ΑΓΙΣ ΣΤΙΝΑΣ: Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

imagesΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Το έθνος είναι κι αυτό δημιούργημα της Ιστορίας όπως η φυλή, το γένος, το άστυ. Εκπληρώνει μία ιστορική αναγκαιότητα και θα πρέπει να εξαφανιστεί αφού την εκπληρώσει.

Ο ταξικός φορέας αυτής της κοινωνικής Οργάνωσης είναι η αστική τάξη. Το εθνικό κράτος είναι το αστικό κράτος. Το ιστορικά προοδευτικό έργο του έθνους είναι αυτό το ίδιο το ιστορικά προοδευτικό έργο του καπιταλισμού: η δημιουργία με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων των υλικών προϋποθέσεων για τον Σοσιαλισμό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΟΥΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

γαρυφαλαΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Εφέτος συμπληρώνονται 71 χρόνια από την εκτέλεση των 200 πολιτικών κρατουμένων της Αριστεράς από τις γερμανικές αρχές Κατοχής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944.

Το γεγονός αυτό που σημάδεψε την τελευταία περίοδο της Κατοχής αναφέρεται συνήθως ως «εκτέλεση των 200 πατριωτών». Πράγματι, η συντριπτική πλειοψηφία των μαρτύρων ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ που πέθαναν φωνάζοντας «Ζήτω η Ελλάδα» και τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει για το υψηλό ηθικό του παράστημα ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο οποίος ως εκτελών χρέη διερμηνέα μπορούσε να εξαιρεθεί από τον κατάλογο των μελλοθανάτων, αλλά προτίμησε τον θάνατο για μην εκτελεσθεί στην θέση του κάποιος άλλος συναγωνιστής του.

Ωστόσο, μεταξύ των 200 μαρτύρων υπήρξαν και 11 διεθνιστές, τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές, που δεν έπεσαν για την πατρίδα αλλά για την Παγκόσμια Σοσιαλιστική Επανάσταση τραγουδώντας την «Διεθνή». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ «ΣΑΛΠΙΣΜΑ» ΝΟ-3 -ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Περιεχόμενα:

-Ενάντια στον καπιταλιστικό πόλεμο, ενάντια σε κάθε μορφή εθνικισμού, μοναδική προοπτική ο διεθνής ταξικός αγώνας (Ανακοίνωση της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης για την Πρωτομαγιά 2015)

-Ο κύριος εχθρός βρίσκεται στη χώρα μας (*)

-Ο μαρξισμός και το έθνος, του Α.Στίνα

-Τιμή στους εκτελεσμένους διεθνιστές της Καισαριανής

(*) READ THE ARTICLE «THE MAIN ENEMY IS IN OUR COUNTRY» TRANSLATED IN ENGLISH

ΔΕΚΕΜBΡΗΣ ’44: Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Τριανταπέντε χρόνια μετά το δολοφονικό όργιο των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών ενάντια στους σταλινικούς πρώην συμμάχους τους και τις άοπλες μάζες της Αθήνας, σύσσωμη η δημοκρατική αντιπολίτευση με πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ, απαιτεί απ’ την αστική τάξη την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης. Καταλαβαίνουμε απόλυτα τη φλογερή επιθυμία του ΚΚΕ. Γιατί ποτέ δεν υπήρξε κόμμα της προλεταριακής επανάστασης, αλλά ένα μικροαστικό κόμμα, που προσπαθούσε να κερδίσει μια «καλύτερη θέση στον ήλιο» της αστικής δημοκρατίας. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι ακριβώς ν’ αποδείξει ότι ο ματωμένος Δεκέμβρης του ’44 ήταν το φυσικό επακόλουθο της οπορτουνιστής πολιτικής που ακολούθησε απ’ την ίδρυσή του το 1918. Κι ότι αυτό δεν οφειλόταν όπως θέλουν οι σημερινοί Σταλινικοί-Μαοϊκοί, απλώς και μόνο στην αμαρτωλή δυάδα της τότε ηγεσίας Σιάντο-Ιωαννίδη, αλλά στην ολοκληρωτική ευθυγράμμισή του στις ντιρεχτίβες του Σταλινικού Κρεμλίνου, που προωθώντας θεωρητικά και πραχτικά την αντεπαναστατική ταχτική των Λαϊκών Μετώπων και του αντιφασιστικού αγώνα, έδεσε τα χέρια των προλετάριων, ρίχνοντάς τους ν’ αλληλοσφαγούν μέσα στη φρίκη του 2ου ιμπεριαλιστικού πολέμου για την υπεράσπιση της αστικής πατρίδας.

Στο άρθρο αυτό δεν τηρείται αυστηρά η χρονολογική σειρά των διαφόρων γεγονότων, γιατί το κύριο βάρος δίνεται στην αντιπαράθεση των θέσεων του ΚΚΕ με τις μαρξιστικές επαναστατικές θέσεις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

1921: Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ;

 

ISVESTIAΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Σήμερα είμαστε μάρτυρες της τραγωδίας μιας κοινωνικής επανάστασης που περιορίστηκε εντός εθνικών συνόρων εξαιτίας της παθητικότητας των λαών της Ευρώπης, που είχαν απέναντί τους ευφυείς και καλά εξοπλισμένες αντιδραστικές δυνάμεις. Έτσι, αυτή περιήλθε σε κατάσταση ασφυξίας και ήταν αναγκασμένη να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο απέναντι στον εχθρό, τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό. Έχουμε δει πολλά λάθη να διαπράττονται, πολλά σφάλματα να αποκαλύπτονται και, από μια ελευθεριακή σκοπιά, πολλές πολύτιμες αλήθειες να επιβεβαιώνονται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ «ΣΑΛΠΙΣΜΑ» ΝΟ-2 -ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ

001ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Από εφέτος τον Ιανουάριο οι κρατούντες έχουν χαλάσει τον κόσμο με τις γιορτές για την επέτειο των 100 χρόνων από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιττό να λεχθεί ότι αυτό που λησμονείται περισσότερο είναι ότι ο ιμπεριαλισμός αποτελεί την ουσιαστική αιτία αυτής της μαζικής σφαγής. Απεναντίας, ο κλαυθμός και οδυρμός περί μιας γενικής και αόριστης «καταστροφής του αιώνα» συνοδεύεται από ένα πλήθος εθνικιστικών μύθων. Επ’ αυτού η αχαλίνωτη φαντασία δεν εξαντλείται μονάχα σε επίπεδο πολιτικής ιστορίας. Ταυτόχρονα, ακόμη και οι αστοί σχολιαστές έχουν αρχίσει να επισημαίνουν με αμηχανία τις ομοιότητες της ιστορίας με τους σημερινούς κλυδωνισμούς της παγκόσμιας πολιτικής. Πράγματι, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι το διεθνές παιχνίδι εξουσίας των κρατούντων για μια ακόμη φορά αποκτά μια μοιραία δυναμική. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η πρώτη παγκόσμια διαμάχη από ενάρξεως του ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΣΑΒΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΜΑΔΟΥΡΟ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η Βενεζουέλα, μία από τις αναδυόμενες καπιταλιστικές χώρες, βρίσκεται οικονομικώς και πολιτικώς στο χείλος της καταστροφής. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κρίση, όλοι οι υπουργοί έχουν παραιτηθεί και η αντιπολίτευση επανέρχεται πιο ενισχυμένη σε ολόκληρη την χώρα. Για τους αστούς αναλυτές όλα είναι αποτέλεσμα της «τρέλας» του σοσιαλιστή Μαδούρο να συνεχίσει την πολιτική του προηγούμενου προέδρου Τσάβες, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Μάρτιο.[1] Με άλλα λόγια, πιστεύουν ότι η σοβαρή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα ανάγεται σε μια παράλογη οικονομική πολιτική, η οποία δίδει προτεραιότητα στο κράτος προνοίας και η οποία έχει σχεδόν σπαταλήσει πλήρως τα έσοδα που προέρχονται από το πετρέλαιο, «γονατίζοντας» την χώρα, πλήττοντας ακόμη και τους ίδιους τους αποδέκτες της κρατικής γενναιοδωρίας και εκμηδενίζοντας μικροαστούς επιχειρηματίες και εμπόρους. Το επιχείρημά τους είναι ότι ο ουτοπικός «μπολιβαριανός σοσιαλισμός» προκάλεσε ανυπολόγιστη ζημιά στην εθνική οικονομία κυνηγώντας το όνειρο της ισότητας, ένα όνειρο που δεν είναι βιώσιμο για καμία οικονομική πραγματικότητα, πολύ περισσότερο για την Βενεζουέλα. Τούτο προσδίδει αξιοπιστία στο διττό ψέμα κατά το οποίο αυτή η χώρα της Νοτίου Αμερικής αποτελεί πράγματι πεδίο εφαρμογής ενός σοσιαλιστικού πειράματος και ότι κάθε οικονομικό σύστημα που δεν είναι καπιταλιστικό δεν μπορεί να είναι εφικτό, επειδή αρνείται τα γεγονότα καθώς και ολόκληρη την οικονομική λογική.

Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Πρώτα απ’ όλα η Βενεζουέλα είναι μια καπιταλιστική χώρα με την μόνη διαφορά ότι το πετρέλαιο, ο πιο σημαντικός τομέας από οικονομικής απόψεως, βρίσκεται στα χέρια του κράτους, το οποίο δεν μπορεί να αντέξει το βάρος της κρίσης, η οποία εξακολουθεί να προκαλεί καταστροφές διεθνώς σε κάθε μήκος και πλάτος του καπιταλιστικού πλέγματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

TEN THESES ON THE COMMUNIST PROJECT TODAY

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

1. Only the proletariat’s conscious struggle for its own emancipation can lead to the overthrow of capitalism and to the creation of a communist society. Communism is a radical project that emerges as a necessity from the real social relations and it draws its force from a rational and ethical liberating dictate: the constitution of the human species in a community, the creation of a universal society governed by the principle of justice, conceived as a universal relationship of equality and collectivity among people.

 

2. Proletarian revolution is not a spontaneous process that is caused automatically by the living conditions experienced by the working class under capitalism, which unfolds just as spontaneously towards aclassless society through its own objective logic of things, regardless of the intention of the actions of the social subjects who are animated by the selfish desire to promote their own social position. Social development is not a mechanical process; revolution is not the work of the ‘invisible hand’ and social liberation is not a selfish affair. The proletariat is not, of course, a purely moral subject and it cannot exceed the empirical determination of its will. However, this will, in order to be a liberating will, must be universal; it must stem from the need for a radical overcoming of bourgeois society and to raise the issue of creating a society of human species. Communist liberation cannot be accomplished if its protagonists, the hundred of millions of proletarians, don’t have a high degree of awareness of the purpose of their activity. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΕΚΑ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Barricade18March1871ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

1. Μονάχα η συνειδητή χειραφετητική δραστηριότητα του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού και στη δημιουργία της κομμουνιστικής κοινωνίας. Ο κομμουνισμός είναι το ριζοσπαστικό πρόταγμα που αναδεικνύεται ως αναγκαιότητα από τις πραγματικές κοινωνικές σχέσεις και αντλεί την ισχύ του από μια ορθολογική και ηθική χειραφετητική επιταγή: τη συγκρότηση του ανθρώπινου είδους σε κοινότητα, τη δημιουργία μιας πανανθρώπινης κοινωνίας που διέπεται από την αρχή της δικαιοσύνης, νοούμενης ως μια καθολική σχέση ισοτιμίας και συλλογικότητας μεταξύ των ανθρώπων.

2. Η προλεταριακή επανάσταση δεν είναι μια αυθόρμητη διαδικασία που προκαλείται αυτόματα από τις συνθήκες ζωής που βιώνει η εργατική τάξη μέσα στον καπιταλισμό και η οποία εκτυλίσσεται εξίσου αυθόρμητα προς την αταξική κοινωνία μέσω της ίδιας της αντικειμενικής λογικής των πραγμάτων, ανεξάρτητα από τις προθέσεις των δρώντων κοινωνικών υποκειμένων τα οποία εμφορούνται από την εγωιστική επιθυμία να προαγάγουν τη δική τους κοινωνική θέση. Η κοινωνική εξέλιξη δεν είναι μια μηχανική διαδικασία, η επανάσταση δεν είναι έργο της «αόρατης χειρός» και η κοινωνική απελευθέρωση δεν είναι μια εγωιστική υπόθεση. Το προλεταριάτου δεν είναι, ασφαλώς, ένα καθαρά ηθικό υποκείμενο και δεν μπορεί να υπερβεί τον εμπειρικό καθορισμό της βούλησής του. Ωστόσο, αυτή η βούληση για να είναι βούληση απελευθερωτική πρέπει να είναι βούληση καθολική, πρέπει να πηγάζει από την ανάγκη ριζικής υπέρβασης της αστικής κοινωνίας και να θέτει το ζήτημα της δημιουργίας μιας κοινωνίας του ανθρώπινου είδους. Η κομμουνιστική απελευθέρωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν οι πρωταγωνιστές της, οι εκατοντάδες εκατομμύρια προλετάριοι, δεν έχουν υψηλή συνείδηση του σκοπού της δράσης τους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου