ΔΕΚΕΜBΡΗΣ ’44: Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Τριανταπέντε χρόνια μετά το δολοφονικό όργιο των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών ενάντια στους σταλινικούς πρώην συμμάχους τους και τις άοπλες μάζες της Αθήνας, σύσσωμη η δημοκρατική αντιπολίτευση με πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ, απαιτεί απ’ την αστική τάξη την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης. Καταλαβαίνουμε απόλυτα τη φλογερή επιθυμία του ΚΚΕ. Γιατί ποτέ δεν υπήρξε κόμμα της προλεταριακής επανάστασης, αλλά ένα μικροαστικό κόμμα, που προσπαθούσε να κερδίσει μια «καλύτερη θέση στον ήλιο» της αστικής δημοκρατίας. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι ακριβώς ν’ αποδείξει ότι ο ματωμένος Δεκέμβρης του ’44 ήταν το φυσικό επακόλουθο της οπορτουνιστής πολιτικής που ακολούθησε απ’ την ίδρυσή του το 1918. Κι ότι αυτό δεν οφειλόταν όπως θέλουν οι σημερινοί Σταλινικοί-Μαοϊκοί, απλώς και μόνο στην αμαρτωλή δυάδα της τότε ηγεσίας Σιάντο-Ιωαννίδη, αλλά στην ολοκληρωτική ευθυγράμμισή του στις ντιρεχτίβες του Σταλινικού Κρεμλίνου, που προωθώντας θεωρητικά και πραχτικά την αντεπαναστατική ταχτική των Λαϊκών Μετώπων και του αντιφασιστικού αγώνα, έδεσε τα χέρια των προλετάριων, ρίχνοντάς τους ν’ αλληλοσφαγούν μέσα στη φρίκη του 2ου ιμπεριαλιστικού πολέμου για την υπεράσπιση της αστικής πατρίδας.

Στο άρθρο αυτό δεν τηρείται αυστηρά η χρονολογική σειρά των διαφόρων γεγονότων, γιατί το κύριο βάρος δίνεται στην αντιπαράθεση των θέσεων του ΚΚΕ με τις μαρξιστικές επαναστατικές θέσεις.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

1921: Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ;

 

ISVESTIAΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Σήμερα είμαστε μάρτυρες της τραγωδίας μιας κοινωνικής επανάστασης που περιορίστηκε εντός εθνικών συνόρων εξαιτίας της παθητικότητας των λαών της Ευρώπης, που είχαν απέναντί τους ευφυείς και καλά εξοπλισμένες αντιδραστικές δυνάμεις. Έτσι, αυτή περιήλθε σε κατάσταση ασφυξίας και ήταν αναγκασμένη να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο απέναντι στον εχθρό, τόσο τον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό. Έχουμε δει πολλά λάθη να διαπράττονται, πολλά σφάλματα να αποκαλύπτονται και, από μια ελευθεριακή σκοπιά, πολλές πολύτιμες αλήθειες να επιβεβαιώνονται». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΑ «ΑΠΑΝΤΑ» ΤΟΥ ΓΚΡΑΝΤΙΣΟ ΜΟΥΝΙΣ

munist2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF:

tomo-i-munis-stalinismo-y-rusia

tomo-ii-munis-teorc3ada-y-prc3a1ctica-de-la-lucha-de-clases

tomo-iii-munis-internacionalismo-sindicalismo-y-organizacic3b3n-de-clase

g-munis-jalones-de-derrota

Κυκλοφόρησαν πρόσφατα τα «Άπαντα» του επαναστάτη κομμουνιστή Γκραντίσο Μούνις (Grandizo Munis) σε τέσσερις τόμους στην ισπανική γλώσσα. Δημοσιεύουμε εδώ τα «Άπαντα» σε μορφή PDF έχοντας ως πηγή το blog La Bataille Socialiste:

http://bataillesocialiste.wordpress.com/2013/08/20/obras-completas-de-g-munis/

> Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟ 1953

Germany1953ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Πριν από 60 χρόνια οι εργάτες της Ανατολικής Γερμανίας ξεσηκώθηκαν ενάντια στους σταλινικούς εκμεταλλευτές τους. Για να τιμήσουμε αυτή την επέτειο παρουσιάζουμε τη μετάφραση ενός κειμένου των συντρόφων μας από την Ομάδα Διεθνών Σοσιαλιστών (GIS) στη Γερμανία, το οποίο καταδεικνύει όχι μόνο τη δυνατότητα αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης αλλά και τα όρια του εργατικού αυθορμητισμού ο οποίος στερούνταν τόσο από μια σαφή αντίληψη του καπιταλιστικού χαρακτήρα του λεγόμενου «κομμουνισμού» όσο και της σημασίας που παίζουν η επαναστατική οργάνωση και η στρατηγική. Όπως καταδεικνύει το άρθρο της GIS πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός από το οποίο μπορούμε να μάθουμε πολλά.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ

distinguish

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Νο. 2, Μάρτης 1979

  • η διεκδίκηση της γραμμής που πάει από τον Μαρξ στον Λένιν, στην ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας (Λιβόρνο 1921)

  • ο αγώνας της Κομμουνιστικής Αριστεράς ενάντια στον εκφυλισμό της Διεθνούς, ενάντια στη θεωρία του «σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα» και τη σταλινική αντεπανάσταση.

  • η άρνηση των Λαϊκών Μετώπων και των μπλοκ της Αντίστασης

  • το δύσκολο έργο αποκατάστασης της επαναστατικής θεωρίας και οργάνωσης σε σύνδεση με την εργατική τάξη, ενάντια στην προσωπική και κοινοβουλευτική πολιτική

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΧΤΑΤΟΡΙΑ

Οι παραπάνω συνθετικές διακηρύξεις δίνουν έναν προσανατολισμό και δεν έχουν την αξίωση να δώσουν μια ολοκληρωτική εικόνα. Πάρ’ όλα αυτά, μια χαρακτηριστική γραμμή του κινήματός μας γίνεται αμέσως ολοφάνερη στα μάτια του αναγνώστη. Αντίθετα μ’ αυτούς που θέλουν να κάνουν το μαρξισμό «επίκαιρο», υπάρχει μια συνεχής και αμετάβλητη γραμμή που ορίζει το κομμουνιστικό κόμμα, ακριβώς επειδή ξεπερνάει τα σκαμπανεβάσματα, τις υποχωρήσεις και τις επιτυχίες, τις σπάνιες αλλά ένδοξες νίκες και τις πολυάριθμες και καταστροφικές ήττες της εργατικής τάξης στο δύσκολο δρόμο του αγώνα χειραφέτησής της. Μονάχα χάρη στην αδιάκοπη συνέχεια αυτής της γραμμής το προλεταριάτο υπάρχει ως τάξη. Η γραμμή αυτή δεν αντικατοπτρίζει τη συγκυριακή και συχνά αντιφατική κατάσταση του προλεταριάτου σε κάθε στάδιο της πορείας του, στο χώρο και στο χρόνο, αλλά την κατεύθυνση που οφείλει υποχρεωτικά να πάρει, ξεκινώντας από την κατάστασή του ως εκμεταλλευόμενη κι υποχείρια τάξη, για να φτάσει σ’ εκείνη της κυρίαρχης τάξης και μετά, σ’ όλες τις χώρες, στην κατάργηση όλων των τάξεων, στον κομμουνισμό. Η μαρξιστική θεωρία προσδιορίζει τις αναγκαίες φάσεις και τα απαραίτητα μέσα, όπως και τον τελικό σκοπό αυτού του δρόμου, που ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δημιουργεί από μόνος του τις υλικές προϋποθέσεις και που πρέπει να διανυθεί αγωνιστικά. Γι’ αυτό, παραφράζοντας ένα περίφημο κείμενο του Μαρξ, ο Λένιν λέει ότι δεν είναι μαρξιστής εκείνος που δεν ωθεί την αναγνώριση της πάλης των τάξεων μέχρι την αναγνώριση της διχτατορίας του προλεταριάτου ως αναγκαίο προϊόν αυτής της πάλης και ως αναγκαστικό σημείο μετάβασης «για την κατάργηση όλων των τάξεων και των κοινωνία χωρίς τάξεις». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου