ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

KATEΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

«Δεν θέλουμε συνδικάτα, έχουμε δημιουργήσει συμβούλια εργατών»

Οι απεργίες που πραγματοποιούνται αυτές τις ημέρες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας στην πόλη της Προύσας, στη βορειοδυτική Τουρκία, εγείρει πολλά ενδιαφέροντα ζητήματα που αφορούν τόσο τους κομμουνιστές όσο και τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους εν γένει.

Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του παρόντος (18 Μαΐου) περισσότεροι από 15.000 εργάτες έχουν προχωρήσει σε απεργία σε τέσσερα εργοστάσια: της Ρενώ [Renault], της Τοφάς [TOFAŞ][1], της Γιοσκούνους [Coşkunuz] και της MAKO (οι δύο τελευταίες δραστηριοποιούνται ως προμηθευτές εξαρτημάτων αυτοκινήτων). Η απεργία ξεκίνησε στη Ρενώ -κατά τη διάρκεια της βραδινής βάρδιας- την περασμένη Πέμπτη (14 Μαΐου), με τη συμμετοχή του συνόλου των 5.000 εργατών και έκτοτε εξαπλώθηκε στα υπόλοιπα τρία εργοστάσια, ενώ εργάτες και από άλλα εργοστάσια έχουν εκφράσει την πρόθεση για συμμετοχή στην απεργία μέσα στις επόμενες μέρες.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

Από τις εκδόσεις των Συντρόφων Διεθνιστών κυκλοφόρησε το βιβλίο:

ΑΜΑΝΤΕΟ ΜΠΟΡΝΤΙΓΚΑ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

Σύμφωνα με τον συγγραφέα «η αρχή της δημοκρατίας δεν έχει καμιά εγγενή αξία. Δεν αποτελεί μια αρχή, αλλά μάλλον έναν απλό οργανωτικό μηχανισμό που βασίζεται στην απλή και χονδροειδή αριθμητική υπόθεση ότι η πλειοψηφία έχει δίκιο και η μειοψηφία άδικο». Στο κείμενό του o Μπορντίγκα εξετάζει το περιεχόμενο της δημοκρατικής αρχής, τόσο από γενικής απόψεως όσο και αν και σε ποιο βαθμό αυτός ο μηχανισμός είναι χρήσιμος και αρκετός για τη λειτουργία των οργανώσεων που περιλαμβάνουν πιο στενές συλλογικότητες που δεν διχάζονται από οικονομικούς ανταγωνισμούς. Επίσης εξετάζει το κατά πόσο μπορεί αυτός ο δημοκρατικός μηχανισμός να εφαρμοστεί στη δικτατορία του προλεταριάτου, δηλ. στην κρατική μορφή που γεννιέται από την επαναστατική νίκη της τάξης που εξεγείρεται κατά της εξουσίας του αστικού κράτους, δηλαδή αν μπορεί αυτή η μορφή κράτους, χάρη στον εσωτερικό μηχανισμό ανάθεσης των εξουσιών και σχηματισμού των ιεραρχιών, να χαρακτηριστεί ως «προλεταριακή δημοκρατία».

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ

https://engymo.files.wordpress.com/2013

Από τις εκδόσεις των Συντρόφων Διεθνιστών κυκλοφόρησαν τα ακόλουθα πέντε βιβλία:

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ

Άντον Πάνεκουκ

–          Παγκόσμια Επανάσταση και Κομμουνιστική Τακτική

pagosmiaCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF pagosmiaK cov

–          Η Θεωρία της κατάρρευσης του καπιταλισμού

katarefsiCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF katarefsiK cov

–          Σοσιαλδημοκρατία και κομμουνισμός

sociademocracyCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF sosialdemocracy cov

Αμαντέο Μπορντίγκα

–          Κόμμα και Τάξη – Κόμμα και ταξική δράση

bordigaCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF bordigak cov

Διεθνιστική Κομμουνιστική Τάση (ICT)

–          Τα συνδικάτα, η ταξική πάλη και οι κομμουνιστές

syndikataCov

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF syndikata covK

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΑ «ΑΠΑΝΤΑ» ΤΟΥ ΓΚΡΑΝΤΙΣΟ ΜΟΥΝΙΣ

munist2ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF:

tomo-i-munis-stalinismo-y-rusia

tomo-ii-munis-teorc3ada-y-prc3a1ctica-de-la-lucha-de-clases

tomo-iii-munis-internacionalismo-sindicalismo-y-organizacic3b3n-de-clase

g-munis-jalones-de-derrota

Κυκλοφόρησαν πρόσφατα τα «Άπαντα» του επαναστάτη κομμουνιστή Γκραντίσο Μούνις (Grandizo Munis) σε τέσσερις τόμους στην ισπανική γλώσσα. Δημοσιεύουμε εδώ τα «Άπαντα» σε μορφή PDF έχοντας ως πηγή το blog La Bataille Socialiste:

http://bataillesocialiste.wordpress.com/2013/08/20/obras-completas-de-g-munis/

> Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ, Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

gseeΠαρουσιάζουμε μεταφρασμένο στα ελληνικά ένα κείμενο των συντρόφων της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης (Internationalist Communist Tendency), στο οποίο εκτίθενται με απλή και περιεκτική μορφή οι απόψεις τους για τον χαρακτήρα των συνδικάτων στη σύγχρονη εποχή και τη στάση των κομμουνιστών απέναντί τους. Η μετάφραση δημοσιεύεται επίσης στην ιστοσελίδα της οργάνωσης http://www.leftcom.org/el

Τα συνδικάτα ως «ιμάντες μεταβίβασης»

Η κομμουνιστική συνείδηση είναι μια αντανάκλαση της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης. Αυτή, ωστόσο, δεν προκύπτει άμεσα από αυτή την πάλη, αλλά στηρίζεται στις σκέψεις μιας μειοψηφίας της τάξης πάνω στα διδάγματα αυτής της πάλης. Αυτό δημιουργεί μια επαναστατική οργάνωση ή ένα επαναστατικό κόμμα που εκφράζει τον μακροπρόθεσμο στόχο της εργατικής τάξης υπό τη μορφή ενός κομμουνιστικού προγράμματος. Αυτό πρέπει να γίνει αντικείμενο πάλης μέσα στο εσωτερικό της ευρύτερης εργατικής τάξης και των αγώνων της. Μια μεγάλη συνεισφορά σε αυτή τη θεωρία πραγματοποιήθηκε με τα κείμενα του Λένιν και την πείρα της μπολσεβίκικης δράσης μέσα στην εργατική τάξη.

Έτσι, απορρέει το καθήκον της πραγματοποίησης αυτού που κλήθηκαν να κάνουν οι Ρώσοι σοσιαλδημοκράτες[1]:η μετάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών και της σοσιαλιστικής συνείδησης στις μάζες του προλεταριάτου και η δημιουργία ενός επαναστατικού κόμματος που συνδέεται απαραίτητα με το αυθόρμητο εργατικό κίνημα.[2]

Λαμβάνοντας υπόψη τις υλικές συνθήκες που το προλεταριάτο αντιμετωπίζει στη ζωή του κάτω από τον καπιταλισμό και την υλιστική αντίληψη για τη γένεση της συνείδησης και για το βάρος της κυρίαρχης ιδεολογίας, η τάξη –στην καλύτερη περίπτωση- ωθείται σε έναν «απλό» αγώνα για διεκδικήσεις. Η οργανωμένη πρωτοπορία της τάξης (το κόμμα) δημιουργείται, κατά μείζονα λόγο, από αυτούς που βλέπουν πέρα από την ιστορική περίοδο και από το επίπεδο της ταξικής πάλης και αναπτύσσουν επαναστατική συνείδηση. Το κόμμα συμμετέχει ενεργά στους αγώνες, αλλά δεν υποτάσσεται στον αυθορμητισμό της στιγμής. Πρέπει να αναλάβει δράση κάνοντας πολιτικό σημείο αναφοράς τον ίδιο τον κομμουνισμό και ωθώντας το προλεταριάτο να αποκτήσει επαναστατική συνείδηση. Το καθήκον των κομμουνιστών δεν είναι, για να παραφράσουμε τον Μαρξ, να τίθενται παθητικά στην υπηρεσία του εργατικού κινήματος, αλλά να εκπροσωπούν τα συμφέροντα του κινήματος συνολικά, να δείχνουν στο κίνημα τον τελικό του σκοπό, την ανατροπή του καπιταλισμού.[3] Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου