ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΤΖΗΜΕΡΟ!

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Μὲ ἀφορμὴ τὸ γνωστὸ ἐπεισόδιο μὲ πρωταγωνιστῆ τὸν διαβόητο Τζήμερο στὸ περιφερειακὸ συμβούλιο Ἀττικῆς θὰ θέλαμε νὰ ποῦμε δυὸ λόγια.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«ΟΧΙ» – ΑΛΛΑ «ΟΧΙ» ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

just_say_no

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ύστερα από πέντε μήνες ατέρμονων διαβουλεύσεων, διαρκών υποχωρήσεων και λίγο πριν την συνομολόγηση ενός νέου μνημονίου, η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων οδήγησε την κυβέρνηση με κορμό και ηγέτη τον Σύριζα στην διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα της αποδοχής ή όχι των τελεσιγραφικών όρων των δανειστών. Είναι φανερό ότι η προσφυγή σε αυτό το δημοψήφισμα αποτελεί ομολογία της αποτυχίας της κυβερνητικής τακτικής, όπως άλλωστε αναγκάστηκε να παραδεχτεί και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Αλλά πολύ περισσότερο είναι μια ήττα κατά κράτος της ίδιας της απόπειρας διαχείρισης της βαθύτατης κρίσης του συστήματος από μια αριστερή σοσιαλδημοκρατική ηγεσία. Αποτελεί τρανταχτή απόδειξη ότι το σοβαρότατο οικονομικό ζήτημα και οι ολέθριες κοινωνικές του συνέπειες δεν μπορούν ούτε να επιλυθούν, αλλά ούτε καν να αμβλυνθούν στο πλαίσιο του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Ακριβώς γιατί το πραγματικό πρόβλημα είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός και όχι ορισμένες δυσμενείς πλευρές του ή κάποιοι κακοί διαχειριστές του. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

 

Η εντυπωσιακή νίκη του αριστερού σοσιαλδημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ και η δεινή ήττα των δυνάμεων της απερχόμενης νεοφιλελεύθερης μνημονιακής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ αποτελούν τρανή εκδήλωση της επιθυμίας της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για την απαλλαγή του από τα επαχθή μνημόνια και την άγρια αντεργατική και αντικοινωνική λαίλαπα που αυτά υπαγορεύουν. Ωστόσο, επ’ ουδενί λόγω δεν αποτελεί και την απαλλαγή του από το καθεστώς που τα δημιούργησε και από τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν την οξύτατη οικονομική κρίση που επί μακρόν ταλανίζει την χώρα.
Στις εκλογές, επί της ουσίας, αναμετρήθηκαν δύο αστικές γραμμές διαχείρισης του συστήματος και της κρίσης του: μια σκληρή νεοφιλελεύθερη και μια μετριοπαθής κεϋνσιανή, που αναγνωρίζουν εξίσου τις επαχθείς δανειακές συμβάσεις, το καθεστώς υποτέλειας της ευρωζώνης και ασφαλώς το ενωσιακό οικοδόμημα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου