριώδους χημικού αερίου όλο και πιο αυθαίρετη. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία 1.400 άτομα έχασαν τη ζωή τους με αυτόν τον φρικτό τρόπο (οι πιο έγκυρες πηγές λένε περίπου 400). Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά είναι πολύ μικρά αν συγκριθούν με την ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τη Συρία από τον Μάρτιο του 2011.

 Και ας μας επιτραπεί να μην εξαπατηθούμε από τα υποτιθέμενα «ανθρωπιστικά κίνητρα» εκείνων που καλούν σε χτυπήματα κατά του καθεστώτος Άσαντ. Οι ΗΠΑ, η μοναδική μέχρι σήμερα δύναμη που έχει προκαλέσει την καταστροφή ολόκληρων πόλεων με πυρηνικές βόμβες, γνώριζαν τι εστί χημικός πόλεμος στο Βιετνάμ (όπου παραμένουν ακόμα τα σημάδια από τις βόμβες ναπάλμ και τον «Agent Orange»[2]). Πιο πρόσφατα, με τη συνενοχή της Αμερικής, έγινε χρήση αερίου σαρίν από τον Σαντάμ Χουσεΐν εναντίον Ιρανών κληρωτών, ύστερα από αμερικανική προειδοποίηση για επικείμενη επίθεση εκ μέρους τους. Το Πεντάγωνο γνώριζε ότι βοηθούσε και υποκινούσε την επίθεση αερίου εναντίον των Ιρανών. Όπως είπε ένας αμερικανός στρατιωτικός: «Δεν χρειαζόταν να μας πει ότι θα έκανε χρήση αερίου, το ξέραμε ήδη»[3]. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΑ «ΑΠΑΝΤΑ» ΤΟΥ ΓΚΡΑΝΤΙΣΟ ΜΟΥΝΙΣ

munist2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF:

tomo-i-munis-stalinismo-y-rusia

tomo-ii-munis-teorc3ada-y-prc3a1ctica-de-la-lucha-de-clases

tomo-iii-munis-internacionalismo-sindicalismo-y-organizacic3b3n-de-clase

g-munis-jalones-de-derrota

Κυκλοφόρησαν πρόσφατα τα «Άπαντα» του επαναστάτη κομμουνιστή Γκραντίσο Μούνις (Grandizo Munis) σε τέσσερις τόμους στην ισπανική γλώσσα. Δημοσιεύουμε εδώ τα «Άπαντα» σε μορφή PDF έχοντας ως πηγή το blog La Bataille Socialiste:

http://bataillesocialiste.wordpress.com/2013/08/20/obras-completas-de-g-munis/

> Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΚΜΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

egypt3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Όσα διαδραματίζονται στην Αίγυπτο εκφράζουν με δραματικό τρόπο τον βαθύ πολιτικό αποπροσανατολισμό του παγκόσμιου προλεταριάτου καθώς επίσης και μία από τις χειρότερες κρίσεις στην ιστορία του καπιταλισμού.
Η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του προλεταριάτου και των μη προνομιούχων μαζών ήταν ένας από τους κύριους παράγοντες της περσινής εκλογικής νίκης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα αξιοποιώντας τεράστιους οικονομικούς πόρους που προέρχονταν από μια μερίδα της αιγυπτιακής αστικής τάξης καθώς και από ορισμένες αραβικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες, και ιδίως το Κατάρ, κατάφερε να στηρίξει ένα υποτυπώδες σύστημα κοινωνικής πρόνοιας υπό την μορφή «φιλανθρωπίας», το οποίο, φυσικά, δεν ήταν δυνατό να εξαλείψει τη δυστυχία εκατομμυρίων προλετάριων, ακόμη κι αν αυτό άμβλυνε κατά ένα μέρος τις πιο ακραίες της μορφές για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ 1953

Germany1953ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Πριν από 60 χρόνια οι εργάτες της Ανατολικής Γερμανίας ξεσηκώθηκαν ενάντια στους σταλινικούς εκμεταλλευτές τους. Για να τιμήσουμε αυτή την επέτειο παρουσιάζουμε τη μετάφραση ενός κειμένου των συντρόφων μας από την Ομάδα Διεθνών Σοσιαλιστών (GIS) στη Γερμανία, το οποίο καταδεικνύει όχι μόνο τη δυνατότητα αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης αλλά και τα όρια του εργατικού αυθορμητισμού ο οποίος στερούνταν τόσο από μια σαφή αντίληψη του καπιταλιστικού χαρακτήρα του λεγόμενου «κομμουνισμού» όσο και της σημασίας που παίζουν η επαναστατική οργάνωση και η στρατηγική. Όπως καταδεικνύει το άρθρο της GIS πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός από το οποίο μπορούμε να μάθουμε πολλά.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ;

skepsiΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Λάβαμε το παρακάτω κείμενο και το δημοσιεύουμε. Πρόκειται για μια πολύ καλή ανάλυση των σύγχρονων συνεργατικών προσπαθειών, η οποία, ως επί το πλείστον, μας βρίσκει σύμφωνους.

 

Μια κριτική προσέγγιση στα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα

 

Ανεξάρτητα από το τι είναι η αλληλέγγυα οικονομία και το πώς μπορεί να πραγματωθεί μέσα σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής επίθεσης, πέρα δηλ. από το αφαιρετικό πεδίο της θεωρίας, υπάρχουν (και βγαίνουν να μας φωνάζουν από τα κεραμίδια, όπως θα έλεγε ο Oscar Wilde) οι καθημερινές μας επιλογές και οι αντιφάσεις της εφαρμογής των ιδεών μας. Και αυτό ισχύει για όλους μας. Η κουβέντα για τα συνεργατικά εγχειρήματα και τις κολεκτίβες έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και έχει διπλό χαρακτήρα. Από τη μια υπάρχει μεγάλος θεωρητικός προβληματισμός που κατατίθεται με ποικίλους τρόπους και που η καπιταλιστική κρίση τους καθιστά απόλυτα επίκαιρους τώρα που το παραγωγικό μοντέλο του καπιταλισμού παράγει τη φτώχεια και αναζητείται η φόρμουλα που θα το ξεπεράσει. Από την άλλη η δοκιμή στην πράξη που όλο και περισσότερο επιχειρείται και η σύσταση πολλών συνεργατικών δομών (βλ. Παγκάκι, Collective courier, Εκδόσεις των Συναδέλφων κ.ά.) ανοίγουν de facto την συζήτηση γύρω από το θέμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

work3ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Αναδημοσιεύουμε ένα πολύ καλό κείμενο με τίτλο «ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ», με το οποίο συμφωνούμε.

ERG1

Schließung des Fernsehsenders ERT

ert2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ανακοίνωσή μας για την ΕΡΤ κυκλοφορεί σε δίγλωσση  προκήρυξη (γερμανικά/ελληνικά) στην Γερμανία από τους συντρόφους μας της Ομάδας Διεθνών Σοσιαλιστών (GIS)

Schließung des Fernsehsenders ERT: Lasst uns nicht mehr Zuschauer sein! Nehmen wir unser Leben in die eigenen Hände!

 

Die Schließung des Senders ERT weckte bei vielen die Befürchtung, dass die demokratische Entwicklung des Landes infrage gestellt sei. Die Forderung nach einem „Griechischen Öffentlich Rechtlichen Fernsehsender“ dominiert und die zentrale Losung zielt auf die Verteidigung der Demokratie und des Rechts auf öffentlicher Information. Gleichzeitig werden Neuwahlen ins Spiel gebracht.
Dieser Angriff wird nicht von einer Junta sondern einer gewählten Regierung mit dem Segen des “Wählerwillens” und der verlogenen demokratischen parlamentarischen Verfassung durchgeführt. Eine Regierung, die einschneidende Kürzungsprogramme in die Wege leitet, um den Erfordernissen des Kapitals in einer akuten Krise Rechnung zu tragen. Was uns gegenübersteht, ist die unverhohlene Fratze eines Systems, welches sich in einer tiefen Krise befindet und nicht bereit ist auch nur die kleinsten Zugeständnisse zu machen. Die Bourgeoisie ist fest entschlossen die größten Verbrechen zu begehen, um ihre Profite zu verteidigen. Für sie ist es eine Frage des Überlebens, eine Frage von Leben und Tod. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ON THE CASE OF GREEK RADIO-TELEVISION (ERT)

ert1ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

On the occasion of the shut-down of the State broadcaster ERT …

Let’s stop being spectators! Let’s take life in our own hands!

 

Shutting down the signal of ERT, rang a bell that the country is well on the way of questioning democracy itself. The demand for ‘Greek public radio-television’ dominates and the big slogan that unites everyone is that of the defence of democracy and information as a public good. And scenarios for elections are firing up.

But what is unfolding in front of our eyes is nothing more than the escalation of the frontal attack on workers that we have experienced over the last three years. This attack is not unleashed by a military dictatorship but by elected governments, which with the seal of the «popular mandate», i.e. under the fake democratic parliamentary constitution, are passing successive austerity packages to try to manage the needs of a capitalism in acute crisis. What we have against us is the true face of a system that is not prepared to make the slightest concession precisely because it is immersed in deep crisis. The bourgeoisie is rigid and willing to commit the greatest crimes in order to protect its profits because it is a matter of survival, a matter of life and death. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ

ertΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ  PDF

 

Με αφορμή την ΕΡΤ…

Ας σταματήσουμε να είμαστε θεατές!
Ας πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!

 

Με το κλείσιμο του σήματος της ΕΡΤ σήμανε για πολλούς το καμπανάκι του ότι η χώρα μπαίνει για τα καλά σε τροχιά αμφισβήτησης της ίδιας της δημοκρατίας.
Το αίτημα για ‘δημόσια ελληνική ραδιοτηλεόραση’ κυριαρχεί και το μεγάλο σύνθημα που ενώνει είναι η υπεράσπιση της δημοκρατίας και του αγαθού της ενημέρωσης. Και τα σενάρια για εκλογές φουντώνουν.

Όμως αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από την κλιμάκωση της κατά μέτωπο επίθεσης εναντίον των εργαζομένων που βιώνουμε τα τελευταία τρία χρόνια. Και η επίθεση αυτή δεν εξαπολύεται από μια Χούντα αλλά από εκλεγμένες κυβερνήσεις, οι οποίες με τη βούλα της «λαϊκής εντολής», δηλ. στο πλαίσιο της κάλπικης δημοκρατίας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, περνάνε το ένα πακέτο μέτρων μετά το άλλο προσπαθώντας να διαχειριστούν τις ανάγκες ενός κεφαλαίου που βρίσκεται σε οξύτατη κρίση. Αυτό που έχουμε απέναντί μας είναι το πραγματικό πρόσωπο ενός συστήματος που δεν είναι διατεθειμένο να προβεί στην παραμικρή υποχώρηση ακριβώς επειδή είναι βυθισμένο σε βαθιά κρίση. Η αστική τάξη είναι άκαμπτη και διατεθειμένη να διαπράξει τα μεγαλύτερα εγκλήματα για να προασπίσει τα κέρδη της γιατί πρόκειται για ζήτημα επιβίωσής της, ζήτημα ζωής και θανάτου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

https://engymo.wordpress.comΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Θα αφήσουμε στους δημοσιογράφους, με τις διαθέσιμες εντυπωσιακές τους φωτογραφίες, να εντοπίσουν τις υποτιθέμενες αιτίες των πρόσφατων διαδηλώσεων στην Τουρκία. Πάντως, είναι γελοίο να εντοπίζει κανείς τις αιτίες τους στην καταστροφή του Πάρκου Γκεζί για να χτιστεί στη θέση του ένα εμπορικό κέντρο, ένα τέμενος και ένας χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων, οι οποίες αποτέλεσαν απλώς την αφορμή των διαμαρτυριών στην Ισταμπούλ καθώς και η βάναυση κρατική καταστολή της αστυνομίας ύστερα από δύο μέρες συγκρούσεων.

Όλα, βέβαια, ξεκίνησαν από έναν χώρο πρασίνου της Πλατείας Ταξίμ, το πάρκο, αλλά το ότι στην αρχή δεκάδες χιλιάδες και ύστερα εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες τουρκικές πόλεις απαιτεί μια βαθύτερη εξήγηση.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ, ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ…

egyptΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ

PDF

Ο καθένας, οτιδήποτε κι αν λέει, οτιδήποτε κι αν κάνει, παίρνει μέρος στην πάλη των τάξεων… Με ενεργητικό ή παθητικό τρόπο… Αναπτύσσοντας κι εμβαθαίνοντάς την ή ακόμα αρνούμενος ότι αυτή υπάρχει.. Ως υποκείμενο της ίδιας της ύπαρξής του είτε ως αντικείμενο της επιβίωσής του κάτω απ’ τη δικτατορία της αξίας… Με το μέρος του προλεταριάτου ή με της μπουρζουαζίας… Ως ανθρώπινο ον είτε ως χρήσιμος ηλίθιος του κεφαλαίου… “Η ιστορία όλων των κοινωνιών μέχρι σήμερα είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων” (Καρλ Μαρξ)

Σ’ αυτό το σύντομο κείμενο πάνω στους τρέχοντες αγώνες στην Αίγυπτο, θέλουμε να δώσουμε έμφαση στη σημαντική κατάφαση της ιστορικής πάλης της τάξης μας ενάντια στην τυραννία της αξίας, ενάντια στην εκμετάλλευση. Ο στόχος μας προφανώς δεν είναι μια ανάλυση των γεγονότων αυτών προκειμένου απλώς να τα κατανοήσουμε, αλλά ο μετασχηματισμός τους, η διακοπή της ιστορικής καθημερινής φύσης της προλεταριακής ζωής στην αθλιότητα που μας περιβάλλει, προκειμένου να ξεριζώσουμε αποτελεσματικά την κοινωνική σχέση του κεφαλαίου από προσώπου γης. Δεν επιθυμούμε να ξοδέψουμε τον χρόνο μας περιγράφοντας γεμίζοντας σελίδες με τη φρίκη αυτής της κοινωνίας θανάτου και πόνου. Δεν έχουμε καμμία διάθεση να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας μέσα από μια παθητική κι ακαδημαϊκή οπτική. Δεν μας ενδιαφέρει μια βιολογική περιγραφή του κεφαλαίου, και δεν έχουμε καμμία πρόθεση να το περιγράψουμε με έναν υποτιθέμενο αντικειμενικό τρόπο. Αντιθέτως ο στόχος μας είναι να λάβουμε άμεσα μέρος στην ολοκληρωτική καταστροφή του και να δράσουμε μέσα στην κίνηση της νεκρολογίας του… Κι αυτό σημαίνει να βρισκόμαστε σταθερά στην καρδιά των γεγονότων που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, να έχουμε μια αποφασιστική συμμετοχή σ’ αυτά ως ενεργός κι αποφασιστική δύναμη…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΖΑΚ ΚΑΜΑΤ: ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ;

clip_image002 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Έχει συχνά θεωρηθεί και γραφτεί ότι ο κομμουνισμός θα ανθίσει μετά την καταστροφή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος θα υποσκαφτεί από τέτοιες αντιφάσεις ώστε το τέλος του θα είναι αναπόφευκτο. Όμως, πολυάριθμα γεγονότα αυτού του αιώνα έχουν, δυστυχώς, φέρει άλλες πιθανότητες στο προσκήνιο: την επιστροφή στη «βαρβαρότητα», όπως την ανέλυσαν η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ολόκληρη η αριστερή πτέρυγα του γερμανικού εργατικού κινήματος, ο Αντόρνο και η Σχολή της Φρανκφούρτης× την καταστροφή του ανθρώπινου είδους, όπως είναι εμφανής σήμερα στον καθένα και σε όλους μας× εν τέλει, μια κατάσταση αποτελμάτωσης μέσα στην οποία ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής επιβιώνει προσαρμόζοντας τον εαυτό του σε μια εκφυλισμένη ανθρωπότητα που δεν έχει τη δύναμη να τον καταστρέψει. Προκειμένου να κατανοήσουμε την αποτυχία ενός μέλλοντος που θεωρείτο αναπόφευκτο, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας την εξημέρωση[1] [domestication] των ανθρωπίνων όντων, την οποία εφαρμόζουν όλες οι ταξικές κοινωνίες, και κυρίως το κεφάλαιο, και πρέπει να αναλύσουμε την αυτονόμηση[2] [autonomization] του κεφαλαίου.<! Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΕΚΑ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Barricade18March1871ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

1. Μονάχα η συνειδητή χειραφετητική δραστηριότητα του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού και στη δημιουργία της κομμουνιστικής κοινωνίας. Ο κομμουνισμός είναι το ριζοσπαστικό πρόταγμα που αναδεικνύεται ως αναγκαιότητα από τις πραγματικές κοινωνικές σχέσεις και αντλεί την ισχύ του από μια ορθολογική και ηθική χειραφετητική επιταγή: τη συγκρότηση του ανθρώπινου είδους σε κοινότητα, τη δημιουργία μιας πανανθρώπινης κοινωνίας που διέπεται από την αρχή της δικαιοσύνης, νοούμενης ως μια καθολική σχέση ισοτιμίας και συλλογικότητας μεταξύ των ανθρώπων.

2. Η προλεταριακή επανάσταση δεν είναι μια αυθόρμητη διαδικασία που προκαλείται αυτόματα από τις συνθήκες ζωής που βιώνει η εργατική τάξη μέσα στον καπιταλισμό και η οποία εκτυλίσσεται εξίσου αυθόρμητα προς την αταξική κοινωνία μέσω της ίδιας της αντικειμενικής λογικής των πραγμάτων, ανεξάρτητα από τις προθέσεις των δρώντων κοινωνικών υποκειμένων τα οποία εμφορούνται από την εγωιστική επιθυμία να προαγάγουν τη δική τους κοινωνική θέση. Η κοινωνική εξέλιξη δεν είναι μια μηχανική διαδικασία, η επανάσταση δεν είναι έργο της «αόρατης χειρός» και η κοινωνική απελευθέρωση δεν είναι μια εγωιστική υπόθεση. Το προλεταριάτου δεν είναι, ασφαλώς, ένα καθαρά ηθικό υποκείμενο και δεν μπορεί να υπερβεί τον εμπειρικό καθορισμό της βούλησής του. Ωστόσο, αυτή η βούληση για να είναι βούληση απελευθερωτική πρέπει να είναι βούληση καθολική, πρέπει να πηγάζει από την ανάγκη ριζικής υπέρβασης της αστικής κοινωνίας και να θέτει το ζήτημα της δημιουργίας μιας κοινωνίας του ανθρώπινου είδους. Η κομμουνιστική απελευθέρωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν οι πρωταγωνιστές της, οι εκατοντάδες εκατομμύρια προλετάριοι, δεν έχουν υψηλή συνείδηση του σκοπού της δράσης τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

granaziaΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο[1] και ταξική συνείδηση

Σ’ αυτό το άρθρο θέλω να εστιάσω στο πώς η μετάβαση από την τυπική στην πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο –ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες- έχει οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στη σύνθεση της εργατικής τάξης, στην ιδεολογία της και στους τρόπους υποκειμενοποίησής[2] της καθώς επίσης και στην ανάδειξη ορισμένων ζητημάτων σχετικά με την εργατική  ταξική συνείδηση και τις προοπτικές του καπιταλισμού σε μια εποχή κοινωνικής οπισθοδρόμησης.

Το τέλος της φορντικής[3] περιόδου της καπιταλιστικής βιομηχανικής παραγωγής, με τον «εργάτη-μάζα»[4] συγκεντρωμένο σε τεράστια βιομηχανικά συγκροτήματα, όπως η FIAT Mirafiori, και η μετάβαση στο μεταφορντικό[5] αυτοματοποιημένο εργοστάσιο, ως σημείο κορύφωσης της επιτάχυνσης της τάσης αύξησης της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, έχει αναδιαμορφώσει το ταξικό τοπίο του καπιταλισμού. Η μακραίωνη διαδικασία με την οποία οι αγρότες μετατράπηκαν σε βιομηχανικούς εργάτες έχει φθάσει κατά τη μεταφορντική παραγωγή στο τελικό της στάδιο. Ο μεταφορντισμός έχει επίσης συνεπιφέρει τόσο τη συνέχιση και την επιτάχυνση της ανασύνθεσης της εργατικής τάξης, κατά την οποία η εργατική δύναμη μετατοπίζεται όλο και περισσότερο από τον βιομηχανικό τομέα στον τομέα των υπηρεσιών, και έχει μετασχηματίσει την παραδοσιακή μαρξιστική διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη-παραγωγικής εργασίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου